The books of Daniel and Revelation are the same book, just as assuredly as the Old Testament and the New Testament are the same book. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως είναι το ίδιο βιβλίο, εξίσου βεβαίως όπως η Παλαιά Διαθήκη και η Καινή Διαθήκη είναι το ίδιο βιβλίο. Ακριβώς πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας, η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
Και λέγει προς εμέ· Μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Όστις αδικεί, ας αδικήση έτι· και όστις είναι μεμιασμένος, ας μιανθή έτι· και όστις είναι δίκαιος, ας δικαιωθή έτι· και όστις είναι άγιος, ας αγιασθή έτι. Και ιδού, έρχομαι ταχέως· και ο μισθός μου είναι μετ’ εμού, διά να αποδώσω εις έκαστον καθώς θέλει είσθαι το έργον αυτού. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος, ο πρώτος και ο έσχατος. Αποκάλυψις 22:10–13.
The biblical “rule of first mention,” which includes the truth that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, emphasizes the significance of the first three chapters of the book of Daniel, for they are the first truth mentioned in the book that is the books of Daniel and Revelation. Jesus is Alpha and Omega, so the beginning of the book that is the books of Daniel and Revelation, must represent the truth which is unsealed at the end. At one level then, the truth which is unsealed is the everlasting gospel of the angels of Revelation fourteen.
Ο βιβλικός «κανόνας της πρώτης μνείας», ο οποίος περιλαμβάνει την αλήθεια ότι το τέλος ενός πράγματος απεικονίζεται από την αρχή του, τονίζει τη σημασία των τριών πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου του Δανιήλ, διότι αυτά αποτελούν την πρώτη αλήθεια που μνημονεύεται στο βιβλίο το οποίο είναι τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Ο Ιησούς είναι το Άλφα και το Ωμέγα, επομένως η αρχή του βιβλίου το οποίο είναι τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης πρέπει να αντιπροσωπεύει την αλήθεια που αποσφραγίζεται στο τέλος. Σε ένα επίπεδο, λοιπόν, η αλήθεια που αποσφραγίζεται είναι το αιώνιο ευαγγέλιο των αγγέλων της Αποκάλυψης δεκατέσσερα.
The Revelation of Jesus Christ that is introduced in the first verse of chapter one of Revelation, is the message that is to be conveyed to the churches when the “time is at hand,” and the time that is “at hand” in chapter one of Revelation, must be the same time that is “at hand,” just before probation closes in chapter twenty-two of Revelation.
Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, η οποία εισάγεται στον πρώτο στίχο του πρώτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, είναι το μήνυμα που πρέπει να μεταδοθεί στις εκκλησίες όταν «ο καιρός είναι εγγύς», και ο καιρός που είναι «εγγύς» στο πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης πρέπει να είναι ο ίδιος καιρός που είναι «εγγύς», ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία στο εικοστό δεύτερο κεφάλαιο της Αποκάλυψης.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1-3.
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός, διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους αὐτοῦ τὰ ὅσα πρέπει νὰ γείνωσι ταχέως· καὶ ἀποστείλας αὐτὴν ἐσήμανεν διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ πρὸς τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰωάννην· ὅστις ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ὅσα εἶδε. Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας ταύτης, καὶ φυλάττοντες τὰ γεγραμμένα ἐν αὐτῇ· διότι ὁ καιρὸς εἶναι ἐγγύς. Ἀποκάλυψις 1:1-3.
The message that is the final message, which is unsealed just before probation closes, when “the time is at hand,” is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. It is the truth connected with the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the revelation of “the eighth being of the seven”, and the golden thread that weaves all these precious revelations together into the beautiful garment of Christ’s righteousness is the “precious” “seven times,” of Leviticus twenty-six. Daniel chapter one, and then again, Daniel chapters one through three, is that message. The “secret” of chapter two, is also that message.
Το μήνυμα που είναι το τελικό μήνυμα, το οποίο αποσφραγίζεται ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, όταν «ο καιρός είναι εγγύς», είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής του δευτέρου αγγέλου και της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Είναι η αλήθεια που συνδέεται με την «κρυμμένη ιστορία» των Επτά Βροντών. Είναι η αποκάλυψη του «ογδόου, ο οποίος είναι εκ των επτά», και η χρυσή κλωστή που συνυφαίνει όλες αυτές τις πολύτιμες αποκαλύψεις σε το ωραίο ένδυμα της δικαιοσύνης του Χριστού είναι το «πολύτιμο» «επτά φορές» του Λευιτικού είκοσι έξι. Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, και έπειτα πάλι, τα κεφάλαια ένα έως τρία του Δανιήλ, είναι εκείνο το μήνυμα. Το «μυστικό» του δευτέρου κεφαλαίου είναι επίσης εκείνο το μήνυμα.
Chapter one of Daniel represents the first angel’s message, and just as all the prophetic waymarks of all three angels’ messages are represented in the first angel’s message of chapter fourteen of Revelation; all the prophetic waymarks of all three messages are represented in chapter one, of Daniel. Those elements are the three-step testing process, which in Daniel chapter one, represents a dietary test, that is followed by a visual test, which leads to a litmus test. Chapter one, when considered in relation to chapters two and three, represents the dietary test, and chapter two the visual test, and chapter three the litmus test. The three angels’ messages of Revelation fourteen, and Daniel chapters one through three, provide four witnesses to the three-step testing process.
Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, και καθώς όλα τα προφητικά ορόσημα και των τριών αγγελικών μηνυμάτων αντιπροσωπεύονται στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, έτσι και όλα τα προφητικά ορόσημα και των τριών μηνυμάτων αντιπροσωπεύονται στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ. Τα στοιχεία αυτά είναι η διαδικασία δοκιμασίας τριών σταδίων, η οποία, στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, αντιπροσωπεύει μια διατροφική δοκιμασία, η οποία ακολουθείται από μια οπτική δοκιμασία, που οδηγεί σε μια λυδία λίθο. Το πρώτο κεφάλαιο, όταν εξετάζεται σε σχέση με το δεύτερο και το τρίτο κεφάλαιο, αντιπροσωπεύει τη διατροφική δοκιμασία, και το δεύτερο κεφάλαιο την οπτική δοκιμασία, και το τρίτο κεφάλαιο τη λυδία λίθο. Τα τρία αγγελικά μηνύματα της Αποκάλυψης δεκατέσσερα, και τα κεφάλαια πρώτο έως τρίτο του Δανιήλ, παρέχουν τέσσερις μάρτυρες για τη διαδικασία δοκιμασίας τριών σταδίων.
Chapters four and five of Daniel represent a very profound line of prophetic history. The line produced by those two chapters, contains at least six distinct prophetic lines. One of those prophetic lines, begins in the year 723 BC, and continues through to the Sunday law. Another of the six lines represents the history of 1798, through to the Sunday law, and in that line, three lines of prophecy are simultaneously represented; the line of the earth beast (the United States), then the line of the Protestant horn and also the line of the Republican horn. Together they establish a fifth line in the beginning of the prophetic line of the United States. That line marks the unsealing of chapters seven, eight and nine of Daniel in 1798. At the ending of the prophetic line of the United States, a sixth line is produced, which marks the unsealing of chapters ten, eleven and twelve in 1989.
Τα κεφάλαια τέσσερα και πέντε του Δανιήλ αντιπροσωπεύουν μια πολύ βαθιά γραμμή προφητικής ιστορίας. Η γραμμή που παράγεται από αυτά τα δύο κεφάλαια περιέχει τουλάχιστον έξι διακριτές προφητικές γραμμές. Μία από αυτές τις προφητικές γραμμές αρχίζει στο έτος 723 π.Χ. και εκτείνεται έως τον νόμο της Κυριακής. Μία άλλη από τις έξι γραμμές αντιπροσωπεύει την ιστορία από το 1798 έως τον νόμο της Κυριακής, και μέσα σε εκείνη τη γραμμή παριστάνονται ταυτοχρόνως τρεις γραμμές προφητείας· η γραμμή του θηρίου της γης (των Ηνωμένων Πολιτειών), έπειτα η γραμμή του προτεσταντικού κέρατος και επίσης η γραμμή του ρεπουμπλικανικού κέρατος. Μαζί θεμελιώνουν μια πέμπτη γραμμή στην αρχή της προφητικής γραμμής των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκείνη η γραμμή σηματοδοτεί την αποσφράγιση των κεφαλαίων επτά, οκτώ και εννέα του Δανιήλ το 1798. Στο τέλος της προφητικής γραμμής των Ηνωμένων Πολιτειών, παράγεται μια έκτη γραμμή, η οποία σηματοδοτεί την αποσφράγιση των κεφαλαίων δέκα, ένδεκα και δώδεκα το 1989.
The beginning of the prophetic line of the earth beast, as represented by Daniel chapter four, is marked by the symbol of the “seven times,” and the ending of the prophetic line of the earth beast is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of chapters seven, eight and nine is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of Daniel chapters ten, eleven and twelve is also marked by the “seven times.”
Η αρχή της προφητικής γραμμής του θηρίου της γης, όπως παριστάνεται στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, σηματοδοτείται από το σύμβολο των «επτά καιρών», και το τέλος της προφητικής γραμμής του θηρίου της γης σηματοδοτείται επίσης από το σύμβολο των «επτά καιρών». Η αρχή και το τέλος της ιστορικής περιόδου που παριστάνεται από την αποσφράγιση των κεφαλαίων επτά, οκτώ και εννέα σηματοδοτείται επίσης από το σύμβολο των «επτά καιρών». Η αρχή και το τέλος της ιστορικής περιόδου που παριστάνεται από την αποσφράγιση των κεφαλαίων δέκα, έντεκα και δώδεκα του Δανιήλ σηματοδοτείται επίσης από τους «επτά καιρούς».
The ending of the period of history that began when Daniel chapters seven, eight and nine were unsealed at “the time of the end” in 1798, was 1863. The beginning of the period of history that began when Daniel chapters ten, eleven and twelve was unsealed at “the time of the end” was 1989. From 1863, to 1989 equates to one hundred and twenty-six years. One hundred and twenty-six years is a tenth, or a tithe, of twelve hundred and sixty years. The number one hundred and twenty-six is therefore a symbol of the twelve hundred and sixty years, that represent the “wilderness,” which in turn is a symbol of the twenty-five hundred and twenty years of the “seven times.”
Το τέλος της ιστορικής περιόδου που άρχισε όταν τα κεφάλαια επτά, οκτώ και εννέα του Δανιήλ αποσφραγίστηκαν στον «καιρό του τέλους» το 1798, ήταν το 1863. Η αρχή της ιστορικής περιόδου που άρχισε όταν τα κεφάλαια δέκα, ένδεκα και δώδεκα του Δανιήλ αποσφραγίστηκαν στον «καιρό του τέλους» ήταν το 1989. Από το 1863 έως το 1989 αντιστοιχούν εκατόν είκοσι έξι έτη. Τα εκατόν είκοσι έξι έτη αποτελούν το ένα δέκατο, ή το δέκατο, των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών. Ο αριθμός εκατόν είκοσι έξι είναι, επομένως, σύμβολο των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών, τα οποία αντιπροσωπεύουν την «έρημο», η οποία με τη σειρά της είναι σύμβολο των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών των «επτά καιρών».
This reality identifies that in the history of the earth beast, in the movement of the first angel at the beginning, and then at the movement of the third angel at the ending, are both marked at their beginnings and endings with the “seven times.” And the period of time between those two movements which binds them together is also represented by the “seven times.”
Αυτή η πραγματικότητα καταδεικνύει ότι, στην ιστορία του θηρίου της γης, στην κίνηση του πρώτου αγγέλου στην αρχή, και έπειτα στην κίνηση του τρίτου αγγέλου στο τέλος, αμφότερες σημειώνονται τόσο στις απαρχές τους όσο και στις καταλήξεις τους με τους «επτά καιρούς». Και η χρονική περίοδος μεταξύ αυτών των δύο κινήσεων, η οποία τις συνδέει μεταξύ τους, παριστάνεται επίσης από τους «επτά καιρούς».
Without applying the biblical methodology of “line upon line,” this type of revelation is impossible to see and understand, for without that methodology the sealed book, could be given to one who was educated in the art of theology, and then he could be asked for an explanation of what the book that was sealed meant. His pride of opinion would lead him to point out that the sealed book cannot be understood, for it was sealed. You could then take that sealed book and give it to one of the flock that is controlled and neutered by that enlightened one, and the flock that has become comfortable dining on the theologian’s dishes of fables, would decline from making an application of the sealed book, for they know full well that only those that are members of the theological Sanhedrin have been appointed to decide what truth is.
Χωρίς την εφαρμογή της βιβλικής μεθοδολογίας του «γραμμή επί γραμμής», αυτού του είδους η αποκάλυψη είναι αδύνατον να ιδωθεί και να κατανοηθεί· διότι χωρίς αυτή τη μεθοδολογία, το σφραγισμένο βιβλίο θα μπορούσε να δοθεί σε κάποιον που ήταν μορφωμένος στην τέχνη της θεολογίας, και κατόπιν να του ζητηθεί εξήγηση ως προς το τι σήμαινε το βιβλίο που ήταν σφραγισμένο. Η αλαζονεία της γνώμης του θα τον οδηγούσε να επισημάνει ότι το σφραγισμένο βιβλίο δεν μπορεί να κατανοηθεί, επειδή ήταν σφραγισμένο. Έπειτα θα μπορούσατε να πάρετε εκείνο το σφραγισμένο βιβλίο και να το δώσετε σε έναν από το ποίμνιο που ελέγχεται και έχει ευνουχισθεί από εκείνον τον πεφωτισμένο, και το ποίμνιο, που έχει συνηθίσει να τρέφεται αναπαυτικά με τα εδέσματα μυθευμάτων του θεολόγου, θα απέφευγε να προβεί σε εφαρμογή του σφραγισμένου βιβλίου· διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι μόνο όσοι είναι μέλη του θεολογικού Συνεδρίου έχουν διοριστεί να αποφασίζουν τι είναι αλήθεια.
“‘Stay yourselves, and wonder, cry ye out, and cry; they are drunken but not with wine; they stagger; but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes; the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men delivered to one that is learned saying, read this, I pray thee; and he saith, I am not learned.’
«Μείνατε έκθαμβοι και θαυμάσατε· αναβοήσατε και βοήσατε· είναι μεθυσμένοι, αλλά όχι από οίνο· κλονίζονται, αλλά όχι από σίκερα. Διότι ο Κύριος εξέχεε επάνω σας πνεύμα βαθέος ύπνου και έκλεισε τους οφθαλμούς σας· τους προφήτες και τους άρχοντές σας, τους βλέποντες, εκάλυψε. Και πάσα η όρασις έγινε εις εσάς ως οι λόγοι βιβλίου εσφραγισμένου, το οποίον παραδίδουν εις άνθρωπον εγγράμματον, λέγοντες· Ανάγνωθι τούτο, παρακαλώ· και εκείνος λέγει· Δεν δύναμαι, διότι είναι εσφραγισμένον.»
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouths, and with their lips do honor me, but have removed their hearts afar from me, and their fear toward me is taught by the precept of men; therefore, behold, I will proceed to do a marvelous work, and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potters clay; for shall the work say of him that made it, He made me not, or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding?’
«Διὰ τοῦτο λέγει ὁ Κύριος· Ἐπειδὴ ὁ λαὸς οὗτος με ἐγγίζει μὲ τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ μὲ τὰ χείλη αὐτοῦ με τιμᾷ, ἀλλὰ ἀπεμάκρυνε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ πρὸς ἐμὲ εἶναι διδαγμένος ἀπὸ ἐντάλματα ἀνθρώπων, διὰ τοῦτο, ἰδοὺ, ἐγὼ θὰ ἐξακολουθήσω νὰ κάμω ἔργον θαυμαστόν ἐν τῷ λαῷ τούτῳ, θαυμαστὸν καὶ τεράστιον· διότι ἡ σοφία τῶν σοφῶν αὐτῶν θὰ ἀφανισθῇ, καὶ ἡ σύνεσις τῶν συνετῶν αὐτῶν θὰ κρυβῇ. Οὐαὶ εἰς ἐκείνους οἵτινες ζητοῦν βαθὺ νὰ κρύψουν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἀπὸ τὸν Κύριον, καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν γίνονται ἐν τῷ σκότει, καὶ λέγουν· Τίς μᾶς βλέπει, καὶ τίς μᾶς γνωρίζει; Βεβαίως, ἡ ἀνατροπὴ τῶν πραγμάτων ἀπὸ μέρους σας θὰ θεωρηθῇ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως· διότι θὰ εἴπῃ τὸ ποίημα περὶ ἐκείνου ποὺ τὸ ἔκαμε· Δὲν μὲ ἔκαμεν; ἢ θὰ εἴπῃ τὸ πλάσμα περὶ ἐκείνου ποὺ τὸ ἔπλασε· Δὲν εἶχεν σύνεσιν;»
“Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.
«Κάθε λέξη τούτου θα εκπληρωθεί. Υπάρχουν εκείνοι που δεν ταπεινώνουν την καρδιά τους ενώπιον του Θεού και που δεν θα βαδίσουν ευθέως. Αποκρύπτουν τους αληθινούς τους σκοπούς και διατηρούν κοινωνία με τον πεπτωκότα άγγελο, ο οποίος αγαπά και πράττει το ψεύδος. Ο εχθρός εμφυσά πνεύμα στους ανθρώπους τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιήσει για να εξαπατήσει εκείνους που βρίσκονται εν μέρει στο σκότος. Μερικοί εμποτίζονται με το σκότος που επικρατεί και παραμερίζουν την αλήθεια χάριν της πλάνης. Η ημέρα που υπεδείχθη από την προφητεία έχει έλθει. Ο Ιησούς Χριστός δεν γίνεται κατανοητός. Ο Ιησούς Χριστός είναι γι’ αυτούς μύθος. Στο παρόν στάδιο της ιστορίας της γης, πολλοί ενεργούν όπως οι μεθυσμένοι άνδρες. “Απορήσατε και θαυμάσατε· κράξατε και βοήσατε· είναι μεθυσμένοι, αλλά όχι από οίνο· κλονίζονται, αλλά όχι από σίκερα. Διότι ο Κύριος εξέχεεν επάνω σας πνεύμα βαθέος ύπνου και έκλεισε τους οφθαλμούς σας· τους προφήτας και τους άρχοντές σας, τους βλέποντας, εκάλυψεν.” Πνευματική μέθη είναι επάνω σε πολλούς που νομίζουν ότι είναι ο λαός που θα υψωθεί. Η θρησκευτική τους πίστη είναι ακριβώς όπως παριστάνεται σε αυτή τη Γραφή. Υπό την επιρροή της, δεν μπορούν να βαδίζουν ευθέως. Καθιστούν τα μονοπάτια τους σκολιά στην πορεία των πράξεών τους. Ο ένας και έπειτα ο άλλος παραπαίουν εδώ και εκεί. Ο Κύριος τους ατενίζει με μεγάλη ευσπλαχνία. Την οδό της αληθείας δεν την εγνώρισαν. Είναι επιστημονικοί μηχανορράφοι, και εκείνοι που μπορούσαν και όφειλαν να είχαν βοηθήσει, εξαιτίας καθαράς πνευματικής οράσεως, είναι οι ίδιοι εξαπατημένοι και υποστηρίζουν ένα πονηρό έργο.»
“The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.
«Οι εξελίξεις αυτών των εσχάτων ημερών σύντομα θα λάβουν οριστικό χαρακτήρα. Όταν αυτές οι πνευματιστικές απάτες αποκαλυφθούν ως αυτό που πραγματικά είναι,—οι κρυφές ενέργειες πονηρών πνευμάτων,—εκείνοι που έχουν συμμετάσχει σε αυτές θα γίνουν ως άνθρωποι που έχουν χάσει τα λογικά τους.
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’
«Διὰ τοῦτο λέγει ὁ Κύριος· Ἐπειδὴ ὁ λαὸς οὗτος με ἐγγίζει με τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ με τὰ χείλη αὐτοῦ με τιμᾷ, ἀλλὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀπέμακρυνεν πόρρω ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ πρὸς ἐμὲ διδάσκεται διὰ προσταγμάτων ἀνθρώπων, διὰ τοῦτο, ἰδοὺ, ἐγὼ θὰ προχωρήσω εἰς τὸ νὰ κάμω ἔργον θαυμαστὸν ἀνάμεσα εἰς τὸν λαὸν τοῦτον, θαυμαστὸν ἔργον καὶ τέρας· διότι ἡ σοφία τῶν σοφῶν αὐτοῦ θὰ ἀπολεσθῇ, καὶ ἡ σύνεσις τῶν συνετῶν αὐτοῦ θὰ κρυβῇ. Οὐαὶ εἰς ἐκείνους οἵτινες ἐπιζητοῦν βαθιά νὰ κρύψουν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἀπὸ τὸν Κύριον, καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν γίνονται ἐν τῷ σκότει, καὶ λέγουσιν· Τίς μᾶς βλέπει; καὶ τίς μᾶς γνωρίζει; Βεβαίως ἡ ἀνατροπὴ τῶν πραγμάτων ἐκ μέρους σας θὰ λογισθῇ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως· διότι μήπως τὸ ποίημα θὰ εἴπῃ περὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτό· Δὲν με ἔκαμεν; ἢ μήπως τὸ πλάσμα θὰ εἴπῃ περὶ τοῦ πλάσαντος αὐτό· Δὲν εἶχεν σύνεσιν;»
“It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.
«Μου παρουσιάζεται ότι, μέσα στην εμπειρία μας, έχουμε βρεθεί και βρισκόμαστε ακριβώς ενώπιον αυτής της καταστάσεως. Άνδρες που έλαβαν μεγάλο φως και θαυμαστά προνόμια έχουν δεχθεί τον λόγο ηγετών οι οποίοι νομίζουν τους εαυτούς τους σοφούς, οι οποίοι έχουν ιδιαιτέρως ευνοηθεί και ευλογηθεί από τον Κύριο, αλλά έχουν αποσπάσει τον εαυτό τους από τα χέρια του Θεού και έχουν ταχθεί στις τάξεις του εχθρού. Ο κόσμος πρόκειται να κατακλυσθεί από απατηλές πλάνες με εύλογο προσωπείο. Ένας ανθρώπινος νους, αποδεχόμενος αυτές τις πλάνες, θα επιδράσει επάνω σε άλλους ανθρώπινους νοῦς, οι οποίοι μετέτρεπαν την πολύτιμη απόδειξη της αλήθειας του Θεού σε ψεύδος. Οι άνδρες αυτοί θα εξαπατηθούν από πεπτωκότες αγγέλους, ενώ όφειλαν να είχαν σταθεί ως πιστοί φύλακες, αγρυπνούντες υπέρ ψυχών, ως εκείνοι που μέλλουν να δώσουν λόγο. Έχουν αποθέσει τα όπλα του πολέμου τους και έχουν δώσει προσοχή σε πνεύματα πλάνης. Αχρηστεύουν τη βουλή του Θεού και παραμερίζουν τις προειδοποιήσεις και τους ελέγχους Του και βρίσκονται σαφώς στο πλευρό του Σατανά, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων.»
“Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.
«Πνευματική μέθη έχει τώρα καταλάβει ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να παραπατούν όπως άνθρωποι υπό την επήρεια ισχυρού ποτού. Εγκλήματα και αταξίες, απάτη, δόλος και άδικη συναλλαγή γεμίζουν τον κόσμο, σύμφωνα με τη διδασκαλία του αρχηγού που επαναστάτησε στις ουράνιες αυλές.»
“History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.
«Η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί. Θα μπορούσα να προσδιορίσω τι θα συμβεί στο εγγύς μέλλον, αλλά ο καιρός δεν είναι ακόμη. Οι μορφές των νεκρών θα εμφανισθούν, μέσω του πανουργότατου τεχνάσματος του Σατανά, και πολλοί θα συνταχθούν με εκείνον που αγαπά και πράττει το ψεύδος. Προειδοποιώ τον λαό μας ότι, ακριβώς ανάμεσά μας, μερικοί θα αποστατήσουν από την πίστη και θα προσέξουν σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων, και εξαιτίας αυτών η αλήθεια θα κακολογηθεί.» Battle Creek Letters, 123–125.
Daniel chapter one, representing the message of the first angel of Revelation fourteen, aligns with the beginning history of the earth beast. Daniel chapters one, two and three representing the messages of all three angels in Revelation fourteen, aligns with the ending of the United States. Nebuchadnezzar represents the history of the first angel, and the first chapter of Daniel. Belshazzar represents the history of the third angel, and the first three chapters of Daniel.
Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ, το οποίο αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου της Αποκάλυψης 14, αντιστοιχεί στην αρχική ιστορία του θηρίου της γης. Τα κεφάλαια ένα, δύο και τρία του Δανιήλ, τα οποία αντιπροσωπεύουν τα μηνύματα και των τριών αγγέλων της Αποκάλυψης 14, αντιστοιχούν στο τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ναβουχοδονόσορ αντιπροσωπεύει την ιστορία του πρώτου αγγέλου και το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ. Ο Βαλτάσαρ αντιπροσωπεύει την ιστορία του τρίτου αγγέλου και τα τρία πρώτα κεφάλαια του Δανιήλ.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
«Προς τον τελευταίο άρχοντα της Βαβυλώνας, όπως τυπικώς προς τον πρώτο της, είχε έλθει η απόφαση του θείου Αγρυπνούντος: “Βασιλεύ,... προς εσέ ελαλήθη· Η βασιλεία απεμακρύνθη από σού.” Δανιήλ 4:31.» Προφήτες και Βασιλείς, 533.
We will continue our study of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.
Θα συνεχίσουμε τη μελέτη μας για τον Ναβουχοδονόσορ και τον Βαλτάσαρ στο επόμενο άρθρο.
“Belshazzar, awed by this representation of God’s power, showing that they had a witness, though they knew it not, had had great opportunities of knowing the works of the living God, and His power, and of doing His will. He had been privileged with much light. His grandfather, Nebuchadnezzar, had been warned of his danger in forgetting God and glorifying himself. Belshazzar had a knowledge of his banishment from the society of men, and his association with the beasts of the field; and these facts, which ought to have been a lesson to him, he disregarded, as if they had never occurred; and he went on repeating the sins of his grandfather. He dared to commit the crimes which brought God’s judgments upon Nebuchadnezzar. He was condemned, not alone that he himself was doing wickedly, but that he had not availed himself of opportunities and capabilities, if cultivated, of being right.” Testimonies to Ministers, 436.
«Ο Βαλτάσαρ, καταληφθείς από δέος μπροστά σε αυτή την εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού, η οποία έδειχνε ότι είχαν έναν μάρτυρα, αν και δεν το γνώριζαν, είχε λάβει μεγάλες ευκαιρίες να γνωρίσει τα έργα του ζώντος Θεού και τη δύναμή Του, και να πράξει το θέλημά Του. Είχε προνομιηθεί με πολύ φως. Ο πάππος του, ο Ναβουχοδονόσορ, είχε προειδοποιηθεί για τον κίνδυνό του να λησμονήσει τον Θεό και να δοξάσει τον εαυτό του. Ο Βαλτάσαρ γνώριζε την εκδίωξή του από την κοινωνία των ανθρώπων και τη συναναστροφή του με τα θηρία του αγρού· και αυτά τα γεγονότα, τα οποία έπρεπε να είχαν γίνει γι’ αυτόν μάθημα, τα περιφρόνησε, σαν να μην είχαν ποτέ συμβεί· και συνέχισε επαναλαμβάνοντας τις αμαρτίες του πάππου του. Τόλμησε να διαπράξει τα εγκλήματα που επέφεραν τις κρίσεις του Θεού επάνω στον Ναβουχοδονόσορ. Καταδικάστηκε, όχι μόνο επειδή ο ίδιος έπραττε πονηρά, αλλά και επειδή δεν είχε αξιοποιήσει τις ευκαιρίες και τις ικανότητες που είχε, ώστε, αν καλλιεργούνταν, να είναι ορθός». Testimonies to Ministers, 436.