Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Ογδόντα Τέσσερα

Η τελική δοκιμασία για τη Μιλλεριτική γενεά, η οποία απέτυχε στη διαδικασία της δοκιμασίας, άρχισε το 1856, με την έλευση αυξημένου φωτός επάνω στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Από το 1856 έως το 1863, το μήνυμα της Λαοδικείας σημάδεψε μια τελική χρονική περίοδο μέσα στην περίοδο που είχε αρχίσει με την έλευση του τρίτου αγγέλου στις 22 Οκτωβρίου 1844. Εκείνη η χρονική περίοδος παριστάνεται από τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.

Εκείνη η χρονική περίοδος απεικονίζεται όχι μόνο από εκείνα τα εδάφια, αλλά και από την ιστορία που εκπλήρωσε εκείνα τα εδάφια, καθώς και από τη γεωγραφική μαρτυρία του Πανίου, το οποίο είναι επίσης η Καισάρεια η Φιλίππου. Την Καισάρεια τη Φιλίππου την επισκέφθηκε σκόπιμα ο Χριστός ακριβώς πριν από τον σταυρό, και ο σταυρός αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από το εδάφιο δεκαέξι. Στις 22 Οκτωβρίου 1844 ο Λέων της φυλής του Ιούδα προσδιόρισε τη διδασκαλία του Σαββάτου υπό ιδιαίτερο φως. Έπειτα, στο τέλος εκείνης της διαδικασίας δοκιμασίας, εισήγαγε αύξηση γνώσεως επάνω στους «επτά καιρούς», και οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι αποτελούν διδασκαλία του Σαββάτου. Είναι η εντολή του Σαββάτου περί της αναπαύσεως της γης, η οποία αποτελεί άμεσο παραλληλισμό προς την εντολή του Σαββάτου περί της αναπαύσεως των ανθρώπων. Η χρονική προφητεία των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών και των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών αμφότερες έληξαν στις 22 Οκτωβρίου 1844.

Η τελική περίοδος της διαδικασίας της δοκιμασίας, από το 1856 έως το 1863, ήταν μια μεγαλύτερη αποκάλυψη του Σαββάτου, το οποίο είχε τεθεί υπό ιδιαίτερο φως κατά την αρχή της διαδικασίας της σφράγισης και της δοκιμασίας. Η ιστορία που παριστάνεται με την εκπλήρωση των εδαφίων δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ αντιπροσωπεύει την περίοδο της δοκιμασίας κατά την οποία η σφραγίδα του Θεού εντυπώνεται για την αιωνιότητα επάνω στους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Μέσα σε αυτή την ιστορία ενώνονται οι δύο ράβδοι του Ιεζεκιήλ. Η ένωση των δύο ράβδων αντιπροσωπεύει τον συνδυασμό της Θεότητας με την ανθρωπότητα, και το δόγμα που λάμπει υπό ιδιαίτερο φως μέσα σε αυτή την ιστορία είναι το δόγμα της ενανθρωπήσεως.

Διὰ τοῦτο, ὅταν ὁ Πέτρος ἀνεγνώρισε τὸν Χριστὸν ὡς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐν Καισαρείᾳ τῇ Φιλίππου, ὁμολογοῦσε ὅτι ὁ Χριστός, ὡς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἐξέφραζε τὴν διττὴν αὐτοῦ φύσιν, ὄντας τὸν θεῖον Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε προσλάβει ἐφ’ ἑαυτοῦ ἀνθρωπίνην σάρκα, καὶ οὕτως ἐγένετο Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

Η 22α Οκτωβρίου 1844 έως το 1863 αντιπροσωπεύει τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Η περίοδος εκείνη άρχισε με την ανάδειξη του Σαββάτου ως της ιδιαίτερης αλήθειας μεταξύ των πολλών αληθειών που αποσφραγίζονται κατά την περίοδο της σφραγίσεως. Η περίοδος αυτή σηματοδότησε επίσης την έναρξη του ήχου της εβδόμης σάλπιγγος, η οποία προσδιορίζει πότε επρόκειτο να τελειωθεί το μυστήριο του Θεού.

Ο έβδομος άγγελος είναι επίσης το τρίτο αλίμονο, διότι η σφράγιση λαμβάνει χώρα μέσα στην ιστορία όταν ο πόλεμος του Ισλάμ είναι ενεργός. Εάν ο Μιλλεριτικός Αντβεντισμός είχε σταθεί πιστός κατά την περίοδο που ακολούθησε την 22α Οκτωβρίου 1844, το Ισλάμ, το οποίο είχε αναχαιτισθεί στις 11 Αυγούστου 1840, θα είχε εξαπολυθεί.

Στις 22 Οκτωβρίου 1844 άρχισε να ηχεί η έβδομη σάλπιγγα, και άρχισε επίσης να ηχεί η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου.

Όταν αρχίζει ο καιρός της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, υπάρχει μία σάλπιγγα που προσδιορίζει ότι έχει φθάσει ο πόλεμος που επιτέλεσε το Ισλάμ, και μία σάλπιγγα που κηρύττει ελευθερία σε όσους υπήρξαν δούλοι της αμαρτίας. Η μία σάλπιγγα προσδιορίζει την εξωτερική ιστορία, και η άλλη αντιπροσωπεύει την εσωτερική εμπειρία εκείνου του λαού της διαθήκης των εσχάτων ημερών. Η δουλεία τους αίρεται όταν η ανθρώπινη φύση τους ενώνεται με τη Θεότητά Του στην αιωνιότητα. Γραμμή επί γραμμής, αυτές οι δύο σάλπιγγες είναι μία Σάλπιγγα, διότι η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου ηχεί μόνο κατά την Ημέρα του Εξιλασμού, και η Ημέρα του Εξιλασμού αρχίζει όταν ηχεί η εβδόμη σάλπιγγα του τρίτου αλίμονο. Το δόγμα που αντιπροσώπευε αμφότερες τις σάλπιγγες στο κίνημα των Μιλλεριτών ήταν το φως του Σαββάτου. Το φως που αντιπροσωπεύει αμφότερες τις Σάλπιγγες σε αυτές τις έσχατες ημέρες είναι το δόγμα της ενσαρκώσεως. Γραμμή επί γραμμής, το Σάββατο και το δόγμα της ενσαρκώσεως είναι το ίδιο δόγμα.

Η ομολογία του Πέτρου ταύτισε τον Μεσσία και επίσης τον Υιό του Θεού. Ο Μεσσίας είναι ο Υιός του Θεού. Ο Μεσσίας είναι ο Δημιουργός που συμβολίζεται από το Σάββατο.

Το Σάββατο προσδιορίζει τον Δημιουργό, και ο Δημιουργός ήταν ο Χριστός τον οποίον αναγνώρισε ο Πέτρος. Ο Υιός του Θεού, τον οποίον αναγνώρισε ο Πέτρος, είναι Εκείνος που ενώθηκε με ανθρώπινη σάρκα για να γίνει Υιός του ανθρώπου. Ο Υιός του Θεού αντιπροσωπεύει την ενανθρώπηση.

Στην Καισάρεια του Φιλίππου, η διττή ομολογία του Πέτρου αντιπροσώπευε τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι κατανοούν ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, καθώς και το δόγμα του Σαββάτου, το οποίο εφωτίσθη το 1844, μαζί με το δόγμα της ενανθρωπήσεως, το οποίο αναγνωρίζεται στις έσχατες ημέρες. Το φως της διττής αληθείας ανοίγεται στην αρχή και στο τέλος της περιόδου της σφραγίσεως, όπως μαρτυρείται από την ιστορία της σφραγίσεως από τις 22 Οκτωβρίου 1844 έως το 1863, και από την ιστορία των δύο φωνών του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.

Και τόσο στη μιλλεριτική γραμμή της διαδικασίας της σφράγισης, όσο και στην προφητική γραμμή της σφράγισης της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, υπάρχει μια δοκιμασία στο ακριβώς τέλος της περιόδου, όπου μία τάξη φανερώνεται ως μωρές παρθένοι, όπως συνέβη από το 1856 έως το 1863, και μία τάξη φανερώνεται ως φρόνιμες παρθένοι από τον Ιούλιο του 2023 έως τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Εκείνη η τελική περίοδος δοκιμασίας επαναλαμβάνει την αρχή της περιόδου. Ο ίδιος άγγελος που κατέβηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έφθασε ως Μιχαήλ για να καλέσει τους νεκρούς στη ζωή το 2023, άλλους σε αιώνια ζωή και άλλους σε αιώνιο θάνατο. Όταν έφθασε, οδήγησε τον λαό Του πίσω στα θεμέλια. Μερικοί αρνούνται να περπατήσουν στις αρχαίες οδούς, μερικοί πράγματι περπατούν στις αρχαίες οδούς. Μερικοί υπακούουν στον ήχο της σάλπιγγας, μερικοί αρνούνται να ακούσουν.

Το μήνυμα που αντιπροσωπεύεται από τη σάλπιγγα την οποία σαλπίζουν οι σκοποί είναι διττό. Είναι η έβδομη σάλπιγγα του Ισλάμ και η ιωβηλαία σάλπιγγα της απελευθερώσεως. Είναι το μήνυμα του συνδυασμού της Θεότητος με την ανθρωπότητα, ο οποίος επιτελείται διά του μυστηρίου της ενανθρωπήσεως, και ο οποίος παράγει χαρακτήρα προετοιμασμένο για τη σφραγίδα του Θεού, η οποία είναι το Σάββατο. Το μήνυμα, το έργο και οι περιστάσεις που συνδέονται με εκείνη την τελική περίοδο της σφραγίσεως, η οποία άρχισε τον Ιούλιο του 2023, είκοσι δύο έτη μετά το 2001, αντιπροσωπεύονται από τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, και από την επίσκεψη του Χριστού στην Καισάρεια του Φιλίππου, στο δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου.

Στην παραβολή των δέκα παρθένων, όλες οι παρθένες αποκοιμήθηκαν κατά τον χρόνο της καθυστέρησης. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του ότι ο Λάζαρος κοιμάται.

Στο τέλος των είκοσι μίας ημερών, ο Δανιήλ είδε το όραμα και βρισκόταν σε βαθύ ύπνο.

Οι δύο μάρτυρες του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης ήταν νεκροί στην πλατεία επί τρεισήμισι ημέρες, και τα νεκρά οστά του Ιεζεκιήλ βρίσκονταν στην κοιλάδα. Στις 18 Ιουλίου 2020 επιβλήθηκε στις παρθένες του κινήματος του τρίτου αγγέλου ο καιρός της καθυστέρησης του πνευματικού θανάτου και του ύπνου. Τρία έτη αργότερα άρχισε η διαδικασία της αφυπνίσεως και της προετοιμασίας του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών ως σημαίας Του και ισχυρού στρατεύματος. Ο άγγελος που κατέβηκε στις 18 Ιουλίου 2020 αποσφράγισε μία αλήθεια, καθώς οι άγγελοι πάντοτε πράττουν όταν καταβαίνουν.

Η αλήθεια που αποσφράγισε ήταν η εμπειρία του χρόνου της καθυστέρησης και της πρώτης απογοητεύσεως. Ο λαός του Θεού των εσχάτων ημερών ήταν τότε διασκορπισμένος, και όταν η διαδικασία της αφυπνίσεώς του θα ερχόταν στην ιστορία, θα απαιτείτο να αναγνωρίσει και να ομολογήσει ότι είχε διασκορπισθεί και ότι βρισκόταν στον χρόνο της καθυστέρησης. Τότε απεστάλησαν πολλοί άγγελοι, ή πολλά μηνύματα, για να ενισχύσουν το μήνυμα του χρόνου της καθυστέρησης.

Η άφιξη του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου στην παραβολή προσδιορίζει πότε οι δύο τάξεις των παρθένων φανερώνουν αν έχουν έλαιο. Οι φρόνιμες έχουν έλαιο, οι μωρές δεν έχουν. Η παραβολή εκπληρώθηκε μέσω του έργου του Samuel Snow στην ιστορία των Μιλλεριτών, και μέσα σε εκείνο το έργο το μήνυμα που παρουσίασε ο Snow αναπτύχθηκε, όπως παριστάνεται από τα άρθρα του στις μιλλεριτικές εκδόσεις εκείνης της χρονικής περιόδου. Έπειτα, όταν έφθασε στη συγκέντρωση του στρατοπέδου στο Exeter, η οποία διήρκεσε από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου 1844, παριστάνεται επίσης μια περίοδος που τελικά οδήγησε όσους βρίσκονταν στη συγκέντρωση να αποχωρήσουν από αυτήν και να διακηρύξουν το μήνυμα.

Υπάρχει ένα «σημείο στον χρόνο» κατά το οποίο το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου εγκαθιδρύεται πλήρως, και σε εκείνο το σημείο, βάσει της παραβολής, κλείνει η δοκιμασία για τις παρθένες. Αυτό το «σημείο στον χρόνο» προηγείται από «μία περίοδο» κατά την οποία το μήνυμα αναπτύσσεται. Από τον Ιούλιο του 2023 το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου βρίσκεται σε ανάπτυξη, και, σε αντίθεση με την εκπλήρωση των Μιλλεριτών, το μήνυμα έχει μεταδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο πριν από το «κλείσιμο της δοκιμασίας». Όταν η δοκιμασία έκλεισε στο τέλος της συνάξεως του Exeter, το μήνυμα τότε πήγε σε «κάθε μέρος της χώρας», και «δόθηκε φως επάνω στο μήνυμα του δευτέρου αγγέλου, και η κραυγή έλιωσε τις καρδιές χιλιάδων. Πήγε από πόλη σε πόλη, και από χωριό σε χωριό, έως ότου ο αναμένων λαός του Θεού αφυπνίσθηκε πλήρως.»

Στην παρούσα ιστορία μας, το μήνυμα που άρχισε να δημοσιεύεται τον Ιούλιο του 2023 βρίσκεται τώρα σε εκατόν είκοσι χώρες σε όλον τον κόσμο, και τα άρθρα που αντιπροσωπεύουν την ανάπτυξη του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου είναι διαθέσιμα σε περισσότερες από εξήντα γλώσσες, και τα άρθρα μπορούν είτε να διαβαστούν είτε να ακουστούν.

Το φως αυτού του μηνύματος, όπως παρουσιάζεται με τα άρθρα, ολοκληρώθηκε μέσα σε περίπου έξι μήνες από δύο πρόσωπα.

Ο Λέων της φυλής του Ιούδα έχει τώρα φέρει τον λαό Του των εσχάτων ημερών στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του Δανιήλ ένδεκα, ανοίγοντας την ιστορία που παριστάνεται από την ιστορία του 200 π.Χ. έως του 63 π.Χ., καθώς και το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου και την ιστορία της επισκέψεως του Χριστού στην Καισάρεια Φιλίππου. Τόσο οι προρρήσεις όσο και η ιστορία των εκπληρώσεών τους εναρμονίζονται με το τμήμα του βιβλίου του Δανιήλ που ήταν σφραγισμένο έως τις έσχατες ημέρες. Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως είναι ένα βιβλίο, επομένως, στις έσχατες ημέρες, ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται, και αυτή η Αποκάλυψη περιλαμβάνει το τμήμα του Δανιήλ που σχετίζεται με τις έσχατες ημέρες. Ο καιρός πλησίασε για την ολοκλήρωση της συνελεύσεως στρατοπέδευσης του Έξετερ.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.