Sa labing maayo, ang pito ka mga iglesia ug ang pito ka mga timri kinahanglan sabton ingon nga magkaparis nga mga simbolo nga nagrepresentar sa sulod ug gawas nga mga linya sa mao rang kasaysayan. Importante usab nga mamatikdan nga sa pagtagad sa kataposang tulo ka mga iglesia ug sa kataposang tulo ka mga timri, ang makasaysayanong linya nga nagrepresentar sa nagpadayon nga kasaysayan dili mao ang nag-unang hilisgutan sa mga simbolo. Sa dihang ang mga iglesia iaplikar sulod sa konteksto sa magkaparis nga mga kasaysayan, ang pag-uswag sa kasaysayan maoy usa ka mahinungdanong bahin sa simbolismo, apan dili kini mao ang kahimtang sa dihang ang kataposang tulo ka mga iglesia ug mga timri pagatrataron ingon nga simbolo sa ilang kaugalingon.
Ang kataposang tulo ka mga iglesia, ingon nga usa ka simbolo, mahitungod sa relasyon sa tulo ka pundok ug sa mga dinamika sa ilang panag-uban—ang tulo ka pundok sa mga magsisimba nga girepresentahan sa nagkalainlaing mga iglesia. Ang kataposang tulo ka mga timri nag-ila sa katawhan sa Dios ingon nga girepresentahan ni Moises ug ni Elias. Si Elias nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug si Moises sa mga matarong nga nangamatay.
Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikalimang selyo, nakita ko ilalom sa halaran ang mga kalag niadtong mga gipamatay tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod nga ilang gihuptan: Ug sila misinggit sa dakong tingog, nga nagaingon, Hangtud anus-a, O Ginoo, balaan ug matuod, nga dili pa man ikaw mohukom ug manimalos sa among dugo ibabaw niadtong mga nagapuyo sa yuta? Ug ang maputi nga mga sapot gihatag ngadto sa matag usa kanila; ug giingnan sila, nga sila kinahanglan mopahulay pa sa makadiyot, hangtud nga ang ilang mga isigkaulipon usab ug ang ilang mga igsoon, nga pagapatyon sama kanila, matuman. Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikaunom nga selyo, ug, tan-awa, may dakong linog; ug ang adlaw nahimong maitum ingon sa sako nga hinimo sa balhibo, ug ang bulan nahimong daw dugo; Ug ang mga bitoon sa langit nangatagak ngadto sa yuta, maingon sa kahoyng igira nga nagahulog sa iyang mga hilaw nga bunga, sa diha nga kini uyogon sa kusog nga hangin. Ug ang langit mipahawa sama sa usa ka linukot nga basahon sa diha nga kini gilukot; ug ang matag bukid ug pulo nangaibut gikan sa ilang mga dapit. Ug ang mga hari sa yuta, ug ang mga dungganon, ug ang mga dato, ug ang mga pangulong kapitan, ug ang mga gamhanan, ug ang matag ulipon, ug ang matag tawong gawasnon, nanagtago sa ilang kaugalingon sa mga langob ug sa kabatoan sa kabukiran; Ug miingon sa kabukiran ug sa mga bato, Tugpa kami, ug tagoa kami gikan sa nawong niya nga nagalingkod sa trono, ug gikan sa kapungot sa Cordero: Kay miabut na ang dakong adlaw sa iyang kapungot; ug kinsa man ang arang makabarog? Pinadayag 6:9–17.
Ang Sister White nagpahibalo kanato nga ang ikalimang timri naghisgot sa “usa ka yugto sa panahon sa umalabot.” Ang mga bersikulo sa ikalimang timri nangutana kon kanus-a pagahukman sa Dios ang kapapahan tungod sa pagpatay sa katawhan sa Dios sa panahon sa Mangitngit nga Kapanahonan. Ang tubag gihatag nga sa “kataposang mga adlaw” pagahukman sa Dios ang kapapahan tungod sa ilang pagpatay ug usab tungod sa laing pundok sa mga martir sa kapapahan nga pagapatyon usab sa kapapahan panahon sa krisis sa balaod sa Domingo.
“‘Ug sa diha nga giablihan niya ang ikalimang selyo... [Pinadayag 6:9–11]. Dinhi may mga talan-awon nga gipakita kang Juan nga dili pa sa pagkatinuod nahitabo kondili kadto nga mahitabo sa usa ka yugto sa panahon sa umalabot.” Manuscript Releases, tomo 20, 197.
Ang inspirasyon usab nagapamatuod nga ang mga kalag sa ilalom sa halaran, nga nangandoy sa pagkahibalo kon kanus-a pagahukman sa Dios ang kapapahan, may kalabutan sa duha ka mga tingog sa manulonda nga nagahayag sa yuta pinaagi sa iyang himaya diha sa kapitulo dici-otso sa Pinadayag.
“Sa dihang gibuksan ang ikalimang timri, si Juan nga Tigpadayag diha sa panan-awon nakakita sa ilalom sa halaran sa panon sa mga gipamatay tungod sa Pulong sa Dios ug sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Human niini miabut ang mga talan-awon nga gihulagway sa ikanapulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag, sa dihang kadtong mga matinumanon ug matuod gitawag paggawas gikan sa Babilonia. Pinadayag 18:1–5 gikutlo.” Manuscript Releases, volume 20, 14.
Sa Pinadayag 18, doble ang paghukom sa Katolisismo, kay didto ug nianang panahona pagasilotan siya dili lamang tungod niadtong iyang pagapatyon sa “ulahing mga adlaw,” kondili usab tungod sa mga biktima sa pagpatay panahon sa Madulom nga Kapanahonan sa pagmando sa kapadohan.
Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabot na ngadto sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusi siya sumala sa iyang pagbalus kaninyo, ug hatagi siya ug dobli nga balus sumala sa iyang mga binuhatan: sa kopa nga iyang gipuno, pun-a siya ug dobleng bahin. Pinadayag 18:4–6.
Ang ikaunom nga patik naghatag sa usa sa klasikong mga hulagway sa Biblia mahitungod sa mga hitabo nga dayon nag-una sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo sulod sa pito ka ulahing mga hampak. Kini nagatapos pinaagi sa pasiuna sa ikapitong kapitulo sa Pinadayag nga nagahatag sa tubag sa pangutana nga gipukaw sa ulahing bersikulo sa ikaunom nga patik, “kinsa man ang arang makatindog.” Adunay duha ka pundok nga makabarog ingon nga bandila sa Dios sa krisis sa balaod sa Dominggo nga moabot sa katapusan sa diha nga moabut ang pito ka ulahing mga hampak. Kining duha ka pundok mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga girepresentahan ni Elias, ug ang “dakung panon” nga girepresentahan ni Moises. Kining duha ka simbolo ni Moises ug Elias kaniadto na nga giila ingon nga sila nga makabarog sa katapusan sa kalibotan, kay silang duha mitindog uban kang Cristo didto sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway.
Ang unang pundok sa mga martir sa kapapahan gikan sa Mangitngit nga Kapanahonan gihatagan ug mapuputing bisti, ug ang ikaduhang pundok nga gisultihan nila nga hulaton hangtod mapuno kana nga pundok mao ang “dakong panon sa katawhan” nga nagsul-ob usab ug mapuputing bisti. Ang ikalima ug ikaunom nga timri dili naghatag ug usa ka kasaysayan nga kahisama sa ikalima ug ikaunom nga mga iglesia; hinuon, naghatag sila ug usa ka pagpamatuod mahitungod sa duha ka pundok nga motindog ingon nga usa ka bandera alang sa Ginoo sa “ulahi nga mga adlaw.” Kining duha ka pundok mao sila ang nagpahayag sa mga mensahe sa duha ka tingog diha sa Pinadayag kapitulo napulog-walo. Ang mensahe nga dayon igapahayag inubanan sa pagbubo sa Balaang Espiritu, sumala sa gihulagway sa kasaysayan sa Pentecostes ug sa kasaysayan sa Tunga-tungang Singgit sa sinugdanan sa Adventismo.
“Ang manulonda nga mahiusa sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya. Usa ka buhat nga may kalapad sa tibuok kalibotan ug dili kasagarang gahum ang dinhi gitagna. Ang kalihokan sa pag-abot ni Cristo sa 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa unang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa pagmimisyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod dihay labing dakong relihiyosong interes nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini labwan sa gamhanang kalihokan ubos sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda.
“Ang buluhaton mahimong susama sa nahitabo sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘naunang ulan’ gihatag diha sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa pag-abli sa ebanghelyo, aron motubo ang bililhong binhi, sa ingon usab ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa pagtapos niini alang sa paghinog sa anihon. ‘Unya kita makaila, kon magpadayon kita sa pag-ila kang Jehova: ang Iyang pag-abot andam sama sa kabuntagon; ug Siya moanhi kanato sama sa ulan, sama sa ulahing ulan ug naunang ulan ngadto sa yuta.’ Hosea 6:3. ‘Busa pagkalipay kamo, mga anak sa Zion, ug pagmaya diha kang Jehova nga inyong Dios: kay gihatagan Niya kamo sa naunang ulan sa husto nga sukod, ug ipaulan Niya alang kaninyo ang ulan, ang naunang ulan, ug ang ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa kaulahiang mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo nga bisan kinsa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”
“Ang dakong buhat sa ebanghelyo dili matapos uban sa mubo nga pagpadayag sa gahum sa Dios kaysa niadtong nagtimaan sa pagsugod niini. Ang mga tagna nga natuman sa pagbubo sa nahaunang ulan sa pagsugod sa ebanghelyo pagatumanon pag-usab diha sa ulahi nga ulan sa pagtapos niini. Ania dinhi ang ‘mga panahon sa pagpabag-o’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa dihang siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug magpakabig, aron ang inyong mga sala mapala na, sa diha nga moabot ang mga panahon sa pagpabag-o gikan sa atubangan sa Ginoo; ug Siya magapadala kang Jesus.’ Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
Human sa ikaunom nga selyo mopasundayag sa pangutana nga nagpasulod kang Elias ug Moises nga girepresentahan sa ikapitong kapitulo sa Pinadayag, ang ikapitong selyo giablihan ug naghulagway sa pagbubo sa Espiritu Santo ibabaw niadtong duha ka mga pundok. Angayng hinumdoman nga sa maong paghulagway adunay kahilom sulod sa tunga sa oras. Ang pagbubo sa ulahing ulan nga girepresentahan sa pag-abli sa ikapitong selyo naglakip ug usa ka yugto sa kahilom.
Ug sa pagbukas niya sa ikapitong timri, may kahilom sa langit sulod sa may tunga sa oras. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug ngadto kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug may laing manulonda nga miabut ug mitindog sa halaran, nga adunay bulawanong insensaryo; ug gihatagan siya ug daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawanong halaran nga didto sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas ngadto sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang insensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug didtoy mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.
Sama sa bag-ong gihisgotan sa maong pahayag diha sa The Great Controversy, ang ulahing ulan nagsugod sa pagbubo sa dihang mikunsad ang gamhanang manulonda ug gidan-agan ang yuta pinaagi sa iyang himaya. Ang ulahing ulan nagsugod sa dihang “ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York nangapukan” niadtong Septiyembre 11, 2001.
“Karon migula ang pulong nga akong gipahayag nga ang New York pagasilhigon sa usa ka higanteng balod? Kini wala ko gayod isulti. Ako miingon, samtang nagtan-aw ako sa dagkong mga tinukod nga gitukod didto, andana sa ibabaw sa andana, ‘Pagkakuyaw nga mga talan-awon ang mahitabo sa dihang ang Ginoo motindog aron sa makalilisang nga pag-uyog sa yuta! Unya matuman ang mga pulong sa Pinadayag 18:1–3.’ Ang tibuok ika-napulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag maoy usa ka pasidaan mahitungod sa umaabot sa yuta. Apan wala akoy piho nga kahayag mahitungod sa moabot sa New York, gawas lamang nga nasayod ako nga moabot ang adlaw nga ang dagkong mga tinukod didto mapukan pinaagi sa pagtuyok ug pagbaliskad sa gahum sa Dios. Gikan sa kahayag nga gihatag kanako, nasayod ako nga ang pagkalaglag anaa sa kalibotan. Usa ka pulong gikan sa Ginoo, usa ka hikap sa Iyang gamhanang gahum, ug kining dagkong mga estruktura mangatagak. Mahitabo ang mga talan-awon nga ang kahadlok niini dili nato mahuna-hunaan.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.
Niadtong Septiyembre 11, 2001 ang ulahing ulan misugod sa pagkahulog, ug ang pagbubo nianang ulan nahulog ibabaw niadtong girepresentahan ni Elias ug ni Moises, ug naglakip sa usa ka panahon sa kahilom. Ang usa ka panahon sa kahilom alang kang Moises ug Elias girepresentahan usab diha sa kapitulo onse sa Pinadayag diin si Moises ug Elias, kadtong duha ka manalagna nga nagsakit sa kalibotan, “gipatay” sa kadalanan. Apan human sa tulo ug tunga ka adlaw migula sila gikan sa langob sa Horeb ug mikayab ngadto sa langit. Sa kasaysayan sa ulahing ulan ang mensahe, nga girepresentahan niadtong duha ka sinugo, gipatay ug gilabay ngadto sa kadalanan, apan wala ilubong hangtod nga sila mabanhaw. Kini mao ang usa sa mga nag-unang kamatuoran nga ang Leon sa banay ni Juda karon nagbukas sa mga silyo.
Ang katapusang tulo ka mga selyo nagaila sa katapusang lihok sa katawohan sa Dios ingon nga girepresentahan nila Elias ug Moises. Kana nga lihok mamatay ug banhawon. Kini usa ka lihok, kay ang Adventismo nagsugod pinaagi sa usa ka lihok nga nagpadayon hangtod sa 1863 sa dihang ilang gibutang sa daplin ang nahaunang kamatuoran nga si William Miller gitultolan sa pag-ila. Niadtong 1863 natapos ang lihok, kay niadtong 1863 sa legal nga paagi nahimo sila nga usa ka iglesia. Ang Alpha ug Omega nagapamugos nga kon gisugdan Niya ang Iyang salin nga katawohan ingon nga usa ka lihok, pagatapuson usab Niya kini ingon nga usa ka lihok.
Karon nahuman na nato ang kinatibuk-ang pagtan-aw sa pito ka mga iglesia ug pito ka mga patik. Sa katapusang tulo ka mga patik atong makita ang duha ka hut-ong sa mga tinubos nga girepresentahan ni Moises ug Elias. Kining tanan nga mga patik nagpamatuod mahitungod sa gamhanang manulunda sa Pinadayag 18. Sa dihang siya mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001, duha ka hut-ong sa mga tinubos misulod sa usa ka proseso sa paghinlo nga gilaraw aron ipadayag ug bulagon ang duha ka hut-ong sa mga magsisimba sulod sa kalihokan sa katapusan sa Adventismo, sumala sa gihulagway nang daan sa kalihokan sa sinugdanan sa Adventismo. Giila ni Daniel nga ang usa niana ka hut-ong, nga iyang gitawag nga daotan, dili makasabut sa pagdugang sa kahibalo, apan ang manggialamon makasabut. Gipahibalo kita ni Mateo nga kadtong walay pagsabot sa kahibalo nga nahukas na nagaila sa usa ka ulay ingon nga buang. Ang mga manggialamong ulay nagpakita diha sa kagul-anan sa tungang gabii nga sila nakasabut ug nanag-iya sa pagdugang sa kahibalo. Ang manggialamon ug ang buang girepresentahan sa iglesia sa Filadelfia o sa iglesia sa Laodicea. Ang daotan, mga buang nga ulay sa Laodicea igasuka gikan sa baba sa Ginoo ug ang mga manggialamon makadawat sa ngalan sa Dios, o sa Iyang kinaiya, diha sa ilang mga agtang. Kon ang ikaunom nga iglesia sa Filadelfia nagrepresentar sa mga manggialamon, unsaon man nga ang ikapito nga iglesia sa Laodicea nagrepresentar sa mga daotan? Kon mao kini ang kahimtang, wala sa han-ay ang sunod-sunod, dili ba? Ang tubag, sa pagkatinuod, masulbad pinaagi sa Alpha ug Omega.
Sa sinugdanan sa unang ginganlang katawhan sa Dios, ang karaang Israel, si Moises nagtimaan kang Cristo sa katapusan niadtong ginganlang katawhan.
Kay si Moises sa pagkatinuod miingon sa mga amahan: Ang Ginoo nga inyong Dios magapatindog alang kaninyo ug usa ka manalagna gikan sa inyong mga kaigsoonan, nga sama kanako; siya ang inyong pamatian sa tanang butang nga iyang igaingon kaninyo. Ug mahitabo nga ang tagsatagsa ka kalag nga dili mamati nianang manalagna pagalaglagon gikan sa taliwala sa katawohan. Mga Buhat 3:22, 23.
Sa katapusan sa unang denominadong katawhan sa Dios, si Juan Bautista mao ang mensaherong Elias nga nagaandam sa dalan alang sa unang pag-abot ni Cristo. Dayon si Jesus magahalad sa Iyang kaugalingon didto sa krus ug human niana magsugod sa Iyang buluhaton isip Labawng Sacerdote sa Balaang Dapit sa langitnong santuwaryo. Sa sinugdan sa ikaduhang denominadong katawhan sa Dios, ang modernong Israel, si William Miller mao ang mensaherong Elias nga nagaandam sa dalan alang sa Ikaduhang Pag-abot ni Cristo. Unya si Jesus kalit nga misulod sa Labing Balaang Dapit ug nagsugod sa paghukom. Sa katapusan sa ikaduhang denominadong katawhan sa Dios, usa ka katapusang mensaherong Elias nagaandam sa dalan alang kang Cristo sa pagsugod sa dispensasyon sa paghukom sa mga buhi, sa paghinapos sa Iyang buluhaton isip Langitnong Labawng Sacerdote, ug sa Iyang Ikaduhang Pag-abot.
Si William Miller nagsimbolo dili lamang sa mensahero, kondili usab sa kalihokan nga iyang gikahiuban.
“Uban sa pagkurog, gisugdan ni William Miller ang pagpadayag sa katawhan sa mga tinago sa gingharian sa Dios, nga gidala ang iyang mga tigpaminaw pinaagi sa mga tagna ngadto sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Sa matag paningkamot, midugang ang iyang kusog. Maingon nga si Juan Bautista nagpahibalo sa nahaunang pag-anhi ni Jesus ug nag-andam sa dalan alang sa Iyang pag-anhi, mao man si William Miller ug kadtong miduyog kaniya nagpahayag sa ikaduhang pag-anhi sa Anak sa Dios….”
“Liboan ang gidala ngadto sa pagdawat sa kamatuoran nga giwali ni William Miller, ug ang mga alagad sa Dios gipatindog diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron sa pagmantala sa mensahe.” Early Writings, 229, 230, 233.
Sa sinugdanan sa karaang Israel, gitawag sa Dios si Moises, nga nakadawat ug kap-atan ka tuig nga daotang edukasyon sa Egipto, nga nanginahanglan ug kap-atan ka tuig nga pagpuyo sa kamingawan sa paningkamot sa pagtangtang sa impluwensiya sa Egipto gikan sa iyang kinaiya. Kap-atan ka tuig human sa iyang pagkatawo, sa pagsabot nga siya gipili aron sa pagmando sa katawohan sa Dios paggawas sa Egipto, gigamit ni Moises ang tawhanong kusog sa pagpatay sa Egiptohanon. Kap-atan ka tuig ang milabay, didto sa nagdilaab nga sapinit, misukol siya sa pagtawag sa Dios. Human niya sa kataposan gidawat ang pagtawag, iyang gisalikway ang sugo sa pagtuli sa iyang anak hangtod nga gihulga siya sa kamatayon. Sa utlanan sa Yutang Saad, misukol siya ug gihampak ang Bato sa ikaduhang higayon. Sa sinugdanan sa karaang Israel, si Moises may mga kinaiyang ilhanan sa usa ka Laodiceanon. Bisan pa niini, gituman gihapon niya ang iyang hataas ug balaan nga pagtawag, lakip ang pagpatipo kang Cristo sa katapusan sa karaang Israel. Si Cristo, nga nakigbisog sa mga Judio nga mapinuliton sa panaglalis, o niadtong nagaingon nga sila mga Judio, apan dili, nagrepresentar sa kinaiya sa usa ka Filadelfianhon. Sa sinugdanan sa karaang Israel, si Moises nagrepresentar sa usa ka Laodiceanon nga nagkinahanglan ug bulawan, tambal sa mata, ug maputing bisti. Sa katapusan, si Cristo usa ka Filadelfianhon.
Sa sinugdanan sa Adventismo, si William Miller, nga girepresentahan niadtong pipila sa Sardis nga wala mahugawi ang ilang mga bisti, nagrepresentar sa usa ka taga-Philadelphia, maingon man ang kalihokan nga nalambigit kaniya. Sa katapusan sa Adventismo, ang kalihokan nga nakaila sa panahon sa katapusan niadtong 1989 ingon ka Laodicean sama kang Moises. Ang kalihokang Millerite naghulagway sa kalihokan sa Future for America uban sa profetikong pasidaan nga ang unang kalihokan natuman pinaagi sa mga taga-Philadelphia sa panahon sa Philadelphia, ug ang ulahing kalihokan natuman pinaagi sa mga taga-Laodicea sa panahon sa Laodicea.
Ako mao ang saksi sa mas daghan pa nga mapanagnaong kasaysayan niini nga kalihokan sukad sa 1989 kaysa kang bisan kinsang laing tawo nga nahilambigit sa kasaysayan sa Future for America, ug nagpamatuod ako nga sa akong kaugalingon akong gilatas ang maong kasaysayan sugod sa 1989 ug padayon ingon nga usa ka sertipikadong Laodiceanong Adventista. Adunay daghang mga kalag diha nianang dalana nga magapaluyo sa akong pagpamatuod. Makapamatuod usab ako sa walay pagduhaduha nga kadtong mga nahilambigit sa kalihokan sa katapusan sa Adventismo mga sertipikado usab nga mga Laodiceanong Adventista. Ang unang ginganlang katawhan nagsugod uban sa usa ka Laodiceanon nga nahimong usa ka Filadelfianhon ug natapos ingon nga usa ka Filadelfianhon. Ang ikaduhang ginganlang katawhan nagsugod uban sa usa ka Filadelfianhon ug natapos uban sa usa ka Laodiceanon nga gitawag aron mahimong usa ka Filadelfianhon. Mao kini ang timaan sa Alpha ug Omega.
Bisan pa sa makaluluoy, makapait nga espirituwal nga pagkabuta sa pangulo ug niadtong nakig-uban kaniya, ang Dios mao gihapon ang nagmando ug nagkontrolar sa mapanagnaong mga timaan sa dalan nga nahitabo sukad sa 1989 hangtod karon. Bisan pa sa espirituwal nga kahubo ug kakabus sa pangulo ug niadtong nakig-uban kaniya, ang Dios mao gihapon ang nagmando sa pag-abli sa mga kamatuoran nga Iyang nakita nga angay ablihan. Diha sa Iyang kalooy nga dili gayud mahimulag sa Iyang “kamatuoran,” Iyang gitukod ang usa ka proseso sa paghinlo nga naghatag ug paagi aron ang usa ka Laodicean mamatay ug unya mabanhaw ingon nga usa ka Philadelphian. Kining kamatayon ug pagkabanhaw gitipo pinaagi sa mga tagsulat sa mga basahon sa Daniel ug Revelation, nga silang duha sa simbolikong paagi gipatay ug gibanhaw. Si Juan gibanhaw gikan sa kamatayon sa paghulog kaniya ngadto sa usa ka kolon sa nagbukal nga lana, si Daniel gikan sa langub sa gigutom nga mga leon. Busa, ang duha ka basahon, nga usa ra ka basahon, naghatag ug pagpasiugda sa simbolo sa kamatayon ug pagkabanhaw ingon nga kabahin sa mensahe nga karon ginabuksan.
Samtang ang kalihukan sa “katapusang mga adlaw” sa hukom nga imbestigatibo, (nga gitipo pinaagi sa kalihukang Millerite), nagkaduol sa katapusan sa panahon, gitinguha sa Dios nga ang pangulo ug ang kalihukan pagapatyon ug unya pagkahuman pagabanhawon. Sulod sa konteksto sa pito ka mga iglesia, ang Laodicea gipatay niadtong Hulyo 18, 2020 ug pagabanhawon ingon nga Philadelphia sa dili pa ang nagasingabot nga balaod sa Domingo. Ang gibanhaw nga kalihukan maoy usa sa pito ka mga iglesia, apan kini mao ang ikawalo. Ang kalihukan mao ang ikawalo, nga iya sa pito.
Kining matagnaong tinago gipalig-on sa basahon sa Pinadayag pinaagi sa daghang mga saksi, bisan tuod hangtod karon wala pa kini mailhi. Niining yugto sa panahon nga atong gisudlan karon, mosulod kita ngadto sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap, nga sumala sa gipahibalo kanato ni Sister White mao ang pagsulay nga moabot una sa balaod sa Dominggo. Sa balaod sa Dominggo igapatik ang timri sa Dios ibabaw sa mga taga-Filadelfia nianang kasaysayan. Apan kinahanglan nila maagian ang pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap nga moabot sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.
“Gipakita sa Ginoo kanako sa tin-aw nga paagi nga ang larawan sa mapintas nga mananap maporma sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay; kay kini mao ang dakong pagsulay alang sa katawohan sa Dios, diin pagahukman ang ilang walay katapusang kapalaran. Ang imong baruganan maoy usa ka naglibog nga sinagol sa mga dili pagkauyonay, nga tungod niini pipila lamang ang malimbongan.
“Diha sa Pinadayag 13 kini nga hilisgutan matin-aw nga gipresentar; [Pinadayag 13:11–17, gikutlo].”
“Kini mao ang pagsulay nga kinahanglan maagian sa katawhan sa Dios sa dili pa sila patikan. Ang tanan nga nagpamatuod sa ilang pagkamatinumanon sa Dios pinaagi sa pagbantay sa Iyang balaod, ug sa pagdumili sa pagdawat sa usa ka peke nga adlaw nga igpapahulay, mahiusa ilalom sa bandila sa Ginoong Dios nga si Jehova, ug makadawat sa patik sa buhing Dios. Apan kadtong mobiya sa kamatuoran nga langitnong gigikanan ug modawat sa Domingo nga adlaw nga igpapahulay, makadawat sa timaan sa mananap” Manuscript Releases, volume 15, 15.
Niining kasamtangang kasaysayan, ang duha ka sungay nga kaniadto giila ingon nga Republicanism ug Protestantismo nausab na ngadto sa usa ka demokrasya ug apostatang Protestantismo. Sa dihang kining duha ka sungay hingpit nang mahiusa, nan magaporma sila ug usa ka gahum, usa ka sungay. Nianang maong kapanahona, pagailhon ug bayawon sa Dios ang tinuod nga sungay sa Protestantismo aron sa pagpahimangno batok sa hulagway sa mananap. Kining duha ka sungay nagadagán nga magkaparis sa usag usa hangtod nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mohunong na sa pagkahimong ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.
Ang Pinadayag 17 nagpaila nga ang tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon (ang United Nations), sa mapintas nga mananap (ang gahum sa pagkapapa) ug sa mini nga propeta (ang Estados Unidos) mao ang gahum nga mao ang ikawalong ulo, nga gikan sa pito ka mga ulo. Kining pito ka mga ulo mao ang mga gingharian sa tagna sa Biblia nga nagsugod sa Babilonia, unya sa Medo-Persia, Gresya ug dayon sa pagano nga Roma. Unya ang ikalimang gingharian mao ang pagkapapang Roma nga sa tagna nakadawat ug makamatay nga samad niadtong 1798. Niadtong higayona sa kasaysayan ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, ang Estados Unidos, misaka sa trono hangtod nga kini mapukan sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo.
Ang United Nations mapugos unya pinaagi sa gahum nga nagapugos sa tibook kalibutan sa pagpatindog ug usa ka larawan ngadto sa mananap. Niadtong higayona ang ikaunom nga gingharian nakadawat usab ug samad nga makamatay, apan ang Estados Unidos mopugos unya sa tibook kalibutan sa pagdawat sa iyang pagpangulo ibabaw sa United Nations ug magkinahanglan nga ilang dawaton usab ang moral nga awtoridad sa kapapahan sa pagdumala sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa.
Ug pinaagi sa mga milagro nga gihatag kaniya ang gahum sa pagbuhat sa atubangan sa mananap, gilimbongan niya ang mga nagpuyo sa yuta; nga nagaingon sa mga nagpuyo sa yuta, nga kinahanglan maghimo sila ug larawan alang sa mananap, nga adunay samad pinaagi sa espada, ug nabuhi. Ug gihatagan siya ug gahum sa paghatag ug kinabuhi ngadto sa larawan sa mananap, aron ang larawan sa mananap makasulti usab, ug makapahinabo nga ang tanan nga dili mosimba sa larawan sa mananap pagapatyon. Pinadayag 13:13, 14.
Ang bugtong kahulugan sa “larawan sa mapintas nga mananap” diha sa inspirasyon mao nga kini nagrepresentar sa paghiusa sa simbahan (ang gahum sa kapapahan) ug sa estado (ang United Nations, uban sa Estados Unidos nga nagdumala sa uban pang siyam ka mga hari). Si Jezebel mao ang gahum sa kapapahan; si Ahab mao ang Estados Unidos nga hari sa napulo ka amihanang mga banay.
Sa diha nga mapukan ang Tinipong Bansa sa Amerika sa balaod sa Dominggo, ang Tiro (ang kapapahan), nga hingkalimtan sukad sa 1798, “mahinumduman” ug magsugod siya sa iyang madanihong mga awit. Tungod sa pinansyal nga pagkahugno nga gihulagway isip “nasudnong pagkalaglag” diha sa mga sinulat ni Ellen White, ang Tinipong Bansa sa Amerika mapugos sa paghiusa sa tibuok kalibotan aron atubangon ang gahum sa Biblia nga maoy nagdala sa kamot sa matag tawo nga mahiusa batok kaniya. Kana nga gahum mao ang Islam, sumala sa paghulagway pinaagi kang Ismael, ang katigulangan sa Islam.
Ug ang manolunda sa Ginoo miingon kaniya, Tan-awa, ikaw mabdos, ug manganak ka ug usa ka anak nga lalake, ug paganganlan mo ang iyang ngalan si Ismael; kay ang Ginoo nakadungog sa imong pag-antos. Ug siya mahimong usa ka tawong ihalas; ang iyang kamot batok sa matag tawo, ug ang kamot sa matag tawo batok kaniya; ug magapuyo siya sa atubangan sa tanan niyang mga igsoon. Genesis 16:11, 12.
Ang Tinipong Bansa sa Amerika magporma ug pakig-alyansa sa laing siyam ka mga hari, nga nagkupot sa pangulong katungdanan. Buhaton niya kini sulod lamang sa hamubo nga panahon, ug unya iyang igapamugos nga ang gahum sa papa maoy mahimong ulo sa tanan, maingon nga si Jezebel maoy nagdumala kang Ahab.
Busa, ang tulo-ka-bahin nga pakig-alyansa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta manlakaw nga magkauban paingon sa Armagedon. Ang gidaghanon nga walo nagarepresentar sa pagkabanhaw, ug ang gingharian nga giila sa tagna ingon nga nakadawat ug makamatay nga samad mao ang ikalimang gingharian, ang gahum sa kapapahan. Sa dihang mabanhaw ang kapapahan, sila mahimong ikawalong gingharian ug ihatag kanila ang pagpugong sa tulo-ka-bahin nga pakighiusa, ug kana nga ikawalong gingharian mao ang usa ka ulo sa pito ka mga gingharian nga giila nga nakadawat ug makamatay nga samad, apan ang inspirasyon nagaila usab sa pagkaayo nianang makamatay nga samad.
“Samtang nagkaduol kita sa katapusang krisis, usa kini ka butang nga may dakong kamahinungdanon nga ang panag-uyon ug panaghiusa maglungtad taliwala sa mga galamiton sa Ginoo. Ang kalibutan napuno sa unos ug gubat ug panaglalis. Apan ilalom sa usa ka ulo—ang gahum sa pagkapapa—ang katawhan maghiusa sa pagsupak sa Dios diha sa persona sa Iyang mga saksi. Kining panaghiusa ginaseguro sa dakong apostata. Samtang nagtinguha siya sa paghiusa sa iyang mga ahente sa pagpakiggubat batok sa kamatuoran, magabuhat usab siya aron mabahin ug mapatlaag ang mga tigpasiugda niini. Ang pangabugho, daotang pagduda, ug pagpanlibak, ginaduso niya aron makapatungha ug panagsumpaki ug pagkabahinbahin.” Testimonies, volume 7, 182.
Ang ikalimang gingharian, ang ikaunom nga gingharian, ug ang ikapito nga gingharian niadtong taknaa tanan nawad-an na sa ilang tagsatagsa ka mga gingharian, busa ang ilang tagsatagsa ka mga gingharian pagabanhawon pag-usab nga magkauban ingon nga usa ka gingharian nga gilangkuban sa tulo ka bahin, nga nagsundog sa tulo-ka-bahin nga pagkalalang sa pagka-Dios.
Ang ikaunom nga gingharian nga nagsugod uban sa duha ka sungay nga sama sa nating karnero ug nagtapos ingon nga usa ka sungay nga nagasulti sama sa dragon nagbaton sa propetikong kinaiya sa gahom sa pagka-papa kay nahimo kini nga larawan sa mapintas nga mananap. Ang mapintas nga mananap, ang gahom sa pagka-papa, mao ang panguna nga girepresentar ingon nga nabanhaw nga ikawalong gingharian nga gikan sa pito. Apan bisan tuod ang gahom sa pagka-papa mao ang labing direkta nga nagtuman sa propetikong tigmo, nga ang ikawalo gikan sa pito, ang Tinipong Bansa sa Amerika naghulma ug larawan sa pagka-papa ug busa sa propesiya nagapamunga sa mao ra nga mga kinaiya ingon sa gahom sa pagka-papa.
Ang Tinipong Bansa nagsugod niadtong 1798 sa dihang, sumala sa Isaias 23, ang Tiro, ang kapangyarihan sa kapadohan, kinahanglan nga hikalimtan hangtod sa katapusan sa ikaunom nga gingharian. Ang 1798 mao ang panahon sa katapusan alang sa mga Millerite sa sinugdanan sa Adventismo. Pag-abot sa tingpamulak sa 1844, ang Millerite nga Adventismo midawat na sa kupo sa Protestante nga nagdagan nga kahuliran sa sungay sa Republikano nga nagarepresentar sa kagamhanan sa Tinipong Bansa. Ang duruha ka mga sungay anaa sa mao rang mananap, busa nagpadayon sila nga magkauban sa tibuok kasaysayan. Ang sinugdanan ug katapusan sa Adventismo nagdagan nga kahuliran sa Republikano nga sungay. Ang kasaysayan gikan sa 1798 hangtod nga gisalikway sa mga Protestante ang mensahe sa unang manulonda mao ang yugto diin gitukod sa Dios kadtong Protestante nga sungay. Gibuhat Niya kini pinaagi sa usa ka pamaagi sa pagsulay, maingon sa Iyang gibuhat sa Republikano nga sungay. Daghan pa ang ikasulti mahitungod sa magkahulirang mga sungay, apan dili karon.
Ang sungay nga Republikano nakighilawas uban sa apostatang Protestante, dili uban sa matuod nga sungay Protestante, kay ang matuod nga sungay mao ang pangasaw-onon sa Cordero ug siya usa ka ulay. Sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 adunay pito ka mga presidente. Ang ikaunom niadtong mga presidente nakadawat ug samad nga makamatay sa mao gayud nga tuig diin ang kalihokan sa katapusan sa Adventismo nakadawat usab ug samad nga makamatay. Ang ikawalo nga presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 mao ang usa nga nakadawat ug samad nga makamatay nga naayo. Kinahanglan siya mahimong presidente nga iya sa pito. Sa samang higayon, niadtong 2020 sa dihang ang ikaunom nga presidente nakadawat sa iyang samad nga makamatay, ang sungay nga karon nagadala sa kupo sa Protestante gipatay usab. Maingon sa mananap sa Katolisismo, ug maingon sa larawan sa mananap sa apostatang Protestante, mao usab ang matuod nga sungay sa Protestante. Ang sungay sa Protestante girepresentar ingon nga ikaunom nga iglesia, nga nahimong ikawalo, apan iya sa pito.
Sa dihang inyong sulayan kining mga pag-angkon, hinumdumi nga ang mensahe nga pagabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay sa katawhan sa walay duhaduha igapadayag sulod sa konteksto nga ang sinugdanan naghulagway sa katapusan. Kana nga mensahe igapadayag pinaagi sa pamaagi sa “historicism,” nga nagagamit sa kasaysayan sa Biblia nga gipaangay sa kasaysayan sa kalibotan aron maila ang katapusan sa kalibotan. Kana nga mensahe motungha gikan sa yuta.
Ang kamatuoran moturok gikan sa yuta; ug ang pagkamatarung motan-aw paubos gikan sa langit. Oo, ang Ginoo mohatag niadtong maayo; ug ang atong yuta mohatag sa iyang abut. Ang pagkamatarung magauna sa iyang atubangan; ug magabutang kanato diha sa dalan sa iyang mga lakang. Salmo 85:11–13.
Dili lamang kay ang yuta sa maong teksto giila nga usa ka “yuta.” Ang teksto sa Mga Salmo dili lamang nagaila sa “yuta” ingon nga “mananap” sa “yuta” sa Pinadayag trese, kondili kini usab nagtimaan nga ang “kamatuoran” “moturok” gikan sa yuta.
“Unsa nga nasod sa Bag-ong Kalibotan ang sa 1798 nagasaka ngadto sa gahum, nagahatag ug saad sa kusog ug pagkahalangdon, ug nagadani sa pagtagad sa kalibotan? Ang pag-aplikar sa simbolo wala magtugot ug bisan unsang pagduhaduha. Usa ka nasod, ug usa lamang, ang motuman sa mga piho nga timailhan niini nga tagna; kini sa dayag ug walay kasaypanan nagtudlo ngadto sa United States of America. Sa makadaghan ug makadaghan nga higayon ang hunahuna, hapit sa eksaktong mga pulong, sa balaang magsusulat walay tuyo nga gigamit sa mamumulong ug sa historyador sa paghulagway sa pagtungha ug pagtubo niini nga nasod. Ang mapintas nga mananap nakita nga ‘nagatungha gikan sa yuta;’ ug, sumala sa mga maghuhubad, ang pulong dinhi nga gihubad nga ‘nagatungha’ sa literal nagpasabot ug ‘motubo o mosibol sama sa tanom.’” The Great Controversy, 440.
Ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang mananap sa yuta nga “moturok.” Busa, sa dihang sulayan ninyo ang mga pangangkon nga gihimo niining mga artikulo, ang inspirasyon nagpaila nga ang mensahe ibase sa kamatuoran nga ang katapusan gihulagway pinaagi sa sinugdanan, ibutang kini sulod sa kahimtang sa makasaysayanong linya ibabaw sa makasaysayanong linya, ug kinahanglan kini magagikan sa usa ka tingog diha sa Tinipong Bansa sa Amerika. Adunay, sa walay pagduhaduha, mga bakak nga mga tingog sulod sa Tinipong Bansa sa Amerika, apan sumala ug ibabaw sa awtoridad sa Pulong sa Dios, ang bisan kinsang mensahero o ministeryo nga anaa o adunay gigikanan sa gawas sa Tinipong Bansa sa Amerika usa ka bakak nga kahayag. Ang Adventismo nagsugod sa Tinipong Bansa sa Amerika pinaagi sa tingog sa usa ka tawo ug sa usa ka kalihokan nga natukod sa Tinipong Bansa sa Amerika. Gihulagway ni Jesus ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang.
Ang adunay dalunggan, pamatia niya ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia.