Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Τριάντα Εννέα

Εξετάζουμε την εναρμόνιση του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, εδαφίου 40, με τα εδάφια 1 και 2 του ιδίου κεφαλαίου. Το εδάφιο 1 προσδιορίζει τον καιρό του τέλους στο 1989, και το εδάφιο 40 επίσης σημειώνει τον καιρό του τέλους στο 1989, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως, όπως αυτή παριστάνεται με την κατεδάφιση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου 1989.

Το δεύτερο εδάφιο προσδιορίζει ως τον πλουσιότερο από όλους τους προέδρους τον έκτο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών μετά το 1989, και έτσι υποδεικνύει συγκεκριμένα τον Donald Trump. Με τον τρόπο αυτόν προσδιορίζει ότι ο Trump θα «ξεσηκώσει» ολόκληρη την Ελλάδα, η οποία ήταν η ελληνική αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του τρίτου εδαφίου. Το ελληνικό βασίλειο των εδαφίων τρία και τέσσερα είναι το σύμβολο μιας παγκόσμιας βασιλείας στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ.

Ο William Miller επινόησε τη φράση «η ιστορία και η προφητεία συμφωνούν», και η ιστορία του Donald Trump παρέχει αδιάσειστη απόδειξη ότι δεν ήταν μόνον ο πλουσιότερος από τους οκτώ τελευταίους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και ότι οι παγκοσμιοποιητές των Ηνωμένων Πολιτειών, και ολόκληρου του κόσμου, μισούν τον Donald Trump με ένα μίσος τόσο παράλογο, ώστε πολλοί το χαρακτηρίζουν ως παραφροσύνη.

Ο πρώτος από τους τελευταίους οκτώ προέδρους, αρχίζοντας το 1989, προτυποποίησε σαφώς τον Τραμπ με ποικίλους τρόπους, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο έκτος πρόεδρος στο εδάφιο δύο θα ήταν τελικά ο όγδοος και τελευταίος πρόεδρος. Ο Ρήγκαν, ως ο πρώτος σε μια σειρά οκτώ, θα προτυποποιούσε τον όγδοο και τελευταίο, διότι ο Ιησούς πάντοτε εικονογραφεί το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός πράγματος.

Η μαρτυρία του Ronald Reagan, του προέδρου κατά τον καιρό του τέλους το 1989, αντιπροσωπεύει προφητικώς τον πρόεδρο που θα ήταν ο τελευταίος από τους οκτώ προέδρους. Θα υπήρχαν επτά πρόεδροι μετά τον Reagan, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παύουν να υφίστανται ως η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας κατά τον εγγίζοντα νόμο της Κυριακής, και, εν όψει εκείνου του νόμου της Κυριακής, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχηματίζουν εικόνα του θηρίου, και εκείνο το θηρίο είναι το όγδοο, εκ των επτά θηρίων. Ο Reagan ήταν ο πρώτος πρόεδρος κατά τον καιρό του τέλους το 1989, και ο τελευταίος θα ήταν ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά.

Ο Ρήγκαν είπε, στις 12 Ιουνίου 1987, κατά τη διάρκεια ομιλίας στην Πύλη του Βρανδεμβούργου κοντά στο Τείχος του Βερολίνου στο Δυτικό Βερολίνο της Γερμανίας, απευθυνόμενος στον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ: «Γενικέ Γραμματέα Γκορμπατσόφ, αν επιζητείτε ειρήνη, αν επιζητείτε ευημερία για τη Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη, αν επιζητείτε φιλελευθεροποίηση: ελάτε εδώ, σε αυτή την πύλη! Κύριε Γκορμπατσόφ, ανοίξτε αυτή την πύλη! Κύριε Γκορμπατσόφ, γκρεμίστε αυτό το τείχος!» Η πρώτη από τις πλέον διάσημες φράσεις των τελευταίων οκτώ προέδρων σηματοδότησε την εκπλήρωση του γκρεμίσματος του τείχους δύο χρόνια αργότερα, στις 9 Νοεμβρίου 1989.

Πράττοντας τούτο, η έμφαση του Ρήγκαν στο να γκρεμιστεί το τείχος μίλησε προς τον όγδοο πρόεδρο, ο οποίος, ενώ έθετε υποψηφιότητα για να γίνει ο έκτος πρόεδρος, θεμελίωσε την εκστρατεία του στην υπόσχεση «να οικοδομήσει το τείχος». Ο πρώτος από τους τελευταίους οκτώ προέδρους κάλεσε να γκρεμιστεί το τείχος, και το Τείχος του Βερολίνου γκρεμίστηκε το 1989, στον καιρό του τέλους. Κατά τον προσεχή νόμο της Κυριακής, το «τείχος» του διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους θα κατεδαφιστεί, όπως προεικονίστηκε από την απαρχή το 1989. Στο μέσον εκείνης της περιόδου, ο έκτος πρόεδρος, ο οποίος ξεσηκώνει τους παγκοσμιοποιητές, επιχειρεί να οικοδομήσει ένα τείχος που εκείνοι δεν θέλουν, και όταν θα είναι εκ νέου ο όγδοος πρόεδρος εκ των επτά, ένα άλλο «τείχος» θα πέσει.

Ο πρώτος από τους οκτώ προέδρους χαρακτηρίζεται από την κατεδάφιση ενός τείχους, το οποίο σηματοδοτούσε τον καιρό του τέλους, όπως παριστάνεται στο Δανιήλ ένδεκα εδάφιο σαράντα, και ο τελευταίος από τους οκτώ προέδρους χαρακτηρίζεται από την κατεδάφιση ενός «τείχους», το οποίο σηματοδοτεί το τέλος του καιρού της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, όπως παριστάνεται στο Δανιήλ κεφάλαιο ένδεκα εδάφιο σαράντα ένα.

Ο Πρόεδρος Ρήγκαν ήταν ένας πρώην Δημοκρατικός που είχε στραφεί στους Ρεπουμπλικανούς, ένας πρώην αστέρας των μέσων ενημέρωσης, ένας άνθρωπος γνωστός για τον καθαρό και εύγλωττο λόγο του, με βαθιά αίσθηση του χιούμορ, ένας δημοσιονομικός συντηρητικός που διεξήγαγε την εκστρατεία του εναντίον του κατεστημένου στην Ουάσιγκτον, D.C. Ωστόσο, παρά τη ρητορική του Ρήγκαν κατά την πρώτη του εκστρατεία εναντίον του κατεστημένου («βάλτου») που είχε παγιωθεί στην πρωτεύουσα του έθνους, κατέληξε να διορίσει σε υπουργικές θέσεις του υπουργικού του συμβουλίου υψηλότερο ποσοστό επικυρωμένων παγκοσμιοποιητικών πολιτικών από κάθε άλλον σύγχρονο πρόεδρο έως εκείνη την εποχή. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να επιλέξει τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο ως Αντιπρόεδρό του, έναν άνθρωπο του οποίου οι οικογενειακές ρίζες εκτείνονται βαθιά πίσω στην ιστορία του παγκοσμιοποιητισμού.

Ο Τραμπ διεξήγαγε την προεκλογική του εκστρατεία με σύνθημα τον εξαγνισμό του κατεστημένου, το οποίο αποκαλούσε «τον βάλτο», όμως το ιστορικό των ανδρών που επέλεξε να συνεργασθούν στενά μαζί του αποκαλύπτει τη μεγαλύτερη αδυναμία του. Σχεδόν όλοι αυτοί οι άνδρες ήταν εκπρόσωποι του «βάλτου» στον οποίο ο Τραμπ αντιτίθεται τόσο σθεναρά. Ο Τραμπ, όπως και ο Ρήγκαν, ήταν πρώην Δημοκρατικός που έγινε Ρεπουμπλικανός, πρώην αστέρας των μέσων ενημερώσεως, άνθρωπος γνωστός για τη ρητορική του δεινότητα, με βαθιά αίσθηση του χιούμορ, και δημοσιονομικός συντηρητικός.

Ο τελευταίος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι ο πρόεδρος κατά τον χρόνο που θα σχηματισθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες η εικόνα του παπισμού (η εικόνα του θηρίου). Ο όγδοος και τελευταίος πρόεδρος από το 1989 και εξής θα εμπλακεί, επομένως, σε πόλεμο εναντίον μιας δύναμης-δράκοντος, διότι μέσα σε έναν μακρό, παρατεταμένο πόλεμο με τον δράκοντα ο παπισμός ενθρονίσθηκε αρχικώς από μια δύναμη-δράκοντα το 538, κατόπιν εκθρονίσθηκε από την ίδια δύναμη-δράκοντα το 1798, και θα ενθρονισθεί πάλι από τη δρακόντεια δύναμη που εκπροσωπείται από τους δέκα βασιλείς, οι οποίοι συμφωνούν να δώσουν την έβδομη βασιλεία τους στον παπισμό, και οι οποίοι στη συνέχεια εκθρονίζουν το παπικό θηρίο, όταν την κατακαύσουν με πυρ και φάγουν τις σάρκες της, καθώς αυτή φθάνει στο τέλος της χωρίς να υπάρχει κανείς να τη βοηθήσει.

Ο πρόεδρος που πρόκειται να είναι ο όγδοος, δηλαδή εκ των επτά, θα είναι επίσης ο πρόεδρος που εμπλέκεται σε πόλεμο εναντίον μιας εξουσίας-δράκοντος. Αυτός ο πόλεμος ταυτοποιείται όταν ο έκτος και πλουσιότερος πρόεδρος ξεσηκώνει όλες τις παγκοσμιοποιητικές εξουσίες του δράκοντος. Από τους οκτώ τελικούς προέδρους, αρχίζοντας από το 1989, δύο έχουν αποβιώσει, αφήνοντας έξι πιθανούς προέδρους που θα μπορούσαν να εμπλακούν σε πόλεμο εναντίον μιας εξουσίας-δράκοντος.

Από αυτές τις έξι δυνατότητες, οι τέσσερις είναι απροκάλυπτα παγκοσμιοποιητές, κινούμενοι από τη δύναμη του δράκοντος. Ένας από τους έξι, όπως και ο πατέρας του, ομολογεί ότι είναι Ρεπουμπλικανός, αλλά είναι Ρεπουμπλικανός μόνο κατ’ όνομα, και, όπως ο πατέρας του, είναι εκπρόσωπος της παγκοσμιοποιητικής δύναμης του δράκοντος. Από τους έξι εν ζωή προέδρους, μόνον ένας δεν είναι σαφώς παγκοσμιοποιητής, και αυτός είναι ο πρόεδρος που αναστατώνει τους παγκοσμιοποιητές. Αυτός είναι ο μόνος από τους οκτώ τελευταίους προέδρους που θα μπορούσε να εκπληρώσει το στοιχείο της εικόνας του παπισμού, υπό την έννοια ότι εμπλέκεται σε πόλεμο εναντίον μιας δύναμης του δράκοντος.

Ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος παρέθεσε περίφημα ένα χωρίο της Αγίας Γραφής σχετικά με τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, το οποίο πραγματεύεται ακριβώς αυτό το γεγονός.

Ο πόλεμος τοῦ δράκοντος ἐναντίον τοῦ πλουσιωτάτου προέδρου, ὁ ὁποῖος ἐξεγείρει τὸ βασίλειο τῆς Ἑλλάδος, δύναται νὰ εἶναι μόνον μεταξὺ τοῦ Donald Trump καὶ τῶν παγκοσμιοποιητῶν, διότι καὶ οἱ ἄλλοι πέντε πιθανοὶ ἐν ζωῇ πρόεδροι εἶναι ἀντιαμερικανοὶ παγκοσμιοποιηταί. Ὅταν ὁ Lincoln παρέθεσε τοὺς προηγουμένους στίχους, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ διαίρεση τοῦ ἔθνους εἰς τὰ δύο στρατόπεδα τῶν φιλοδούλων καὶ τῶν ἀντιδούλων, ἀπευθυνόταν στοὺς φιλοδούλους Δημοκρατικούς καὶ στοὺς ἀντιδούλους Ρεπουμπλικανούς, καὶ πράττοντας τοῦτο ἀπευθυνόταν στὸν πόλεμο τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν μεταξὺ τῶν παγκοσμιοποιητῶν Δημοκρατικῶν, τὸν ὁποῖον ὁ τελευταῖος Ρεπουμπλικανὸς πρόεδρος ἐξεγείρει μὲ τὸ κίνημά του τοῦ MAGA-ισμοῦ, τὸ ὁποῖο ἐκπροσωπεῖ καὶ ἡγεῖται.

Ως ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, ο Λίνκολν προτυπώνει τον τελευταίο Ρεπουμπλικανό πρόεδρο. Ο τελευταίος πρόεδρος εκπροσωπείται επίσης από τον Ρεπουμπλικανό πρόεδρο κατά τον καιρό του τέλους, το 1989. Αυτοί οι δύο μάρτυρες προσδιορίζουν ότι ο πρόεδρος τον οποίο προτυπώνουν είναι Ρεπουμπλικανός. Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος κατά τον καιρό του τέλους, το 1989, δεν ήταν απλώς Ρεπουμπλικανός, αλλά ήταν ο πρώτος από τους τελευταίους οκτώ προέδρους. Ο τελευταίος πρόεδρος θα έχει επίσης προτυπωθεί από τον George Washington, τον πρώτο πρόεδρο και τον πρώτο Αρχιστράτηγο.

Η Ουάσιγκτον, με τη σειρά της, είχε τυποποιηθεί από τον πρώτο πρόεδρο κατά την περίοδο που παριστάνεται από το 1776, και εκείνος ο πρώτος πρόεδρος (Peyton Randolph) ήταν ένας από τους επτά άνδρες που υπηρέτησαν κατά τις οκτώ περιόδους που παριστάνονται από επτά άνδρες. Ο Randolph ήταν ο πρώτος από τους οκτώ, και επομένως παρίστανε τον Reagan, ο οποίος ήταν ο πρώτος από τους οκτώ, και ήταν ο όγδοος που ήταν εκ των επτά. Ο Randolph, λοιπόν, παρίστανε την Ουάσιγκτον (τον πρώτο πρόεδρο), τον Lincoln (τον πρώτο Ρεπουμπλικανό πρόεδρο), τον Reagan (τον πρώτο πρόεδρο των τελευταίων οκτώ) και τον όγδοο πρόεδρο μετά το 1989, ο οποίος, κατ’ προφητική αναγκαιότητα, θα ήταν ο όγδοος, που ήταν εκ των επτά.

Η Ουάσιγκτον θα τυποποιούνταν επίσης από τον Τζον Χάνκοκ, ο οποίος ήταν ο πρόεδρος στην ιστορία που αντιπροσωπεύεται από το 1789, και ο οποίος ήταν, όπως και ο Ράντολφ, ο όγδοος, που ήταν εκ των επτά. Ο Ράντολφ είχε τυποποιήσει την Ουάσιγκτον· έτσι, όταν ο Χάνκοκ ευθυγραμμίζεται με τον Ράντολφ ως ο όγδοος που είναι εκ των επτά, ο Χάνκοκ αντιπροσωπεύει τον όγδοο πρόεδρο μετά το 1989, ο οποίος, από προφητική αναγκαιότητα, θα ήταν ο όγδοος, που ήταν εκ των επτά.

Ο Randolph, ο Hancock, ο Washington, ο Lincoln και ο Reagan τυποποιούν όλοι τον τελευταίο πρόεδρο. Δύο από αυτούς τους μάρτυρες θεμελιώνουν ότι ο τελευταίος πρόεδρος θα είναι Ρεπουμπλικανός. Δύο θεμελιώνουν ότι ο τελευταίος πρόεδρος θα είναι όγδοος, δηλαδή εκ των επτά. Οι πέντε εν ζωή πρόεδροι από τους οκτώ προέδρους μετά τον καιρό του τέλους το 1989, προσδιορίζουν ότι μόνον ο Trump διαθέτει την πολιτική ιδεολογία ώστε να εμπλακεί σε πόλεμο με τη δύναμη του δράκοντος.

Του Λίνκολν είχε προηγηθεί ο Τζέιμς Μπιούκαναν, Δημοκρατικός, τον οποίο οι έντιμοι ιστορικοί αναγνωρίζουν ως τον λιγότερο αποτελεσματικό πρόεδρο εκείνης της πρώιμης αμερικανικής ιστορίας, και του οποίου η αναποτελεσματική ηγεσία ουσιαστικά προκάλεσε τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πριν ακόμη ο Λίνκολν ορκιστεί, οι νότιες πολιτείες είχαν ήδη αρχίσει να αποσχίζονται από την Ένωση, και μόλις έναν μήνα μετά την ορκωμοσία του Λίνκολν έπεσαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Ο Μπιούκαναν έθεσε σε κίνηση τις εξελίξεις που προκάλεσαν έναν πόλεμο, τον οποίο ο Λίνκολν εξαναγκάσθηκε να επιλύσει.

Του Ρήγκαν προηγήθηκε ο πλέον αναποτελεσματικός πρόεδρος των νεότερων χρόνων. Ο Κάρτερ, Δημοκρατικός, εξέθεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της ανικανότητάς του να αντιμετωπίσει ορθά το ριζοσπαστικό Ισλάμ, το οποίο βρισκόταν στο Ιράν.

Τον Τραμπ προηγήθηκε ο Ομπάμα, ένας Δημοκρατικός, ο οποίος σκόπιμα εγκαινίασε τις διαιρέσεις, πολιτισμικές, πολιτικές και οικονομικές, οι οποίες έκτοτε μόνο αυξήθηκαν. Η αναποτελεσματική ηγεσία του προτυπώθηκε τόσο από τον Buchanan όσο και από τον Carter, αλλά στην ιστορία επί της οποίας προήδρευσε, τα Κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης είχαν ήδη αρχίσει να εκδηλώνονται παραλλήλως προς το Υπουργείο Δημόσιας Διαφώτισης και Προπαγάνδας του Ράιχ του Adolph Hitler. Οι επιθέσεις του Ομπάμα κατά των κοινωνικών, πολιτικών, χρηματοοικονομικών και θρησκευτικών θεσμών των Ηνωμένων Πολιτειών συγκαλύφθηκαν, για όσους επέλεγαν να μη βλέπουν, και η αναποτελεσματικότητά του ως ανθρώπου που είχε ορκιστεί να προστατεύει το Σύνταγμα αποκρύφθηκε επιμελώς. Ο Ομπάμα εξέθεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της αδυναμίας του να αντιμετωπίσει ορθώς το ριζοσπαστικό Ισλάμ, το οποίο εδρεύει στο Ιράν.

Όταν ο Τραμπ επανεκλεγεί το 2024, ως ο όγδοος πρόεδρος από την εποχή του Ρήγκαν το 1989, θα έχει για μία ακόμη φορά προηγηθεί αυτού ένας παγκοσμιοποιητής Δημοκρατικός, κινούμενος από τον δράκοντα, ο οποίος έχει πλέον λάβει το στέμμα ως ο πλέον αναποτελεσματικός πρόεδρος στην ιστορία, και ο οποίος έχει επανειλημμένως εκθέσει σε ταπείνωση τις Ηνωμένες Πολιτείες στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει το ριζοσπαστικό Ισλάμ, που εδρεύει στο Ιράν, μολονότι για ακόμη μία φορά τα σύγχρονα Κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης (όπως χαρακτηριστικά προτυπώνονται από το Υπουργείο του Ράιχ για τη Δημόσια Διαφώτιση και Προπαγάνδα) εργάζονται για να θάψουν αυτή την προφανή πραγματικότητα.

Όταν ο Ρήγκαν ανέλαβε την εξουσία, μια άλυτη κρίση με το ριζοσπαστικό Ισλάμ, εντοπισμένη στο Ιράν, είχε αφεθεί άλυτη από τον Δημοκρατικό πρόεδρο. Ο Ρήγκαν έλαβε αμέσως μέτρα για να αντιστρέψει την πορεία των εντάσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του ριζοσπαστικού Ισλάμ, όπως αυτό εκπροσωπείται από το Ιράν. Όταν ο Τραμπ ανέλαβε την εξουσία, μια άλυτη κρίση με το ριζοσπαστικό Ισλάμ, και πάλι εντοπισμένη στο Ιράν, όχι μόνο είχε αφεθεί άλυτη, αλλά και είχε χρηματοδοτηθεί από τον Δημοκρατικό πρόεδρο. Ο Τραμπ έλαβε αμέσως μέτρα για να αντιστρέψει την πορεία των εντάσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του ριζοσπαστικού Ισλάμ, όπως αυτό εκπροσωπείται από το Ιράν. Ο νυν Δημοκρατικός πρόεδρος ανέτρεψε όλη την πρόοδο που είχε επιτευχθεί από τον Τραμπ, και ολόκληρος ο κόσμος σύρεται τώρα στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο εξαιτίας της αναποτελεσματικής ηγεσίας του Μπάιντεν.

Αυτό εκπληρώνει όχι μόνο το έργο σχετικά με το Ισλάμ, το οποίο αντιπροσωπεύεται από την αναποτελεσματικότητα του Carter και από την προώθηση του Ισλάμ εκ μέρους του Obama, αλλά και από το έργο του Buchanan στο να αρχίσει έναν πόλεμο, τον οποίο ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος έπρεπε να επιλύσει.

Όπως και με τον πρώτο Ρεπουμπλικανό πρόεδρο, ο Τραμπ δολοφονήθηκε πολιτικά από τις παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις του δράκοντος στις εκλογές του 2020. Ενώ θεωρούνταν νεκρός στον δρόμο, οι παγκοσμιοποιητές του θηρίου της γης και οι παγκοσμιοποιητές ολόκληρου του κόσμου άρχισαν να πανηγυρίζουν, όπως είχε προφητευθεί στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης.

Έχουμε πλέον φθάσει στο 2024, όπου ο Τραμπ στέκεται στα πόδια του, και ο κόσμος του δράκοντος, ο οποίος πανηγύριζε και ευφραινόταν από τις 6 Ιανουαρίου 2021, έρχεται τώρα αντιμέτωπος με «μέγαν φόβον». Τα Κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης (MSM) βρίσκονται σε πανικό. Τα ίδια τους τα σημεία ομιλίας αρχίζουν να φανερώνουν την ανησυχία τους ότι, όπως λέει εκείνο το παλαιό τραγούδι της ροκ εν ρολ, «εκείνος ο κουρασμένος γέρος άνδρας που έχουν εκλέξει βασιλιά», δεν έχει την ικανότητα να παραμείνει αρκετά κοντά στα ποσοστά του Τραμπ ώστε οι εκλογικές τους μηχανές να ωθήσουν τον Μπάιντεν στην κορυφή. Τα Κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης είναι σήμερα εξίσου μια μηχανή προπαγάνδας όσο ήταν το Υπουργείο του Ράιχ για τη Δημόσια Διαφώτιση και Προπαγάνδα στις ημέρες του Χίτλερ.

Το γεγονός αυτό έχει αποδειχθεί επανειλημμένως πέρα από κάθε μαθηματική πιθανότητα να ισχύει κάτι διαφορετικό. Κάθε φορά που ένα νέο σημείο συζήτησης της παγκοσμιοποίησης εισάγεται στην ευρύτερη κοινωνία, έχει καταγραφεί επανειλημμένως ότι οι διάφορες γραμμές επικοινωνίας που διέπονται από την προπαγανδιστική μηχανή του δράκοντος αναπαράγουν την ίδια ακριβώς διατύπωση, λέξη προς λέξη, καθώς περιγράφουν το ένα ή το άλλο γεγονός ή ζήτημα.

Αν κάποιοι από εσάς γνωρίζετε το παλαιό παιδικό παιχνίδι που λεγόταν «τηλέφωνο», ή μερικές φορές «κινέζικοι ψίθυροι», γνωρίζετε ότι όταν οι άνθρωποι κάθονται σε κύκλο, και καθώς εξελίσσεται το παιχνίδι, το πρώτο πρόσωπο ψιθυρίζει στο αυτί του επόμενου, και έπειτα εκείνος ο ψίθυρος επαναλαμβάνεται γύρω από τον κύκλο, ο αρχικός ψίθυρος που διατρέχει τον κύκλο αναπόφευκτα μεταβάλλεται σε κάτι διαφορετικό από εκείνο που εξέφραζε ο πρώτος ψίθυρος. Κι όμως, τα Κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης αναμένουν από τους οπαδούς τους να πιστεύουν ότι κάθε δημοσιογράφος σε αυτή τη χώρα και σε όλον τον κόσμο επιλέγει κατά κάποιον τρόπο τις ίδιες λέξεις και φράσεις για να εξηγήσει τη θέση του δράκοντος σχετικά με ένα θέμα ή ένα γεγονός. Εκατοντάδες λεγόμενοι δημοσιογράφοι είδαν το ίδιο γεγονός και κατέληξαν όχι μόνο στο ίδιο συμπέρασμα, αλλά επέλεξαν και ακριβώς τις ίδιες λέξεις και φράσεις για να περιγράψουν το γεγονός.

Αυτό στο οποίο αναφερόμαστε αυτή τη στιγμή δεν είναι επίθεση κατά του μηχανισμού προπαγάνδας των παγκοσμιοποιητών· είναι απλώς ο εντοπισμός ενός προφητικού χαρακτηριστικού του πνευματικού πολέμου που διεξάγεται τώρα στον πλανήτη γη. Κατά τον καιρό του Χριστού, οι Ιουδαίοι τελικώς επέλεξαν δημόσια τον Καίσαρα ως βασιλιά τους, καθώς απέρριπταν τον Μεσσία τους. Κατά την αμφιλεγόμενη εκείνη περίοδο, ο αρχιερέας προέβαλε ένα επιχείρημα υπέρ της δολοφονίας του Χριστού, το οποίο ήταν σατανικό και βασισμένο σε εσφαλμένη συλλογιστική, αλλά συγχρόνως ήταν ακριβές.

Ο Καϊάφας επινοούσε μια λογική για να επιτεθεί στον Χριστό, και πράττοντας έτσι στην πραγματικότητα διατύπωνε μια έγκυρη προφητεία. Δεν πίστευε ότι ο Χριστός έπρεπε να είναι η θυσία του ανθρωπίνου γένους· απλώς ήθελε να Τον θανατώσει. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της κυριαρχούσας εξουσίας του δράκοντος επιτελούν τώρα κάτι παρόμοιο με τον Τραμπ. Προσπαθούν να ενσταλάξουν φόβο στον πληθυσμό, ότι, εάν ο Τραμπ επανεκλεγεί, θα γίνει δικτάτορας, όπως ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ. Οι Δημοκρατικοί είναι το κόμμα που τάσσεται υπέρ της δουλείας και κατέχει τα χαρακτηριστικά του ναζιστικού κόμματος, περιλαμβανομένου ενός παγκόσμιου, και όχι απλώς γερμανικού, μηχανισμού προπαγάνδας· όμως ισχυρίζονται ότι, εάν εκλεγεί ο Τραμπ, η δημοκρατία θα ανατραπεί και ο Τραμπ θα είναι δικτάτορας όπως ο Αδόλφος Χίτλερ.

Αυτό ακριβώς προσδιορίζει ο Λόγος του Θεού σχετικά με τον τελευταίο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, όπως ο Καϊάφας που ενέπνευσε ο δράκων, δεν κατανοούν ότι τα σημεία ομιλίας τους είναι προφητικά και πράγματι θα εκπληρωθούν.

Γνωρίζω ότι, καθώς προσδιορίζω τα διεφθαρμένα στοιχεία των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, τους κατ’ επίφασιν Ρεπουμπλικανούς που στην πραγματικότητα είναι παγκοσμιοποιητές, και τους προοδευτικούς παγκοσμιοποιητές του κόσμου, ένας αναγνώστης μπορεί να οδηγηθεί στο να πιστεύσει ότι τρέφω κάποιο είδος πολιτικής συμπάθειας προς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα ή προς τον Donald Trump. Αυτό απέχει πολύ από τα πραγματικά δεδομένα της υποθέσεως· ο τελευταίος πρόεδρος πρόκειται να καταστεί δικτάτορας, ακριβώς όπως προλέγουν τα Mainstream Media, μολονότι δεν γνωρίζουν περισσότερο τι πράγματι προλέγουν απ’ ό,τι γνώριζε ο Καϊάφας. Εμείς απλώς επισημαίνουμε τις προφητικές δυναμικές που συνδέονται με «τη σύνθετη αλληλεπίδραση των ανθρωπίνων γεγονότων», η οποία παριστάνεται από τους τροχούς μέσα σε τροχούς του Ιεζεκιήλ.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.