In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.
Σε προηγούμενα άρθρα αφιερώσαμε χρόνο στον προσδιορισμό των προφητικών χαρακτηριστικών της δεύτερης δοκιμασίας από τις τρεις δοκιμασίες που παριστάνονται από τους τρεις αγγέλους. Κάθε άγγελος αντιπροσωπεύει μία συγκεκριμένη δοκιμασία, και η δεύτερη δοκιμασία παριστάνεται ως οπτική δοκιμασία. Προσδιορίσαμε και τους τρεις αγγέλους, και οι αντίστοιχες δοκιμασίες τους προσδιορίζονται επίσης στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, όπου η δεύτερη από τις τρεις δοκιμασίες βασιζόταν στην εμφάνιση του Δανιήλ και των τριών ευγενών νέων, αφού έφαγαν τη χορτοφαγική δίαιτα, αντί της βαβυλωνιακής δίαιτας. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της δεύτερης δοκιμασίας είναι ότι συχνά παριστάνεται μέσω μιας αναπαράστασης του συνδυασμού Εκκλησίας και Κράτους.
All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.
Και οι τρεις άγγελοι και οι αντίστοιχες δοκιμασίες τους προσδιορίζονται στην πτώση της Βαβέλ του Νεβρώδ στη Γένεση, κεφάλαιο ένδεκα. Οι τρεις δοκιμασίες παριστάνονται εκεί με τις τρεις φορές που χρησιμοποιείται η έκφραση «εμπρός» στα εδάφια τρία, τέσσερα και επτά. Η δεύτερη έκφραση «εμπρός», στο εδάφιο τέσσερα, σηματοδοτεί τη δοκιμασία του δεύτερου αγγέλου.
And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.
Και είπαν· Εμπρός, ας οικοδομήσωμεν εις εαυτούς πόλιν και πύργον, του οποίου η κορυφή ας φθάση έως του ουρανού· και ας κάμωμεν εις εαυτούς όνομα, μήποτε διασκορπισθώμεν επί προσώπου πάσης της γης. Γένεσις 11:4.
A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.
Μια πόλη αντιπροσωπεύει ένα κράτος, και ένας πύργος αντιπροσωπεύει μια εκκλησία. Επιθυμούσαν επίσης έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα, όπως αυτός παριστάνεται στην επιθυμία τους να κάνουν για τον εαυτό τους όνομα. Στη δεύτερη δοκιμασία ο χαρακτήρας συχνά εκδηλώνεται, και τούτο γίνεται σε αντιπαράθεση με έναν αντίθετο χαρακτήρα, όπως παριστάνεται από τον Κάιν και τον Άβελ, τις φρόνιμες και τις μωρές παρθένες, ή στη δεύτερη δοκιμασία του Δανιήλ, στη διαφορά της εξωτερικής εμφάνισης μεταξύ εκείνων που έτρωγαν τη δίαιτα της Βαβυλώνας, σε αντίθεση με εκείνους που έτρωγαν όσπρια.
Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.
Δοκίμασον, δέομαί σου, τοὺς δούλους σου δέκα ἡμέρας, καὶ ἀς δοθῇ εἰς ἡμᾶς ὄσπρια νὰ φάγωμεν καὶ ὕδωρ νὰ πίωμεν. Ἔπειτα ἀς ἐξετασθῶσιν ἐνώπιόν σου τὰ πρόσωπά μας, καὶ τὸ πρόσωπον τῶν νεανίσκων οἵτινες τρώγουσιν ἀπὸ τὸ μερίδιον τῶν βασιλικῶν ἐδεσμάτων· καὶ καθὼς ἴδῃς, οὕτω πράξον μετὰ τῶν δούλων σου. Καὶ συνεφώνησεν εἰς αὐτοὺς περὶ τοῦ πράγματος τούτου, καὶ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς δέκα ἡμέρας. Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν δέκα ἡμερῶν τὰ πρόσωπά των ἐφάνησαν εὐμορφότερα καὶ παχύτερα κατὰ σάρκα παρὰ πάντας τοὺς νεανίσκους οἵτινες ἔτρωγον ἀπὸ τὸ μερίδιον τῶν βασιλικῶν ἐδεσμάτων. Δανιήλ 2:12–15.
In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.
Στην ιστορία των Μιλλεριτών, η δοκιμασία του δευτέρου αγγέλου φανέρωσε δύο τάξεις προσκυνητών. Η τάξη που απέτυχε στη δοκιμασία έγινε οι θυγατέρες της Ρώμης· η άλλη τάξη ήταν οι πιστοί που εξακολουθούν να ακολουθούν το προχωρούν φως. Οι θυγατέρες της Ρώμης αντανακλούν την προφητική σύσταση της μητέρας, και η μητέρα της οποίας έγιναν θυγατέρες προσδιορίζεται ως η μήτηρ των πορνών. Προφητικώς, πόρνη είναι μια εκκλησία η οποία συνάπτει σχέση με το κράτος, όπως είναι η εικόνα του παπισμού.
The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.
Ο πρώτος από τους τρεις αγγέλους στο δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης περιλαμβάνει και τα τρία κριτήρια καθενός από τους τρεις αγγέλους, όπως και το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ. Στο δωδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ προσδιορίζεται επίσης η τριμερής διαδικασία δοκιμασίας, ώστε η τριμερής διαδικασία δοκιμασίας να βρίσκεται τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος του βιβλίου του Δανιήλ.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
Πολλοὶ θέλουσι καθαρισθῆ, καὶ λευκανθῆ, καὶ δοκιμασθῆ· οἱ δὲ ἀσεβεῖς θέλουσι πράξει ἀσεβῶς· καὶ οὐδεὶς τῶν ἀσεβῶν θέλει ἐννοήσει, ἀλλ’ οἱ σοφοὶ θέλουσιν ἐννοήσει. Δανιήλ 12:10.
The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.
Ἡ πρώτη δοκιμασία στο δωδέκατο εδάφιο είναι ὁ καθαρισμός που λαμβάνει χώρα στην αὐλή τοῦ ἁγιαστηρίου, ὅπου σφάζεται ὁ ἀμνός καὶ ἡ δικαίωση λογίζεται εἰς τὸν ἁμαρτωλό. Ἡ δεύτερη δοκιμασία στο δωδέκατο εδάφιο εἶναι τὸ νὰ γίνουν λευκοί, πράγμα ποὺ ἀπεικονίζεται ἀπὸ τὰ Ἅγια τοῦ ἁγιαστηρίου, τὰ ὁποῖα παριστούν τὴν στιγμή ποὺ ὁ ἁγιασμὸς μεταδίδεται εἰς τὸν πιστό. Τὸ τρίτο στάδιο εἶναι νὰ δοκιμασθοῦν, πράγμα ποὺ παριστᾷ τὴν κρίση τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων, ὅπου ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ σφραγίζεται καὶ ἡ δόξα ἐπιτελεῖται. Οἱ δύο τάξεις τῶν προσκυνητῶν παριστῶνται ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς ποὺ δὲν κατανοοῦν, καὶ τοὺς σοφοὺς ποὺ κατανοοῦν.
The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.
Η δεύτερη δοκιμασία, η οποία παριστάνεται πολλές φορές στον ιερό Λόγο, αντιπροσωπεύει μία οπτική δοκιμή, όπου φανερώνονται δύο τάξεις λατρευτών, και συμβολίζεται ο συνδυασμός Εκκλησίας και Κράτους. Εξίσου σημαντικό είναι ότι γνώρισμα της δεύτερης δοκιμασίας είναι πως προηγείται της τρίτης δοκιμασίας, και η τρίτη δοκιμασία αντιπροσωπεύει κρίση. Υπάρχει, όμως, μία σημαντική επιφύλαξη ως προς την κρίση της τρίτης δοκιμασίας, διότι καθεμία από τις τρεις δοκιμασίες περιλαμβάνει μία κρίση, αλλά οι πρώτες δύο δοκιμασίες τοποθετούνται σε μία ιστορία όπου η διαμόρφωση του χαρακτήρα είναι ακόμη δυνατή. Η τρίτη δοκιμασία είναι διαφορετική, καθόσον αποτελεί μία προφητική λυδία λίθο, η οποία απλώς προσδιορίζει σε ποια τάξη λατρευτών είχατε καταστεί κατά τα δύο προηγούμενα στάδια της διαδικασίας της δοκιμασίας.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.
Κατά τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, ο οποίος άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και λήγει με τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν τρεις δοκιμασίες. Η πρώτη δοκιμασία ήταν όταν ο άγγελος κατήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και, σε συμφωνία με τον άγγελο που κατήλθε στη Μιλλεριτική ιστορία στις 11 Αυγούστου 1840, η δοκιμασία είναι τότε δοκιμασία ως προς τη διατροφή. Στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, η πρώτη δοκιμασία ήταν όταν ο Δανιήλ έθεσε στην καρδιά του να μη φάγει από τη διατροφή του βασιλέως. Όταν το Άγιο Πνεύμα κατήλθε κατά το βάπτισμα του Χριστού και Εκείνος κατόπιν νήστευσε επί σαράντα ημέρες, η πρώτη Του δοκιμασία ήταν η διατροφή.
The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.
Η τρίτη και τελική δοκιμασία στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι ο νόμος της Κυριακής. Κατά τον καιρό εκείνον, όλοι όσοι έχουν κατανόηση των αξιώσεων του Σαββάτου της εβδόμης ημέρας και επιλέγουν να λατρεύουν κατά την ημέρα του ήλιου θα λάβουν το χάραγμα του θηρίου, και είναι χαμένοι για την αιωνιότητα. Έπειτα από τρία έτη, στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι οδηγήθηκαν ενώπιον του Ναβουχοδονόσορος (σύμβολο του νόμου της Κυριακής), για να κριθούν ως προς την εκπαίδευσή τους κατά τα προηγούμενα τρία έτη. Όταν ο Πατήρ και ο Υιός κατέβηκαν στην ιστορία της ανταρσίας του Νεβρώδ κατά το τρίτο «ας πάμε», αυτό έγινε για να συγχύσουν τη γλώσσα τους και να τους διασκορπίσουν παντού. Η τρίτη δοκιμασία είναι η λυδία λίθος που χωρίζει τις δύο τάξεις για την αιωνιότητα.
“Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.
«Τόσο η παραβολή των ζιζανίων όσο και εκείνη του δικτύου διδάσκουν σαφώς ότι δεν υπάρχει καιρός κατά τον οποίο όλοι οι ασεβείς θα στραφούν προς τον Θεό. Ο σίτος και τα ζιζάνια αναπτύσσονται μαζί έως τον θερισμό. Τα καλά και τα κακά ψάρια σύρονται μαζί στην ακτή για τον τελικό διαχωρισμό.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
«Και πάλι, αυτές οι παραβολές διδάσκουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει δοκιμασία μετά την κρίση. Όταν το έργο του ευαγγελίου ολοκληρωθεί, ακολουθεί αμέσως ο χωρισμός μεταξύ των αγαθών και των πονηρών, και η μοίρα κάθε τάξεως καθορίζεται για πάντα.» Christ’s Object Lessons, 123.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.
Η περίοδος της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων λήγει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, και μεταξύ εκείνης της τρίτης δοκιμασίας και της πρώτης δοκιμασίας που ήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, επιφέρεται επί του Λαοδικειανού Αντβεντισμού η δεύτερη δοκιμασία. Δεν υπάρχει «περίοδος δοκιμασίας μετά την κρίση», διότι τότε το έργο του ευαγγελίου έχει ολοκληρωθεί για τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.
Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.
Η Αδελφή Ουάιτ διδάσκει σε διάφορα σημεία ότι, εάν δεν περάσουμε την πρώτη δοκιμασία, τότε δεν μπορούμε να περάσουμε τη δεύτερη δοκιμασία, και χωρίς να περάσουμε επιτυχώς τη δεύτερη δοκιμασία, θα εκδηλώσουμε την αποτυχία μας κατά την τρίτη, αποφασιστική δοκιμασία.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
«Μου υπεδείχθη εκ νέου η διακήρυξη της πρώτης έλευσης του Χριστού. Ο Ιωάννης απεστάλη με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία, για να προετοιμάσει την οδό του Ιησού. Εκείνοι που απέρριψαν τη μαρτυρία του Ιωάννη δεν ωφελήθηκαν από τις διδασκαλίες του Ιησού. Η εναντίωσή τους προς το μήνυμα που προανήγγελλε την έλευσή Του τούς έθεσε σε θέση ώστε να μη μπορούν εύκολα να δεχθούν τις ισχυρότερες αποδείξεις ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας. Ο Σατανάς οδήγησε εκείνους που απέρριψαν το μήνυμα του Ιωάννη να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο, ώστε να απορρίψουν και να σταυρώσουν τον Χριστό. Με αυτό έθεσαν τον εαυτό τους σε θέση όπου δεν μπορούσαν να λάβουν την ευλογία κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, η οποία θα τους δίδασκε την οδό προς το ουράνιο αγιαστήριο. Το σχίσιμο του καταπετάσματος του ναού έδειξε ότι οι ιουδαϊκές θυσίες και τελετές δεν επρόκειτο πλέον να γίνονται δεκτές. Η μεγάλη Θυσία είχε προσφερθεί και είχε γίνει αποδεκτή, και το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κατήλθε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, μετέφερε τη διάνοια των μαθητών από το επίγειο αγιαστήριο στο ουράνιο, όπου ο Ιησούς είχε εισέλθει με το ίδιο Του το αίμα, για να εκχέει επάνω στους μαθητές Του τα οφέλη της εξιλέωσής Του. Αλλά οι Ιουδαίοι αφέθηκαν σε πλήρες σκότος. Έχασαν όλο το φως που θα μπορούσαν να είχαν σχετικά με το σχέδιο της σωτηρίας, και εξακολουθούσαν να εμπιστεύονται στις άχρηστες θυσίες και προσφορές τους. Το ουράνιο αγιαστήριο είχε λάβει τη θέση του επίγειου, όμως εκείνοι δεν είχαν καμία γνώση της αλλαγής. Επομένως, δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Χριστού στα Άγια.
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.
«Πολλοί αντικρίζουν με φρίκη την πορεία των Ιουδαίων, απορρίπτοντας και σταυρώνοντας τον Χριστό· και καθώς διαβάζουν την ιστορία της αισχρής κακοποίησής Του, νομίζουν ότι Τον αγαπούν και ότι δεν θα Τον είχαν αρνηθεί όπως ο Πέτρος, ούτε θα Τον είχαν σταυρώσει όπως οι Ιουδαίοι. Αλλά ο Θεός, ο οποίος ερευνά τις καρδιές όλων, έθεσε σε δοκιμασία εκείνη την αγάπη προς τον Ιησού, την οποία ομολογούσαν ότι αισθάνονταν. Όλος ο ουρανός παρακολουθούσε με βαθύτατο ενδιαφέρον την υποδοχή του μηνύματος του πρώτου αγγέλου. Αλλά πολλοί που διακήρυσσαν ότι αγαπούσαν τον Ιησού και που έχυναν δάκρυα καθώς διάβαζαν την ιστορία του σταυρού, χλεύασαν τα αγαθά νέα της έλευσής Του. Αντί να δεχθούν το μήνυμα με χαρά, το διακήρυξαν ως πλάνη. Μίσησαν εκείνους που αγαπούσαν την επιφάνειά Του και τους απέκλεισαν από τις εκκλησίες. Εκείνοι που απέρριψαν το πρώτο μήνυμα δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από το δεύτερο· ούτε ωφελήθηκαν από την κραυγή του μεσονυκτίου, η οποία επρόκειτο να τους προετοιμάσει ώστε να εισέλθουν διά της πίστεως μαζί με τον Ιησού στα άγια των αγίων του επουρανίου αγιαστηρίου. Και απορρίπτοντας τα δύο προηγούμενα μηνύματα, έχουν τόσο σκοτίσει τη διάνοιά τους, ώστε δεν μπορούν να δουν κανένα φως στο μήνυμα του τρίτου αγγέλου, το οποίο δείχνει την οδό προς τα άγια των αγίων. Είδα ότι όπως οι Ιουδαίοι σταύρωσαν τον Ιησού, έτσι και οι κατ’ όνομα εκκλησίες είχαν σταυρώσει αυτά τα μηνύματα, και γι’ αυτό δεν έχουν καμία γνώση της οδού προς τα άγια των αγίων και δεν μπορούν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Ιησού εκεί. Όπως οι Ιουδαίοι, που πρόσφεραν τις άχρηστες θυσίες τους, έτσι και αυτοί αναπέμπουν τις μάταιες προσευχές τους προς το διαμέρισμα το οποίο ο Ιησούς έχει εγκαταλείψει· και ο Σατανάς, ευχαριστημένος με την απάτη, προσλαμβάνει θρησκευτικό χαρακτήρα και στρέφει προς τον εαυτό του τις διάνοιες αυτών των κατ’ ομολογίαν Χριστιανών, ενεργώντας με τη δύναμή του, με τα σημεία του και με ψευδή τέρατα, για να τους στερεώσει στην παγίδα του.» Early Writings, 259–261.
If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.
Εάν δεν δεχθούμε το προειδοποιητικό μήνυμα που αντιπροσωπεύεται από την 11η Σεπτεμβρίου 2001, τότε ασφαλώς θα δεχθούμε τον νόμο της Κυριακής όταν αυτός έλθει, εφόσον βεβαίως θα είμαστε ακόμη εν ζωή. Τούτου λεχθέντος, η δοκιμασία κατά την οποία καθορίζουμε την αιώνια μας μοίρα, και η δοκιμασία την οποία πρέπει να υπερβούμε προτού σφραγισθούμε στον νόμο της Κυριακής, η οποία είναι η δοκιμασία που πρέπει να υπερβούμε προτού λήξει ο καιρός της χάριτος, είναι η δεύτερη δοκιμασία, και είναι η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
«Ο Κύριος μού έδειξε καθαρά ότι η εικόνα του θηρίου θα σχηματισθεί πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας· διότι πρόκειται να αποτελέσει τη μεγάλη δοκιμασία για τον λαό του Θεού, μέσω της οποίας θα αποφασισθεί ο αιώνιος προορισμός τους. Η θέση σας είναι τόσο ένα συνονθύλευμα αντιφάσεων, ώστε ελάχιστοι μόνον θα πλανηθούν.»
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
«Στην Αποκάλυψη 13 το θέμα αυτό παρουσιάζεται με σαφήνεια· [Αποκάλυψη 13:11–17, παρατίθεται].»
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
«Αυτή είναι η δοκιμασία που πρέπει να περάσει ο λαός του Θεού προτού σφραγιστεί. Όλοι όσοι απέδειξαν την αφοσίωσή τους προς τον Θεό τηρώντας τον νόμο Του και αρνούμενοι να δεχθούν ένα νόθο σάββατο, θα καταταγούν υπό τη σημαία του Κυρίου Θεού Ιεχωβά και θα λάβουν τη σφραγίδα του ζώντος Θεού. Εκείνοι που εγκαταλείπουν την αλήθεια της ουράνιας προελεύσεως και δέχονται το κυριακάτικο σάββατο, θα λάβουν το χάραγμα του θηρίου». Manuscript Releases, τόμος 15, 15.
The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.
Η δεύτερη δοκιμασία στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι μια προφητική οπτική δοκιμασία. Απαιτεί την αναγνώριση του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, και αυτή η δοκιμασία μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο μέσω του προφητικού Λόγου του Θεού. Και ακόμη περισσότερο, ο προφητικός Λόγος του Θεού θα γίνει κατανοητός μόνο από εκείνους που επιλέγουν να φάνε το μήνυμα της όψιμης βροχής, το οποίο παριστάνεται ως η μεθοδολογία του «γραμμή επί γραμμή». Εάν αρνηθούμε να φάμε το μήνυμα που βρίσκεται στο χέρι του ισχυρού αγγέλου της Αποκάλυψης δεκαοκτώ όταν αυτός καταβαίνει, δεν θα κατέχουμε την ικανότητα να αναγνωρίσουμε τον σχηματισμό της εικόνας του θηρίου.
In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.
Για να φάγει κανείς το μήνυμα στο χέρι του αγγέλου, απαιτείται ο σπουδαστής της προφητείας να δύναται να διακρίνει ότι ο άγγελος έχει ένα μήνυμα στο χέρι του. Όταν ο ισχυρός άγγελος της Αποκαλύψεως δεκαοκτώ καταβαίνει, το εδάφιο δεν προσδιορίζει τίποτε στο χέρι του, αλλά η μεθοδολογία «γραμμή επί γραμμή» εδραιώνει, επί τη μαρτυρία πολλών μαρτύρων, ότι υπάρχει πάντοτε ένα μήνυμα στο χέρι των αγγέλων οι οποίοι καταβαίνουν. Εκείνοι που απορρίπτουν τη μεθοδολογία «γραμμή επί γραμμή» είναι τυφλοί ως προς το μήνυμα που παρέχει την απόδειξη ότι η εικόνα του θηρίου σχηματίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί, διότι ο αιώνιος προορισμός μας βασίζεται στην αναγνώριση αυτής της αλήθειας. Γραμμή επί γραμμή, η Αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει τα προφητικά χαρακτηριστικά του πρώτου αγγέλου ως τα ίδια χαρακτηριστικά του ισχυρού αγγέλου του δέκατου ογδόου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.
“I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.
«Μου εδείχθη το ενδιαφέρον το οποίο όλος ο ουρανός είχε επιδείξει για το έργο που επιτελείτο επάνω στη γη. Ο Ιησούς ανέθεσε σε έναν ισχυρό άγγελο να κατέλθει και να προειδοποιήσει τους κατοίκους της γης να ετοιμασθούν για τη δεύτερη εμφάνισή Του. Καθώς ο άγγελος έφευγε από την παρουσία του Ιησού στον ουρανό, ένα υπερβολικά λαμπρό και ένδοξο φως προπορευόταν αυτού. Μου ελέχθη ότι η αποστολή του ήταν να φωτίσει τη γη με τη δόξα του και να προειδοποιήσει τον άνθρωπο για την επερχόμενη οργή του Θεού. Πλήθη έλαβαν το φως. Μερικοί από αυτούς φαίνονταν να είναι πολύ κατανυκτικοί, ενώ άλλοι ήσαν χαρούμενοι και εκστατικοί. Όλοι όσοι έλαβαν το φως έστρεψαν τα πρόσωπά τους προς τον ουρανό και εδόξασαν τον Θεό. Αν και εχέετο επάνω σε όλους, μερικοί απλώς ήλθαν υπό την επίδρασή του, αλλά δεν το δέχθηκαν εγκάρδια. Πολλοί εγέμισαν με μεγάλη οργή. Λειτουργοί και λαός ενώθηκαν με τους φαύλους και αντιστάθηκαν σθεναρά στο φως που εξέχεε ο ισχυρός άγγελος. Αλλά όλοι όσοι το έλαβαν απεσύρθησαν από τον κόσμο και ήσαν στενά ενωμένοι μεταξύ τους.»
“Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.
«Ο Σατανάς και οι άγγελοί του ήσαν δραστηρίως απησχολημένοι, επιζητούντες να αποσπάσουν τη διάνοια όσο το δυνατόν περισσοτέρων από το φως. Η ομάδα που το απέρριψε αφέθηκε στο σκότος. Είδα τον άγγελο του Θεού να παρακολουθεί με το βαθύτερο ενδιαφέρον τον λαό Του που Τον ομολογούσε, ώστε να καταγράψει τον χαρακτήρα που ανέπτυσσαν καθώς τους παρουσιαζόταν το μήνυμα ουρανίου προελεύσεως. Και καθώς πάρα πολλοί από εκείνους που ομολογούσαν αγάπη προς τον Ιησού αποστρέφονταν το ουράνιο μήνυμα με περιφρόνηση, χλευασμό και μίσος, ένας άγγελος, έχοντας στα χέρια του έναν κύλινδρο, κατέγραφε το αισχρό αυτό πρακτικό. Όλος ο ουρανός εγέμισε αγανάκτηση, επειδή ο Ιησούς ετυγχάνετο τέτοιας περιφρονήσεως από τους ομολογουμένους ακολούθους Του.» Early Writings, 245, 246.
In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”
Στο χωρίο, ο πρώτος άγγελος του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως είχε «εξουσιοδοτηθεί» «να κατέλθει και να προειδοποιήσει τους κατοίκους της γης να προετοιμασθούν για τη δεύτερη εμφάνισή Του», πράγμα που αποτελεί το ίδιο ακριβώς έργο με εκείνο του αγγέλου του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως. Η αποστολή του πρώτου αγγέλου ήταν «να φωτίσει τη γη με τη δόξα του και να προειδοποιήσει τον άνθρωπο για την επερχόμενη οργή του Θεού», πράγμα που είναι εκ νέου η αποστολή του αγγέλου του δέκατου όγδοου κεφαλαίου. Εκείνοι που δέχθηκαν το μήνυμα «δόξασαν τον Θεό», και εκείνοι που απέρριψαν το μήνυμα «αφέθηκαν σε απόλυτο σκότος».
Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.
Ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι επέλεξαν να τραφούν με την ουράνια δίαιτα, ενώ η άλλη ομάδα έφαγε τη δίαιτα της Βαβυλώνας. Στο τέλος της «οπτικής δοκιμασίας» των δέκα ημερών, ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του δόξασαν τον Θεό, καθώς οι όψεις τους ήταν ορατώς παχύτερες και ωραιότερες από εκείνων που έτρωγαν τη δίαιτα της Βαβυλώνας. Το μήνυμα του πρώτου αγγέλου του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης αντιπροσωπεύει και τις τρεις δοκιμασίες μέσα στον προσδιορισμό του αιωνίου ευαγγελίου. Η πρώτη δοκιμασία είναι να φοβηθεί κανείς τον Θεό, η δεύτερη είναι να Του δώσει δόξα, και η τρίτη δοκιμασία είναι όταν φθάνει η ώρα της κρίσεως. Εκείνοι που πήραν το μικρό βιβλίο από το χέρι του πρώτου αγγέλου και το έφαγαν, όπως παριστάνεται από τον Ιωάννη στο δέκατο κεφάλαιο, δόξασαν τον Θεό κατά τη δεύτερη δοκιμασία, και τότε προετοιμάστηκαν να εισέλθουν στην κρίση του Ναβουχοδονόσορ. Γραμμή επί γραμμής, η πρώτη δοκιμασία στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ήταν να φαγωθεί το μικρό βιβλίο που βρισκόταν στο χέρι του ισχυρού αγγέλου. Εκείνη η δοκιμασία εισήγαγε την επόμενη δοκιμασία, κατά την οποία επρόκειτο να φανερωθούν δύο τάξεις προσκυνητών ενόψει της τρίτης και τελικής λυδίας λίθου δοκιμασίας, η οποία απλώς κατέδειξε είτε έναν δοξασμένο χαρακτήρα είτε έναν χαρακτήρα γεμάτο σκότος.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.
Ο καιρός της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι η ιστορία από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον προσεχή νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα σε αυτή την ιστορία, η παραβολή των δέκα παρθένων θα επαναληφθεί και θα εκπληρωθεί κατά γράμμα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Το γεγονός αυτό, λοιπόν, προσδιορίζει ότι και η προφητική ιστορία του Αββακούμ 2 θα επαναληφθεί και θα εκπληρωθεί κατά γράμμα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Σημαίνει επίσης ότι η περίοδος της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι η περίοδος κατά την οποία η επίδραση κάθε προφητικού οράματος επαναλαμβάνεται και εκπληρώνεται κατά γράμμα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.
Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.
Το εδάφιο σαράντα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε στον καιρό του τέλους, το 1989. Το εδάφιο αρχίζει με τον καιρό του τέλους το 1798 και καταλήγει επισημαίνοντας τον καιρό του τέλους το 1989. Γραμμή επί γραμμής, ο καιρός του τέλους το 1798 ευθυγραμμίζεται με τον καιρό του τέλους το 1989. Η ιστορία του εδαφίου σαράντα, η οποία αρχίζει το 1798 και συνεχίζεται έως τον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα, αντιπροσωπεύει την ιστορία του θηρίου της γης (των Ηνωμένων Πολιτειών) ως της έκτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας. Τα δύο κέρατα του θηρίου της γης, ο Ρεπουμπλικανισμός και ο Προτεσταντισμός, αντιπροσωπεύονται από τους δύο καιρούς του τέλους.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”
Κατά τον καιρό του σφραγίσματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, το προτεσταντικό κέρας θα παραγάγει δύο τάξεις προσκυνητών κατά τη δεύτερη δοκιμασία από τις τρεις δοκιμασίες μέσα σε εκείνη τη χρονική περίοδο. Η μία τάξη θα έχει αναπτύξει την εικόνα του Χριστού, και η άλλη τάξη θα έχει αναπτύξει την εικόνα του θηρίου. Κατά την περίοδο εκείνης της δοκιμασίας, το Ρεπουμπλικανικό κέρας θα ενωθεί με το αποστατημένο προτεσταντικό κέρας και θα σχηματίσει μια εικόνα του θηρίου, καθώς τότε οι προτεσταντικές εκκλησίες θα αναλάβουν τον έλεγχο της πολιτικής κυβερνήσεως. Εκείνη η χρονική περίοδος παριστάνεται από κάθε όραμα στον Λόγο του Θεού, διότι εδώ είναι όπου «τα βιβλία της Βίβλου, συναντώνται και τελειώνουν».
The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”
Η δεύτερη δοκιμασία σε εκείνη την ιστορία είναι η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου, τόσο εσωτερικά για τις παρθένες, όσο και εξωτερικά για τους πολιτικούς των δύο αντίπαλων πολιτικών κομμάτων. Εκείνη η δοκιμασία είναι η δοκιμασία την οποία πρέπει να περάσουμε «προτού κλείσει η δοκιμαστική περίοδος» με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Εκείνη η δοκιμασία είναι η δοκιμασία που περνούμε «προτού σφραγισθούμε». Εκείνη η δοκιμασία είναι η δοκιμασία κατά την οποία «η αιώνια μοίρα μας θα αποφασιστεί».
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..
«Ἄλλος ἰσχυρὸς ἄγγελος ἐξουσιοδοτήθηκε νὰ καταβῇ εἰς τὴν γῆν. Ὁ Ἰησοῦς ἔθεσε στὸ χέρι του ἕνα γραπτό, καὶ καθὼς ἐρχόταν εἰς τὴν γῆν, ἔκραξε· “Ἔπεσεν, ἔπεσεν ἡ Βαβυλών.” Ἔπειτα εἶδα τοὺς ἀπογοητευμένους νὰ ὑψώνουν πάλιν τοὺς ὀφθαλμοὺς τους πρὸς τὸν οὐρανόν, ἀτενίζοντας μὲ πίστι καὶ ἐλπίδα τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Κυρίου των. Ἀλλὰ πολλοὶ ἔμοιαζαν νὰ παραμένουν σὲ μία ἀνόητη κατάσταση, ὡς ἐὰν ἐκοιμῶντο· ὅμως μποροῦσα νὰ διακρίνω στὰ πρόσωπά τους τὸ ἴχνος βαθείας λύπης. Οἱ ἀπογοητευμένοι εἶδαν ἀπὸ τὰς Γραφὰς ὅτι εὑρίσκονταν στὸν καιρὸν τῆς ἀναμονῆς καὶ ὅτι ἔπρεπε μὲ ὑπομονὴ νὰ περιμένουν τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ὁράματος. Τὰ ἴδια τεκμήρια ποὺ τοὺς ὁδήγησαν νὰ προσδοκοῦν τὸν Κύριόν των τὸ 1843, τοὺς ὁδήγησαν νὰ Τὸν ἀναμένουν τὸ 1844. Ὅμως εἶδα ὅτι ἡ πλειονότης δὲν διέθετε ἐκείνη τὴν ἐνέργεια ποὺ χαρακτήριζε τὴν πίστι τους τὸ 1843. Ἡ ἀπογοήτευσίς τους εἶχε καταβάλει τὴν πίστι τους....»
“As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.
«Καθώς η διακονία του Ιησού ολοκληρωνόταν στα άγια, και Εκείνος εισήλθε στα άγια των αγίων και στάθηκε ενώπιον της κιβωτού που περιείχε τον νόμο του Θεού, απέστειλε έναν άλλον ισχυρόν άγγελο με ένα τρίτο μήνυμα προς τον κόσμο. Ένας πάπυρος ετέθη στο χέρι του αγγέλου, και καθώς κατέβαινε στη γη με δύναμη και μεγαλοπρέπεια, διακήρυττε μια φοβερή προειδοποίηση, με την πιο τρομερή απειλή που μεταφέρθηκε ποτέ στον άνθρωπο. Το μήνυμα αυτό είχε σκοπό να θέσει τα τέκνα του Θεού σε επιφυλακή, δείχνοντάς τους την ώρα του πειρασμού και της αγωνίας που ήταν μπροστά τους. Είπε ο άγγελος: “Θα φερθούν σε στενή σύγκρουση με το θηρίο και την εικόνα του. Η μόνη τους ελπίδα για αιώνια ζωή είναι να παραμείνουν σταθεροί. Αν και η ζωή τους διακυβεύεται, πρέπει να κρατήσουν σταθερά την αλήθεια.” Ο τρίτος άγγελος κλείνει το μήνυμά του ως εξής: “Εδώ είναι η υπομονή των αγίων· εδώ είναι εκείνοι που τηρούν τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού.” Καθώς επαναλάμβανε αυτά τα λόγια, έδειξε προς το ουράνιο αγιαστήριο. Η διάνοια όλων όσοι δέχονται αυτό το μήνυμα στρέφεται προς τα άγια των αγίων, όπου ο Ιησούς στέκεται ενώπιον της κιβωτού, ασκώντας την τελική Του μεσιτεία για όλους εκείνους για τους οποίους το έλεος ακόμη παραμένει και για εκείνους που, από άγνοια, παρέβησαν τον νόμο του Θεού. Η εξιλέωση αυτή γίνεται τόσο για τους δικαίους νεκρούς όσο και για τους δικαίους ζωντανούς. Περιλαμβάνει όλους όσοι πέθαναν εμπιστευόμενοι στον Χριστό, αλλά οι οποίοι, επειδή δεν είχαν λάβει το φως σχετικά με τις εντολές του Θεού, είχαν αμαρτήσει από άγνοια παραβαίνοντας τις διατάξεις του.» Early Writings, 245, 255.