Ang Basahon ni Joel ug ang Iglesiang Laodicea sa Seventh-day Adventist - Numero Baynte-Dos

Didto na kita sa tunga-tunga sa upat ka mga reperensiya sa karaang Israel, ingon nga kaliwatan sa “mga halas nga malala” diha sa miaging artikulo. Sa Mateo, si Juan ug si Jesus parehong nagtawag sa mga Fariseo ug mga Saduceo nga kaliwatan sa mga halas nga malala. Si Juan nagrepresentar sa sinugdanan sa usa ka proseso sa pagsulay nga mailhan diha sa iyang pagtudlo nga si Jesus, nga mosunod kaniya, magahinlo gayud sa hingpit sa Iyang giukan. Gidugangan ni Jesus ang proseso sa pagsulay ni Juan pinaagi sa paglakip sa proseso sa paghukom, sa dihang Iyang gihisgotan ang rayna sa Sheba ug ang Nineve. Ang paghukom mahitabo sa ikaupat nga kaliwatan, ug ang usa ka hugpong sa paghukom nagapadayag ingon nga mga serpiyente, kay ang ilang amahan mao ang yawa. Gidugang ni Jesus ang isyu sa ikaupat nga kaliwatan nga nangita ug ilhanan, sa dihang ang ilhanan anaa na sa dayag nga panan-aw.

Sa Mateo baynte-tres, gipadayag ang mga “kaalautan” batok sa mga Fariseo ug mga Saduceo, ug ang proseso sa pagsulay ug paghukom giusa na usab ngadto sa kataposang kaliwatan. Ang kapitulo baynte-dos nagaandam sa kahimtang alang sa mga kaalautan sa kapitulo baynte-tres.

Sa dihang ang pultahan nasirhan na alang sa bisan unsang dugang nga pakig-uban, si Jesus dayon nagpahayag ug walo ka mga kaalautan sa mosunod nga kapitulo. Sa bersikulo trese, ang kaalautan mao ang pagpanirado sa mga pultahan ngadto sa gingharian sa langit. Gikan sa mga pultahan sa Langit ginabubo ang ulahing ulan. Ang walo ka mga kaalautan mahitungod niadtong nag-angkon nga mag-abli sa pultahan nga walay tawo nga makaabli ug mosira sa pultahan nga walay tawo nga makasira. Sa panan-awon, gipakita kang Sister White kadtong wala misunod kang Cristo ngadto sa Labing Balaang Dapit nga nagpadala sa ilang mga pag-ampo ngadto sa walay sulod nga balaang dapit diin si Satanas, nga nagpakaaron-ingnon nga mao si Cristo, nagdumala kanila sa pagtuo nga ang tanan hapsay ra. Ila nang giabli pag-usab ang balaang dapit, ug gisira ang Labing Balaang Dapit.

Ang bersikulo katorse maoy usa ka kaalautan tungod sa paglamoy sa mga balay sa mga balo ug sa hataas nga mga pag-ampo. Ang kaalautan sa bersikulo kinse alang sa paghimo sa ilang mga kinabig nga duruha ka pilo nga mga anak sa impiyerno kaysa kanila. Ang mga bersikulo disisais hangtod baynte dos naghisgot sa mga daotan nga nanumpa pinaagi sa templo.

Sa bersikulo beinte-trés ug beinte-kuwatro, ang kaalautan tungod sa pagpasagad sa hustisya, kalooy, ug pagkamatinud-anon. Ang bersikulo beinte-singko ug beinte-sais mahitungod sa pagpakaaron-ingnon sa paglimpyo sa gawas sa kopa, apan dili sa sulod.

Unya ang mga bersikulo baynte-siete ug baynte-otso nagaila sa mga daotan ingon nga mga pinaputing lubnganan, nga nagdugtong kang Shebna sa Isaias kapitulo baynte-dos diin si Shebna nagapahitaas tungod sa kahibulongang lubnganan nga iyang ginahimo, apan dili gayod siya mahimutang niana, kay igasalibay siya sa Dios gikan sa Iyang baba ngadto sa halayong kapatagan. Ang halayong kapatagan girepresentahan sa lubnganan sa bakakon nga propeta sa Bethel nga maoy hinungdan nga ang masupilon nga propeta ilubong sa maong lubnganan. Unya ang ikawalong kaalautan nagaingon:

Ang mga serpiyente, nga mao ang kaliwatan sa mga bitin, ginahukman diha sa maong pahayag. Sa maong pahayag, ang paghukom wala ibasi sa mga saksi sa rayna sa Sheba ug sa Ninevah, kondili sa dugo ni Abel hangtod kang Zacarias. Ang ikaupat nga kaliwatan, nga mao ang mga bitin, ginahukman pinaagi sa duha ka mga saksi gikan sa gawasnong kasaysayan sa karaang Israel ug duha ka mga saksi gikan sa sulodnong kasaysayan sa karaang Israel. Ang Lucas kapitulo tres mao ang katapusan sa upat ka mga reperensiya bahin sa mga bitin sa ikaupat ug katapusang kaliwatan, ug kini yano lamang nga kaparis sa Mateo kapitulo tres. Upat ka mga reperensiya nga nagaila nga sa panahon sa katapusang paghukom sa balay sa Dios, sa panahon sa ikaupat nga kaliwatan, usa ka pundok magapadayag sa ilang kinaiya ingon nga mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye ni Satanas, ug ang laing pundok, ingon nga mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye sa Dios. Ang proseso sa pagsulay nga nagasugod sa panagbulag magsugod sa dihang ang mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad mopatugbaw sa iyang tingog didto sa kamingawan.

Sa sagradong panapton sa Kasulatan, ang mga ngalan dili lamang mga timaan kondili hinanaling mga panagna—ikaduhang mga awit nga ginakanta ilalom sa nawong sa kasaysayan, nga nagpadayag sa kasingkasing sa pagtubos. Sa dihang ang mga kahulogan sa mga kaliwat gikan kang Adan hangtod kang Noe hapsayon ngadto sa usa ka pahayag, kini nagamugna ug usa ka mensahe nga nagatugbang sa kasaysayan nga girepresentahan sa kagikanan. Ang Adan nagakahulogan ug “tawo,” ug ang Set nagakahulogan ug “gitudlo.” Ang Enos nagakahulogan ug “mortal” (ubos sa kamatayon), ug ang Kenan nagakahulogan ug “kasubo.” Pinaagi sa “pagdayeg/panalangin sa Dios” (Mahalalel), ang Langit “mokunsad” (Jared). Mikunsad ang Langit ingon nga “ang pinahinungdan o dinihogan” (Enoc), nga nagpamatuod sa mensahe sa paghukom pinaagi sa iyang anak nga si Matusalem (“sa dihang siya mamatay, kini ipadala”). Ang iyang kamatayon mao unta ang kinatumyan sa usa ka “makagagahum” nga pagbubo sa Balaang Espiritu, nga girepresentahan ni Lamec (ginhawa) nga miduyog kang Matusalem maingon nga ang Midnight Cry miduyog sa ikaduhang manulonda. Si Matusalem mao ang ikaduhang manulonda ug si Lamec mao ang Midnight Cry nga miabut sa kinatumyan diha sa lunop ni Noe.

Sa mas mubo pang paglitok, ang mga ngalan nagpahayag: “Ang tawo gitakda nga mamatay, nailalom sa kasubo ug kamatayon, ingon nga sangpotanan sa unang Adan; apan pinaagi sa panalangin sa Dios, si Cristo naghalad sa Iyang kaugalingon aron manaug, nga nagamantala sa paghukom pinaagi sa Iyang kamatayon sa krus, nga gisundan sa gamhanang pagbubo sa Balaang Espiritu.”

Kining napulo ka ngalan naglangkob sa mensahe sa ebanghelyo samtang nagsubay sa kasaysayan sa yuta sukad sa paglalang hangtod sa ulahing ulan, nga nagatapos sa Ikaduhang Pag-anhi. Kining simbolismo, nga natago sa mga ngalan, nakakaplag sa iyang katugbang diha sa Pinadayag. Gipresentar sa Genesis ang alpha nga kagikanan, ug ang 144,000 sa Pinadayag 7 nagapakita sa omega nga katumanan diha sa pinatikan nga salin.

Ang Juda nagpasabot ug “pagdayeg,” ang Ruben nagpasabot ug “tan-awa, usa ka anak nga lalaki,” ang Gad nagpasabot ug “maayong kapalaran/pananghugpong,” ang Aser nagpasabot ug “malipayon/binulahan,” ug ang Naftali nagpasabot ug “pagpakigbisog.” Ang Manases nagpasabot ug “hinungdan sa pagkalimot,” ang Simeon nagpasabot ug “pagkadungog,” ang Levi nagpasabot ug “nadugtong/nahiusa,” ang Issacar nagpasabot ug “ganti,” ang Zabulon nagpasabot ug “kadungganan/puy-anan,” ang Jose nagpasabot ug “pagdugang,” ug ang Benjamin nagpasabot ug “anak sa tuong kamot.”

Kadtong nagsunod sa Leon sa banay ni Juda mao ang mga anak sa Dios, nga gipanalanginan sa maayong kapalaran samtang sila moagi sa usa ka pagsulay nga pamaagi sa pakigbisog uban sa Dios, maingon kang Jacob. Pinaagi niini nga pakigbisog, ang ilang mga sala hikalimtan diha sa proseso sa pagkabalaan nga mamugna pinaagi sa pagpaminaw sa Pulong sa Dios, nga sa baylo nagbugkos kanila kang Cristo diha sa usa ka relasyon sa pakigsaad. Ang ilang ganti mao ang pagpuyo nga may dungog uban kang Cristo sa Iyang trono, nga galingkod sa langitnong mga dapit samtang gigamit sila sa Dios aron sa pagpadaghan sa Iyang gingharian—sa pagtawag sa dakong panon gikan sa Babilonia ingon nga mga anak sa Iyang too nga kamot.

Ang unom ka mga anak nga lalaki ni Lea mao sila si Reuben, Juda, Simeon, Levi, Issacar, ug Zabulon. Ang iyang sulugoon nga babaye nga si Zilpa, kansang ngalan nagpasabot ug “mahumot nga tulo,” may duha ka anak nga lalaki—si Gad ug si Aser. Ang duha ka anak nga lalaki ni Raquel mao sila si Jose ug Benjamin. Ang sulugoon nga babaye ni Raquel nga si Bilha nagpasabot ug “maulawon o mahadlokon,” ug ang iyang mga anak nga lalaki mao sila si Dan ug Neftali. Sa pagtagna, ang kagikan dinhi naghatag ug pipila ka mga linya nga pagatagdon. Dili sama sa alpha ug sa napulo ka kaliwatan diha sa Genesis kapitulo cinco, ang omega adunay napulog-duha ka mga kaliwat, uban sa iyang kaugalingong piho nga mga baryableng mapanagnaon. Sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, si Dan wala hisgoti ug si Manases mipuli sa iyang igsoon nga si Efraim.

Ang alpha nga talaan sa kaliwatan sa Genesis nahiuyon sa omega nga talaan sa kaliwatan sa Revelation, kay ang Genesis nagaila sa balaan nga buhat ni Cristo diha sa kaluwasan, ug ang Revelation nagaila niadtong mga, diha sa omega nga katumanan nianang alpha nga panagna, hingpit nga nagtuman sa mismong saad ug panagna nga gipahayag diha sa alpha nga panagna.

Ang paggamit niining duha ka mga linya sagad himoon sa mga teologo, apan dili gayud uban sa panglantaw sa pamaagi nga linya ibabaw sa linya. Ang duha ka mga talaan sa kaliwatan diha sa Genesis ug Pinadayag naghatag ug duha ka mga saksi nga ang Dios nagsulti sa ikaduhang lebel. Ang usa ka pinulongan mao ang sinulat nga pagpamatuod sumala sa pagkarekord niini, ug ang ikaduhang linya sulod nianang pagpamatuod gipadayag diha sa simbolikong lebel. Ang mga teologo kasagarang dili na molapas pa sa pang-ibabaw nga mga pagtan-aw mahitungod sa mensahe nga gipaabot pinaagi sa mga kahulogan sa mga ngalan sa Genesis ug Pinadayag. Ilang giisip ang ilang nakita ingon nga usa ka kabag-ohan nga mas nagsulti mahitungod sa ilang kaugalingong tawhanong kaalam, ingon sa gipakita sa ilang mapinasudlong balaang pagpaarang-arang nga makakita sa metapora sulod sa mga kahulogan sa mga ngalan. Wala gayud nila makita ang mensaheng gipahimutang diha sa napulog-duha ka mga anak nga lalake ni Ismael. Dili nila husto nga makita ang mga talaan sa kaliwatan ni Jesus diha sa Mateo ug Lucas. Dili nila makita ang mga talaan sa kaliwatan sa kataposang pito ka mga hari sa Juda, ug ang kataposang pito ka mga hari sa Israel, ang unang pito ka mga hari sa Juda o ang unang pito ka mga hari sa Israel.

Sa dihang nagaingon ako nga dili sila makakita, ang akong gipasabot mao nga kon mangutana ka sa Google kon adunay mga pagpanudlo mahitungod niining mga kagikanan, ang tubag mao ang “oo,” alang sa kang Adam hangtod kang Noe sa Genesis, ug “oo” alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Apan ila ba nga gigamit ang napulo ka kaliwat ni Abram sa Genesis onse niining paagiha? Dili. Ila ba nga gigamit ang kagikanan ni Cain ug ang kagikanan ni Seth? Oo, apan hilabihan ka layo sa tinuod nga kahulogan, nga daw anaa sila sa laing hilisgutan. Sa walay duhaduha ilang hisgotan ang mga kagikanan ni Cristo sa Mateo ug Lucas, apan sa makausa pa, nasipyat sila pag-ayo sa tukma. Ngano nga mahinungdanon man kana, mangutana ka? Tungod kay tuyo ko nga mohatag ug kinatibuk-ang pagtan-aw niining mga propetikong linya sa mga kagikanan, ug gusto ko nga matin-aw gikan pa sa sinugdan nga naningkamot ako sa pag-ila sa kahinungdanon sa ikaupat nga kaliwatan ingon nga simbolo sa biblikanhong propesiya. Ang kinatibuk-ang pagtan-aw niining mga kagikanan makatabang niana nga bahin, apan mahimo kining kapakyasan sa katungdanan ni bisan kinsa, kon ilang hunahunaon nga ang yano nga kinuptan sa niining mga butanga nga mosunod mao na ang tanan nga angay masabtan mahitungod niining mga linya sa mga kagikanan.

Human sa talaan sa kagikan ni Adan hangtod kang Noe, atong makita ang duha ka linya sa mga genealogiya diha sa mga kapitulo upat ug lima sa Genesis. Kining duha ka linya girepresentahan sa mga kaliwat ni Cain ug sa mga kaliwat ni Seth. Dili sama sa talaan sa kagikan ni Adan hangtod kang Noe nga nagrepresentar ug napulo ka mga kaliwat, ang linya ni Seth ug ni Cain parehong nag-ila ug walo ka mga kaliwat. Tungod niini, angay silang pagtrataron ingon nga duha ka mga yugto nga tag-upat. Si Seth ug si Cain mga simbolo sa tugon, ug si Cain nagrepresentar niadtong anaa sa Isaias beynte-otso ug beynte-nwebe nga naghimo ug tugon sa kamatayon, nga pagawagtangon sa nag-awas nga hampak. Sila mao kadtong nagatukod sa ilang mga balay ibabaw sa balas. Kadtong nagatukod ibabaw sa Bato naghimo ug tugon sa kinabuhi, ingon sa girepresentahan diha sa unang Pedro, kapitulo dos, ingon niadtong nakatilaw nga ang Ginoo maayo, ug mao ang “pinili nga kaliwatan.” Ang “daghan” nagatukod ibabaw sa balas, apan ang “pipila” pinili.

Ang kagikanan ni Cain maoy usa ka masupilon nga tingog diha sa simponiya sa mga ngalan, kay ang mga ngalan nagrepresentar sa himaya sa tawo nga kawang, nga nagdala ngadto sa walay tumong nga paglatagaw, human nga gisilotan sa langit. Sa pagsalikway sa pasidaan, ang kaliwatan ni Cain nag-angkon ug mini nga pagka-Dios, nga gitabonan sa mapanimaslon nga gahum sa tawo, nga girepresentahan sa mga arte sa katawhan, nga naghulma ug usa ka kulturang puthaw; matahum, apan malupigon, ug walay paglaom ang kaparrasan. Kining kataposang pahayag maoy usa ka kinatibuk-ang pagtan-aw sa mensahe diha sa walo ka kaliwatan ni Cain nga nakuha gikan sa mga ngalan.

Ang kaliwatan ni Seth nagtubag sa kaliwatan ni Cain pinaagi sa grasya. Diha sa kahuyang sa tawo nga gitagana alang sa katawhan, kadtong nanawag sa Dios ang ilang kasubo pagailisan ug pagdayeg sa dihang ang langit mokunsad. Sa matinumanong paglakaw sa dalan nga mosaka ngadto sa himaya, sulod sa usa ka panahon sa pagsulay, hangtod sa singgit sa “paglaum,” moabot ang kapahulayan pinaagi sa mga tubig sa kaluwasan. Kining ulahing pahayag maoy usa ka kinatibuk-ang paghulagway sa mensahe sa walo ka mga kaliwatan ni Seth nga gikuha gikan sa mga ngalan.

Ang hinungdan sa pagbahin sa walo ka mga kaliwatan ngadto sa duha ka hugpong nga may upat ka mga kaliwatan gitukod sa unang lakang sa tugon, sa dihang ang tagna mahitungod sa pagkaulipon didto sa Egipto giila nga 400 ka tuig ug usab nga ang 400 ka tuig matapos sa ikaupat nga kaliwatan. Sa dihang ang pagpamatuod ni Pablo iapil sa tagna sa alpha nga tugon, kini nagpatungha ug duha ka mga yugto nga tag 215 ka tuig nga gilangkoban ug upat ka mga kaliwatan sa matag yugto. Ang walo ka mga kaliwatan, sulod sa 430 ka tuig, nagrepresentar ug duha ka mga yugto nga tag 215 ka tuig. Ang unang yugto girepresentahan sa maayong Paraon nga nakaila kang Jose. Human sa 215 ka tuig, may mitungha nga bag-ong Paraon, nga wala makaila kang Jose. Unya misugod ang sunod nga hugpong sa upat ka mga kaliwatan.

Ang walo ka kaliwatan nga gibahin nga patas ngadto sa duha ka yugto, nga tin-awng gimarkahan isip iyang kaugalingong yugto nga upat ka kaliwatan, nagpalig-on sa pag-aplikar sa walo ka kaliwatan ni Cain ug ni Seth sa samang paagi. Sa dihang himoon kana nga pag-aplikar, makita nimo ang walo ka kaliwatan ni Seth nga mitakdo sa walo ka kaliwatan ni Cain. Si Cain nagrepresentar sa kadaghanan nga modawat sa marka sa mananap, ug si Seth nagrepresentar sa pipila nga modawat sa timri sa Dios. Si Cain mao ang ilhanan sa katawhan, ug si Seth mao ang ilhanan sa katawhan nga gihiusa sa Pagka-Dios sulod sa konteksto sa pakigsaad ni Noe, samtang ang linya ni Jose ug ni Moises anaa sa konteksto sa pakigsaad ni Abram.

Unya sa kapitulo onse, ang kagikanan sa piniling katawhan gihulagway pinaagi sa napulo ka mga ngalan gikan kang Shem hangtod kang Abram. Ang kapitulo onse mao ang sugilanon sa tore sa Babel, apan usab ang kagikanan sa piniling katawhan, ingon sa girepresentahan ni Abraham. Ang kapitulo onse nagpaila sa usa ka piniling katawhan nga mosulod sa usa ka tulo-ka-pilo nga pakigsaad uban sa Dios. Ang ikatulo ug kataposang lakang mao ang paghalad kang Isaac sa kapitulo baynte-dos. Ang kapitulo “onse” mao ang alpha nga sinugdanan ug ang kapitulo “baynte-dos” mao ang omega nga katapusan. Ang pagtuo nga gikinahanglan aron madungog ang tingog sa Dios diha sa kahulogan sa mga ngalan, dili lahi sa pagtuo nga gikinahanglan aron madungog ang Iyang tingog diha sa pag-ihap sa Iyang Pulong. Usa ka paggamit sa usa ka kagikanan nga wala tagda sa mga teologo, mao ang kagikanan ni Ishmael, ang simbolo sa Islam.

Sa dihang ang mga kahulugan niining napulog-duha ka mga ngalan ipahimutang ngadto sa usa ka pahayag, kini mabasa ingon niini: “Sa propetikanhong paagi ang mga kaliwat ni Ismael usa ka mabungahong maitum ug panit nga katawhan nga bantog ingon nga mga manggugubat, apan sa kasaysayan ug sa propesiya sila nasubo niadtong Agosto 11, 1840 ug pagkahuman niadto niadtong Septiyembre 11, 2001. Gitawag sila nga mga anak sa sidlakan sa biblikanhong kasaysayan. Sila naggikan sa Arabia diin gipatubo ang mahumot nga mga panakot nga gigamit sa mga serbisyo sa santuwaryo sa mga Hebreohanon. Ang pulong nga “mga mamumuno” nakuha gikan sa kasaysayan sa Islam ug nagrepresentar sa kamatayon nga gidala diha sa kahilom. Sa panahon sa mga Krusada ang Islam misalibot, milikos ug milibut sa Katolikong Uropa, apan ang ilang misunod nga pagpugong nagtimaan sa pag-abot sa makaparepreskong kahimtang sa 1840 hangtod 1844, ug usab gikan sa 9/11 hangtod sa krisis sa balaod sa Domingo. Ang mga kahulugan sa napulog-duha ka mga ngalan sa mga anak ni Ismael tanan girepresentahan sa nag-unang pahayag pinaagi sa mga pulong nga giimprinta sa maisog nga tipo.

Ang napulog-duha ka mga ngalan sa kaliwatan ni Ismael nagrepresentar ug napulog-tulo, kon iapil si Ismael sa talaan. Ang napulog-tulo mao ang simbolikong gidaghanon sa “pagrebelde,” nga mao ang gibuhat ni Hagar, nga maoy hinungdan nga gitugotan ni Abraham si Hagar ug si Ismael nga mapapahawa. Gigamit ni Pablo kana nga hitabo sa paghulagway sa pagpapahawa sa karaang Israel ingon nga katawhan sa tugon sa Dios, sa samang higayon nga Iyang gitukod ang usa ka tugon uban sa Iyang Kristohanong pangasaw-onon.

Si Ismael mao ang usa ka simbolo sa Islam, ug si Hagar, ang inahan ni Ismael, mao ang simbolo sa iglesia sa tugon sa kamatayon. Si Isaac mao ang simbolo sa Kristiyanidad, ug si Sarah mao ang simbolo sa iglesia sa tugon sa kinabuhi. Tungod niini, si Ismael may napulog-duha ka mga anak nga lalaki, kay ang napulog-duha usa ka simbolo sa katawhan sa tugon sa Dios, ug ang Islam usa ka peke sa katawhan sa tugon sa Dios.

Adunay duha ka mga talaan sa kaliwatan ni Cristo diha sa mga Ebanghelyo. Ang usa anaa sa Mateo ug ang lain anaa sa Lucas.

Ang kaliwatan ni Mateo nag-ila sa tulo ka managsama nga mga yugto nga napulog-upat, nga naglangkob sa usa ka yugto nga kap-atan ug duha. Si Cristo mao ang omega sa kasaysayan sa tugon diha sa kalambigitan kang Moises ingon nga alpha sa kasaysayan sa tugon. Gitagna ni Moises nga si Cristo mahimong “sama kaniya.” Si Moises may tulo ka yugto nga kap-atan ka tuig sulod sa iyang kinabuhi nga usa ka gatos ug kaluhaan ka tuig. Ang matag yugto nga kap-atan ka tuig sa kinabuhi ni Moises, sa dihang ibutang linya ibabaw sa linya, matapos sa Kadesh, usa ka simbolo sa 1863 ug sa balaod sa Domingo. Ang tulo ka yugto ni Cristo matapos kang David, sa pagkabinihag sa Babilonia, ug kang Cristo nga nagpamatuod sa tugon pinaagi sa Iyang dugo didto sa krus. Si David nagrepresentar sa pagpataas sa iglesia nga madaugon sa balaod sa Domingo, ug ang ikaduhang linya nag-ila sa mga buang nga ulay nga gidala ngadto sa Babilonia, sa balaod sa Domingo. Ang ikatulong yugto matapos sa krus, nga sa makausa pa, nagatipolohiya sa balaod sa Domingo diin si Cristo nagpamatuod sa tugon ni Abraham uban sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo ug sa tugon ni Noe uban sa dakung panon.

Makapahibulong gayod kon unsay masabtan sa dihang kining duha ka linya ipatong ang usa ibabaw sa usa. Ang usa ka gatus ug kaluhaan ka tuig ni Moises nagdugtong sa 120 ka tuig ni Noe, ug ang kap-atan ug duha ka mga kaliwatan ni Cristo nagdugtong sa paghari sa anticristo sulod sa kap-atan ug duha ka simbolikong mga bulan sa balaod sa Domingo.

Uban sa talaan sa kaliwatan diha kang Mateo, nga naghatag ug paghatag sa kadako sa tugon ni Abraham, ang talaan sa kaliwatan ni Cristo, sumala sa gipadayag ni Lucas, moabot paingon sa paglalang mismo, sa ingon naghatag ug paghatag sa kadako sa tugon sa kinabuhi nga gilapas ni Adan didto sa Eden. Ang talaan sa kaliwatan ni Lucas nagsugod kang Jesus, ug mobalik paatras pinaagi sa Iyang kaliwatan hangtod kang Adan, nga giila ingon nga anak sa Dios. Ang linya matapos sa hingpit nga ikaduhang Adan, ug nagsugod kini sa hingpit nga unang Adan. Gikan sa unang Adan ngadto sa ikaduhang Adan gipadayag ingon nga 77 ka mga kaliwatan.

Ang mga talaan sa kaliwatan diha sa Kasulatan nagrepresentar ug mga linya sa kamatuoran. Karon pa lang atong nailhan ang pipila niini nga labaw pa kaayo sa gikinahanglang mga saksi aron mapalig-on ang usa ka kamatuoran. Ang mga linya sa kaliwatan naglangkob sa tingog sa kasaysayanong mga katumanan ug sa umaabot nga mga panagna, ug naglangkob usab kini sa tingog ni Palmoni, ang Makapahibulong nga Mag-iihap sa mga tinago, sanglit ang mga enigmatikong numero nga gipahimutang sulod sa maong mga linya naghatag ug ikaduhang tingog. Kining duha ka mga tingog madungog uban sa laing ikatulong tingog, ang tingog sa Makapahibulong nga Lingguwista, nga maoy nagbuhat ug nagadumala sa tanang butang, apil ang mga ngalan sa mga tawo, mga dapit, ug mga butang.

Sa dihang milingi si Juan aron makita ang tingog sa iyang likod, kini sama sa tingog sa daghang mga tubig, ug sa dihang si Daniel nakakita sa maong panan-awon, ang Iyang tingog mao ang tingog sa usa ka panon sa katawhan. Ang pangibabaw nga mensahe sa Kasulatan, ingon man ang mga ngalan nga makita diha sa mensahe, ug usab ang pag-ihap sulod sa mensahe, maoy tulo ka mga tingog sa usa ka pahayag. Sa dihang imong kuhaon ang usa ka linya uban sa tulo ka mga tingog ug ibutang kini ibabaw sa usa ka kaanggid nga linya, ang tulo ka mga tingog mahimong daghang mga tingog.

Ang pipila sa labing mahinungdanong mga talaan sa kaliwat makita diha sa mga hari sa Israel. Ang unang pito ka hari sa Israel, ang amihanang gingharian, nagatapos kang Ahab, Jezebel, ug Elias, sa ingon nagarepresentar sa balaod sa Domingo. Ang linya sa kataposang pito ka hari sa amihanang mga banay nagsugod sa balaod sa Domingo ug nagatapos sa pagsira sa tawhanong panahon sa pagsulay, sa dihang si Michael motindog diha sa Daniel 12. Ang unang pito ka hari sa Juda nagailustrar sa kasaysayan gikan sa balaod sa Domingo hangtod nga si Michael motindog, ug ang kataposang pito ka hari nagaila sa kasaysayan nga mosangpot ngadto sa balaod sa Domingo. Duha ka linya sa kaliwat, nga parehong nagbaton ug usa ka alpha nga kasaysayan ug usa ka omega nga kasaysayan. Ang alpha nga kasaysayan mao ang yugto gikan sa 9/11 ngadto sa balaod sa Domingo, ug ang omega nga yugto mao ang balaod sa Domingo hangtod sa pagsira sa panahon sa pagsulay. Ang unang pito ka hari sa Israel, nagahan-ay uban sa kataposang pito ka hari sa Juda; ug ang kataposang pito ka hari sa Israel, nagahanay uban sa unang pito ka hari sa Juda.

Magpadayon kita sa sunod nga artikulo.