Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.
Τίνα θέλει διδάξει γνώσιν; και τίνα θέλει κάμει να εννοήσει διδασκαλίαν; εκείνους που απεγαλακτίσθησαν από του γάλακτος, και απεσπάσθησαν από των μαστών. Διότι εντολή πρέπει να είναι επί εντολήν, εντολή επί εντολήν· γραμμή επί γραμμήν, γραμμή επί γραμμήν· εδώ ολίγον, εκεί ολίγον· διότι με τραυλίζοντα χείλη και με άλλην γλώσσαν θέλει λαλήσει προς τον λαόν τούτον· προς τους οποίους είπεν, Αύτη είναι η ανάπαυσις, με την οποίαν δύνασθε να αναπαύσητε τον κεκοπιασμένον· και αύτη είναι η αναψυχή· πλην δεν ηθέλησαν να ακούσουν. Αλλά ο λόγος του Κυρίου ήτο προς αυτούς εντολή επί εντολήν, εντολή επί εντολήν· γραμμή επί γραμμήν, γραμμή επί γραμμήν· εδώ ολίγον, εκεί ολίγον· διά να υπάγουν, και να πέσουν προς τα οπίσω, και να συντριφθούν, και να παγιδευθούν, και να συλληφθούν. Διά τούτο ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, άνδρες χλευασταί, οι εξουσιάζοντες τον λαόν τούτον, τον εν Ιερουσαλήμ. Επειδή είπατε, Συνθήκην εκάμαμεν με τον θάνατον, και με τον άδην έχομεν συμφωνίαν· όταν η υπερχειλίζουσα μάστιξ διέλθη, δεν θέλει έλθει εφ’ ημάς· διότι εθέσαμεν το ψεύδος καταφύγιόν μας, και υπό το ψεύδος εκρύβημεν· διά τούτο ούτω λέγει Κύριος ο Θεός, Ιδού, εγώ θέτω εν Σιών λίθον διά θεμέλιον, λίθον δοκιμασμένον, ακρογωνιαίον πολύτιμον, θεμέλιον ασφαλές· ο πιστεύων δεν θέλει σπεύσει. Και θέλω θέσει την κρίσιν εις τον κανόνα, και την δικαιοσύνην εις το νήμα της στάθμης· και η χάλαζα θέλει σαρώσει το καταφύγιον του ψεύδους, και τα ύδατα θέλουσι κατακλύσει το κρησφύγετον. Και η συνθήκη σας με τον θάνατον θέλει ακυρωθή, και η συμφωνία σας με τον άδην δεν θέλει σταθή· όταν η υπερχειλίζουσα μάστιξ διέλθη, τότε θέλετε καταπατηθή υπ’ αυτής. Ησαΐας 28:9–18.
In 1863, the scornful men that ruled Jerusalem began a progressive work of covering up Miller’s jewels and replacing them with counterfeit coins and jewels. In doing so they “made a covenant with death,” they “made lies” their “refuge and “hid” “under falsehood.” But they were to be tested with the last day message of the “rest” and the “refreshing,” which Peter speaks of in the book of Acts.
Το 1863, οι χλευαστές άνδρες που εξουσίαζαν την Ιερουσαλήμ άρχισαν ένα προοδευτικό έργο συγκαλύψεως των κοσμημάτων του Μίλλερ και αντικαταστάσεώς τους με κίβδηλα νομίσματα και κοσμήματα. Πράττοντας τούτο, «έκαμαν συνθήκη με τον θάνατον», «έκαμαν το ψεύδος» «καταφυγήν» αυτών και «εκρύβησαν» «υπό την ψευδολογίαν». Πλην όμως, επρόκειτο να δοκιμασθούν με το μήνυμα των εσχάτων ημερών περί της «αναπαύσεως» και της «αναψυχής», περί των οποίων ο Πέτρος ομιλεί εις το βιβλίον των Πράξεων.
But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.
Αλλά όσα ο Θεός προανήγγειλε διά του στόματος όλων των προφητών αυτού, ότι ο Χριστός έμελλε να πάθει, τα εξεπλήρωσε ούτως. Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, ώστε να έλθουν καιροί αναψυχής από την παρουσία του Κυρίου· και να αποστείλει τον Ιησού Χριστό, ο οποίος προηγουμένως κηρύχθηκε σε σας· τον οποίον πρέπει να δεχθεί ο ουρανός μέχρι των καιρών της αποκαταστάσεως των πάντων, περί των οποίων ελάλησε ο Θεός διά του στόματος όλων των αγίων προφητών αυτού από καταβολής κόσμου. Διότι ο Μωυσής πράγματι είπε προς τους πατέρες: Προφήτην εκ των αδελφών σας, ως εμέ, θα αναστήσει σε σας Κύριος ο Θεός σας· αυτόν θα ακούετε κατά πάντα, όσα αν σας λαλήσει. Και θα συμβεί, ότι κάθε ψυχή, η οποία δεν ακούσει εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευθεί εκ μέσου του λαού. Και μάλιστα, όλοι οι προφήτες, από τον Σαμουήλ και όσοι ακολούθησαν, όσοι ελάλησαν, προανήγγειλαν επίσης αυτές τις ημέρες. Πράξεις 3:18–24.
Peter identifies that all the prophets spoke of the times of refreshing and latter rain, and Isaiah is identifying the class that reject the final times of refreshing that occurs at the conclusion of the investigative judgment, when sin is being blotted out and the latter rain is falling. At that time, the class who have made a covenant of death that Isaiah is referring to, according to Peter will “be destroyed from among the people.” Sister White often addresses this very time of Isaiah’s rest and refreshing.
Ο Πέτρος επισημαίνει ότι όλοι οι προφήτες μίλησαν για τους καιρούς της αναψύξεως και της όψιμης βροχής, και ο Ησαΐας προσδιορίζει την τάξη εκείνη που απορρίπτει τους τελικούς καιρούς της αναψύξεως, οι οποίοι λαμβάνουν χώρα κατά την ολοκλήρωση της ερευνητικής κρίσεως, όταν η αμαρτία εξαλείφεται και η όψιμη βροχή καταπίπτει. Κατά τον καιρό εκείνο, η τάξη που έχει συνάψει διαθήκη με τον θάνατο, στην οποία αναφέρεται ο Ησαΐας, σύμφωνα με τον Πέτρο «θα εξολοθρευθεί εκ μέσου του λαού». Η Αδελφή Ουάιτ αναφέρεται συχνά ακριβώς σε αυτόν τον καιρό της αναπαύσεως και της αναψύξεως του Ησαΐα.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
«Ο άγγελος που ενώνεται με τη διακήρυξη του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του. Εδώ προφητεύεται ένα έργο παγκόσμιας έκτασης και ασυνήθιστης ισχύος. Το κίνημα της Παρουσίας των ετών 1840–44 υπήρξε ένδοξη εκδήλωση της δύναμης του Θεού· το αγγέλμα του πρώτου αγγέλου μεταφέρθηκε σε κάθε ιεραποστολικό σταθμό του κόσμου, και σε ορισμένες χώρες σημειώθηκε το μεγαλύτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον που έχει παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε χώρα από την εποχή της Μεταρρύθμισης του δέκατου έκτου αιώνα· αλλά και αυτά πρόκειται να ξεπεραστούν από το ισχυρό κίνημα υπό την τελευταία προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου.»
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
«Το έργο θα είναι παρόμοιο με εκείνο της Ημέρας της Πεντηκοστής. Όπως δόθηκε η “πρότερη βροχή”, με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά την έναρξη του ευαγγελίου, για να προξενήσει τη βλάστηση του πολύτιμου σπόρου, έτσι θα δοθεί και η “όψιμη βροχή” στο τέλος του, για την ωρίμανση του θερισμού. “Τότε θέλομεν γνωρίσει, εάν εξακολουθώμεν να γνωρίζωμεν τον Κύριον· η έξοδός Του είναι ετοιμασμένη ως η αυγή· και θέλει ελθεί προς ημάς ως βροχή, ως η όψιμη και η πρότερη βροχή επί την γην.” Ωσηέ 6:3. “Χαίρετε, λοιπόν, τέκνα της Σιών, και ευφραίνεσθε εις Κύριον τον Θεόν σας· διότι σας έδωκε την πρότερη βροχή κατά το πρέπον, και θέλει καταβιβάσει εις εσάς βροχήν, την πρότερη βροχή και την όψιμη βροχή.” Ιωήλ 2:23. “Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, θέλω εκχύσει από του Πνεύματός Μου επί πάσαν σάρκα.” “Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή.” Πράξεις 2:17, 21.»
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
«Το μεγάλο έργο του ευαγγελίου δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί με μικρότερη εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού από εκείνη που χαρακτήρισε την έναρξή του. Οι προφητείες που εκπληρώθηκαν με την έκχυση της πρώιμης βροχής κατά το άνοιγμα του ευαγγελίου πρόκειται να εκπληρωθούν ξανά με την όψιμη βροχή κατά το κλείσιμό του. Εδώ είναι “οι καιροί αναψυχής”, τους οποίους ο απόστολος Πέτρος προείδε όταν είπε: “Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, όταν έλθουν καιροί αναψυχής από την παρουσία του Κυρίου· και θέλει αποστείλει τον Ιησούν.” Πράξεις 3:19, 20.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 611.
The test is based upon the methodology of the latter rain, as represented as “line upon line.” The testing message is delivered by watchmen who are of “another tongue,” who are represented as having “stammering lips.” The testing message of the latter rain would be delivered by watchmen who had not been trained in the methodology of apostate Protestantism and Catholicism, which Adventism has adopted throughout its history of rebellion.
Η δοκιμασία βασίζεται στη μεθοδολογία της όψιμης βροχής, όπως παρουσιάζεται ως «γραμμή επί γραμμής». Το δοκιμαστικό μήνυμα μεταδίδεται από φύλακες που είναι «άλλης γλώσσης», οι οποίοι παριστάνονται ως έχοντες «ψελλίζοντα χείλη». Το δοκιμαστικό μήνυμα της όψιμης βροχής θα μεταδιδόταν από φύλακες που δεν είχαν εκπαιδευθεί στη μεθοδολογία του αποστατημένου Προτεσταντισμού και του Καθολικισμού, την οποία ο Αντβεντισμός έχει υιοθετήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της ανταρσίας του.
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The mark of the beast will be urged upon us. Those who have step by step yielded to worldly demands and conformed to worldly customs will not find it a hard matter to yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. The contest is between the commandments of God and the commandments of men. In this time the gold will be separated from the dross in the church. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliancy will then go out in darkness. Chaff like a cloud will be borne away on the wind, even from places where we see only floors of rich wheat. All who assume the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will appear in the shame of their own nakedness.
«Ο καιρός δεν απέχει πολύ, όταν η δοκιμασία θα έλθει σε κάθε ψυχή. Το χάραγμα του θηρίου θα επιβληθεί επάνω μας. Εκείνοι που, βήμα προς βήμα, έχουν υποχωρήσει στις απαιτήσεις του κόσμου και έχουν συμμορφωθεί προς τα κοσμικά έθιμα, δεν θα θεωρήσουν δύσκολο πράγμα να υποταχθούν στις εξουσίες, παρά να εκθέσουν τους εαυτούς τους σε χλευασμό, ύβρεις, απειλούμενη φυλάκιση και θάνατο. Η σύγκρουση είναι μεταξύ των εντολών του Θεού και των εντολών των ανθρώπων. Στον καιρό αυτόν ο χρυσός θα διαχωριστεί από τη σκουριά μέσα στην εκκλησία. Η αληθινή ευσέβεια θα διακριθεί καθαρά από την επίφαση και την ψεύτικη λαμπρότητά της. Πολλοί αστέρες, τους οποίους θαυμάσαμε για τη λαμπρότητά τους, τότε θα σβήσουν μέσα στο σκοτάδι. Άχυρο, σαν νέφος, θα παρασυρθεί από τον άνεμο, ακόμη και από τόπους όπου εμείς βλέπουμε μόνον αλώνια γεμάτα πλούσιο σιτάρι. Όλοι όσοι ενδύονται τα στολίδια του αγιαστηρίου, αλλά δεν είναι περιβεβλημένοι με τη δικαιοσύνη του Χριστού, θα φανερωθούν μέσα στην αισχύνη της ίδιας τους της γυμνότητας.»
“When trees without fruit are cut down as cumberers of the ground, when multitudes of false brethren are distinguished from the true, then the hidden ones will be revealed to view, and with hosannas range under the banner of Christ. Those who have been timid and self-distrustful will declare themselves openly for Christ and His truth. The most weak and hesitating in the church will be as David—willing to do and dare. The deeper the night for God’s people, the more brilliant the stars. Satan will sorely harass the faithful; but, in the name of Jesus, they will come off more than conquerors. Then will the church of Christ appear ‘fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’
«Όταν τα άκαρπα δένδρα κόπτονται ως επιβαρύνοντα τη γη, όταν πλήθη ψευδαδέλφων διακρίνονται από τους αληθινούς, τότε οι κεκρυμμένοι θα φανερωθούν εις κοινήν θέαν και, με ωσαννά, θα παραταχθούν υπό τη σημαία του Χριστού. Εκείνοι που υπήρξαν δειλοί και δύσπιστοι προς εαυτούς θα ομολογήσουν εαυτούς φανερά υπέρ του Χριστού και της αληθείας Του. Οι πλέον ασθενείς και διστακτικοί εν τη εκκλησία θα είναι ως ο Δαβίδ—πρόθυμοι να πράξουν και να τολμήσουν. Όσον βαθύτερη είναι η νύκτα διά τον λαόν του Θεού, τόσον λαμπρότεροι είναι οι αστέρες. Ο Σατανάς θα καταθλίψει σφοδρώς τους πιστούς· αλλ’ εν τω ονόματι του Ιησού θα εξέλθουν υπερνικηταί. Τότε η εκκλησία του Χριστού θα εμφανισθεί “ωραία ως η σελήνη, καθαρά ως ο ήλιος και φοβερά ως στράτευμα μετά σημαιών.”»
“The seeds of truth that are being sown by missionary efforts will then spring up and blossom and bear fruit. Souls will receive the truth who will endure tribulation and praise God that they may suffer for Jesus. ‘In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.’ When the overflowing scourge shall pass through the earth, when the fan is purging Jehovah’s floor, God will be the help of His people. The trophies of Satan may be exalted on high, but the faith of the pure and holy will not be daunted.
Οι σπόροι της αλήθειας που σπείρονται με τις ιεραποστολικές προσπάθειες τότε θα αναβλαστήσουν και θα ανθίσουν και θα φέρουν καρπό. Ψυχές θα δεχθούν την αλήθεια, οι οποίες θα υπομείνουν θλίψη και θα δοξάζουν τον Θεό ότι μπορούν να πάσχουν για τον Ιησού. «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε· αλλά θαρσείτε· εγώ νενίκηκα τον κόσμον». Όταν η υπερχειλίζουσα μάστιγα θα περάσει διαμέσου της γης, όταν το πτύον καθαρίζει το αλώνι του Ιεχωβά, ο Θεός θα είναι η βοήθεια του λαού Του. Τα τρόπαια του Σατανά μπορεί να υψωθούν σε μεγάλο ύψος, αλλά η πίστη των αγνών και αγίων δεν θα καμφθεί.
“Elijah took Elisha from the plow and threw upon him his mantle of consecration. The call to this great and solemn work was presented to men of learning and position; had these been little in their own eyes and trusted fully in the Lord, He would have honored them with bearing His standard in triumph to the victory. But they separated from God, yielded to the influence of the world, and the Lord rejected them.
Ο Ηλίας έλαβε τον Ελισσαιέ από το άροτρο και έρριψε επάνω του τον μανδύα της αφιερώσεώς του. Η κλήση σε τούτο το μεγάλο και επίσημο έργο παρουσιάσθηκε σε άνδρες μορφωμένους και κατέχοντες θέση· εάν αυτοί ήσαν ταπεινοί εις τους ιδίους οφθαλμούς των και εμπιστεύονταν πλήρως εις τον Κύριον, Εκείνος θα τους ετίμα διά να φέρουν το λάβαρόν Του θριαμβευτικώς προς τη νίκη. Αλλ’ αυτοί εχωρίσθησαν από τον Θεό, υπετάγησαν εις την επιρροή του κόσμου, και ο Κύριος τούς απέρριψε.
“Many have exalted science and lost sight of the God of science. This was not the case with the church in the purest times.
«Πολλοί εξύψωσαν την επιστήμη και έχασαν από τα μάτια τους τον Θεό της επιστήμης. Αυτό δεν συνέβαινε με την εκκλησία κατά τις καθαρότερες εποχές της.»
“God will work a work in our day that but few anticipate. He will raise up and exalt among us those who are taught rather by the unction of His Spirit than by the outward training of scientific institutions. These facilities are not to be despised or condemned; they are ordained of God, but they can furnish only the exterior qualifications. God will manifest that He is not dependent on learned, self-important mortals.” Testimonies, volume 5, 81, 82.
«Ο Θεός θα επιτελέσει ένα έργο στις ημέρες μας, το οποίο μόνον ολίγοι προαισθάνονται. Θα εγείρει και θα υψώσει ανάμεσά μας εκείνους που διδάσκονται μάλλον από το χρίσμα του Πνεύματός Του παρά από την εξωτερική εκπαίδευση των επιστημονικών ιδρυμάτων. Αυτά τα μέσα δεν πρέπει να περιφρονούνται ούτε να καταδικάζονται· είναι θεσπισμένα από τον Θεό, αλλά μπορούν να παρέχουν μόνον τα εξωτερικά προσόντα. Ο Θεός θα φανερώσει ότι δεν εξαρτάται από μορφωμένους, αυτάρεσκους θνητούς.» Testimonies, τόμος 5, 81, 82.
The “overflowing scourge” is a symbol of the Sunday law, which begins at the hour of the great earthquake of Revelation eleven. It represents the progressive Sunday law testing time.
Η «υπερχειλίζουσα μάστιγα» αποτελεί σύμβολο του νόμου της Κυριακής, ο οποίος αρχίζει κατά την ώρα του μεγάλου σεισμού της ενδέκατης Αποκάλυψης. Αντιπροσωπεύει την προοδευτική περίοδο δοκιμασίας του νόμου της Κυριακής.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
«Τα ξένα έθνη θα ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και εκείνη πρωτοστατεί, εντούτοις η ίδια κρίση θα επέλθει επί του λαού μας σε όλα τα μέρη του κόσμου.» Testimonies, τόμος 6, 395.
Just before the Sunday law, the counterfeit coins of Miller’s dream are swept out of the window, as Laodicean Adventists are spewed out of the mouth of the Lord. Then the church is lifted up as an ensign, “fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners”. Isaiah’s message that proceeds from “another tongue” and “stammering lips,” represents those who are raised up and exalted and who are taught by the unction of His Spirit rather than by the outward training of scientific institutions. The drunkards of Ephraim fail the test of “line upon line,” for the wisdom of their wise men is gone. Prophecy to them has become as a book that is sealed.
Λίγο πριν από τον νόμο της Κυριακής, τα κίβδηλα νομίσματα του ονείρου του Μίλλερ σαρώνονται έξω από το παράθυρο, καθώς οι Λαοδικείς Αντβεντιστές εμέονται από το στόμα του Κυρίου. Τότε η εκκλησία υψώνεται ως σημαία, «ωραία ως η σελήνη, καθαρά ως ο ήλιος, και φοβερά ως στρατός με σημαίες». Το μήνυμα του Ησαΐα, το οποίο προέρχεται από «άλλην γλώσσαν» και «τραυλά χείλη», αντιπροσωπεύει εκείνους που ανυψώνονται και δοξάζονται και οι οποίοι διδάσκονται από το χρίσμα του Πνεύματός Του μάλλον παρά από την εξωτερική εκπαίδευση των επιστημονικών ιδρυμάτων. Οι μέθυσοι του Εφραΐμ αποτυγχάνουν στη δοκιμασία του «κανόνα επί κανόνα», διότι η σοφία των σοφών αυτών εξέλιπεν. Η προφητεία γι’ αυτούς έχει καταστεί ως βιβλίο εσφραγισμένο.
The history, which according to Peter, all the prophets since Samuel have spoken of, provides several illustrations of the destruction of Adventists who reject the latter rain message, but it is not physical death that they suffer at the Sunday law, but a spiritual death which is accompanied by the recognition of the reality of being lost for eternity, as represented by the foolish virgins, who in the book of Amos awaken to the fact that they are lost.
Η ιστορία, για την οποία, σύμφωνα με τον Πέτρο, μίλησαν όλοι οι προφήτες από τον Σαμουήλ και εξής, παρέχει αρκετές απεικονίσεις της καταστροφής των Αντβεντιστών που απορρίπτουν το μήνυμα της όψιμης βροχής· όμως δεν είναι φυσικός θάνατος εκείνος που υφίστανται κατά τον νόμο της Κυριακής, αλλά ένας πνευματικός θάνατος, ο οποίος συνοδεύεται από την αναγνώριση της πραγματικότητας ότι είναι χαμένοι για την αιωνιότητα, όπως παριστάνεται από τις μωρές παρθένες, οι οποίες στο βιβλίο του Αμώς αφυπνίζονται στο γεγονός ότι είναι χαμένες.
Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.
Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει Κύριος ο Θεός, κατά τις οποίες θέλω αποστείλει πείναν εις την γην, ουχί πείναν άρτου, ουδέ δίψαν ύδατος, αλλά του να ακούη τις τους λόγους του Κυρίου· και θέλουσι περιπλανάσθαι από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από βορρά έως ανατολών, θέλουσι τρέχει εδώ και εκεί διά να ζητήσωσι τον λόγον του Κυρίου, και δεν θέλουσιν ευρεί αυτόν. Εν εκείνη τη ημέρα αι ωραίαι παρθένοι και οι νέοι θέλουσιν ατονήσει από της δίψης. Οι ομνύοντες εις την αμαρτίαν της Σαμαρείας και λέγοντες, Ζη ο θεός σου, ω Δαν· και, Ζη ο τρόπος της Βηρ-σαβεέ· και ούτοι θέλουσι πέσει και δεν θέλουσιν αναστηθή πλέον. Αμώς 8:11–14.
After referencing the hour of the Sunday law with the symbol of the “overflowing scourge,” Isaiah addresses the ongoing fear and anxiety of those who made a covenant with death.
Αφού, με το σύμβολο της «κατακλύζουσας μάστιγος», αναφέρεται στην ώρα του νόμου της Κυριακής, ο Ησαΐας στρέφεται στον συνεχιζόμενο φόβο και την αγωνία εκείνων που έκαναν διαθήκη με τον θάνατο.
And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. From the time that it goeth forth it shall take you: for morning by morning shall it pass over, by day and by night: and it shall be a vexation only to understand the report. Isaiah 28:18, 19.
Και η διαθήκη σας με τον θάνατο θα ακυρωθεί, και η συμφωνία σας με τον άδη δεν θα σταθεί· όταν η υπερχειλίζουσα μάστιγα περάσει, τότε θα καταπατηθείτε από αυτήν. Από τον καιρό που θα εξέλθει, θα σας παραλαμβάνει· διότι πρωί πρωί θα διέρχεται, ημέρα και νύχτα· και μόνο ο τρόμος της αγγελίας θα φέρει κατανόηση. Ησαΐας 28:18, 19.
The understanding of the increase of knowledge represented by Miller’s jewels will then be unavailable, but the “understanding” of the report of the progressive Sunday law crisis will identify that their covenant with death has been disannulled. Those who have hidden “under falsehood,” will then recognize that “the Lord God,” had laid “in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation,” but it will be too late. The falsehoods that they have hidden under as they progressed through history are then swept away. Many of those obvious lies, can easily be recognized in the vision of the Ulai River.
Η κατανόηση της αύξησης της γνώσης, η οποία αντιπροσωπεύεται από τα κοσμήματα του Μίλλερ, τότε δεν θα είναι πλέον διαθέσιμη· όμως η «κατανόηση» της αναφοράς περί της προοδευτικής κρίσεως του νόμου της Κυριακής θα καταδείξει ότι η διαθήκη τους με τον θάνατο έχει ακυρωθεί. Εκείνοι που έχουν κρυφθεί «υπό το ψεύδος» τότε θα αναγνωρίσουν ότι «ο Κύριος Θεός» είχε θέσει «εν Σιών θεμέλιον λίθον, λίθον δεδοκιμασμένον, ακρογωνιαίον, πολύτιμον, θεμέλιον ασφαλές», αλλά θα είναι πλέον πολύ αργά. Τα ψεύδη υπό τα οποία είχαν κρυφθεί καθώς προχωρούσαν μέσα στην ιστορία τότε θα σαρωθούν. Πολλά από εκείνα τα προφανή ψεύδη μπορούν ευκόλως να αναγνωρισθούν στο όραμα του ποταμού Ουλαΐ.
The Millerites, in agreement with their understanding of Daniel chapter two, identified the kingdoms in Daniel eight, as the same kingdoms which are represented in chapter seven. The distinction between the two chapters is that chapter seven represents the political elements of the kingdoms, and chapter eight represents the religious elements of the kingdoms. For this reason, Daniel chapter eight is portrayed with sanctuary terms.
Οι Μιλλεριτές, σε συμφωνία με την κατανόησή τους του δεύτερου κεφαλαίου του Δανιήλ, ταύτισαν τα βασίλεια του όγδοου κεφαλαίου του Δανιήλ με τα ίδια βασίλεια που παριστάνονται στο έβδομο κεφάλαιο. Η διάκριση μεταξύ των δύο κεφαλαίων είναι ότι το έβδομο κεφάλαιο παρουσιάζει τα πολιτικά στοιχεία των βασιλείων, ενώ το όγδοο κεφάλαιο παρουσιάζει τα θρησκευτικά στοιχεία των βασιλείων. Για τον λόγο αυτό, το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ αποδίδεται με όρους του αγιαστηρίου.
Daniel chapter eight, employs sanctuary symbolism to represent the kingdoms, but every sanctuary symbol represented in the chapter is corrupted, thus identifying a distinction between the true religion of Christ and the false religion of Satan. A ram is an animal that was used as an offering in God’s sanctuary, but every sanctuary offering was to be perfect. The ram in chapter eight, was disqualified from being used as an offering in God’s sanctuary, for the horns were not identical.
Το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ χρησιμοποιεί συμβολισμούς του αγιαστηρίου για να παραστήσει τα βασίλεια, αλλά κάθε σύμβολο του αγιαστηρίου που παρουσιάζεται στο κεφάλαιο είναι διεφθαρμένο, προσδιορίζοντας έτσι μια διάκριση μεταξύ της αληθινής θρησκείας του Χριστού και της ψευδούς θρησκείας του Σατανά. Ο κριός είναι ζώο που χρησιμοποιούνταν ως προσφορά στο αγιαστήριο του Θεού, αλλά κάθε προσφορά του αγιαστηρίου έπρεπε να είναι τέλεια. Ο κριός στο όγδοο κεφάλαιο ήταν ακατάλληλος να χρησιμοποιηθεί ως προσφορά στο αγιαστήριο του Θεού, διότι τα κέρατα δεν ήταν όμοια.
Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.
Κατόπιν ύψωσα τους οφθαλμούς μου και είδα, και ιδού, στεκόταν εμπρός στον ποταμό ένας κριός, ο οποίος είχε δύο κέρατα· και τα δύο κέρατα ήσαν υψηλά· αλλά το ένα ήταν υψηλότερο από το άλλο, και το υψηλότερο ανέβηκε τελευταίο. Δανιήλ 8:3.
A ram with two differing lengths of horns would not be allowed as an offering in God’s sanctuary, but the symbolism is not of God’s true religion, it is of Satan’s counterfeit religion of paganism. The next kingdom was represented by a goat, which is also a sanctuary offering, but once again, the goat was corrupted for it had a horn between his eyes, lacking the symmetry of the perfection required of a sanctuary offering.
Ένας κριός με δύο κέρατα διαφορετικού μήκους δεν θα επιτρεπόταν ως προσφορά στο αγιαστήριο του Θεού· όμως ο συμβολισμός δεν αφορά την αληθινή θρησκεία του Θεού, αλλά την παραποιημένη θρησκεία του Σατανά, τον παγανισμό. Η επόμενη βασιλεία παριστανόταν από έναν τράγο, ο οποίος επίσης αποτελεί προσφορά του αγιαστηρίου· αλλά και πάλι ο τράγος ήταν διεφθαρμένος, διότι είχε ένα κέρατο ανάμεσα στα μάτια του, στερούμενος της συμμετρίας της τελειότητας που απαιτείται από μια προσφορά του αγιαστηρίου.
And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. Daniel 8:5.
Και ενώ εγώ εστοχαζόμην, ιδού, ένας τράγος ήλθε από δυσμών επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης και δεν ήγγιζε τη γη· και ο τράγος είχε ένα περίβλεπτο κέρας ανάμεσα στα μάτια του. Δανιήλ 8:5.
Ultimately the horn of the goat was broken and produced four horns, which also disqualifies it from being an offering in God’s sanctuary.
Τελικώς το κέρας του τράγου συντρίφθηκε και παρήγαγε τέσσερα κέρατα, γεγονός που επίσης το καθιστά ακατάλληλο ως προσφορά στο αγιαστήριο του Θεού.
Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:8.
Διὸ ὁ τράγος ἐμεγαλύνθη σφόδρα· καὶ ὅτε ἰσχυροποιήθη, συνετρίβη τὸ μέγα κέρας· καὶ ἀντ’ αὐτοῦ ἀνέβησαν τέσσαρα ἐπίσημα πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ. Δανιήλ 8:8.
Daniel chapter eight, begins without the kingdom of Babylon being referenced with a symbol. Babylon, the first kingdom of Bible prophecy has already been biblically established upon the two witnesses of chapter two, and chapter seven; but in chapter eight Babylon is purposely hidden to emphasize the prophetic attribute of the papacy receiving a deadly wound that is ultimately healed. During the period from its deadly wound, until it is healed, the papacy is hidden, or forgotten, prophetically. The hiding was also represented by Nebuchadnezzar’s kingdom being removed and thereafter being restored.
Το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ αρχίζει χωρίς να παρουσιάζεται η βασιλεία της Βαβυλώνας με κάποιο σύμβολο. Η Βαβυλώνα, η πρώτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, έχει ήδη εδραιωθεί βιβλικώς επάνω στους δύο μάρτυρες του δεύτερου και του έβδομου κεφαλαίου· όμως στο όγδοο κεφάλαιο η Βαβυλώνα αποκρύπτεται σκόπιμα, ώστε να τονισθεί το προφητικό γνώρισμα του παπισμού ότι δέχεται θανατηφόρο πλήγμα, το οποίο τελικώς θεραπεύεται. Κατά την περίοδο από το θανατηφόρο αυτό πλήγμα έως ότου θεραπευθεί, ο παπισμός αποκρύπτεται ή λησμονείται προφητικώς. Η απόκρυψη αυτή παριστάνετο επίσης με την απομάκρυνση της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορος και την έπειτα αποκατάστασή της.
Daniel chapter eight begins with a direct symbol of the second kingdom by introducing the ram representing the Medo-Persian kingdom, which is followed by the corrupted goat representing the kingdom of Greece. Then out of one of the four winds which the four horns of Greece had disintegrated into, Daniel sees a little horn representing the fourth kingdom of Rome. The little horn represents both phases of Rome, which are represented in four verses. Pagan Rome is represented by the little horn in the masculine gender, and papal Rome as the little horn in the feminine gender.
Το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ αρχίζει με ένα άμεσο σύμβολο της δεύτερης βασιλείας, παρουσιάζοντας τον κριό που αντιπροσωπεύει τη Μηδοπερσική βασιλεία, και κατόπιν ακολουθεί ο διεφθαρμένος τράγος που αντιπροσωπεύει τη βασιλεία της Ελλάδος. Έπειτα, από έναν από τους τέσσερις ανέμους στους οποίους είχαν διασπασθεί τα τέσσερα κέρατα της Ελλάδος, ο Δανιήλ βλέπει ένα μικρό κέρας που αντιπροσωπεύει την τέταρτη βασιλεία, τη Ρώμη. Το μικρό κέρας αντιπροσωπεύει και τις δύο φάσεις της Ρώμης, οι οποίες παρουσιάζονται σε τέσσερα εδάφια. Η ειδωλολατρική Ρώμη αντιπροσωπεύεται από το μικρό κέρας στο αρσενικό γένος, και η παπική Ρώμη από το μικρό κέρας στο θηλυκό γένος.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.
Και από το ένα από αυτά εξήλθε ένα μικρό κέρας, το οποίο εμεγαλύνθη υπερβολικά προς τον νότον, και προς την ανατολήν, και προς την ωραίαν γην. Και εμεγαλύνθη έως το στράτευμα του ουρανού· και έρριψεν εις την γην μέρος του στρατεύματος και των αστέρων, και κατεπάτησεν αυτά. Μάλιστα, εμεγαλύνθη έως τον άρχοντα του στρατεύματος, και δι’ αυτού αφηρέθη η καθημερινή θυσία, και ο τόπος του αγιαστηρίου αυτού κατεβλήθη. Και στράτευμα εδόθη εις αυτό εναντίον της καθημερινής θυσίας εξαιτίας της παραβάσεως, και έρριψεν εις την γην την αλήθειαν· και έπραξε, και ευοδώθη. Δανιήλ 8:9–12.
The little horn of Rome that enters the narrative in verse nine, is represented in the masculine tense, and then in verse ten, the little horn is represented in the feminine tense, then in verse eleven, the little horn is represented in the masculine tense, and then in verse twelve the little horn is once again represented in the feminine tense.
Το μικρό κέρας της Ρώμης, το οποίο εισέρχεται στην αφήγηση στο εδάφιο εννέα, παρουσιάζεται στο αρσενικό γένος· έπειτα, στο εδάφιο δέκα, το μικρό κέρας παρουσιάζεται στο θηλυκό γένος· κατόπιν, στο εδάφιο ένδεκα, το μικρό κέρας παρουσιάζεται στο αρσενικό γένος· και, τέλος, στο εδάφιο δώδεκα, το μικρό κέρας παρουσιάζεται για μία ακόμη φορά στο θηλυκό γένος.
Daniel chapter eight, hides the first kingdom, then the next two kingdoms are represented as corrupted sanctuary beasts, and the fourth kingdom is represented by a horn. The horn is prophetically corrupted for it appears as a man, then a woman, then a man and then a woman.
Το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ αποκρύπτει το πρώτο βασίλειο· κατόπιν, τα επόμενα δύο βασίλεια παριστάνονται ως θηρία του διεφθαρμένου αγιαστηρίου, και το τέταρτο βασίλειο παριστάνεται από ένα κέρας. Το κέρας είναι προφητικώς διεφθαρμένο, διότι εμφανίζεται ως άνδρας, έπειτα ως γυναίκα, κατόπιν ως άνδρας και στη συνέχεια ως γυναίκα.
The woman shall not wear that which pertaineth unto a man, neither shall a man put on a woman’s garment: for all that do so are abomination unto the Lord thy God. Deuteronomy 22:5.
Η γυνή δεν θέλει ενδυθή στολήν ανδρός, ουδέ ο ανήρ θέλει ενδυθή γυναικείον ιμάτιον· διότι πάντες οι πράττοντες ταύτα είναι βδέλυγμα εις Κύριον τον Θεόν σου. Δευτερονόμιον 22:5.
The male manifestation of the little horn of pagan Rome, is located in verses nine and eleven, while the feminine manifestation of the little horn of papal Rome, is located in verses ten and twelve. The gender of the little horn is recognized by considering the words of Daniel at the level of the original text, something that Miller could not have seen, for he only used Cruden’s Concordance, and Cruden’s Concordance provides no information about the original language. The oscillation of genders through the four verses was recognized by the translators of the King James Bible, and they did preserve the genders in the passage, if you know what to look for.
Η αρσενική εκδήλωση του μικρού κέρατος της ειδωλολατρικής Ρώμης βρίσκεται στα εδάφια εννέα και ένδεκα, ενώ η θηλυκή εκδήλωση του μικρού κέρατος της παπικής Ρώμης βρίσκεται στα εδάφια δέκα και δώδεκα. Το γένος του μικρού κέρατος αναγνωρίζεται όταν εξετασθούν τα λόγια του Δανιήλ στο επίπεδο του πρωτοτύπου κειμένου, κάτι που ο Μίλλερ δεν θα μπορούσε να είχε διακρίνει, διότι χρησιμοποιούσε μόνο το Concordance του Cruden, και το Concordance του Cruden δεν παρέχει καμία πληροφορία για την πρωτότυπη γλώσσα. Η εναλλαγή των γενών διαμέσου των τεσσάρων αυτών εδαφίων αναγνωρίσθηκε από τους μεταφραστές της Βίβλου του Βασιλέως Ιακώβου, και πράγματι διατήρησαν τα γένη στο χωρίο, εάν γνωρίζετε τι να αναζητήσετε.
The translators recognized the distinction between the masculine and the feminine little horn of verses nine through twelve, and they represented the distinction by the word “it.” The word “it” is employed for the little horn when it is in its feminine tense. See Daniel chapter eight, verse ten:
Οι μεταφραστές αναγνώρισαν τη διάκριση μεταξύ του αρσενικού και του θηλυκού μικρού κέρατος των εδαφίων εννέα έως δώδεκα, και απέδωσαν τη διάκριση αυτή με τη λέξη «αυτό». Η λέξη «αυτό» χρησιμοποιείται για το μικρό κέρας όταν αυτό βρίσκεται στο θηλυκό του γένος. Βλέπε Δανιήλ, κεφάλαιο οκτώ, εδάφιο δέκα:
And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.
Και εμεγαλύνθη έως του στρατεύματος του ουρανού· και έρριψεν εις την γην τινάς εκ του στρατεύματος και εκ των αστέρων, και κατεπάτησεν αυτά. Δανιήλ 8:10.
It “waxed great,” and “it cast down,” thus identifying the little horn as the woman. Verse twelve states:
«Εμεγαλύνθη», και «κατέβαλεν», ταυτίζοντας έτσι το μικρό κέρας με τη γυναίκα. Το δωδέκατο εδάφιο δηλώνει:
And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.
Καὶ στρατιὰ παρεδόθη εἰς αὐτὸν ἐναντίον τῆς καθημερινῆς θυσίας διὰ τὴν παράβασιν, καὶ ἔρριψεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀλήθειαν· καὶ ἐνήργησε, καὶ εὐοδώθη. Δανιήλ 8:12.
In verse twelve, the word “him” is added, and does not accurately represent the little horn, for the little horn in the verse is twice identified as “it,” thus representing the feminine. The translators obviously recognized Daniel’s gender distinction, but were not certain about what Daniel intended, and they attempted to make the little horn in the verse male in gender by adding the italicized word “him,” but it is not sustained by Daniel’s actual words. His words identify the little horn as feminine and “it” (the feminine little horn), cast the truth to the ground, and “it” (the feminine little horn), practiced and prospered.
Στον δωδέκατο στίχο, προστίθεται η λέξη «him», και δεν αποδίδει με ακρίβεια το μικρό κέρας, διότι το μικρό κέρας στο εδάφιο προσδιορίζεται δύο φορές ως «it», εκπροσωπώντας έτσι το θηλυκό γένος. Οι μεταφραστές προφανώς αναγνώρισαν τη διάκριση γένους του Δανιήλ, αλλά δεν ήταν βέβαιοι ως προς το τι ακριβώς εννοούσε ο Δανιήλ, και επιχείρησαν να καταστήσουν το μικρό κέρας στο εδάφιο αρσενικό ως προς το γένος, προσθέτοντας την πλάγια λέξη «him», όμως αυτό δεν υποστηρίζεται από τα πραγματικά λόγια του Δανιήλ. Τα λόγια του προσδιορίζουν το μικρό κέρας ως θηλυκό, και «it» (το θηλυκό μικρό κέρας) έριξε την αλήθεια κατά γης, και «it» (το θηλυκό μικρό κέρας) ενήργησε και ευημέρησε.
In verse nine, the phrase “a little horn” is in the masculine gender and represents pagan Rome. It came from one of the “four winds” the Grecian Empire had dissolved into. In the verse, in agreement with history, pagan Rome conquered three geographical areas as it took its position upon the throne of the earth.
Στο εδάφιο εννέα, η φράση «μικρόν κέρας» είναι στο αρσενικό γένος και αντιπροσωπεύει την ειδωλολατρική Ρώμη. Προήλθε από έναν από τους «τέσσερις ανέμους» στους οποίους είχε διαλυθεί η Ελληνική Αυτοκρατορία. Στο εδάφιο, σε συμφωνία με την ιστορία, η ειδωλολατρική Ρώμη κατέκτησε τρεις γεωγραφικές περιοχές καθώς λάμβανε τη θέση της επάνω στον θρόνο της γης.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
Και από το ένα από αυτά εξήλθε ένα μικρό κέρας, το οποίο αυξήθηκε υπερβολικά προς τον νότο, και προς την ανατολή, και προς την ένδοξη γη. Δανιήλ 8:9.
In verse eleven (which is where the controversy over “the daily” finds one of its primary battlegrounds), the little horn is represented as “he,” “him” and “his.”
Στο εδάφιο ένδεκα (όπου η διαμάχη σχετικά με «το παντοτεινόν» βρίσκει ένα από τα κύρια πεδία αντιπαράθεσής της), το μικρό κέρας παρουσιάζεται ως «αυτός», «αυτού» και «του».
Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.
Καὶ ὑψώθη ἕως τοῦ ἄρχοντος τῆς στρατιᾶς, καὶ ἀφαιρέθη ἀπ’ αὐτοῦ ἡ παντοτινὴ θυσία, καὶ κατεβλήθη ὁ τόπος τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ. Δανιήλ 8:11.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
“Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.
«Κάθε αρχή στον λόγο του Θεού έχει τη θέση της, κάθε γεγονός τη σημασία του. Και ολόκληρο το οικοδόμημα, τόσο στη σύλληψη όσο και στην εκτέλεση, μαρτυρεί υπέρ του Δημιουργού του. Ένα τέτοιο οικοδόμημα κανένας νους, παρά μόνον ο νους του Απείρου, δεν θα μπορούσε να το συλλάβει ή να το διαμορφώσει». Education, 123.