“Uban sa mainiton nga pangandoy nga akong ginapaabot ang panahon nga ang mga hitabo sa adlaw sa Pentecostes mapahiuli uban sa labi pang dakong gahum kay niadtong higayona. Si Juan nagaingon, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga nanaug gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Unya, maingon sa panahon sa Pentecostes, ang mga tawo makadungog sa kamatuoran nga isulti ngadto kanila, ang matag usa sa iyang kaugalingong pinulongan.

“Ang Dios makahimo sa pagginhawa ug bag-ong kinabuhi ngadto sa matag kalag nga sa kinasingkasing nagatinguha sa pag-alagad Kaniya, ug makahikap sa mga ngabil pinaagi sa buhing baga gikan sa halaran, ug magapahimo kanila nga mahimong madanihong mosulti sa Iyang pagdayeg. Linibo ka mga tingog pagapun-on sa gahum sa pagpamulong sa kahibulongang mga kamatuoran sa Pulong sa Dios. Ang dila nga nagakapaakapa pagaluagan, ug ang mahadlokon pagapalig-onon aron makadala ug maisugong pagpamatuod alang sa kamatuoran. Hinaut nga tabangan sa Ginoo ang Iyang katawhan sa paghinlo sa templo sa kalag gikan sa tanang kahugawan, ug sa pagmintinar sa ingon ka suod nga pakigdugtong Kaniya aron sila mahimong mga umalambit sa ulahing ulan sa diha nga kini igaula na.” Review and Herald, Hulyo 20, 1886.

Ang Pentecostes, sa dihang pagahisgotan ingon nga usa ka pista sa Ginoo, dili mahimong bulagon gikan sa Pasko, sa pista sa tinapay nga walay patubo, sa halad sa unang bunga, ug sa pista sa mga semana. Ang Pentecostes usa ka yugto sa panahon, bisan pa man nga kini usa usab ka tukma nga punto sa panahon. Mao kini ang hinungdan ngano nga gitawag kini nga “ang panahon sa Pentecostes.” Ang maong panahon nagsugod sa kamatayon, paglubong, ug pagkabanhaw ni Cristo. Human sa Iyang pagkayab, si Cristo nagsugod ug kap-atan ka adlaw nga personal nga pagtudlo nga gisundan sa napulo ka adlaw didto sa lawak sa itaas diin ang panaghiusa natuman. Ang 9/11 nagsugod ug usa ka yugto nga matapos sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Kana nga balaod sa Domingo girepresentahan sa adlaw sa Pentecostes ingon nga usa ka punto sa panahon; usa ka punto sa panahon nga giunhan sa usa ka yugto sa panahon nga nagsugod sa 9/11. Gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo, ang “panahon sa Pentecostes” gisubli.

Gipasabot ni Pedro nga ang milagrosong panghitabo sa “mga dila nga kalayo” dili kabuang tungod sa pagkahubog, kondili usa ka katumanan sa basahon ni Joel tungod kay may usa ka pagsupak nga gidala batok sa mensahe. Ang “mga dila” nagrepresentar sa pagpresentar sa usa ka mensahe, ug ang kalayo nagrepresentar sa Balaang Espiritu. Ang mensahe sa Pentecostes nagrepresentar sa usa ka panaghiusa sa pagka-Diosnon (ang Dios maoy usa ka kalayo nga nagaut-ut) uban sa pagkatawo sa dila. Maingon nga si Pedro nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa panahon sa ulahing ulan, sa ingon usab ang mga mapikas nga Judio nagrepresentar sa usa ka katawhan sa unang pakigsaad nga gitalikdan sa tukmang punto sa panahon sa dihang ang ulahing ulan nagapaulan.

Ug silang tanan napuno sa Espiritu Santo, ug misugod sa pagsulti sa lainlaing mga pinulongan, sumala sa gihatag sa Espiritu kanila nga ikasulti. Ug didto nanimuyo sa Jerusalem ang mga Judio, mga debotadong tawo, gikan sa tanang nasod ilalom sa langit. Ug sa dihang kini nadungog sa halayo ug mikaylap, ang panon sa katawhan nanagtigum, ug nangalibog, tungod kay ang matag usa nakadungog kanila nga nagsulti sa iyang kaugalingong pinulongan. Ug silang tanan nanghibulong ug nanghitingala, nga nagaingon sa usa ug usa: Ania karon, dili ba mga taga-Galilea man kining tanan nga nanagsulti? Ug giunsa man nga kita, ang matag usa kanato, nakadungog sa atong kaugalingong pinulongan diin kita natawo? Mga Parthian, ug mga Medo, ug mga Elamihanon, ug ang mga nanimuyo sa Mesopotamia, ug sa Judea, ug Cappadocia, sa Pontus, ug Asia, Phrygia, ug Pamphylia, sa Egipto, ug sa mga dapit sa Libya dapit sa Cirene, ug mga lumalangyaw nga taga-Roma, mga Judio ug mga kinabig, mga Cretenhon ug mga Arabianhon, nakadungog kita kanila nga nagasulti sa atong mga pinulongan mahitungod sa kahibulongang mga buhat sa Dios. Ug silang tanan nanghibulong ug naglibog, nga nagaingon sa usa ug usa: Unsay kahulogan niini? Apan ang uban, nga nanamay, miingon: Kining mga tawhana napuno sa bag-ong bino. Apan si Pedro, mitindog uban sa napulo ug usa, mipataas sa iyang tingog, ug miingon kanila: Kamong mga lalaki sa Judea, ug kamong tanan nga nanimuyo sa Jerusalem, ipahibalo kini kaninyo, ug patalinghugi ang akong mga pulong: Kay kining mga tawhana dili hubog, sumala sa inyong pagdahom, kay ikatulong takna pa lamang sa adlaw. Mga Buhat 2:4–15.

Gipasabot ni Pedro ang Pentecostes ingong katumanan sa basahon ni Joel. Gibuhat niya kini sa paagi nga mahitungod sa tagna sa dihang ang tibuok kalibotan girepresentahan, kay ang teksto nagaingon nga ang mga tigpaminaw mianhi “gikan sa tanang nasod sa ilalom sa langit.” Sa 9/11 ang yuta napasidlakan sa himaya ni Cristo ug unya pag-usab sa balaod sa Domingo ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo magapakita sa hingpit sa himaya ni Cristo samtang sila igaalsa ingon nga usa ka bandila atubangan sa tibuok kalibotan. Ang panahon sa Pentecostes nagsugod sa 9/11 ug natapos kini sa balaod sa Domingo.

“Walay usa kanato nga makadawat gayod sa patik sa Dios samtang ang atong mga kinaiya adunay bisan usa ka mansa o buling diha kanila. Gibilin kini kanato ang pag-ayo sa mga kakulangan sa atong mga kinaiya, ang paghinlo sa templo sa kalag gikan sa tanang kahugawan. Unya ang ulahing ulan mokunsad ibabaw kanato maingon nga ang unang ulan mikunsad ibabaw sa mga tinun-an sa Adlaw sa Pentecostes.

“Masayon ra kaayo kitang matagbaw sa atong mga naangkon. Nagabati kita nga dato ug nadugangan sa mga kabtangan, ug wala kita masayod nga kita ‘alaot, ug makalolooy, ug kabus, ug buta, ug hubo.’ Karon mao ang panahon sa pagpatalinghug sa pagtambag sa Matinud-anong Saksi: ‘Gitambagan ko ikaw sa pagpalit gikan Kanako ug bulawan nga sinulayan sa kalayo, aron ikaw madato; ug maputing bisti, aron ikaw mabistihan, ug aron ang kaulaw sa imong pagkahubo dili makita; ug dihogi ang imong mga mata sa tambal sa mata, aron ikaw makakita.’ …”

“Karon mao ang panahon nga kinahanglan bantayan nato ang atong kaugalingon ug ang atong mga anak nga magpabilin nga walay buling gikan sa kalibotan. Karon mao ang panahon nga kinahanglan hugasan nato ang mga bisti sa atong kinaiya ug papution kini diha sa dugo sa Cordero. Karon mao ang panahon nga kinahanglan mabuntog nato ang garbo, pagbati, ug espirituhanong pagkatapulan. Karon mao ang panahon nga kinahanglan mamata kita ug maningkamot sa hugot nga tuyo alang sa kasinabtanay sa kinaiya. ‘Karon, kon kamo mamati sa Iyang tingog, ayaw pagahia ang inyong mga kasingkasing.’ Anaa kita sa usa ka labing malisod nga kahimtang, nagpaabot, nagbantay sa pagpakita sa atong Ginoo. Ang kalibotan anaa sa kangitngit. ‘Apan kamo, mga igsoon,’ nagaingon si Pablo, ‘wala kamo sa kangitngit, aron kana nga adlaw moabot kaninyo ingon sa usa ka kawatan.’ Sa kanunay tumong sa Dios ang pagdala ug kahayag gikan sa kangitngit, kalipay gikan sa kasubo, ug kapahulayan gikan sa kakapoy alang sa kalag nga nagpaabot ug nangandoy.”

“Unsay inyong ginabuhat, mga igsoon, diha sa dakong buluhaton sa pagpangandam? Kadtong nakighiusa sa kalibotan nagadawat sa hulma sa kalibotan ug nangandam alang sa marka sa mananap. Kadtong walay pagsalig sa kaugalingon, nga nagapaubos sa ilang kaugalingon sa atubangan sa Dios ug nagaputli sa ilang mga kalag pinaagi sa pagtuman sa kamatuoran—sila mao ang nagadawat sa langitnong hulma ug nangandam alang sa patik sa Dios sa ilang mga agtang. Sa dihang mogula na ang sugo ug mapadapat na ang timaan, ang ilang kinaiya magapabiling putli ug walay buling hangtod sa walay katapusan.”

“Karón mao ang panahon sa pagpangandam. Ang timailhan sa Dios dili gayud ibutang sa agtang sa usa ka mahugaw nga lalaki o babaye. Dili gayud kini ibutang sa agtang sa ambisyoso, mahigugmaon sa kalibutan nga lalaki o babaye. Dili gayud kini ibutang sa agtang sa mga lalaki o babaye nga bakakon ug dila o malimbongon ug kasingkasing. Ang tanan nga makadawat sa timailhan kinahanglan walay buling sa atubangan sa Dios—mga kandidato alang sa langit. Padayon kamo, akong mga igsoon nga lalaki ug babaye. Mubo lamang ang akong masulat niining mga puntoha niining panahona, nga ginatawag lamang ang inyong pagtagad ngadto sa panginahanglan sa pagpangandam. Susihon ninyo ang mga Kasulatan alang sa inyong kaugalingon, aron inyong masabtan ang makahahadlok nga kaseryosohan sa karon nga takna.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

Dinhi giila ni Sister White ang Pentecostes ingon nga usa ka punto sa panahon, nga nagkatakdo sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, “sa diha nga mogula na ang sugo.” Apan, bisan pa man nga iyang gimarkahan ang balaod sa Domingo ug ang Pentecostes ingon nga usa ka punto sa panahon, ang iyang mensahe nga nanawagan alang sa pagpangandam nagaila sa usa ka yugto sa panahon nga nag-una sa balaod sa Domingo ingon nga gitipohan sa kapanahonan sa Pentecostes. Ang balaod sa Domingo mao ang pagsulay sa Igpapahulay sa ikapito nga adlaw, ug ang yugto gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo mahimong maila ingon nga simbolikong “adlaw sa pagpangandam sa Ginoo.” Ang pagpangandam nag-una sa pagsulay.

Ang “ulahing ulan igabubo ibabaw sa” usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo maingon gayud nga “sama sa unang ulan nga nahulog ibabaw sa mga tinun-an sa Adlaw sa Pentecostes.” Ang panahon nga gihulagway ingon nga panahon sa Pentecostes nagsugod sa usa ka pagwisik sa dihang si Cristo mibalik gikan sa Iyang pagkayab.

Ug sa nakasulti na siya niini, mihuyop siya kanila, ug miingon kanila, Dawata ninyo ang Espiritu Santo. Juan 20:22.

Ang Iyang gininhawa nagapasa sa Espiritu Santo, ug ang gininhawa mao ang nagamugna sa tingog sa mga pulong. Si Jesus mao ang Pulong, ug ang Iyang gininhawa nagapasa sa Espiritu Santo pinaagi sa paghatag sa Iyang pulong. Ang gininhawa mao ang nagdala sa lawas ni Adan ngadto sa kinabuhi, ug ang gininhawa usab mao ang nagadala sa kinabuhi ngadto sa kasundalohan ni Ezekiel nga nabanhaw nga nangauga nga mga bukog sa mga patay.

“Ang buhat ni Cristo sa pagginhawa ibabaw sa iyang mga tinun-an sa Espiritu Santo, ug sa paghatag sa iyang kalinaw ngadto kanila, sama sa pipila ka tulo sa wala pa ang madagayaong ulan nga igahatag sa adlaw sa Pentecostes.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

Sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostes, ang “ginhawa” ni Cristo naghatag sa Espiritu Santo ngadto sa mga tinun-an, apan may pipila nga nagduhaduha.

Apan si Tomas, usa sa napulog-duha, nga ginganlag Didymus, wala uban kanila sa dihang miabut si Jesus. Busa ang ubang mga tinun-an miingon kaniya, Nakita namo ang Ginoo. Apan siya miingon kanila, Gawas kon makita ko sa iyang mga kamot ang marka sa mga lansang, ug maipasulod ko ang akong tudlo ngadto sa marka sa mga lansang, ug maituslok ko ang akong kamot sa iyang kilid, dili gayud ako motuo. Juan 2:24, 25.

Ang panahon sa Pentecostal nagsugod sa usa ka yugto sa “pagsulay,” nga nagsugod pinaagi sa gininhawa ni Cristo ug sa panaglalis ni Tomas tungod sa pagduhaduha. Ang panaglalis ni Tomas sa sinugdan naghulagway sa panaglalis sa mga Judio sa katapusan sa panahon sa Pentecostal. Gipaambit ni Cristo ang Iyang pulong ug ang Espiritu Santo ngadto sa mga tinun-an sa sinugdan, ug ang mga tinun-an mipaambit sa pulong ug sa Espiritu Santo ngadto sa kalibotan sa katapusan sa panahon sa Pentecostal.

Ang buluhaton nga gituman ni Cristo sa dihang gihuyopan Niya ang mga tinun-an maoy ikaduhang pagpamatuod sa mao rang buluhaton nga Iyang bag-ong natuman uban sa mga tinun-an didto sa dalan paingon sa Emmaus.

Ug nahitabo kini nga, samtang sila nag-istoryahanay ug nagtinukmayay, si Jesus mismo miduol ug mikuyog kanila. Apan ang ilang mga mata gipugngan aron dili nila siya maila. …

Unya miingon siya kanila, O mga buang, ug mga mahinay ug kasingkasing sa pagtuo sa tanan nga gisulti sa mga manalagna: Dili ba kinahanglan nga si Cristo magaantus niining mga butanga, ug mosulod sa iyang himaya? Ug sugod kang Moises ug sa tanang mga manalagna, iyang gipatin-aw kanila sa tanang Kasulatan ang mga butang mahitungod sa iyang kaugalingon. Ug sila nagkaduol sa balangay, diin sila paingon: ug siya nagpakaaron-ingnon nga mopadayon pa unta siya sa unahan. Apan ilang gipugos siya, nga nagaingon, Pabilin uban kanamo: kay hapit na ang kagabhion, ug ang adlaw halos matapos na. Ug siya misulod aron mopuyo uban kanila. Ug nahitabo, sa naglingkod siya sa pagkaon uban kanila, nga mikuha siya ug tinapay, ug gipanalanginan kini, ug gipikaspikas, ug gihatag kanila. Ug ang ilang mga mata naablihan, ug ila siyang naila; ug siya nawala gikan sa ilang panan-aw. Ug sila nagaingon ang usa sa usa, Wala ba magdilaab ang atong kasingkasing sa sulod nato, samtang nakigsulti siya kanato diha sa dalan, ug samtang iyang gibuksan kanato ang mga Kasulatan? Lucas 24:15, 16, 25–32.

Sama sa paglingkod ni Jesus sa pagkaon sa Emmaus, Siya sa ulahi mikaon usab uban sa mga tinun-an. Sa duha ka kahimtang, gilarawan ang pagkaon. Dungan nilang gipaila nga ang sinugdanan sa Pentecostal nga yugto gimarkahan sa gininhawa sa Espiritu Santo ug usab sa pagkaon. Ang mga panghitabo sa pag-abli nagpatungha ug usa ka kontrobersiya tali sa usa ka hut-ong nga mituo ug usa ka hut-ong nga nagduhaduha. Ang pagkaon, ang pagpasa sa Espiritu Santo, ug ang pag-abli sa Kasulatan naglakip nga si Cristo nagsugod sa Iyang pagtudlo pinaagi kang “Moises ug sa tanang mga propeta.” Ang pagtulon-an ni Cristo gipahayag pinaagi sa pagkuha sa propetikong linya ni Moises ug sa pagpaangay niini sa mga linya sa tanang mga propeta, dinhi diyutay ug didto diyutay.

Niadtong 9/11 ang ginhawa sa upat ka mga hangin ni Ezekiel mihuyop ibabaw sa nangamatayng mga mamala nga bukog sa kapitulo traynta ug syete. Niadtong panahona, sumala sa gihulagway sa manulonda nga mikunsad niadtong Agosto 11, 1840 ug naghatag ug gahum sa mensahe sa unang manulonda, ang manulonda sa Pinadayag 18 mikunsad uban ang usa ka mensahe nga kinahanglan kan-on, maingon nga ang mga tinun-an mikaon sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostes. Ang pagdumili ni Tomas sa pagtuo nagtimaan nga sa dihang ang mensahe ipaila, usa ka pag-uyog ang gimarkahan.

Mahitungod sa pagkahugno sa Twin Towers niadtong 9/11, gisultihan kita nga ang Ginoo mitindog aron “uyogon sa makalilisang ang mga nasod.” Importante nga hinumdoman nga ang usa ka “pag-uyog” taliwala sa katawohan sa Dios ginapahigayon pinaagi niadtong nakig-away batok sa usa ka mensahe sa kamatuoran. Adunay mga “pag-uyog” nga gikan sa gawas, apan ang mga sulodnong pag-uyog sulod sa iglesya mahitabo sa kahimtang diin ang usa ka mensahe ginapresentar.

“Gipangutana ko ang kahulogan sa pag-uyog nga akong nakita, ug gipakita kanako nga kini pagapahinungdanon pinaagi sa matarung nga pagpamatuod nga gipatawag sa tambag sa Tinuod nga Saksi ngadto sa mga Laodiceanhon. Kini adunay epekto sa kasingkasing sa makadawat niini, ug magadala kaniya sa pagbayaw sa bandila ug sa pagpadayag sa matarung nga kamatuoran. Ang uban dili makaantus niining matarung nga pagpamatuod. Mobarug sila batok niini, ug mao kini ang hinungdan sa usa ka pag-uyog taliwala sa katawhan sa Dios.

“Nakita ko nga nga ang pagpamatuod sa Tinuod nga Saksi wala tagda bisan sa katunga. Ang madasigon nga pagpamatuod nga maoy gigakbitan sa padulngan sa iglesia gibanabana lamang nga gamay ang bili, kon dili man hingpit nga gisalikway. Kining pagpamatuod kinahanglang magbuhat ug halalum nga paghinulsol; ang tanan nga sa pagkatinuod modawat niini motuman niini ug pagaputlihon.” Early Writings, 271.

Ang sulodnong “pag-uyog” gipahinabo niadtong mga misukol sa pagpahayag sa mensahe sa Laodicea. Gipaila ni Sister White nga ang mensahe nila Jones ug Waggoner niadtong 1888 mao ang mensahe sa Laodicea.

“Ang mensaheng gihatag kanato pinaagi kang A. T. Jones, ug E. J. Waggoner mao ang mensahe sa Dios ngadto sa iglesya sa Laodicea, ug alaut ang bisan kinsa nga nagaangkon nga nagatoo sa kamatuoran apan wala magapakita ngadto sa uban sa mga silaw nga gihatag sa Dios.” The 1888 Materials, 1053.

Ang pagsukol batok sa mensahe sa Laodicea nagpatungha ug usa ka pag-uyog, ug gipahiuyon ni Sister White ang mensahe sa 1888 sa pagkanaog sa manulonda sa Pinadayag 18.

“Ang pagkadili-andam sa pagtugyan sa mga daang gituohang opinyon, ug sa pagdawat niining kamatuoran, maoy nahimutang sa patukoranan sa dakong bahin sa pagsupak nga gipadayag didto sa Minneapolis batok sa mensahe sa Ginoo pinaagi kang mga Igsoon nga Waggoner ug Jones. Pinaagi sa pagpukaw niana nga pagsupak, si Satanas nagmalampuson sa pagpahilayo gikan sa atong katawhan, sa dakong bahin, sa pinasahi nga gahum sa Espiritu Santo nga dugay nang gitinguha sa Dios nga ipaambit ngadto kanila. Gipugngan sila sa kaaway sa pag-angkon niadtong kaepektibo nga mahimo unta nilang maangkon sa pagdala sa kamatuoran ngadto sa kalibotan, maingon sa gipahibalo kini sa mga apostoles human sa adlaw sa Pentecostes. Ang kahayag nga magalamdag sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya gisukol, ug pinaagi sa lihok sa atong kaugalingong mga igsoon sa dakong bahin napahilayo gikan sa kalibotan.” Selected Messages, basahon 1, 235.

Ang pagduhaduha ni Tomas sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostes, nga nagasimbolo sa pagsukol batok sa mensahe nga miabot sa adlaw sa Pentecostes, nagsimbolo sa pag-uyog nga nahitabo sa dihang mitindog ang pagpangulo sa Seventh-day Adventism ug misukol sa mensahe ngadto sa iglesia sa Laodicea ingon nga gipresentar nila ni Jones ug Waggoner niadtong 1888. Niadtong 1888 ang gamhanang manolonda sa Pinadayag dieciocho mikunsad aron sa paghatag ug kahayag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya, apan tungod sa dakong bahin sa pagkadili-andam niadtong mga pangulo sa pagsalikway sa daan nang gihunahuna nga mga opinyon, ang pagsukol nila ni Core, Datan, ug Abiram gisubli. Si Tomas, ang mga Judio sa Pentecostes, ang pagsukol ni Core sa panahon ni Moises, ang pagsukol niadtong 1888, tanan nagsimbolo sa 9/11 sa dihang, sumala kang Joel—usa ka trumpeta kinahanglan nga huypan. Kadtong trumpeta, sumala kang Isaias, gihuyop aron sa pag-ila sa mga sala sa katawhan sa Dios, sa ingon nagsimbolo sa 1888 ug sa mensahe ngadto sa Laodicea. Ang magbalantay ni Jeremias, nga nagahuyop sa trumpeta aron sa pagbalik ngadto sa “karaang mga dalan,” nahiuyon kang Isaias nga nagabayaw sa iyang tingog sama sa usa ka trumpeta. Ang mga magbalantay ni Jeremias mao ang mga magbalantay ni Habacuc nga nangutana sa pangutana mahitungod sa unsa ang iyang mahimong baruganan sulod sa pakiglalis o debate sa iyang kasaysayan?

Motindog ako sa akong bantayan, ug mopahimutang sa akong kaugalingon ibabaw sa torre, ug motan-aw ako aron makita kon unsay iyang isulti kanako, ug unsay akong itubag sa diha nga ako pagabadlongon. Habakkuk 2:1.

Ang pulong nga “gibadlong” nagpasabot ug “gisaway o gilalisan,” ug kini nagpasabot ug usa ka pangutana, kay ang sunod nga bersikulo naghatag ug tubag.

Ug ang Ginoo mitubag kanako, ug miingon: Isulat ang panan-awon, ug himoa kini nga tin-aw sa ibabaw sa mga papan, aron makadalagan ang magabasa niini. Habakkuk 2:2.

Ang “debate” o pag-uyog nga nagsugod sa katumanan sa kasaysayan sa mga Millerite mao ang mensahe ni William Miller ug sa iyang mga lagda sa paghubad sa tagna batok sa mga teologo sa Protestantismo. Ang debate sa kasaysayan sa mga Millerite nagsugod sa pagkakompirmar sa mensaheng Millerite niadtong Agosto 11, 1840 sa dihang walay “ubos pa nga personahe kay kang Jesu-Cristo” nga mikunsad uban ang usa ka gamayng basahon nga pagadawaton ug kan-on ni Juan. Ang pakiglalis sa mga magbalantay ni Habakkuk, ang mga pagduhaduha ni Tomas, ang pagsukol sa 1888, ang pagsukol ni Korah, ang pakiglalis mahitungod sa pagkahubog sa Pentecostes—ang tanan nagpamatuod sa usa ka debate nga nagsugod sa 9/11. Ang kontrobersiya nga gilalisan mao ang mensahe sa ulahing ulan, nga nagsugod sa pagwisik sa 9/11.

Ang tubag diha sa Habakkuk nga nagdala sa mga Millerite sa paghimo sa 1843 chart nagdugtong sa paglambo sa duha ka matang sa mga magsisimba nga girepresentahan ni Korah ug sa iyang mga kauban batok kang Moises; ni Tomas ug sa ubang mga tinun-an; sa pangatarungan sa mga Judio mahitungod sa kahubog sa Pentecostes; sa panguloan sa Adventismo niadtong 1888; sa mga Protestante batok sa mga Millerite niadtong 1844; ug sa buang ug maalamong mga ulay sa Oktubre 22, 1844.

Sa 9/11 si Cristo mihuyop ibabaw sa Iyang mga tinun-an sa Espiritu Santo ingon nga pipila ka tulo sa wala pa ang bug-os nga pagbubo sa balaod sa Dominggo. Unya Iyang giablihan ang ilang salabutan ngadto sa mensaheng profesiya, nga nagsugod, “linya ibabaw sa linya,” uban kang Moises pinaagi sa pagdala niadtong mga tinun-an pagbalik ngadto sa karaang mga dalan ni Jeremias diin sila gidihogan aron sa pagpatunog ug trumpeta sa pasidaan. Ang gininhawa ni Cristo sa 9/11 gikan sa upat ka hangin ni Ezekiel ug ni Juan, ug kini mao ang mensahe sa Laodicea, nga mao ang “matarung nga pagpamatuod” nga maoy hinungdan sa usa ka pagkauyog samtang kini gisukol. Ang 1888 nagatipo sa pagsukol ni Kora, Datan, ug Abiram, kay dili lamang ang mensahe ang ginasalikway, kondili usab ang pinili nga mga magbalantay nga naghatag sa trumpeta ug usa ka tino nga tingog.

Si Sister White misulat nga ang, “uyog nga akong nakita” “mahinungdan pinaagi sa diretso nga pagpamatuod nga gipagula sa tambag sa Tinuod nga Saksi ngadto sa mga Laodiceanhon.” Ang mensahe sa 1888 mao kadto nga diretso nga pagpamatuod, ug ang 1888 ug ang 9/11 parehong nagtimaan sa pagkanaog sa manulonda sa Pinadayag 18.

“Ang usa ka matarong nga pagpamatuod kinahanglan ipadayag ngadto sa atong mga iglesia ug mga institusyon, aron pukawon ang mga natulog.”

“Sa diha nga ang pulong sa Ginoo toohan ug tumanon, adunay malig-on nga pag-uswag. Tan-awon nato karon ang atong dakong panginahanglan. Ang Ginoo dili makagamit kanato hangtod nga siya mohuyop ug kinabuhi ngadto sa mga uga nga bukog. Nadungog ko ang mga pulong nga giingon: ‘Kon walay halalum nga paglihok sa Espiritu sa Dios ibabaw sa kasingkasing, kon walay iyang impluwensiyang nagahatag ug kinabuhi, ang kamatuoran mahimong patay nga sulat.’” Review and Herald, Nobyembre 18, 1902.

Niadtong 9/11 ang mensahe sa Laodicea miabot sa hingpit nga katumanan niini sa dihang ang katapusang tawag ngadto sa kanhing katawhan sa Dios sa tugon nagsugod na sa pagpatingog. Niadto nga panahon nga si Sister White nagtimaan, “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.” Ang mensahe sa Laodicea nagsugod sa dihang ang manulonda sa Pinadayag dieciocho mikunsad niadtong 9/11, nga nagpasabot nga sa 9/11 ang mensahe ngadto sa Laodicean Seventh-day Adventists kaniadto ug karon mao ang “mata.” Si Joel nagsugo sa mga hubog nga mamata diha sa bersikulo cinco sa kapitulo uno. Ang 9/11 nagtimaan sa pag-abot sa katapusang panahon sa pagsulay alang sa Adventismo ug kini nagrepresentar sa sugo ni Joel sa pagmata. Ang sinugdanan sa panahon sa Pentecostal magsugod uban sa usa ka pagpukaw sa katawhan sa Dios niadtong 9/11 ug matapos sa katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay sa wala pa ang balaod sa Domingo.

Ang pagpukaw sa 9/11 maoy usa ka tawag ngadto sa kataposang kaliwatan sa usa ka katawhang pinasikad sa tugon nga anaa sa apostasiya. Ang pagpukaw sa wala pa ang balaod sa Domingo nagasira sa pultahan batok sa nahaunang katawhan sa tugon. Ang sinugdanan ug ang katapusan managsama, ug niadtong Hulyo sa 2023 ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse gipukaw ngadto sa pagrebelde sa tagna sa Hulyo 18, 2020. Ang taliwala nga pagpukaw gilarawan pinaagi sa pagrebelde, nga nagaila sa 9/11 ingon nga nahaunang letra sa Hebreohanong alpabeto, sa Hulyo 18, 2020 ingon nga ikapulog-tulo ka letra, ug sa balaod sa Domingo ingon nga ikakaluhaan ug ikaduha ug kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang ikakaluhaan ug ikaduhang letra nagrepresentar sa pagkahiusa sa pagka-Dios ug sa pagkatawo nga ginahingpit sa kataposan niadtong tulo ka mga pagpukaw.

Ang Ginoo “nagaginhawa ug kinabuhi ngadto sa mamalang mga bukog” sa 9/11, maingon nga Iyang giginhawaan sa Balaang Espiritu ang mga tinun-an sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostal. Ang mga tinun-an human sa Iyang pagkayab ngadto sa langit nagrepresentar niadtong nakadawat sa Balaang Espiritu, ug kinsa human niana giablihan ang ilang pagsabot sa pulong sa tagna pinaagi sa pamaagi sa “linya ibabaw sa linya.” Ang pagdawat sa Balaang Espiritu nahitabo samtang nagkaon ug paniudto, kay ang espirituwal nga pagkaon nagkinahanglan nga kan-on ninyo ang unod ug imnon ang dugo ni Jesus, nga mao ang Pulong.

Ang mga masupilon nga miapil kang Korah, Datan ug Abiram nagrepresentar (ingon usab sa pagpangulo sa Adventismo niadtong 1888) sa matang nga maoy hinungdan sa pag-uyog pinaagi sa pagsupak sa mensahe sa trumpeta nga nagaila sa mga sala sa katawohan sa Dios, ug samtang nanawag usab alang sa pagbalik sa karaang mga dalan, ang mga patukoranan nga kamatuoran nga girepresentahan sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Ang trumpeta nanawag alang sa pagpabuhi ug sa repormasyon. Ang nahaunang maong mahimayaong mutya sa tagna ni Miller, ug usab ang una nga gisalikway sa Adventismo, nagrepresentar sa sinugdanan ug katapusan sa kalihokan sa mga Millerite. Ang sinugdanan ug katapusan sa mensahe sa unang manulonda ingon sa gimantala sa mga Millerite gimarkahan sa “pito ka mga panahon” ni Moises. Sa sinugdanan kini gidawat, sa katapusan kini gisalikway. Tungod niana nga pagsalikway, gipresentar ni Ezequiel ang Adventismo ingon nga usa ka walog sa mga patay nga uga nga mga bukog. Ang yugto gikan sa 1863 hangtod sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika mao ang walog sa panan-awon, sumala sa Isaias 22, apan kini usa ka walog sa mga patay nga uga nga mga bukog sumala kang Ezequiel. Kining duha ka mga profetikanhong walog nagtakdo sa walog ni Jehoshaphat diha kang Joel, nga giila usab ni Joel ingon nga walog sa pagdesisyon.

Uban niining mga konsepto nga natukod na, mahimong ipangutana ang pangutana kon giunsa nga sa 9/11 ang basahon ni Joel nahimong mensahe nga giila ni Pedro sa Pentecostes. Paningkamotan namo nga ipatin-aw kining mga konsepto sa mosunod nga mga artikulo.

“(Sinulat niadtong Nobyembre 5, 1892, gikan sa Adelaide, South Australia, alang kang ‘Minahal nga Pag-umangkon nga Lalaki ug Babaye, Frank ug Hattie [Belden].’)”

“Sa dihang mapasidan-an ka na sa Balaang Espiritu, imong makita ang tanang kadaotan didto sa Minneapolis sumala sa iyang tinuod nga kahimtang, sumala sa pagtan-aw sa Dios niini. Kon dili na gayud ako makakita kanimo pag-usab niining kalibotana, siguroha nga gipasaylo ko ikaw sa kasubo ug kalisdanan ug kabug-at sa kalag nga gidala mo sa ibabaw nako nga walay hinungdan. Apan alang sa imong kalag, alang sa kapuslanan Niya nga namatay alang kanimo, buot ko nga makita mo ug isugid ang imong mga kasaypanan. Nakig-usa ka gayud niadtong misukol sa Espiritu sa Dios. Anaa na kanimo ang tanang pamatuod nga imong gikinahanglan nga ang Ginoo nagabuhat pinaagi sa mga Igsoon nga sila Jones ug Waggoner; apan wala mo dawata ang kahayag; ug human sa mga pagbati nga imong gitugotan, sa mga pulong nga gisulti batok sa kamatuoran, wala ka mobati nga andam sa pagsugid nga nakabuhat ka ug sayop, nga kining mga tawhana adunay mensahe gikan sa Dios, ug nga imong gipakaubos ang bili sa mensahe ug sa mga mensahero.”

“Wala pa gayud sukad kaniadto nga nakita ko taliwala sa atong katawhan ang ingon niana kalig-on nga pagkatagbaw sa kaugalingon ug pagdumili sa pagdawat ug pag-ila sa kahayag sama sa gipakita didto sa Minneapolis. Gipakita kanako nga walay usa sa pundok nga nagbaton sa espiritu nga gipakita niadtong tigum nga makabaton pag-usab sa hayag nga kahayag aron maila ang pagkamahalon sa kamatuoran nga gipadala kanila gikan sa langit hangtod nga ila nga ipaubos ang ilang garbo ug isugid nga sila wala pagdasmigi sa Espiritu sa Dios, kondili nga ang ilang mga hunahuna ug mga kasingkasing napuno sa pagpihig. Ang Ginoo nangandoy sa pagpaduol kanila, sa pagpanalangin kanila ug sa pag-ayo kanila gikan sa ilang mga pagtalikod, apan sila wala mamati. Sila gidasmigi sa mao rang espiritu nga nagdasig kang Korah, Dathan, ug Abiram. Kadtong mga tawo sa Israel determinado sa pagsukol sa tanang pamatuod nga magapakita nga sila sayop, ug nagpadayon sila sa ilang dalan sa pagkawalay pagmaunongon hangtod nga daghan ang nadani sa pagtipon uban kanila.”

“Kinsa ba kini sila? Dili ang mga mahuyang, dili ang mga ignoranteng tawo, dili ang mga walay kahayag sa pagsabot. Nianang paghimakak may duha ka gatus ug kalim-an ka mga principe nga inila sa katilingban, mga tawo nga dungganan. Unsa man ang ilang pagpamatuod? ‘ang tibook nga katilingban mga balaan, ang tagsatagsa kanila, ug si Jehova anaa sa taliwala nila: ngano man diay nga ginabayaw ninyo ang inyong kaugalingon labaw sa katilingban ni Jehova?’ [Mga Numero 16:3]. Sa diha nga si Kora ug ang iyang mga kauban nangamatay ilalom sa paghukom sa Dios, ang mga tawo nga ilang nalimbongan wala makakita sa kamot ni Jehova niining milagroha. Ang tibook nga katilingban sa pagkasunod buntag nagsumbong kang Moises ug kang Aaron, ‘Inyong gipatay ang katawohan ni Jehova’ [bersikulo 41], ug ang hampak miabut sa ibabaw sa katilingban, ug kapin sa napulo ug upat ka libo ang nangamatay.”

“Sa diha nga gitinguha ko ang pagbiya sa Minneapolis, ang manulonda sa Ginoo mitindog sa akong tupad ug miingon: ‘Dili kana; ang Dios adunay buluhaton alang kanimo nga pagabuhaton niining dapita. Ang katawhan nagasubli sa pagrebelde ni Korah, Dathan, ug Abiram. Gibutang ko ikaw sa imong matarung nga kahimtang, nga dili ilhon niadtong wala sa kahayag; dili sila mamati sa imong pagpamatuod; apan magauban ako kanimo; ang Akong grasya ug gahum magapalig-on kanimo. Dili ikaw ang ilang gitamay, kondili ang mga sinugo ug ang mensahe nga Akong gipadala ngadto sa Akong katawhan. Gipakita nila ang pagtamay sa pulong sa Ginoo. Gibutaan ni Satanas ang ilang mga mata ug gipabaliko ang ilang paghukom; ug gawas kon ang matag kalag maghinulsol niining ilang sala, kining dili nabalaan nga kagawasan sa kaugalingon nga nagapasipala sa Espiritu sa Dios, manlakaw sila sa kangitngit. Kuhaon ko ang tangkawan gikan sa iyang dapit gawas kon sila maghinulsol ug makabig, aron sila Akong ayohon. Gitabonan nila ang ilang espirituhanong panan-aw. Dili nila buot nga ang Dios magpadayag sa Iyang Espiritu ug sa Iyang gahum; kay anaa kanila ang espiritu sa pagbiaybiay ug pagdumot sa Akong pulong. Ang pagkapasagad, ang pagpatuyang sa walay kapuslanan, ang pagpasipala pinaagi sa katawa, ug ang pagbinuang ginabuhat nila sa matag adlaw. Wala nila itumong ang ilang mga kasingkasing sa pagpangita Kanako. Nagalakaw sila diha sa mga aligato sa ilang kaugalingong sindihan, ug gawas kon sila maghinulsol sila manhigda sa kasubo. Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tumindog ka sa imong katungdanan; kay ako magauban kanimo, ug dili ko ikaw biyaan ni talikdan.’ Kining mga pulonga gikan sa Dios wala ko pag-isoga ang pagsalikway.”

“Ang kahayag nagdan-ag na sa Battle Creek sa matin-aw, mahayag nga mga sidlak; apan kinsa man sa kadtong midala ug bahin sa tigum sa Minneapolis ang miduol sa kahayag ug midawat sa dato nga mga bahandi sa kamatuoran nga gipadala kanila sa Ginoo gikan sa langit? Kinsa ang naglakaw nga nag-uyon, lakang sa lakang, uban sa Pangulo, si Jesu-Cristo? Kinsa ang naghimo sa bug-os nga pagsugid sa ilang nasayop nga kasibot, sa ilang pagkabuta, sa ilang mga pangabugho ug daotang mga pagduda, sa ilang pagsupak sa kamatuoran? Wala gayud ni usa; ug tungod sa ilang dugay nga pagpasagad sa pag-ila sa kahayag, kini nagbilin kanila sa halayo kaayo sa luyo; wala sila nagtubo diha sa grasya ug sa kahibalo kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Napakyas sila sa pagdawat sa gikinahanglang grasya nga mahimo unta nilang maangkon, ug nga unta naghimo kanila nga lig-ong mga tawo sa relihiyosong kasinatian.”

“Ang baruganan nga gisagop didto sa Minneapolis sa tin-aw nga pagtan-aw maoy usa ka babag nga dili malabang nga, sa dakong bahin, nagpasulod kanila sa panon sa mga nagduhaduha, mga nagapangutana, uban sa mga nagsalikway sa kamatuoran ug sa gahum sa Dios. Sa diha nga moabot na usab ang laing krisis, kadtong dugay nang misukol sa ebidensiya nga gipundo ibabaw sa ebidensiya pagasusihon na usab sa mga punto diin sila dayag kaayong napakyas, ug malisod alang kanila ang pagdawat nianang gikan sa Dios ug ang pagsalikway nianang gikan sa mga gahum sa kangitngit. Busa ang ilang bugtong luwas nga dalan mao ang paglakaw diha sa pagpaubos, nga magahimo ug matul-id nga mga agianan alang sa ilang mga tiil, aron ang piang dili mahisalaag gikan sa dalan. Dako kaayo ang kalainan kon kinsa ang atong kauban, kon kini ba mao ang mga tawo nga nagalakaw uban sa Dios ug nga nagatoo ug nagsalig Kaniya, o ang mga tawo nga nagasunod sa ilang kaugalingong gituohang kinaadman, nga nagalakaw diha sa mga aligato sa ilang kaugalingong pagsindi.”

“Ang panahon ug pag-atiman ug paghago nga gikinahanglan aron pagsukol sa impluwensiya niadtong mga nagbuhat batok sa kamatuoran nahimong makalilisang nga kawad-on; kay mahimo unta nga mga katuigan na kita nga nag-una sa espirituhanong kahibalo; ug daghan kaayo, daghan kaayong mga kalag unta ang nadugang sa iglesia kon kadtong angay unta nga naglakaw sa kahayag mipadayon sa pag-ila sa Ginoo, aron ilang mahibaloan nga ang Iyang paggula andam sama sa kabuntagon. Apan sa dihang daghan kaayong paghago ang kinahanglan igugol sulod mismo sa iglesia aron pagsukol sa impluwensiya sa mga mamumuo nga mitindog ingon nga bungbong nga granito batok sa kamatuoran nga gipadala sa Dios ngadto sa Iyang katawohan, ang kalibotan gibiyaan sa may pagkaitom nga kahimtang.”

“Ang Dios buot nga ang mga magbalantay manindog ug pinaagi sa hiniusang mga tingog magpaanhi ug usa ka malig-ong mensahe, nga maghatag sa trumpeta ug usa ka tin-aw nga tingog, aron ang katawhan managdali sa tanan ngadto sa ilang dapit sa katungdanan ug motuman sa ilang bahin diha sa dakung buluhaton. Unya ang kusgan, matin-aw nga kahayag niadtong laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit nga may dakung gahum, makapuno unta sa yuta sa iyang himaya. Mga katuigan na kita nga napabilin sa luyo; ug kadtong nanindog sa pagkabuta ug nakapugong sa pag-uswag sa maong mensahe nga buot sa Dios nga mopanaw gikan sa tigom sa Minneapolis ingon sa usa ka lamparang nagadilaab, nanginahanglan sa pagpaubos sa ilang mga kasingkasing atubangan sa Dios ug sa pagtan-aw ug pagsabot kon giunsa ang buluhaton napugngan tungod sa ilang kabuta sa hunahuna ug kagahi sa kasingkasing.

“Daghang mga oras ang nagugol sa pagpakiglalis mahitungod sa gagmayng mga butang; ang bulawang mga kahigayonan nausik samtang ang langitnong mga mensahero nasubo, walay pailub tungod sa kalangan. Ang Balaang Espiritu—diyutay kaayo ang pagtagad sa bili niini o sa kinahanglanon nga ang matag kalag modawat niini. Kadtong modawat sa langitnong gasa mogula nga sinul-oban sa hinagiban sa pagkamatarong aron makig-away alang sa Dios. Tahuron nila ang mga paggiya sa Ginoo ug mapuno sila sa pagpasalamat Kaniya tungod sa Iyang kalooy. Apan sa daghan kaayo nga mga dapit, ug sa daghan kaayo nga mga higayon, tinuod nga ikasulti sama sa mga adlaw ni Cristo mahitungod niadtong nag-angkon nga katawhan sa Dios, nga dili daghang gamhanang mga buhat ang mahimo, tungod sa ilang pagkadili-matinoohon. Daghan nga nabugkos sa mga talikala sa kangitngit gitamod tungod kay gigamit sila sa Dios, ug ang ilang pagkadili-matinoohon nakapukaw ug pagduhaduha ug pagpihig batok sa mensahe sa kamatuoran nga gitinguha sa mga manolonda sa langit nga ipaabot pinaagi sa tawhanong mga galamiton—pagkamatarong pinaagi sa pagtoo, ang pagkamatarong ni Cristo.” The 1888 Materials, 1066–1070.