Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Σαράντα Επτά

Τελειώσαμε το προηγούμενο άρθρο με την ακόλουθη παράγραφο:

Η «μαρτυρία των θρησκευτικών διδασκάλων ότι η εκπεσμένη κατάσταση των ηθών προκαλείται από τη βεβήλωση της Κυριακής» αποτελεί ορόσημο της ιστορίας που οδηγεί στην επιβολή της λατρείας του ήλιου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πατ Ρόμπερτσον, ο Αμερικανός τηλεευαγγελιστής και ιδρυτής του Christian Broadcasting Network (CBN) και του Christian Coalition, έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών το 1988. Η εκστρατεία του Ρόμπερτσον επικεντρώθηκε στην κινητοποίηση συντηρητικών χριστιανών ψηφοφόρων και στην προώθηση κοινωνικών και ηθικών ζητημάτων ευθυγραμμισμένων με τις ευαγγελικές του πεποιθήσεις. Κατά τον καιρό του τέλους, το 1989, στην ιστορία του πρώτου από τους οκτώ τελευταίους προέδρους, ο ηγέτης και ιδρυτής του Christian Coalition έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος. Η προεδρική ιστορία του Ρήγκαν προτυπώνει την ιστορία του τελευταίου Ρεπουμπλικανού προέδρου.

Οι κρίσεις του Θεού πρόκειται να διαμορφώσουν το περιβάλλον που εκπληρώνει το προηγούμενο απόσπασμα από το The Great Controversy και το οποίο παραλληλίζεται με το έργο του Christian Coalition. Το Christian Coalition προέκυψε για να αντιμετωπίσει τα ηθικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία η Αδελφή White προσδιορίζει ως αδύνατον να επιλυθούν από εκείνους που κρατούν τα ηνία της κυβερνήσεως. Το Christian Coalition, στην ιστορία του Reagan, αντιπροσωπεύει ένα παρόμοιο κίνημα στο πολύ εγγύς μέλλον. Προφητικώς, το Christian Coalition προτυπώθηκε από το National Reform Movement κατά την κρίση του νόμου της Κυριακής, η οποία συνδεόταν με τα Blair Bills στις δεκαετίες του 1880 και 1890. Το National Reform Movement συγκροτήθηκε το 1888, και η Αδελφή White απευθύνθηκε συγκεκριμένα σε εκείνο το κίνημα στα συγγράμματά της.

Οι κρίσεις του Θεού πρόκειται να διαμορφώσουν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα περιβάλλον στην κοινωνική, οικονομική και θρησκευτική σφαίρα, το οποίο δημιουργεί τη λογική βάση ώστε οι θρησκευτικοί ηγέτες να αρχίσουν να καλούν σε αναβίωση της δημόσιας ηθικής, όπως προτυπώθηκε κατά τις δεκαετίες του 1880 και του 1890, και κατόπιν ξανά στην ιστορία του προέδρου ο οποίος επισήμανε τον καιρό του τέλους το 1989. «Μία μεγάλη κρίση αναμένει τον λαό του Θεού. Μία κρίση αναμένει τον κόσμο.» Η Αδελφή White θέτει δύο ερωτήματα: «Όταν ο Θεός μάς έχει δώσει φως που δείχνει τους κινδύνους που βρίσκονται ενώπιόν μας, πώς μπορούμε να σταθούμε καθαροί ενώπιόν Του, αν αμελήσουμε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια που είναι στην εξουσία μας για να το φέρουμε ενώπιον του λαού; Μπορούμε να αρκεσθούμε στο να τους αφήσουμε να αντιμετωπίσουν αυτό το βαρυσήμαντο ζήτημα χωρίς προειδοποίηση;»

Ποιο φως έχει υπάρξει που να φανερώνει τους κινδύνους οι οποίοι βρίσκονται ενώπιόν μας, και αν δεν έχει υπάρξει κανένα φως, πώς θα μπορούσε ένας Θεός αγάπης να καταστήσει τον λαό Του υπόλογο επειδή δεν παρουσίασε ένα προειδοποιητικό μήνυμα, εάν δεν είχε ποτέ ακούσει αυτό το προειδοποιητικό μήνυμα; Αγαπητέ Αναγνώστη, θα λογοδοτήσετε για το φως που αντιπροσωπεύεται από αυτά τα άρθρα.

Οι συγκεκριμένες περιγραφές των χαρακτηριστικών τῆς δημοκρατικῆς δράκοντος ἐξουσίας, τῆς ρεπουμπλικανικῆς ψευδοπροφητικῆς ἐξουσίας, τῆς παπικῆς ἐξουσίας, τοῦ Ἰσλάμ καὶ τῆς Λαοδικειακῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀντβεντιστῶν, καθὼς καὶ τοῦ κυριολεκτικοῦ Ἰσραήλ, στὰ παρόντα ἄρθρα θὰ θεωρηθοῦν ἀπὸ τοὺς κατέχοντες τὴν ἐξουσίαν ὡς λόγος μίσους· ἀλλ’ αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ μήνυμα τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο ἐδραιώνεται διὰ τῆς μεθοδολογίας τοῦ «γραμμὴ ἐπὶ γραμμήν», καὶ αὐταὶ οἱ γραμμὲς βοῶσιν ὅτι οἱ κρίσεις τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ αὐξηθοῦν καὶ νὰ ἐνταθοῦν ὡς πρὸς τὴ συχνότητά τους.

Προφητικώς, ο Χριστιανικός Συνασπισμός που συγκροτήθηκε στην ιστορία ακριβώς πριν από τον καιρό του τέλους, το 1989, έχει σπουδαιότερη εφαρμογή από μια απλή παραλληλία προς τη δεκαετία του 1880 και τη δεκαετία του 1890. Στο χωρίο που μόλις παραθέσαμε από την Αδελφή White, προσδιορίζει τον πνευματισμό ως έναν από τους δύο τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς αιχμαλωτίζει τον κόσμο, και κατόπιν αφιερώνει ορισμένα λόγια για να αναφερθεί στα θαύματα που θα επιτελέσει.

Μετά τις εκλογές του 1988, δηλαδή μετά την έλευση του Christian Coalition, υπήρξε μια τεράστια εκδήλωση σατανικών θαυμάτων στη σφαίρα του δράκοντος, στη σφαίρα του θηρίου και στη σφαίρα του ψευδοπροφήτη. Είναι σημαντικό να ευθυγραμμισθούν ορθώς τα φαινόμενα αυτά, διότι προτυπώνουν την έλευση του Σατανά, ο οποίος θα υποδυθεί τον Χριστό, μετά τον νόμο της Κυριακής που πρόκειται σύντομα να επιβληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στον χώρο του Καθολικισμού, κατά τη δεκαετία του 1990 ο κόσμος παρακολουθούσε τις εμφανίσεις της λεγόμενης παρθένου Μαρίας, μαζί με τα συνοδευτικά θαύματα αιμορραγουσών αγαλμάτων αγίων, θαύματα εμφανίσεων στον ουρανό, βροχή από πέταλα λουλουδιών από ανέφελους ουρανούς, και άλλα παράλογα σατανικά θαύματα. Προσκυνήματα χιλιάδων ανθρώπων από όλον τον κόσμο πραγματοποιούνταν μαζικά κατά την περίοδο εκείνη, καθώς παρασύρονταν στις πλάνες που επιτελούνταν μέσω αυτών των γεγονότων. Βιβλία γράφτηκαν γι’ αυτά, δημοσιογράφοι τα διερεύνησαν, περιοδικά όπως το Time και το Newsweek παρουσίασαν αυτά τα πράγματα στο εξώφυλλό τους.

Στη σφαίρα του δράκοντος, τα ινδουιστικά αγάλματα της Ινδίας εκδήλωσαν σατανικά θαύματα, καθώς τα αγάλματα έπιναν με κουτάλια ή ποτήρια τις σπονδές ποτών που τοποθετούνταν στα στόματά τους. Το φαινόμενο, που άρχισε σε ένα μικρό χωριό της Ινδίας, εξαπλώθηκε, όπως οι βάτραχοι της Αιγύπτου, σε ολόκληρη τη χώρα. Οι τηλεοπτικές ειδήσεις του BBC έκαναν σχολιασμό πάνω στο φαινόμενο και, ως υστερόβουλη σκέψη, ο τηλεοπτικός ανταποκριτής του BBC έθεσε το ερώτημα: «Αναρωτιέμαι τι θα συνέβαινε αν πηγαίναμε αύριο στο Μουσείο του Λονδίνου και προσφέραμε σε ένα από τα ινδουιστικά αγάλματα ένα ποτήρι γάλα;» Οι βραδινές ειδήσεις της επόμενης ημέρας έδειξαν τον ίδιο ακριβώς ανταποκριτή στο Μουσείο του Λονδίνου και, ενώ οι κάμερες κατέγραφαν, προσέφερε στο μεγάλο ινδουιστικό άγαλμα ένα ποτήρι γάλα. Όταν το ποτήρι άγγιξε τα χείλη του αγάλματος, το γάλα αναρροφήθηκε αμέσως μέσα στο άγαλμα.

Εντός του πνευματισμού των προφητειών των Αμερικανών Ινδιάνων, ο λευκός βούβαλος γνωστός ως «Miracle» γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1994, στη φάρμα των Dave και Valerie Heider κοντά στο Janesville του Wisconsin. Η Miracle γεννήθηκε με λευκό τρίχωμα, και η γέννησή της θεωρήθηκε από ορισμένους ως εκπλήρωση μιας προφητείας των Ιθαγενών Αμερικανών. Σε διάφορες παραδόσεις των Ιθαγενών Αμερικανών, η γέννηση ενός λευκού βουβάλου θεωρείται ιερό και εξέχουσας σημασίας γεγονός, συμβολίζοντας την ενότητα, την ειρήνη και την πνευματική ανανέωση. Η Miracle προσέλκυσε ευρεία προσοχή και έγινε σύμβολο ελπίδας και πνευματικής σημασίας για πολλούς ανθρώπους. Η προφητεία του λευκού βουβάλου ανάγεται στο παρελθόν και συνδέεται άμεσα με το ιερότερο κειμήλιο της πνευματιστικής θρησκείας των ιθαγενών Αμερικανών, διότι στην αρχική αφήγηση περί του λευκού βουβάλου εισήχθη στον πολιτισμό η «πίπα της ειρήνης».

Το 1994, στον χώρο του ψευδοπροφήτη της αποστατημένης Προτεσταντικής πίστης, το κίνημα του «Αγίου Γέλωτος», γνωστό και ως «Η Ευλογία του Τορόντο», άρχισε τον Ιανουάριο του 1994 στην εκκλησία Toronto Airport Vineyard Church (σήμερα γνωστή ως Catch The Fire Toronto) στο Τορόντο, Οντάριο, Καναδάς. Κατά τη διάρκεια μιας σειράς συναθροίσεων αναζωπύρωσης υπό την ηγεσία των ποιμένων John και Carol Arnott, το φαινόμενο του ανεξέλεγκτου γέλωτος, μαζί με άλλες εκδηλώσεις όπως τρέμουλο, κλάμα και πτώση στο έδαφος, ή η μίμηση ζώων και των φωνών των ζώων (συχνά αναφερόμενο ως το να είναι κανείς «θανατωμένος εν Πνεύματι» ή «μεθυσμένος εν Κυρίω»), άρχισε να εκδηλώνεται μεταξύ των παρευρισκομένων.

Το γέλιο και οι άλλες εκδηλώσεις αποδίδονταν από τους συμμετέχοντες στην παρουσία και στο έργο του Αγίου Πνεύματος, γεγονός που οδήγησε στη χρήση του όρου «Άγιο Γέλιο» για την περιγραφή του φαινομένου. Οι αναζωπυρωτικές συναθροίσεις στην εκκλησία Toronto Airport Vineyard προσέλκυσαν την προσοχή και επισκέπτες από ολόκληρο τον κόσμο, οδηγώντας στη διάδοση του κινήματος σε άλλες εκκλησίες και κοινότητες. Άνθρωποι έρχονταν από κάθε μέρος του κόσμου για να βιώσουν το γέλιο, και όταν επέστρεφαν στις εκκλησίες τους, οι εκκλησίες εκείνες συχνά άρχιζαν τότε να εκδηλώνουν τις ίδιες δαιμονικές εκδηλώσεις.

Ο Πατ Ρόμπερτσον ίδρυσε το Christian Broadcasting Network (CBN) το 1960. Το CBN υπήρξε ένα από τα πρώτα τηλεοπτικά δίκτυα αφιερωμένα σε χριστιανικό πρόγραμμα και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της βιομηχανίας χριστιανικών ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με την πάροδο των ετών, το CBN διεύρυνε την εμβέλειά του και την επιρροή του μέσω της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και των ψηφιακών μέσων, καθιστάμενο έναν από τους μεγαλύτερους χριστιανικούς οργανισμούς μέσων ενημέρωσης στον κόσμο.

Το 1988, ίδρυσε τον Christian Coalition και έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι πεποιθήσεις του ανάγονται στο National Reform Movement και στο Lord’s Day Alliance. Αμφότερες αυτές οι οργανώσεις άρχισαν το 1888 και υποστήριξαν διάφορες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις βασισμένες σε χριστιανικές αρχές, περιλαμβανομένων της απαγόρευσης του αλκοόλ, του δικαιώματος ψήφου των γυναικών και της τήρησης του Σαββάτου (Κυριακής) ως ημέρας αναπαύσεως και λατρείας. Το κίνημα επηρεάστηκε από τον ευαγγελικό Προτεσταντισμό και επιδίωκε να εγκαθιδρύσει ένα «χριστιανικό έθνος» καθοδηγούμενο από βιβλικές αρχές. Ο Robertson εκπροσωπούσε τις ίδιες αρχές τόσο με το National Reform Movement όσο και με το Lord’s Day Alliance. Για τον λόγο αυτόν, ίδρυσε επίσης το Regent University.

Ο Πατ Ρόμπερτσον ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Regent το 1977, σε συμφωνία με την καθολική διδασκαλία την οποία ο Ουίλλιαμ Μίλλερ αντιτάχθηκε τόσο τολμηρά. Ο Καθολικισμός και ο αποστάτης Προτεσταντισμός χρησιμοποιούν μια σατανική βιβλική μεθοδολογία, η οποία, μεταξύ άλλων ακαθαγίαστων καρπών, παράγει την πεποίθηση ότι θα υπάρξουν χίλια έτη ειρήνης προτού ο Ιησούς πράγματι επιστρέψει. Ο Ρόμπερτσον πιστεύει ότι το πανεπιστήμιό του εκπαιδεύει άνδρες και γυναίκες ώστε να είναι εκείνοι που θα διοικήσουν τη χιλιετή κυβέρνηση του Χριστού κατά τη διάρκεια της βιβλικής Χιλιετίας. Ο όρος «regent» σημαίνει κάποιον που ενεργεί ως αντιπρόσωπος ή αναπληρωτής ενός άρχοντος ή μονάρχη, ο οποίος βρίσκεται εκτός της χώρας.

Πριν από τον καιρό του τέλους, το 1989, αρχίζοντας τουλάχιστον ήδη από το 1960, εμφανίσθηκαν στην ιστορία τα σύγχρονα αντίστοιχα των οργανώσεων που προωθούσαν τη νομοθεσία της Κυριακής το 1888. Μετά το 1989, σατανικές εκδηλώσεις συγκλόνισαν και τα τρία στοιχεία του θρησκευτικού βασιλείου του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη. Ο Ιησούς ταυτίζει πάντοτε το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός άλλου, και το 1989, «ο καιρός του τέλους» στο εδάφιο σαράντα του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, σηματοδοτεί την έναρξη μιας προφητικής περιόδου που καταλήγει στον προσεχή νόμο της Κυριακής του εδαφίου σαράντα ενός. Όταν αυτός ο νόμος της Κυριακής επιβληθεί, ο Σατανάς εμφανίζεται να «πλαστοπροσωπεί» τον Χριστό, και αρχίζει η κορυφαία πράξη της απάτης του, με θαύματα και θεραπείες.

Η ιστορία που αρχίζει εκείνη την προφητική περίοδο προσδιορίζει ένα έργο ενός αποστάτου Προτεσταντικού κινήματος, το οποίο οδηγεί στον κυριακάτικο νόμο, που προτυπώθηκε από το 1989, την αρχή εκείνης της περιόδου. Το 1989, το «τείχος» του «σιδηρού παραπετάσματος» κατέρρευσε, και στο τέλος αυτής της περιόδου καταρρέει το «τείχος του διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους». Η αρχή της περιόδου σηματοδοτεί τους δύο πρώτους προέδρους των οκτώ τελικών προέδρων. Η αρχή σηματοδοτεί τον παπισμό να υπερνικά τον εχθρό του, την αθεΐα, στη Σοβιετική Ένωση, και το τέλος σηματοδοτεί τον παπισμό να υπερνικά τον εχθρό του, τον Προτεσταντισμό, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αρχή προσδιορίζει τον πρώτο από εκείνους τους οκτώ προέδρους (έναν Ρεπουμπλικανό), να ενώνει τα χέρια με τον αντίχριστο της βιβλικής προφητείας, και το τέλος σηματοδοτεί τον τελευταίο από εκείνους τους οκτώ προέδρους να ενώνει τα χέρια με τον αντίχριστο της βιβλικής προφητείας. Εκείνος ο πρώτος πρόεδρος θεωρείται υπεύθυνος για την πτώση του τείχους, και ο τελευταίος είναι εκείνος που θα οικοδομήσει το τείχος.

Το 1960, έως και τον καιρό του τέλους το 1989, άρχισε το σύγχρονο Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Κίνημα. Μετά την εκλογή, άρχισαν σατανικά θαύματα. Πριν από τον νόμο της Κυριακής, η τελική εκδήλωση των εθνικών μεταρρυθμιστών θα υψώσει και πάλι την πολιτική της κεφαλή. Κατά τον νόμο της Κυριακής, έχει έλθει ο καιρός για τη θαυμαστή ενέργεια του Σατανά. Πριν από τον νόμο της Κυριακής, θα υπάρξουν, από προφητική αναγκαιότητα, κρίσεις οι οποίες όχι μόνον θα αφαιρέσουν την εθνική ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά οι κρίσεις αυτές, από προφητική αναγκαιότητα, θα πρέπει να είναι τόσο σφοδρές και φοβερές, ώστε να τεθεί σε ισχύ η λογική που επιτρέπει σε εκείνους του τελικού εθνικού μεταρρυθμιστικού κινήματος, τους Χριστιανούς Εθνικιστές, να προσδιορίζουν ως αιτία αυτών των κρίσεων τους πολίτες που βεβηλώνουν εκείνο που αυτοί αποκαλούν Ημέρα του Κυρίου.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.