Daniel was touched three times in chapter ten, the first and last time by Gabriel and the middle touch was by Christ. It was the middle touch where Daniel most keenly felt his corruption, for the middle waymark of truth represents rebellion. It was Michael who touched Daniel the second time, for He had descended at the end of twenty-one days.
Ο Δανιήλ αγγίχθηκε τρεις φορές στο δέκατο κεφάλαιο, την πρώτη και την τελευταία φορά από τον Γαβριήλ, ενώ το μεσαίο άγγιγμα ήταν από τον Χριστό. Ήταν το μεσαίο άγγιγμα κατά το οποίο ο Δανιήλ αισθάνθηκε οξύτερα τη διαφθορά του, διότι το μεσαίο ορόσημο της αλήθειας αντιπροσωπεύει την ανταρσία. Ο Μιχαήλ ήταν εκείνος που άγγιξε τον Δανιήλ τη δεύτερη φορά, διότι είχε κατελθεί στο τέλος είκοσι μίας ημερών.
At the end of three and a half symbolic days, in which the two witnesses of Revelation chapter eleven lie dead in the street, a voice resurrects the two witnesses. It is the voice of the archangel that resurrects. The descent of Michael in Daniel chapter ten, at the twenty-second day aligns with the resurrection of the two witnesses in 2023. While the two witnesses were dead in the street, Ezekiel was shown their scattered bones and asked if he thought those dead dry bones in the valley could be resurrected, and all Ezekiel would answer is, “Lord thou knowest.”
Στο τέλος τριών και ημίσεος συμβολικών ημερών, κατά τις οποίες οι δύο μάρτυρες του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως κείνται νεκροί στην οδό, μία φωνή ανασταίνει τους δύο μάρτυρες. Είναι η φωνή του αρχαγγέλου που ανασταίνει. Η κάθοδος του Μιχαήλ στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, κατά την εικοστή δευτέρα ημέρα, ευθυγραμμίζεται με την ανάσταση των δύο μαρτύρων το 2023. Ενώ οι δύο μάρτυρες ήσαν νεκροί στην οδό, στον Ιεζεκιήλ εδείχθησαν τα διασκορπισμένα οστά τους και ερωτήθη αν ενόμιζε ότι εκείνα τα νεκρά ξηρά οστά στην κοιλάδα ηδύναντο να αναστηθούν, και ό,τι απήντησε ο Ιεζεκιήλ ήταν: «Κύριε, συ γνωρίζεις».
Ezekiel was then told to prophesy to the bones, which he did, and when he did, they were formed together, but were still not alive. Ezekiel’s first prophecy was gathering the bones together, but it would require a second prophecy to resurrect the bones as an army. The second prophecy of Ezekiel was the prophecy of the third woe, as represented by the four winds that brought the bones to life. The first Adam was created perfect, but afterwards sinned and passed death on to all his posterity. The resurrection of Ezekiel’s dead bones parallels the creation of Adam in his perfection, for Adam was first formed, and then the Lord breathed into him the breath of life.
Τότε δόθηκε εντολή στον Ιεζεκιήλ να προφητεύσει προς τα οστά, πράγμα το οποίο και έκανε· και όταν το έκανε, αυτά συναρμολογήθηκαν, αλλά ακόμη δεν είχαν ζωή. Η πρώτη προφητεία του Ιεζεκιήλ ήταν η συνάθροιση των οστών, αλλά θα απαιτούνταν μια δεύτερη προφητεία για να αναστηθούν τα οστά ως στρατός. Η δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ ήταν η προφητεία του τρίτου αλίμονο, όπως παριστάνεται από τους τέσσερις ανέμους που έφεραν τα οστά στη ζωή. Ο πρώτος Αδάμ δημιουργήθηκε τέλειος, αλλά κατόπιν αμάρτησε και μετέδωσε τον θάνατο σε όλους τους απογόνους του. Η ανάσταση των νεκρών οστών του Ιεζεκιήλ παραλληλίζεται με τη δημιουργία του Αδάμ στην τελειότητά του, διότι ο Αδάμ πρώτα πλάστηκε, και έπειτα ο Κύριος εμφύσησε σε αυτόν πνοή ζωής.
This is not to say that the two witnesses receive glorified bodies when they are brought back to life, for that doesn’t occur until the second coming, but their resurrection parallel’s Daniel’s vision of the causative “marah” vision, when they are changed into the image they then behold. Line upon line, the process of the sealing is very carefully laid out by the prophetic testimony.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι δύο μάρτυρες λαμβάνουν δοξασμένα σώματα όταν επανέρχονται στη ζωή, διότι αυτό δεν συμβαίνει παρά μόνον κατά τη δευτέρα παρουσία· αλλά η ανάστασή τους παραλληλίζεται με το όραμα του Δανιήλ περί του αιτιατικού οράματος «marah», όταν μεταμορφώνονται στην εικόνα την οποία τότε αντικρίζουν. Γραμμή επί γραμμής, η διαδικασία της σφραγίσεως εκτίθεται με μεγάλη προσοχή από την προφητική μαρτυρία.
In Revelation chapter eleven, “after three days and an half the Spirit of life from God entered” into the two witnesses, “and they” then “stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them,” and there was then “a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them.”
Στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, «μετὰ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν» στους δύο μάρτυρες, «καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν», και τότε «φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς», και τότε ακούσθηκε «φωνὴ μεγάλη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσα πρὸς αὐτούς, Ἀνάβητε ὧδε. Καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν».
First, the Spirit entered into them, then they stood upon their feet, and when they stood, fear fell upon their enemies who had previously rejoiced over their deaths. Then a voice calls them up, and their enemies witness the event. With Ezekiel, they are first identified as scattered and dead in the valley, then a prophecy is proclaimed that gathers them together, then the second prophecy causes them to stand up as a mighty army. With Daniel, he first sees the great vision that produces a separation of two classes, and he is then touched three times.
Πρώτον, το Πνεύμα εισήλθε σε αυτούς· έπειτα στάθηκαν επάνω στα πόδια τους, και όταν στάθηκαν, φόβος έπεσε επάνω στους εχθρούς τους, οι οποίοι προηγουμένως είχαν χαρεί για τον θάνατό τους. Έπειτα μια φωνή τούς καλεί να ανέβουν, και οι εχθροί τους γίνονται μάρτυρες του γεγονότος. Στον Ιεζεκιήλ, αρχικώς αναγνωρίζονται ως διασκορπισμένοι και νεκροί στην κοιλάδα· έπειτα διακηρύσσεται μια προφητεία που τους συνάγει· κατόπιν η δεύτερη προφητεία τούς κάνει να σταθούν ως ισχυρό στράτευμα. Στον Δανιήλ, πρώτον βλέπει το μεγάλο όραμα που επιφέρει διαχωρισμό δύο τάξεων, και έπειτα αγγίζεται τρεις φορές.
The first time he was touched he had no strength, he was in a deep sleep, and his face was towards the ground. Sleep represents death. Yet he heard the words spoken.
Την πρώτη φορά που τον άγγιξε, δεν είχε δύναμη, βρισκόταν σε βαθύ ύπνο, και το πρόσωπό του ήταν στραμμένο προς τη γη. Ο ύπνος αντιπροσωπεύει τον θάνατο. Ωστόσο, άκουσε τα λόγια που ελέχθησαν.
Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice. John 5:28.
Μη θαυμάζετε τοῦτο· διότι ἔρχεται ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις θέλουσιν ἀκούσει τὴν φωνὴν αὐτοῦ. Ἰωάννης 5:28.
Gabriel then brought Daniel to his hands and knees, and then commanded him to stand, which he did, though he was trembling. He then heard the words of Gabriel, but he was left dumb. Ezekiel had also seen the vision of Christ and it produced a similar sequence of events.
Κατόπιν ο Γαβριήλ έφερε τον Δανιήλ στα χέρια και στα γόνατά του, και έπειτα τον πρόσταξε να σταθεί όρθιος, πράγμα το οποίο και έκανε, αν και έτρεμε. Στη συνέχεια άκουσε τα λόγια του Γαβριήλ, αλλά έμεινε άφωνος. Και ο Ιεζεκιήλ είχε επίσης δει το όραμα του Χριστού, και αυτό προκάλεσε παρόμοια αλληλουχία γεγονότων.
And above the firmament that was over their heads was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it. And I saw as the colour of amber, as the appearance of fire round about within it, from the appearance of his loins even upward, and from the appearance of his loins even downward, I saw as it were the appearance of fire, and it had brightness round about. As the appearance of the bow that is in the cloud in the day of rain, so was the appearance of the brightness round about. This was the appearance of the likeness of the glory of the Lord. And when I saw it, I fell upon my face, and I heard a voice of one that spake. And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 1:26–2:2.
Και επάνω από το στερέωμα που ήταν υπεράνω της κεφαλής αυτών υπήρχε η ομοίωση θρόνου, ως η όψη λίθου σαπφείρου· και επάνω στην ομοίωση του θρόνου υπήρχε ομοίωση, ως η όψη ανθρώπου επάνω σ’ αυτόν. Και είδα ως χρώμα ήλεκτρου, ως όψη πυρός κυκλόθεν εντός αυτού, από την όψη των οσφύων αυτού και επάνω· και από την όψη των οσφύων αυτού και κάτω είδα ως να ήταν όψη πυρός, και υπήρχε λαμπρότητα κυκλόθεν. Καθώς η όψη του τόξου που είναι εν τη νεφέλη κατά την ημέρα της βροχής, έτσι ήταν η όψη της λαμπρότητας κυκλόθεν. Αυτή ήταν η όψη της ομοίωσης της δόξης του Κυρίου. Και όταν το είδα, έπεσα επί πρόσωπόν μου, και άκουσα φωνή ενός λαλούντος. Και είπε προς εμέ: Υιέ ανθρώπου, στήσου επί τους πόδας σου, και θα λαλήσω προς σε. Και το πνεύμα εισήλθε μέσα μου όταν ελάλησε προς εμέ, και με έστησε επί τους πόδας μου, και ήκουσα εκείνον που ελάλει προς εμέ. Ιεζεκιήλ 1:26–2:2.
The vision caused both Ezekiel and Daniel to be humbled into dust, where they were prostrated upon the ground. In that condition they both still heard the word of the Lord, and they were both brought to a standing condition to hear the words that were spoken to them, and when they heard the words “the Spirit entered into” them. The combination of divinity is accomplished by the reception of the Word of God that is conveyed by the Holy Spirit. The “Word” is what transmits divinity into humanity. This truth must be recognized in order to understand the seriousness and significance of the prophetic history which Gabriel provides Daniel with in chapter eleven. The prophetic history represented in chapter eleven, is the conduit by which holy oil is conveyed to the wise virgins.
Το όραμα προκάλεσε τόσο στον Ιεζεκιήλ όσο και στον Δανιήλ να ταπεινωθούν έως χώματος, όπου έπεσαν πρηνείς επί της γης. Σε εκείνη την κατάσταση αμφότεροι εξακολουθούσαν να ακούν τον λόγο του Κυρίου, και αμφότεροι ανυψώθηκαν σε όρθια στάση για να ακούσουν τους λόγους που τους ελέχθησαν· και όταν άκουσαν τους λόγους, «το Πνεύμα εισήλθε εις» αυτούς. Ο συνδυασμός της θεότητας επιτελείται διά της λήψεως του Λόγου του Θεού, ο οποίος μεταβιβάζεται διά του Αγίου Πνεύματος. Ο «Λόγος» είναι εκείνο που μεταδίδει τη θεότητα στην ανθρωπότητα. Αυτή η αλήθεια πρέπει να αναγνωριστεί, προκειμένου να κατανοηθεί η σοβαρότητα και η σημασία της προφητικής ιστορίας την οποία ο Γαβριήλ παρέχει στον Δανιήλ στο ενδέκατο κεφάλαιο. Η προφητική ιστορία που παρουσιάζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο είναι ο αγωγός διά του οποίου το άγιο έλαιο μεταβιβάζεται στις φρόνιμες παρθένες.
With Ezekiel, he is immediately instructed that he is to present a message to Laodicean Adventism, though Ezekiel is informed from the outset that Laodicean Adventism will not hear his words, for they are a rebellious house. Ezekiel’s experience is Isaiah’s experience in chapter six, and therefore upon two witnesses when God awakens Daniel from sleep, which is a symbol of death, Daniel is given a message for the rebellious house of Laodicean Adventism, but they will not hear.
Στον Ιεζεκιήλ δίδεται αμέσως η εντολή να παρουσιάσει ένα μήνυμα προς τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό, αν και ο Ιεζεκιήλ πληροφορείται εξαρχής ότι ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός δεν θα ακούσει τα λόγια του, διότι είναι οίκος αποστατικός. Η εμπειρία του Ιεζεκιήλ είναι η εμπειρία του Ησαΐα στο έκτο κεφάλαιο, και επομένως, επί τη βάσει δύο μαρτύρων, όταν ο Θεός αφυπνίζει τον Δανιήλ από τον ύπνο, ο οποίος είναι σύμβολο του θανάτου, δίδεται στον Δανιήλ ένα μήνυμα για τον αποστατικό οίκο του Λαοδικειακού Αντβεντισμού, αλλά αυτοί δεν θα ακούσουν.
Daniel is then touched a second time, by Christ Himself, who touches Daniel’s lips, just as he had touched Isaiah’s lips with a coal from the altar. Then Daniel could speak, but he was still without strength, and still had no breath. According to Ezekiel the breath comes with the message of the “four winds”, which was Ezekiel’s second prophecy. Ezekiel’s prophecy of the four winds aligns with Daniel’s third touch, for it is then that breath comes into the bones and they stand as a mighty army. It is in Daniel’s third touch that he is strengthened.
Κατόπιν, ο Δανιήλ αγγίζεται για δεύτερη φορά από τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος αγγίζει τα χείλη του Δανιήλ, καθώς είχε αγγίξει και τα χείλη του Ησαΐα με άνθρακα από το θυσιαστήριο. Τότε ο Δανιήλ μπόρεσε να μιλήσει, αλλά εξακολουθούσε να είναι χωρίς δύναμη και ακόμη δεν είχε πνοή. Σύμφωνα με τον Ιεζεκιήλ, η πνοή έρχεται μαζί με το μήνυμα των «τεσσάρων ανέμων», το οποίο ήταν η δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ. Η προφητεία του Ιεζεκιήλ περί των τεσσάρων ανέμων αντιστοιχεί προς το τρίτο άγγιγμα του Δανιήλ, διότι τότε είναι που η πνοή εισέρχεται στα οστά και αυτά στέκονται ως ισχυρό στράτευμα. Κατά το τρίτο άγγιγμα του Δανιήλ είναι που ενδυναμώνεται.
On July 18, 2020, God’s last-day people were scattered and entered into the tarrying time of the parable. The history of the sealing was illustrated in the history of October 22, 1844, unto the rebellion of 1863. The line of history there represented overlays with September 11, 2001, unto the Sunday law, but it also overlays with the history of July 18, 2020, unto the Sunday law. This prophetic phenomenon is based upon the fact that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be determined by the context where they are applied.
Στις 18 Ιουλίου 2020, ο λαός του Θεού των εσχάτων ημερών διεσκορπίσθη και εισήλθε στον χρόνο της καθυστέρησης της παραβολής. Η ιστορία της σφράγισης απεικονίσθηκε στην ιστορία από την 22α Οκτωβρίου 1844 έως την αποστασία του 1863. Η εκεί γραμμή ιστορίας, την οποία εκπροσωπεί, επικαλύπτεται με την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον νόμο της Κυριακής, αλλά επικαλύπτεται επίσης και με την ιστορία από την 18η Ιουλίου 2020 έως τον νόμο της Κυριακής. Αυτό το προφητικό φαινόμενο βασίζεται στο γεγονός ότι τα σύμβολα έχουν περισσότερες από μία σημασίες, και η σημασία προσδιορίζεται από το πλαίσιο μέσα στο οποίο εφαρμόζονται.
When we consider the arrival and work of any of the three angels they are governed by the same sequence of events. They arrive at the point when the prediction associated with them is unsealed. That prediction is structured upon three steps. Its arrival, its empowerment and the closed door at its end. There are other waymarks within the history, but the three testing waymarks of the arrival of any of the three angels is the first waymark where a prophecy is unsealed. The message that is unsealed is empowered through a confirmation, and that confirmation and empowerment then tests the men and women of that history. The conclusion of the history produces a litmus test which demonstrates whether those standing at the third test are wise or foolish.
Όταν εξετάζουμε την έλευση και το έργο οποιουδήποτε από τους τρεις αγγέλους, αυτά διέπονται από την ίδια ακολουθία γεγονότων. Καταφθάνουν στο σημείο κατά το οποίο η προφητεία που συνδέεται με αυτούς αποσφραγίζεται. Η προφητεία αυτή είναι δομημένη επάνω σε τρία βήματα: την έλευσή της, την ενδυνάμωσή της και την κλειστή θύρα στο τέλος της. Υπάρχουν και άλλα ορόσημα μέσα στην ιστορία, αλλά τα τρία δοκιμαστικά ορόσημα της έλευσης οποιουδήποτε από τους τρεις αγγέλους είναι: το πρώτο ορόσημο, όπου μια προφητεία αποσφραγίζεται· το μήνυμα που αποσφραγίζεται ενδυναμώνεται μέσω μιας επιβεβαίωσης· και αυτή η επιβεβαίωση και ενδυνάμωση κατόπιν δοκιμάζει τους άνδρες και τις γυναίκες εκείνης της ιστορίας. Η κατάληξη της ιστορίας παράγει ένα λυδία λίθο, ο οποίος καταδεικνύει αν εκείνοι που στέκονται στην τρίτη δοκιμασία είναι φρόνιμοι ή μωροί.
Within the history of September 11, 2001 unto the Sunday law you can identify three angels. The first arrived on September 11, 2001, the second arrived on July 18, 2020, and the third arrives at the soon coming Sunday law (the litmus test). October 22, 1844 aligns with September 11, 2001, and 1856 aligns with July 18, 2020, and 1863 aligns with the Sunday law. That being said, October 22, 1844 to 1863 also aligns with July 18, 2020, unto the Sunday law, for July 18 was the arrival of the second angel of the history of the sealing. The following history is still correctly identified as simply the waymarks of any angel.
Μέσα στην ιστορία από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον νόμο της Κυριακής μπορεί κανείς να διακρίνει τρεις αγγέλους. Ο πρώτος έφθασε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο δεύτερος έφθασε στις 18 Ιουλίου 2020, και ο τρίτος φθάνει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής (τη λυδία λίθο). Η 22α Οκτωβρίου 1844 αντιστοιχεί στην 11η Σεπτεμβρίου 2001, και το 1856 αντιστοιχεί στις 18 Ιουλίου 2020, και το 1863 αντιστοιχεί στον νόμο της Κυριακής. Τούτου λεχθέντος, η περίοδος από 22 Οκτωβρίου 1844 έως το 1863 αντιστοιχεί επίσης στην περίοδο από 18 Ιουλίου 2020 έως τον νόμο της Κυριακής, διότι η 18η Ιουλίου ήταν η άφιξη του δεύτερου αγγέλου της ιστορίας της σφράγισης. Η ακόλουθη ιστορία εξακολουθεί να προσδιορίζεται ορθώς απλώς ως τα ορόσημα οποιουδήποτε αγγέλου.
On July 18, 2020, there was a truth unsealed that was to test that generation. The second step in that history is when the two witnesses are resurrected. They are then tested as to whether they will accept the light then revealed, which is going on now. Then at the Sunday law (the litmus test), it will be revealed who is and who isn’t a wise virgin. When we consider the history as simply the structure of a singular angel and then lay October 22, 1844, through to the rebellion of 1863, over the history of July 18, 2020 unto the Sunday law, we find that in 1849, Sister White identified that the Lord had stretched forth His hand again to gather the remnant of His people.
Στις 18 Ιουλίου 2020, αποσφραγίσθηκε μια αλήθεια η οποία επρόκειτο να δοκιμάσει εκείνη τη γενεά. Το δεύτερο βήμα σε εκείνη την ιστορία είναι όταν οι δύο μάρτυρες ανασταίνονται. Τότε δοκιμάζονται ως προς το αν θα δεχθούν το φως που τότε αποκαλύπτεται, πράγμα που συμβαίνει τώρα. Έπειτα, κατά τον νόμο της Κυριακής (τη λυδία λίθο), θα αποκαλυφθεί ποιος είναι και ποιος δεν είναι φρόνιμη παρθένος. Όταν θεωρούμε την ιστορία απλώς ως τη δομή ενός μεμονωμένου αγγέλου και κατόπιν τοποθετούμε την 22α Οκτωβρίου 1844 έως την αποστασία του 1863 επάνω στην ιστορία από τις 18 Ιουλίου 2020 έως τον νόμο της Κυριακής, διαπιστώνουμε ότι, το 1849, η αδελφή Ουάιτ προσδιόρισε ότι ο Κύριος είχε εκτείνει εκ νέου τη χείρα Του για να συνάξει το υπόλοιπο του λαού Του.
From October 22, 1844 to 1849, God’s people had been scattered. In 1850 they produced the second of the two tables of Habakkuk. In January of 1851 they were advertising the new chart in the Review. God’s people were scattered, and the third angel arrived with light. Then God began to gather them again, and He then provided a visual representation of the message they were to proclaim, as He had done in 1842. The light that arrived on October 22, 1844 was an increase of knowledge and it continued, under His direction to develop, and in 1856 the capstone of that light was introduced. That light was upon the “seven times,” which was the first light recognized by William Miller, and which was represented as one of the prophecies that was fulfilled on October 22, 1844.
Από τις 22 Οκτωβρίου 1844 έως το 1849, ο λαός του Θεού ήταν διασκορπισμένος. Το 1850 παρήγαγαν τον δεύτερο από τους δύο πίνακες του Αββακούμ. Τον Ιανουάριο του 1851 διαφήμιζαν τον νέο χάρτη στο Review. Ο λαός του Θεού ήταν διασκορπισμένος, και ο τρίτος άγγελος έφθασε με φως. Τότε ο Θεός άρχισε πάλι να τους συνάγει, και κατόπιν παρείχε μια οπτική αναπαράσταση του μηνύματος που επρόκειτο να κηρύξουν, όπως είχε πράξει το 1842. Το φως που ήλθε στις 22 Οκτωβρίου 1844 ήταν αύξηση γνώσεως και συνέχισε, υπό την καθοδήγησή Του, να αναπτύσσεται, και το 1856 εισήχθη το επιστέγασμα εκείνου του φωτός. Το φως εκείνο αφορούσε τους «επτά καιρούς», οι οποίοι ήταν το πρώτο φως που αναγνώρισε ο William Miller, και οι οποίοι παρουσιάσθηκαν ως μία από τις προφητείες που εκπληρώθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1844.
The light of the “seven times,” in 1856, was both the ending of the increase of knowledge given to Miller, the messenger of the first angel, but it was also the ending light of the third angel that was given on October 22, 1844. The rejection of the light in 1856, was both a rejection of the increase of knowledge that was unsealed in 1798, but also the increase of knowledge that was unsealed on October 22, 1844, and it was rejected by those who then and there transitioned from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea. The rebellion of 1863, was the third, and litmus test, which was demonstrated by a counterfeit chart that removed the light of the “seven times.”
Το φως των «επτά καιρών», το 1856, ήταν τόσο το καταληκτικό σημείο της αυξήσεως της γνώσεως που δόθηκε στον Μίλλερ, τον αγγελιαφόρο του πρώτου αγγέλου, όσο και το τελικό φως του τρίτου αγγέλου που δόθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844. Η απόρριψη του φωτός το 1856 ήταν τόσο απόρριψη της αυξήσεως της γνώσεως που αποσφραγίσθηκε το 1798, όσο και της αυξήσεως της γνώσεως που αποσφραγίσθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844, και απορρίφθηκε από εκείνους που τότε και εκεί μεταβήκαν από την εμπειρία της Φιλαδελφείας στην εμπειρία της Λαοδικείας. Η αποστασία του 1863 ήταν η τρίτη, και λυδία λίθος, δοκιμασία, η οποία καταδείχθηκε μέσω ενός πλαστού διαγράμματος που αφαίρεσε το φως των «επτά καιρών».
The first disappointment of April 19, 1844, was brought upon the Philadelphian movement of the first angel by God holding His hand over a mistake in some of the figures on the 1843 pioneer chart. The first disappointment of July 18, 2020, was brought upon the Laodicean movement of the third angel by men disregarding that on October 22, 1844, Christ had lifted up His hand to heaven and swore that time should be no longer. On July 18, 2020, a message was unsealed that was to test this generation of virgins. As in 1850, the Lord in 2023, stretched out His hand a second time to gather together Ezekiel’s dead bones that had been dead in the street since July 18, 2020. By 1851, there was a new visual representation of the message that was a fulfillment of the prophecy of Habakkuk chapter two, thus identifying that after 2023, the Lord will have a new living ensign to lift up that is typified by Habakkuk’s two tables.
Η πρώτη απογοήτευση της 19ης Απριλίου 1844 επήλθε επί του Φιλαδελφιανού κινήματος του πρώτου αγγέλου, επειδή ο Θεός κράτησε το χέρι Του επάνω από ένα λάθος σε ορισμένους από τους αριθμούς του πρωτοποριακού χάρτη του 1843. Η πρώτη απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020 επήλθε επί του Λαοδικειανού κινήματος του τρίτου αγγέλου, επειδή άνθρωποι αγνόησαν ότι στις 22 Οκτωβρίου 1844 ο Χριστός ύψωσε το χέρι Του προς τον ουρανό και ορκίσθηκε ότι χρόνος δεν θα υπάρχει πλέον. Στις 18 Ιουλίου 2020, αποσφραγίσθηκε ένα μήνυμα που επρόκειτο να δοκιμάσει αυτή τη γενεά των παρθένων. Όπως το 1850, ο Κύριος το 2023 εξέτεινε το χέρι Του εκ δευτέρου για να συνάξει τα νεκρά οστά του Ιεζεκιήλ, που ήσαν νεκρά στην οδό από τις 18 Ιουλίου 2020. Έως το 1851, υπήρχε μια νέα οπτική παράσταση του μηνύματος, η οποία ήταν εκπλήρωση της προφητείας του Αββακούμ, κεφάλαιο δεύτερο, ταυτοποιώντας έτσι ότι μετά το 2023 ο Κύριος θα έχει ένα νέο ζωντανό λάβαρο προς ύψωση, το οποίο προτυπώνεται από τις δύο πλάκες του Αββακούμ.
Habakkuk’s two tables were typified by the two tables of the Ten Commandments and also by the two wave loaves in the feast of Pentecost. The one hundred and forty-four thousand are identified as a first-fruit offering, and they are those in Malachi that represent the offering as “in days of old, as in former years.” They are lifted up as a wave offering that all the world will see.
Οι δύο πλάκες του Αββακούμ προτυπώθηκαν από τις δύο πλάκες των Δέκα Εντολών και επίσης από τους δύο άρτους προσφοράς κινήσεως κατά την εορτή της Πεντηκοστής. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες προσδιορίζονται ως προσφορά απαρχής, και είναι εκείνοι στον Μαλαχία που αντιπροσωπεύουν την προσφορά «ως εν ταις ημέραις ταις αρχαίαις, ως εν τοις έτεσι τοις προτέροις». Υψώνονται ως προσφορά κινήσεως, την οποία θα δει όλος ο κόσμος.
The awakening of the one hundred and forty-four thousand begins with the gathering together, and that gathering is accomplished by the Word of God, for Ezekiel’s dead bones are gathered by hearing the Word of God, while they are still dead. Ezekiel represents the human instrument that proclaims the message that gathers the bones, when the Lord stretches forth His hand a second time to gather His remnant. Isaiah, Jeremiah, Daniel, John and Ezekiel all identify the human element that conveys the divine message to the dead dry bones.
Η αφύπνιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων αρχίζει με τη σύναξη, και αυτή η σύναξη επιτελείται διά του Λόγου του Θεού, διότι τα νεκρά οστά του Ιεζεκιήλ συνάγονται ακούοντας τον Λόγο του Θεού, ενώ είναι ακόμη νεκρά. Ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει το ανθρώπινο όργανο που διακηρύττει το μήνυμα το οποίο συνάγει τα οστά, όταν ο Κύριος εκτείνει τη χείρα Αυτού εκ δευτέρου για να συνάξει το υπόλοιπό Του. Ο Ησαΐας, ο Ιερεμίας, ο Δανιήλ, ο Ιωάννης και ο Ιεζεκιήλ προσδιορίζουν όλοι το ανθρώπινο στοιχείο που μεταφέρει το θεϊκό μήνυμα προς τα νεκρά ξηρά οστά.
Once the bones are gathered the Lord reveals the increase of knowledge that is unsealed just before probation closes, and that knowledge is represented by “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.” In Ezekiel’s second prophecy, the light that is unsealed is the third woe, which is the message of the east wind that breathes life into the bones and causatively causes them to stand as a mighty army. The light that is revealed to Daniel is the light represented by the king of the north in chapter eleven. Together Ezekiel and Daniel represent “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” which is the tidings of the (east) wind and king of the (north).
Μόλις τα οστά συναχθούν, ο Κύριος αποκαλύπτει την αύξηση της γνώσεως που αποσφραγίζεται ακριβώς πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας, και αυτή η γνώση παριστάνεται από «εκείνο το μέρος της προφητείας του Δανιήλ που αφορά τις έσχατες ημέρες». Στη δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ, το φως που αποσφραγίζεται είναι το τρίτο αλίμονο, το οποίο είναι το μήνυμα του ανατολικού ανέμου που εμφυσά ζωή στα οστά και τα καθιστά αιτιωδώς ικανά να σταθούν ως ισχυρό στράτευμα. Το φως που αποκαλύπτεται στον Δανιήλ είναι το φως που παριστάνεται από τον βασιλέα του βορρά στο ενδέκατο κεφάλαιο. Από κοινού, ο Ιεζεκιήλ και ο Δανιήλ παριστάνουν «εκείνο το μέρος της προφητείας του Δανιήλ που αφορά τις έσχατες ημέρες», το οποίο είναι οι αγγελίες του (ανατολικού) ανέμου και του βασιλέως του (βορρά).
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.
Αλλ’ ειδήσεις από ανατολών και από βορρά θα τον ταράξουν· γι’ αυτό θα εξέλθει με μεγάλη οργή για να αφανίσει και να εξολοθρεύσει ολοσχερώς πολλούς. Δανιήλ 11:44.
In 1856, the Lord purposed to finish His work of sealing his people, but they rebelled. The message He intended to employ to bring them out of their Laodicean condition was the “seven times” of Leviticus twenty-six. When the Lord began to gather His people in July, 2023, He presented them once again with the message of the “seven times,” and among other things, identified that on the antitypical Day of Atonement the Jubilee trumpet was to sound, which is also when the seventh trumpet was also to sound. The Jubilee trumpet is a symbol of the “seven times,” and the seventh trumpet is the third woe. When Michael descended in Daniel chapter ten. Daniel represented those who obtain the experience of those who pray the prayer of Leviticus twenty-six, and those who seek to understand the prophetic secret of Daniel chapter two.
Το 1856, ο Κύριος είχε σκοπό να ολοκληρώσει το έργο της σφραγίσεως του λαού Του, αλλά εκείνοι επαναστάτησαν. Το μήνυμα το οποίο προόριζε να χρησιμοποιήσει για να τους εξαγάγει από τη Λαοδικειακή τους κατάσταση ήταν οι «επτά καιροί» του Λευιτικού εικοστού έκτου. Όταν ο Κύριος άρχισε να συνάγει τον λαό Του τον Ιούλιο του 2023, τους παρουσίασε για μία ακόμη φορά το μήνυμα των «επτά καιρών» και, μεταξύ άλλων, προσδιόρισε ότι κατά την αντιτυπική Ημέρα του Εξιλασμού η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου έπρεπε να ηχήσει, οπότε έπρεπε επίσης να ηχήσει και η έβδομη σάλπιγγα. Η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου είναι σύμβολο των «επτά καιρών», και η έβδομη σάλπιγγα είναι το τρίτο αλλοίμονο. Όταν ο Μιχαήλ κατήλθε στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ αντιπροσώπευε εκείνους που αποκτούν την εμπειρία όσων προσεύχονται την προσευχή του Λευιτικού εικοστού έκτου και εκείνους που επιζητούν να κατανοήσουν το προφητικό μυστικό του δευτέρου κεφαλαίου του Δανιήλ.
Daniel represents those who have been gathered by the voice of God, and then stand upon their feet strengthened to proclaim the message of the east and the north. They proclaim that message until the soon coming Sunday law. The process of raising up that army is a very detailed subject of prophecy, and the point when Divinity begins to be combined with humanity in fulfillment with the sealing of the one hundred and forty-four thousand began in the history that is represented in verse eleven of Daniel eleven. The history represented from verse one of Daniel eleven until verse sixteen fills up the hidden history of verse forty, that is “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”
Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους που έχουν συναχθεί από τη φωνή του Θεού και κατόπιν στέκονται επί των ποδών τους, ενισχυμένοι για να διακηρύξουν το μήνυμα της ανατολής και του βορρά. Διακηρύττουν εκείνο το μήνυμα μέχρι τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Η διαδικασία της ανυψώσεως εκείνου του στρατεύματος αποτελεί ένα εξόχως λεπτομερές θέμα της προφητείας, και το σημείο κατά το οποίο η Θειότητα αρχίζει να συνδυάζεται με την ανθρωπότητα, σε εκπλήρωση της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, άρχισε στην ιστορία που αντιπροσωπεύεται στο εδάφιο ένδεκα του Δανιήλ ένδεκα. Η ιστορία που αντιπροσωπεύεται από το εδάφιο ένα του Δανιήλ ένδεκα έως το εδάφιο δεκαέξι συμπληρώνει την κεκρυμμένη ιστορία του εδαφίου σαράντα, δηλαδή «εκείνο το μέρος της προφητείας του Δανιήλ που σχετίζεται με τις έσχατες ημέρες».
As we begin to consider verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, that was first fulfilled at the Battle of Panium in 200 BC, it is essential to understand the significance of these verses. Panium is the third of three proxy wars. The first battle concluded with victory for the papacy and its proxy army the United States in 1989. The next battle, represented by verses eleven and twelve, which was fulfilled by the Battle of Raphia, the king of the south (Russia), will defeat the king of the north and its proxy army in the Ukraine. The third battle will be as the first with the papacy (the king of the north) prevailing over Communism (the United Nations), with its proxy army (the United States). But the third proxy war which is the Battle of Panium, will also initiate World War III.
Καθώς αρχίζουμε να εξετάζουμε τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του Δανιήλ ένδεκα, τα οποία εκπληρώθηκαν πρώτα κατά τη Μάχη του Πανίου το 200 π.Χ., είναι ουσιώδες να κατανοήσουμε τη σημασία αυτών των εδαφίων. Το Πάνιο είναι ο τρίτος από τρεις πολέμους δι’ αντιπροσώπων. Η πρώτη μάχη κατέληξε σε νίκη του παπισμού και του στρατού-αντιπροσώπου του, των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1989. Η επόμενη μάχη, η οποία παριστάνεται από τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, και η οποία εκπληρώθηκε με τη Μάχη της Ραφίας, ο βασιλεύς του νότου (Ρωσία), θα νικήσει τον βασιλέα του βορρά και τον στρατό-αντιπρόσωπό του στην Ουκρανία. Η τρίτη μάχη θα είναι όπως η πρώτη, με τον παπισμό (τον βασιλέα του βορρά) να υπερισχύει επί του Κομμουνισμού (των Ηνωμένων Εθνών), με τον στρατό-αντιπρόσωπό του (τις Ηνωμένες Πολιτείες). Αλλά ο τρίτος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, ο οποίος είναι η Μάχη του Πανίου, θα εγκαινιάσει επίσης τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
«Όπως οι περίπλοκοι τροχοειδείς μηχανισμοί βρίσκονταν υπό την καθοδήγηση της χειρός κάτω από τις πτέρυγες των χερουβείμ, έτσι και η περίπλοκη εξέλιξη των ανθρωπίνων γεγονότων τελεί υπό τον θείο έλεγχο. Εν μέσω της έριδος και του θορύβου των εθνών, Εκείνος που κάθεται υπεράνω των χερουβείμ εξακολουθεί να κατευθύνει τις υποθέσεις της γης.»
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
Η ιστορία των εθνών, τα οποία το ένα μετά το άλλο κατέλαβαν τον καθορισμένο γι’ αυτά χρόνο και τόπο τους, μαρτυρώντας ασυνείδητα την αλήθεια της οποίας τα ίδια δεν γνώριζαν το νόημα, απευθύνεται σε εμάς. Σε κάθε έθνος και σε κάθε άτομο του σήμερα ο Θεός έχει ορίσει μια θέση μέσα στο μεγάλο Του σχέδιο. Σήμερα άνθρωποι και έθνη μετρώνται με το νήμα της στάθμης στο χέρι Εκείνου που δεν σφάλλει ποτέ. Όλοι, με τη δική τους επιλογή, αποφασίζουν το πεπρωμένο τους, και ο Θεός κατευθύνει τα πάντα υπερισχύοντας, για την εκπλήρωση των σκοπών Του.
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.
«Η ιστορία την οποία ο μέγας ΕΓΩ ΕΙΜΙ έχει χαράξει στον λόγο Του, ενώνοντας κρίκο με κρίκο στην προφητική αλυσίδα, από την αιωνιότητα του παρελθόντος έως την αιωνιότητα του μέλλοντος, μας λέγει πού βρισκόμαστε σήμερα στην πορεία των αιώνων και τι μπορεί να αναμένεται στον χρόνο που έρχεται. Όλα όσα η προφητεία είχε προείπει ότι θα συμβούν, έως την παρούσα εποχή, έχουν αποτυπωθεί στις σελίδες της ιστορίας, και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όλα όσα μέλλουν ακόμη να έλθουν θα εκπληρωθούν κατά τη σειρά τους.»
“The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message:
«Η τελική ανατροπή όλων των επίγειων κυριαρχιών προλέγεται σαφώς στον λόγο της αληθείας. Στην προφητεία που εκφωνήθηκε όταν η κρίση από τον Θεό απαγγέλθηκε εναντίον του τελευταίου βασιλιά του Ισραήλ, δίδεται το μήνυμα:»
“‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.
«Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἀφαίρεσε τὴν τιάρα καὶ βγάλε τὸ στέμμα· … ὕψωσε τὸν ταπεινὸν καὶ ταπείνωσε τὸν ὑψηλόν. Ἀνατροπὴν, ἀνατροπὴν, ἀνατροπὴν θὰ κάμω αὐτό· καὶ δὲν θὰ ὑπάρχει πλέον, ἕως ὅτου ἔλθῃ ἐκεῖνος εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει τὸ δικαίωμα· καὶ θὰ τὸ δώσω εἰς Αὐτόν.» Ἰεζεκιὴλ 21:26, 27.
“The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’
Το στέμμα που αφαιρέθηκε από τον Ισραήλ μεταβιβάστηκε διαδοχικά στα βασίλεια της Βαβυλώνας, της Μηδοπερσίας, της Ελλάδος και της Ρώμης. Ο Θεός λέγει: «Δεν θα υπάρχει πλέον, έως ότου έλθει Εκείνος στον οποίο ανήκει δικαιωματικά· και θα το δώσω σ’ Αυτόν».
“That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.
«Εκείνος ο καιρός είναι πλησίον. Σήμερα τα σημεία των καιρών διακηρύττουν ότι στεκόμαστε στο κατώφλι μεγάλων και επίσημων γεγονότων. Τα πάντα στον κόσμο μας βρίσκονται σε αναταραχή. Μπροστά στα μάτια μας εκπληρώνεται η προφητεία του Σωτήρος σχετικά με τα γεγονότα που θα προηγηθούν της ελεύσεώς Του: “Θέλετε δε ακούσει πολέμους και φήμας πολέμων…. Διότι θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν· και θέλουσι γείνει πείναι, και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους.” Κατά Ματθαίον 24:6, 7.»
“The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.
Το παρόν είναι καιρός συντριπτικού ενδιαφέροντος για όλους τους ζώντας. Άρχοντες και πολιτικοί άνδρες, άνθρωποι που κατέχουν θέσεις εμπιστοσύνης και εξουσίας, σκεπτόμενοι άνδρες και γυναίκες όλων των τάξεων, έχουν την προσοχή τους προσηλωμένη στα γεγονότα που διαδραματίζονται γύρω μας. Παρακολουθούν τις τεταμένες, ανήσυχες σχέσεις που επικρατούν μεταξύ των εθνών. Παρατηρούν την ένταση που κυριεύει κάθε γήινο στοιχείο, και αναγνωρίζουν ότι κάτι μεγάλο και αποφασιστικό πρόκειται να συμβεί—ότι ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος μιας συγκλονιστικής κρίσεως.
“Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.
«Οι άγγελοι συγκρατούν τώρα τους ανέμους της έριδος, ώστε να μη πνεύσουν έως ότου ο κόσμος προειδοποιηθεί για την επερχόμενη καταστροφή του· αλλά μια θύελλα συγκεντρώνεται, έτοιμη να ξεσπάσει επάνω στη γη· και όταν ο Θεός προστάξει τους αγγέλους Του να αφήσουν ελεύθερους τους ανέμους, θα υπάρξει τέτοια σκηνή έριδος, που καμιά πένα δεν μπορεί να περιγράψει.»
“The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.
«Η Αγία Γραφή, και μόνον η Αγία Γραφή, παρέχει ορθή αντίληψη περί των πραγμάτων τούτων. Εδώ αποκαλύπτονται οι μεγάλες τελικές σκηνές της ιστορίας του κόσμου μας, γεγονότα των οποίων ήδη οι σκιές προβάλλονται εκ των προτέρων, ενώ ο ήχος της προσεγγίσεώς των κάνει τη γη να τρέμει και τις καρδιές των ανθρώπων να λυγίζουν από φόβο.
“‘“Behold, the Lord maketh the earth empty, and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof…. They have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant. Therefore hath the curse devoured the earth, and they that dwell therein are desolate…. The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.’ Isaiah 24:1–18.
«“Ἰδού, ὁ Κύριος ἐρημοῖ τὴν γῆν καὶ καθιστᾷ αὐτὴν ἔρημον, καὶ ἀνατρέπει αὐτὴν, καὶ διασκορπίζει τοὺς κατοίκους αὐτῆς…. Παρέβησαν τοὺς νόμους, ἠλλοίωσαν τὸ διάταγμα, ἔλυσαν τὴν αἰώνιον διαθήκην. Διὰ τοῦτο ἡ κατάρα κατέφαγεν τὴν γῆν, καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ ἐρημώθησαν…. Παύει ἡ εὐφροσύνη τῶν τυμπάνων, παύει ὁ θόρυβος τῶν εὐφραινομένων, παύει ἡ χαρὰ τῆς κιθάρας.’ Ἠσαΐας 24:1–18.»
“‘“Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come…. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.’ ‘The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ Joel 1:15–18, 12.
«“Αλίμονο για την ημέρα! διότι η ημέρα του Κυρίου είναι πλησίον, και θα έλθει ως όλεθρος από τον Παντοδύναμο…. Ο σπόρος εσάπη κάτω από τους βώλους τους, οι αποθήκες ερημώθηκαν, οι αχυρώνες κατεδαφίστηκαν· διότι ο σίτος εμαράνθη. Πώς στενάζουν τα κτήνη! τα κοπάδια των βοοειδών είναι σε αμηχανία, επειδή δεν έχουν βοσκή· ναι, και τα ποίμνια των προβάτων ερημώθηκαν.” “Η άμπελος εξηράνθη, και η συκή μαραίνεται· η ροδιά, και ο φοίνικας επίσης, και η μηλέα, όλα τα δέντρα του αγρού, εμαράνθησαν· επειδή η χαρά εμαράνθη από τους υιούς των ανθρώπων.” Ιωήλ 1:15–18, 12.»
“‘I am pained at my very heart; … I cannot hold my peace, because thou hast heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled.’
«Σπαράσσεται ἡ καρδία μου μέσα μου· … δὲν δύναμαι νὰ σιωπήσω, διότι ἤκουσες, ὦ ψυχή μου, τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος, τὸν συναγερμὸν τοῦ πολέμου. Συντριβὴ ἐπὶ συντριβὴν κηρύττεται· διότι ὅλη ἡ γῆ ἐρημώθη.»
“‘I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down.’ Jeremiah 4:19, 20, 23–26.
«Ἐθεώρουν τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ ἦτο ἄμορφος καὶ κενή· καὶ τοὺς οὐρανούς, καὶ δὲν εἶχον φῶς. Ἐθεώρουν τὰ ὄρη, καὶ ἰδοὺ ἔτρεμον, καὶ πάντες οἱ λόφοι ἐσαλεύοντο. Ἐθεώρουν, καὶ ἰδοὺ δὲν ὑπῆρχε ἄνθρωπος, καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἶχον φύγει. Ἐθεώρουν, καὶ ἰδοὺ ὁ καρποφόρος τόπος ἦτο ἔρημος, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτοῦ ἦσαν κατεδαφισμέναι.» Ἱερεμίας 4:19, 20, 23–26.
“‘Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.’ Jeremiah 30:7.” Education, 178–181.
«Αλίμονο! διότι η ημέρα εκείνη είναι μεγάλη, ώστε καμία δεν είναι όμοιά της· είναι πράγματι καιρός θλίψεως για τον Ιακώβ· αλλά θα σωθεί από αυτήν». Ιερεμίας 30:7.» Education, 178–181.