Ang kinauyokan sa mensahe sa pasidaan sa basahon ni Ezekiel gihulagway sa paglikos nga nagsugod sa tuig 587 sa wala pa si Cristo. Kadto nga paglikos misangpot sa paglaglag sa Jerusalem usa ka tuig ug tunga sa ulahi, sa tuig 586 sa wala pa si Cristo. Ang paglikos nga nagsugod sa tuig 587 sa wala pa si Cristo naglandong sa paglikos ni Cestius sa tuig 66. Ang paglaglag sa Jerusalem sa tuig 586 sa wala pa si Cristo naglandong sa paglikos ug paglaglag sa Jerusalem sa tuig 70.
Ang tuig 587 sa wala pa si Kristo ug ang tuig 66 pulos mga ilhanan. Ang kamatayon sa asawa ni Ezekiel nagpunting ngadto sa umaabot nga kalaglagan sa Jerusalem, ug ang pagbutang sa mga estandarte sa awtoridad sa Roma sulod sa balaang mga dapit sa templo dili lamang maoy ilhanan sa pagkalagiw, kondili nagrepresentar usab kini sa timaan sa mananap nga mapintas nga moabot sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang asawa ni Ezekiel ug ang tuig 66 pulos nagpunting ngadto sa umaabot nga kalaglagan sa Jerusalem, nga mao ang balaod sa Domingo—ang timaan sa mananap nga mapintas.
Ang paglikos ni Ezekiel naghulagway sa katawhan sa Dios nga mabihag sa panahon sa balaod sa Domingo, ug ang tuig 66 naghulagway sa pag-ikyas gikan sa marka sa mananap. Ang asawa ni Ezekiel naghulagway sa pagkabihag sa mga buangbuang nga ulay sa Adventismo, ug kadtong nakaikyas sa tuig 66 naghulagway sa mga maalamong ulay sa mao gayod nga krisis. Ang mga maalamong ulay nga nakaikyas sa tuig 66 nakasabot sa ilhanan sa wala pa ipahimutang ang estandarte sa Roma.
Ang estandarte sa Roma nagsimbolo sa marka sa mananap nga mapintas, ug didto mosira ang pultahan sa sambingay sa napulo ka ulay. Ang paglaglag sa Jerusalem sa tuig 70 nagsimbolo usab sa balaod sa Domingo. Ang tuig 66 nagsimbolo sa pasidaan sa ikatulong manulonda. Kana nga pasidaan nagsugod sa pag-usbaw ngadto sa makusog nga singgit sa tuig 66. Ang yugto gikan sa 66 hangtod sa 70 nahiuyon sa yugto sa pagporma sa larawan sa mananap nga mapintas, ug kana nga yugto nagsugod ug natapos sa balaod sa Domingo. Ang tuig 66 mao ang alpha sa maong yugto ug busa mao ang tipo, ug ang tuig 70, ingon nga omega, mao ang antitipong balaod sa Domingo. Ang tuig 66 mao ang landong, ug ang tuig 70 mao ang katinuoran. Ang pultahan mosira alang sa iglesya diha sa alpha nga timaan sa dalan sa tuig 66, ug ang pultahan mosira alang sa nasod diha sa omega nga timaan sa dalan sa tuig 70.
Ang timailhang nagpasidaan sa tuig 66 nagtimaan sa pagsugod sa paglikos ug sa takna nga ulahi na kaayo alang sa mga Adventista ang pagpangandam alang sa umaabot nga pagpatuman sa balaod sa Domingo sa dihang laglagon ang Jerusalem sa tuig 70. Sa panahon sa paglikos ipatik ang selyo, apan makita lamang kini sa mga manulonda, ug ang pagkalaglag sa Jerusalem mao ang balaod sa Domingo diin ang selyo dayag nga makita sa kalibotan.
Ang selyo ipatik sa panahon sa paglikos, apan niadtong taknaa ang mga manulonda lamang ang makakita niini.
“Unsa ang timri sa buhing Dios, nga gibutang diha sa mga agtang sa iyang katawhan? Kini usa ka marka nga mabasa sa mga manulonda, dili sa mga mata sa tawo; kay ang manulondang tiglaglag kinahanglan makakita niining marka sa katubsanan. Ang maalamong hunahuna nakakita sa timaan sa krus sa Kalbaryo diha sa mga sinagop nga anak nga lalaki ug babaye sa Ginoo. Giwagtang na ang sala sa paglapas sa balaod sa Dios. Nagsul-ob sila sa bisti sa kasal, ug masinugtanon ug matinumanon sila sa tanang sugo sa Dios.” Gospel Herald, Hunyo 11, 1902.
Sa panahon sa balaod sa Domingo, ipataas ang bandila ug unya makita sa tibuok kalibotan kadtong mga giselyohan na.
“Ang buluhaton sa Espiritu Santo mao ang pagkombinsir sa kalibotan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong ug sa paghukom. Ang kalibotan mapasidan-an lamang pinaagi sa pagkakita sa mga nagtuo sa kamatuoran nga gibalaan pinaagi sa kamatuoran, naglihok sumala sa hataas ug balaang mga prinsipyo, ug nagpakita, sa hataas ug halangdong diwa, sa utlanan nga nagbulag sa mga nagtuman sa mga sugo sa Dios ug sa mga nagyatak niini ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagbalaan pinaagi sa Espiritu tin-awng nagpaila sa kalainan tali sa mga adunay selyo sa Dios ug sa mga nagbantay sa usa ka mini nga adlaw nga igpapahulay. Sa dihang moabot ang pagsulay, tin-aw nga ipakita kon unsa ang timaan sa mananap nga mapintas. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Ang mga tawo nga, human makadungog sa kamatuoran, padayong nag-isip niining adlawa nga balaan, nagdala sa pirma sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Bible Training School, Disyembre 1, 1903.
Sa pagkalaglag sa Jerusalem, nga mao ang balaod sa Domingo, ipataas dayon ang bandila, ug ang kalainan tali niadtong nagsimba sa ikapitong adlaw ug niadtong nagsimba sa unang adlaw mahimong sentro sa pagtagad sa tibuok katawhan. Ang timaan ni Cestius naghulagway daan ug nagpasidaan usab bahin sa umaabot nga pagkalaglag sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang tuig 66 nagrepresentar sa usa ka yugto nga nagpaingon ngadto sa balaod sa Domingo, nga gihulagway sa pagkalaglag sa Jerusalem. Ang estruktura sa paglikos hangtod sa balaod sa Domingo sama sa estruktura sa tulo ka saksi nga gihulagway sa kasaysayan sa iglesia sa Pergamos.
Usa ka ilhanan ang nagpaila sa sinugdanan sa paglikos nga molungtad sulod sa usa ka yugto sa panahon hangtod nga malaglag ang Jerusalem. Ang mga tuig 321 ug 538 nagtakdo sa tuig 586 sa wala pa si Kristo ug sa tuig 70. Ang tanang upat ka petsa nagrepresentar sa balaod sa Domingo nga hapit nang moabot. Ang balaod sa Domingo sa tuig 321 giunhan sa Edikto sa Milan niadtong 313, ug ang balaod sa Domingo sa tuig 538 giunhan sa Dekreto sa tuig 533. Ang mga tuig 313 ug 533 nagtakdo sa tuig 66 ug sa tuig 587 sa wala pa si Kristo.
“Ang ‘larawan sa mapintas nga mananap’ nagrepresentar nianang matang sa apostatang Protestantismo nga maugmad sa dihang ang mga iglesyang Protestante mangayo og tabang sa gahom sibil aron ipatuman ang ilang mga dogma. Ang ‘timaan sa mapintas nga mananap’ kinahanglan pang hubiton.” The Great Controversy, 445.
Usa ka Yugto ug usa ka Punto
Ang larawan sa mananap ug ang timaan sa mananap duha ka simbolo nga may kalabotan sa usag usa, apan managlahi. Ang pagporma sa larawan sa mananap nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon, ug ang timaan sa mananap nagrepresentar sa usa ka punto sa panahon. Ang paglikos nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon, ug ang paglaglag sa Jerusalem nagrepresentar sa usa ka punto sa panahon. Gipasiugda sa Inspirasyon kining kalainan pinaagi sa paglaglag sa Jerusalem ubos sa pagdumala sa Dios sa tuig 70 ug sa 586 BC, sa samang bulan ug adlaw sa tagsatagsa niini nga mga tuig. Ang paglaglag sa Jerusalem, nga mao ang balaod sa Domingo ug ang timaan sa mananap, usa ka punto sa panahon. Ang paglikos usa ka yugto sa panahon nga nagsugod sa usa ka ilhanan. Kana nga ilhanan naghulagway daan sa balaod sa Domingo.
Ang kamatayon sa asawa ni Ezekiel, “ang tinguha sa iyang mga mata,” ug ang pasidaan ni Jesus mahitungod sa kangil-aran sa pagkalaglag nga gihisgotan ni propeta Daniel naghatag og duha ka biblikanhong saksi. Ang Edikto sa Milan ug ang Dekreto ni Justinian mga timaan usab sa kasaysayan, kay kining duha nagtimaan sa sinugdanan sa samang matagnaong yugto nga mosangpot sa balaod sa Domingo.
Ang ilhanan nga gihatag ni Jesus sa Mateo 24 nagkinahanglan nga kadtong makalingkawas makasabot daan sa pasidaan sa dili pa kini matuman.
Busa, sa dihang makita ninyo ang dulumtanan sa pagkabiniyaan, nga gihisgotan ni Daniel nga propeta, nga nagbarog sa balaang dapit, (kinahanglang makasabot ang bisan kinsang magbasa:) Nan ang mga anaa sa Judea kinahanglang mokalagiw ngadto sa kabukiran: Ang anaa sa atop sa balay dili manaog aron pagkuha og bisan unsa gikan sa iyang balay: Dili usab mobalik ang anaa sa uma aron pagkuha sa iyang mga sinina. Mateo 24:15–18.
Noe
Sa mensahe sa pagpasidaan diha sa Mateo 24, gipaila ni Jesus ang pagkalaglag sa Jerusalem ingong usa ka hulagway sa kataposan sa kalibotan. Gitandi usab Niya ang mga kahimtang nga mag-una sa Iyang ikaduhang pag-anhi sa mga adlaw ni Noe. Busa, ang pagkalaglag sa Jerusalem ug ang lunop sa panahon ni Noe parehong nagsilbing matagnaong mga hulagway sa mga panghitabo nga may kalabotan sa kataposan sa kalibotan.
Apan maingon sa mga adlaw ni Noe, mao usab unya ang pag-anhi sa Anak sa tawo. Kay maingon nga sa mga adlaw sa wala pa ang lunop sila nagkaon ug nag-inom, nagminyo ug nagpaminyo, hangtod sa adlaw nga si Noe misulod sa arka, ug wala sila mahibalo hangtod nga miabot ang lunop ug mibanlas kanilang tanan; mao usab unya ang pag-anhi sa Anak sa tawo. Mateo 24:37–39.
Ang estruktura sa paglikos gihulagway sa mga adlaw ni Noah pinaagi sa kamatayon sa mga matarong nga sila si Lamech ug si Methuselah. Namatay si Lamech lima ka tuig sa wala pa ang lunop, ug namatay si Methuselah sa tuig sa lunop, pito ka adlaw sa wala pa isira ang pultahan. Si Lamech nag-edad ug 777 ka tuig sa dihang namatay siya, ug busa nagrepresentar siya sa timaan sa pito sa sinugdanan sa kataposang lima ka tuig sa wala pa ang lunop. Ang simbolismo sa 777 sa sinugdanan nagrepresentar sa timaan nga nagpaila sa pagsugod sa paglikos. Ang omega nga numero nga “7” sa panahon sa paglikos mao ang pito ka adlaw human sa kamatayon ni Methuselah samtang misulod ang mga mananap sa arka. Ang panahon sa paglikos mao ang panahon diin giporma ang larawan sa mapintas nga mananap, ang panahon nga mosangko sa marka sa mapintas nga mananap. Ang siradong pultahan sa panahon sa balaod sa Domingo gihulagway daan sa siradong pultahan sa arka.
Ang lima ka tuig gikan sa kamatayon sa matarong nga si Lamech hangtod sa kamatayon ni Methuselah motakdo sa lima ka tuig nga yugto gikan sa 1448, sa dihang namatay si John Palaiologos, hangtod sa 1453, sa dihang namatay ang iyang igsoon atol sa kalim-an ug tulo ka adlaw nga paglikos sa Constantinople. Ang duha ka yugto nagsugod ug natapos sa kamatayon sa usa ka amahan ug sa iyang anak nga lalaki, o sa duha ka managsoon. Ang duha ka yugto pareho nga lima ka tuig, ug sa pagkamatay ni Constantine, ang kataposan, sa mga paril sa Constantinople, mitakdo siya sa nasirhang pultahan sa arka, kay matapos ang panahon sa pagsulay alang sa Estados Unidos sa dihang ilang gub-on ang simbolikong paril sa pagbulag sulod sa Konstitusyon. Ang kamatuoran gipalig-on pinasikad sa duha o tulo ka saksi, ug kining duha ka linya adunay managkatakdong mga sinugdanan ug mga kataposan, nga mao ang timailhan sa Alpha ug Omega. Ang duha pareho nga lima ka tuig ang gidugayon. Ang duha natapos uban sa paghatag og gibug-aton sa balaod sa Domingo.
Ang lima ka tuig nga kasaysayan sa Constantinople nagsugod sa pagkamatay ni John VIII Palaiologos niadtong 1448 ug natapos sa pagkapukan sa siyudad niadtong 1453. Human sa pagkamatay sa iyang igsoon, si Constantine XI mipuli sa trono sa Imperyong Byzantine niadtong 1449, ug sa Millerite nga paghubad sa tagna, ang iyang pagsaka sa trono tradisyonal nga gilambigit sa pag-ila sa labawng gahom sa Ottoman. Ang Hulyo 27, 1449, nagtimaan sa pagsugod sa tagna sa tulo ka gatos ug kasiyaman ug usa ka tuig ug kinse ka adlaw, nga natapos sa Agosto 11, 1840. Sa kataposan sa lima ka tuig nga kasaysayan, napukan ang Constantinople human sa kalim-an ug tulo ka adlaw nga paglikos, ug si Constantine XI napatay samtang nagdepensa sa siyudad. Ang pagkapukan sa Constantinople nagtimaan sa kataposan sa Imperyo sa Sidlakang Roma, kansang mga puwersa mipildi sa Persia sa Panagsangka sa Nineveh niadtong 627, ug sa ingon nakompleto ang kalambigitan sa kasaysayan sa panagna ni Mohammed mahitungod sa mga Romano.
Si John VIII Palaiologos nangayo og tabang militar gikan sa Kasadpan batok sa nag-asdang nga mga Turkong Ottoman. Aron makabaton niini, gipangulohan niya ang usa ka delegasyong Bisantino ngadto sa Konsilyo sa Florence (1438–1439), diin pormal niyang gidawat ang paghiusa sa mga simbahan sa Sidlakan ug sa Kasadpan. Ang kasabotan naglakip sa pagdawat sa mga doktrina sa Kasadpan (ilabina ang Filioque ug ang primasiya sa papa) nga dugay nang gisalikway sa Simbahan sa Sidlakan.
Sa dihang mibalik siya sa Constantinople, ang panaghiusa kaylap nga gisupak sa mga klerigo, mga monghe, ug katawhang Byzantine. Wala gayod kini epektibong mapatuman, ug ang gilaom nga tabang militar gikan sa Kasadpan wala moabot. Ang pagsalikway sa panaghiusa sa Florence nagpabiling usa ka dakong hinungdan sa pagkabahinbahin hangtod sa pagkapukan sa siyudad niadtong 1453.
Ang tanang manalagna mas espesipikong naghisgot bahin sa ulahing mga adlaw kay sa mga adlaw diin sila nagkinabuhi, ug ang tanang butang nga nahisulat diha niini alang sa pagpahimangno sa mga nagkinabuhi nianang mao gayong ulahing mga adlaw. Gipunting ni Igsoong White ang “pagbangon ug pagkapukan sa mga gingharian” ingong usa ka pangunang hilisgutan sa pagtuon sa tagna. Kini nga mga prinsipyo nagpaila sa mga pagkapukan sa karaang mga gingharian ingong mga simbolo sa pagkapukan sa mga gingharian sa ulahing mga adlaw. Sa usa ka ang-ang sa pagsabot, ang lima ka tuig nga yugto nga nagtimaan sa sinugdanan sa tagna sa panahon nga natapos niadtong Agosto 11, 1840, ug nga naghulagway sa hinungdan ug sangpotanan sa pagsugod nianang tagnaa, ug nga natapos usab sa usa ka paglikos nga milungtad og kalim-an ug tulo ka adlaw niadtong 1453, giunhan sa pagpangayo sa pangulo sa gingharian og tabang gikan sa Simbahang Romano Katoliko pinaagi sa usa ka alyansa nga gibase sa pagdawat sa duha ka pangunang doktrina nga nagbulag sa Simbahang Ortodokso ug sa Simbahang Katoliko sa Kasadpan. Kana nga konsilyo kaagid sa unang konsilyo sa Nicaea niadtong 325 nga gipatawag ni Constantine nga Bantogan.
Ang fraktal sa sinugdanan sa lima ka tuig nagpaila sa usa ka alyansa tali sa politikanhong pangulo sa gingharian nga hapit nang mapukan ug sa Simbahang Katolika. Sa ingon, kini nahiuyon kang Constantine nga Bantogan, kinsa nagpatawag sa unang konsilyo sa tuig 325 aron batokan ang bakak nga relihiyon sa Arianismo, sama sa gibuhat ni Palaiologos aron batokan ang bakak nga relihiyon sa Islam. Sa alpha nga fraktal niadtong lima ka tuig, nagsugod ang ikatulong tagna sa panahon diha sa Pinadayag siyam. Unya, diha sa fraktal sa kataposan, gitiman-an ang paglikos nga milungtad og kalim-an ug tulo ka adlaw. Sa sinugdanan sa lima ka tuig, sa pagkamatay ni Lamech, adunay piho nga kasaysayan nga nagbukas sa maong yugto, kay ang pagkamatay sa duha ka Lamech gipahimutang sa matagnaong paagi diha sa samang timaan sa dalan.
Si Lamech sa kaliwat ni Cain nagpasiugda sa pagsira sa panahon sa pagsulay pinaagi sa iyang tunglo nga kapitoan ka pilo sa pito, nga katumbas sa upat ka gatos ug kasiyaman ka tuig. Duyog sa kamatuoran nga adunay tulo ka panahon sa pagsulay nga tag-upat ka gatos ug kasiyaman ka tuig alang sa mga propeta, sa mga saserdote ug sa mga hari sa kasaysayan sa nabahin nga gingharian, ang pagkamatay sa matarong nga si Lamech sa edad nga 777 naghulagway sa tulo ka bahin nga naglangkob sa iglesiang madaogon. Ang propeta, ang saserdote ug ang hari tagsa-tagsang giselyohan. Ang pagselyo ug pagtimaan sa kataposan sa panahon sa pagsulay pinaagi sa duha ka Lamech mao ang tipo sa siradong pultahan sa arka. Ang fraktal sa kataposan mao ang pito ka adlaw sa pagsaka sa mga mananap ngadto sa arka. Ang sinugdanan sa paglikos usa ka ilhanan, busa ang fraktal sa pito ka adlaw sa kataposan sa lima ka tuig ni Noah nagsugod sa usa ka ilhanan.
“Ang panahon sa ilang pagsulay hapit nang matapos. Ang dili matinuohon ug mabiaybiayong mga lumulupyo sa kalibotan hatagan og usa ka talagsaong ilhanan sa diosnong gahom sa Dios. Matinumanong gisunod ni Noah ang mga panudlo nga gihatag sa Dios kaniya. Nahuman ang arka sumala gayod sa gisugo sa Dios. Nakatipig na siya og hilabihan kadaghang pagkaon alang sa tawo ug sa mananap. Ug sa dihang natuman na kini, gisugo sa Dios ang matinumanong si Noah, ‘Sulod ikaw, ug ang tibuok mong panimalay, sa arka, kay nakita ko ikaw nga matarong sa akong atubangan.’ Gipadala ang mga manulonda aron tigomon gikan sa kalasangan ug kaumahan ang mga mananap nga gilalang sa Dios. Nag-una ang mga manulonda niining mga mananap ug misunod sila, tinagurha, laki ug baye, ug ang mahinlong mga mananap tinagpito. Kining mga mananap, gikan sa labing mabangis hangtod sa labing maaghop ug dili makadaot, malinawon ug maligdong nga nangmartsa pasulod sa arka. Ang kalangitan daw natabonan sa mga langgam sa tanang matang. Nanglupad sila paingon sa arka, tinagurha, laki ug baye, ug ang mahinlong mga langgam tinagpito. Nagtan-aw ang kalibotan nga may katingala—ang uban may kahadlok, apan tungod sa ilang pagrebelde, nahimo silang gahi kaayo mao nga kining labing talagsaong pagpadayag sa gahom sa Dios nakaimpluwensiya kanila sa makadiyot lamang. Sulod sa pito ka adlaw, nagpadayon sa pagsulod sa arka kining mga mananap, ug si Noah nagpahimutang kanila sa mga dapit nga giandam alang kanila.” Espiritu sa Tagna, tomo 1, 71.
Walo ka tawo nga sakay sa arka ang miadto gikan sa daang kalibotan ngadto sa bag-ong kalibotan, nga sa ingon naglarawan daan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga moadto gikan niining yutaa ngadto sa yuta nga gihimong bag-o nga dili makatilaw sa kamatayon. Isip simbolo sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, si Noah nagrepresentar usab sa mensahe sa ikatulong manulonda. Si Enoch, nga naglakaw uban sa Dios sulod sa tulo ka gatos ka tuig ug unya gikuha, nagrepresentar sa mao rang katawhan sa kataposang mga adlaw nga girepresentahan sa walo ka kalag ni Noah. Ang walo ka kalag naglarawan daan niadtong dili mamatay, ug si Enoch, nga nagrepresentar sa mao gayong mga tawhana, wala mamatay. Si Enoch mao ang unang manulonda nga naglarawan daan kang William Miller, nga nagmantala usab sa Ikaduhang pag-anhi ni Cristo ug sa paghukom.
Ug si Enoch usab, ang ikapito gikan kang Adam, nanagna mahitungod kanila, nga nag-ingon, Tan-awa, ang Ginoo moanhi uban sa iyang mga balaan nga tinagpulo ka libo, Aron ipahamtang ang paghukom sa tanan, ug pamatud-an ang pagkasad-an sa tanang dili diosnon sa ilang taliwala tungod sa tanan nilang dili diosnong mga buhat nga ilang gibuhat sa dili diosnong paagi, ug tungod sa tanan nilang mapintas nga mga pulong nga gisulti batok kaniya sa mga makasasala nga dili diosnon. Jude 1:14, 15.
Si Enoch, isip unang anghel, nagsilbing tipo ni Noah, nga mao ang ikatulong anghel. Si Enoch, isip unang anghel, nagrepresentar sa panahon sa kataposan, sa dihang moabot ang unang anghel. Alang sa mga Millerite, kadto mao ang 1798; alang sa usa ka gatos kap-atan ug upat ka libo, kadto mao ang 1989. Ang panahon sa kataposan niadtong 1798 miabot sa pagtapos sa pito ka panahon sa Levitico kawhaan ug unom, ug ang panahon sa kataposan miabot niadtong 1989 sa pagtapos sa usa ka gatos kawhaan ug unom ka tuig gikan sa pagrebelde niadtong 1863 hangtod sa pagkahugno sa Unyon Sobyet niadtong 1989. Ang pito ka panahon, nga nagrepresentar sa duha ka libo lima ka gatos ug kawhaan ka tuig gikan sa 723 BC hangtod sa 1798, gibahin ngadto sa duha ka managsamang yugto nga tag-usa ka libo duha ka gatos ug kan-uman ka tuig. Ang usa ka libo duha ka gatos ug kan-uman ka tuig maoy simbolo sa pito ka panahon, ug ang usa ka gatos kawhaan ug unom maoy ikapulo nga bahin sa usa ka libo duha ka gatos ug kan-uman ka tuig, busa ang duha ka panahon sa kataposan, ang 1798 ug ang 1989, miabot sa pagtapos sa usa ka yugto nga girepresentar sa pito ka panahon sa Levitico kawhaan ug unom. Si Enoch, isip simbolo sa unang anghel ug sa pag-abot sa anghel sa panahon sa kataposan, mao ang ikapito gikan kang Adam.
Si Enoch mao ang unang manulonda; si Lamech mao ang ikaduhang manulonda, kay ang ikaduhang manulonda kanunayng adunay pagkadoble, ug si Lamech sa kaliwatan ni Seth gitandi isip kasukwahi ni Lamech sa kaliwatan ni Cain. Si Methuselah nagrepresentar sa mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii nga nakigduyog ug naghatag og gahom sa ikaduhang manulonda ni Lamech. Ang kamatayon ni Lamech nagtimaan sa ilhanan sa paglikos, kay ang kamatayon ni Lamech nahiuyon sa kamatayon sa asawa ni Ezekiel. Ang ilhanan sa asawa ni Ezekiel nagtumong sa umaabot nga balaod sa Domingo ug sa pagkabihag nga mosunod niini. Ang ilhanan ni Lamech mao ang iyang edad nga 777 ka tuig. Ang iyang ilhanan nahiuyon sa asawa ni Ezekiel ug kang Cestius sa tuig 66. Kadtong mga ilhanan nahiuyon sa ilhanan sa Edikto sa Milan sa tuig 313. Maingon nga si Ezekiel gilain sa pagkamatay sa iyang asawa, ang ilhanan sa Edikto sa tuig 313 nagbulag sa matarong nga iglesia sa Smyrna gikan sa dili matarong nga iglesia sa Pergamos.
Ang pagbulag sa duha ka hut-ong gitiman-an diha sa timaan sa paglikos. Kana nga pagbulag gihulagway usab sa duha ka grupo nga girepresentahan sa tolda sa Watertown ug sa tolda diin gipahayag ni Samuel Snow ang matuod nga mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii sulod sa unom ka adlaw sa panagtigom sa kampo sa Exeter. Ang unom ka adlaw sa panagtigom sa kampo sa Exeter gisundan sa kan-uman ug unom ka adlaw nga mitultol ngadto sa siradong pultahan niadtong Oktubre 22, 1844. Si Lamech sa kaliwatan ni Seth nagmarka sa timaan sa paglikos pinaagi sa 777, ug ang iyang katugbang, si Lamech sa kaliwatan ni Cain, nagmarka sa iyang timaan pinaagi sa upat ka gatos ug kasiyaman ka tuig nga panahon sa pagsulay. Ang tuig 66 nagrepresentar sa timaan sa paglikos nga nag-una sa paglaglag nga nalangkit sa balaod sa Domingo, ingon sa gisimbolohan sa paglaglag sa Jerusalem sa tuig 70. Ang unom ka adlaw sa Exeter nahiuyon sa tuig 66, samtang ang kan-uman ug unom ka adlaw nga mitultol ngadto sa siradong pultahan nahiuyon sa yugto tali sa timaan sa paglikos ug sa paglaglag sa tuig 70, nga nagrepresentar sa panahon sa pagsulay nga matapos diha sa siradong pultahan.
Sa ilhanan sa paglikos, ang numerong 666 gisimbolohan niining mga linya, sukwahi sa 777 ni Lamech. Ang paglikos maoy usa ka matagnaong yugto, ug kanunayng gihulagway ni Jesus ang kataposan pinaagi sa sinugdanan, busa ang selyo ni Lamech nga matarong, inubanan sa marka ni Lamech nga dili matarong, nagpaila sa mga nawala ug sa mga naluwas nga gipangmarkahan sa sinugdanan sa paglikos, samtang nagpaila usab sa duha ka hut-ong nga mapadayag sa kataposan sa paglikos. Ang tanang paglikos nahiuyon sa pagporma sa larawan sa mananap nga mapintas nga mosangpot sa marka sa mananap nga mapintas ug matapos diha niini.
Atong ipadayon kining mga butanga sa sunod nga artikulo.