Ang Basahon ni Joel ug Ang Laodicean nga Iglesia sa Seventh-day Adventist - Numero Kinsi

Nangatarongan ako nga mahinungdanon ang pagsabot sa kalambigitan sa simbolo sa upat ka kaliwatan uban sa mensahe sa ulahing ulan aron adunay labing maayong paglaum sa pag-ila sa kahulogan sa unang upat ka bersikulo sa Joel kapitulo uno. Giawit ni Joel ang awit sa parasan, apan ang iyang pangunang estropa mao ang propetikong pagdugtong sa tugon ngadto sa upat ka kaliwatan.

Kini nga tudling mao ang tagna nga natuman pinaagi sa kinabuhi ni Moises. Sa dihang gisugdan sa basahon ni Joel ang awit sa parasan pinaagi sa paghisgot sa upat ka mga kaliwatan sa nagkagrabeng kalaglagan, gipaangay niini ang basahon ni Joel ngadto sa ikaupat ug katapusang propetikong kaliwatan. Kana nga kaliwatan mao ang “pinili nga kaliwatan” ni Pedro nga gitawag gikan sa kangitngit ngadto sa Iyang “makapahibulong nga kahayag.” Gipatandi sila sa ilang katugbang nga kaliwatan nga girepresentar ingon nga usa ka kaliwatan sa mga halas nga malala. Kana nga ikaupat ug katapusang kaliwatan girepresentar ni Juan, nga usa ka simbolo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga “gitawag, ug pinili, ug matinumanon.”

Gitawag sa 9/11, gipili diha sa Singgit sa Tunga sa Gabii, ug matinumanon sa krisis sa balaod sa Domingo, maingon nga ang mga Levihanon matinumanon diha sa mga pagrebelde sa bulawang nating baka ni Aaron ug ni Jeroboam. Ang mga kalag nga hinlohon sama sa salapi diha sa Malakias tres, mao ang mga Levihanon nga gipili sa panahon sa mensahe sa Singgit sa Tunga sa Gabii, kay ang pagpatik nahingpit pinaagi sa, ug uban sa, pagbubo sa Balaang Espiritu.

Sa miaging artikulo atong gipagawas ang mga linya gikan sa kasaysayan ni Moises, nga giila ni Sister White ingon nga alpha sa tagna sa Biblia, nga sa pagtagna nagdugtong kang Cristo ingon nga omega sa tagna sa Biblia. Si Moises mao ang batong patukoranan ug si Cristo mao ang ulohang bato. Silang duha mga simbolo sa kaluwasan gikan sa sala, ingon sa girepresentahan sa kaluwasan gikan sa Ehipto pinaagi kang Moises. Apan ang tanang mga pagpadayag sa gahum sa Dios nga nahitabo pinaagi sa mga kamot ni Moises, hilabihan pang nalabaw sa dihang gipamatud-an ni Cristo ang tugon uban sa daghan sulod sa usa ka semana. Si Moises mao ang alpha ug si Cristo mao ang omega, ug ang omega mao ang gidaghanon nga “22” ug ang alpha mao ang gidaghanon nga “1.”

Sa paghisgot kang Moises, atong makita nga ang kaluwasan nga naglangkob sa tibuok niyang profetikong pagpamatuod gibutang sulod sa tubig. Ang iyang kaluwasan gikan sa tubig sa Nilo sa iyang pagkatawo, maoy nagtimaan kang Noe sulod sa arka. Ang bautismo didto sa Mapulang Dagat nahiuyon kang Noe ug sa walo ka mga tawo sulod sa arka, nga sa baylo nahiuyon sa bautismo ni Josue didto sa Suba sa Jordan, nga gisubli ni Cristo sa mao gayud nga dapit. Ang pagpamatuod ni Moises nagsugod sa kaluwasan didto sa Suba sa Nilo ug natapos sa kabaybayonan sa Suba sa Jordan. Ang bautismo ni Cristo mao ang Iyang pagdihog aron magpamatuod sulod sa tulo ka tuig ug tunga paingon sa Iyang kamatayon, nga gilarawan na sa sinugdanan diha sa Iyang bautismo. Sa Iyang pagkabanhaw, dihay pipila ka mga tulo hangtod sa hingpit nga pagbubo sa Pentecostes.

Ang saad sa tipan sa Dios ngadto sa katawhan nagsugod kang Noe, ug ang Iyang saad sa tipan ngadto sa usa ka piniling katawhan pinaagi kang Abraham natuman kang Moises. Si Moises, ang alpha, maoy hulagway ni Jesus, ang omega, nga moanhi ug magapalig-on sa tipan uban sa “daghan,” dili lamang sa usa ka piniling katawhan. Ingon nga hulagway ni Cristo, ang pagkatawo ni Moises nahiuyon sa tipan nga gihatag kang Noe, nga ang balangaw mao ang timaan alang sa tanang katawhan. Si Moises nahiuyon usab sa tipan nga gihatag ngadto sa usa ka piniling katawhan, nga ang sirkumsisyon mao ang timaan alang sa piniling katawhan. Ang buluhaton ni Moises sa tipan alang sa “daghan,” dili lamang sa usa ka piniling katawhan. Kon dili pa ingon niana ang kahimtang, dili unta sila kanunay nga gisamok sa nagkasagol nga panon.

Sa taliwala sa tanang nagkalainlaing “mga tubig sa kaluwasan” nga girepresentahan sa tibuok kinabuhi ni Moises, ang bautismo sa Bethabara sa Suba sa Jordan nagdugtong sa sinugdanan sa kasaysayan sa tugon sa karaang Israel diha sa Yutang Saad ngadto sa katapusan sa iyang kasaysayan, sa sulod sa semana diin gipalig-on ni Cristo ang tugon uban sa daghan. Ang bautismo ni Cristo nagkatakdo sa bautismo sa karaang Israel ug ang duha ka kasaysayan nagasulti mahitungod sa Iyang pagkabanhaw sa dihang Iyang giginhawa ang pipila ka tulo sa ulan, sa wala pa ang madagayaong mga ulan sa Pentecostes kalim-an ka adlaw ang milabay. Ang tibuok linya sa alpha ug omega gikan kang Moises ngadto kang Cristo gipakita sulod sa mga tubig sa kaluwasan.

Sa mga artikulo nga naghisgot sa basahon ni Joel, kita “nagtandi sa mga tagna sa Daang Tugon uban sa kasaysayan sa Bag-ong Tugon,” ug usab sa kasaysayan sa modernong espirituwal nga Israel. Bisan pa man kon kini mao ang Daang o Bag-ong mga Tugon o ang kasaysayan sa tulo ka mga anghel nga nagsugod niadtong 1798, kining tanan nga mga linya gihulagway ingon nga “ang tingog ni Cristo.” Ang sinulat nga pagpamatuod sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna mao ang tingog ni Cristo, ug ang tingog ni Cristo mao ang tingog Niya nga mao ang Pulong sa Dios.

Ang “tingog” sa Pulong sa Dios mao ang mensahe sa Dios ingon nga gipadayag sa Iyang sinulat nga Pulong. Ang Iyang mensahe sa ulahing mga adlaw mao ang mensahe sa ulahing ulan, nga naglakip sa nahaunang ulan, nga pagasundan sa nahaunang ug ulahing ulan, sumala kang Joel.

Si Juan nga Tigpadayag nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga mobalik ngadto sa karaang mga alagianan, kay siya nakadungog ug usa ka “tingog” sa iyang luyo. Ang “tingog” sa luyo mao ang tingog ni Cristo “gikan sa mga adlaw ni Adan” padayon.

Ang bersikulo nagrepresentar ug usa ka pagbulag sa unang kapitulo, kay hangtod sa miaging bersikulo si Juan didto pa sa isla nga gitawag ug Patmos, apan sa bersikulo dose milingi siya, ug sukad niadto si Juan atua na sa Langitnong Balaang Dapit. Sa iyang paglingi, gibuhat niya kini, kay sa bersikulo napulo nakadungog man siya ug usa ka tingog gikan sa iyang luyo.

Si Juan nagrepresentar niadtong mga nakadungog sa tingog ni Cristo sa ilang luyo. Nadungog niya ang mensahe sa trumpeta ni Jeremias sa pagbalik ngadto sa karaang mga agianan, ang mga dalan nga gibalibaran sa mga daotan sa paglakaw diha niini ug ang pasidaang trumpeta nga ilang gidumilian pagpatalinghugan. Si Juan naminaw, ug ang tingog sa iyang luyo nagpaila sa iyang kaugalingon nga mao ang Alpha ug Omega—ang Usa nga nagapakita sa bag-ong dalan, uban sa karaang dalan.

Sa bersikulo dose si Juan milingi ug nakita ang usa ka panan-awon ni Cristo nga gipahiuyon ni Sister White sa panan-awon ni Cristo nga nakita ni Daniel, nga mao usab ang panan-awon nga nakita nila Isaias, Jeremias, Ezequiel, ug Pablo.

Ang panan-awon nga atong ginatan-aw naglakip sa paghulagway sa tingog ni Cristo. Sa dihang milingi si Juan ug nakadungog sa tingog ni Cristo, kini sama sa tingog sa “daghang katubigan.” Sa dihang ang tingog ni Cristo magasulti mahitungod sa Iyang tugon uban sa mga tawo o uban sa usa ka piniling katawhan, kini nalangkit sa daghang katubigan. Ang mensahe sa Daniel pito hangtod siyam giablihan niadtong 1798, ug unya, niadtong 1989, ang mensahe sa Daniel napulo hangtod dose giablihan. Ang 1798 nalangkit sa tingog sa Suba sa Ulai ug ang 1989 mao ang tingog sa Suba sa Hiddekel.

Ang Suba sa Jordan mao ang sumpay tali sa kasaysayan sa tugon nga alpha ug sa kasaysayan sa tugon nga omega sa karaang Israel. Ang pulong nga Jordan nagpasabot ug “manaugon” ug nagrepresentar kang Cristo nga “ang dakong Manaugon.”

Ang Suba sa Jordan nagrepresentar kang Cristo, “ang dakong manaog,” ug ang Jordan mao ang sumpay tali sa alpha ug omega nga kasaysayan sa piniling katawhan sa Dios, nga gihatagan ug parasan aron bantayan. Ang mga tubig sa kaluwasan ni Moises nagrepresentar sa tingog ni Cristo, nga madungog kon ang usa ka kalag moduol lamang sa paglingi, aron madungog “ang tingog sa ilang likod,” ug ang tingog nga ilang madungog unya mao—ang tingog sa daghang katubigan. Gikan sa lunop ni Noe ngadto sa pagguba sa Jerusalem niadtong 70 AD, ang mga tubig sa kaluwasan gipahimutang ingon nga mga timailhan sa dalan alang sa katawhan sa tugon sa Dios. Kining mga timailhan sa dalan nagrepresentar sa sulodnong kasaysayan sa katapusang katawhan sa tugon sa Dios, ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang tubig nga naghatag sa Suba sa Jordan nagagikan sa tun-og ug niyebe nga natigom sa kabukiran sa Hermon, nga mao ang mga sinugdanang tubig sa Suba sa Jordan.

Kadtong mga tubig usab nagmugna sa lungib ni Pan, usa ka halalum nga tuboran, nga nahimutang sulod sa usa ka langub nga anaa sa Panium sa Daniel 11:13–15, ug sa Cesarea Filipos sa mga adlaw ni Pedro. Ang mga ulohang-tubig sa Suba sa Jordan usab nagmugna sa satanikong tuboran sa lungib ni Pan. Ang tingog sa daghang katubigan nagaila nga ang dakong away tali kang Cristo ug kang Satanas naggumikan sa hatag-as nga mga taluktok sa kabukiran sa Hermon.

Ang ngalan nga “Hermon” nagkahulogan og “sagrado, hinungdanong gibalaan, hinalad, o gilain,” ug kini usa ka simbolo sa Langit, ang tinubdan sa tanang tubig ug ang sinugdanan sa dakong kontrobersiya sumala sa girepresentahan sa “mga ganghaan sa impiyerno,” nga mao ang tawag nga gigamit ni Jesus alang sa groto ni Pan didto sa Cesarea Filipos. Niadtong kahimtanga giusab ang ngalan ni Simon Barjona ngadto kang Pedro. Ang Simon nagkahulogan og “ang usa nga nagapatalinghug,” ug ang Barjona nagkahulogan og “anak sa salampati.” Si Simon usa ka simbolo sa kalag nga nakadungog sa mensahe sa bautismo ni Jesus nga girepresentahan sa Balaang Espiritu diha sa dagway sa usa ka salampati. Ingon nga usa nga nakadungog sa mensahe sa bautismo ni Cristo, si Pedro giusab, nga nagarepresentar sa 144,000. Si Pedro gimarkahan pinaagi sa silyo didto sa Panium, nga mao ang mga bersikulo napulog-tulo hangtod napulog-lima sa Daniel onse.

Gikan sa katubigan sa Hermon, ang Suba sa Jordan, usa ka simbolo ni Cristo—ang dakong nanaog nagtapos sa Iyang panaw sa Patayng Dagat. Gikan sa Langit, diin nagagikan ang tun-og sa kinabuhi, si Cristo nanaog ngadto sa kamatayon sa krus, nga gisimbolohan sa Patayng Dagat. Ang baybayon sa Patayng Dagat mao ang kinahiladman nga dayag nga nawong sa yuta sa tibuok kalibotan. Ang Suba sa Jordan nga nanaog, nanaog ngadto sa labing ubos nga lebel sa tubig sa yuta, maingon nga si Cristo nanaog ngadto sa Iyang kamatayon sa krus. Gikan sa tubig sa kinabuhi ngadto sa tubig sa kamatayon, ang Suba sa Jordan nagrepresentar sa pagpanaug ni Cristo gikan sa langit ngadto sa krus.

Ang mga mahinungdanong tema sa tagna sa Biblia nalangkit sa tubig, ug ang tagna sa Biblia mao ang tingog ni Cristo, nga maoy tingog sa daghang mga tubig. Ang bigaon sa Babilonia nagalingkod ibabaw sa daghang mga tubig, ug ang mga tubig sa Eufrates gipamala aron maandam ang dalan sa mga hari sa sidlakan, ug ang mga magpapatigayon ug ang mga hari nanagbarog sa halayo ug nanagminatay kay ang mga sakayan sa Tarsis gilaglag sa taliwala sa mga dagat, ug ang pakigsaad sa kamatayon nga gidawat sa mga palahubog sa Efraim sa diha nga nanago sila ilalom sa mga bakak, ginawagtang pinaagi sa makalupigong baha sa balaod sa Dominggo sa pagka-papa.

Sa dihang si Sister White naghisgot sa “dagkong mga suba sa Shinar,” iyang gipasabot ang mga Suba sa Tigris ug Euphrates. Kadtong mga katubigan masubay balik ngadto sa Tanom sa Eden diin sila mao ang ikatulo ug ikaupat nga suba nga migula gikan sa Eden.

Ang Hiddekel mao ang Tigris, ug siyempre, ang Eufrates mao ang Eufrates, bisan pa nga ang mga modernong historyador ug mga teologo dili magkauyon. Nagapugos sila nga ang Ulai dili usa ka dakong suba, kondili usa lamang ka hinimog-tawo nga akwedukto sa Persia, dili sa Shinar. Kining maong tawhanong mga awtoridad nagaila nga ang duha lamang ka mga suba nga may kahinungdanon nga may kalabutan sa Shinar mao ang Tigris ug ang Eufrates, ug ang manalagna nga babaye nagaingon nga ang Ulai ug ang Hiddekel mao ang “mga dagkong suba sa Shinar.”

Ang mga pulong sa manalagna mahitungod sa mensahe sa tubig misupak sa modernong mga eksperto, maingon sa gibuhat sa karaang mga eksperto—nga misupak sa mensahe ni Noe bahin sa tubig. Gipahibalo kita nga ang duha ka panan-awon nga girepresentahan sa duha ka suba anaa na sa proseso sa katumanan, ug busa, ang tanan nga girepresentahan sulod niadtong duha ka panan-awon nga gihatag pinaagi sa “duha ka dagkong mga suba sa Shinar,” sa dili madugay matuman. Ang mensahe nga nalambigit nianang mga suba mao ang tingog ni Cristo, kay ang Iyang tingog sama sa daghang mga tubig. Ang Tigris ug Euphrates nagarepresentar sa usa ka dakong temas nga matagnaon, ug ang ilang pagpamatuod nalambigit sa tugon nga gipahimutang sa alpha nga si Moises, nga mao ra usab ang maong tugon nga gipamatud-an sa omega nga si Cristo.

Diha sa tagna ang Tigris nagrepresentar sa Asiria ug ang Eufrates mao ang Babilonia. Niining kalambigitan, sila mao ang duha ka gahum, nga girepresentahan isip mga leon ni Jeremias, nga modala una sa amihanang gingharian ug unya sa habagatang gingharian ngadto sa pagkabinihag.

Ang Asiria ug Babilonia maoy mga kaaway sa amihanan maylabot sa bisan hain sa mga gingharian sa Israel, ug busa mga tipo kini sa peke nga hari sa amihanan—ang gahum sa pagka-papa. Sa kinatibuk-an, ang samang mga tradisyong politikal ug relihiyoso gipadayon sa duha ka mga gahum nga mitungha gikan sa samang kahimtang pangkultura, apan ang estrukturang politikal sa Asiria naghatag ug gibug-aton sa pagdumala sa estado, samtang ang Babilonia naghatag ug gibug-aton sa pagdumala sa simbahan, bisan pa man ug halos managsama kaayo. Ang pagano nga Roma ug ang papa nga Roma sa pipila ka ang-ang managsama gayod, apan bisan pa niana, ang pagano nga Roma nagrepresentar sa pagdumala sa estado ug ang papa nga Roma sa pagdumala sa simbahan. Ang Asiria, sa profetikong kalabotan niini sa Babilonia, usa ka gingharian sa pagdumala sa estado, nga gisundan sa Babilonia, usa ka susamang gahum nga naghatag ug gibug-aton sa pagdumala sa simbahan. Ang Asiria nagrepresentar sa pagano nga Roma ug ang Babilonia nagrepresentar sa papa nga Roma. Kining upat ka mga gahum ang tanan nanamastamas sa balaang puloy-anan sa Dios ug sa iyang panon. Ang Asiria gilambigit sa Tigris ug ang Babilonia sa Eufrates. Kini nahiuyon sa pagkahubas sa Eufrates diha sa basahon sa Pinadayag, aron andamon ang dalan alang sa mga hari sa sidlakan sumala sa gipakita sa buluhaton ni Ciro sa pagpaliko sa Eufrates aron mapukan ang Babilonia. Ang Babilonia mao ang Eufrates; ang Asiria mao ang Tigris.

Ang hari sa amihanan diha sa tagna nagabuntog sa kalibotan sa panahon sa krisis sa balaod sa Domingo ug human niana mapukan, apan ang maong pagpanaugdaug sagad gihulagway ingon nga usa ka makalumos nga baha. Ang sugilanon sa hari sa amihanan, ingon sa girepresentar sa Asiria ug Babilonia, gisimbolohan pinaagi sa mga suba kay ang sugilanon gisugilon pinaagi sa tingog sa daghang katubigan.

Ang yuta taliwala sa duha ka mga suba gitawag ug Mesopotamia, nga nagkahulogan og “ang yuta taliwala sa duha ka mga suba.” Ang duha ka mga suba nagrepresentar sa amihanang gahum nga gigamit sa Dios aron silotan ang Iyang mitalikod nga katawhan pinaagi sa pagpatibulaag kanila ngadto sa pagkabinihag. Usa sa mga sanga nga sapa sa tingog sa daghang mga tubig makita diha sa ngalan nga “Padanaram,” nga gihisgotan lamang napulo ka higayon sa Kasulatan. Ang unang paghisgot niini may kalabutan sa tugon, kay kini nagaila sa dugoang kagikan ni Rebekah, ang asawa ni Isaac. Ang bersikulo nagaingon:

Ang katapusan sa kap-atan ka tuig gipadayag diha sa tulo ka mga saksi ni Moises aron modala ngadto sa Kadesh, 1863 ug sa balaod sa Domingo. Ang kaminyoon ni Isaac mao ang usa ka kaminyoon sa tugon nga nagatipo sa kaminyoon ni Cristo ngadto sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa balaod sa Domingo, nga mao ang 1863, nga mao ang Kadesh, nga mao ang katapusan sa usa ka kap-atan-ka-tuig nga kasaysayan sa tugon. Si Rebekah anak nga babaye sa usa ka Siryanhon ug igsoon nga babaye ni Laban nga usa ka Siryanhon, (nga sa sunod nga kaliwatan sa kasaysayan sa tugon, naglapas sa usa ka tugon uban sa anak ni Isaac nga si Jacob.)

Ang Bethuel nagkahulogan og “balay sa kalaglagan o sa maglalaglag,” busa si Rebekah mao ang anak nga babaye sa “balay sa maglalaglag.” Ang Syria nagkahulogan og kabungtoran ug patag, ug ang Padanaram nagkahulogan og Mesopotamia, o ang yuta sa taliwala. Si Rebekah gikan sa kaliwatan sa mga Syrianhon nga mianhi gikan sa Mesopotamia, ang kabungtoran sa taliwala sa “Tigris sa Assyria” ug sa “Euphrates sa Babilonia,” nga nagarepresentar sa mga leon nga gigamit sa Ginoo aron sa pagpatibulaag sa iyang mga nahimong apostata nga mga karnero. Ang balay sa mga maglalaglag nahiusa sa balay sa Dios diha sa kaminyoon ni Isaac ug ni Rebekah. Dili kini usa ka aksidente nga sa unang paghisgot sa Padanaram, kining duha ka mga suba nga nagarepresentar sa propetikong hari sa amihanan nga girepresentahan ingon nga usa ka nag-awas nga baha, unang gihisgotan sa Genesis 25:20.

Ang kalambigitan sa balay sa pagkabinayaan ug sa katawhan sa tugon sa Dios nagapadayon sa dihang si Jacob mikalagiw gikan kang Esau, ug miadto sa iyang uyoan nga si Laban ug didto nag-alagad sulod sa duha ka yugto nga tag-2520 ka adlaw aron maangkon ang sunod nga kaminyoon sa tugon. Ang usa ka kaminyoon natapos uban sa pagkatibulaag sa amihanang gingharian sa Israel ug ang laing kaminyoon natapos uban sa pagkatibulaag sa habagatang gingharian. Sa dihang ang tagsa ka yugto sa ilang pagkatibulaag niining duha ka gingharian natapos niadtong 1798 ug 1844, ang kaminyoon nga gihaguan ni Jacob nga matuman sulod sa duha ka yugto sa 2520 natuman, kay ang pamanhonon miabot sa kaminyoon niadtong Oktubre 22, 1844.

Busa, si Cristo ba nakigminyo kang Leah, nga nagpasabot ug “kapoy ug gikapoy,” o nakigminyo ba Siya kang Rachel, nga nagpasabot ug “maayong magpapanaw”? Si Leah ug si Rachel nagrepresentar sa duha ka hut-ong sa nagpanawng mga ulay, usa ka ulay nga “nangaluya” ug usa ka ulay nga “maayo ang pagpanaw” diha sa dalan aron makigminyo kang Jacob sa Oktubre 22, 1844.

Niadtong 1844, ang Philadelphian nga kalihokang Millerite misulod sa kaminyoon. Ang kaminyoon sa Oktubre 22, 1844 nagbulag sa duha ka hut-ong sa mga magsisimba nga gilarawan ni Rachel ug ni Leah. Si Rachel nagrepresentar sa usa ka hut-ong nga malampusong nakapanaw sa dalan padulong sa kaminyoon sa Oktubre 22, 1844, apan ang hut-ong ni Leah gikapuyan. Unya sila gibulag, ug ang proseso sa pagsulay sa ikatulong manulonda misugod, diha mismo sa dapit diin natapos ang proseso sa pagsulay sa Pagtuaw sa Tungang Gabii.

Ang kaminyoon nasugdan na ug human niana kini pagatapuson ug pagasulayan. Ang kaminyoon gitapus sa 1846, ug ang proseso sa pagsulay sa ikatulong manulonda nagsugod. Sa 1849 ug 1850 ang Ginoo nagbuklad sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon ang Iyang salin. Ang ikaduhang lamisa ni Habakkuk gibutang na diha sa kasaysayan niadtong panahona, ingon sa gihulagway sa ikaduhang hugpong sa mga Sugo. Human gibali ni Moises ang unang hugpong, ang ikaduhang hugpong sa mga lamisa gipahaluna. Ang tsart sa 1850 mipuli sa 1843, ug sa 1850, ang pagsulay sa karaang Israel ingon nga bag-ong tugon nga pangasaw-onon sa Dios nagpadayon paingon sa Kadesh ug 1863.

Niadtong 1856, mas daghang tubig gikan sa duruha ka suba miagi pinaagi sa pluma ni Hiram Edson. Ang kahayag mahitungod sa “pitong panahon” nga miagi pinaagi sa pluma ni Edson mao ang kahayag nga gilarawan sa duruha ka suba nga nagsugod sa ilang matinagdanong pagpamatuod didto sa Tanaman sa Eden. Ang Tanaman sa Eden usa ka simbolo sa pagsukol sa katawhan batok sa balaod sa Dios, ug mao ang dapit diin ang katubigan sa mga suba sa Ulai ug Hiddekel nagsugod sa ilang panaw. Sila nagapanaw latas sa kasaysayan sa tugon, kay kadtong Tanaman, ang simbolo sa pagsukol, mao usab ang dapit diin usa ka nating carnero ang gipatay aron sa paghatag ug mga sapot nga mopuli sa mga dahon sa igos nga gisul-ob ni Adan ug Eva. Ang kasaysayan sa tugon nagsugod sa tugon sa kinabuhi tali kang Adan ug sa Dios. Kana nga tugon, nga gisimbolohan sa kahoy sa kinabuhi, mitultol ngadto sa nabungkag nga tugon tungod kang Adan ug Eva, nga maoy nagsugod sa usa ka bag-ong tugon sa kinabuhi, sa dihang ang Cordero nga gipatay sukad pa sa pagkatukod sa kalibotan maoy naghatag ug bisti alang sa hubo ug nangawala nga magtiayon. Ang duruha ka suba nga nagaagay gikan nianang Tanaman sa katapusan nahimong mga simbolo sa mga gahum nga gigamit sa Dios ingon nga Iyang sungkod sa pagcastigo.

Kadtong duha ka suba migula gikan sa Eden ngadto sa kaliwatan ni Rebekah ug sa iyang kasaligan nga kaminyoon kang Isaac, ug mipadayon ngadto kang Jacob, diin ang tubig sa duha ka suba girepresentahan ingon nga duha ka lahi nga mga yugto sa pito ka mga panahon. Unya, ang mao rang duha ka suba miagos latas sa kataposang unom ka mga kapitulo sa Daniel, diin tulo ka mga kapitulo ang girepresentahan sa matag suba. Ang usa ka suba nagrepresentar sa pagdugang sa kahibalo nga gibukhad sa mga kapitulo pito, walo ug siyam, ug ang laing suba nagrepresentar sa pagdugang sa kahibalo nga gibukhad sa mga kapitulo napulo, napulog usa ug napulog duha.

Ang kapitulo pito, walo, ug siyam gilarawan ingon nga panan-awon sa Ulai, ug si Cristo gihulagway sa susamang paagi diha sa kapitulo napulo, napulog-usa, ug napulog-duha. Sa duha ka mga panan-awon sa suba, nga girepresentahan sa tulo ka mga kapitulo—si Cristo gihulagway ingon nga nagtindog ibabaw sa tubig.

Ang panan-awon ni Cristo sa kapitulo napulo susama sa panan-awon nga nasaksihan ni Juan sa Pinadayag kapitulo usa, ug sa panan-awon ni Daniel sa kapitulo walo si Palmoni anaa ibabaw sa katubigan, ingon sa Iyang pag-anaa sa kapitulo dose, diin Siya nagsul-ob ug lino.

Sa panan-awon sa Hiddekel mahitungod kang Cristo diha sa kapitulo napulo, si Cristo anaa sa ibabaw sa tubig ug nagbisti ug lino, ug sa panan-awon sa Ulai Siya anaa usab sa ibabaw sa tubig. Ang panan-awon sa Pinadayag uno nagkatakdo sa panan-awon nga gipresentar diha sa mga panan-awon sa Ulai ug Hiddekel, diin giila ni Sister White nga kini “dili ubos nga persona kay sa Anak sa Dios.” Sa dihang iyang giila ang manulonda sa Pinadayag napulo, iyang giingon nga ang manulonda “dili ubos nga persona kay kang Jesu-Cristo.” Ang manulonda sa Pinadayag napulo nagbayaw sa Iyang kamot paingon sa langit ug nanumpa pinaagi Kaniya nga buhi sa walay katapusan ug sa walay katapusan, nga konektado sa panan-awon ni Cristo diha sa kapitulo napulog-duha nga nagbayaw sa Iyang duruha ka mga kamot paingon sa langit ug nanumpa pinaagi Kaniya nga buhi sa walay katapusan ug sa walay katapusan. Sa Pinadayag napulo Siya anaa sa ibabaw sa tubig ug sa yuta.

Ang anaa “sa taliwala sa mga tampi” sa usa ka suba mao ang tubig, ug si Daniel nakadungog “sa tingog sa usa ka tawo sa taliwala sa mga tampi,” busa ang tingog gikan sa tawo nga diha sa ibabaw sa tubig, ug ang tingog mao ang tingog sa mga tubig sa suba sa Ulai.

Ang dagkong mga suba sa Shinar, sumala sa pag-ila kanila ni Sister White, parehong nalambigit sa usa ka panan-awon diin si Cristo anaa ibabaw sa katubigan nga nagasulti, kay ang Iyang tingog sama sa dinahunog sa daghang katubigan. Sa duha ka panan-awon gipangutana ang pangutana nga “hangtod kanus-a.” Ang duha ka suba girepresentar usab diha sa “pangutana ug tubag” ni Daniel sa kapitulo otso, nga mao ang sentral nga haligi ug patukoranan sa Adventismo. Didto, ang duha ka suba mga simbolo sa “pito ka mga panahon” sa pagkatibulaag ug pagyatak sa balaang puloy-anan ug sa panon. Ang duha ka suba nagtuman sa ilang papel ingon nga sungkod sa pagbadlong sa Dios, ug unya midagayday ngadto sa kasaysayan sa mga Millerite sa nahaunang manulonda, diin nadiskobrehan ni William Miller ang iyang unang profetikong mutya, nga mao ang linya sa “pito ka mga panahon” sa Levitico baynte-sais. Ang duha ka suba nagarepresentar sa duha ka pagkatibulaag nga 2520 ka tuig, nga natuman pinaagi sa duha ka leon sa Asiria ug Babilonia, nga girepresentar sa Tigris ug Eufrates, ug siyempre pinaagi ni Lea ug ni Raquel, mga pag-umangkon ni Rebeca, kansang kasal sa tugon nahitabo sa dihang si Isaac kap-atan na ka tuig ang panuigon, sumala sa natala sa Genesis 2520.

Si Miller mipresentar lamang sa pagkapatibulaag sa “pito ka panahon” batok sa habagatang gingharian sa Juda, nga natuman uban sa tagna sa 2300 ka tuig niadtong 1844. Niadtong 1856, ang “bag-ong bino” sa “pito ka panahon” nag-ila sa maong pagkapatibulaag ibabaw sa amihanang gingharian, nga nagtapos niadtong 1798. Ingon nga unang matinagdanong pagkadiskobre sa tagna ni William Miller, ang tubig sa suba sa Euphrates miabut ingon nga alpha nga doktrina sa kasaysayan sa unang manulonda. Ang tubig sa suba sa Ulai miabut uban sa ikatulong manulonda. Ang alpha nga pagkadiskobre ni Miller mao ang pito ka panahon nga gilarawan sa suba sa Ulai, ug ang omega nga pagkadiskobre ni Hiram Edson mao ang pito ka panahon nga gilarawan sa suba sa Hiddekel.

Ang 2520 nagrepresentar sa gitas-on sa yugto nga mao ang sama alang sa matag gingharian, apan nga nagsugod ug natapos nga nagkalain sa kap-atan ug unom ka tuig. Ang 1798 nagtimaan sa panahon sa katapusan ug sa pag-abot sa unang manulonda sa Pinadayag katorse. Ang 1798 mao ang katumanan sa 2520 ka tuig sa pagkatibulaag nga gidala ibabaw sa amihanang gingharian pinaagi sa leon sa Asiria. Ang 1844 mao ang katumanan sa “pito ka panahon” nga gidala ibabaw sa habagatang gingharian ug gilarawan pinaagi sa leon sa Babilonia. Ang duha ka suba mao ang mga pangsangga sa kasaysayan sa mga mensahe sa una ug ikaduhang mga manulonda nga natapos uban sa pag-abot sa ikatulo niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang ang ikapitong trumpeta ug usab ang trumpeta sa jubileo gipatingog sa antitipikal nga Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala.

Ang pagtunog sa ikapitong trumpeta usa ka simbolo sa buhat ni Cristo sa paghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa pagkatawo, ug gilarawan kini sa 2300 ka tuig sa panan-awon sa Suba sa Ulai; ug ang pagtunog sa trumpeta sa jubileo usa ka simbolo sa tugon sa yuta nga gilapas ug gipahamtang sa katawhan sa Dios, nga gitawag ni Daniel nga tunglo ug panumpa ni Moises, ug nga gitawag ni Moises nga “pakiglalis sa tugon sa Dios.”

Ang “tunglo” ug ang “panumpa” nga nahisulat “sa kasugoan ni Moises” mao ang “pito ka higayon” sa Levitico 26. Ang pulong nga gihubad nga “panumpa” mao ang mao rang Hebreohanong pulong nga sa Levitico gihubad nga “pito ka higayon.” Ang tunglo, tungod sa paglapas sa panumpa sa tugon diha sa kapitulo 25, gipahayag sa kapitulo 26, diin giila ni Moises ang tunglo ingon nga “pakigbisog sa tugon.”

Gidala sa Ginoo ang espada sa leon sa Asiria batok sa gingharian sa amihanan aron “silotan” sila pinaagi sa pagtugyan kanila ngadto sa “kamot sa kaaway,” sa tuig 723 BC. Kap-atan ug unom ka tuig sa ulahi, sa 677 BC, gibati sa gingharian sa habagatan ang tunglo ni Moises. Ang tunglo ni Moises mao ang panagbingkil sa tugon. Sulod sa kap-atan ug unom ka tuig ang mga leon sa Mesopotamia gigamit sa Dios aron kuhaon ug pagayaton ang panon. Sa katapusan nianang yugto sa kap-atan ug unom ka tuig gilaglag ni Nabucodonosor ang balaang puloy-anan. Ang panon sa pangutana ni Daniel diha sa bersikulo trese sa Daniel otso naulipon sa ilang mga kaaway sulod sa usa ka yugto nga kap-atan ug unom ka tuig nga miabot sa pagkalaglag sa balaang puloy-anan, nga mao ang laing hilisgutan nga pagayaton sa bersikulo trese. Sa dihang miabot kadtong mga suba sa 1798 ug 1844 matag-usa, usa ka panon ang gitigom ingon nga usa ka templo, kay ang panon usa ka lawas, ug ang lawas usa ka templo. Sa katapusan nianang yugto ang templo nga gitukod sulod sa kap-atan ug unom ka tuig maoy makighiusa sa langitnong templo diha sa kaminyoon sa Pagkadiyos uban sa pagkatawo. Ang kaminyoon anaa sa taliwala sa duha ka mga templo, ug ang gihiusa sa Dios dili angay nga mabahin.

Ang tubig sa Tigris miabot sa 1798 ug ang tubig sa Euprates miabot sa 1844. Sa dili pa ang pag-abot sa ikatulong manolunda, miabot ang ikaduhang manolunda, ug human niana, sa camp meeting sa Exeter, New Hampshire niadtong Agosto 12–17, 1844, gibubo ang mensahe sa Midnight Cry. Ang Exeter nagpasabot ug “usa ka kuta sa tubig,” ug sa maong camp meeting, didto usab adunay usa ka peke nga tigom nga gihimo sa laing tolda, nga gitukod sa usa ka pundok gikan sa Watertown, Massachusetts. Ang mga tubig nga misugod sa Eden, sumala kang Sister White, hapit nang ipatibulaag ingon nga “usa ka balod-dagkong pagtaob” tabok sa sidlakang baybayon sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang linog nga maoy nakapahinabo nianang balod-dagkong pagtaob nahitabo sa Tanaman sa Eden sa dihang gidaug ni Satanas ang katawhan, nga maoy hinungdan sa usa ka linogong pag-uyog sa Eden kansang mga balod miabot ngadto sa Midnight Cry sa kasaysayan sa mga Millerite. Kadtong balod-dagkong pagtaob mibaha ngadto sa Midnight Cry sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang balod nga nagsugod sa linog sa sala ni Adan moabot ngadto sa linog sa balaod sa Domingo sa Pinadayag kapitulo onse.

Ang tingog ni Cristo mao ang tingog sa daghang mga tubig, ug ang mga tubig nga naghiusa maoy naglangkob sa mensahe sa ulahing ulan. Si Isaias ug ang iyang anak nga si Shearjashub nagtindog diha sa bersikulo tres sa kapitulo siete sa linaw gikan sa taas nga agianan sa tubig, nga nagpresentar sa mensahe sa ulahing ulan sa panahon sa pagtak-op sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Didto ang pagpahayag ni Isaias batok sa buang ug dautan nga hari nga si Ahaz mao nga ang Ginoo magpadala kang Ahaz sa mga tubig sa Asiria, si Haring Sennacherib, ug ang iyang tubig mosaka hangtod sa liog.

Si Ahaz misalikway sa mga tubig nga “gipadala” sa Ginoo, busa ang Ginoo “nagpadala” kang Ahaz sa mga tubig sa Asiria. Si Ahaz “nagmaya” sa panaghiusa ni “Rezin ug sa anak ni Remalias.” Si Ahaz “nagmaya” sa usa ka peke nga mensahe sa ulahing ulan nga girepresentahan ni Rezin ug sa anak ni Remalias.

Si Rezin ug ang anak ni Remalias, nga mao si Pekah, hari sa amihanang gingharian, nagrepresentar sa usa ka peke batok kang Isaias ug sa iyang anak. Ang buang ug dautang hari nga si Ahaz “nagakalipay” diha sa pagpakig-alyansa nga girepresentahan sa napulo ka amihanang banay sa Israel ug Siria, nga nagahulagway sa dili subay sa balaod nga relasyon sa iglesia ug estado sa balaod sa Domingo. Si Ahaz nagakalipay, kay ang kaulaw ug ang kalipay mao ang duha ka magkaatbang nga pagbati nga gigamit sa inspirasyon aron pakigsultihan kadtong girepresentahan diha sa pakiglalis bahin sa ulahing ulan. Sa dihang gikaon ni Jeremias ang gamayng basahon, kini maoy kalipay ug pagmaya sa iyang kasingkasing, ug gipahibalo kita ni Joel nga ang katawohan sa Dios dili gayud maulawan. Si Ahaz, ingon nga usa ka Laodiceano, buta, busa nagakalipay siya sa mini nga mensahe sa tubig ug nagsalikway sa tinuod nga mensahe sa tubig ni Isaias. Angayan unta siyang maulaw tungod sa pagsalig sa peke nga mensahe sa ulahing ulan nga girepresentahan sa baha sa hari sa amihanan, apan iyang gisalikway ang mensahe sa Shiloah.

Ang mensahe sa Shiloah diha sa Isaias otso mao ang mensahe sa ulahing ulan. Ang linaw sa Shiloah giila sa Bag-ong Tugon ingon nga ang linaw sa Siloam. Sa Hebreohanon o Griyego kini nagpasabot ug “gipadala.” Kinahanglan alang kang Cristo ang pagbiya aron Iyang “mapadala” ang Espiritu Santo. Si Isaias ug si Ahaz atua sa linaw sa Shiloah, ug ang pagsulay nagasukad sa pagpili kon magbaton ba ug pagtoo sa linaw sa Shiloah ingon sa girepresentar ni Isaias ug sa iyang anak, o pagtoo ba kang Rezin ug sa anak ni Remalias? Si Ahaz nagpili tali sa duha ka mga tubig, ang mga tubig sa Shiloah o ang mga tubig sa Hari sa Asiria. Si Ahaz nalipay sa pakigsaad ug sa mensahe nga girepresentar ni Rezin ug sa anak ni Remalias ug busa iyang nadawat ang baha sa pagkabinulad, imbis sa tubig nga mahinay nga nagaagay sa iyang paghukom. Ang iyang paghukom nagarepresentar sa balaod sa Domingo sa dihang ang hari sa amihanan molapaw sa tibuok kalibotan sama sa usa ka baha. Kini mahitabo sukad sa balaod sa Domingo padayon, sa dihang ang baha sa Tunga-tungang Singgit nagasuyop usab sa kalibotan.

Si Ahaz nagakalipay sa pakig-alyansa sa napulo ka tribo sa amihanan ug sa Siria, ug busa nagakalipay sa mensahe nga naghiusa sa iglesia ug estado, ingon nga girepresentahan sa matag supak sa balaod nga pakig-alyansa nga makita sulod sa Pulong sa Dios. Si Isaias nagarepresentar sa usa ka Filadelfianhon ug si Ahaz usa ka Laodiceanhon. Gidugtong ni Cristo ang pagpamatuod ni Isaias ngadto sa Iyang kaugalingong pagpamatuod sa dihang Iyang giayo ang buta nga tawo, usa ka Laodiceanhon, didto sa linaw sa Siloam.

Ang buta nga tawo, uban sa buang ug dautang hari nga si Ahaz, gisulayan kon ibutang ba nila ang ilang pagsalig diha sa linaw sa Siloam o sa baha sa Asiria. Ang buta nga tawo nahibalo nga siya buta, apan si Ahaz dato, nadagaya sa mga kabtangan, ug walay kinahanglanon. Si Ahaz mao ang buang nga ulay didto sa linaw sa ulahing ulan, ug ang buta nga tawo maoy manggialamon nga ulay. Ang mga tubig nga Gipadala Gikan sa, o ang mga tubig nga gipadala gikan sa Asiria, mao ang pagsulay.

Ang linawán maoy dapit diin ang tubig ginatigom, ug sa propetikanhong kahulogan ang linawán mao ang dapit diin ginatigom ang nagkalainlaing mga sapa, mga suba, mga sapa nga gagmay, mga dagat, mga kadagatan, mga lanaw, ulan ug tun-og sa tanang “mga tubig” nga nagrepresentar sa tingog ni Cristo. Ang linawán sa ulahing ulan naporma pinaagi sa tubig nga nagaagay gikan sa ibabaw nga linawán. Ang linawán nagrepresentar sa mensahe sa ulahing ulan diha sa konteksto sa usa ka pagsulay. Gisalikway ni Ahaz ang mga tubig nga mahinay nga nagaagay, apan ang buta nga tawo matinumanon sa mensahe nga nalambigit sa linawán. Si Jesus mikuha ug bahin sa Iyang pagka-Dios, nga girepresentahan isip “luwa,” ug gisagol kini sa kolonon, nga nagrepresentar sa paghiusa sa pagka-Dios uban sa pagkatawo nga ginatuman ni Cristo sa Labing Balaang Dapit.

Miluwa si Cristo sa yuta ug gisagol ang Iyang laway aron mahimong lapok. Gigamit Niya ang mensahe sa panaghiusa sa pagka-Dios ug pagka-tawo aron dihogan ang mga mata sa buta nga tawo. Ang mensahe nga gisimbolohan sa panaghiusa sa pagka-Dios ug pagka-tawo mao ang mensahe sa 1888, ug kini gituyo aron mag-usab sa usa ka tawo gikan sa kahimtang sa Laodicea ngadto sa kahimtang sa Philadelphia. Apan ang mensahe nagkinahanglan ug pag-apil sa tawo. Kinahanglan silang moadto sa linaw, ug unya manghugas.

Ang tanan nakasala ug nakabsan sa himaya sa Dios, apan si Jesus miingon nga ang buta nga tawo ug ang iyang mga ginikanan wala makasala. Gikuha ni Jesus ang pangutana sa pagbasol gikan sa kahimtang sa buta nga tawo, ug giila siya ingon nga usa ka tawo nga gipatindog aron sa paghimaya sa Ginoo; ug ang profetikanhong tawo sa tagna sa Biblia nga gipatindog alang sa katuyoan nga “ang mga buhat sa Dios ipadayag” mao ang bandera, nga gilangkuban sa mga lalaki ug mga babaye nga mibalhin gikan sa Laodicea ngadto sa Philadelphia. Ang bandera mao ang dapit diin ang mga buhat sa Dios gipadayag, kay ang Iyang buhat mao ang paghiusa sa Pagkadios uban sa pagkatawo sa tawo (sama sa gihulagway sa pahid nga kolonon), ug ang mga tropeyo niana nga buhat mao kadtong wala lamang makadungog sa mensahe sa Laodicea, kondili kadtong misunod sa reseta diha sa mensahe. Ang reseta alang sa buta nga tawo mao ang pag-adto ug paghugas. Sa dihang siya nakakita na, wala na siyay kinahanglan pangingkamotan nga himayaon ang Dios; ang mga kahimtang nga naglibot kaniya mao ang nakapahinabo niana.

Nagsugod kini sa pagduol ni Cristo, ug gisundan sa buluhaton ni Cristo. Ang katapusang buluhaton ni Cristo didto sa langitnong santuwaryo may kalabotan sa tawo mao ang pag-usab sa usa ka tawhanong binuhat gikan sa usa ka walog sa mga patay ug uga nga mga bukog, o gikan sa pagkahigda nga patay diha sa kadalanan, o gikan sa pagkabuta sama sa usa ka kabog. Ang Iyang katapusang buluhaton mao ang paglalang pag-usab sa Iyang katawohan ngadto sa Iyang dagway, ug mao gayud kana ang buluhaton nga Iyang gibuhat sa dihang gibuhat Niya si Adan gikan sa abog sa yuta, ug unya gihuypan siya sa gininhawa sa kinabuhi. Ang katapusang buluhaton mao ang nahaunang buluhaton, kay una Niyang gihulma ang lapok ug unya gidihogan ang maong lapok pinaagi sa kinabuhi sa Iyang Espiritu. Kang Adan ang Espiritu mao ang Iyang gininhawa; sa buta nga tawo, kini mao ang tubig. Sa walog ni Ezekiel nga puno sa mga patay nga bukog, kini mao ang usa ka mensahe sa pagkatigum nga naglalang sa lawas. Unya ang usa ka mensahe mahitungod sa upat ka mga hangin gihuypan ibabaw sa lawas, ug unya kini mitindog ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan.

Samtang ang buta nga tawo buta pa, nakita siya ni Jesus ug dayon miduol kaniya. Miduol Siya sa buta nga tawo sulod sa konteksto sa usa ka pangutana nga gipangutana sa Iyang mga tinun-an, sa ingon nagtugot Kaniya sa pagpatukod sa husto nga propetikong kahimtang alang sa ilustrasyon. Ang “mga buhat sa Dios” maoy usa ka propetikong simbolo sa daghang nagkalainlaing mga linya sa mga saksi diha sa Biblia. Ang matag pagpadayag sa “mga buhat sa Dios” diha sa mga Kasulatan matuman sa panahon sa ulahing ulan. Gipahimutang ni Jesus ang konteksto sa sugilanon pinasikad sa katapusang mensahe, ingon sa girepresentahan ni Elias diha sa katapusang mga bersikulo sa Malakias.

Ang mga ginikanan ug ang buta nga bata wala pagahukmi ingon nga mga makasasala, kay kini mao ang panahon sa kahibulongang mga buhat sa Dios, ug nianang panahona ang mga kasingkasing sa mga ginikanan ug ang mga kasingkasing sa mga anak pagapabalihon aron makita ang butang nga giatubang. Ang butang mao kini—kon ang buta nga tawong Laodiceano nausab ba ngadto sa usa ka dinihog nga tawong Filadelfiano. Mao kana ang butang nga moatubang sa mga ginikanan ug sa bata sa panahon sa ulahing ulan, kay kana usab mao ang panahon sa paghukom. Ug ang panahon sa paghukom ginatuman sulod sa ikatulo ug ikaupat nga mga kaliwatan sumala sa tagna sa tugon ni Abraham. Ang buta nga tawo mao ang ulahi ug ikaupat nga kaliwatan, ug ang iyang mga ginikanan mao ang ikatulo. Nianang yugtoa ang mensahe ni Elias nagabutang sa mga pamilya ngadto sa mga kahimtang diin mapugos sila sa pagdawat o sa pagsalikway sa mensahe sa linaw sa Siloam. Ang buang ug daotan nga hari nga si Ahaz misalikway sa mensahe nianang linawa, apan ang buta nga tawo midawat. Ang mensahe ni Elias sa Malakias ginapahimutang sulod sa kahimtang sa usa ka tunglo sa dili pa ang dako ug makalilisang nga adlaw sa Ginoo.

Sa dihang giandam ni Jesus ang kahimtang nga atong ginahisgotan, gilakip Niya sa Iyang kinasumhan sa katuyoan sa milagro nga kinahanglan Siya magbuhat niadto nga higayon, kay moabot ang panahon nga walay bisan kinsa nga makabuhat. Ang buluhaton nga Iyang gipasabot mahitabo sa kahayag sa adlaw, ug ang katapusan sa buluhaton gihulagway ingon nga gabii. Ang Iyang giingon nagtumong sa panapos sa panahon sa pagsulay.

Sa diha nga Iyang tapuson ang Iyang buluhaton sa paghukom, huboon Niya ang Iyang mga sapot nga pagkasacerdote ug isul-ob ang Iyang mga bisti sa panimalos. Sa diha nga Iyang tapuson kadtong buluhaton sa paglain sa mga nawala gikan sa mga luwas, ang buluhaton sa kaluwasan matapos. Ang panahon sa pagsulay pagasirad-an na, ug karon gabii na diin walay tawo nga makabuhat. Ang mensahe ni Cristo dili lamang mao ang mensahe sa Laodicea ngadto sa usa ka buta nga tawo, kondili mao usab kini ang mensahe ni Elias nga gipahimutang sulod sa konteksto sa kaduol sa panapos sa panahon sa pagsulay, nga mao ang binalaan nga kadasig ni Cristo sa pagbuhat alang sa pagluwas sa mga kalag.

Una si Cristo miduol sa buta nga tawo, dayon giandam ug gipahid ang pahumot, dayon mihatag ug mga pagtulon-an alang sa usa ka buluhaton nga ang buta nga tawo kinahanglan nga pagabuhaton alang sa iyang kaugalingon, ug ingon usab kaimportante nga sa dihang iyang sugdan ang maong buluhaton ang iyang panan-aw mapasig-uli. Sa dihang siya makakita na, nabag-o na siya gikan sa usa ka buta nga Laodiceano ngadto sa usa ka Filadelfiano. Ang panahon sa pagbag-o niadtong duha ka mga iglesia natuman sa sinugdan sukad sa 1856 hangtod sa 1863.

Kadtong panahona naghulagway sa pagkabahin sa trigo ug sa mga sagbot, ug sa katapusang pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga sa ulahi ipataas ingon nga usa ka bandila. Ang buta diha-diha nahimong sentro sa pagtagad sa kadaghanan—sa dihang nausab siya gikan sa usa ka Laodicean ngadto sa usa ka Philadelphian. Ang buta mao ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo ug ang daotan ug buang nga hari nga si Ahaz mao ang unang katawhan sa tugon nga igasuka gikan sa baba sa Ginoo. Nianang maong punto sa kasaysayan, si Jesus nagagamit man sa Iyang laway aron pagdihogan ang Iyang bag-ong katawhan sa tugon, o nagasuka Siya sa daang katawhan sa tugon gikan sa Iyang baba.

Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.