The Revelation of Jesus Christ - Number One

Ang Tinipong Bansa sa Amerika piho nga giila sa Biblia. Adunay daghang mga teksto sa Biblia nga piho nga nagaila sa Tinipong Bansa sa Amerika sa katapusan sa kalibotan. Sa pinadayag kapitulo trese, ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang ikaduhang mananap, o ang mananap nga may duha ka sungay nga mitungha gikan sa yuta ug nagdili sa tibuok kalibotan sa pagpalit o pagbaligya—gawas kon aduna sila sa marka sa mananap.

Adunay pito ka nag-unang profetikong mga kinaiya niining tudloana nga nalangkit sa mananap sa yuta nga may duha ka sungay. Iyang gigamit ang gahum sa mananap nga nag-una kaniya; iyang gipasimba ang tanang katawhan sa kalibotan sa mananap nga nag-una kaniya; naghimo siya ug dagkung mga katingalahan nga makita sa tanang tawo; iyang gilimbongan ang tibuok kalibotan ug gimandoan ang kalibotan sa paghimo ug usa ka larawan sa mananap nga nag-una kaniya; iyang gihatagan ug kinabuhi ang larawan sa mananap ug kini misulti; iyang gipugos, uban sa silot nga kamatayon, ang tibuok kalibotan sa pagsimba sa larawan sa mananap; ug iyang gipugos ang tibuok kalibotan sa pagdawat sa marka diha sa agtang o sa kamot ug gidid-an ang pagpamalit ug pagbaligya batok niadtong wala sa marka, ngalan, o numero sa mananap.

Ang buluhaton sa paglimbong nga nahimo sa mananap nga mitungha “gikan sa yuta” diha sa bersikulo onse delusibo ug gamhanan kaayo nga kini “naglimbong kanila nga nanagpuyo sa yuta.” Ang tibuok kalibotan pagalimbonon sa Estados Unidos. Kana mao, gawas sa iglesya sa Dios—ang tibuok kalibotan pagailad-on ngadto sa pagdawat sa timaan sa anticristo. Ang mga hitabo sa tagna nga nag-una niining pangkalibotang paglimbong nagsugod na karon.

Adunay mga sugilanon gikan sa Biblia nga nahibaloan sa kadaghanan, bisan pa man kon sa mabaw lamang nga lebel. Kadaghanan nakadungog na mahitungod sa mga pag-atubangay ni Moises ug ni Paraon, ni Daniel ug ni Nabucodonosor, o ni Jesus ug ni Pilato. Ang mga tawo nakaila niining mga sugilanon sa Biblia sa nagkalainlaing lebel sa pagsabot, apan dili kinahanglan nga ilang maila nga ang tagna sa Biblia direkta ug sa tino kaayo nga paagi nagaila sa mga hari ug mga gingharian. Tinuod gayud kini sa kaso ni Moises, Daniel, ug ni Cristo. Ang Egipto, Babilonia, ug Roma tanan gilauman nang piho sa tagna sa Biblia sa wala pa ang kasaysayan diin ilang gituman ang mga panagna mahitungod sa ilang tagsatagsa ka gingharian. Ang Dios dili gayud mausab.

Ang kamatuoran nga ang Dios dili gayod mausab nagtugot kanato sa paggamit sa yano nga lohika sa atong pagtagad sa mananap sa yuta nga may duha ka sungay sa Pinadayag trese. Tungod kay nahibalo kita nga ang Dios sa tin-aw mipadayag ug mga tagna nga direkta nga nag-ila sa mga gingharian sa Egipto, Babilonia, ug Roma samtang ang matag usa kanila nakig-uban ug naglutos sa iglesia sa Dios, mahimo natong mapalig-on ang pipila ka mga kamatuoran mahitungod sa mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Ang mananap sa yuta, sama sa Egipto, Babilonia, ug Roma, paga-ilhon sa tin-aw sa tagna sa Biblia sa dili pa ang kasaysayan diin matuman ang tagna mahitungod nianang nasora. Moingon ako nga mahimo natong mapalig-on kining kamatuorana pinasikad sa usa ka yano kaayo apan mahinungdanon nga lagda sa Biblia. Ang maong lagda nagapaila nga ang kamatuoran mapalig-on pinasikad sa pagpamatuod sa duha.

Ang propesiya sa Biblia nagtagna sa pagkapukan sa karaang Ehipto sa dihang ang Dios nakig-atubang sa mapinasukihong Paraon sa Ehipto. Ang propesiya sa Biblia nagtagna sa pagsaka ug pagkapukan sa karaang Babilonia samtang nakig-atubang usab sa mga mapinasukihong hari sa Babilonia. Ang propesiya sa Biblia nagtagna sa pagsaka ug pagkapukan sa imperyo sa paganong Roma ug nagpaila ug nakig-atubang sa mga dunot nga representante sa Roma. Ang pagkamakanunayon sa dili gayud mausab nga kinaiya sa Dios nagapaila nga ang labing mahinungdanong gingharian nga gihisgotan sulod sa propesiya sa Biblia—ang mananap sa yuta sa Pinadayag trese—sa walay pagduha-duha pagailhon pinaagi sa propesiya sa Biblia.

Sa dihang matuman ang tagna mahitungod sa mananap sa yuta diha sa Pinadayag 13, ang iglesia sa Dios moatubang sa komprontasyon batok sa politikal ug relihiyosong pagpangulo sa mananap sa yuta, sumala sa paghulagway sa tagna pinaagi nila Moises, Daniel, ug Cristo. Ang propetikong papel sa Tinipong Bansa sa Amerika sa katapusan sa kalibutan maoy usa sa pangunang mga hilisgutan sa tagna sa Biblia. Samtang atong palamboon ang biblikanhong kasayoran nga nagaila sa papel sa Tinipong Bansa sa Amerika diha sa tagna sa Biblia, atong gamiton ang mga lagda nga makaplagan sulod sa Biblia, kay ang Pulong sa Dios wala magkinahanglan ug tawhanong paghubad. Ang karaang Israel gihatagan ug mga lagda sa seremonyal, mga lagda sa panglawas, napulo ka lagdang moral, mga lagda alang sa agrikultura, ug uban pa. Ang Dios mahinuklogon sa kahapsay.

Ang biblikanhong talaan wala maghatag ug bisan unsang pagpamatuod nga nagpakita nga ang usa ka tawo mapanalanginan pinaagi lamang sa pagsalikway sa mga lagda nga gihatag sa Dios. Kinsa man ang makadahom nga mapanalanginan kon iyang pasagdan ang mga lagda sa paghubad sa tagna nga gitukod diha sa ug pinaagi sa Biblia alang sa katuyoan sa pagtuon sa tagna?

Samtang atong gamiton ang mga lagda sa Biblia, tugotan nato ang Biblia mismo sa pag-establisar ug pagpamatuod kon ang mga lagda tinuod ba o bakak. Sama sa tanang nagkalainlaing lagda sa Dios, aduna sa kanunay usa ka satanikong peke nga hulad sa mga lagda. Busa, usa kini ka kinahanglanon nga sa dihang ang usa ka lagda gamiton aron sa pag-establisar sa usa ka kamatuoran, ang kamatuoran nga naila ug ang lagda nga gigamit kinahanglan kapwa sulayan.

Laing katuyoan, labaw pa sa pag-ila sa profetikong papel sa Estados Unidos niining pagtuona, mao ang pag-ila sa tinagong mensahe gikan sa basahon sa Pinadayag nga gitago ni Jesus hangtod niining piho nga kaliwatan.

Ang mga tinagong butang sa Dios sa pagpanagna nga gipadayag adunay katuyoan nga tugotan kadtong makadawat sa tinago sa pagtuman sa Iyang balaod. Ang mga tawo makahimo lamang sa pagtuman sa Iyang balaod kon kini naisulat na sa ilang kasingkasing. Ang tinago nga ginabuksan diha sa basahon sa Pinadayag kabahin sa proseso sa Balaang Espiritu sa pagsulat sa balaod sa Dios sa atong kinahiladman ug sa atong mga kasingkasing. Ang tinago nga gibuksan alang sa katawhan sa Dios, sa dihang ug kon kini dawaton pinaagi sa pagtuo, nagapahimutang sa bag-ong pakigsaad.

Pinadayag 1:1–3 Ang Katapusang Mensahe sa Pahimangno:

Ang unang tulo ka bersikulo sa Kapitulo uno sa Pinadayag nagpaila nga ang “Pagpadayag ni Jesu-Cristo” mao ang katapusang mensahe alang sa katawhan. Tin-aw nga kini usa ka mensahe, tungod kay ang “Pagpadayag ni Jesu-Cristo” gihatag Kaniya sa Langitnong Amahan aron ipakita sa Iyang mga ulipon ang “mga butang nga kinahanglan sa dili madugay mahitabo.”

Gisugo kita sa paghunahuna nga ang “Espiritu Santo maoy nag-umol sa mga butang sa maong paagi, sa paghatag sa tagna” ug usab “sa mga hitabo nga gihulagway.”

Ang “mga hitabo nga gihulagway” ug usab ang “paghatag sa tagna” diha sa unang tulo ka bersikulo sa unang kapitulo sa Pinadayag espesipikong naghulagway sa sunod-sunod nga proseso kon sa unsang paagi ang Dios nakigpahibalo sa mga tawo, ug usab nagpaila nga ang mensahe nga gipahibalo gitawag nga “ang Pinadayag ni Jesu-Cristo.”

Unya gibuhat ni Jesu-Cristo ang duha ka butang bahin sa mensahe nga iyang nadawat gikan sa Dios. Iyang gipadala ang mensahe pinaagi sa iyang manulonda, ug iyang gipadayag usab ang iyang mensahe pinaagi nianang manulonda. Dayon gidala sa iyang manulonda ang mensahe ngadto sa manalagna nga si Juan, nga misulat niini ug mipadala niini ngadto sa mga iglesia alang kanimo ug kanako. Ang unang tulo ka bersikulo “gihulma” sa “Espiritu Santo” aron ipasiugda ang “mensahe” ug ang “proseso sa komunikasyon” nga nalangkit sa paghatud sa mensahe.

Ang tulo ka bersikulo nga atong ginakonsiderar nagpresentar sa katapusang mensahe ngadto sa katawhan, apan dili lamang kay katapusang mensahe—labaw pa ka importante, ang tulo ka bersikulo nagrepresentar sa katapusang mensahe sa “pasidaan” ngadto sa planetang yuta. Ang kinaiya sa mensahe ingon nga “pasidaan” mailhan sa dihang ang usa ka hut-ong sa mga tawo ilhon ingon nga “bulahan” tungod kay ilang gibasa, nadungog, ug gitipigan “ang mga butang nga nahisulat didto.” Adunay usa ka hut-ong sa mga tawo nga dili mobasa ni mamati sa usa ka pasidaan nga girepresentar isip “ang Pinadayag ni Jesu-Cristo.” Imposible alang kanila nga mamahimong bulahan. Klaro nga kon adunay usa ka hut-ong nga bulahan tungod sa pagbasa, pagpamati, ug pagtuman sa mga butang nga nahisulat, nan adunay usab usa ka hut-ong nga dili bulahan. Basahon ba sa usa ka tawo, pamatian, ug tumanon ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo? Kon mao, siya mahimong bulahan; kon dili, siya mahimong tinunglo.

Ang pahayag nga “ang panahon haduol na” diha sa bersikulo tres nagtimaan nga adunay usa ka piho nga panahon sa dihang ang kataposang mensahe sa pasidaan moabut sa kasaysayan. “Ang panahon,”—(usa ka piho nga panahon) “haduol na.” Usa ka piho nga panahon hapit na moabut, kay haduol na kini, ug ang katawohan sa Dios (girepresentahan ni Juan) makasabot sa mensahe sa dili pa moabut ang “panahon.” Gisulat ni Juan ang basahon sa Pinadayag sa mga ulahing bahin sa unang siglo, apan kining mga bersikulo nagpakaila nga adunay usa ka punto sa kasaysayan, taas na kaayo human sa tuig 100, sa dihang ang kataposang mensahe sa pasidaan igamantala. Sa dihang kana nga “panahon” “haduol na,” ang mensahe nga nagpakaila sa “mga butang nga kinahanglan sa dili madugay mahitabo” igapadayag ngadto sa mga alagad sa Dios.

Niining sunod-sunod nga mga artikulo, gamiton ang Biblia ug ang mga sinulat ni Ellen White ingon nga awtoridad aron pagpalig-onon ang pagpasabot sa mga tudling sa Biblia nga among hisgutan.

Atong usab hisgutan ang mga lagda sa paghubad sa tagna nga gitigom ni William Miller ug ang mga lagda nga giila sa kompilasyon nga giulohan og Prophetic Keys. Atong gamiton usab ang pagtuon sa tagna nga gitawag og Habakkuk’s Tables.

Wala kami magtinguha sa paghubit sa matag lagda nga among gigamit. Alang sa kabinub-on, among hisgutan lamang ang kompilasyon sa Prophetic Keys alang sa bisan kinsa nga buot mobasa sa mas detalyadong pamatuod sa maong lagda. Uban sa serye sa Habakkuk’s Tables, among tuyo nga ipunting ang pipila ka mga presentasyon diin ang usa ka hilisgutan nga among hisgutan sa hamubo, pagatuki-on sa mas lawom nga paagi.

Samtang magpadayon kita sa pagtuon sa basahon sa Pinadayag, among giawhag ang publikong tubag, apan motubag lamang kami sa mga ambag nga makatampo sa nagpadayon nga pagtuon. Ang sakop sa among paghisgot maglakip sa kasamtangang sunod-sunod nga mga presentasyon, sa mga lagda sa pagtagna nga among gigamit, ug sa kasayoran nga makita diha sa mga Lamisa ni Habakkuk.

Ang Gregong pulong nga gihubad nga “gipasabot pinaagi sa ilhanan” nagpasabot og “ipaila” o “ipakita.” Iyang gipadala ang mensahe pinaagi sa “iyang” manulonda ug iyang gipaila kini pinaagi sa “iyang” manulonda. Ang “iyang” manulonda mao si Gabriel.

Ang manulunda nga si Gabriel gipadala uban sa mensahe, ug ang manulunda nga si Gabriel usab nagrepresentar sa mensahe. Sa dihang ang katawhan moabot sa maong punto sa kasaysayan nga “ang panahon haduol na” alang sa katapusang mensahe sa pasidaan nga imantala, kana nga katapusang mensahe ginarepresentahan sa usa ka manulunda. Sa basahon sa Pinadayag, ang “mga mensahe” sagad ginarepresentahan ingon nga mga manulunda, ug siyempre ang Gregong pulong nga gihubad nga “manulunda” sa Pinadayag nagpasabot ug mensahero.

Ang matag pagpadayag sa kamatuoran sa Dios nga miabot sa kasaysayan sa pagkatinuod usa ka pagpadayag ni Jesu-Cristo, apan ang Pagpadayag ni Jesu-Cristo diha sa Pinadayag kapitulo uno mao ang katapusang pasidaan alang sa katawhan, ug kini mahitabo sa usa ka piho nga gutlo nga gihulagway nga usa ka “panahon.” Aduna pay laing teksto sa basahon sa Pinadayag diin si Juan naghisgot nga “ang panahon haduol na.” Kining laing teksto naghatag ug ikaduhang saksi aron sulayan ang unang mga pamahayag nga akong gihimo mahitungod sa bersikulo uno hangtod tulo.

Sa kataposan sa basahon sa Pinadayag atong makita ang mao gihapong hilisgutan sama sa sinugdanan sa Pinadayag. Ang pamaagi sa pagpahibalo ug ang mensahe gihisgotan na usab sa dihang “ang Ginoong Dios” “nagpadala sa iyang manolunda aron ipakita sa iyang mga ulipon ang mga butang nga sa dili madugay kinahanglan mahitabo.” Ug sa gilayon nga ang mga ulipon gipakitaan sa mensahe nga nag-ila sa “mga butang nga sa dili madugay kinahanglan mahitabo,” si Cristo nagpahibalo nga Siya moanhi sa madali. Kini mao ang mensahe nga nagauna sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo, ug busa kini mao ang katapusang mensahe sa pasidaan—ang mao rang mensahe nga gilarawan ingong “ang Pinadayag ni Jesu-Cristo” diha sa bersikulo uno sa kapitulo uno. Ang panalangin nga gisaad sa unang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag gisubli pinaagi sa pamahayag nga “bulahan siya nga nagabantay sa mga pulong sa tagna niini nga basahon.”

Niining mga bersikulo atong makita ang pagpalapad sa proseso sa pakigkomunikar nga gipadayag sa unang kapitulo, kay atong makita nga human ihatud ni Gabriel ang mensahe ngadto kang Juan, si Juan natugob pag-ayo sa mensahe mao nga misulay siya sa pagsimba kang Gabriel; unya gigamit ni Gabriel ang sayop nga pagsabot ni Juan aron ipaila nga ang langitnong mga manulonda, ang yutan-ong mga propeta, ug ang tanang nagabantay sa mga pulong sa mensahe, mga “kaubang ulipon” nga kinahanglan mosimba sa Magbubuhat nga Dios, dili sa binuhat sa Dios.

Kining mga bersikulo naghulagway sa mao rang mga hitabo ug mensahe nga atong gihunahuna sa unang kapitulo. Ginasubli nila ang matinumanon ug matuod nga mga pulong nga nagapakita sa mga alagad sa Dios kon unsa ang kinahanglan nga pagabuhaton sa dili madugay. Ang mensahe gipahimutang na usab sulod sa kahimtang sa proseso sa komunikasyon tali sa Dios ug sa Iyang mga alagad. Sa kapitulo baynte-dos atong makita ang dugang pang pamatuod nga ang mensahe mao ang katapusang mensahe sa pasidaan, kay ang “panahon” nga “haduol na” gimarkahan nga mahitabo diha-diha sa wala pa mosira ang panahon sa pagsulay sa tawo, kay ang pagpahayag nga siya “nga dili-matarong, padayonon siya sa pagkadili-matarong gihapon: ug siya nga mahugaw, padayonon siya sa pagkahugaw gihapon: ug siya nga matarong, padayonon siya sa pagkamatarong gihapon: ug siya nga balaan, padayonon siya sa pagkabalaan gihapon,” nagtimaan sa pagsira sa panahon sa pagsulay, nga nagtimaan usab sa pagsugod sa pito ka ulahing hampak, nga sa baylo magatapos sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo.

Sa sinugdanan sa basahon sa Pinadayag ug sa katapusan sa basahon sa Pinadayag, ang samang sugilanon gipadayag. Pinaagi sa paghiusa sa duha ka mga pahayag, atong masabtan nga ang “Pinadayag ni Jesu-Cristo” mao ang katapusang mensahe sa pasidaan ngadto sa katawhan sa wala pa ang Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo. Ang mensahe sa simbolikong paagi girepresentar pinaagi sa usa ka manulonda nga moabot diha-diha sa wala pa ang panapos sa panahon sa pagsulay. Ang mensahe nagbahin sa katawhan ngadto sa duha ka hut-ong sumala sa kon ilang basahon, pamatian, ug tumanon ang mensahe nga giablihan sa dihang ang “panahon haduol na,”—sa wala pa ang panahon sa pagsulay mosira.

Kapin sa usa ka gatos ka tuig na ang milabay, niadtong 1906, gipahibalo kita nga sa dili madugay “mosulod kita sa katumanan sa mga hitabo nga gipakita ni Cristo kang Juan nga mahitabo.” Ang mensahe gitimrihan pa niadtong 1906. Importante nga masabtan nga ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo ginabuksan ngadto sa katawhan sa Dios sa wala pa gayud mahitabo ang mga hitabo. Gisultihan kita nga ang basahon sa Pinadayag “mao gayud ang gipasabot sa iyang ngalan,—usa ka pagpadayag sa labing mahinungdanong mga hitabo nga mahitabo sa katapusang mga adlaw sa kasaysayan niining yutaa.”

Gibuksan kini aron ang katawhan sa Dios makahatag sa pasidaan aron kadtong nakadungog sa pasidaan “makabaton ug kahigayonan sa pag-andam alang sa mga hitabo nga sa dili madugay mahitabo.” Angayng hinumdoman (kay si Juan nagarepresentar sa katawhan sa Dios sa kasaysayan sa panahon nga ang mensahe ipahibalo), nga giila ni Juan ang duruha ka mga isyu nga hinungdan sa iyang paglutos. Tungod kini “sa iyang matinumanong pagsalig sa pulong sa Dios, ug sa pagpamatuod ni Cristo,” nga siya “gipapahawa ngadto sa Isla sa Patmos.” Gipapahawa siya tungod kay gidawat niya ang Biblia ug ang Espiritu sa Tagna, nga mao ang “pagpamatuod ni Jesus.”

Si Juan nagarepresentar sa usa ka katawhan sa katapusan sa kalibotan nga nakasabot sa mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo, ug nga gilutos tungod sa pagpanalipod sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna.

Sa unang tulo ka bersikulo sa kapitulo uno, gipasiugda ang proseso sa pagpakigkomunikar tali sa Dios Amahan ug sa iyang mga alagad. Ang kapitulo beinte-dos midugang sa asoy mahitungod sa maong proseso sa pagpakigkomunikar. Kining duha ka mga teksto nagrepresentar sa sinugdanan ug sa katapusan sa basahon nga Pinadayag, ug dungan nilang gihulagway sa tin-aw ang tahas ni Juan sa mahimayaong ilustrasyon sa propesiya. Dili lamang siya ang nagsulat sa mga pulong sa Pinadayag, kondili nagrepresentar usab siya niadtong anaa sa katapusan sa kalibotan nga nagpahibalo sa katapusang mensahe sa pasidaan.

Si Juan “nakakita” ug “nakadungog” sa mga “butang” nga naglangkob sa mensahe ug gisugo sa pagsulat ug pagpadala sa mensahe ngadto sa mga iglesia.

Ang iyang “nadungog” ug “nakita” gisugo siya sa pagsulat ug sa pagpadala ngadto sa pito ka mga iglesia sa Asia Minor, apan sa dihang miabot na sa tagsa-tagsa ka mga iglesia si Jesus maoy midikta sa mga mensahe diha-diha kang Juan, kay ang matag mensahe ngadto sa matag usa sa pito ka mga iglesia nagsugod sa hugpong sa mga pulong, “Ug ngadto sa manulonda sa iglesia sa … isulat.” Si Jesus maoy midikta sa tagsa-tagsa nga mga mensahe ngadto sa mga iglesia.

Si Jesus maoy nagdikta kang Juan, ug si Jesus usab misugo kang Juan sa pagsulat sa iyang nakita ug nadungog, ug sa usa ka higayon si Jesus misulti kang Juan nga “dili” isulat ang iyang nadungog.

Si Juan gisugo sa pagsilyo sa gisulti sa pito ka mga dalugdog, ug sa pagbuhat niini iyang gisilyohan ang mensahe sa pito ka mga dalugdog, maingon nga si Daniel gisugo sa pagsilyo sa iyang basahon hangtod sa panahon sa katapusan.

Ang atong giila mao nga sa katapusan ug sa sinugdanan sa basahon sa Pinadayag usa ka mensahe ang gipaila. Ang pamaagi sa pagpahibalo nianang mensahe gipaila usab. Ang bahin nga gidula ni Juan sa pagpahibalo sa maong mensahe piho nga gihisgutan. Usahay gisulat lamang niya ang iyang nakita ug nadungog. Sa ubang higayon, gidikta kaniya ang isulat, ug sa makausa gisultihan siya nga dili isulat ang iyang nadungog. Ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo gihatag sa Amahan, ngadto kang Jesus, ngadto kang Gabriel, ug dayon ngadto sa manalagna nga si Juan, nga gihatagan sa katungdanan sa pagsulat sa mensahe ug sa pagpadala niini ngadto sa mga iglesia.

Mahimong posible nga basahon ang bersikulo ug dili maila ang prinsipyo sa propesiya nga gipaila sulod sa sugo kang Juan sa pagsulat. Ang pagsulat sa mga “butang” nga nakita ug nadungog mao ang pagrekord sa nagpadayon nga kasaysayan, kay sa panahon ni Juan kana nga mga “butang” anaa man. Ang pagrekord sa nagpadayon nga kasaysayan, ug sa pagbuhat niana dungan nga gisulat ang mga butang nga mahitabo sa umaabot, mao ang nag-unang lagda sa propesiya diha sa basahon sa Pinadayag. Si Juan gigamit aron ipasiugda ug ihulagway ang maong prinsipyo ug ang kahinungdanon niini, kay sa pagkatinuod gisultihan siya sa pagsulat sa “mga butang nga anaa karon, ug” sa pagbuhat niana ikaw magsulat sa “mga butang nga mahitabo sa ulahi” tungod kay ang kasaysayan nagbalikbalik. Kining paagi sa propesiya mao ang pirma ni Jesus, kay ang pirma mao ang usa ka ngalan ug ang Iyang ngalan sa unang kapitulo sa Pinadayag mao ang Alpha ug Omega. Iyang giila ang katapusan pinaagi sa sinugdanan.

Nagasugod pa lamang kita sa pagtuon sa “Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo,” ug sa pagkakaron atong ginatagad ang nahaunang tulo ka mga bersikulo sa unang kapitulo. Ang katapusang pasidaang mensahe nga adunay ulohang “Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo” gipahibalo gikan sa langitnong Amahan ngadto kang Jesus, ngadto kang Gabriel, ngadto kang Juan, nga nagrekord niini sa usa ka basahon aron ipadala ngadto sa mga iglesia. Tungod kay ang mensahe tin-aw kaayong ginganlan nga “Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo,” importante nga matikdan nga sa tanang mga bahin sa mga butang nga gisulat ngadto sa mga tawo pinaagi sa dinasig nga Pulong nga nagapadayag kang Cristo, ang usa ka kinaiyang naghulagway kon kinsa ug unsa si Jesus makita diha sa buluhaton ni Juan sa pagrekord sa mensahe. Sa iyang pagsulat sa mga butang nga atua niadtong panahona, nagsulat usab siya sa mga butang nga umaabot pa.

Ang kamatuoran sa nagbalikbalik nga kasaysayan girepresentahan sa dihang si Juan misulat ug usa ka pasidaan alang sa iyang kapanahonan, nga usa usab ka pasidaan alang sa umalabot nga panahon. Sa dihang si Juan misulat ngadto sa pito ka mga iglesia sa sinugdanan sa Cristohanong iglesia, nagsulat usab siya ug usa ka pasidaan alang sa Cristohanong iglesia sa katapusan sa kalibutan. Kining kinaiya sa karakter ni Cristo girepresentahan sa dihang si Cristo gitawag nga Alpha ug Omega, o ang sinugdanan ug ang katapusan, o ang una ug ang ulahi. Sa pagkatinuod, giila sa Biblia kining kinaiya sa karakter ni Cristo ingon nga maoy nagpamatuod nga Siya lamang ang bugtong Dios.

Sa unang kapitulo sa Pinadayag atong makita si Jesus nga nagaila sa Iyang Kaugalingon ingon nga ang Alpha ug ang Omega.

Adunay daghang kamatuoran sulod niining mga bersikulo, apan dinhi akong yano lamang nga ipunting nga sa dihang nadungog ni Juan ang tingog ni Cristo nga sama sa trumpeta ug milingi aron makita Kinsa kadto ang misulti kaniya, iyang nakita si Jesu-Cristo ingon nga langitnong Labawng Sacerdote sulod sa balaang dapit sa langitnong santuwaryo. Unya giila Niya ang Iyang kaugalingon ingon nga Alfa ug Omega ug ingon nga ang nahauna ug ang naulahi. Sa mensahe ug sa pagpahibalo niini diha sa nahaunang tulo ka mga bersikulo atong hingkaplagan ang usa ka linya sa kamatuoran nga motakdo sa linya sa kamatuoran sa katapusan sa Pinadayag. Ingon nga ang Alfa ug Omega, gipakita ni Jesus ang katapusan uban sa sinugdanan, ang naulahi uban sa nahauna. Sa katapusan sa basahon sa Pinadayag maingon sa sinugdanan, Siya sa makausa pa miila sa Iyang kaugalingon ingon nga ang Alfa ug Omega.

Maampingong gihulagway sa basahon sa Pinadayag nga sa dihang gisulat ni Juan ang mensahe, ang mensahe pagatukoron ibabaw sa prinsipyo nga ang sinugdanan naghulagway sa katapusan. Ang mensahe mao ang unang kamatuoran nga gipadayag diha sa basahon sa Pinadayag, ug ang mao gihapong kamatuoran mao ang ulahi nga isulti diha sa basahon. Ug sa pagpamatuod sa sinugdanan ug sa katapusan sa basahon sa Pinadayag, giila ni Jesus ang Iyang kaugalingon ingon nga ang Alpha ug Omega, ang sinugdanan ug katapusan, ug ingon nga ang nahauna ug ang naulahi.

Ang unang tulo ka bersikulo sa basahon sa Pinadayag nagpaila sa katapusang mensahe sa pasidaan alang sa katawhan. Kini mao ang pasidaan nga nag-una sa pito ka ulahing mga hampak ug sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo. Ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo “gipadala ug gipaila pinaagi sa mga ilhanan” “pinaagi sa iyang manulonda.”

Kining maong mensahe sa pasidaan dayon giila diha sa ulahing bahin sa Pinadayag, ug kini usab girepresentar ingon nga ikatulong manulonda sa Pinadayag 14.

Ang katapusang mensahe sa pasidaan mao ang mensaheng girepresentar ingon nga ikatulong manulonda. Kini mao ang katapusang pasidaan tungod kay kini sa direkta nagpaila sa ulahing pagsulay alang sa katawhan. Anaa pay laing manulonda nga mosunod ug moapil sa ikatulong manulonda, ug kana nga manulonda mao usab ang katapusang mensahe sa pasidaan.

Ang mensahe nga mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo girepresentahan diha sa kapitulo uno, kapitulo katorse, kapitulo dieciocho, ug kapitulo baynte-dos. Ang mensahe gipaila pinaagi sa usa ka manulonda nga giila sa nahaunang ug sa ulahing reperensiya diha sa Pinadayag ingon nga ang manulonda nga si Gabriel, ug unya sa mga kapitulo katorse ug dieciocho ang mensahe sa simbolikong paagi girepresentahan pinaagi sa usa ka manulonda nga nagalupad sa langit o nanaug gikan sa langit.

Ang manulonda nga nanaug gikan sa langit sa kapitulo 18 gitipoan nang daan sa kapitulo 10, sa dihang usa ka manulonda mikunsad ug gibutang ang usa ka tiil sa yuta ug ang lain sa dagat. Kana nga manulonda adunay usa ka basahon nga gisugo si Juan sa pagkaon, nga nagpatam-is sa iyang baba ug nagpait sa iyang tiyan. Ang basahon nga gikaon ni Juan maoy usa ka mensahe, ug ang mensahe nga gilarawan sa gamayng basahon nagatipo sa mensahe sa manulonda sa Pinadayag 18, busa kini usab usa ka representasyon sa katapusang mensahe sa pasidaan.

Gisuginlan kita nga ang mensahe sa Dios gipadala ug gipaila pinaagi sa usa ka manulonda, ug sa diha nga atong susihon pag-ayo ang katapusang mensahe sa pasidaan nga gihulagway diha sa basahon sa Pinadayag, atong makita nga sa makapito ka higayon ang usa ka manulonda nagtimaan sa katapusang mensahe sa pasidaan. Sa nahaunang ug sa kinatapusang mga kahimtang, mao kadto ang manulonda, si Gabriel. Unya sa Pinadayag 10 atong makita ang usa ka manulonda nga mikunsad nga may gamayng basahon sa iyang kamot. Sa Pinadayag 14 atong makita ang laing tulo ka mga manulonda, silang tanan nagrepresentar sa katapusang mensahe sa pasidaan. Unya sa Pinadayag 18 atong makita ang usa pa ka manulonda nga nagrepresentar sa mao ra gayod nga katapusang mensahe sa pasidaan. Pito ka katapusang mga mensahe sa pasidaan ang girepresentahan sa mga manulonda. Ang nahauna ug ang kinataposan mao ang manulonda nga si Gabriel, ug ang lima ka mga manulonda nga anaa sa taliwala sa nahauna ug sa kinataposan mga simbolikong manulonda.

Siyempre, ang matag usa sa pito ka mga iglesia adunay man usab usa ka manulonda, apan sila nagdalá ug usa ka mensahe ngadto sa mga iglesia, samtang ang katapusang mensahe sa pasidaan nga atong gihisgutan mao ang usa ka mensahe nga naglangkob sa tibuok kalibotan ingon nga tigpaminaw niini.

Ang matag usa sa pito ka mga linya sa tagna nga nagarepresentar sa katapusang mensahe sa pasidaan kinahanglan susihon pag-ayo ug ipahaom sa usag usa, apan niining higayona buot ko lamang ipasabot ang usa ka sukaranang prinsipyo sa Alpha ug Omega. Ang unang higayon nga ang usa ka hilisgutan mahisgotan diha sa Pulong sa Dios mao ang labing importante nga reperensiya. Ang unang higayon nga ang “binhi” mahisgotan sa Biblia anaa sa Genesis 1:11 diin gisultihan kita nga ang binhi mamunga “sumala sa iyang matang.” Ang unang paghisgot sa binhi nagpasiugda nga kini adunay DNA nga gikinahanglan aron makapamunga pag-usab sa iyang kaugalingon. Giila ni Jesus ang Pulong sa Dios ingon nga usa ka binhi.

Ang usa ka liso, nga mao ang Pulong sa Dios, adunay tanang DNA nga gikinahanglan aron makapatubo ug usa ka hingpit nga tanom. Ang unang paghisgot sa usa ka hilisgutan diha sa Pulong sa Dios naglangkob na sa tanang mga bahin niana nga hilisgutan. Kining kamatuoran nailhan ingon nga “ang lagda sa unang paghisgot.” Samtang mas duolon ang pagsusi niining lagda, mas mosiguro kini.

Sa dili pa kita magpadayon sa atong pagpatin-aw mahitungod sa Alpha ug Omega ug sa paghubad sa Pulong sa Dios ingon nga usa ka binhi, angay nga atong palandungan gikan sa teksto nga ato nang gikutlo sa Mateo ang pipila ka may kalabotan nga mga punto sa atong pagsusi sa basahon sa Pinadayag. Ang tanang mga propeta naghisgot mahitungod sa katapusan sa kalibotan.

Kining bahina naghatag ug tulo ka mga saksi, (si Pablo, si Pedro, ug si Ellen White) nga nagpanghimatuod sa kamatuoran nga ang tanang mga propeta nagasulti mahitungod sa katapusan sa kalibotan, nga mao gayud ang panahon sa dihang ang tinago sa basahon sa Pinadayag pagabuksan. Busa, sa Mateo trese sa dihang miingon si Jesus, “bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita: ug ang inyong mga dalunggan, kay sila makadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, Nga daghang mga propeta ug mga matarung nga tawo ang nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita kanila; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog kanila,” Iyang gipahayag ang mao rang panalangin nga namatikdan sa nahaunang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag kapitulo uno.

Gipresentar ni Jesus ang sambingay bahin sa Magpupugas, ug unya ang mga tinun-an gidala sa pakig-istorya Kaniya mahitungod sa sambingay. Apan sa wala pa sila madala ngadto sa pagpakig-uban kang Jesus, miingon Siya alang kanila ug labaw sa tanan alang kanato, “Ang adunay mga dalunggan sa pagpamati, papamatia siya.”

Gihatag ni Jesus ang sambingay ug gitapos kini pinaagi sa pasidaan alang niadtong adunay igdungog—nga mamati. Unya ang mga tinun-an gidala ngadto sa pakigpulong diin gipatubag ni Jesus ang labing menos tulo ka mahinungdanong mga hunahuna. Iyang giila ang usa ka kalainan tali sa duha ka matang sa mga mamiminaw, ug sa pagbuhat niini iyang gikutlo ang usa ka teksto gikan sa basahon ni Isaias aron paghatag ug ikaduhang saksi sa duha ka matang sa mga mamiminaw (kay hinumdomi nga kining tanan nahimutang sulod sa konteksto niadtong mamati). Ang ikatulong ideya nga iyang gipahimutang, gawas sa duha ka matang sa mga mamiminaw ug sa basahon ni Isaias ingon nga ikaduhang saksi, mao ang kamatuoran nga ang Pulong sa Dios usa ka liso. Busa, ang kamatuoran nga ang Pulong sa Dios usa ka liso kabahin sa angay pagadunggon niadtong mamati sa Pinadayag ni Jesu-Cristo diha sa Pinadayag kapitulo uno. Adunay duha ka mamiminaw sa unang tulo ka bersikulo, maingon nga adunay duha ka matang sa mga mamiminaw sa Mateo trese. Ang Mateo trese nagadugang lamang ug pipila ka kahayag mahitungod sa nagkalainlaing mga paagi diin kadtong nagdumili sa pagpamati mopili sa dili pagpamati. Ug ang pagpamatuod ni Isaias nagadugang pa gayud sa mensahe nga angay natong pagadunggon.

Sa pagkatinuod, kining maong teksto gikan sa Isaias talagsaon gayod kaayo sa giladmon sa mga mahulagwayong hilisgutan nga iyang gihisgutan. Daghan niining mga hilisgutana gisubli-subling hisgotan sa mga Talaan ni Habakuk, busa among ihalapad lamang sa mubo ang mga punto gikan sa maong teksto nga nagpalig-on sa among pagtagad sa paghisgot ni Jesus nga ang Iyang pulong mao ang usa ka binhi.

Napamatud-an na nga si Isaias, niining maong teksto, nagrepresentar sa usa ka propeta, ug busa sa katawhan sa Dios sa kataposang panahon. Labaw pa ka importante alang sa atong punto, si Isaias nagrepresentar sa usa ka katawhan nga nagkinabuhi diha sa sala, samtang nagalihok sulod sa iglesia sa Dios. Hangtod nga si Isaias nakadawat sa pagpadayag sa himaya sa Dios, wala niya mailhi ang iyang kaugalingong pagkamakasasala. Siya Laodicean, siya buta.

Ang panan-awon “nagrepresentar sa kahimtang sa katawhan sa Dios sa kaulahang mga adlaw.” Ang katawhan sa Dios sa kaulahang mga adlaw mao ang mga Laodicean.

Sa dihang si Isaias nakabig gikan sa iyang kahimtang nga Laodiceano, misanong siya sa iyang kaugalingon sa pagdala sa katapusang mensahe sa pasidaan ngadto sa kalibotan. Ang bersikulo tres sa kapitulo sais nagdugtong sa propetikong kasaysayan ni Isaias sa propetikong kasaysayan sa Pinadayag dieciocho, sa dihang ang manulonda mokanaug ug modan-ag sa yuta pinaagi sa iyang himaya.

Si Isaias nagrepresentar sa katawohan sa Dios sa panahon nga ang manulonda sa Pinadayag dieciocho manaog, kay sa dihang gidala siya ngadto sa langitnong santuwaryo, iyang nadungog ang mga serapin nga nagmantala, “Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga panon: ang tibook yuta napuno sa iyang himaya.” Si Isaias, maingon kang Juan diha sa Pinadayag, nagrepresentar sa katawohan sa Dios nga nagmantala sa katapusang mensahe sa pasidaan. Gitawag ni Juan ang katawohan sa Dios nga “ang salin,” ug gipasabot sila ni Isaias ingon nga “usa ka ikanapulo,” o usa ka ikapulo. Ang gamut nga pulong sa Hebreohanon nagkahulogan ug “paghatag sa ikapulo.”

Ang pangutanang manalagnaon nga “hangtod kanus-a?” nga gipangutana ni Isaias gipangutana sa makadaghan sa Pulong sa Dios (ug alang sa kabubo sa pagsulti, ang tubag sa pangutana nga “hangtod kanus-a?” mao nga kini nagtimaan sa pag-abot sa nasudnong balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa.) Sumala kang Ellen White, nianang panahona “ang nasudnong pagbiya sa pagtoo pagasundan sa nasudnong pagkalaglag,” ug sumala kang Isaias kini mao ang panahon nga “ang mga ciudad mangagun-ob nga walay pumoluyo, ug ang mga balay walay tawo, ug ang yuta mahimong hingpit nga biniyaan, Ug ang Ginoo magpapalayo sa mga tawo ngadto sa halayo kaayo, ug adunay daku nga pagbiya sa taliwala sa yuta.” Ang “daku nga pagbiya sa taliwala sa yuta” mao ang “daghan” nga pagapukanon sa Balaod sa Dominggo sumala sa Daniel 11:41. Kini mao ang mga tawo sa Isaias sais ug Mateo trese nga adunay mga mata, apan dili makakita ug adunay mga dalunggan, apan dili makadungog, ug usab kadtong anaa sa Pinadayag tres nga nagdumili sa tambag ngadto sa iglesia sa Laodicea.

Si Isaias may panan-awon kang Jesu-Cristo diha sa Iyang balaang puloy-anan, maingon usab kang Juan diha sa Pinadayag. Si Isaias nagrepresentar sa “ikapulo” o ikapulo nga bahin nga “mobalik” ug “pagakan-on” ingon sa usa ka kahoy. Ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kan-on” nagkahulogan sa pag-ut-ut pinaagi sa kalayo. Apan ang “ikapulo” adunay usa ka “katuyoan” sa sulod nila nga dili maoy-ot sa kalayo. Dayag nga ang siyam ka bahin sa napulo wala makabaton niana nga katuyoan? Ang kalayo nga gihulagway nga nagalamoy ug nagaut-ut sa teil ug kahoy nga encina mao ang kalayo sa Mensahero sa Pakigsaad nga moanhi sa kalit ngadto sa Iyang templo diha sa basahon ni Malakias.

Ang ikanapulo ni Isaias, (nga mao ang ikapulo) mao usab ang “halad diha sa pagkamatarung” ni Malakias. Ang halad ni Malakias mao ang katawohan sa Dios, nga gihulagway ingon nga “ang mga anak ni Levi” nga ginaputli pinaagi sa kalayo aron makahatag ug “halad diha sa pagkamatarung,” ug kadtong mga “gikaon” sa kalayo diha sa pagpamatuod ni Isaias mao ang ikanapulo, o ang ikapulo.

Dinhi gipahayag ni Pablo nga ang mga buhat sa matag tawo igapadayag pinaagi sa “kalayo”. Sa Malakias, ang kalayo mosunog ug mopapas sa mga hugaw nga salin. Sa Isaias, ang paghinlo sa “ikanapulo” mahitabo “sa dihang” mangatagak sila sa ilang mga dahon. Ang mga dahon usa ka simbolo sa tinagong sala, pagpakaaron-ingnon, ug pagpatuyang sa kaugalingon, sumala sa gipanghimatud-an ni Adan ug Eva.

Ang “ikapulo” ni Isaias adunay usa ka esensiya sa sulod nila nga dili masunog ug mapapas, ug kana nga esensiya mao ang “balaan nga binhi.” Anaa kanila si Cristo, ang paglaum sa himaya. Si Isaias usa ka “balaan nga binhi” mismo ug usab mao ang “ikapulo” nga iyang giila. Ang “balaan nga binhi” ug ang “ikapulo” mobalik gikan sa kahimtang sa Laodicea ngadto sa kahimtang sa Filadelfia pinaagi sa Kapadayagan ni Jesu-Cristo diha sa Iyang santuwaryo.

Ang panan-awon sa himaya sa Dios nga maoy hinungdan nga si Isaias mosinggit nga siya nangahanaw na, nga siya usa ka tawo nga mahugaw ug usa ka makasasala nga nanginahanglan sa kapasayloan, mahitabo sa langitnong santuwaryo sa dihang ang mga kahoy mangatagak sa ilang mga dahon. Ang pulong nga “cast” nagpasabot sa “isalikway,” o sa “putlon” ang usa ka kahoy. Ang pagsalikway sa Laodicea dinhi gihulagway. Ang “ikasapulo” o salin moagi sa naghinlo nga “kalayo” nga ipahinabo sa Mensahero sa Tugon ni Malakias, busa ang ilang tawhanong mga buhat masunog sa espirituwal, ug busa mahabilin lamang “ang unod” nga dili mahimong masunog, nga mao ang “Balaan nga Binhi”. Kadtong mosalikway sa pagpaminaw pagaisipon nga sama sa mga patayng uga nga dahon nga nangatagak, o igasuka gikan sa baba sa Ginoo.

Si Jesus mao ang Balaang Binhi, ug ang usa ka binhi naglangkob sa tanang gikinahanglang “DNA” aron mapatubo ang tibuok tanom. Ang Pulong sa Dios usa ka binhi, ug busa ang unang paghisgot sa usa ka butang diha sa Pulong sa Dios naglangkob sa tanang impormasyong gikinahanglan aron madala kana nga hilisgutan ngadto sa hingpit nga pagkahamtong diha sa magtotoo, kon kini matarong nga masabtan.

Ang ikaunom nga kapitulo sa Isaias nagaila sa usa ka katawhan nga dili “makadungog” sa yugto sa panahon diin KINAHANGLAN ka makadungog aron mapanalanginan pinaagi sa mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang katawhan nga gipasabot ni Jesus mao ang piniling katawhan sa Dios, sila mao ang Iyang asawa, sila mao ang Iyang katawhang may pakigsaad, sila mao ang karaang Israel.

Ang karaang Israel o ang nahaunang Israel nagatipo sa modernong Israel o sa ulahing Israel. Ang katawhan sa Dios sa katapusan sa kalibotan mao ang mga Seventh-day Adventist, Iyang piniling katawhan, Iyang asawa, Iyang katawhan sa tugon—ang modernong Israel. Ang pagpamatuod sa kasaysayan ni Isaias, inubanan sa kasaysayan ni Cristo, nagahatag ug duha ka mga saksi nga nagapahamutang nga sa katapusan sa kalibotan ang Seventh-day Adventism anaa sa usa ka nawala ug dili na maluwas nga “kahimtang” nga gilarawan diha sa mensahe ngadto sa Laodicea.

Dili gayod sila dili-maluwas, kondili dili-maluwas lamang diha sa ilang kahimtang nga Laodiceano, maingon kang Isaias sa wala pa ang iyang kasinatian ug maingon sa mga Judio sa kasaysayan ni Cristo.

Usa sa mga butang nga ang usa ka Laodiceano kinahanglan “makadungog” mao ang sambingay sa Magpupugas. Kinahanglan siya “makadungog” diha nianang sambingaya nga ang Pulong sa Dios mao ang usa ka “binhi”, usa ka balaang binhi. Sa dihang kana “madungog”, unya adunay mapahimutang nga patukoranan nga magsugod sa pag-abli sa tinagong mensahe sa Pinadayag, kay kana nga mensahe naputos sa halalum nga pag-ila nga si Jesus mao ang Alpha ug Omega, ang Nahauna ug ang Nahisunod, ang Sinugdanan ug ang Katapusan. Ang pagsabot sa relasyon sa katapusan uban sa sinugdanan nagalakip sa pagsabot nga si Jesus mao ang Pulong, ug Siya mao ang Binhi.

Aron masabtan ang relasyon tali sa katapusan ug sa sinugdanan, gikinahanglan ang pagsabot sa “lagda sa unang paghisgot.” Ang lagda sa unang paghisgot nagpaila nga ang sinugdanan sa usa ka hilisgutan mao ang labing mahinungdanong pakisayran, kay kini naglangkob sa tibuok sugilanon; kay ingon nga Pulong sa Dios, kini usa ka liso. Ang katapusang paghisgot mao ang ikaduha sa pagkaimportante, sa diwa nga didto ginahiusa ang tanang mga elemento sa sugilanon ug walay nabiling wala matapos. Apan ang mga paghisgot sa tunga-tunga bahin sa usa ka hilisgutan mao ang nagdugang sa kusog ug katin-aw sa sugilanon, ug niana nga diwa ang tunga-tunga ingon ka kinahanglanon sama sa sinugdanan o sa katapusan.

Aduna pay labi ang angay hisgutan mahitungod niining hilisgutan, apan sa atong pagbalik sa teksto sa Mateo 13 atong makita nga giila ni Jesus ang duha ka mga hut-ong sa mga tawo nga makadungog o dili makadungog. Iyang giila ang labaw pa sa usa ka paagi sa dili pagkadungog, apan dayon iyang gipamulong ang usa ka panalangin ibabaw niadtong mga nakadungog.

Sa pagpanagna, kining “panalangin” busa mao gayud ang mao rang panalangin nga gihisgotan sa Pinadayag 1:3:

Ang paghisgot ni Jesus diha sa Mateo tresi ngadto sa Isaias unom, inubanan sa mga sinulat ni Ellen White, nagpamatuod nga adunay mga butang nga makita ug madungog sa katapusan sa kalibotan nga hilabihan ka dagku, nga daghang mga matarong nga tawo ug mga manalagna nangandoy nga mabuhi niadtong panahona sa dihang ang katapusang mensahe sa pasidaan pagaabrihan, ug nga ang mga tawo unya “makakita” ug “makadungog” niini.

Si Juan gisugoan sa pagsilyo sa gisulti sa “Pito ka mga Dalogdog” diha sa kapitulo napulo, ug diha sa kapitulo baynte-dos gihatag ang pagpahibalo nga, “Ayaw pagsilyohi ang mga pulong sa tagna niining basahona: kay haduol na ang panahon.” Ang sunod nga bersikulo nagaila sa pagtapos sa tawhanong panahon sa pagtintal. Sa dili pa matapos ang panahon sa pagtintal adunay pagpahibalo sa pag-abli sa “Pito ka mga Dalogdog,” nga mao lamang ang teksto sa basahon sa Pinadayag nga nasilyohan niadtong panahona. Mahitungod sa “Pito ka mga Dalogdog” gipahibalo kanato nga kini nagrepresentar sa sinugdanan ug katapusan sa Adventismo.

Ang Pito ka Dalogdog nagrepresentar sa mga panghitabo sa panahon sa sinugdanan sa Adventismo diha sa kasaysayan sa mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda, gikan sa 1798 hangtod sa Oktubre 22, 1844, ug sa mao gihapong artikulo nga gihisgotan sa ibabaw gipahibalo kita nga ang Pito ka Dalogdog “may kalabutan sa umalabot nga mga panghitabo nga igapadayag sumala sa ilang han-ay.” Ang kasaysayan sa sinugdanan sa Adventismo naghulagway sa katapusan sa Adventismo, kay si Jesu-Cristo, ingon nga Alpha ug Omega, nagbutang sa Iyang pirma ibabaw sa tibuok kasaysayan sa Adventismo, kay kini usa ka kasaysayan nga balaan sama sa kasaysayan sa karaang Israel.

Sumala kang Jesus diha sa Mateo 13, kining mga hitabo mao ang gitinguha sa mga propeta nga makita, ug tungod niini gipanalanginan ang mga tinun-an kay ilang nahibaloan kini. Kadtong mga tinun-an nagrepresentar sa katawhan sa Dios sa katapusan sa kalibotan nga gipanalanginan tungod sa ilang makita ug madungog. Ang ilang makita ug madungog mao ang mensahe sa Kapadayagan ni Jesu-Cristo, nga girepresentar usab sa mensahe sa Pito ka mga Dalugdog, nga nagrepresentar sa kasaysayan sa mga Millerite ug sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Gipaila ni Ellen White ang kasaysayan nga gipaila ni Cristo ingon nga mao ang kasaysayan nga gitinguhang makita sa matarong nga mga tawo, ingon nga mao ang kasaysayan sa mga Millerite gikan sa 1840 hangtod sa 1844, ug dayon miingon nga ang usa ka “mensahe sa dili madugay igahatag pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit.” Ang “makusog nga singgit” nagsimbolo sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda, ug sa dihang kana nga mensahe igahatag na, sublion niini ang kasaysayan sa sinugdanan sa Adventismo. Ang katapusang mensahe sa pasidaan mao ang “mga mensahe” nga “kinahanglan moadto sa tanang mga iglesia,” ug ang tanang “mga mensaheng gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan karon himuong mabaskog.”

Ang Alpha ug Omega naghulagway sa katapusan uban sa sinugdanan. Si Ellen White nagaingon nga “ang mga mensahe ipaadto ngadto sa tanang mga iglesia,” ug si Jesus miingon kang Juan, “Ako mao ang Alpha ug Omega, ang nahauna ug ang naulahi: ug, Ang imong nakita, isulat sa usa ka basahon, ug ipadala kini ngadto sa pito ka mga iglesia nga atua sa Asia; ngadto sa Efeso, ug ngadto sa Smirna, ug ngadto sa Pergamo, ug ngadto sa Tiatira, ug ngadto sa Sardis, ug ngadto sa Filadelfia, ug ngadto sa Laodicea.”

Ang mga mensahe sa 1840 hangtod sa 1844 kabahin sa ipadala ngadto sa mga iglesia.