I intend to demonstrate how the “seven times” of Leviticus twenty-six is “hidden in plain sight” in the book of Daniel, while also identifying that it was hidden through the human instruments which God employed in presenting “the stone” that is stumbled over in the book of Daniel. To follow the light of this presentation requires “integrity.” The definition of integrity that I am suggesting, would be defined as consistency in one’s actions, values, methods, and principles. It would demand that we adhere to what is revealed within God’s Word, even when it does not agree with human ideas that contradict God’s Word.
Προτίθεμαι να καταδείξω πώς οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι είναι «κρυμμένοι σε κοινή θέα» στο βιβλίο του Δανιήλ, ενώ συγχρόνως θα επισημάνω ότι αποκρύφθηκαν μέσω των ανθρωπίνων οργάνων τα οποία χρησιμοποίησε ο Θεός κατά την παρουσίαση του «λίθου» επάνω στον οποίο προσκόπτει κανείς στο βιβλίο του Δανιήλ. Για να ακολουθήσει κανείς το φως αυτής της παρουσίασης απαιτείται «ακεραιότητα». Ο ορισμός της ακεραιότητας που προτείνω θα μπορούσε να διατυπωθεί ως συνέπεια στις πράξεις, στις αξίες, στις μεθόδους και στις αρχές του ανθρώπου. Αυτό θα απαιτούσε να προσκολλώμεθα σε ό,τι αποκαλύπτεται μέσα στον Λόγο του Θεού, ακόμη και όταν αυτό δεν συμφωνεί με ανθρώπινες ιδέες που αντιφάσκουν προς τον Λόγο του Θεού.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of His law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.” The Fundamentals of Christian Education, 474.
«Αυστηρά ακεραιότητα πρέπει να αγαπά κάθε σπουδαστής. Κάθε νους πρέπει να στρέφεται με ευλαβική προσοχή προς τον αποκεκαλυμμένο λόγο του Θεού. Φως και χάρη θα δοθούν σε εκείνους που υπακούουν έτσι στον Θεό. Θα δουν θαυμαστά πράγματα μέσα από τον νόμο Του. Μεγάλες αλήθειες, που έχουν παραμείνει απρόσεκτες και αθέατες από την ημέρα της Πεντηκοστής, πρόκειται να λάμψουν από τον λόγο του Θεού με την εγγενή τους καθαρότητα. Σε εκείνους που αληθινά αγαπούν τον Θεό το Άγιο Πνεύμα θα αποκαλύψει αλήθειες που έχουν ξεθωριάσει από τον νου, και θα αποκαλύψει επίσης αλήθειες που είναι εντελώς νέες. Εκείνοι που τρώνε τη σάρκα και πίνουν το αίμα του Υιού του Θεού θα αντλήσουν από τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης αλήθεια εμπνευσμένη από το Άγιο Πνεύμα. Θα θέσουν σε κίνηση δυνάμεις που δεν μπορούν να κατασταλούν. Τα χείλη των παιδιών θα ανοιχθούν για να διακηρύξουν τα μυστήρια που έχουν αποκρυβεί από τη διάνοια των ανθρώπων. Ο Κύριος εξέλεξε τα μωρά του κόσμου τούτου για να καταισχύνει τους σοφούς, και τα ασθενή του κόσμου για να καταισχύνει τα ισχυρά.» The Fundamentals of Christian Education, 474.
An easy example of both the human error that is found in the book of Daniel, and the unwillingness to adhere to God’s Word, can be found in the word translated as “daily” in Daniel chapter eight. Integrity would demand that if Ellen White commented on that word, as she does, that as Seventh-day Adventists that profess to uphold the Spirit of Prophecy, we would automatically use her commentary on the word to direct our understanding.
Ένα εύκολο παράδειγμα τόσο του ανθρώπινου σφάλματος που απαντάται στο βιβλίο του Δανιήλ, όσο και της απροθυμίας να προσκολληθεί κανείς στον Λόγο του Θεού, μπορεί να βρεθεί στη λέξη που αποδίδεται ως «καθημερινόν» στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ. Η ακεραιότητα θα απαιτούσε, εφόσον η Έλεν Γουάιτ σχολιάζει αυτή τη λέξη, όπως πράγματι κάνει, εμείς ως Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, οι οποίοι ομολογούμε ότι υποστηρίζουμε το Πνεύμα της Προφητείας, να χρησιμοποιούμε αυτομάτως το σχόλιό της επάνω στη λέξη αυτή, ώστε να κατευθύνει την κατανόησή μας.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
«Κατόπιν είδα, σχετικά με το “Καθημερινό”, ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς τη σωστή άποψη για το “Καθημερινό”· αλλά από το 1844 και έπειτα, μέσα στη σύγχυση, έγιναν δεκτές άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση.» Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850.
We could spend a great deal of time on these two sentences, for when they finally get placed in the book Early Writings, the human editors have placed a misguided definition of what is stated, but that is another story. For our purposes we simply wish to point out two relevant points. The first point is that Sister White says “the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text.”
Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε πολύ χρόνο σε αυτές τις δύο προτάσεις, διότι όταν τελικά τοποθετήθηκαν στο βιβλίο Early Writings, οι ανθρώπινοι επιμελητές έδωσαν έναν εσφαλμένο ορισμό σε αυτό που δηλώνεται, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Για τους σκοπούς μας, επιθυμούμε απλώς να επισημάνουμε δύο σχετικά σημεία. Το πρώτο σημείο είναι ότι η Αδελφή White λέγει: «η λέξη “sacrifice” προστέθηκε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο».
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.
Κατόπιν άκουσα έναν άγιο να λαλεί, και ένας άλλος άγιος είπε προς εκείνον τον άγιον ο οποίος ελάλει: Έως πότε θα διαρκέσει το όραμα περί της καθημερινής θυσίας και της παράβασης της ερημώσεως, ώστε και το αγιαστήριο και το στράτευμα να παραδοθούν εις καταπάτησιν; Δανιήλ 8:13.
The previous verse is the question that elicits the answer of verse fourteen, and that answer represents the central pillar and foundation of Adventism. And in the very question that produces that great light represented as the central pillar of Adventism, we are informed that human wisdom has made an error by placing an added word into the translation of the verse.
Το προηγούμενο εδάφιο είναι το ερώτημα που προκαλεί την απάντηση του εδαφίου δεκατέσσερα, και εκείνη η απάντηση αποτελεί τον κεντρικό στύλο και το θεμέλιο του Αντβεντισμού. Και μέσα στο ίδιο το ερώτημα που γεννά εκείνο το μεγάλο φως, το οποίο παρουσιάζεται ως ο κεντρικός στύλος του Αντβεντισμού, πληροφορούμαστε ότι η ανθρώπινη σοφία διέπραξε σφάλμα, τοποθετώντας μία πρόσθετη λέξη στη μετάφραση του εδαφίου.
There are literally hundreds of added words in the translation of the 1611 KJV Bible, but there is only one time that God identifies any of those hundreds of added words as erroneous. And it is clear it was an error that was produced by the human side of the combination of humanity and divinity which produced the Word of God. More significant is that there would be no need for any inspired commentary on the added word “sacrifice” if it were not something that produced an incorrect understanding of the verse. It is clear that it does, for the inspired commentary not only identifies that the word should not be there, but also identifies that “those who gave the judgment hour cry,” were given “the correct view” of the “daily” by the Lord. Integrity demands that we use those two sentences just as they read.
Υπάρχουν κυριολεκτικά εκατοντάδες προστιθέμενες λέξεις στη μετάφραση της Βίβλου KJV του 1611, αλλά υπάρχει μόνο μία περίπτωση κατά την οποία ο Θεός προσδιορίζει οποιαδήποτε από εκείνες τις εκατοντάδες προστιθέμενες λέξεις ως εσφαλμένη. Και είναι σαφές ότι επρόκειτο για σφάλμα που προήλθε από την ανθρώπινη πλευρά του συνδυασμού ανθρωπότητας και θεότητας, ο οποίος παρήγαγε τον Λόγο του Θεού. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα υπήρχε ανάγκη για οποιοδήποτε θεόπνευστο σχόλιο σχετικά με την προστιθέμενη λέξη «θυσία», αν αυτή δεν ήταν κάτι που παρήγε εσφαλμένη κατανόηση του εδαφίου. Είναι σαφές ότι πράγματι το κάνει, διότι το θεόπνευστο σχόλιο όχι μόνο προσδιορίζει ότι η λέξη δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί, αλλά επίσης προσδιορίζει ότι «εκείνοι που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως» έλαβαν από τον Κύριο «τη σωστή άποψη» περί του «παντοτινού». Η ακεραιότητα απαιτεί να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις δύο προτάσεις ακριβώς όπως έχουν διατυπωθεί.
Those who gave the judgment hour cry identified “the daily” as a symbol representing paganism or pagan Rome, depending on the context where it is located. The word translated as “daily” occurs five times in the book of Daniel. All five occurrences are as a noun. The word occurs one hundred and four times in God’s Word, and ninety-nine times it is used as an adjective, but in the book of Daniel alone, it is used as a noun. The men who translated the King James Bible saw the word ninety-nine times as an adjective, so when it came to the book of Daniel, they attempted to make it an adjective in order to agree with all the other times it occurred as an adjective. In order to do that, they added the word “sacrifice.” But God, through Ellen White, said that “sacrifice” should be omitted, which would mean that “the daily” is to be understood as a noun.
Εκείνοι που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως προσδιόρισαν «το καθημερινόν» ως σύμβολο που αντιπροσωπεύει τον παγανισμό ή την ειδωλολατρική Ρώμη, αναλόγως του συμφραζομένου στο οποίο απαντά. Η λέξη που μεταφράζεται ως «καθημερινόν» εμφανίζεται πέντε φορές στο βιβλίο του Δανιήλ. Και στις πέντε περιπτώσεις είναι ουσιαστικό. Η λέξη εμφανίζεται εκατόν τέσσερις φορές στον Λόγο του Θεού, και τις ενενήντα εννέα χρησιμοποιείται ως επίθετο, αλλά μόνο στο βιβλίο του Δανιήλ χρησιμοποιείται ως ουσιαστικό. Οι άνδρες που μετέφρασαν τη Βίβλο του Βασιλέως Ιακώβου είδαν τη λέξη ενενήντα εννέα φορές ως επίθετο· έτσι, όταν έφθασαν στο βιβλίο του Δανιήλ, επιχείρησαν να την καταστήσουν επίθετο, ώστε να συμφωνεί με όλες τις άλλες περιπτώσεις όπου απαντούσε ως επίθετο. Για να το επιτύχουν αυτό, πρόσθεσαν τη λέξη «θυσία». Αλλά ο Θεός, διά της Έλεν Ουάιτ, είπε ότι η λέξη «θυσία» πρέπει να παραλειφθεί, πράγμα που σημαίνει ότι «το καθημερινόν» πρέπει να νοηθεί ως ουσιαστικό.
Those who stand opposed to God’s counsel on this word within Adventism define the word as a symbol of Christ’s heavenly sanctuary ministry, but those who gave the judgment hour cry correctly defined it as paganism. Adventism today uses a symbol of a satanic power to represent Christ!
Εκείνοι που αντιτίθενται στη βουλή του Θεού σχετικά με τούτη τη λέξη μέσα στον Αντβεντισμό ορίζουν τη λέξη ως σύμβολο της ουράνιας διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο, αλλά εκείνοι που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως την όρισαν ορθώς ως παγανισμό. Ο Αντβεντισμός σήμερα χρησιμοποιεί ένα σύμβολο σατανικής δυνάμεως για να αντιπροσωπεύσει τον Χριστό!
Through erroneous human logic, the true understanding of the word translated as “the daily” has been hidden from Adventism. Adventists that base their prophetic study on subjects that occur randomly through the years in their Sabbath School quarterlies lazily drink the Kool-Aid that is dished out through those quarterlies, and which are confirmed by pastors who themselves have not the integrity necessary to allow any input from the comments on the subject by Sister White.
Μέσω εσφαλμένης ανθρώπινης λογικής, η αληθινή κατανόηση της λέξεως που μεταφράζεται ως «το διαπαντός» έχει αποκρυβεί από τον Αντβεντισμό. Οι Αντβεντιστές που στηρίζουν την προφητική τους μελέτη σε θέματα τα οποία εμφανίζονται τυχαία μέσα στα έτη στα τριμηνιαία μαθήματα του Σαββατιανού τους Σχολείου πίνουν νωχελικά το «Kool-Aid» που τους σερβίρεται μέσω εκείνων των τριμηνιαίων, και το οποίο επιβεβαιώνεται από ποιμένες που οι ίδιοι δεν έχουν την ακεραιότητα που είναι αναγκαία ώστε να επιτρέψουν οποιαδήποτε συμβολή από τα σχόλια επί του θέματος της Αδελφής White.
The history of the controversy of “the daily” reached the turning point around 1911, where Sister White directly stated that those who had rejected the pioneer understanding of “the daily” as paganism, and who were teaching that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry, had received their understanding from “angels that were expelled from heaven” (20 MR 17).
Η ιστορία της διαμάχης περί τοῦ «παντοτεινοῦ» ἔφθασε στο σημείο καμπής γύρω στο 1911, όταν η Ἀδελφή White δήλωσε ἀπευθείας ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀπορρίψει τὴν κατανόηση τῶν πρωτοπόρων ὅτι τὸ «παντοτεινόν» σήμαινε τὸν παγανισμό, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐδίδασκαν ὅτι τὸ «παντοτεινόν» ἀντιπροσώπευε τὴ διακονία τοῦ Χριστοῦ στὸ ἁγιαστήριο, εἶχαν λάβει τὴν κατανόησή τους ἀπὸ «ἀγγέλους οἵτινες ἐξεβλήθησαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ» (20 MR 17).
The truth of “the daily” has been identified clearly by Sister White, and she teaches that “holy angels” guided the mind of William Miller and that “angels expelled from heaven” guide the minds of those who teach that “the daily” represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The truth of “the daily”, as presented by those who gave the judgment hour cry, was discovered by William Miller.
Η αλήθεια περί «του καθημερινού» έχει προσδιορισθεί με σαφήνεια από την Αδελφή White, και διδάσκει ότι «άγιοι άγγελοι» καθοδήγησαν τη διάνοια του William Miller και ότι «άγγελοι εκβεβλημένοι από τον ουρανό» καθοδηγούν τη διάνοια εκείνων που διδάσκουν ότι «το καθημερινόν» αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο ουράνιο αγιαστήριο. Η αλήθεια περί «του καθημερινού», όπως παρουσιάσθηκε από εκείνους που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως, ανακαλύφθηκε από τον William Miller.
“I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ &c. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thess. ii, 7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ &c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” Second Advent Manual, 66.
«Συνέχισα την ανάγνωση και δεν μπορούσα να βρω καμία άλλη περίπτωση όπου αυτό [το καθημερινόν] απαντούσε, παρά μόνον στον Δανιήλ. Έπειτα [με τη βοήθεια μιας συμφωνίας] εξέτασα εκείνες τις λέξεις που στέκονταν σε συνάφεια με αυτό, “ἀφαιρεθῇ·” θα αφαιρέσει το καθημερινόν· “ἀπὸ τοῦ καιροῦ καθ’ ὃν τὸ καθημερινὸν θέλει ἀφαιρεθῇ,” κτλ. Συνέχισα την ανάγνωση και νόμιζα ότι δεν θα έβρισκα κανένα φως επάνω στο κείμενο· τελικά έφθασα στο Β΄ Θεσσ. β΄, 7, 8. “Διότι το μυστήριον της ανομίας ενεργείται ήδη· μόνον εκείνος που τώρα εμποδίζει, θα εμποδίζει, έως ότου βγει από τη μέση, και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος”, κτλ. Και όταν έφθασα σε εκείνο το κείμενο, ω, πόσο σαφής και ένδοξη φάνηκε η αλήθεια! Εκεί είναι! Αυτό είναι το καθημερινόν! Λοιπόν, τώρα, τι εννοεί ο Παύλος με το “εκείνος που τώρα εμποδίζει”, ή κωλύει; Με τον “άνθρωπο της αμαρτίας” και τον “άνομο” εννοείται ο Παπισμός. Λοιπόν, τι είναι εκείνο που εμποδίζει να αποκαλυφθεί ο Παπισμός; Μα, είναι ο Παγανισμός· λοιπόν, τότε, “το καθημερινόν” πρέπει να σημαίνει τον Παγανισμό». Second Advent Manual, 66.
What is really sobering about Miller’s discovery that “the daily” represented paganism, is where he found the truth. He found it in the passage of the apostle Paul’s writings where Paul not only defines “the daily” as paganism, but it is the passage identifying that those who received not the love of the truth, receive strong delusion. The acceptance of “the daily” as a symbol of Christ’s sanctuary ministry, the definition that came from angels that were expelled from heaven, is the symbol of those in Adventism who have not the integrity necessary to rightly divide the word of truth, and therefore are already destined to receive strong delusion.
Αυτό που είναι πράγματι συγκλονιστικό σχετικά με την ανακάλυψη του Μίλερ ότι «το παντοτινό» αντιπροσώπευε τον παγανισμό, είναι το πού βρήκε την αλήθεια. Τη βρήκε στο χωρίο των συγγραμμάτων του αποστόλου Παύλου όπου ο Παύλος όχι μόνο ορίζει «το παντοτινό» ως παγανισμό, αλλά πρόκειται και για το χωρίο που δηλώνει ότι όσοι δεν εδέχθησαν την αγάπη της αληθείας λαμβάνουν ισχυρά πλάνη. Η αποδοχή του «παντοτινού» ως συμβόλου της διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο, του ορισμού που προήλθε από αγγέλους οι οποίοι εκβλήθηκαν από τον ουρανό, αποτελεί το σύμβολο εκείνων μέσα στον Αντβεντισμό που δεν έχουν την ακεραιότητα η οποία είναι αναγκαία για να ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας, και ως εκ τούτου είναι ήδη προορισμένοι να λάβουν ισχυρά πλάνη.
I do not want to sidetrack the point we are seeking to identify. That point is that the “seven times” that is identified in the same vision where “the daily” is located has been hidden by human hands, though it remains in plain sight. This was simply an easy example of how a human translation error made long centuries ago, that is thereafter manipulated in human minds by angels that were expelled from heaven, is used today at this crucial time just before the final crisis at the end of the world, to blind minds to truth that is actually in plain sight.
Δεν θέλω να παρεκκλίνω από το σημείο που επιδιώκουμε να προσδιορίσουμε. Το σημείο αυτό είναι ότι οι «επτά καιροί» που προσδιορίζονται στο ίδιο όραμα όπου βρίσκεται και «το παντοτινό» έχουν αποκρυβεί από ανθρώπινα χέρια, αν και παραμένουν σε κοινή θέα. Αυτό ήταν απλώς ένα εύκολο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ένα ανθρώπινο μεταφραστικό σφάλμα που έγινε πριν από πολλούς αιώνες, και το οποίο έκτοτε χειραγωγείται μέσα στους ανθρώπινους νούς από αγγέλους που εκβλήθηκαν από τον ουρανό, χρησιμοποιείται σήμερα σε αυτή την κρίσιμη ώρα, ακριβώς πριν από την τελική κρίση στο τέλος του κόσμου, για να τυφλώνει τους νούς ως προς αλήθεια που στην πραγματικότητα βρίσκεται σε κοινή θέα.
In the 1910 time period the rebellion of “the daily” was just getting under way, W. W. Prescott and A. G. Daniells were spearheading the satanic work of rejecting the foundational understanding of “the daily.” The following article is a letter from that very time, where Sister White addresses the satanic view that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary work. At that time the two men were pushing the idea of going into the old pioneer books and changing the pioneer understanding to their new satanic definition. It is my hope that we can exercise integrity as we read the article.
Κατά την περίοδο του 1910, η αποστασία σχετικά με «το παντοτινό» μόλις άρχιζε να εκδηλώνεται· οι W. W. Prescott και A. G. Daniells ηγούνταν του σατανικού έργου της απόρριψης της θεμελιώδους κατανόησης περί «του παντοτινού». Το ακόλουθο άρθρο είναι επιστολή από εκείνη ακριβώς την εποχή, στην οποία η Αδελφή White αντιμετωπίζει τη σατανική άποψη ότι «το παντοτινό» στο βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει το έργο του Χριστού στο αγιαστήριο. Εκείνον τον καιρό οι δύο άνδρες προωθούσαν την ιδέα να ανατρέξουν στα παλαιά βιβλία των πρωτοπόρων και να μεταβάλουν την κατανόηση των πρωτοπόρων σύμφωνα με τη νέα, σατανική τους ερμηνεία. Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να επιδείξουμε ακεραιότητα καθώς διαβάζουμε το άρθρο.
“At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.
«Σε τούτο το στάδιο της εμπειρίας μας δεν πρέπει να αφήσομε τον νου μας να αποσπασθεί από το ιδιαίτερο φως που εδόθη [εις ημάς] προς εξέτασιν κατά την σπουδαίαν σύναξιν της συνεδρίας μας. Και εκεί ήτο ο αδελφός Daniells, του οποίου ο νους ήτο υπό την επίδρασιν του εχθρού· και ο δικός σας νους και ο νους του πρεσβυτέρου Prescott ήσαν υπό την επίδρασιν των αγγέλων που εξεβλήθησαν από τον ουρανόν. Το έργον του Σατανά ήτο να εκτρέψει τον νου σας, ώστε να εισαχθούν γιώτα και κεραίες, τα οποία ο Κύριος δεν σας ενέπνευσε να εισαγάγετε. Δεν ήσαν ουσιώδη. Πλην όμως τούτο εσήμαινε πολλά διά την υπόθεσιν της αληθείας. Και αι ιδέαι του νοός σας, εάν ηδύνασθε να αποσπασθείτε εις γιώτα ή κεραίες, είναι έργον επινοήσεως του Σατανά. Νομίζετε ότι, διορθώνοντας μικρά τινά πράγματα εις τα βιβλία που εγράφησαν, θα επράττατε μέγα έργον. Αλλ’ έχω λάβει την εντολήν: Η σιωπή είναι ευγλωττία.»
“I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.
«Πρέπει να πω: Σταματήστε την ανεύρεση σφαλμάτων. Εάν αυτός ο σκοπός του διαβόλου μπορούσε μόνο να πραγματοποιηθεί, τότε σας φαίνεται ότι το έργο σας θα θεωρούνταν ως θαυμασιότατο στη σύλληψή του. Ήταν το σχέδιο του εχθρού να συγκεντρώσει όλα τα υποτιθέμενα επιλήψιμα χαρακτηριστικά εκεί όπου δεν συμφωνούσαν όλες οι τάξεις διανοίας.
“And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.
«Και τι τότε; Το ίδιο εκείνο έργο που ευαρεστεί τον διάβολο θα ερχόταν σε πέρας. Θα δινόταν στους εκτός της πίστεώς μας μια παρουσίαση, όχι της πίστεώς μας, αλλά ακριβώς εκείνη που θα τους εξυπηρετούσε, η οποία θα ανέπτυσσε γνωρίσματα χαρακτήρος που θα προκαλούσαν μεγάλη σύγχυση και θα καταλάμβαναν τις χρυσές στιγμές οι οποίες θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται με ζήλο για να τεθεί ενώπιον του λαού το μεγάλο μήνυμα. Οι παρουσιάσεις πάνω σε οποιοδήποτε θέμα επάνω στο οποίο είχαμε εργαστεί δεν θα μπορούσαν όλες να εναρμονιστούν, και τα αποτελέσματα θα ήταν να συγχέονται οι διάνοιες πιστών και απίστων. Αυτό ακριβώς ήταν εκείνο που ο Σατανάς είχε σχεδιάσει να συμβεί—οτιδήποτε μπορούσε να μεγεθυνθεί ως διαφωνία.»
“Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.
«Διαβάστε τον Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 28. Τώρα, εδώ υπάρχει ένα μεγάλο έργο, όπου μπορούν να δράσουν παράξενα πνεύματα. Αλλά ο Κύριος έχει ένα έργο να επιτελέσει για να σώσει ψυχές που χάνονται· και τις θέσεις τις οποίες ο Σατανάς, μεταμφιεσμένος, θα μπορούσε να καταλάβει, επιφέροντας σύγχυση στις τάξεις μας, θα το πράξει με τελειότητα, και όλες εκείνες οι μικρές διαφορές θα μεγεθυνθούν, θα γίνουν εξέχουσες.»
“And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.
«Και μου εδείχθη εξαρχής ότι ο Κύριος δεν είχε αναθέσει ούτε στους Πρεσβυτέρους Daniells ούτε στον Prescott το βάρος αυτού του έργου. Μήπως πρέπει να εισαχθούν οι πανουργίες του Σατανά; Μήπως αυτό το “Daily” πρέπει να γίνει τόσο σπουδαίο ζήτημα, ώστε να εισαχθεί για να συγχύσει τους νούς και να εμποδίσει την πρόοδο του έργου σε αυτή τη σημαντική χρονική περίοδο; Δεν πρέπει, ό,τι κι αν είναι. Το θέμα αυτό δεν πρέπει να εισαχθεί, διότι το πνεύμα που θα εισαγόταν θα ήταν αποτρεπτικό, και ο Εωσφόρος παρακολουθεί κάθε κίνηση. Σατανικές δυνάμεις θα άρχιζαν το έργο του και θα επιφερόταν σύγχυση στις τάξεις μας. Δεν έχετε καμία κλήση να αναζητήσετε τη διαφορά γνώμης που δεν αποτελεί δοκιμαστικό ζήτημα· αλλά η σιωπή σας είναι ευγλωττία. Έχω όλο το ζήτημα καθαρά ενώπιόν μου. Αν ο διάβολος μπορούσε να εμπλέξει οποιονδήποτε από τον ίδιο μας τον λαό σε αυτά τα θέματα, όπως έχει προτείνει να πράξει, η υπόθεση του Σατανά θα θριάμβευε. Τώρα το έργο πρέπει να αναληφθεί χωρίς καθυστέρηση και να μη διατυπωθεί καμία [διαφορά] γνώμης.»
“Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].
«Ο Σατανάς θα ενέπνεε εκείνους τους ανθρώπους που εξήλθαν από ανάμεσά μας να ενωθούν με πονηρούς αγγέλους και να παρεμποδίσουν το έργο μας με ασήμαντα ζητήματα, και τι αγαλλίαση [θα υπήρχε] στο στρατόπεδο του εχθρού. Συσπειρωθείτε, συσπειρωθείτε. Ας θαφτεί κάθε διαφορά. Το έργο μας τώρα είναι να αφιερώσουμε όλη τη σωματική μας δύναμη και όλη τη δύναμη των νεύρων του εγκεφάλου μας, ώστε να παραμερίσουμε αυτές τις διαφορές, και όλοι να βρίσκονται σε αρμονία. Αν επιτρεπόταν στον Σατανά, με τη μεγάλη ακαθαγίαστη σοφία του, να αποκτήσει το ελάχιστο έρεισμα, [θα χαιρόταν].»
“Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.
«Τώρα, όταν είδα πώς εργαζόσασταν, ο νους μου συνέλαβε ολόκληρη την κατάσταση και τα αποτελέσματα, εάν προχωρούσατε και δίνατε στα πρόσωπα που μας έχουν εγκαταλείψει την παραμικρή ευκαιρία να επιφέρουν σύγχυση στις τάξεις μας. Η έλλειψη σοφίας σας θα ήταν ακριβώς εκείνο που θα επιθυμούσε ο Σατανάς. Η ηχηρή σας διακήρυξη δεν ήταν υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Μου δόθηκε οδηγία να σας πω ότι η αναζήτηση ελαττωμάτων από μέρους σας στα συγγράμματα ανδρών που έχουν οδηγηθεί από τον Θεό δεν είναι εμπνευσμένη από τον Θεό. Και αν αυτή είναι η σοφία που ο Πρεσβύτερος Daniells θα έδινε στον λαό, σε καμία περίπτωση μη του δώσετε επίσημη θέση, διότι δεν δύναται να συλλογίζεται από το αίτιο στο αποτέλεσμα. Η σιωπή σας επί του θέματος αυτού είναι η σοφία σας. Τώρα, καθετί όπως η αναζήτηση ελαττωμάτων στις εκδόσεις ανδρών που δεν είναι εν ζωή δεν είναι το έργο που ο Θεός έχει δώσει σε οποιονδήποτε από εσάς να κάνετε. Διότι, αν αυτοί οι άνδρες —οι Πρεσβύτεροι Daniells και Prescott— είχαν ακολουθήσει τις δοθείσες οδηγίες κατά το έργο στις πόλεις, θα υπήρχαν πολλοί, πάρα πολλοί, πεπεισμένοι για την αλήθεια και μεταστραμμένοι, ικανοί άνδρες, που [τώρα] βρίσκονται σε θέσεις όπου ποτέ δεν θα φθάσει κανείς σε αυτούς.»
“All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.
«Όλος ο κόσμος πρέπει να θεωρείται ως μία μεγάλη οικογένεια. Και όταν έχετε μία τέτοια πηγή γνώσεως από την οποία να αντλείτε, γιατί αφήσατε τον κόσμο να απολλύεται επί χρόνια, ενώ σας έχουν δοθεί οι μαρτυρίες από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό; Η αληθινή θρησκεία μάς διδάσκει να θεωρούμε κάθε άνδρα και κάθε γυναίκα ως πρόσωπο προς το οποίο μπορούμε να πράξουμε το καλό.»
“This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.
«Το ακόλουθο έχει δημοσιευθεί εδώ και πολλά έτη: “Ένας Ισορροπημένος Νους”, μαρτυρία προς τον Πρεσβύτερο Andrews. Ο νους δύναται να καλλιεργηθεί ώστε να καταστεί δύναμη ικανή να γνωρίζει πότε πρέπει να ομιλεί και ποια βάρη πρέπει να αναλαμβάνει και να φέρει, διότι ο Χριστός είναι ο διδάσκαλός σας. Και φοβήθηκα πολύ για σας [όταν σας είδα] να εξυψώνετε τη σοφία σας και να ακολουθείτε πορεία που θα επέφερε διαφορές γνωμών. Ο Κύριος καλεί σοφούς άνδρες, οι οποίοι μπορούν να σιωπούν όταν αυτό [είναι] σοφία να πράττουν έτσι. Αν θέλετε να είστε ακέραιος άνθρωπος, έχετε ανάγκη αγιασμού διά του Ιησού Χριστού. Τώρα έχει μόλις αρχίσει ένα έργο, και ας φανεί σοφία σε κάθε λειτουργό, σε κάθε πρόεδρο [μιας] συνδιασκέψεως. Αλλά εδώ υπήρχε ένα έργο το οποίο έπρεπε να είχατε αναλάβει πριν από χρόνια, όπου υπήρχε ανάγκη να υψώσετε τη φωνή σας υπέρ αυτού ακριβώς του έργου. Ο Χριστός έδωσε σε όλον τον λαό Του ειδικές οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουν και τα πράγματα που δεν πρέπει να κάνουν. Και μας απομένει ολίγος χρόνος για να κατεργασθούμε τη δικαιοσύνη του Κυρίου. Μπορείτε να κατανοήσετε την οδό του Κυρίου. Είδα τον σκοπό σας να διευθύνετε τα πράγματα κατά τις δικές σας επινοήσεις αφού τοποθετηθήκατε ως πρόεδρος. Είχατε σκεφθεί ότι θα κάνατε θαυμαστά πράγματα, τα οποία θα ήσαν έργο που ο Θεός δεν είχε θέσει στα χέρια σας να πράξετε. Τώρα, το έργο σας δεν είναι να καταπιέζετε, αλλά να απαλλάσσετε από κάθε αναγκαιότητα κατά το δυνατόν, εάν ο Κύριος σας έχει δεχθεί να υπηρετείτε. Αλλά πολύ ενωρίς δώσατε αποδείξεις ότι δεν έχουν εκδηλωθεί από εσάς σοφία και αγιασμένη κρίση. Εκθέσατε απροκάλυπτα ζητήματα που δεν θα γίνονταν δεκτά, εκτός εάν ο Κύριος έδινε φως.»
“I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.
«Μου δόθηκε η οδηγία ότι δεν έπρεπε να είχαν γίνει τέτοιες βιαστικές ενέργειες, όπως το να επιλεγείς εσύ ως πρόεδρος της διάσκεψης έστω και για έναν ακόμη χρόνο. Αλλά ο Κύριος απαγορεύει κάθε άλλη παρόμοια βιαστική ενέργεια, έως ότου το ζήτημα τεθεί ενώπιον του Κυρίου με προσευχή· και καθώς σου έχει έλθει το μήνυμα ότι το έργο του Κυρίου, το οποίο αναπαύεται επί του προέδρου, αποτελεί επισημότατη ευθύνη, δεν είχες κανένα ηθικό δικαίωμα να εκραγείς όπως έκανες επάνω στο θέμα του “Daily” και να υποθέσεις ότι η επιρροή σου θα έκρινε το ζήτημα. Υπήρχε ο πρεσβύτερος Haskell, ο οποίος έχει επωμισθεί τις βαριές ευθύνες, και υπάρχει ο πρεσβύτερος Irwin και αρκετοί άνδρες που θα μπορούσα να αναφέρω, οι οποίοι φέρουν βαριές ευθύνες.»
“Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.
«Πού ήταν ο σεβασμός σας προς τους άνδρες της ηλικίας; Ποια εξουσία θα μπορούσατε να ασκήσετε χωρίς να λάβετε μαζί σας όλους τους υπεύθυνους άνδρες, ώστε να σταθμίσουν το ζήτημα; Αλλά ας εξετάσουμε τώρα το ζήτημα. Πρέπει τώρα να επανεξετάσουμε αν είναι κρίση του Κυρίου, ενώπιον του έργου που έχει παραμεληθεί, να επιδείξετε τον ζήλο σας ώστε να συνεχίσετε το έργο ακόμη έναν χρόνο. Εάν επρόκειτο να συνεχίσετε το έργο έναν ακόμη χρόνο με τη βοήθεια εκείνων που θα ενωθούν μαζί σας, θα έπρεπε να λάβει χώρα μια αλλαγή σε εσάς και στον Πρεσβύτερο Πρέσκοτ. Και ταπεινώστε τις ίδιες σας τις καρδιές ενώπιον του Θεού. Ο Κύριος θα πρέπει να δει σε εσάς εκδήλωση μιας διαφορετικής εμπειρίας, διότι, αν ποτέ άνδρες είχαν ανάγκη να επαναστραφούν κατά την παρούσα [χρόνο], αυτοί [είναι] ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς και ο Πρεσβύτερος Πρέσκοτ.»
“Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.
«Ἑπτὰ ἄνδρες πρέπει νὰ ἐκλεγῶσιν, ἄνδρες σοφίας, οἵτινες, διὰ τῆς ἐνεργείας τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, [θὰ παράσχουν] ἀπόδειξιν [μίας] ἐπαναστροφῆς. Διότι, ἐὰν ὑπάρχουν ἄνδρες οὕτως τυφλωμένοι, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ συλλογισθοῦν ἀπὸ τοῦ αἰτίου εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὥστε νὰ παραβλέπουν τοὺς ἄνδρας οἵτινες ἐβάστασαν τὰς εὐθύνας τοῦ ἔργου καὶ τοὺς προέδρους τούτων τῶν συνεδρίων, [ὥστε] ἄνδρες [οἵτινες] φέρουν τὸ ἔργον ἐπὶ πλέον τῶν δύο ἐτῶν νὰ παραμερίζωνται, καὶ νὰ ἐπέρχηται τοιοῦτον ἀπερίσκεπτον ἐπακόλουθον ὥστε ἄνδρες νὰ παραμελοῦν αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐνώπιόν των ἐπὶ ἔτη—τὸ ἔργον εἰς τὰς πόλεις—καὶ νὰ μὴ δίδεται οὐδεμία, ἢ ἐλάχιστη μόνον, προσοχὴ εἰς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ συμβουλήν, ἀλλὰ νὰ διακηρύττουν τὰ πράγματα ἃ αὐτοὶ ἐπιλέγουν νὰ δώσουν εἰς τὸν λαόν, τοῦτο φέρει αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὴν μαρτυρίαν τῆς ἀνασφαλείας τῶν ἀνδρῶν οἵτινες πρόκειται νὰ ἐμπιστευθῶσι τοιοῦτον μέγα καὶ θαυμαστὸ ἔργον.»
“Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.
«Ο Χριστός δεν είναι νεκρός. Ποτέ δεν θα επιτρέψει το έργο Του να διεξάγεται με αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Αφήστε τα βιβλία ήσυχα. Εάν κάποια αλλαγή είναι ουσιωδώς αναγκαία, ο Θεός θα εξασφαλίσει ώστε να υπάρχει στην αλλαγή εκείνη αρμονία σύμφωνη, αλλά όταν ένα μήνυμα έχει εμπιστευθεί σε ανθρώπους με τις μεγάλες ευθύνες που αυτό συνεπάγεται, [ο Θεός] απαιτεί πιστότητα, η οποία ενεργεί δι’ αγάπης και καθαρίζει την ψυχή. Οι πρεσβύτεροι Daniells και Prescott έχουν και οι δύο ανάγκη επαναστροφής. Ένα παράδοξο έργο έχει εισχωρήσει, και δεν βρίσκεται σε αρμονία με το έργο που ο Χριστός ήλθε στον κόσμο μας να επιτελέσει· και όλοι όσοι είναι αληθινά μεταστραμμένοι θα πράττουν τα έργα του Χριστού.»
“We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.
«Είμεθα πάντες [καλούμενοι] να επιτελέσωμεν το έργον εκείνο το οποίον θα δοξάση τον Πατέρα. Έχομεν φθάσει εις την κρίσιμον ώραν—ή να συμμορφωθώμεν προς τον χαρακτήρα του Ιησού Χριστού ήδη εν τω καιρώ τούτω της προπαρασκευής, ή να μη το επιχειρήσωμεν [καν]. Πρεσβύτερε Daniells, [δεν είσθε] να αισθάνεσθε ελευθέριος να υψώνητε την φωνήν σας ως εξουσιαστικήν, καθώς έχετε πράξει υπό παρομοίας περιστάσεις. Και να εννοήτε ότι ο πρόεδρος μιας συνδιασκέψεως δεν είναι άρχων. Εργάζεται εν συνδέσμω με τους σοφούς άνδρας, οίτινες κατέχουν την θέσιν των προέδρων, τους οποίους ο Θεός έχει αποδεχθή. Δεν έχει την ελευθερίαν να επεμβαίνη εις τα συγγράμματα των εντύπων βιβλίων που προήλθον από τας γραφίδας τας οποίας ο Θεός έχει αποδεχθή. Δεν πρέπει πλέον να ασκούν εξουσίαν, εκτός εάν επιδείξουν ολιγώτερον από το πνεύμα της εξουσιαστικής, δεσποτικής δυνάμεως. Η κρίσις έχει έλθει, διότι ο Θεός θα ατιμασθή.»
“How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]
«Πώς βλέπει ο Κύριος τις ακαλλιέργητες πόλεις; Ο Χριστός είναι στον ουρανό. Τώρα η αναγνώρισή Του πρέπει να είναι: “Δεν υπάρχει βασιλική εξουσία. Και τώρα είναι η κρίση του κόσμου τούτου. Τώρα εγώ είμαι η Δύναμη να σώσω ή να καταστρέψω. Τώρα είναι ο καιρός κατά τον οποίο η μοίρα όλων βρίσκεται στα χέρια Μου. Έδωσα τη ζωή Μου για να σώσω τον κόσμο. Και «εγώ, εάν υψωθώ», η σωτήρια χάρη που θα μεταδώσω θα αποδείξει ότι όλοι όσοι θα μορφωθούν σύμφωνα με τη θεία ομοιότητα και θα είναι ένα με Εμένα, θα εργάζονται όπως εργάζομαι Εγώ με τη δύναμη της λυτρωτικής Μου χάριτος.” Όποιος θέλει, ας ενωθεί με τους αδελφούς του για να εκτελέσει το έργο που τους δόθηκε να επιτελέσουν όταν βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, υπό τη συμβουλή που δίνει ο Κύριος, και ας επιζητεί με τη μέγιστη σπουδή να εργάζεται σε πλήρη αρμονία με Εκείνον ο οποίος τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τη ζωή Του ως πλήρη θυσία για τη σωτηρία του κόσμου. Απευθύνομαι στους λειτουργούς μας, ώστε, καθώς εισέρχονται στο έργο μέσα στις πόλεις μας, να συνοδεύει τη διακονία του Λόγου μια ήρεμη ιερότητα. Δεν μπορούμε να κάνουμε την προσήκουσα εντύπωση στις διάνοιες των ανθρώπων αν εμείς... [Το κατώτερο τρίτο αυτής της σελίδας αφέθηκε κενό.]»
“I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.
«Αντιγράφω από το Ημερολόγιό μου. Την αλήθεια καθώς είναι εν τω Ιησού—να τη λαλείτε, να προσεύχεστε γι’ αυτήν, να πιστεύετε κάθε λέξη της με την απλότητά της. Τι θα κερδίσετε εάν τα σφάλματα τεθούν ενώπιον των ανθρώπων εκείνων που αποστάτησαν από την πίστη και έδωσαν προσοχή σε πνεύματα πλάνης, ανθρώπων που δεν ήταν πριν από πολύ καιρό μαζί μας στην πίστη; Θα σταθείτε με το μέρος του διαβόλου; Στρέψτε την προσοχή σας στους ακαλλιέργητους αγρούς. Ένα παγκόσμιο έργο είναι ενώπιόν μας. Μου δόθηκαν παραστάσεις σχετικά με τον John Kellogg.»
“A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.
«Ένα πολύ ελκυστικό πρόσωπο εκπροσωπούσε τις ιδέες των απατηλά πειστικών επιχειρημάτων που παρουσίαζε, αισθήματα διαφορετικά από τη γνήσια αλήθεια της Βίβλου. Και εκείνοι που πεινούσαν και διψούσαν για κάτι νέο προωθούσαν ιδέες [τόσο απατηλά πειστικές], ώστε ο Πρεσβύτερος Πρέσκοτ διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο. Ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο να περιπλακεί σε μια πλάνη ότι, αν αυτά τα αισθήματα μπορούσαν να κηρυχθούν παντού, θα ήταν σαν ένας νέος κόσμος.»
“Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.
«Ναι, θα μπορούσε· αλλά ενώ ο νους τους ήταν έτσι απορροφημένος, μου εδείχθη ότι ο αδελφός Ντάνιελς και ο αδελφός Πρέσκοτ ύφαιναν μέσα στην εμπειρία τους αισθήματα πνευματικ[ιστικής] εμφάνισης και παρέσυραν τον λαό μας προς ωραία αισθήματα που θα απατούσαν, ει δυνατόν, και αυτούς τους εκλεκτούς. Οφείλω να χαράξω με την πέννα μου [το γεγονός] ότι αυτοί οι αδελφοί θα έβλεπαν ελαττώματα στις απατηλές ιδέες τους, τα οποία θα έθεταν την αλήθεια σε αβεβαιότητα· και [όμως] αυτοί [θα] προέβαλλαν ως [εάν είχαν] μεγάλη πνευματική διάκριση. Τώρα οφείλω να τους πω [ότι], όταν μου εδείχθη αυτό το ζήτημα, όταν ο πρεσβύτερος Ντάνιελς ύψωνε τη φωνή του ως σάλπιγγα υποστηρίζοντας τις ιδέες του περί του “Καθημερινού”, τα μεταγενέστερα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν. Ο λαός μας γινόταν συγκεχυμένος. Είδα το αποτέλεσμα, και τότε μου δόθηκαν προειδοποιήσεις ότι, εάν ο πρεσβύτερος Ντάνιελς, χωρίς σεβασμό προς την έκβαση, επρόκειτο έτσι να εντυπωσιάζεται και να αφήνει τον εαυτό του να πιστεύει ότι βρισκόταν υπό την έμπνευση του Θεού, σκεπτικισμός θα εσπείρετο παντού ανάμεσα στις τάξεις μας, και θα βρισκόμασταν εκεί όπου ο Σατανάς θα μετέφερε τα μηνύματά του. Κατηγορημένη απιστία και σκεπτικισμός θα εσπείροντο στους ανθρώπινους νους, και παράξενες σοδειές κακού θα ελάμβαναν τη θέση της αλήθειας.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.»
Those that gave the judgment hour cry were given the correct view of “the daily” in the book of Daniel. Through the human hands which translated the book of Daniel, and thereafter by human beings that were being directed by angels that were expelled from heaven, the correct understanding of “the daily” has become hidden, though it is in plain sight. In Daniel when the word translated as “the daily” occurs, it is not to include the added human word “sacrifice.” In verse thirteen of Daniel eight we find one of the five times where this occurs in the book of Daniel. In that very verse, the “seven times” of Leviticus twenty-six is also identified, but through the same type of humanistic manipulation it has been hidden in plain sight.
Σε εκείνους που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως εδόθη η ορθή άποψη περί του «παντοτινού» στο βιβλίο του Δανιήλ. Μέσω των ανθρωπίνων χειρών που μετέφρασαν το βιβλίο του Δανιήλ, και κατόπιν μέσω ανθρώπων που κατευθύνονταν από αγγέλους οι οποίοι είχαν εκβληθεί από τον ουρανό, η ορθή κατανόηση του «παντοτινού» έχει καταστεί κεκρυμμένη, μολονότι βρίσκεται σε κοινή θέα. Στον Δανιήλ, όταν εμφανίζεται η λέξη που μεταφράζεται ως «το παντοτινό», δεν πρέπει να περιλαμβάνεται η προσθήκη της ανθρώπινης λέξεως «θυσία». Στο δέκατο τρίτο εδάφιο του ογδόου κεφαλαίου του Δανιήλ βρίσκουμε μία από τις πέντε φορές κατά τις οποίες αυτό συμβαίνει στο βιβλίο του Δανιήλ. Σε αυτό ακριβώς το εδάφιο προσδιορίζονται επίσης οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι, αλλά, μέσω του αυτού είδους ανθρωπιστικής χειραγωγήσεως, έχουν αποκρυβεί ενώ βρίσκονται σε κοινή θέα.
We will look at this fact in the next article.
Θα εξετάσουμε αυτό το γεγονός στο επόμενο άρθρο.