Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Τρία

Έχουμε εξετάσει τις τριπλές εφαρμογές της προφητείας. Το πράττουμε αυτό με σκοπό να καταδείξουμε ότι, όταν ο Κύριος αποσφράγισε τους τελευταίους έξι στίχους του Δανιήλ ένδεκα με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον «καιρό του τέλους» το 1989, παρήχθη μια «αύξηση της γνώσεως», η οποία επρόκειτο να δοκιμάσει εκείνη τη γενεά του λαού του Θεού.

Κάθε φορά που μια αλήθεια αποσφραγίζεται από τον Λέοντα της φυλής του Ιούδα, ο Σατανάς εργάζεται για να αντισταθεί στο μήνυμα. Η αντίσταση που προβλήθηκε εναντίον των αληθειών που αποκαλύφθηκαν στα τελευταία εκείνα εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ επέβαλε βαθύτερη μελέτη των αληθειών που συνδέονται με τα εδάφια αυτά, ώστε να μην ευσταθήσει αγιασμένη υπεράσπιση εναντίον των σφαλμάτων που προτάθηκαν με σκοπό να υπονομεύσουν τις αποκεκαλυμμένες αλήθειες. Μία από τις αρχές που ήλθαν στο φως εν μέσω εκείνης της διαμάχης ήταν η τριπλή εφαρμογή της προφητείας. Αρχικά αναγνωρίστηκε σε συνάρτηση με την αναγκαιότητα να υπάρχει ορθότητα ως προς το τι παρίστανε «το καθημερινόν» στο βιβλίο του Δανιήλ (ο παγανισμός), και ως προς τη σωστή ιστορία που συνδέεται με την «αφαίρεση του καθημερινού» (508 μ.Χ.).

Η αναγνώριση τριών ερημωτικών δυνάμεων ως πλαισίου της προφητείας, παραλλήλως προς το μιλλεριτικό πλαίσιο της προφητείας, το οποίο αποτελούνταν από τις δύο πρώτες ερημωτικές δυνάμεις, και η μιλλεριτική ταύτιση του «καθημερινού» ως παγανισμού, παρείχαν μια ιστορία σύμφωνη με τους τελευταίους έξι στίχους του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, όπως είπε η Αδελφή White ότι έπρεπε να συμβαίνει. Έτσι, η αντίσταση εναντίον της ασφράγιστης γνώσεως κατά τον καιρό του τέλους το 1989 παρήγαγε μεγαλύτερο φως, καθώς η γνώση αυξήθηκε, και επίσης προσδιόρισε συγκεκριμένους κανόνες για την κίνηση του τρίτου αγγέλου, οι οποίοι παραλλήλιζαν την ανάπτυξη ορισμένων προφητικών κανόνων που είχαν συγκροτηθεί και χρησιμοποιηθεί στην κίνηση του πρώτου αγγέλου από τον William Miller.

Ἐξετάσαμεν τὴν τριπλῆν ἐφαρμογὴν τῶν τριῶν Ῥωμῶν, τῶν τριῶν πτώσεων τῆς Βαβυλῶνος καὶ τῶν τριῶν Ἠλιῶν, καὶ νῦν ἀσχολούμεθα μὲ τοὺς τρεῖς ἀγγελιοφόρους οἵτινες ἑτοιμάζουσι τὴν ὁδὸν διὰ τὸν Ἀγγελιοφόρον τῆς Διαθήκης. Ἔχομεν διαπιστώσει στενὴν ἀλληλοεπικάλυψιν καὶ παραλληλισμὸν μεταξὺ τῶν τριῶν Ῥωμῶν καὶ τῶν τριῶν πτώσεων τῆς Βαβυλῶνος, καθὼς καὶ στενὸν παραλληλισμὸν πρὸς τοὺς τρεῖς Ἠλίας καὶ τοὺς τρεῖς ἀγγελιοφόρους οἵτινες ἑτοιμάζουσι τὴν ὁδόν. Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, ὁ William Miller καὶ τὸ Future for America ἀμφότεροι ἀντιπροσωπεύουσι τὸν τρίτον Ἠλίαν, καὶ ἐπίσης τὸν τρίτον ἀγγελιοφόρον ὃς ἑτοιμάζει τὴν ὁδόν. Ὁ Ἰησοῦς πάντοτε ἀπεικονίζει τὸ τέλος ἑνὸς πράγματος διὰ τῆς ἀρχῆς ἑνὸς πράγματος, καὶ ἡ κίνησις τοῦ πρώτου ἀγγέλου παραλληλίζεται πρὸς τὴν κίνησιν τοῦ τρίτου ἀγγέλου.

Η κίνηση του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου οδηγήθηκε από τον William Miller. Η Αδελφή White προσδιορίζει τον Miller ως τον «εκλεκτό αγγελιαφόρο».

Επισημαίνει επίσης ότι ο Μίλερ είχε προτυπωθεί τόσο από τον Ηλία όσο και από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ιησού, ήταν ο δεύτερος Ηλίας, ήταν επίσης ο πρώτος αγγελιοφόρος που επρόκειτο να προετοιμάσει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης. Είναι, επομένως, πρόδηλο ότι το κίνημα του τρίτου αγγέλου θα έχει έναν «εκλεκτό αγγελιοφόρο». Ο αγγελιοφόρος εκείνος θα έχει προτυπωθεί από τον Ηλία, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και τον Ουίλλιαμ Μίλλερ. Μαζί με τον Μίλλερ, οι δύο εκλεκτοί αγγελιοφόροι αντιπροσωπεύουν την αρχή και το τέλος του κινήματος των τριών αγγέλων της Αποκάλυψης δεκατέσσερα, και, πράττοντας τούτο, μαζί αντιπροσωπεύουν τόσο τον τρίτο Ηλία όσο και τον τρίτο αγγελιοφόρο που πρόκειται να προετοιμάσει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης.

Η απόρριψη του μηνύματος είτε του εκλεκτού αγγελιοφόρου της αρχής είτε του εκλεκτού αγγελιοφόρου του τέλους είναι θάνατος, και το μήνυμα του Future for America βασίζεται στην προφητική εφαρμογή του «γραμμή επί γραμμή», η οποία είναι η μεθοδολογία της όψιμης βροχής. Μέσω της εφαρμογής του «γραμμή επί γραμμή» καθίσταται σαφές ότι το Μιλλεριτικό κίνημα προτυποποίησε το κίνημα του Future for America. Ένα ορόσημο της Μιλλεριτικής ιστορίας είναι ο William Miller, ο «εκλεκτός αγγελιοφόρος». Το να απορρίψει κανείς εκείνο το ορόσημο σημαίνει να απορρίψει το μήνυμα· έτσι τεκμηριώνεται, από την αρχή και το τέλος του Αντβεντισμού, ότι η απόρριψη του αγγελιοφόρου είναι επίσης απόρριψη του μηνύματος, διότι το μήνυμα προσδιορίζει έναν εκλεκτό αγγελιοφόρο. Επομένως, το να απορρίψει κανείς το μήνυμα σημαίνει να απορρίψει τον αγγελιοφόρο και αντιστρόφως. Χωρίς χορευτή, δεν υπάρχει χορός.

Εκείνοι «που απέρριψαν τη μαρτυρία του Ιωάννη δεν ωφελήθηκαν από τις διδασκαλίες του Ιησού», και εκείνοι «που απέρριψαν το πρώτο μήνυμα δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από το δεύτερο· ούτε ωφελήθηκαν από την κραυγή του μεσονυκτίου». Η διακονία του Ιωάννη προηγήθηκε του βαπτίσματος του Χριστού, ο οποίος λίγο αργότερα καθάρισε τον ναό κατά την αρχή της διακονίας Του. Η διακονία του Μίλλερ προετοίμασε για τον Χριστό να καθαρίσει τους υιούς του Λευΐ όταν ήλθε αιφνιδίως στις 22 Οκτωβρίου 1844. Σε καθεμία από αυτές τις δύο μαρτυρίες, η απόρριψη του αγγελιαφόρου που προετοιμάζει την οδό ισοδυναμεί με θάνατο.

Ο καθαρισμός και ο εξαγνισμός που επιτελέστηκαν από τον Χριστό στο έργο Του ως του Αγγελιοφόρου της Διαθήκης είχαν ως σκοπό την ανάδειξη ενός λαού για να επιτελέσει το έργο της μεταφοράς του μηνύματος της σωτηρίας στον κόσμο. Το έργο αυτό επιτελείται εκ των προτέρων της χρονικής περιόδου που αντιπροσωπεύει το πότε αρχίζει η εκτελεστική κρίση. Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ στην ιστορία των μαθητών αντιπροσωπεύει την εκτελεστική κρίση, και ο Αντβεντισμός απομακρύνθηκε από την ευθύνη του να επιτελέσει εκείνο το έργο, αλλά ο Κύριος είχε προσπαθήσει να τους συνάξει μαζί. Είχε οδηγήσει τον λαό Του να δημοσιεύσει το διάγραμμα του 1850 ως τη γραφική απεικόνιση του μηνύματος που θα μπορούσαν να είχαν μεταφέρει στον κόσμο.

Αν ο Αντβεντισμός είχε απλώς παραμείνει σταθερός στην πίστη του, «το έργο τους θα είχε ολοκληρωθεί».

Την Άνοιξη του 1844, ο Άγγελος της Διαθήκης καθάρισε το κίνημα των Μιλλεριτών και κατόπιν, το Φθινόπωρο, έφερε το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Ο Μίλλερ, το μήνυμά του και το κίνημα που εκπροσωπούσε, είχαν εκπληρώσει την παραβολή των δέκα παρθένων. Στη συνάθροιση του στρατοπέδου στο Έξετερ, Νιου Χάμσαϊρ, έφθασε το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου και, μέσα σε δύο σύντομους μήνες, αποδείχθηκε ποιες από τις παρθένες είχαν το έλαιο. Οι δύο τάξεις φανερώθηκαν, και ο τρίτος άγγελος έφθασε με ένα μήνυμα στο χέρι του που έπρεπε να καταφαγωθεί, αλλά οι φρόνιμες παρθένοι «παρέδωσαν την πίστη τους» κατά «την περίοδο αμφιβολίας και αβεβαιότητας».

Η «περίοδος αμφιβολίας και αβεβαιότητας» είχε παρασταθεί από τους μαθητές κατά τον θάνατό Του, αλλά κατά την τρίτη ημέρα Εκείνος άρχισε να ανοίγει προς τους μαθητές Του το μήνυμα της αναστάσεώς Του, και αυτοί δεν «εγκατέλειψαν την πίστη τους». Η περίοδος αμφιβολίας και αβεβαιότητας για τις φρόνιμες παρθένους του κινήματος των μηνυμάτων του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου συνεχίσθηκε περίπου επί τρία έτη, οπόταν ο Κύριος απεκάλυψε στην Αδελφή Γουάιτ ότι είχε εκτείνει την χείρα Του για να συνάξει εκ νέου το υπόλοιπο του λαού Του. Οδήγησε τον λαό Του να αρχίσει το εκδοτικό του έργο και να παραγάγει τη δεύτερη πινακίδα του Αββακούμ, αλλά «πολλοί από τους Αντβεντιστές πιστούς εγκατέλειψαν την πίστη τους.... Έτσι το έργο παρεμποδίσθηκε, και ο κόσμος αφέθηκε στο σκότος.»

Το 1849, ο Ουίλλιαμ Μίλλερ, ο εκλεκτός αγγελιοφόρος του αγγέλματος του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, ετέθη εις ανάπαυσιν. Εάν οι φρόνιμες παρθένοι της 22ας Οκτωβρίου 1844 «εκρατούσαν στερεώς την πίστιν των και προχωρούσαν ομοθυμαδόν ακολουθώντας την αποκαλυπτομένην πρόνοιαν του Θεού», ο Κύριος θα είχε αναδείξει άλλον αγγελιοφόρον εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου. Αντιθέτως, «η έλευσις του Χριστού» «εβραδύνθη και ο λαός Αυτού» «κατά τον αυτόν τρόπον» προς τον αρχαίον Ισραήλ θα «παρέμενε» «πολλά έτη εις τούτον τον κόσμον της αμαρτίας και της θλίψεως».

Εκατόν είκοσι έξι έτη μετά την αποστασία του 1863, ο Κύριος ανέστησε τον εκλεκτό αγγελιαφόρο του τρίτου αγγέλου. Το έργο του ήταν αφ’ ενός να προετοιμάσει την οδό ώστε ο Αγγελιαφόρος της Διαθήκης να έλθει αιφνιδίως εις τον ναόν Αυτού και να εισέλθει σε σχέση διαθήκης με τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, κατά τις τελευταίες σκηνές της ανακριτικής κρίσεως, αφ’ ετέρου δε να παρουσιάσει ένα μήνυμα που αντιμετωπίζει την τριπλή ένωση του Αχαάβ, της Ιεζάβελ και των προφητών αυτής κατά την περίοδο της Εκτελεστικής Κρίσεως, η οποία αρχίζει με τον προσεχώς επερχόμενο νόμο της Κυριακής.

Ο τρίτος αγγελιοφόρος που προετοιμάζει την οδό αντιπροσωπεύει ένα έργο, ένα μήνυμα, έναν αγγελιοφόρο και ένα κίνημα κατά τις τελευταίες σκηνές της Ανακριτικής Κρίσεως. Ο τρίτος Ηλίας αντιπροσωπεύει ένα έργο, ένα μήνυμα, έναν αγγελιοφόρο και ένα κίνημα κατά τις τελευταίες σκηνές της Εκτελεστικής Κρίσεως. Το μήνυμα του αγγελιοφόρου που προετοιμάζει την οδό, και το μήνυμα του Ηλία, είναι το μήνυμα του τρίτου από τα τρία Ουαί της Αποκαλύψεως, κεφάλαια οκτώ έως ένδεκα.

Στην ιστορία που παριστάνεται από τον αγγελιοφόρο ο οποίος ετοιμάζει την οδό, το μήνυμα του τρίτου Ουαί αντιπροσωπεύει τη Σάλπιγγα που καλεί τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό να «αγοράσῃς παρ’ ἐμοῦ χρυσίον δεδοκιμασμένον ἐκ πυρός, διὰ νὰ πλουτήσῃς· καὶ ἱμάτια λευκά, διὰ νὰ ἐνδυθῇς, καὶ νὰ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου· καὶ κολλούριον, διὰ νὰ ἐγχρίσῃς τοὺς ὀφθαλμούς σου, διὰ νὰ βλέπῃς». Είναι το μήνυμα της αγάπης του Θεού, το οποίο δείχνει στον λαό του Θεού τις παραβάσεις του, διότι «ὅσους» αγαπά, «ἐλέγχει καὶ παιδεύει». Είναι το μήνυμα της δικαιοσύνης του Χριστού, το οποίο καλεί τους ανθρώπους να δεχθούν τον χαρακτήρα Του, ο οποίος εκδηλώνεται κατά τη χρονική περίοδο κατά την οποία ο Αγγελιοφόρος της Διαθήκης επιτελεί το έργο του καθαρισμού του ναού της ψυχής, και γι’ αυτό καλεί εκείνους τους οποίους αγαπά να εκδηλώσουν τον χαρακτήρα Του και να είναι «ζηλωταί λοιπόν, καὶ μετανόησον», διότι είναι «ἐπὶ τὴν» οικονομητική «θύραν», η οποία αντιπροσωπεύει το κλείσιμο της δοκιμασίας, όπου «θέλω σε ἐξεμέσει» τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό «ἐκ τοῦ» στόματός Του. Εκείνη η οικονομητική «θύρα» είναι η θύρα την οποία Αυτός «ἀνοίγει, καὶ οὐδεὶς κλείει· καὶ κλείει, καὶ οὐδεὶς ἀνοίγει».

Υπάρχει μία φαινομενική αντίφαση, η οποία επιλύεται με την εφαρμογή του «γραμμή επί γραμμήν», όμως πολλοί ενδέχεται να μη διακρίνουν καν αυτή τη φαινομενική αντίφαση. Όταν επιλυθεί, προσθέτει σαφήνεια στη μετάβαση από την Ανακριτική Κρίση στην Εκτελεστική Κρίση, η οποία λαμβάνει χώρα κατά τον προσεχώς επερχόμενο νόμο της Κυριακής. Επιλύεται διά της αποδοχής ότι η Πεντηκοστή προτυπώνει τον προσεχώς επερχόμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προκειμένου να ολοκληρώσουμε την εξέτασή μας περί του τρίτου αγγελιαφόρου, ο οποίος προετοιμάζει την οδό ως σύμβολο στην Ανακριτική Κρίση, σε αντιδιαστολή προς τον τρίτο Ηλία, ο οποίος είναι σύμβολο της Εκτελεστικής Κρίσης, θα εξετάσουμε αυτή τη φαινομενική αντίφαση.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.