We are now addressing the second battle of the proxy wars, as illustrated in Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve. The second battle in those verses identify the war in the Ukraine, between the atheistic power of Russia, and the nation of Ukraine. In the verses, Putin is victorious, as was Ptolemy IV, but after his victory he will be lifted up in his own heart, and his narcissistic self-exaltation will become the means of his Waterloo. The historical representation of this current history is only beneficial to those who understand what the current history represents spiritually.
Τώρα εξετάζουμε τη δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, όπως απεικονίζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια ένδεκα και δώδεκα. Η δεύτερη μάχη στα εδάφια αυτά προσδιορίζει τον πόλεμο στην Ουκρανία, μεταξύ της αθεϊστικής δυνάμεως της Ρωσίας και του έθνους της Ουκρανίας. Στα εδάφια, ο Πούτιν είναι νικητής, όπως ήταν και ο Πτολεμαίος Δ΄, αλλά μετά τη νίκη του θα υψωθεί στην ίδια του την καρδιά, και η ναρκισσιστική του αυτοεξύψωση θα καταστεί το μέσο του Βατερλώ του. Η ιστορική απεικόνιση αυτής της παρούσας ιστορίας είναι ωφέλιμη μόνο για εκείνους που κατανοούν τι αντιπροσωπεύει πνευματικώς η παρούσα ιστορία.
In verse one, of chapter ten, Daniel, who represents God’s last day people, is identified as understanding both the “vision” and the “thing”. The vision and the thing are repeatedly represented together, but distinct from one another as one line of truth. They are the Ulai and Hiddekel Rivers. They are the “mareh” and “chazon” visions. They are the prophecy of the twenty-five hundred and twenty years in connection with the prophecy of the twenty-three hundred years. They are the internal and external testimony of God’s people. The Lord does not repeat things that are unimportant. The rule of first mention identifies that because the first thing we are told of Daniel, in his final vision, is that he represents God’s last-day people who understand both the “chazon,” and the “mareh”. Therefore the vision and thing are vital to see, if the prophetic history of verses eleven and twelve are to be correctly understood.
Στο πρώτο εδάφιο του δεκάτου κεφαλαίου, ο Δανιήλ, ο οποίος αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, προσδιορίζεται ως κατανοών τόσο το «όραμα» όσο και το «πράγμα». Το όραμα και το πράγμα παρουσιάζονται επανειλημμένως μαζί, αλλά διακεκριμένα το ένα από το άλλο, ως μία γραμμή αληθείας. Είναι οι ποταμοί Ουλάι και Χιδδέκελ. Είναι τα οράματα «mareh» και «chazon». Είναι η προφητεία των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών σε συνάφεια με την προφητεία των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών. Είναι η εσωτερική και η εξωτερική μαρτυρία του λαού του Θεού. Ο Κύριος δεν επαναλαμβάνει πράγματα που είναι ασήμαντα. Ο κανόνας της πρώτης μνείας προσδιορίζει ότι, επειδή το πρώτο πράγμα που μας λέγεται για τον Δανιήλ, στο τελικό του όραμα, είναι ότι αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος κατανοεί τόσο το «chazon» όσο και το «mareh», επομένως το όραμα και το πράγμα είναι ζωτικής σημασίας να διακριθούν, εάν η προφητική ιστορία των εδαφίων ένδεκα και δώδεκα πρόκειται να κατανοηθεί ορθώς.
Daniel represents the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter eleven, who have perfectly repeated the parable of the ten virgins, that was fulfilled in the history of the Millerites. They, as with the Millerites, suffered a first disappointment, that in Revelation chapter eleven is represented as being slain by the atheistic “woke” beast from the bottomless pit, and who then lie dead in the street of the great city of Egypt and Sodom, where also Christ was crucified. Their death produced “rejoicing” for the followers of the dragon, but it produced mourning in Daniel.
Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες της Αποκαλύψεως, κεφάλαιο ένδεκα, οι οποίες επανέλαβαν τελείως την παραβολή των δέκα παρθένων, η οποία εκπληρώθηκε στην ιστορία των Μιλλεριτών. Αυτοί, όπως και οι Μιλλερίτες, υπέστησαν μία πρώτη απογοήτευση, η οποία στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο ένδεκα, παριστάνεται ως θανάτωσή τους από το αθεϊστικό «woke» θηρίο που αναβαίνει από την άβυσσο, και οι οποίοι κατόπιν κείτονται νεκροί στην πλατεία της μεγάλης πόλεως της Αιγύπτου και των Σοδόμων, όπου και ο Χριστός εσταυρώθη. Ο θάνατός τους προκάλεσε «αγαλλίαση» στους ακολούθους του δράκοντος, αλλά στον Δανιήλ προκάλεσε πένθος.
The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was also represented by the resurrection of Lazarus, whose resurrection was identified as the sealing act of Christ’s work, and who, as a symbol of those whom Christ seals, led the triumphal entry into Jerusalem, which typified the movement of the Midnight Cry in the Millerite history, and also in the history of the one hundred and forty-four thousand. The resurrection of Lazarus occurred while his sisters, Mary and Martha were in mourning, as was Daniel during the twenty-one days in chapter ten. In chapter ten, Daniel’s mourning ends with the descent of Michael, the very personage whose “voice” brought Lazarus and Moses back to life. The resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven is represented by Daniel being transformed by the causative vision of the “marah.”
Η ιστορία της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων παραστάθηκε επίσης διά της αναστάσεως του Λαζάρου, της οποίας η ανάσταση προσδιορίσθηκε ως η πράξη της σφραγίσεως του έργου του Χριστού, και ο οποίος, ως σύμβολο εκείνων τους οποίους ο Χριστός σφραγίζει, προηγήθηκε της θριαμβευτικής εισόδου στα Ιεροσόλυμα, η οποία προτυποποίησε το κίνημα της Κραυγής του Μεσονυκτίου στη μιλλεριτική ιστορία, καθώς και στην ιστορία των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Η ανάσταση του Λαζάρου έλαβε χώρα ενώ οι αδελφές του, η Μαρία και η Μάρθα, πενθούσαν, όπως και ο Δανιήλ κατά τις είκοσι μία ημέρες στο δέκατο κεφάλαιο. Στο δέκατο κεφάλαιο, το πένθος του Δανιήλ λήγει με την κατάβαση του Μιχαήλ, αυτού ακριβώς του προσώπου του οποίου η «φωνή» επανέφερε στη ζωή τον Λάζαρο και τον Μωυσή. Η ανάσταση των δύο μαρτύρων στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως παραστάθηκε με τη μεταμόρφωση του Δανιήλ από το αιτιώδες όραμα της «marah».
In chapter ten, Daniel is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is also represented in chapter eleven of Revelation. In the chapter, Gabriel plainly states that he had come to Daniel to make Daniel understand what should befall God’s last-day people. The message of what will befall God’s people in the last days, is prophetically set within the context of a message that is confirmed by the methodology of laying prophetic line upon prophetic line. Within that application the rule of first mention demonstrates that the correct understanding will only be seen by those who see both the internal and external truths within the lines that are brought together. They are those who understand the “vision” and the “thing”.
Στο δέκατο κεφάλαιο, ο Δανιήλ παριστάνει τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, η οποία παριστάνεται επίσης στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως. Στο κεφάλαιο αυτό, ο Γαβριήλ δηλώνει σαφώς ότι είχε έλθει προς τον Δανιήλ, για να τον κάμει να εννοήσει τι μέλλει να συμβεί στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Το μήνυμα περί εκείνων που θα συμβούν στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι, προφητικώς, τοποθετημένο μέσα στο πλαίσιο ενός μηνύματος που επιβεβαιώνεται από τη μεθοδολογία της παραθέσεως προφητική γραμμή επί προφητικής γραμμής. Μέσα σε αυτή την εφαρμογή, ο κανόνας της πρώτης μνείας καταδεικνύει ότι η ορθή κατανόηση θα διακριθεί μόνον από εκείνους που βλέπουν τόσο τις εσωτερικές όσο και τις εξωτερικές αλήθειες μέσα στις γραμμές που συνάπτονται. Αυτοί είναι όσοι κατανοούν το «όραμα» και το «πράγμα».
The one hundred and forty-four thousand will understand the prophetic message, but they will also experience the message, for the message and the experience cannot be separated. It is the message that sanctifies, for the message is God’s Word, and Christ is the Word of God, and the Word of God is Truth. His message is confirmed as the Truth, because it is represented through the principles of prophetic application that are nothing more or less than the principles of who and what He is. He is Palmoni, the Wonderful Numberer, the Numberer of Secrets. He is the Wonderful Linguist, the beginning and the ending, the first and the last, the Alpha and Omega. It is these elements of who He is, that define the prophetic rules which establish the message of prophecy, and produce the experience of prophecy.
Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες θα κατανοήσουν το προφητικό μήνυμα, αλλά θα βιώσουν επίσης το μήνυμα, διότι το μήνυμα και η εμπειρία δεν μπορούν να διαχωριστούν. Το μήνυμα είναι εκείνο που αγιάζει, διότι το μήνυμα είναι ο Λόγος του Θεού, και ο Χριστός είναι ο Λόγος του Θεού, και ο Λόγος του Θεού είναι η Αλήθεια. Το μήνυμά Του επιβεβαιώνεται ως η Αλήθεια, επειδή αναπαρίσταται μέσω των αρχών της προφητικής εφαρμογής, οι οποίες δεν είναι τίποτε περισσότερο ούτε λιγότερο από τις αρχές του ποιος είναι και τι είναι Αυτός. Αυτός είναι ο Palmoni, ο Θαυμαστός Αριθμητής, ο Αριθμητής των Μυστηρίων. Αυτός είναι ο Θαυμαστός Γλωσσολόγος, η αρχή και το τέλος, ο πρώτος και ο έσχατος, το Άλφα και το Ωμέγα. Είναι αυτά τα στοιχεία του ποιος είναι Αυτός που ορίζουν τους προφητικούς κανόνες οι οποίοι θεμελιώνουν το μήνυμα της προφητείας και παράγουν την εμπειρία της προφητείας.
Before the Ulai and Hiddekel, two great rivers of Shinar, reach the Persian Gulf they form a marshy area near their confluence called the Shatt al-Arab, but they do not merge into a single river. The Shatt al-Arab is a river delta formed by the convergence of the Euphrates and Tigris rivers, as well as several smaller rivers and streams. However, even within the delta region, the Euphrates and Tigris maintain their separate identities and flow into the Persian Gulf as distinct rivers. The internal and external messages of prophecy maintain their distinct relationship, but as they reach their conclusion (in the last days), they produce a delta with several contributing rivers and streams. Jesus illustrates the spiritual with the natural, and in the last days the effect of every vision forms a delta flood land, though the two great rivers maintain their distinct roles.
Προτού ο Ουλάι και ο Χιδδέκελ, δύο μεγάλοι ποταμοί της Σεναάρ, φθάσουν στον Περσικό Κόλπο, σχηματίζουν κοντά στη συμβολή τους μια ελώδη περιοχή που ονομάζεται Σαττ αλ-Αράμπ, αλλά δεν ενώνονται σε έναν ενιαίο ποταμό. Το Σαττ αλ-Αράμπ είναι ένα ποτάμιο δέλτα που σχηματίζεται από τη σύγκλιση των ποταμών Ευφράτη και Τίγρη, καθώς και αρκετών μικρότερων ποταμών και ρευμάτων. Ωστόσο, ακόμη και μέσα στην περιοχή του δέλτα, ο Ευφράτης και ο Τίγρης διατηρούν τη χωριστή τους ταυτότητα και εκβάλλουν στον Περσικό Κόλπο ως διακριτοί ποταμοί. Τα εσωτερικά και εξωτερικά μηνύματα της προφητείας διατηρούν τη διακριτή τους σχέση, αλλά καθώς φθάνουν στην κατάληξή τους (στις έσχατες ημέρες), παράγουν ένα δέλτα με αρκετούς συνεισφέροντες ποταμούς και ρεύματα. Ο Ιησούς εικονογραφεί το πνευματικό διά του φυσικού, και στις έσχατες ημέρες το αποτέλεσμα κάθε οράματος σχηματίζει μια πλημμυρική γη δέλτα, μολονότι οι δύο μεγάλοι ποταμοί διατηρούν τους διακριτούς τους ρόλους.
The period of twenty-one days of mourning aligns with the time the two witnesses are dead in the street, and that period of time begins with the first disappointment, and the tarrying time. That period of time occurs within the larger period of time, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The sealing did not begin at the time of the end in 1989, it began when Christ, as the third angel, descended on September 11, 2001. He brought His people to their second visit at Kadesh, and this time the few who are ready will go into the promised land. The experience of God’s people from the time of the end in 1989 up until September 11, 2001, did not seal them. The sealing began when Christ descended and sounded the first note of the seventh trumpet of the third woe.
Η περίοδος των είκοσι μίας ημερών πένθους αντιστοιχεί προς τον χρόνο κατά τον οποίο οι δύο μάρτυρες είναι νεκροί στον δρόμο, και η περίοδος αυτή αρχίζει με την πρώτη απογοήτευση και τον χρόνο της καθυστερήσεως. Αυτή η χρονική περίοδος λαμβάνει χώρα εντός της ευρύτερης χρονικής περιόδου, κατά την οποία ολοκληρώνεται το σφράγισμα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το σφράγισμα δεν άρχισε στον καιρό του τέλους το 1989· άρχισε όταν ο Χριστός, ως ο τρίτος άγγελος, κατήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Αυτός έφερε τον λαό Του στη δεύτερη επίσκεψή τους στην Κάδης, και αυτή τη φορά οι ολίγοι που είναι έτοιμοι θα εισέλθουν στη γη της επαγγελίας. Η εμπειρία του λαού του Θεού από τον καιρό του τέλους το 1989 έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 δεν τους εσφράγισε. Το σφράγισμα άρχισε όταν ο Χριστός κατήλθε και εσήμανε την πρώτη νότα της εβδόμης σάλπιγγας του τρίτου αλλοίμονο.
The sounding of the seventh trumpet is where the mystery of God is finished, and that mystery represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place during the sounding of that trumpet. That trumpet hits three notes, for it is Truth. The first note was September 11, 2001, the second note was October 7, 2023, and the third of the three notes is at the soon coming Sunday law. Those three notes, are the three steps that always exist in truth. Daniel’s three touches in chapter ten connected his experience to the period of history that is represented by the three notes of the seventh trumpet.
Η σάλπιγγα της εβδόμης είναι εκεί όπου ολοκληρώνεται το μυστήριο του Θεού, και το μυστήριο αυτό αντιπροσωπεύει τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, η οποία λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της ήχησης εκείνης της σάλπιγγας. Εκείνη η σάλπιγγα ηχεί τρεις νότες, διότι είναι η Αλήθεια. Η πρώτη νότα ήταν η 11η Σεπτεμβρίου 2001, η δεύτερη νότα ήταν η 7η Οκτωβρίου 2023, και η τρίτη από τις τρεις νότες είναι στον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Αυτές οι τρεις νότες είναι τα τρία βήματα που υπάρχουν πάντοτε μέσα στην αλήθεια. Τα τρία αγγίγματα του Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο συνέδεσαν την εμπειρία του με την περίοδο της ιστορίας που αντιπροσωπεύεται από τις τρεις νότες της εβδόμης σάλπιγγας.
The prophetic message that produces the effect of being transformed into the image of Christ, which Daniel illustrates in chapter ten, is the message of what befalls God’s people in the last days, but not the last days in a general sense. It is the message that God’s people understand and experience during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
Το προφητικό μήνυμα που παράγει το αποτέλεσμα της μεταμόρφωσης κατά την εικόνα του Χριστού, το οποίο ο Δανιήλ απεικονίζει στο δέκατο κεφάλαιο, είναι το μήνυμα εκείνων που θα συμβούν στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, αλλά όχι κατά τις έσχατες ημέρες με γενική έννοια. Είναι το μήνυμα το οποίο ο λαός του Θεού κατανοεί και βιώνει κατά τον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.
As Gabriel begins to present the prophetic history represented in chapter eleven, he presents specific lines of prophecy. The first two verses begin with Cyrus (as Bush the first), at the time of the end in 1989, and go forward until the history of Donald Trump as the forty fifth president (the sixth), and there the prophetic history ceases, until the history of the United Nations (Alexander the Great), as the seventh kingdom is addressed in verses three and four. The message of Donald Trump as the rich sixth president that stirs up the globalists, is therefore a truth that is fulfilled in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is therefore, present truth.
Καθώς ο Γαβριήλ αρχίζει να παρουσιάζει την προφητική ιστορία που αναπαρίσταται στο ενδέκατο κεφάλαιο, εκθέτει συγκεκριμένες γραμμές προφητείας. Οι δύο πρώτοι στίχοι αρχίζουν με τον Κύρο (ως τον πρώτο Μπους), κατά τον καιρό του τέλους το 1989, και προχωρούν έως την ιστορία του Ντόναλντ Τραμπ ως του τεσσαρακοστού πέμπτου προέδρου (του έκτου), και εκεί η προφητική ιστορία παύει, έως ότου η ιστορία των Ηνωμένων Εθνών (του Μεγάλου Αλεξάνδρου), ως του εβδόμου βασιλείου, εξετάζεται στους στίχους τρεις και τέσσερις. Το μήνυμα, λοιπόν, του Ντόναλντ Τραμπ ως του πλουσίου έκτου προέδρου, ο οποίος ξεσηκώνει τους παγκοσμιοποιητές, είναι αλήθεια που εκπληρώνεται στον χρόνο της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Είναι, επομένως, παρούσα αλήθεια.
In verses five through nine, the history of the papacy being established upon the throne, in 538 through to the deadly wound and the time of the end in 1798, is set forth. It is of course essential and important truth for it upholds and confirms verse forty, but it provides no specific prophetic narrative that occurs in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse ten, like verses five through nine, confirms the validity of verse forty, but does not address the prophetic history that is fulfilled during the sealing time. It does however, mark 1989, and therefore establishes by omission a silent period from 1989, unto the Sunday law in verse forty-one.
Στα εδάφια πέντε έως εννέα εκτίθεται η ιστορία της παποσύνης, από την εγκαθίδρυσή της επί του θρόνου το 538 έως το θανάσιμο τραύμα και τον καιρό του τέλους το 1798. Πρόκειται, βεβαίως, για ουσιώδη και σημαντική αλήθεια, διότι στηρίζει και επιβεβαιώνει το εδάφιο σαράντα, αλλά δεν παρέχει καμία συγκεκριμένη προφητική αφήγηση που λαμβάνει χώρα κατά την περίοδο της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το εδάφιο δέκα, όπως και τα εδάφια πέντε έως εννέα, επιβεβαιώνει την εγκυρότητα του εδαφίου σαράντα, αλλά δεν πραγματεύεται την προφητική ιστορία που εκπληρώνεται κατά τον καιρό της σφράγισης. Σηματοδοτεί, εντούτοις, το 1989, και επομένως καθιερώνει, διά της παραλείψεως, μια σιωπηλή περίοδο από το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα.
Verses eleven through fifteen identify history that is fulfilled in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those verses fit within the hidden history between verses two and three, and between 1989 in verse forty unto the Sunday law in verse forty-one. Those verses are very much present truth, and must be recognized as such if we are to reap the intended benefits of understanding the verses.
Τα εδάφια ένδεκα έως δεκαπέντε προσδιορίζουν ιστορία η οποία εκπληρώνεται κατά την περίοδο της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Τα εδάφια αυτά εντάσσονται μέσα στην κρυμμένη ιστορία μεταξύ των εδαφίων δύο και τριών, και μεταξύ του 1989 στο εδάφιο σαράντα και του νόμου της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα. Τα εδάφια αυτά αποτελούν κατ’ εξοχήν παρούσα αλήθεια και πρέπει να αναγνωρισθούν ως τέτοια, εάν πρόκειται να αποκομίσουμε τα επιδιωκόμενα οφέλη από την κατανόηση των εδαφίων.
The intended benefits are two-fold, for it represents the understanding of the prophetic history represented therein, and also the experience that is produced by the understanding of the truths of that message. The understanding of the message, a final increase of knowledge, which is being fulfilled in the period of the sealing, is what sanctifies those who are to be among the one hundred and forty-four thousand. For this reason, it is important to consider the verses from the perspective of internal and external.
Τα επιδιωκόμενα οφέλη είναι διττά, διότι αυτό αντιπροσωπεύει την κατανόηση της προφητικής ιστορίας που απεικονίζεται σε αυτό, καθώς και την εμπειρία που παράγεται από την κατανόηση των αληθειών εκείνου του αγγέλματος. Η κατανόηση του αγγέλματος, μια τελική αύξηση της γνώσης, η οποία εκπληρώνεται κατά την περίοδο της σφράγισης, είναι εκείνη που αγιάζει όσους πρόκειται να είναι μεταξύ των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα εδάφια από την προοπτική του εσωτερικού και του εξωτερικού.
The “seven times” of Leviticus twenty-six is absolutely part of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for Daniel’s two prayers, represented in chapter two and nine, represent a twofold prayer to understand the prophetic history represented by the image of the beast, and also to receive the experience that is produced by those who fulfill the Leviticus twenty-six prayer of forgiveness of their sins and the sins of their fathers. The external prayer identifies the image of the beast, and the internal prayer produces the image of Christ.
Οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι αποτελούν απολύτως μέρος του καιρού της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, διότι οι δύο προσευχές του Δανιήλ, όπως παριστώνται στο κεφάλαιο δύο και εννέα, αντιπροσωπεύουν μια διττή προσευχή για να κατανοηθεί η προφητική ιστορία που παριστάνεται από την εικόνα του θηρίου, και επίσης για να ληφθεί η εμπειρία που παράγεται από εκείνους οι οποίοι εκπληρώνουν την προσευχή του Λευιτικού είκοσι έξι περί συγχωρήσεως των αμαρτιών τους και των αμαρτιών των πατέρων τους. Η εξωτερική προσευχή προσδιορίζει την εικόνα του θηρίου, και η εσωτερική προσευχή παράγει την εικόνα του Χριστού.
Understanding the history represented in the various passages in Daniel eleven, that specifically address history that is fulfilled within the sealing time, is represented by Daniel’s prayer in chapter two. He and the three worthies sought to understand the secret message of Nebuchadnezzar’s dream of the image of the metals. When the correct understanding of the prophetic history represented in Nebuchadnezzar’s hidden dream is recognized, the understanding identifies to those who understand, that they are without hope, unless they personally accomplish the experience of complete repentance represented by Daniel’s prayer in chapter nine.
Η κατανόηση της ιστορίας που παριστάνεται στα διάφορα εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, τα οποία αναφέρονται ειδικώς σε ιστορία που εκπληρώνεται εντός του καιρού της σφραγίσεως, παριστάνεται από την προσευχή του Δανιήλ στο δεύτερο κεφάλαιο. Αυτός και οι τρεις άξιοι άνδρες επεζήτησαν να κατανοήσουν το μυστικό μήνυμα του ονείρου του Ναβουχοδονόσορος περί της εικόνος των μετάλλων. Όταν αναγνωρισθεί η ορθή κατανόηση της προφητικής ιστορίας που παριστάνεται στο κρυμμένο όνειρο του Ναβουχοδονόσορος, η κατανόηση αυτή καταδεικνύει σε εκείνους που κατανοούν ότι είναι χωρίς ελπίδα, εκτός εάν οι ίδιοι επιτελέσουν προσωπικώς την εμπειρία της πλήρους μετανοίας που παριστάνεται από την προσευχή του Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο.
To separate the experience represented by Daniel in chapter ten, from the prophetic narrative of end time events in chapter eleven, is to fail as a student of prophecy. In Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve, the war of the borderline, the Battle of Raphia and the victory of the southern king, represents the second of the three proxy wars which are marked in God’s prophetic Word. The key that brings this revelation of truth into view is the Wonderful Linguist’s use of the king of the north overflowing and passing over, up to the fortress (the neck), in verse ten. He provided two other verses that address the overflowing and passing over, and in so doing He brings together the prophetic narrative of events and the experience the understanding of those events is to produce.
Το να διαχωρίζει κανείς την εμπειρία που αντιπροσωπεύεται από τον Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο από την προφητική αφήγηση των γεγονότων του τέλους του χρόνου στο ενδέκατο κεφάλαιο, σημαίνει ότι αποτυγχάνει ως σπουδαστής της προφητείας. Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, ο πόλεμος των συνόρων, η Μάχη της Ραφίας και η νίκη του βασιλέως του νότου, αντιπροσωπεύει τον δεύτερο από τους τρεις πολέμους δι’ αντιπροσώπων που επισημαίνονται στον προφητικό Λόγο του Θεού. Το κλειδί που φέρνει σε θέα αυτή την αποκάλυψη της αλήθειας είναι η χρήση από τον Θαυμαστό Γλωσσολόγο της έκφρασης ότι ο βασιλεύς του βορρά υπερχείλισε και διήλθε, έως το οχύρωμα (τον τράχηλο), στο δέκατο εδάφιο. Παρέθεσε δύο άλλα εδάφια που αναφέρονται στην υπερχείλιση και στη διάβαση, και με τον τρόπο αυτόν συνάπτει την προφητική αφήγηση των γεγονότων με την εμπειρία που η κατανόηση αυτών των γεγονότων πρόκειται να παραγάγει.
But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:10–12.
Αλλά οι υιοί αυτού θέλουσιν εξεγερθή και θέλουσι συναθροίσει πλήθος μεγάλων δυνάμεων· και εις εξάπαντος θέλει ελθεί, και υπερχειλίσει, και διαβεί· έπειτα θέλει επιστρέψει, και θέλει εξεγερθή, έως του οχυρώματος αυτού. Και ο βασιλεύς του νότου θέλει κινηθή εις οργήν, και θέλει εξέλθει και πολεμήσει μετ’ αυτού, μετά του βασιλέως του βορρά· και εκείνος θέλει παρατάξει μέγα πλήθος· αλλά το πλήθος θέλει παραδοθή εις την χείρα αυτού. Και αφού αφαιρέση το πλήθος, η καρδία αυτού θέλει υψωθή· και θέλει καταβάλει μυριάδας πολλάς· πλην δεν θέλει ισχυροποιηθή δι’ αυτού. Δανιήλ 11:10–12.
In 2014, Putin began a war in the Ukraine, and in order to recognize this truth as represented in verse eleven of chapter eleven, a student of prophecy must first be able to see that verse ten represents a history that illustrates the second part of verse forty of Daniel chapter eleven. When they recognize that, they then see that what verse ten adds to verse forty, is that when the Soviet Union was swept away in 1989, that the king of the north only went up to his fortress (the “neck”). But a student of prophecy would not know what that indicated, until he saw Isaiah chapter eight verse eight. Then he would have the prophetic authority to identify that all three verses are tied together by an expression that is only employed three times in the Bible.
Το 2014, ο Πούτιν άρχισε πόλεμο στην Ουκρανία, και, προκειμένου να αναγνωρίσει αυτήν την αλήθεια όπως παριστάνεται στο ενδέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου, ένας σπουδαστής της προφητείας πρέπει πρώτα να είναι σε θέση να διακρίνει ότι το δέκατο εδάφιο παριστά μια ιστορία η οποία απεικονίζει το δεύτερο μέρος του τεσσαρακοστού εδαφίου του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ. Όταν το αναγνωρίσει αυτό, τότε βλέπει ότι εκείνο που το δέκατο εδάφιο προσθέτει στο τεσσαρακοστό εδάφιο είναι ότι, όταν η Σοβιετική Ένωση παρασύρθηκε το 1989, ο βασιλεύς του βορρά ανέβη μόνο έως το οχύρωμά του (τον «τράχηλο»). Αλλά ένας σπουδαστής της προφητείας δεν θα εγνώριζε τι υπεδείκνυε αυτό, έως ότου έβλεπε το όγδοο εδάφιο του ογδόου κεφαλαίου του Ησαΐα. Τότε θα είχε την προφητική εξουσιοδότηση να ταυτοποιήσει ότι και τα τρία εδάφια συνδέονται μεταξύ τους διά μιας εκφράσεως η οποία χρησιμοποιείται μόνον τρεις φορές στην Αγία Γραφή.
The student would then need a second witness that the three times the expression “overflow and pass over” occur in the Bible, is a purposeful repetition. The second witness to this fact is established because all three verses (witnesses), identify a king of the north attacking a southern king. Together the three witnesses, that are confirmed as the same symbolic history by two types of internal witnesses, lead the student of prophecy to then lay all three verses upon each other, in a line upon line fashion. That application expands the content of the verses, which portray the battle between a king of the north and the king of the south.
Ο μελετητής θα χρειαζόταν τότε μία δεύτερη μαρτυρία ότι οι τρεις φορές κατά τις οποίες η έκφραση «θα υπερχειλίσει και θα διαβεί» απαντά στην Αγία Γραφή συνιστούν σκόπιμη επανάληψη. Η δεύτερη μαρτυρία αυτού του γεγονότος εδραιώνεται επειδή και τα τρία εδάφια (μάρτυρες) προσδιορίζουν έναν βασιλέα του βορρά που επιτίθεται εναντίον ενός νοτίου βασιλέως. Από κοινού, οι τρεις μάρτυρες, οι οποίοι επιβεβαιώνονται ως η αυτή συμβολική ιστορία από δύο είδη εσωτερικών μαρτυριών, οδηγούν κατόπιν τον σπουδαστή της προφητείας να παραθέσει και τα τρία εδάφια το ένα επάνω στο άλλο, κατά τρόπον «γραμμήν επί γραμμής». Η εφαρμογή αυτή διευρύνει το περιεχόμενο των εδαφίων, τα οποία απεικονίζουν τη μάχη μεταξύ ενός βασιλέως του βορρά και ενός βασιλέως του νότου.
Isaiah chapter seven, verses eight and nine, provide the key to solving the riddle of what the “fortress” in verse ten represents, for the Hebrew word for “fortress” is also the “fortress” that the king of the south entered into in verse seven of chapter eleven. “Fortress” is also translated as “strength” in the expression “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven. Thus, the two verses (seven and thirty-one), provide two witnesses that the “fortress” is the capital of a kingdom or a king. With that fact established upon two witnesses (both in chapter eleven), then what Isaiah identifies in his cryptic passage in chapter seven, verses eight and nine, when he establishes with two internal witnesses that the fortress is the capital of a kingdom, or the king of the kingdom, establishes that prior to 1989, the Soviet Union, the capital of which was Russia, with its capital city of Moscow, had a head that was Mikal Gorbachev. It is not an accident that the visual characteristic of Gorbachev was his forehead.
Το έβδομο κεφάλαιο του Ησαΐα, εδάφια οκτώ και εννέα, παρέχει το κλειδί για την επίλυση του αινίγματος τού τι αντιπροσωπεύει το «οχύρωμα» στο εδάφιο δέκα, διότι η εβραϊκή λέξη για το «οχύρωμα» είναι επίσης το «οχύρωμα» στο οποίο εισήλθε ο βασιλεύς του νότου στο έβδομο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου. Το «οχύρωμα» μεταφράζεται επίσης ως «ισχύς» στην έκφραση «αγιαστήριο της ισχύος» στο εδάφιο τριάντα ένα του Δανιήλ ένδεκα. Έτσι, τα δύο εδάφια (επτά και τριάντα ένα) παρέχουν δύο μάρτυρες ότι το «οχύρωμα» είναι η πρωτεύουσα ενός βασιλείου ή ενός βασιλέως. Εφόσον το γεγονός αυτό έχει εδραιωθεί διά δύο μαρτύρων (αμφοτέρων στο ενδέκατο κεφάλαιο), τότε εκείνο που ο Ησαΐας προσδιορίζει στο αινιγματικό του χωρίο στο έβδομο κεφάλαιο, εδάφια οκτώ και εννέα, όταν εδραιώνει με δύο εσωτερικούς μάρτυρες ότι το οχύρωμα είναι η πρωτεύουσα ενός βασιλείου, ή ο βασιλεύς του βασιλείου, καθιστά σαφές ότι πριν από το 1989, η Σοβιετική Ένωση, της οποίας η κεφαλή ήταν η Ρωσία, με πρωτεύουσά της τη Μόσχα, είχε ως ηγέτη της τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Δεν είναι τυχαίο ότι το οπτικό γνώρισμα του Γκορμπατσώφ ήταν το μέτωπό του.
Line upon line, the conclusion of this application emphasizes its importance when it states, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Jesus said, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [See Luke 24:25] Ezra wrote, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [See 2 Chronicles 20:20] Seven times in the book of Revelation the command is given to hear. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”
Γραμμή επί γραμμής, το συμπέρασμα αυτής της εφαρμογής τονίζει τη σπουδαιότητά της, όταν δηλώνει: «Εὰν δὲ μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνῆτε». Ο Ιησούς είπε: «Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται». [Βλ. Luke 24:25] Ο Έσδρας έγραψε: «Καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωῒ καὶ ἐξῆλθον εἰς τὴν ἔρημον Θεκωέ· καὶ ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι αὐτούς, Ἰωσαφὰτ ἔστη καὶ εἶπεν· Ἀκούσατέ μου, Ἰούδα, καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἰερουσαλήμ· ἐμπιστεύθητε ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν, καὶ ἐμπιστευθήσεσθε· πιστεύσατε ἐν τοῖς προφήταις αὐτοῦ, καὶ εὐοδωθήσεσθε». [Βλ. 2 Chronicles 20:20] Επτά φορές στο βιβλίο της Αποκάλυψης δίδεται η εντολή να ακούσουν. «Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις».
To be established, is to be among the wise virgins, for fools are slow of heart to believe the prophets. The wise believe what God has spoken through His prophets, and they are established and prosper, for they hear what the Spirit saith to the churches. The identification of Russia, and the war it began in 2014 against the Ukraine, is what establishes those who are the wise students of prophecy in the period when Christ unseals that very truth.
Το να είναι κανείς εδραιωμένος σημαίνει να συγκαταλέγεται μεταξύ των φρονίμων παρθένων, διότι οι μωρές είναι βραδείς την καρδίαν εις το να πιστεύουν τους προφήτας. Οι φρόνιμοι πιστεύουν εκείνα που ο Θεός έχει λαλήσει διά των προφητών Του, και εδραιώνονται και ευοδώνονται, διότι ακούν τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Ο προσδιορισμός της Ρωσίας και ο πόλεμος που αυτή άρχισε το 2014 εναντίον της Ουκρανίας είναι εκείνο που εδραιώνει όσους είναι οι φρόνιμοι σπουδαστές της προφητείας κατά την περίοδο κατά την οποία ο Χριστός αποσφραγίζει αυτήν ακριβώς την αλήθεια.
That truth arrived in history in 2014, which is after 2001, and therefore is located within the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The next year, 2015, the richest president, who is the sixth president from the time of the end in 1989, began to stir up the globalists. Verse ten identifies the history of 1989, but it also establishes Russia as the “fortress,” and in the next two verses, Russia would begin the second battle of the proxy wars, and Putin will win that battle. The truth of the verses is unsealed when the history it represents is fulfilled.
Αυτή η αλήθεια εισήλθε στην ιστορία το 2014, το οποίο είναι μετά το 2001, και επομένως τοποθετείται εντός του χρόνου της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το επόμενο έτος, το 2015, ο πλουσιότερος πρόεδρος, ο οποίος είναι ο έκτος πρόεδρος από τον καιρό του τέλους το 1989, άρχισε να ξεσηκώνει τους παγκοσμιοποιητές. Το εδάφιο δέκα προσδιορίζει την ιστορία του 1989, αλλά επίσης εγκαθιδρύει τη Ρωσία ως το «οχυρό», και στα επόμενα δύο εδάφια η Ρωσία θα άρχιζε τη δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, και ο Πούτιν θα κερδίσει εκείνη τη μάχη. Η αλήθεια των εδαφίων αποσφραγίζεται όταν εκπληρώνεται η ιστορία που αντιπροσωπεύει.
“Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfilment in these last days, they will explain themselves.” The Kress Collection, 105.
«Ο Δανιήλ στέκεται στον κλήρο του και στη θέση του. Οι προφητείες του Δανιήλ και του Ιωάννη πρέπει να γίνουν κατανοητές. Ερμηνεύουν η μία την άλλη. Παρέχουν στον κόσμο αλήθειες τις οποίες ο καθένας θα έπρεπε να κατανοεί. Αυτές οι προφητείες πρέπει να αποτελούν μαρτυρία μέσα στον κόσμο. Με την εκπλήρωσή τους στις έσχατες αυτές ημέρες, θα εξηγήσουν οι ίδιες τον εαυτό τους.» The Kress Collection, 105.
The prophecy of verses eleven and twelve, are unsealed through their historical fulfillment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but “line upon line,” there is another important fact connected with these verses. In order for the student of prophecy to bring the three passages of the “overflowing, and passing over” together, the student must also bring the prophecy of the sixty-five years into the prophetic line. The sixty-five year prophecy marks the beginning of the two twenty-five hundred and twenty year prophecies, and it identifies that they begin forty-six years apart from one another. In identifying the sixty-five years in the beginning, it also identifies that Alpha and Omega would produce sixty-five years at the ending.
Η προφητεία των εδαφίων ένδεκα και δώδεκα αποσφραγίζεται μέσω της ιστορικής εκπληρώσεώς της στον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, αλλά, «γραμμή επί γραμμήν», υπάρχει και ένα άλλο σημαντικό γεγονός συνδεδεμένο με αυτά τα εδάφια. Για να μπορέσει ο σπουδαστής της προφητείας να συνενώσει τα τρία χωρία του «κατακλύζοντος και υπερβαίνοντος», πρέπει επίσης να εντάξει στην προφητική γραμμή την προφητεία των εξήντα πέντε ετών. Η προφητεία των εξήντα πέντε ετών σηματοδοτεί την αρχή των δύο προφητειών των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών και προσδιορίζει ότι αυτές αρχίζουν με διαφορά σαράντα έξι ετών η μία από την άλλη. Προσδιορίζοντας τα εξήντα πέντε έτη στην αρχή, προσδιορίζει επίσης ότι το Άλφα και το Ωμέγα θα παρήγαν εξήντα πέντε έτη στο τέλος.
The sixty-five years at both the beginning and ending, each possess the signature of three waymarks. The first was 742 BC, then nineteen years later 723 BC, then forty-six years later 677 BC. Those three waymarks are represented at the end with 1798, 1844, and 1863. The period of forty-six years in the beginning (Alpha), represent the trampling down of the temple and host, and the forty-six years at the ending (Omega), represent the restoration of the sanctuary and host, when the Messenger of the Covenant (who is also Alpha and Omega), would suddenly enter into the temple He had raised up in the forty-six years from 1798 to 1844.
Τα εξήντα πέντε έτη, τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος, φέρουν το καθένα τη σφραγίδα τριών οροσήμων. Το πρώτο ήταν το 742 π.Χ., έπειτα, δεκαεννέα έτη αργότερα, το 723 π.Χ., και κατόπιν, σαράντα έξι έτη αργότερα, το 677 π.Χ. Τα τρία αυτά ορόσημα αντιπροσωπεύονται στο τέλος από τα 1798, 1844 και 1863. Η περίοδος των σαράντα έξι ετών στην αρχή (Άλφα) αντιπροσωπεύει την καταπάτηση του ναού και του στρατεύματος, και τα σαράντα έξι έτη στο τέλος (Ωμέγα) αντιπροσωπεύουν την αποκατάσταση του αγιαστηρίου και του στρατεύματος, όταν ο Αγγελιαφόρος της Διαθήκης (ο οποίος είναι επίσης το Άλφα και το Ωμέγα) επρόκειτο αιφνιδίως να εισέλθει στον ναό τον οποίο είχε ανεγείρει μέσα στα σαράντα έξι έτη από το 1798 έως το 1844.
The forty-six years that are preceded by nineteen years in the time when Isaiah set forth the prophecy in the year 742 BC, represent forty-six years at their conclusion, that are then followed by nineteen years in a chiastic pattern. The nineteen years from 1844 to 1863 provide an illustration of Christ’s intentions for the one hundred and forty-four thousand that was left unfulfilled due to the rebellion that occurred in that history. The work that is required of a student of prophecy to rightly divide the word of truth concerning verses ten through twelve of Daniel chapter eleven, not only establishes (if you believe) that Russia would initiate a war in the Ukraine in 2014, but that the war would be initiated in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. As important as the prophetic history represented in the verses is, the history where the truth of that very history is unsealed, is also represented by the history of the nineteen years from 1844 to 1863.
Τα σαράντα έξι έτη, τα οποία προηγούνται από δεκαεννέα έτη κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο Ησαΐας εξέθεσε την προφητεία, το έτος 742 π.Χ., αντιπροσωπεύουν σαράντα έξι έτη κατά την ολοκλήρωσή τους, τα οποία κατόπιν ακολουθούνται από δεκαεννέα έτη σε ένα χιαστικό σχήμα. Τα δεκαεννέα έτη από το 1844 έως το 1863 παρέχουν μία απεικόνιση των προθέσεων του Χριστού για τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, η οποία έμεινε ανεκπλήρωτη εξαιτίας της ανταρσίας που έλαβε χώρα σε εκείνη την ιστορία. Το έργο που απαιτείται από έναν σπουδαστή της προφητείας, προκειμένου να ορθοτομήσει τον λόγο της αληθείας σχετικά με τα εδάφια δέκα έως δώδεκα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, όχι μόνον καταδεικνύει (εάν πιστεύετε) ότι η Ρωσία θα ξεκινούσε πόλεμο στην Ουκρανία το 2014, αλλά και ότι ο πόλεμος θα άρχιζε στον χρόνο της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Όσο σημαντική είναι η προφητική ιστορία που αντιπροσωπεύεται στα εν λόγω εδάφια, άλλο τόσο αντιπροσωπεύεται επίσης, από την ιστορία των δεκαεννέα ετών από το 1844 έως το 1863, η ιστορία κατά την οποία αποσφραγίζεται η αλήθεια αυτής ακριβώς της ιστορίας.
1844 identifies the arrival of the third angel, and it typifies the arrival of the third angel on September 11, 2001. 1863 represents the rebellion symbolized by the rebuilding of Jericho. The waymark of 1863 also typifies the obedience of the one hundred and forty-four thousand who are used to “bring down the walls of Jericho”, at the soon coming Sunday law. In the verses we are considering, verse sixteen represents the Sunday law in the United States. Verse eleven marks from 2014 to Putin’s ultimate victory. The verses identify the beginning of the second proxy war that is followed by the third proxy war, as represented in verses thirteen to fifteen.
Το 1844 προσδιορίζει την έλευση του τρίτου αγγέλου, και προτυπώνει την έλευση του τρίτου αγγέλου στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Το 1863 αντιπροσωπεύει την αποστασία που συμβολίζεται από την ανοικοδόμηση της Ιεριχούς. Το ορόσημο του 1863 προτυπώνει επίσης την υπακοή των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για να «γκρεμίσουν τα τείχη της Ιεριχούς», κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Στα εδάφια που εξετάζουμε, το εδάφιο δεκαέξι αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το εδάφιο ένδεκα σηματοδοτεί την περίοδο από το 2014 έως την τελική νίκη του Πούτιν. Τα εδάφια προσδιορίζουν την έναρξη του δεύτερου πολέμου δι’ αντιπροσώπων, τον οποίο ακολουθεί ο τρίτος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, όπως παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε.
Bringing verse two together with verses eleven and twelve, we identify the Ukrainian war beginning in 2014, which was then followed by the US Presidential campaign of 2015, and the subsequent election of the richest president in 2016. Verse twelve is followed by the retaliation of the last president before the Sunday law, in the third proxy war. The second proxy war, which is the battle of the borderline, began just before the election of the sixth and richest president.
Φέρνοντας σε συνδυασμό το εδάφιο δύο με τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, προσδιορίζουμε τον ουκρανικό πόλεμο που άρχισε το 2014, ο οποίος ακολούθως συνοδεύθηκε από την προεκλογική εκστρατεία για την Προεδρία των ΗΠΑ το 2015, και από την επακόλουθη εκλογή του πλουσιότερου προέδρου το 2016. Το εδάφιο δώδεκα ακολουθείται από τα αντίποινα του τελευταίου προέδρου πριν από τον νόμο της Κυριακής, στον τρίτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων. Ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, που είναι η μάχη του ορίου, άρχισε αμέσως πριν από την εκλογή του έκτου και πλουσιότερου προέδρου.
In the history of 1844 to 1863, the two sticks of Ezekiel were to be joined. Their joining represented the combination of divinity and humanity, which is the work of sealing the one hundred and forty-four thousand. In 1844 the third angel arrived and unsealed the light associated with the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, and the third angel. In 1849 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the scattered flock that had suffered a scattering at the great disappointment. In 1850 He led His people to prepare Habakkuk’s second chart, to graphically illustrate the message His people were to proclaim as He led them to “bring down the walls of Jericho”. That chart included the “seven times” as did the “old chart”.
Στην ιστορία από το 1844 έως το 1863, οι δύο ράβδοι του Ιεζεκιήλ έπρεπε να ενωθούν. Η ένωσή τους αντιπροσώπευε τον συνδυασμό της θεότητας και της ανθρωπότητας, ο οποίος είναι το έργο της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το 1844 έφθασε ο τρίτος άγγελος και αποσφράγισε το φως που συνδεόταν με το επουράνιο αγιαστήριο, τον νόμο του Θεού, το Σάββατο και τον τρίτο άγγελο. Το 1849 ο Κύριος εξέτεινε τη χείρα Του εκ δευτέρου για να συνάξει το διεσκορπισμένο ποίμνιο που είχε υποστεί διασκορπισμό κατά τη μεγάλη απογοήτευση. Το 1850 οδήγησε τον λαό Του να προετοιμάσει τον δεύτερο χάρτη του Αββακούμ, ώστε να απεικονίσει γραφικώς το μήνυμα που ο λαός Του επρόκειτο να κηρύξει, καθώς Αυτός τους οδηγούσε να «γκρεμίσουν τα τείχη της Ιεριχούς». Εκείνος ο χάρτης περιλάμβανε τις «επτά φορές», όπως και ο «παλαιός χάρτης».
In 1856, He unsealed the light that was to seal His people in advance of the “Battle of Jericho”. That light was an increase of the first light that Alpha and Omega had revealed to William Miller. It was the light of the “seven times,” as repeatedly represented in the ancient Battle of Jericho. The light that was to seal His people, was also the Laodicean message that was to awaken them, and transition them back again to the experience of Philadelphia. That last light was an increase of the first light, but His people neglected the light and by default chose to wander in the wilderness of Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 and 1863 represent five waymarks that are represented in the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law.
Το 1856, Αυτός αποσφράγισε το φως που επρόκειτο να σφραγίσει τον λαό Του εκ των προτέρων της «Μάχης της Ιεριχούς». Το φως εκείνο ήταν αύξηση του πρώτου φωτός που ο Άλφα και το Ωμέγα είχαν αποκαλύψει στον William Miller. Ήταν το φως των «επτά καιρών», όπως επανειλημμένως παριστάνεται στην αρχαία Μάχη της Ιεριχούς. Το φως που επρόκειτο να σφραγίσει τον λαό Του ήταν επίσης το μήνυμα της Λαοδίκειας, το οποίο επρόκειτο να τους αφυπνίσει και να τους μεταφέρει και πάλι στην εμπειρία της Φιλαδελφείας. Εκείνο το τελευταίο φως ήταν αύξηση του πρώτου φωτός, αλλά ο λαός Του παραμέλησε το φως και, εκ των πραγμάτων, επέλεξε να περιπλανηθεί στην έρημο της Λαοδίκειας. Τα 1844, 1849, 1850, 1856 και 1863 αντιπροσωπεύουν πέντε ορόσημα, τα οποία παριστάνονται στην ιστορία από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
Now Jericho was straitly shut up because of the children of Israel: none went out, and none came in. And the Lord said unto Joshua, See, I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the mighty men of valour. And ye shall compass the city, all ye men of war, and go round about the city once. Thus shalt thou do six days. And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets. And it shall come to pass, that when they make a long blast with the ram’s horn, and when ye hear the sound of the trumpet, all the people shall shout with a great shout; and the wall of the city shall fall down flat, and the people shall ascend up every man straight before him. And Joshua the son of Nun called the priests, and said unto them, Take up the ark of the covenant, and let seven priests bear seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord. And he said unto the people, Pass on, and compass the city, and let him that is armed pass on before the ark of the Lord. And it came to pass, when Joshua had spoken unto the people, that the seven priests bearing the seven trumpets of rams’ horns passed on before the Lord, and blew with the trumpets: and the ark of the covenant of the Lord followed them. And the armed men went before the priests that blew with the trumpets, and the rereward came after the ark, the priests going on, and blowing with the trumpets. And Joshua had commanded the people, saying, Ye shall not shout, nor make any noise with your voice, neither shall any word proceed out of your mouth, until the day I bid you shout; then shall ye shout.
Η δε Ιεριχώ ήτο ερμητικώς κεκλεισμένη εξαιτίας των υιών Ισραήλ· ουδείς εξήρχετο και ουδείς εισήρχετο. Και είπεν ο Κύριος προς τον Ιησούν, Ιδού, παρέδωκα εις την χείρά σου την Ιεριχώ, και τον βασιλέα αυτής, και τους ισχυρούς άνδρας της ανδρείας. Και θέλετε περικυκλώσει την πόλιν, πάντες οι άνδρες του πολέμου, περιερχόμενοι την πόλιν άπαξ. Ούτω θέλεις κάμει επί έξ ημέρας. Και επτά ιερείς θέλουσι βαστάζει ενώπιον της κιβωτού επτά σάλπιγγας από κέρατα κριών· και την εβδόμην ημέραν θέλετε περικυκλώσει την πόλιν επτάκις, και οι ιερείς θέλουσι σαλπίσει διά των σαλπίγγων. Και θέλει συμβή, όταν σαλπίσωσι παρατεταμένως με το κέρας του κριού, και όταν ακούσητε τον ήχον της σάλπιγγος, πας ο λαός θέλει αλαλάξει με μεγάλην αλαλαγήν· και το τείχος της πόλεως θέλει καταπέσει επί τόπου, και ο λαός θέλει αναβή, έκαστος ευθέως εμπρός αυτού. Και ο Ιησούς ο υιός του Ναυή εκάλεσε τους ιερείς και είπε προς αυτούς, Σηκώσατε την κιβωτόν της διαθήκης, και ας βαστάζωσιν επτά ιερείς επτά σάλπιγγας από κέρατα κριών ενώπιον της κιβωτού του Κυρίου. Και είπε προς τον λαόν, Προχωρείτε και περικυκλώσατε την πόλιν, και ο ένοπλος ας προπορεύηται έμπροσθεν της κιβωτού του Κυρίου. Και καθώς ο Ιησούς ελάλησε προς τον λαόν, οι επτά ιερείς, βαστάζοντες τας επτά σάλπιγγας από κέρατα κριών, προεπορεύοντο ενώπιον του Κυρίου και εσάλπιζον διά των σαλπίγγων· και η κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου ηκολούθει αυτούς. Και οι ένοπλοι επροπορεύοντο των ιερέων των σαλπιζόντων διά των σαλπίγγων, και η οπισθοφυλακή ηκολούθει όπισθεν της κιβωτού, ενώ οι ιερείς επορεύοντο και εσάλπιζον διά των σαλπίγγων. Ο δε Ιησούς είχε προστάξει τον λαόν, λέγων, Δεν θέλετε αλαλάξει, ουδέ θέλετε κάμει θόρυβον με την φωνήν σας, ουδέ θέλει εξέλθει λόγος εκ του στόματός σας, έως της ημέρας καθ’ ην θέλω σας ειπεί, Αλαλάξατε· τότε θέλετε αλαλάξει.
So the ark of the Lord compassed the city, going about it once: and they came into the camp, and lodged in the camp. And Joshua rose early in the morning, and the priests took up the ark of the Lord. And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rereward came after the ark of the Lord, the priests going on, and blowing with the trumpets. And the second day they compassed the city once, and returned into the camp: so they did six days. And it came to pass on the seventh day, that they rose early about the dawning of the day, and compassed the city after the same manner seven times: only on that day they compassed the city seven times. And it came to pass at the seventh time, when the priests blew with the trumpets, Joshua said unto the people, Shout; for the Lord hath given you the city.
Καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου περιῆλθε τὴν πόλιν, περιελθοῦσα αὐτὴν ἅπαξ· καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ διενυκτέρευσαν ἐν τῷ στρατοπέδῳ. Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἐξανέστη πρωῒ, καὶ οἱ ἱερεῖς ἦραν τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου. Καὶ ἑπτὰ ἱερεῖς, βαστάζοντες ἑπτὰ σάλπιγγας κερατίνους κριοῦ ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου, προεπορεύοντο διαπαντός καὶ ἐσάλπιζον ταῖς σάλπιγξιν· καὶ οἱ ἔνοπλοι προεπορεύοντο αὐτῶν· ἡ δὲ ὀπισθοφυλακὴ ἠκολούθει ὀπίσω τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου, ἐνώ οἱ ἱερεῖς ἐπορεύοντο καὶ ἐσάλπιζον ταῖς σάλπιγξιν. Καὶ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ περιῆλθον τὴν πόλιν ἅπαξ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸ στρατόπεδον· οὕτως ἐποίησαν ἐπὶ ἓξ ἡμέρας. Καὶ ἐγένετο τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ, ὅτι ἐξανέστησαν πρωῒ ἅμα τῷ διαυγάσαι τὴν ἡμέραν, καὶ περιῆλθον τὴν πόλιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἑπτὰ ἅπαξ· μόνον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ περιῆλθον τὴν πόλιν ἑπτάκις. Καὶ ἐγένετο τῇ ἑβδόμῃ φορᾷ, ὅτε οἱ ἱερεῖς ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξιν, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τὸν λαόν· Ἀλαλάξατε, διότι ὁ Κύριος παρέδωκεν εἰς ὑμᾶς τὴν πόλιν.
And the city shall be accursed, even it, and all that are therein, to the Lord: only Rahab the harlot shall live, she and all that are with her in the house, because she hid the messengers that we sent. And ye, in any wise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it. But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city.
Και η πόλη θέλει είσθαι ανάθεμα, αυτή και πάντα όσα είναι εν αυτή, εις τον Κύριον· μόνον η Ραάβ η πόρνη θέλει ζήσει, αυτή και πάντες οι μετ’ αυτής εν τη οικία, διότι έκρυψε τους αγγελιαφόρους τους οποίους απεστείλαμεν. Και σεις, με κάθε τρόπον φυλάξατε εαυτούς από του αναθέματος, μήποτε γείνητε ανάθεμα, όταν λάβητε από του αναθέματος, και καταστήσητε το στρατόπεδον του Ισραήλ ανάθεμα και ταράξητε αυτό. Πάν δε το αργύριον και το χρυσίον και τα σκεύη χαλκού και σιδήρου είναι αφιερωμένα εις τον Κύριον· εις το θησαυροφυλάκιον του Κυρίου θέλουσιν εισέλθει. Και εβόησεν ο λαός, όταν οι ιερείς εσάλπισαν με τας σάλπιγγας· και συνέβη, όταν ήκουσεν ο λαός τον ήχον της σάλπιγγος, και εβόησεν ο λαός με μεγάλην βοήν, ώστε το τείχος έπεσε καταγής, και ανέβη ο λαός εις την πόλιν, έκαστος ευθέως εμπροσθέν του, και εκυρίευσαν την πόλιν.
And they utterly destroyed all that was in the city, both man and woman, young and old, and ox, and sheep, and ass, with the edge of the sword. But Joshua had said unto the two men that had spied out the country, Go into the harlot’s house, and bring out thence the woman, and all that she hath, as ye sware unto her. And the young men that were spies went in, and brought out Rahab, and her father, and her mother, and her brethren, and all that she had; and they brought out all her kindred, and left them without the camp of Israel. And they burnt the city with fire, and all that was therein: only the silver, and the gold, and the vessels of brass and of iron, they put into the treasury of the house of the Lord. And Joshua saved Rahab the harlot alive, and her father’s household, and all that she had; and she dwelleth in Israel even unto this day; because she hid the messengers, which Joshua sent to spy out Jericho. And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. So the Lord was with Joshua; and his fame was noised throughout all the country. Joshua 6:1–27.
Και εξολόθρευσαν ολοτελώς πάντα όσα ήσαν μέσα στην πόλη, άνδρα και γυναίκα, νέο και γέροντα, και βόδι, και πρόβατο, και όνο, με μάχαιραν. Ο δε Ιησούς είχε πει προς τους δύο άνδρες που είχαν κατασκοπεύσει τη γη: Εισέλθετε στην οικία της πόρνης, και εξαγάγετε από εκεί τη γυναίκα και πάντα όσα έχει, καθώς ομώσατε προς αυτήν. Και εισήλθαν οι νεανίσκοι, οι κατάσκοποι, και έβγαλαν τη Ραάβ, και τον πατέρα αυτής, και τη μητέρα αυτής, και τους αδελφούς αυτής, και πάντα όσα είχε· και έβγαλαν όλη τη συγγένεια αυτής, και τους έθεσαν έξω από το στρατόπεδο του Ισραήλ. Και κατέκαυσαν την πόλη με πυρ, και πάντα όσα ήσαν μέσα σε αυτήν· μόνο το αργύριον, και το χρυσίον, και τα σκεύη του χαλκού και του σιδήρου, τα έθεσαν στο θησαυροφυλάκιο του οίκου του Κυρίου. Και ο Ιησούς διέσωσε ζωντανή τη Ραάβ την πόρνη, και τον οίκο του πατρός αυτής, και πάντα όσα είχε· και κατοικεί εν τω Ισραήλ έως της ημέρας ταύτης· διότι έκρυψε τους αγγελιαφόρους, τους οποίους ο Ιησούς απέστειλε να κατασκοπεύσουν την Ιεριχώ. Και ο Ιησούς τους όρκισε κατά τον καιρό εκείνο, λέγων: Επικατάρατος ενώπιον του Κυρίου ο άνθρωπος εκείνος, όστις εγερθή και οικοδομήσει την πόλη ταύτην, την Ιεριχώ· με τον πρωτότοκον αυτού θέλει θεμελιώσει αυτήν, και με τον νεώτατον υιόν αυτού θέλει στήσει τις πύλες αυτής. Ούτως ο Κύριος ήτο μετά του Ιησού· και η φήμη αυτού διεδόθη σε όλη τη χώρα. Ιησούς του Ναυή 6:1–27.