Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Τριάντα Τρία

Όλοι οι προφήτες συμφωνούν μεταξύ τους, και όλοι μαρτυρούν ειδικότερα για το τέλος του κόσμου παρά για τις ημέρες στις οποίες έζησαν. Η μαρτυρία τους πρέπει να εφαρμοσθεί στην προφητική περίοδο του καιρού της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, διότι εκεί λαμβάνει χώρα η εκπλήρωση κάθε οράσεως. Ο Ησαΐας, στο έκτο κεφάλαιο, εν οράματι έλαβε άδεια να αντικρίσει τα Άγια των Αγίων, κατά την περίοδο του καιρού της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, όπου είδε τη δόξα του Θεού. Γνωρίζουμε ότι αυτό συνέβη μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, διότι άκουσε τους αγγέλους, στο εδάφιο τρία, να δηλώνουν ότι τότε η γη ήταν πλήρης της δόξας Του.

Σε συμφωνία με τον Ησαΐα, στον προφήτη Ιεζεκιήλ επετράπη επίσης να δει μέσα στα Άγια των Αγίων. Το όραμα του Ιεζεκιήλ άρχισε στο πρώτο κεφάλαιο, πρώτο εδάφιο.

Το όραμά του συνεχίζεται επί κεφάλαια και αποτελεί συνέχεια του ίδιου οράματος στα κεφάλαια οκτώ και εννέα, το οποίο προσδιορίζει τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Αυτό το γνωρίζουμε από την προσεκτική μαρτυρία του.

Το όραμα των κεφαλαίων οκτώ και εννέα, που προσδιορίζει τις δύο τάξεις οι οποίες διαμορφώνονται κατά τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, ήταν «σύμφωνα με το όραμα που» ο Ιεζεκιήλ είχε δει «στην πεδιάδα». Το όραμα που είχε δει στην πεδιάδα προσδιορίζεται στο τρίτο κεφάλαιο.

Το όραμα του Ιεζεκιήλ περί της «πεδιάδος» ήταν όπως η «δόξα την οποίαν» ο Ιεζεκιήλ «είδε παρά τον ποταμόν Χεβάρ», και εκείνο ήταν το όραμα του πρώτου κεφαλαίου, πρώτου εδαφίου. Το όραμα της σφραγίσεως στο ένατο κεφάλαιο, και το όραμα της «πεδιάδος», ήσαν απλώς συνέχειες του οράματος του ποταμού Χεβάρ. Ήταν όραμα της δόξης του Θεού στα Άγια των Αγίων, κατά τη διάρκεια της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, καθώς ακριβώς ήταν και το όραμα του Ησαΐα. Το όραμα του Ησαΐα προσδιόριζε το έργο του Θεού να εγείρει αγγελιοφόρους κατά τον καιρό της σφραγίσεως, και στα κεφάλαια δύο και τρία, ο Ιεζεκιήλ προσδιορίζει αυτό ακριβώς το έργο με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από τον Ησαΐα, διότι παρουσιάζει έναν αγγελιοφόρο ο οποίος πρόκειται να μεταφέρει ένα μήνυμα προς τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό, και προκειμένου να κατανοήσει το μήνυμα που πρόκειται να μεταφέρει προς τον αποστάτη λαό, ο οποίος παραμερίζεται, ο Ιεζεκιήλ διατάσσεται να φάγει το μικρό βιβλίο, που ήταν στο χέρι του αγγέλου όταν Εκείνος κατήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Ένας εθνικός στην Αγία Γραφή είναι ξένος, και ο ξένος ομιλεί ξένη λαλιά. Ο Ιεζεκιήλ απεστάλη προς τον οίκο του συγχρόνου Ισραήλ, ο οποίος στον καιρό της σφραγίσεως είναι η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, η οποία παρακάμπτεται. Το μήνυμα κατά τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι προς την εκκλησία του Θεού, η οποία κρίνεται πρώτα, και έπειτα, κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, η δεύτερη φωνή του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως καλεί το εθνικό ποίμνιο του Θεού να εξέλθει από τη Βαβυλώνα. Όταν ο Ησαΐας, στο έκτο κεφάλαιο, εκπροσωπεί εκείνους που αποδέχονται την κλήση να αποσταλούν προς τον αποστατικό οίκο με το μήνυμα της Λαοδικείας, προειδοποιείται εκ των προτέρων ότι αυτοί είναι λαός ο οποίος, βλέποντας, δεν αντιλαμβάνεται, και ακούοντας, δεν κατανοεί. Ο Ησαΐας καταγράφει ακριβώς το γνώρισμα εκείνο που ο Ιησούς παρέθεσε από το έκτο κεφάλαιο του Ησαΐα, όταν απέδωσε αυτό ακριβώς το γνώρισμα στους σχολαστικούς Ιουδαίους, οι οποίοι παρακάμπτονταν στην ιστορία του Χριστού.

Στο δωδέκατο κεφάλαιο, ο Ιεζεκιήλ χρησιμοποιεί επίσης ακριβώς την ίδια ορολογία, τοποθετώντας έτσι συγκεκριμένα το δωδέκατο κεφάλαιο στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

Το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ προσδιορίζει τον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και, πράττοντας τούτο, απευθύνεται στο κίβδηλο μήνυμα της όψιμης βροχής που προσφέρεται από τους μεθύστακες του Εφραΐμ, οι οποίοι εξουσιάζουν τον λαό της Ιερουσαλήμ, τους μεθύστακες που δεν δύνανται να αναγνώσουν το βιβλίο που είναι σφραγισμένο. Το κίβδηλο μήνυμά τους περί της όψιμης βροχής βασίζεται στο να τοποθετούν τις προφητικές οράσεις του Λόγου του Θεού πολύ μακριά μέσα στο μέλλον.

Στα εδάφια τρία έως δεκαπέντε, ο Ιεζεκιήλ λαμβάνει εντολή να παραστήσει τον λαό του Θεού να οδηγείται στην αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα. Η αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα αντιπροσωπεύει τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, και κατόπιν, στα εδάφια δεκαέξι έως είκοσι, προσδιορίζει τον λιμό που συνοδεύει την καταστροφή των πόλεων, η οποία αρχίζει κατά την ώρα του μεγάλου σεισμού, που είναι ο προσεχώς ερχόμενος νόμος της Κυριακής. Τα οφέλη της διαβιώσεως στην ύπαιθρο κατά τη διάρκεια εκείνης της κρίσιμης περιόδου παριστάνονται εκεί, και έπειτα, στα εδάφια είκοσι ένα έως είκοσι οκτώ, έχουμε το χωρίο που αναγνωρίσθηκε ως παρούσα αλήθεια στη Μιλλεριτική ιστορία. Το χωρίο παρατίθεται κατά λέξιν στο The Great Controversy, στην περιγραφή της Μιλλεριτικής ιστορίας μέσα στο βιβλίο.

Το παραχαραγμένο μήνυμα της όψιμης βροχής, το οποίο παρουσιάζεται κατά τον καιρό της σφράγισης των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, ισχυρίζεται ότι «αι ημέραι μακρύνονται, και πάσα όρασις εκλείπει». Διότι, άραγε, δεν απέτυχαν εκείνοι οι αγγελιοφόροι που εκπροσωπούνται από τον Μωυσή, τον Ηλία, τον Ιεζεκιήλ, τον Ησαΐα και τον Ιωάννη στην πρόρρησή τους περί της 18ης Ιουλίου 2020; Το μήνυμα του Λαοδικέως Αντβεντιστή κατά τον καιρό εκείνο είναι ότι «η όρασις ην ούτος ορά, είναι διά πολλάς ημέρας, και περί καιρών μακράν ούτος προφητεύει». Κατά την ιστορία εκείνη, όχι μόνον θα εκπληρωθεί πάσα όρασις, αλλά και ο αγγελιοφόρος οφείλει να ειπεί προς τον απολωλότα οίκο του συγχρόνου Ισραήλ, «Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός», «θέλω παύσει» την παραχαραγμένη «παροιμία» του Λαοδικειανού Αντβεντισμού. Ειπέ προς αυτούς, «αι ημέραι επλησίασαν, και η έκβασις πάσης οράσεως». «Δεν θέλει πλέον βραδύνει ουδείς εκ των λόγων μου, αλλά ο λόγος τον οποίον ελάλησα θέλει εκτελεσθή, λέγει Κύριος ο Θεός».

Το μήνυμα της Λαοδίκειας απαιτεί το μήνυμα να προσδιορίζει ότι οι ημέρες είναι πλησίον, όταν το αποτέλεσμα κάθε οράσεως πρόκειται να λάβει χώρα, και οι ημέρες αυτές είναι οι ημέρες της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Το ουσιώδες σημείο που δεν πρέπει να διαφύγει στο χωρίο είναι ότι ο Θεός δηλώνει άμεσα πως κατά τις «ημέρες», οι οποίες αντιπροσωπεύουν την περίοδο του καιρού της σφραγίσεως, θα παύσει η «μάταιη όραση» του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, η «κολακευτική μαντεία» τους και η πλαστή «παροιμία» τους. Ο Θεός παύει το πλαστό μήνυμά τους περί όψιμης βροχής πριν από τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, διότι το παύει στις ημέρες τις οποίες απευθύνει. Το παύει, επιβεβαιώνοντας το αληθινό μήνυμα της όψιμης βροχής, καθώς υψώνει εκείνους που είναι εκλεγμένοι να είναι το σημείο κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Αυτοί οι εκλεγμένοι σφραγίζονται πριν από τον «σεισμό».

Ο άλλος τρόπος με τον οποίο Εκείνος κάνει να παύσει η μάταιη παροιμία του πλαστού μηνύματος της όψιμης βροχής είναι μέσω της έλευσης των απρόσμενων και κλιμακούμενων κρίσεων του Θεού, οι οποίες έρχονται ως συντριπτική έκπληξη στα τέκνα του σκότους, αλλά αποτελούν μέρος αυτού ακριβώς του μηνύματος που τα τέκνα του φωτός θα έχουν προαναγγείλει. Η ιστορία στην οποία τώρα εισερχόμαστε πρόκειται να έλθει αντιμέτωπη με τις κρίσεις του Θεού. Οι κρίσεις αυτές παριστάνονται επανειλημμένως στον Λόγο του Θεού, και η περίοδος της σφράγισης, η οποία άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, είναι το σημείο στο οποίο κάθε όραμα, συμπεριλαμβανομένων των οραμάτων των κρίσεων του Θεού, πρέπει να φθάσει, διότι ο Λόγος Του ουδέποτε αστοχεί.

Σε προηγούμενα άρθρα αποδείξαμε ότι τα τρία πρώτα κεφάλαια του βιβλίου του Δανιήλ αντιπροσωπεύουν τα μηνύματα των τριών αγγέλων του δεκάτου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου και, επομένως, αποτελεί απεικόνιση της δεύτερης δοκιμασίας κατά την περίοδο της σφραγίσεως. Η πρώτη δοκιμασία ήταν το πρώτο κεφάλαιο, και ήταν η δοκιμασία της διατροφής, κατά πόσον ένα πρόσωπο θα επέλεγε την ουράνια τροφή ή την τροφή της Βαβυλώνος. Το δεύτερο κεφάλαιο παριστάνετο μέσω της κεκρυμμένης αλήθειας μέσα στο όνειρο του Ναβουχοδονόσορος περί της εικόνος των θηρίων, τα οποία είναι βασίλεια.

Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει τη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου κατά τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και περιέχει μια κατανόηση που είναι κρυμμένη, διότι ο Ναβουχοδονόσορ δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί το όνειρο. Αντιπροσωπεύει μια κρυμμένη αλήθεια που αποσφραγίζεται στην ιστορία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, καθώς και μια κρυμμένη αλήθεια σχετικά με τα βασίλεια της βιβλικής προφητείας που παριστάνονται στην εικόνα. Αποτελούσε δοκιμασία ζωής ή θανάτου για τον Δανιήλ και τους τρεις άξιους, και επίσης για τους Χαλδαίους σοφούς που έτρωγαν από τη βαβυλωνιακή τροφή.

Στην Έλεν Γ. Ουάιτ εδείχθη ότι η εικόνα του θηρίου θα σχηματισθεί «προτού κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας, διότι είναι η μεγάλη δοκιμασία για τον λαό του Θεού, δια της οποίας θα αποφασισθεί ο αιώνιος προορισμός τους». Το κεκρυμμένο όνειρο του Ναβουχοδονόσορος αντιπροσωπεύει εκείνη τη δοκιμασία. Η κεκρυμμένη αλήθεια της εικόνος, η οποία έχει αποκαλυφθεί στις ημέρες αυτές, όταν η εκπλήρωση κάθε οράσεως δεν παρατείνεται πλέον, είναι ότι ο Ιησούς, ως το Άλφα και το Ωμέγα, προσδιόρισε, στις πρώτες και στις τελευταίες αναφορές προς τα βασίλεια της βιβλικής προφητείας, ότι το όγδοο θηρίο είναι εκ των επτά.

Το όγδοο θηρίο της Αποκαλύψεως, στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, το οποίο είναι εκ των επτά, είναι η παπική εξουσία, η οποία έχει επανέλθει στον θρόνο της γης, και το βαθύτερο, κρυμμένο μυστικό που έχει αποκαλυφθεί είναι ότι, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες σχηματίζουν εικόνα του θηρίου σε αυτό το έθνος, θα αντιπροσωπεύουν επίσης το φαινόμενο του ογδόου, το οποίο είναι εκ των επτά. Ο έκτος πρόεδρος από τον καιρό του τέλους το 1989, ο οποίος είναι ο πλούσιος πρόεδρος που ξεσήκωσε όλη την επικράτεια του δράκοντος, έλαβε θανατηφόρο πολιτικό τραύμα από τα χέρια των προοδευτικών, woke, φιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών το 2020, καθώς το Ρεπουμπλικανικό κέρας δολοφονήθηκε στους δρόμους από το αθεϊστικό θηρίο της Αποκαλύψεως, στο ενδέκατο κεφάλαιο.

Ταυτοχρόνως, το κίνημα του τρίτου αγγέλου δέχθηκε θανατηφόρο πλήγμα στις 18 Ιουλίου 2020, από το χέρι του αθεϊστικού θηρίου της Αποκαλύψεως, κεφάλαιο ένδεκα. Το κίνημα εκείνο αποτελούνταν από Λαοδικείς Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, και το 2023 ανεγέρθηκε ως το Φιλαδελφικό κίνημα του τρίτου αγγέλου. Και τα δύο κέρατα εθανατώθησαν το 2020, και αμφότερα τα κέρατα ανίστανται έπειτα από τρεισήμισι συμβολικές ημέρες. Ο σχηματισμός της πολιτικής εικόνας του θηρίου συνίσταται στον συνδυασμό Εκκλησίας και Κράτους στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το θηρίο του οποίου κατασκευάζουν εικόνα στις έσχατες ημέρες είναι το όγδοο θηρίο, το οποίον είναι εκ των επτά. Όταν το θηρίο-εικόνα σχηματισθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα κατέχει εκείνο ακριβώς το προφητικό γνώρισμα του ογδόου θηρίου της Ρώμης.

Όταν η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου εκπληρωθεί επί του αληθινού προτεσταντικού κέρατος, όσοι αναγνωρίζουν τις προφητικές αλήθειες που συνδέονται με τη διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου και στα δύο κέρατα του θηρίου της γης, θα σφραγιστούν για την αιωνιότητα με την εικόνα του Χριστού. Εκείνες οι μωρές παρθένες που έχουν αποδεχθεί το μάταιο και κολακευτικό όραμα θα έχουν διαμορφώσει την εικόνα του θηρίου για την αιωνιότητα.

Το «περίπλοκο παίγνιο των ανθρωπίνων γεγονότων» είναι εκείνο που παριστανόταν από τους τροχούς που διασταυρώνονταν με τους τροχούς στο όραμα του Ιεζεκιήλ περί του Παναγίου, κατά τον καιρό της σφραγίσεως. Τα γεγονότα εκείνα τελούν υπό θείο έλεγχο, διότι τα γεγονότα εκείνα είναι η εκπλήρωση όλων των οράσεων του Λόγου του Θεού, οι οποίες βρίσκουν την τελική και τελεία εκπλήρωσή τους στον καιρό της σφραγίσεως. Υπάρχει ένας «ήχος» που προσδιορίζει «μια συγκλονιστική κρίση» την οποία ο «κόσμος βρίσκεται στο χείλος» να συνειδητοποιήσει. Εκείνος ο «ήχος» κάνει «τη γη να τρέμει και τις καρδιές των ανθρώπων να αποκάμνουν από φόβο». Τόσο ο σεισμός της γης, όσο και το ότι οι καρδιές των ανθρώπων αποκάμνουν από φόβο, είναι σύμβολα του ήχου της εβδόμης και τελικής Σάλπιγγας, η οποία είναι το τρίτο ουαί.

Η εξοργιστική πρόκληση των εθνών από το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο είναι ως γυναίκα που ωδίνει, απεικονίζοντας έτσι μια αυξανόμενη, κλιμακούμενη κρίση. Αυτή η κλιμακούμενη κρίση άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001· και στις 7 Οκτωβρίου 2023 επήλθε ο επόμενος ακραίος πόνος τοκετού, και επειδή ο Λόγος του Θεού ουδέποτε αποτυγχάνει, ο επόμενος πόνος της γέννας έρχεται πολύ σύντομα, και θα είναι ακόμη πιο καταστροφικός. Εξακολουθείτε να κατοικείτε σε πόλη;

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.