We are identifying the end of the Democratic and Republican parties in the history of the earth beast. The earth beast of Revelation thirteen is divided into the Republican and Democratic parties who struggle within the prophetic history of the Republican horn. Horns are symbols of powers, and both horns contain microcosms of their prophetic relationship within their own prophetic history. For the Republican horn that microcosm is illustrated by the two primary political parties that pervade the history of the United States. The United States is one of a handful of kingdoms identified in prophetic history that are made up of two powers. All of the previous nations of Bible prophecy that are represented with two powers typify the United States. The Medo-Persian empire, France (Sodom and Egypt), and Israel with its northern and southern kingdoms all contribute to the prophetic characteristics of the United States.
Προσδιορίζουμε το τέλος των Δημοκρατικού και Ρεπουμπλικανικού κομμάτων στην ιστορία του θηρίου της γης. Το θηρίο της γης του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης διαιρείται στα Ρεπουμπλικανικό και Δημοκρατικό κόμματα, τα οποία αγωνίζονται μέσα στην προφητική ιστορία του Ρεπουμπλικανικού κέρατος. Τα κέρατα είναι σύμβολα εξουσιών, και αμφότερα τα κέρατα περιέχουν μικρόκοσμους της προφητικής τους σχέσεως μέσα στη δική τους προφητική ιστορία. Για το Ρεπουμπλικανικό κέρας, αυτός ο μικρόκοσμος απεικονίζεται από τα δύο κύρια πολιτικά κόμματα που διαπερνούν την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα από τα ολίγα βασίλεια που προσδιορίζονται στην προφητική ιστορία ως αποτελούμενα από δύο εξουσίες. Όλα τα προηγούμενα έθνη της βιβλικής προφητείας, τα οποία αναπαριστώνται με δύο εξουσίες, προτυπώνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Μηδοπερσική αυτοκρατορία, η Γαλλία (Σόδομα και Αίγυπτος) και το Ισραήλ με τα βόρεια και νότια βασίλειά του συμβάλλουν όλα στα προφητικά χαρακτηριστικά των Ηνωμένων Πολιτειών.
The Medo-Persian empire in Daniel chapter eight had two horns and the last horn (Persia) came up higher. We have identified this element in identifying that the Democratic party came into history before the Republican party, so the Republican party will ultimately be the last of the two parties. The first Republican president came into history in response to the proslavery position of the Democratic party, and the first Republican president proclaimed the Emancipation Proclamation in 1863, which was the middle of the US Civil War, and the year of rebellion for the Laodicean Seventh-day Adventist church.
Η Μηδοπερσική αυτοκρατορία στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ είχε δύο κέρατα, και το τελευταίο κέρας (η Περσία) ανυψώθηκε υψηλότερα. Έχουμε προσδιορίσει αυτό το στοιχείο, διαπιστώνοντας ότι το Δημοκρατικό κόμμα εμφανίσθηκε στην ιστορία πριν από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, ώστε το Ρεπουμπλικανικό κόμμα τελικώς να είναι το τελευταίο από τα δύο κόμματα. Ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος εμφανίσθηκε στην ιστορία ως αντίδραση στην υπέρ της δουλείας θέση του Δημοκρατικού κόμματος, και ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος εξέδωσε τη Διακήρυξη Χειραφέτησης το 1863, το οποίο ήταν το μέσον του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, και το έτος της αποστασίας για τη Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας.
The last Republican president is typified by the first Republican president, so the last president will come into history in the middle of a civil war between the Democratic proslavery party and his Republican antislavery party. The slavery being promoted by the Democratic party of the last days is global slavery. As with the first Republican president, the last Republican president will be assassinated by the proslavery party, as was Trump politically assassinated in the stolen 2020 election. As the sixth president since the time of the end in 1989, Trump would be the richest president and he would stir up the globalists of not only the United States, but the entire world. Thus, in his announcement to run for president in 2015, the political civil war between the proslavery globalists’ Democratic party and the antislavery Republican party was initiated.
Ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος προτυπώνεται από τον πρώτο Ρεπουμπλικανό πρόεδρο, επομένως ο τελευταίος πρόεδρος θα εισέλθει στην ιστορία εν μέσω ενός εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στο φιλοδουλοκτητικό Δημοκρατικό κόμμα και στο αντιδουλοκτητικό Ρεπουμπλικανικό του κόμμα. Η δουλεία που προωθεί το Δημοκρατικό κόμμα των εσχάτων ημερών είναι παγκόσμια δουλεία. Όπως συνέβη με τον πρώτο Ρεπουμπλικανό πρόεδρο, έτσι και ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος θα δολοφονηθεί από το φιλοδουλοκτητικό κόμμα, όπως ο Τραμπ δολοφονήθηκε πολιτικά στις κλεμμένες εκλογές του 2020. Ως ο έκτος πρόεδρος από τον καιρό του τέλους το 1989, ο Τραμπ θα ήταν ο πλουσιότερος πρόεδρος και θα ξεσήκωνε τους παγκοσμιοποιητές όχι μόνο των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Έτσι, με την ανακοίνωσή του το 2015 ότι θα είναι υποψήφιος για την προεδρία, εγκαινιάστηκε ο πολιτικός εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στο φιλοδουλοκτητικό Δημοκρατικό κόμμα των παγκοσμιοποιητών και στο αντιδουλοκτητικό Ρεπουμπλικανικό κόμμα.
In fulfillment of Revelation chapter eleven, Trump was politically assassinated in the stolen 2020 election, and the Democratic party began to rejoice in the street, until it became evident that in 2022, that Trump was going to once again run for President. Then great fear came upon the globalists in fulfillment of chapter eleven of Revelation and their warfare intensified. The testimony of the Medo-Persian horns identifies that the last horn to arise (the Republican party) would come up last, and come up higher. The last Republican president will prevail over the Democratic party.
Σε εκπλήρωση του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, ο Τραμπ δολοφονήθηκε πολιτικά στις κλεμμένες εκλογές του 2020, και το Δημοκρατικό κόμμα άρχισε να πανηγυρίζει στους δρόμους, έως ότου κατέστη φανερό ότι, το 2022, ο Τραμπ επρόκειτο για μία ακόμη φορά να θέσει υποψηφιότητα για Πρόεδρος. Τότε μέγας φόβος επήλθε επί των παγκοσμιοποιητών, σε εκπλήρωση του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και ο πόλεμός τους εντάθηκε. Η μαρτυρία των Μηδοπερσικών κεράτων προσδιορίζει ότι το τελευταίο κέρας που θα ανακύψει (το Ρεπουμπλικανικό κόμμα) θα αναδυθεί τελευταίο και θα υψωθεί υψηλότερα. Ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος θα υπερισχύσει του Δημοκρατικού κόμματος.
The election of 2024 marks the end of the Democratic party, for they will never have another opportunity to run a presidential candidate before the Sunday law ends the prophetic history of the earth beast. At the Sunday law the Republican party also ceases. The Democratic party ends at the election of 2024, and the Republican party ends at the Sunday law. The Sunday law, being the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, was illustrated by the beginning of the earth beast in 1798. The primary prophetic characteristic of the earth beast is its “speaking.” In 1798, the United States enacted the Alien and Sedition Acts, which therefore typify the Sunday law, when the United States speaks as a dragon.
Οι εκλογές του 2024 σηματοδοτούν το τέλος του Δημοκρατικού κόμματος, διότι δεν θα έχουν ποτέ ξανά άλλη ευκαιρία να προτείνουν προεδρικό υποψήφιο προτού ο νόμος της Κυριακής θέσει τέρμα στην προφητική ιστορία του θηρίου της γης. Κατά τον νόμο της Κυριακής παύει επίσης και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Το Δημοκρατικό κόμμα τερματίζεται στις εκλογές του 2024, και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα τερματίζεται με τον νόμο της Κυριακής. Ο νόμος της Κυριακής, ως το τέλος της έκτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας, απεικονίσθηκε από την αρχή του θηρίου της γης το 1798. Το πρωτεύον προφητικό χαρακτηριστικό του θηρίου της γης είναι η «ομιλία» του. Το 1798, οι Ηνωμένες Πολιτείες θέσπισαν τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως, οι οποίοι, επομένως, προτυπώνουν τον νόμο της Κυριακής, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ομιλούν ως δράκων.
From 1776 to 1798, the United States, though not yet the sixth kingdom of Bible prophecy represents three waymarks of the United States speaking. That period led to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the ending of the earth beast’s reign as the sixth kingdom. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution in 1789 and the Alien and Sedition Acts of 1798, represent three waymarks in the history leading to the ending of the earth beast as the sixth kingdom at the Sunday law. The fulfillment of those three waymarks are represented differently within the history of both the Democratic and Republican parties.
Από το 1776 έως το 1798, οι Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δεν ήταν ακόμη το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, αντιπροσωπεύουν τρία ορόσημα της ομιλίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκείνη η περίοδος οδήγησε στην αρχή της βασιλείας του θηρίου της γης ως του έκτου βασιλείου της βιβλικής προφητείας, και επομένως αντιπροσωπεύει μια περίοδο που οδηγεί στο τέλος της βασιλείας του θηρίου της γης ως του έκτου βασιλείου. Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1776, ακολουθούμενη από το Σύνταγμα το 1789 και τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798, αντιπροσωπεύουν τρία ορόσημα στην ιστορία που οδηγεί στο τέλος του θηρίου της γης ως του έκτου βασιλείου κατά τον νόμο της Κυριακής. Η εκπλήρωση εκείνων των τριών οροσήμων αντιπροσωπεύεται διαφορετικά μέσα στην ιστορία τόσο του Δημοκρατικού όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.
The Patriot Act of 2001, identifies the beginning of the removal of independence for the citizens of the United States, and was typified by the proclamation that the genuine patriots of American history enacted with the Declaration of Independence. The waymark of the Patriot Act is the first of three waymarks for both the Republican and Democratic parties.
Ο Patriot Act του 2001 προσδιορίζει την αρχή της αφαίρεσης της ανεξαρτησίας των πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών και προτυπώθηκε από τη διακήρυξη που θέσπισαν οι γνήσιοι πατριώτες της αμερικανικής ιστορίας με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Το ορόσημο του Patriot Act είναι το πρώτο από τρία ορόσημα τόσο για το Ρεπουμπλικανικό όσο και για το Δημοκρατικό κόμμα.
The Democratic party ends in the election of 2024, which ushers in Trump’s Executive Orders that were prefigured by the Alien and Sedition Acts. The Executive Orders Trump then enacts are not the Sunday law, but they are a type of speaking as a dragon, for they will be used by Trump as he fulfills Sister White’s identification that “active despotism” will occur in the last days. Despotism is a word identifying a dictatorship, which is accomplished by the Executive Orders that are typified in the Alien and Sedition Acts. When Trump implements his Executive Orders, there will be a reversal of the Pelosi Trials that marked the failed presidency of Biden.
Το Δημοκρατικό κόμμα τερματίζεται με την εκλογή του 2024, η οποία εισάγει τα Εκτελεστικά Διατάγματα του Trump, τα οποία είχαν προεικονισθεί από τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως. Τα Εκτελεστικά Διατάγματα που τότε εκδίδει ο Trump δεν είναι ο νόμος της Κυριακής, αλλά αποτελούν έναν τύπο του λαλείν ως δράκων, διότι θα χρησιμοποιηθούν από τον Trump καθώς αυτός εκπληρώνει τον προσδιορισμό της Αδελφής White ότι «ενεργός δεσποτισμός» θα λάβει χώρα κατά τις έσχατες ημέρες. Ο δεσποτισμός είναι λέξη που δηλώνει δικτατορία, η οποία επιτελείται μέσω των Εκτελεστικών Διαταγμάτων που τυπολογούνται στους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως. Όταν ο Trump θέσει σε εφαρμογή τα Εκτελεστικά του Διατάγματα, θα υπάρξει αντιστροφή των Δικών της Pelosi που σημάδεψαν την αποτυχημένη προεδρία του Biden.
The period of time that identifies the end of the Democratic and the Republican parties possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning of each period represents the ending. For this reason, the first waymark for the Democratic party is the Patriot Act of 2001, and the second waymark is the Pelosi Trials that began in 2021. Those trials represent a complete rejection of the Constitution of 1789. The Pelosi Trials represent the middle waymark in the line of the Democratic party, which was typified when the Constitution was ratified by thirteen colonies, thirteen years after 1776. The Pelosi Trials represent rebellion against the Constitution and were typified by 1789. The third waymark for the Democratic line is where they end as a political party.
Η χρονική περίοδος που προσδιορίζει το τέλος των Δημοκρατικού και Ρεπουμπλικανικού κομμάτων φέρει την υπογραφή τοῦ Ἄλφα καὶ τοῦ Ὦμέγα, διότι ἡ ἀρχή ἑκάστης περιόδου ἀντιπροσωπεύει τὸ τέλος. Διὰ τοῦτο, τὸ πρῶτο ὁρόσημο γιὰ τὸ Δημοκρατικὸ κόμμα εἶναι ὁ Patriot Act τοῦ 2001, καὶ τὸ δεύτερο ὁρόσημο εἶναι οἱ Pelosi Trials, οἱ ὁποῖες ἄρχισαν τὸ 2021. Αὐτὲς οἱ δίκες ἀντιπροσωπεύουν πλήρη ἀπόρριψη τοῦ Συντάγματος τοῦ 1789. Οἱ Pelosi Trials ἀντιπροσωπεύουν τὸ μεσαῖο ὁρόσημο στὴ γραμμὴ τοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖο προτυπώθηκε ὅταν τὸ Σύνταγμα ἐπικυρώθηκε ἀπὸ δεκατρεῖς ἀποικίες, δεκατρία ἔτη μετὰ τὸ 1776. Οἱ Pelosi Trials ἀντιπροσωπεύουν ἀνταρσία ἐναντίον τοῦ Συντάγματος καὶ προτυπώθηκαν ἀπὸ τὸ 1789. Τὸ τρίτο ὁρόσημο γιὰ τὴ Δημοκρατικὴ γραμμὴ εἶναι τὸ σημείο ὅπου αὐτοὶ τελειώνουν ὡς πολιτικὸ κόμμα.
They end at the election of 2024, and once the inauguration of 2025 is accomplished the second set of Pelosi Trials will be brought about by Executive Orders which were typified by the Alien and Sedition Acts. Thus, the third waymark for the Democratic party is the Alien and Sedition Acts of 1798. The period representing the end of the Democratic party begins with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare, and it ends with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare.
Καταλήγουν στην εκλογή του 2024, και μόλις ολοκληρωθεί η ορκωμοσία του 2025, θα επέλθει η δεύτερη σειρά των Δοκιμασιών της Pelosi μέσω Εκτελεστικών Διαταγμάτων, τα οποία προτυπώθηκαν από τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως. Έτσι, το τρίτο ορόσημο για το Δημοκρατικό κόμμα είναι οι Νόμοι περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798. Η περίοδος που αντιπροσωπεύει το τέλος του Δημοκρατικού κόμματος αρχίζει με μια εκλογή, μια ορκωμοσία και την εισαγωγή σατανικού πολιτικού νομικού πολέμου, και τελειώνει με μια εκλογή, μια ορκωμοσία και την εισαγωγή σατανικού πολιτικού νομικού πολέμου.
For the Republican party the first waymark is the Patriot Act of 2001, typified by the Declaration of Independence in 1776. The second waymark is not the same as was the second waymark for the Democratic party. The second waymark, represented by the Constitution of 1789 for the Democrats was the first Pelosi Trials, but the second waymark for the Republicans represented by the Constitution of 1789, is the Alien and Sedition Act, that is fulfilled once the second inauguration of Trump is accomplished in 2025. How can the Alien and Sedition Acts of 1798, represent the Constitution of 1789?
Για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το πρώτο ορόσημο είναι ο Patriot Act του 2001, ο οποίος προτυπώνεται από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1776. Το δεύτερο ορόσημο δεν είναι το ίδιο με εκείνο που ήταν το δεύτερο ορόσημο για το Δημοκρατικό κόμμα. Το δεύτερο ορόσημο, το οποίο για τους Δημοκρατικούς παριστάνεται από το Σύνταγμα του 1789, ήταν οι πρώτες Δίκες της Pelosi· όμως το δεύτερο ορόσημο για τους Ρεπουμπλικανούς, το οποίο παριστάνεται από το Σύνταγμα του 1789, είναι ο Νόμος περί Αλλοδαπών και Στάσεως, ο οποίος εκπληρώνεται μόλις ολοκληρωθεί η δεύτερη ορκωμοσία του Trump το 2025. Πώς μπορούν οι Νόμοι περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798 να παριστάνουν το Σύνταγμα του 1789;
At Trump’s second inauguration his Executive Orders, that are typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, initiate not only a second set of Pelosi Trials, but the acts also initiate the formation of the image of the beast. The period of the formation of the image of the beast begins and ends with the speaking as a dragon. The speaking at the beginning of the period represents the establishment of the kingly powers that are represented as a dictatorship, or as Sister White calls it, “despotism.” The speaking of a dragon at the end of the period of the formation of the image of the beast identifies the authority of the religious powers being established over the political powers.
Κατά τη δεύτερη ορκωμοσία του Τραμπ, τα Εκτελεστικά του Διατάγματα, τα οποία προτυπώνονται από τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798, εγκαινιάζουν όχι μόνον ένα δεύτερο σύνολο Δικών της Πελόζι, αλλά οι πράξεις αυτές εγκαινιάζουν επίσης και τον σχηματισμό της εικόνας του θηρίου. Η περίοδος του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου αρχίζει και τελειώνει με το λάλημα ως δράκων. Το λάλημα στην αρχή της περιόδου αντιπροσωπεύει την εγκαθίδρυση των βασιλικών εξουσιών, οι οποίες παριστάνονται ως δικτατορία, ή, όπως την αποκαλεί η Αδελφή White, «δεσποτισμός». Το λάλημα του δράκοντος στο τέλος της περιόδου του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου προσδιορίζει την εξουσία των θρησκευτικών δυνάμεων που εγκαθιδρύεται επάνω στις πολιτικές εξουσίες.
The Declaration of Independence was a declaration against the tyranny of both the political authority of the kings of Europe and the religious authority of the Roman church. The period of the formation of the image of the beast is where these two corrupt powers are merged together, with the religious authority in control of the relationship. In the formation, or the merging of these two powers it is the religious authority that comes up last and is higher. Therefore, the beginning of that period represents the ending of the period. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of the Democratic party, and it is their third waymark, but it simultaneously represents the second waymark in the ending period of the Republican party. The third waymark for the Republican party is Sunday enforcement.
Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας υπήρξε διακήρυξη εναντίον της τυραννίας τόσο της πολιτικής εξουσίας των βασιλέων της Ευρώπης όσο και της θρησκευτικής εξουσίας της Ρωμαϊκής εκκλησίας. Η περίοδος του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου είναι εκείνη κατά την οποία αυτές οι δύο διεφθαρμένες εξουσίες συγχωνεύονται, με τη θρησκευτική εξουσία να ελέγχει τη μεταξύ τους σχέση. Κατά τον σχηματισμό, ή τη συγχώνευση αυτών των δύο εξουσιών, είναι η θρησκευτική εξουσία εκείνη που αναδύεται τελευταία και είναι ανώτερη. Επομένως, η αρχή εκείνης της περιόδου αντιπροσωπεύει το τέλος της περιόδου. Οι Νόμοι περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798 αντιπροσωπεύουν το τέλος του Δημοκρατικού κόμματος και αποτελούν το τρίτο του waymark, αλλά ταυτοχρόνως αντιπροσωπεύουν το δεύτερο waymark κατά την τελική περίοδο του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Το τρίτο waymark για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα είναι η επιβολή της Κυριακής.
For the Democratic party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the first Pelosi Trials of 2021 (1789), and the second Pelosi Trials of 2025 (1798).
Για το Δημοκρατικό κόμμα, τα τρία ορόσημα που αντιπροσωπεύονται από τα 1776, 1789 και 1798 προτυπώνουν το 2001 (1776), τις πρώτες Δίκες της Πελόζι του 2021 (1789) και τις δεύτερες Δίκες της Πελόζι του 2025 (1798).
For the Republican party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the second Pelosi Trials of 2025 (1789), and the Sunday law (1798).
Για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, τα τρία ορόσημα που αντιπροσωπεύονται από τα 1776, 1789 και 1798 προτυπώνουν το 2001 (1776), τις δεύτερες Δίκες της Πελόζι του 2025 (1789) και τον νόμο της Κυριακής (1798).
1776, 1789 and 1798 represent twenty-two years, and twenty-two is the symbol of the combination of Divinity with humanity. These three waymarks bear the testimony of “Truth”, for they represent that the first and last waymark identify the same truth. 1776 identifies the establishment of independence, and 1798 identifies the removal of independence. They therefore represent the first and last letters of the Hebrew alphabet that consists of twenty-two letters. The thirteenth letter is a symbol of rebellion, and together those three letters; the first, the thirteenth and the last combined to form the Hebrew word “Truth”.
Το 1776, το 1789 και το 1798 αντιπροσωπεύουν είκοσι δύο έτη, και το είκοσι δύο είναι το σύμβολο του συνδυασμού της Θεότητας με την ανθρωπότητα. Αυτοί οι τρεις ορόσημοι φέρουν τη μαρτυρία της «Αλήθειας», διότι αντιπροσωπεύουν ότι το πρώτο και το τελευταίο ορόσημο προσδιορίζουν την ίδια αλήθεια. Το 1776 προσδιορίζει την εγκαθίδρυση της ανεξαρτησίας, και το 1798 προσδιορίζει την αφαίρεση της ανεξαρτησίας. Επομένως, αντιπροσωπεύουν το πρώτο και το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, το οποίο αποτελείται από είκοσι δύο γράμματα. Το δέκατο τρίτο γράμμα είναι σύμβολο ανταρσίας, και μαζί αυτά τα τρία γράμματα—το πρώτο, το δέκατο τρίτο και το τελευταίο—συνδυάζονται ώστε να σχηματίσουν την εβραϊκή λέξη «Αλήθεια».
1776 represents September 11, 2001, and marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It marks the beginning of the sprinkling of the latter rain, which is the period of time when the dragon is given to the beast for services rendered, as the Democratic dragon party will be defeated by the Republican beast party.
Το 1776 αντιπροσωπεύει την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και σηματοδοτεί την έναρξη του καιρού της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Σηματοδοτεί την έναρξη του ραντίσματος της όψιμης βροχής, η οποία είναι η χρονική περίοδος κατά την οποία ο δράκων παραδίδεται στο θηρίο ως ανταπόδοση για τις υπηρεσίες που προσέφερε, καθώς το Δημοκρατικό κόμμα του δράκοντος θα ηττηθεί από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα του θηρίου.
During that history the sealing of the true Protestant horn is accomplished during the period of time when the Lord stretches His hand forth a second time to gather the people who are identified as the outcasts of Israel, and who will be lifted up as an ensign at the Sunday law.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της ιστορίας, η σφράγιση του αληθινού προτεσταντικού κέρατος επιτελείται κατά την περίοδο κατά την οποία ο Κύριος εκτείνει το χέρι Του για δεύτερη φορά, ώστε να συνάξει τον λαό που προσδιορίζεται ως οι εκδιωγμένοι του Ισραήλ, και οι οποίοι θα υψωθούν ως σημαιοφόρο σημείο κατά τον νόμο της Κυριακής.
On July 18, 2020 the true Protestant horn was scattered and twenty-two years after 2001, in July of 2023 the work of the second gathering was initiated by a voice crying in the wilderness. The first gathering took place in 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended as the great buildings of New York city came down. The descent of that angel represented the beginning of the sealing time, and the descent of Michael the archangel on July 18, 2020 represented the ending of the sealing time. Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so the prophetic elements of the first gathering that began on September 11, 2001, represent the prophetic elements that occur in the second gathering.
Στις 18 Ιουλίου 2020, το αληθινό Προτεσταντικό κέρας διασκορπίσθηκε, και είκοσι δύο έτη μετά το 2001, τον Ιούλιο του 2023, το έργο της δεύτερης συνάξεως εγκαινιάσθηκε από φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Η πρώτη σύναξη έλαβε χώρα το 2001, όταν ο άγγελος του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως κατέβη, καθώς τα μεγάλα κτίρια της πόλεως της Νέας Υόρκης κατέρρεαν. Η κατάβαση εκείνου του αγγέλου παρίστανε την αρχή του καιρού της σφραγίσεως, και η κατάβαση του Μιχαήλ του αρχαγγέλου στις 18 Ιουλίου 2020 παρίστανε το τέλος του καιρού της σφραγίσεως. Ο Ιησούς, ως το Άλφα και το Ωμέγα, καταδεικνύει πάντοτε το τέλος διά της αρχής· έτσι, τα προφητικά στοιχεία της πρώτης συνάξεως, η οποία άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, παριστούν τα προφητικά στοιχεία που λαμβάνουν χώρα κατά τη δεύτερη σύναξη.
There are three clear illustrations of the second gathering that represent the ending history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which are the history of Christ, the history of the first and second angels’ messages from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of the third angel from October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Those three witnesses establish the second gathering of the one hundred and forty-four thousand from July 2023, unto the soon coming Sunday law. If we isolate one distinct element from each history we find the evidence of the role of the third woe.
Υπάρχουν τρεις σαφείς απεικονίσεις της δεύτερης συνάθροισης, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την τελική ιστορία του καιρού της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων· αυτές είναι η ιστορία του Χριστού, η ιστορία των μηνυμάτων του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου από τις 11 Αυγούστου 1840 έως τις 22 Οκτωβρίου 1844, και επίσης η ιστορία του τρίτου αγγέλου από τις 22 Οκτωβρίου 1844 έως την αποστασία του 1863. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες εδραιώνουν τη δεύτερη συνάθροιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων από τον Ιούλιο του 2023 έως τον προσεχή νόμο της Κυριακής. Εάν απομονώσουμε ένα διακεκριμένο στοιχείο από κάθε ιστορία, βρίσκουμε την απόδειξη του ρόλου του τρίτου αλίμονο.
At the conclusion of the Exeter camp meeting on August 17, 1844, the message of the Midnight Cry was proclaimed. That proclamation represented the proclamation of the Midnight Cry message in the history of the one hundred and forty-four thousand, for both histories were and are a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White identifies that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the proclamation of the Midnight Cry in 1844. The only time Christ ever rode an animal was in His entry into Jerusalem, and the animal He rode was an ass, which is the symbol of Islam. In the period of the second gathering of 1844 unto 1863, in 1848 Sister White identifies that the European nations were being angered, and the angering of the nations in that history was accomplished by the threats of continued warfare being brought upon Europe by Islam. In each of the three histories of a second gathering, the role of Islam of the third woe is identified.
Κατά τη λήξη της συγκέντρωσης στρατοπέδευσης στο Έξετερ, στις 17 Αυγούστου 1844, διακηρύχθηκε το μήνυμα της Μεσονύκτιας Κραυγής. Εκείνη η διακήρυξη αντιπροσώπευε τη διακήρυξη του μηνύματος της Μεσονύκτιας Κραυγής στην ιστορία των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, διότι αμφότερες οι ιστορίες ήταν και είναι εκπλήρωση της παραβολής των δέκα παρθένων. Η Αδελφή White προσδιορίζει ότι η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στην Ιερουσαλήμ αντιπροσώπευε τη διακήρυξη της Μεσονύκτιας Κραυγής το 1844. Η μόνη φορά που ο Χριστός ιππεύσε ζώο ήταν κατά την είσοδό Του στην Ιερουσαλήμ, και το ζώο το οποίο ιππεύσε ήταν όνος, ο οποίος είναι το σύμβολο του Ισλάμ. Κατά την περίοδο της δεύτερης συνάθροισης από το 1844 έως το 1863, το 1848, η Αδελφή White προσδιορίζει ότι τα ευρωπαϊκά έθνη εξοργίζονταν, και ο εξοργισμός των εθνών σε εκείνη την ιστορία επιτελέσθηκε μέσω των απειλών συνεχούς πολέμου που επέφερε στην Ευρώπη το Ισλάμ. Σε καθεμιά από τις τρεις ιστορίες μιας δεύτερης συνάθροισης, προσδιορίζεται ο ρόλος του Ισλάμ του τρίτου ουαί.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with a surprise attack from Islam of the third woe, upon the modern glorious land of the United States. Twenty-two years later on October 7, 2023, Islam of the third woe, brought a surprise attack upon the ancient glorious land. At the soon coming Sunday law, which is the great earthquake of Revelation eleven, the third woe suddenly comes again, as it once again accomplishes a surprise attack upon the modern glorious land.
Ο καιρός της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 με αιφνιδιαστική επίθεση από το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο εναντίον της σύγχρονης ένδοξης γης των Ηνωμένων Πολιτειών. Είκοσι δύο έτη αργότερα, στις 7 Οκτωβρίου 2023, το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον της αρχαίας ένδοξης γης. Κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, ο οποίος είναι ο μεγάλος σεισμός της Αποκάλυψης ένδεκα, το τρίτο αλίμονο έρχεται και πάλι αιφνιδίως, καθώς πραγματοποιεί εκ νέου αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον της σύγχρονης ένδοξης γης.
The rebellion represented by literal Israel, as a symbol of those who crucified their Messiah, and the three surprise attacks of Islam of the third woe bear the signature of “Truth.” The message that seals the one hundred and forty-four thousand accomplishes the work of gathering God’s last-day people a second time occurs during a period of time when the activities of Islam of the third woe are active.
Η αποστασία που αντιπροσωπεύεται από τον κατά γράμμα Ισραήλ, ως σύμβολο εκείνων που σταύρωσαν τον Μεσσία τους, και οι τρεις αιφνιδιαστικές επιθέσεις του Ισλάμ του τρίτου αλίμονο φέρουν την υπογραφή της «Αλήθειας». Το μήνυμα που σφραγίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και επιτελεί το έργο της σύναξης του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών για δεύτερη φορά, λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου κατά την οποία οι ενέργειες του Ισλάμ του τρίτου αλίμονο βρίσκονται σε εξέλιξη.
The prophetic period represented as the “second gathering,” distinctly identifies specific prophetic periods that make up the entire history of the “second gathering”. The descent of Christ after His resurrection marks the beginning of His work to gather those who had been scattered at the cross.
Η προφητική περίοδος που παριστάνεται ως η «δεύτερη συνάθροιση» προσδιορίζει με σαφήνεια συγκεκριμένες προφητικές περιόδους που συναποτελούν ολόκληρη την ιστορία της «δεύτερης συνάθροισης». Η κάθοδος του Χριστού μετά την ανάστασή Του σηματοδοτεί την έναρξη του έργου Του να συνάξει εκείνους που είχαν διασκορπιστεί στον σταυρό.
Then saith Jesus unto them, All ye shall be offended because of me this night: for it is written, I will smite the shepherd, and the sheep of the flock shall be scattered abroad. Matthew 26:31.
Τότε λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Πάντες σεις θα σκανδαλισθήτε εξαιτίας μου κατά την νύκτα ταύτη· διότι είναι γεγραμμένον· Θέλω πατάξει τον ποιμένα, και τα πρόβατα του ποιμνίου θέλουσι διασκορπισθή. Ματθαίος 26:31.
After the three days in the tomb, Christ descended unto the disciples, initiating a forty-day period of personal instruction, which was followed by a ten-day period of unification and prayer in advance of the outpouring of the Holy Spirit without measure at Pentecost.
Μετά τις τρεις ημέρες στον τάφο, ο Χριστός κατήλθε προς τους μαθητές, εγκαινιάζοντας μία περίοδο σαράντα ημερών προσωπικής διδασκαλίας, την οποία ακολούθησε μία δεκαήμερη περίοδος ενότητας και προσευχής εν όψει της εκχύσεως του Αγίου Πνεύματος άνευ μέτρου κατά την Πεντηκοστή.
The former treatise have I made, O Theophilus, of all that Jesus began both to do and teach, Until the day in which he was taken up, after that he through the Holy Ghost had given commandments unto the apostles whom he had chosen: To whom also he showed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God: And, being assembled together with them, commanded them that they should not depart from Jerusalem, but wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me. For John truly baptized with water; but ye shall be baptized with the Holy Ghost not many days hence. When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. . .. And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. Acts 1:1–9, 2:1, 2.
Τον πρώτον λόγον συνέταξα, ω Θεόφιλε, περί πάντων όσα ο Ιησούς ήρχισε και να πράττει και να διδάσκει, μέχρι της ημέρας κατά την οποία ανελήφθη, αφού διά του Αγίου Πνεύματος έδωσε εντολές προς τους αποστόλους τους οποίους εξέλεξε· εις τους οποίους και παρέστησε εαυτόν ζώντα μετά το πάθος αυτού διά πολλών αδιαμφισβητήτων τεκμηρίων, εμφανιζόμενος εις αυτούς επί σαράντα ημέρας και λαλών περί των όσων αφορούν εις τη βασιλεία του Θεού· και, ενώ ήτο συναθροισμένος μετ’ αυτών, παρήγγειλεν εις αυτούς να μη απομακρυνθούν από την Ιερουσαλήμ, αλλά να περιμένουν την επαγγελίαν του Πατρός, «την οποίαν», είπε, «ηκούσατε από εμέ. Διότι ο Ιωάννης μεν εβάπτισεν εν ύδατι, σεις όμως θέλετε βαπτισθή εν Αγίω Πνεύματι μετά ου πολλάς ταύτας ημέρας». Εκείνοι λοιπόν, όταν συνήλθον, τον ηρώτων, λέγοντες· «Κύριε, άραγε εν τω καιρώ τούτω αποκαθιστάνεις πάλιν τη βασιλεία εις τον Ισραήλ;» Εκείνος δε είπε προς αυτούς· «Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζετε τους χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία. Αλλά θέλετε λάβει δύναμιν, όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα επάνω σας· και θέλετε είσθαι μάρτυρές μου και εν Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης». Και αφού είπε ταύτα, ενώ αυτοί έβλεπον, ανελήφθη, και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών.... Και όταν έφθασε πλήρως η ημέρα της Πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν εν τω αυτώ τόπω. Και εξαίφνης έγινε ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου φερομένου βιαίως, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου εκάθηντο. Πράξεις 1:1–9, 2:1, 2.
For forty days, followed by the ten days the disciples were to “wait” for the promise of the Father, Christ was gathering His disciples a second time. The period of waiting in Jerusalem, is a symbol of a tarrying time, in agreement with the tarrying times of Matthew twenty-five and Habakkuk two. The entire period is identified by Christ as beginning at the work of Elijah, when John was baptizing, and the entire period ended with the baptism of the Holy Spirit at Pentecost. Baptism is a symbol of death, burial and resurrection, so the middle waymark in the entire period was the cross, for the entire period bears the signature of “Truth”.
Για σαράντα ημέρες, ακολουθούμενες από τις δέκα ημέρες κατά τις οποίες οι μαθητές έπρεπε να «περιμένουν» την επαγγελία του Πατρός, ο Χριστός συνάθροιζε τους μαθητές Του για δεύτερη φορά. Η περίοδος της αναμονής στην Ιερουσαλήμ αποτελεί σύμβολο χρόνου καθυστέρησης, σε συμφωνία με τους χρόνους καθυστέρησης του Ματθαίου είκοσι πέντε και του Αββακούμ δύο. Ολόκληρη η περίοδος προσδιορίζεται από τον Χριστό ως αρχόμενη από το έργο του Ηλία, όταν ο Ιωάννης εβάπτιζε, και ολόκληρη η περίοδος έληξε με το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος κατά την Πεντηκοστή. Το βάπτισμα είναι σύμβολο θανάτου, ταφής και αναστάσεως, επομένως το μεσαίο ορόσημο σε ολόκληρη την περίοδο ήταν ο σταυρός, διότι ολόκληρη η περίοδος φέρει την υπογραφή της «Αληθείας».
The entire period begins with the baptism of Christ by John, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Then the work of gathering the disciples who were to be the foundation of the Christian temple began. At the end of that period Christ gathers His disciples a second time, and the period of the second gathering is a repetition of the period of the first gathering, for Christ illustrates the ending of a thing with its beginning.
Ολόκληρη η περίοδος αρχίζει με το βάπτισμα του Χριστού από τον Ιωάννη, όταν το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε με μορφή περιστεράς. Τότε άρχισε το έργο της συνάξεως των μαθητών, οι οποίοι επρόκειτο να αποτελέσουν το θεμέλιο του χριστιανικού ναού. Στο τέλος εκείνης της περιόδου ο Χριστός συνάγει τους μαθητές Του για δεύτερη φορά, και η περίοδος της δεύτερης συνάξεως είναι επανάληψη της περιόδου της πρώτης συνάξεως, διότι ο Χριστός εικονογραφεί το τέλος ενός πράγματος διά της αρχής του.
The cross had been typified by Christ’s baptism, and both events began a work of gathering disciples. The waymark that identifies the beginning and the ending represents death, burial and resurrection. After the resurrection, forty days of testing in the wilderness represented forty days of instruction after His descent unto the disciples. The forty days both represent a primary truth that is expressed by Jesus as, “It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.”
Ο σταυρός είχε προτυπωθεί από το βάπτισμα του Χριστού, και αμφότερα τα γεγονότα εγκαινίασαν ένα έργο συνάξεως μαθητών. Το ορόσημο που προσδιορίζει την αρχή και το τέλος αντιπροσωπεύει θάνατο, ταφή και ανάσταση. Μετά την ανάσταση, σαράντα ημέρες δοκιμασίας στην έρημο αντιπροσώπευαν σαράντα ημέρες διδασκαλίας μετά την κάθοδό Του προς τους μαθητές. Αμφότερες οι περίοδοι των σαράντα ημερών αντιπροσωπεύουν μια πρωταρχική αλήθεια, την οποία ο Ιησούς εκφράζει ως εξής: «Είναι γεγραμμένον· Δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος μόνον με άρτον, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού.»
In that period of time Jesus opened up to the disciples all that the prophets had testified about Christ, thus identifying that period as an opening of His prophetic Word.
Κατά την περίοδο εκείνη, ο Ιησούς άνοιξε στους μαθητές όλα όσα είχαν μαρτυρήσει οι προφήτες περί του Χριστού, προσδιορίζοντας έτσι εκείνη την περίοδο ως άνοιγμα του προφητικού Του Λόγου.
And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs. And they talked together of all these things which had happened. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. . .. Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:13–16, 26–31.
Και ιδού, δύο από αυτούς επορεύοντο την αυτήν ημέραν εις κώμην ονομαζομένην Εμμαούς, απέχουσαν από της Ιερουσαλήμ εξήκοντα στάδια περίπου. Και ωμίλουν μεταξύ των περί πάντων τούτων των γεγονότων. Και ενώ συνεκοινώνουν και συνεζήτουν, αυτός ο Ιησούς πλησίασε και συνεπορεύετο μετ’ αυτών. Οι δε οφθαλμοί αυτών εκρατούντο διά να μη γνωρίσωσιν αυτόν.... Τότε είπε προς αυτούς, Ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν εις το να πιστεύητε πάντα όσα ελάλησαν οι προφήται· δεν έπρεπε ο Χριστός να πάθη ταύτα και να εισέλθη εις την δόξαν αυτού; Και αρχίσας από του Μωυσέως και από πάντων των προφητών, διηρμήνευεν εις αυτούς εν πάσαις ταις γραφαίς τα περί εαυτού. Και επλησίασαν εις την κώμην όπου επορεύοντο· και αυτός προσεποιείτο ότι υπάγει μακρότερον. Και παρεβίασαν αυτόν, λέγοντες· Μείνον μεθ’ ημών, διότι πλησιάζει εσπέρα και η ημέρα ήδη έκλινε. Και εισήλθε διά να μείνη μετ’ αυτών. Και ενώ εκάθητο εις την τράπεζαν μετ’ αυτών, λαβών τον άρτον, ευλόγησε και έκοψε και έδωκεν εις αυτούς. Και διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αυτών, και εγνώρισαν αυτόν· και αυτός έγεινεν άφαντος απ’ αυτών. Λουκάς 24:13–16, 26–31.
Christ tarried with the disciples who did not recognize who He was, until He opened their eyes, “and beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.” Their eyes were opened when they were given “bread” to eat. After forty days Christ ascended unto heaven, and “vanished out of their sight,” as He had done with the disciples of Emmaus in the beginning of the forty days of instruction. They then began the ten days of preparation for Pentecost, which typifies the soon coming Sunday law.
Ο Χριστός παρέμεινε με τους μαθητές που δεν αναγνώριζαν ποιος ήταν, έως ότου άνοιξε τα μάτια τους, «και, αρχίζοντας από τον Μωυσή και από όλους τους προφήτες, τους εξηγούσε σε όλες τις Γραφές τα σχετικά με τον εαυτό του». Τα μάτια τους ανοίχθηκαν όταν τους δόθηκε «άρτος» να φάγουν. Ύστερα από σαράντα ημέρες ο Χριστός αναλήφθηκε στον ουρανό και «έγινε άφαντος από τα μάτια τους», όπως είχε κάνει με τους μαθητές προς Εμμαούς στην αρχή των σαράντα ημερών της διδασκαλίας. Τότε άρχισαν τις δέκα ημέρες προετοιμασίας για την Πεντηκοστή, η οποία προτυπώνει τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.
At the great earthquake, which is the Sunday law, the third woe of Islam comes quickly, and Islam is Isaiah’s “rough” “east wind,” that is Ezekiel’s breath that comes from John’s four winds that are restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
Κατά τον μέγα σεισμό, ο οποίος είναι ο νόμος της Κυριακής, το τρίτο ουαί του Ισλάμ έρχεται ταχέως, και το Ισλάμ είναι ο «τραχύς» «ανατολικός άνεμος» του Ησαΐα, δηλαδή η πνοή του Ιεζεκιήλ, η οποία προέρχεται από τους τέσσερις ανέμους του Ιωάννη, που συγκρατούνται κατά τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.
Once the one hundred and forty-four thousand are sealed then the four winds are loosed, and “suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house.” Islam of the third woe strikes “suddenly” and unexpectedly, and produces the “sound from heaven” that is the seventh trumpet, which identifies when the mystery of God is finished, and the mystery of God is finished for the one hundred and forty-four thousand when Divinity (the outpouring of the Holy Spirit) is permanently combined with humanity, and the Lord suddenly comes to His temple (the house where the disciples were gathered) and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand.
Μόλις οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες σφραγιστούν, τότε οι τέσσερις άνεμοι λύνονται, και «εξαίφνης έγινε ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου, και γέμισε όλον τον οίκον». Το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο πλήττει «εξαίφνης» και απροσδοκήτως, και παράγει τον «ήχο εκ του ουρανού» που είναι η έβδομη σάλπιγγα, η οποία προσδιορίζει πότε το μυστήριο του Θεού τελειώνεται· και το μυστήριο του Θεού τελειώνεται για τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες όταν η Θεότητα (η έκχυση του Αγίου Πνεύματος) συνενώνεται μονίμως με την ανθρωπότητα, και ο Κύριος έρχεται εξαίφνης στον ναό Του (τον οίκο όπου ήσαν συνηγμένοι οι μαθητές) και εισέρχεται σε διαθήκη με τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
“The Lord wants us to come up into the mount,—more directly into his presence. We are coming to a crisis which, more than any previous time since the world began, will demand the entire consecration of every one who has named the name of Christ.
«Ο Κύριος επιθυμεί να ανεβούμε στο όρος,—πιο άμεσα στην παρουσία Του. Εισερχόμαστε σε μια κρίση η οποία, περισσότερο από οποιαδήποτε προηγούμενη εποχή αφότου άρχισε ο κόσμος, θα απαιτήσει την πλήρη αφιέρωση καθενός που έχει ονομάσει το όνομα του Χριστού.»
“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. We must have the holy unction from God, the baptism of his Spirit; for this is the only efficient agent in the promulgation of sacred truth. It is the Spirit of God that quickens the lifeless faculties of the soul to appreciate heavenly things, and attracts the affections toward God and the truth.
«Μια αναζωπύρωση της αληθινής ευσέβειας ανάμεσά μας είναι η μεγαλύτερη και πλέον επείγουσα από όλες τις ανάγκες μας. Πρέπει να έχουμε το άγιο χρίσμα από τον Θεό, το βάπτισμα του Πνεύματός Του· διότι αυτό είναι ο μόνος αποτελεσματικός παράγων στη διάδοση της ιερής αλήθειας. Το Πνεύμα του Θεού είναι εκείνο που ζωογονεί τις άψυχες δυνάμεις της ψυχής, ώστε να εκτιμούν τα επουράνια, και ελκύει τις στοργές προς τον Θεό και την αλήθεια.»
“It is our privilege to take God at his word. As Jesus was about to leave his disciples, to ascend into heaven, he commissioned them to bear the gospel message to all nations, tongues, and peoples. He told them to tarry in Jerusalem till they were endued with power from on high. This was essential to their success. The holy unction must come upon the servants of God. All who were fully identified as disciples of Christ and associated with the apostles as evangelists, assembled together at Jerusalem. They put away all differences. They continued with one accord in prayer and supplication, that they might receive the fulfillment of the promise of the Holy Spirit; for they were to preach the gospel in the demonstration of the Spirit and in the power of God. It was a time of great danger to the followers of Christ. They were as sheep in the midst of wolves, yet they were of good courage, because Christ had risen from the dead, and had revealed himself to them, and had promised them a special blessing which would qualify them to go forth to preach his gospel to the world. They were waiting in expectation of the fulfillment of his promise, and were praying with special fervency.
«Είναι προνόμιό μας να δεχόμαστε τον Θεό κατά τον λόγο Του. Καθώς ο Ιησούς επρόκειτο να αφήσει τους μαθητές Του, για να αναληφθεί στον ουρανό, τους ανέθεσε να μεταφέρουν το μήνυμα του ευαγγελίου σε όλα τα έθνη, τις γλώσσες και τους λαούς. Τους είπε να παραμείνουν στην Ιερουσαλήμ έως ότου ενδυθούν δύναμη εξ ύψους. Αυτό ήταν ουσιώδες για την επιτυχία τους. Το άγιο χρίσμα έπρεπε να επέλθει επάνω στους δούλους του Θεού. Όλοι όσοι ήσαν πλήρως ταυτισμένοι ως μαθητές του Χριστού και συνδεδεμένοι με τους αποστόλους ως ευαγγελιστές, συνάχθηκαν μαζί στην Ιερουσαλήμ. Απέβαλαν κάθε διαφορά. Εξακολουθούσαν ομοθυμαδόν στην προσευχή και στη δέηση, ώστε να λάβουν την εκπλήρωση της υποσχέσεως του Αγίου Πνεύματος· διότι επρόκειτο να κηρύξουν το ευαγγέλιο με την απόδειξη του Πνεύματος και με τη δύναμη του Θεού. Ήταν καιρός μεγάλου κινδύνου για τους ακολούθους του Χριστού. Ήσαν ως πρόβατα εν μέσω λύκων, όμως είχαν θάρρος, επειδή ο Χριστός είχε αναστηθεί εκ νεκρών, είχε φανερωθεί σε αυτούς και τους είχε υποσχεθεί ιδιαίτερη ευλογία, η οποία θα τους καθιστούσε ικανούς να εξέλθουν για να κηρύξουν το ευαγγέλιό Του στον κόσμο. Ανέμεναν με προσδοκία την εκπλήρωση της υποσχέσεώς Του και προσεύχονταν με ιδιαίτερη θέρμη.»
“This is the very course that should be pursued by those who act a part in the work of proclaiming the coming of the Lord in the clouds of heaven; for a people are to be prepared to stand in the great day of God. Although Christ had given the promise to his disciples that they should receive the Holy Spirit, this did not remove the necessity of prayer. They prayed all the more earnestly; they continued in prayer with one accord. Those who are now engaged in the solemn work of preparing a people for the coming of the Lord, should also continue in prayer. The early disciples were of one accord. They had no speculations, no curious theory to advance as to how the promised blessing was to come. They were one in faith and spirit. They were agreed.
«Αυτή είναι ακριβώς η πορεία που πρέπει να ακολουθούν όσοι συμμετέχουν στο έργο της κηρύξεως της ελεύσεως του Κυρίου επί των νεφελών του ουρανού· διότι ένας λαός πρέπει να ετοιμασθεί για να σταθεί κατά τη μεγάλη ημέρα του Θεού. Μολονότι ο Χριστός είχε δώσει στους μαθητές Του την υπόσχεση ότι θα ελάμβαναν το Άγιο Πνεύμα, αυτό δεν κατήργησε την αναγκαιότητα της προσευχής. Προσεύχονταν με ακόμη μεγαλύτερη θέρμη· εξακολουθούσαν να προσεύχονται ομοθυμαδόν. Εκείνοι που τώρα είναι επιδοσμένοι στο επίσημο έργο της προετοιμασίας ενός λαού για την έλευση του Κυρίου, πρέπει επίσης να εξακολουθούν στην προσευχή. Οι πρώτοι μαθητές ήταν ομοθυμαδόν. Δεν είχαν εικασίες, καμμία περίεργη θεωρία να προβάλλουν ως προς το πώς επρόκειτο να έλθει η υποσχεμένη ευλογία. Ήσαν ένα στην πίστη και στο πνεύμα. Ήσαν σύμφωνοι.»
“Put away all doubt. Dismiss your fears, obtain the experience that Paul had when he exclaimed, ‘I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’ [Galatians 2:20.] Surrender everything to Christ, and let your life be hid with Christ in God. Then you will be a power for good. One shall chase a thousand, and two put ten thousand to flight.” Gospel Workers, 369–371.
«Αποβάλετε κάθε αμφιβολία. Αποδιώξτε τους φόβους σας, αποκτήστε την εμπειρία που είχε ο Παύλος όταν αναφώνησε: “Μετὰ Χριστοῦ συνεσταύρωμαι· ζω δὲ οὐκέτι ἐγώ, ἀλλὰ ζῇ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.” [Galatians 2:20.] Παραδώστε τα πάντα στον Χριστό, και ας είναι η ζωή σας κεκρυμμένη με τον Χριστό εν τω Θεώ. Τότε θα είστε δύναμη προς το αγαθό. Ένας θα καταδιώξει χίλιους, και δύο θα τρέψουν εις φυγήν δέκα χιλιάδες.» Gospel Workers, 369–371.