Directed by the Hand of the Lord

Habakkuk's Two Tables 4 of 95

Οι Δύο Πίνακες του Αββακούμ 4 από 95

For me it is pretty difficult to get through eight pages of notes in an hour's presentation, roughly. And if you will notice, we have 20 pages; so, I am just letting you know that I do not intend to read these notes. I intend to read some of these passages in here for those who are watching on LiveStream that can download the notes; and for those that ultimately watch this on DVD that they have this in the record for themselves, if they do not already have these articles available to them. What we are dealing with is Habakkuk's Two Tables, and at this point all we are doing is trying to demonstrate that Ellen White was in agreement with the truths represented on this 1843 Chart.

Για εμένα είναι αρκετά δύσκολο να περάσω μέσα από οκτώ σελίδες σημειώσεων σε μια παρουσίαση περίπου μίας ώρας. Και, αν θα προσέξετε, έχουμε 20 σελίδες· έτσι, απλώς σας ενημερώνω ότι δεν προτίθεμαι να διαβάσω αυτές τις σημειώσεις. Προτίθεμαι να διαβάσω ορισμένα από αυτά τα αποσπάσματα εδώ, για εκείνους που παρακολουθούν μέσω LiveStream και μπορούν να κατεβάσουν τις σημειώσεις· και για εκείνους που τελικώς θα παρακολουθήσουν αυτό σε DVD, ώστε να το έχουν αυτό καταγεγραμμένο για τους ίδιους, εάν δεν έχουν ήδη αυτά τα άρθρα στη διάθεσή τους. Αυτό με το οποίο ασχολούμαστε είναι οι Δύο Πίνακες του Αββακούμ, και σε αυτό το σημείο το μόνο που κάνουμε είναι να προσπαθούμε να καταδείξουμε ότι η Έλεν Γουάιτ ήταν σε συμφωνία με τις αλήθειες που παριστάνονται σε αυτό το Διάγραμμα του 1843.

The first three presentations we concluded yesterday were showing that Ellen White clearly and specifically endorses the 2520 time prophecy as valid in Early Writings, page 236.

Οι τρεις πρώτες παρουσιάσεις που ολοκληρώσαμε χθες έδειχναν ότι η Έλλεν Γουάιτ σαφώς και ρητώς επικυρώνει ως έγκυρη την προφητεία του χρονικού διαστήματος των 2520 στο Early Writings, σελίδα 236.

When speaking of the first disappointment in March of 1844, she says that after the disappointment the Millerites continued to study the Bible, and they discovered that the same evidence that had led them to predict 1843 for the 2520, the 2300, and the 1335, that same evidence was then recognized in 1844, to prove that these prophetic periods ended in 1844. And we discussed how the only prophetic periods that she could be speaking of are these two [referring to the 2520 and the 2300 on the 1843 Chart], not the 1335. The 1335 started in the AD time period; it ended in 1843. Therefore, she is putting her endorsement upon the understanding of the 2520 and the 2300-year prophecy.

Όταν μιλά για την πρώτη απογοήτευση του Μαρτίου του 1844, λέει ότι μετά την απογοήτευση οι Μιλλεριτές συνέχισαν να μελετούν τη Βίβλο και ανακάλυψαν ότι τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία που τους είχαν οδηγήσει να προβλέψουν το 1843 για το 2520, το 2300 και το 1335, αυτά τα ίδια στοιχεία αναγνωρίστηκαν τότε στο 1844, ώστε να αποδειχθεί ότι αυτές οι προφητικές περίοδοι έληγαν το 1844. Και εξετάσαμε πώς οι μόνες προφητικές περίοδοι για τις οποίες θα μπορούσε να μιλά είναι αυτές οι δύο [αναφερόμενη στο 2520 και στο 2300 του Διαγράμματος του 1843], όχι το 1335. Το 1335 άρχισε στη χρονική περίοδο μ.Χ.· έληξε το 1843. Επομένως, θέτει την έγκρισή της πάνω στην κατανόηση του 2520 και της προφητείας των 2300 ετών.

And then she went on further to say that during that time period, as they began to prove that three time prophecies ended in 1844, this is what caused the persecution that drove the Millerites out of the church. So, it is not a coincidence that here at the end of the world men and women are being persecuted in the Adventist Church for presenting the information for why the 2520 ended in 1844.

Και κατόπιν συνέχισε λέγοντας ότι, κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονικής περιόδου, καθώς άρχισαν να αποδεικνύουν ότι τρεις χρονικές προφητείες έληγαν το 1844, αυτό ήταν που προκάλεσε τον διωγμό ο οποίος έδιωξε τους Μιλλερίτες από την εκκλησία. Επομένως, δεν είναι σύμπτωση ότι εδώ, στο τέλος του κόσμου, άνδρες και γυναίκες διώκονται στην Αντβεντιστική Εκκλησία επειδή παρουσιάζουν τις πληροφορίες για το γιατί το 2520 έληξε το 1844.

Καθοδηγούμενος από τη Χείρα του Κυρίου

So, now we are moving to another subject, this one right here [referring to AD508 on the 1843 Chart]. You will find, if you have not looked at these Charts, Sister White says of this 1843 Chart, "I saw that the Lord directed in this Chart," and she says of this 1850 Chart that God was in the publishment of this Chart. So, she has told us that God was involved in the production of both of these Charts, and how they are structured was humanly purposeful. The Millerites did it on purpose, but it was by God's design.

Λοιπόν, τώρα προχωρούμε σε ένα άλλο θέμα, αυτό εδώ ακριβώς [αναφερόμενος στο AD508 στον Πίνακα του 1843]. Θα διαπιστώσετε, αν δεν έχετε εξετάσει αυτούς τους Πίνακες, ότι η Αδελφή White λέγει για αυτόν τον Πίνακα του 1843: «Είδα ότι ο Κύριος καθοδήγησε σε αυτόν τον Πίνακα», και λέγει για αυτόν τον Πίνακα του 1850 ότι ο Θεός ήταν στην έκδοση αυτού του Πίνακα. Επομένως, μας έχει πει ότι ο Θεός συμμετείχε στην παραγωγή και των δύο αυτών Πινάκων, και ο τρόπος με τον οποίο είναι διαρθρωμένοι ήταν από ανθρώπινη άποψη σκόπιμος. Οι Μιλλερίτες το έκαναν επί τούτου, αλλά ήταν σύμφωνα με το σχέδιο του Θεού.

Up here, from 677BC down to what they believed, AD1843, this is the column [referring to the second column right the left on the 1843 Chart] that defines the 2520, that begins in 677BC and they thought ended in AD1843.

Εδώ επάνω, από το 677 π.Χ. έως εκείνο που πίστευαν, το 1843 μ.Χ., αυτή είναι η στήλη [αναφερόμενος στη δεύτερη στήλη δεξιά από τα αριστερά στον Πίνακα του 1843] που ορίζει το 2520, το οποίο αρχίζει το 677 π.Χ. και εκείνοι νόμιζαν ότι τελείωνε το 1843 μ.Χ.

And they retained this graphic illustration on the 1850 Chart, from here [referring to the third column from the left] 677BC to here, AD1844. This is the column of the 2520 that exists on both Charts.

Και διατήρησαν αυτή τη γλαφυρή απεικόνιση στο Διάγραμμα του 1850, από εδώ [αναφερόμενος στην τρίτη στήλη από τα αριστερά] 677 π.Χ. έως εδώ, 1844 μ.Χ. Αυτή είναι η στήλη των 2520 που υπάρχει και στα δύο Διαγράμματα.

And right in the middle of these columns is the cross, in both instances.

Και ακριβώς στο μέσον αυτών των στηλών βρίσκεται ο σταυρός, και στις δύο περιπτώσεις.

And right below the cross is the reference to the Daily. And the symbol of the Daily, Paganism, the root of the Pagan religion, is self-exaltation; and, this is where you can see the Lord's hand in it, not necessarily the human hand on both of these charts.

Και ακριβώς κάτω από τον σταυρό βρίσκεται η αναφορά στο Καθημερινό. Και το σύμβολο του Καθημερινού, του Παγανισμού, η ρίζα της παγανιστικής θρησκείας, είναι η αυτοεξύψωση· και εδώ μπορείτε να διακρίνετε το χέρι του Κυρίου σε αυτό, όχι κατ’ ανάγκην το ανθρώπινο χέρι και στα δύο αυτά διαγράμματα.

For you and me, or anyone, to have our self-exaltation removed from us, we must come to the foot of the cross, reflected on both of these Charts. That lesson is illustrated.

Για να αφαιρεθεί από εσάς και από εμένα, ή από οποιονδήποτε, η αυτοεξύψωσή μας, πρέπει να έλθουμε στους πρόποδες του σταυρού, όπως απεικονίζεται και στα δύο αυτά Διαγράμματα. Το μάθημα αυτό εικονογραφείται.

And, of course, when we talk about the columns of the 2520 with the cross in the middle, we know that in fulfillment of Daniel 9, when Christ came to confirm the covenant with many for one week, that one week equates to 2520 days, and in the midst of that week He was crucified. So, in the middle of these columns on each of these Charts we see the cross, and these are inferring the 2520 days that Christ confirmed the covenant with many.

Και, βεβαίως, όταν μιλούμε για τις στήλες του 2520 με τον σταυρό στο μέσον, γνωρίζουμε ότι, σε εκπλήρωση του Δανιήλ 9, όταν ο Χριστός ήλθε για να βεβαιώσει τη διαθήκη με πολλούς για μία εβδομάδα, εκείνη η μία εβδομάδα ισοδυναμεί με 2520 ημέρες, και στο μέσον εκείνης της εβδομάδας σταυρώθηκε. Έτσι, στο μέσον αυτών των στηλών σε καθένα από αυτά τα Διαγράμματα βλέπουμε τον σταυρό, και αυτά υποδηλώνουν τις 2520 ημέρες κατά τις οποίες ο Χριστός βεβαίωσε τη διαθήκη με πολλούς.

So, now we are going to take up the Daily and Ellen White's endorsement of it.

Λοιπόν, τώρα πρόκειται να εξετάσουμε το «Καθημερινό» και την επιδοκιμασία της Ellen White γι’ αυτό.

"September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered. I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

Στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε ότι είχε εκτείνει το χέρι Του εκ δευτέρου για να ανακτήσει το υπόλοιπο του λαού Του, και ότι οι προσπάθειες πρέπει να διπλασιαστούν σε αυτόν τον καιρό της συνάξεως. Κατά τη διασπορά, ο Ισραήλ επλήγη και κατασπαράχθηκε, αλλά τώρα, στον καιρό της συνάξεως, ο Θεός θα θεραπεύσει και θα επιδέσει τον λαό Του. Κατά τη διασπορά, οι προσπάθειες που καταβάλλονταν για τη διάδοση της αλήθειας είχαν πολύ μικρό αποτέλεσμα, κατόρθωναν ελάχιστα ή και τίποτε· αλλά κατά τη σύναξη, όταν ο Θεός έχει θέσει το χέρι Του για να συνάξει τον λαό Του, οι προσπάθειες για τη διάδοση της αλήθειας θα έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Όλοι πρέπει να είναι ενωμένοι και ζηλωτές στο έργο. Είδα ότι ήταν εσφαλμένο να αναφέρονται κάποιοι στη διασπορά για παραδείγματα που θα μας καθοδηγούσαν τώρα, κατά τη σύναξη· διότι, αν ο Θεός δεν επρόκειτο να κάνει περισσότερα για εμάς τώρα απ’ όσα έκανε τότε, ο Ισραήλ δεν θα συναγόταν ποτέ. Έχω δει ότι ο πίνακας του 1843 κατευθύνθηκε από το χέρι του Κυρίου, και ότι δεν θα έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήσαν όπως Εκείνος τους ήθελε· ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και έκρυψε ένα σφάλμα σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μην μπορεί να το δει, έως ότου το χέρι Του αποσύρθηκε.

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

Τότε είδα, σε σχέση με το «παντοτινόν» (Δανιήλ 8:12), ότι η λέξη «θυσία» προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε την ορθή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι στην ορθή κατανόηση του «παντοτινού»· αλλά στη σύγχυση από το 1844 και έπειτα, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση. Ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία από το 1844, και δεν θα είναι ποτέ πλέον δοκιμασία.

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

Ο Κύριος μού έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να προχωρήσει και να κηρυχθεί στα διασκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, αλλά δεν πρέπει να εξαρτηθεί από χρόνο. Είδα ότι μερικοί αποκτούσαν έναν ψευδή ενθουσιασμό, που προερχόταν από το κήρυγμα περί χρόνου· όμως το μήνυμα του τρίτου αγγέλου είναι ισχυρότερο απ’ όσο μπορεί να είναι ο χρόνος. Είδα ότι το μήνυμα αυτό μπορεί να σταθεί επάνω στο δικό του θεμέλιο και δεν έχει ανάγκη από χρόνο για να ενισχυθεί· και ότι θα προχωρήσει με κραταιά δύναμη και θα επιτελέσει το έργο του, και θα συντμηθεί εν δικαιοσύνῃ.

"Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem, and think they have a work to do there before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of the Lord, under the message of the third angel; for those who think that they are yet to go to Jerusalem will have their minds there, and their means will be withheld from the cause of present truth to get themselves and others there. I saw that such a mission would accomplish no real good, that it would take a long while to make a very few of the Jews believe even in the first advent of Christ, much more to believe in His second advent. I saw that Satan had greatly deceived some in this thing and that souls all around them in this land could be helped by them and led to keep the commandments of God, but they were leaving them to perish. I also saw that Old Jerusalem never would be built up; and that Satan was doing his utmost to lead the minds of the children of the Lord into these things now, in the gathering time, to keep them from throwing their whole interest into the present work of the Lord, and to cause them to neglect the necessary preparation for the day of the Lord." Early Writings, 74–76.

«Κατόπιν η προσοχή μου στράφηκε σε μερικούς που βρίσκονται μέσα στο μεγάλο σφάλμα να πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους να μεταβούν στην Παλαιά Ιερουσαλήμ, και νομίζουν ότι έχουν εκεί κάποιο έργο να επιτελέσουν πριν έρθει ο Κύριος. Μια τέτοια άποψη είναι εκ φύσεως ικανή να αποσπάσει τον νου και το ενδιαφέρον από το παρόν έργο του Κυρίου, υπό το μήνυμα του τρίτου αγγέλου· διότι όσοι νομίζουν ότι πρέπει ακόμη να μεταβούν στην Ιερουσαλήμ θα έχουν εκεί στραμμένο τον νου τους, και τα μέσα τους θα παρακρατούνται από την υπόθεση της παρούσας αλήθειας, για να μεταφέρουν εκεί τους εαυτούς τους και άλλους. Είδα ότι μια τέτοια αποστολή δεν θα επιτελούσε κανένα πραγματικό καλό, ότι θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για να κάμει έστω και ελάχιστους από τους Ιουδαίους να πιστέψουν ακόμη και στην πρώτη έλευση του Χριστού, πόσο μάλλον να πιστέψουν στη δεύτερη έλευσή Του. Είδα ότι ο Σατανάς είχε πλανήσει βαθιά μερικούς σε αυτό το ζήτημα και ότι ψυχές ολόγυρά τους, σε αυτή τη χώρα, θα μπορούσαν να βοηθηθούν από αυτούς και να οδηγηθούν να τηρούν τις εντολές του Θεού, αλλά εκείνοι τις εγκατέλειπαν να απολεσθούν. Είδα επίσης ότι η Παλαιά Ιερουσαλήμ ουδέποτε θα ανοικοδομείτο· και ότι ο Σατανάς κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να οδηγήσει τώρα, στον καιρό της συνάξεως, τον νου των τέκνων του Κυρίου προς αυτά τα πράγματα, ώστε να τους εμποδίσει να ρίξουν ολόκληρο το ενδιαφέρον τους στο παρόν έργο του Κυρίου και να τους κάνει να αμελήσουν την αναγκαία προετοιμασία για την ημέρα του Κυρίου». Early Writings, 74–76.

A few things that we are going to show is we have a passage from Early Writings, page 74. We have dealt with this before. Many of these things we will be dealing with in this presentation, we have dealt with before; but, most of us do not understand that this passage in Early Writings went through an evolution. As it exists in the book Early Writings, men will use what is in Early Writings to misrepresent the truth. But, if you go back to the original source documents, the logic for their misrepresenting the truth is removed.

Μερικά πράγματα τα οποία πρόκειται να δείξουμε είναι τα εξής: έχουμε ένα απόσπασμα από το Early Writings, σελίδα 74. Έχουμε ασχοληθεί με αυτό και προηγουμένως. Με πολλά από αυτά τα ζητήματα που θα εξετάσουμε στην παρούσα παρουσίαση έχουμε ασχοληθεί και στο παρελθόν· όμως, οι περισσότεροι από εμάς δεν κατανοούμε ότι αυτό το απόσπασμα στο Early Writings πέρασε μέσα από μια εξέλιξη. Όπως υπάρχει στο βιβλίο Early Writings, κάποιοι άνθρωποι θα χρησιμοποιήσουν ό,τι βρίσκεται στο Early Writings για να παρερμηνεύσουν την αλήθεια. Αλλά, αν επιστρέψετε στα πρωτότυπα έγγραφα-πηγές, η λογική πάνω στην οποία στηρίζουν την παρερμήνευση της αλήθειας απομακρύνεται.

So, there is much that can be said about this. I am only going to identify a couple of points, because we are dealing with the Daily here. But, in this passage from Early Writings, I would have you take note of the very first two thoughts, September 23rd.

Λοιπόν, υπάρχουν πολλά που μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτό. Θα επισημάνω μόνον δύο σημεία, επειδή εδώ ασχολούμαστε με το «Καθημερινόν». Αλλά, σε αυτό το απόσπασμα από τα Early Writings, θα ήθελα να προσέξετε τις δύο πρώτες ακριβώς σκέψεις, 23 Σεπτεμβρίου.

Okay. September 23rd, if you are not familiar with it, you can put 1850 there; September 23, 1850. This has an impact on correctly understanding the Daily.

Εντάξει. Η 23η Σεπτεμβρίου, εάν δεν είστε εξοικειωμένοι με αυτήν, μπορείτε να σημειώσετε εκεί το 1850· 23 Σεπτεμβρίου 1850. Αυτό επηρεάζει την ορθή κατανόηση του «Καθημερινού».

The end of the first paragraph is a statement that we have dealt with here already for the past few days, "I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it until His hand was removed."

Το τέλος της πρώτης παραγράφου αποτελεί μια δήλωση με την οποία έχουμε ήδη ασχοληθεί εδώ τις τελευταίες λίγες ημέρες: «Είδα ότι το διάγραμμα του 1843 είχε καθοδηγηθεί από το χέρι του Κυρίου και ότι δεν έπρεπε να αλλοιωθεί· ότι οι αριθμοί ήσαν όπως Αυτός τους ήθελε· ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και έκρυψε ένα λάθος σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη μπορεί να το δει έως ότου το χέρι Του αποσυρθεί.»

The second paragraph says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) . . . ." Now, I want you to just put in your memory bank—we will deal with this no doubt later, the Lord willing—when the Daily is represented on the 1843 Chart, right here, it says, "taking away the daily"; it says, "Daniel 12: 11 and 12." On the 1850 Chart, when it is dealing with the Daily, it says, "pagan dominion or when the daily taken away, Daniel 11:31." So, on these two Charts, the emphasis that they are identifying from Daniel 11:31 and Daniel 12:11 is the taking away of the Daily. All right?

Η δεύτερη παράγραφος λέει: «Τότε είδα σε σχέση με το —καθημερινόν” (Δανιήλ 8:12) . . . .» Τώρα, θέλω απλώς να το καταχωρίσετε στη μνήμη σας—θα το εξετάσουμε αυτό αναμφίβολα αργότερα, αν είναι το θέλημα του Κυρίου—όταν το Καθημερινόν παριστάνεται στον Χάρτη του 1843, ακριβώς εδώ, λέει: «η αφαίρεσις του καθημερινού»· λέει: «Daniel 12:11 and 12.» Στον Χάρτη του 1850, όταν πραγματεύεται το Καθημερινόν, λέει: «ειδωλολατρική κυριαρχία ή όταν αφαιρεθή το καθημερινόν, Daniel 11:31.» Έτσι, σε αυτούς τους δύο Χάρτες, η έμφαση που προσδιορίζουν από το Daniel 11:31 και το Daniel 12:11 είναι η αφαίρεσις του Καθημερινού. Εντάξει;

And in Daniel 11:31 and Daniel 12:11, the Hebrew word that is translated as "take away" is sur, and it means "to take away"; it means "to remove."

Καὶ στὸ Δανιήλ 11:31 καὶ στὸ Δανιήλ 12:11, ἡ ἑβραϊκὴ λέξη ποὺ μεταφράζεται ὡς «ἀφαιρέω» εἶναι sur, καὶ σημαίνει «ἀφαιρέω»· σημαίνει «ἀπομακρύνω».

But, in Daniel 8, in verse 11, where it says the Daily is taken away, it is a different Hebrew word. It is rum, and it means "to lift up and to exalt."

Αλλά, στο Δανιήλ 8, στο εδάφιο 11, όπου λέγει ότι το Καθημερινό αφαιρείται, πρόκειται για διαφορετική εβραϊκή λέξη. Είναι το rum, και σημαίνει «να υψώνω και να εξυψώνω».

So, William Miller used the Cruden's Concordance, and the Cruden's Concordance does not give you any insight on the Hebrew or the Greek. So, the Lord was directing the Millerites; because, of the three places where the Daily is referenced in the Book of Daniel, Daniel chapter 8, Daniel chapter 11, and Daniel chapter 12, in chapters 11 and 12 the Hebrew that is translated "take away" means "take away." And that is what they are emphasizing on these Charts, is when Paganism was taken away the 1290 and the 1335 prophecies would begin.

Ἐπομένως, ὁ William Miller ἐχρησιμοποιοῦσε τὸ Cruden's Concordance, καὶ τὸ Cruden's Concordance δὲν σᾶς παρέχει καμία διορατικότητα ὅσον ἀφορᾷ τὰ Ἑβραϊκὰ ἢ τὰ Ἑλληνικά. Ἔτσι, ὁ Κύριος κατηύθυνε τοὺς Μιλλερίτας· διότι, ἀπὸ τὰ τρία σημεῖα ὅπου γίνεται ἀναφορὰ στὸ «Καθημερινόν» στὸ Βιβλίο τοῦ Δανιήλ, στὸ 8ο κεφάλαιο τοῦ Δανιήλ, στὸ 11ο κεφάλαιο τοῦ Δανιήλ καὶ στὸ 12ο κεφάλαιο τοῦ Δανιήλ, στὰ κεφάλαια 11 καὶ 12 τὰ Ἑβραϊκὰ ποὺ μεταφράζονται «ἀφαιρεθῇ» σημαίνουν «ἀφαιρῶ». Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐτόνιζαν σὲ αὐτοὺς τοὺς Πίνακες, ὅτι, ὅταν ὁ Παγανισμὸς ἀφηρέθη, τότε θὰ ἄρχιζαν οἱ προφητεῖες τῶν 1290 καὶ τῶν 1335.

But, in Daniel 8, when the Daily is taken away, it is not talking about being removed; it is talking about the religion of Paganism being lifted up and exalted. So, the Millerites got it right. They referenced the two chapters in Daniel that are about the Daily being taken away.

Αλλά, στο Δανιήλ 8, όταν αφαιρείται το «Καθημερινόν», δεν γίνεται λόγος περί απομακρύνσεως· γίνεται λόγος περί του ότι η θρησκεία του παγανισμού ανυψώνεται και εξυψώνεται. Επομένως, οι Μιλλερίτες το κατανόησαν ορθώς. Αναφέρθηκαν στα δύο κεφάλαια του Δανιήλ στα οποία γίνεται λόγος για την αφαίρεση του «Καθημερινού».

But here in Early Writings and as we go back through the original source documents you are going to see in this chapter that originally this reference of Daniel 8:12 is not there. I do not know that Ellen White told them to include that in there in 1882 when they printed Early Writings, or if one of the editors put it in. I am not threatened by it, because it is not talking about the taking away here.

Αλλά εδώ στα *Early Writings*, και καθώς επιστρέφουμε στις πρωτότυπες πηγές των εγγράφων, πρόκειται να δείτε σε αυτό το κεφάλαιο ότι αρχικά αυτή η αναφορά στο Δανιήλ 8:12 δεν βρίσκεται εκεί. Δεν γνωρίζω αν η Έλεν Ουάιτ τούς είπε να το συμπεριλάβουν εκεί το 1882, όταν τύπωσαν τα *Early Writings*, ή αν το πρόσθεσε κάποιος από τους επιμελητές. Δεν απειλούμαι από αυτό, διότι εδώ δεν γίνεται λόγος για την αφαίρεση.

It says in the second paragraph, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry."

Λέγει στη δεύτερη παράγραφο: «Κατόπιν είδα, σχετικά με το “παντοτινό” (Δανιήλ 8:12), ότι η λέξη “θυσία” προσετέθη από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που εκήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως».

Now, we had a meeting with some of the prominent pastors in Germany and some of the seminary teachers from Germany several years ago, in Germany, where I presented and they threw their stones at this message.

Τώρα, πριν από μερικά χρόνια, είχαμε μια συνάντηση στη Γερμανία με μερικούς από τους εξέχοντες ποιμένες και μερικούς από τους διδασκάλους των θεολογικών σεμιναρίων της Γερμανίας, όπου εγώ παρουσίασα και εκείνοι εκσφενδόνισαν τις πέτρες τους εναντίον αυτού του μηνύματος.

And there was a pastor there from Italy, and he expressed one of the foolish arguments about this verse. And what he said was—and there are several foolish arguments about the Daily, so you find this foolish argument used often and we will put it in the record here. It says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry." Here is the foolish argument: They say Ellen White is not endorsing the Daily here; she is endorsing the Pioneer understanding that the word sacrifice was added by human wisdom and does not belong to the text. Okay? So, this Italian pastor is making this argument.

Και υπήρχε εκεί ένας ποιμένας από την Ιταλία, και προέβαλε ένα από τα ανόητα επιχειρήματα σχετικά με αυτό το εδάφιο. Και αυτό που είπε ήταν—και υπάρχουν αρκετά ανόητα επιχειρήματα σχετικά με το «Καθημερινό», ώστε να βρίσκετε αυτό το ανόητο επιχείρημα να χρησιμοποιείται συχνά, και θα το καταχωρίσουμε εδώ στα πρακτικά. Λέγει: «Τότε είδα, σε σχέση με το —daily’ (Daniel 8:12), ότι η λέξη —sacrifice’ προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως». Εδώ είναι το ανόητο επιχείρημα: Λέγουν ότι η Ellen White δεν υποστηρίζει εδώ το «Καθημερινό»· υποστηρίζει την κατανόηση των Πρωτοπόρων ότι η λέξη sacrifice προστέθηκε από ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο. Εντάξει; Λοιπόν, αυτός ο Ιταλός ποιμένας προβάλλει αυτό το επιχείρημα.

And I said, "Well, explain the next sentence to me, Pastor."

Και είπα: «Λοιπόν, εξηγήστε μου την επόμενη πρόταση, Πάστορα».

The next sentence says, "When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; . . . ." This is not about the correct view of the word sacrifice being added by human wisdom. Ellen White here—and this is a hard one, this is a hard one for these people that are refusing to hear and are refusing to see in Adventism today. This paragraph, there are probably more theologians have lost their salvation over this paragraph than any other paragraph in the Spirit of Prophecy. I am not exaggerating; I think that is probably accurate.

Η επόμενη πρόταση λέει: «Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι στη σωστή άποψη περί του —daily“· . . . .» Αυτό δεν αφορά τη σωστή άποψη ότι η λέξη sacrifice προστέθηκε από ανθρώπινη σοφία. Η Έλλεν Ουάιτ εδώ—and this is a hard one, this is a hard one for these people that are refusing to hear and are refusing to see in Adventism today. Αυτή η παράγραφος, πιθανότατα περισσότεροι θεολόγοι έχουν χάσει τη σωτηρία τους εξαιτίας αυτής της παραγράφου παρά εξαιτίας οποιασδήποτε άλλης παραγράφου στο Πνεύμα της Προφητείας. Δεν υπερβάλλω· νομίζω ότι αυτό είναι πιθανότατα ακριβές.

In the early part of the 20th Century when the false view of the Daily is being introduced into Adventism, everyone that was fighting about it on both sides of the issue knew that they were fighting about this paragraph. When Stephen Haskell came to the defense of the Pioneer view that the Daily was Paganism, what did he do? He reprinted this 1843 Chart, and he put this paragraph on the bottom. So this paragraph is the focus of controversy, and it is here where many, many men have fallen on their swords and died.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η ψευδής άποψη περί του «Καθημερινού» εισαγόταν στον Αντβεντισμό, όλοι όσοι αντιμάχονταν επ’ αυτού, και από τις δύο πλευρές του ζητήματος, γνώριζαν ότι αγωνίζονταν σχετικά με αυτή την παράγραφο. Όταν ο Stephen Haskell ανέλαβε να υπερασπιστεί την άποψη των Πρωτοπόρων ότι το «Καθημερινό» ήταν ο Παaganισμός, τι έκανε; Επανεξέδωσε αυτό το Διάγραμμα του 1843 και τοποθέτησε αυτή την παράγραφο στο κάτω μέρος. Επομένως, αυτή η παράγραφος αποτελεί το επίκεντρο της διαμάχης, και εδώ είναι όπου πάρα πολλοί άνδρες έπεσαν πάνω στα ίδια τους τα ξίφη και πέθαναν.

So, at a minimum level of what I want you to see here, because you have men like recently, Steve Wohlberg of White Horse Ministries, he has been opposing this message. And one of his arguments is, "Well, Ellen White never had a position on the Daily, so I don't have to have one," which was just an absolutely foolish position. But, even if we grant him the possibility that Ellen White did not have a position on it, what does she say in this quote? She says that the Pioneers had the correct view of it. Even if she did not know what it was, here she is saying that there is a correct view, which means there are a wrong view, maybe several wrong views.

Έτσι, στο ελάχιστο επίπεδο αυτού που θέλω να δείτε εδώ, επειδή υπάρχουν άνθρωποι όπως προσφάτως ο Steve Wohlberg των White Horse Ministries, ο οποίος έχει εναντιωθεί σε αυτό το μήνυμα. Και ένα από τα επιχειρήματά του είναι: «Λοιπόν, η Ellen White δεν είχε ποτέ κάποια θέση σχετικά με το “Daily”, άρα ούτε εγώ χρειάζεται να έχω», πράγμα που ήταν απλώς μια απολύτως ανόητη θέση. Αλλά, ακόμη κι αν του παραχωρήσουμε την πιθανότητα ότι η Ellen White δεν είχε θέση επ’ αυτού, τι λέγει σε αυτό το απόσπασμα; Λέγει ότι οι Πρωτοπόροι είχαν τη σωστή άποψη γι’ αυτό. Ακόμη κι αν δεν γνώριζε τι ήταν, εδώ λέγει ότι υπάρχει μία σωστή άποψη, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει και λανθασμένη άποψη, ίσως και περισσότερες από μία λανθασμένες απόψεις.

You have men like Vance Ferrell. Vance Ferrell; people have confidence in Vance Ferrell's prophetic interpretations, and I do not know why. Vance Ferrell is not the only one but he is one of the men that says that the Daily represents both Paganism and Christ's Sanctuary ministry. Okay? He is saying that this symbol represents Satan and Christ.

Έχετε ανθρώπους όπως ο Vance Ferrell. Ο Vance Ferrell· οι άνθρωποι έχουν εμπιστοσύνη στις προφητικές ερμηνείες του Vance Ferrell, και δεν γνωρίζω γιατί. Ο Vance Ferrell δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι ένας από εκείνους που λέγουν ότι το «Καθημερινόν» αντιπροσωπεύει τόσο τον Παγανισμό όσο και τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο. Εντάξει; Λέγει ότι αυτό το σύμβολο αντιπροσωπεύει τον Σατανά και τον Χριστό.

What kind of discernment is being employed with that kind of reasoning?

Τι είδους διάκριση ασκείται με αυτού του είδους τη συλλογιστική;

Okay, Sister White, no matter what the Daily represents here, she says there is a correct view. So, we can at least agree with that premise here, right?

Εντάξει, Αδελφή Γουάιτ, ανεξάρτητα από το τι αντιπροσωπεύει εδώ το «Καθημερινόν», εκείνη λέει ότι υπάρχει μία ορθή άποψη. Επομένως, μπορούμε τουλάχιστον να συμφωνήσουμε με αυτή την προκείμενη θέση εδώ, σωστά;

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union exited, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced,"—

Τότε είδα, σε σχέση με το «καθημερινόν» (Daniel 8:12), ότι η λέξη «θυσία» προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς τη σωστή άποψη περί του «καθημερινού»· αλλά μέσα στη σύγχυση μετά το 1844, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις,»

This is what I told the Italian pastor. I said, "Okay. Can you give me any historical references where after 1844 there were other views about the word sacrifice that have been embraced?

Αυτό είπα στον Ιταλό ποιμένα. Είπα: «Εντάξει. Μπορείτε να μου δώσετε κάποιες ιστορικές αναφορές όπου, μετά το 1844, υιοθετήθηκαν άλλες απόψεις σχετικά με τη λέξη “sacrifice”;»

And he kind of backed out of that at this point.

Και κατά κάποιον τρόπο υπαναχώρησε από αυτό σε αυτό το σημείο.

Since 1844 other views of the Daily have been embraced, and what have they produced? Darkness and confusion.

Από το 1844 έχουν υιοθετηθεί και άλλες απόψεις περί του «Διαρκούς», και τι έχουν παραγάγει; Σκότος και σύγχυση.

Underline "darkness and confusion," because when Sister White further talks about the Daily, she talks about darkness and confusion, and we are going to show you some of those this morning.

Υπογραμμίστε το «σκότος και σύγχυση», διότι όταν η Αδελφή White μιλά περαιτέρω για το Ημερήσιον, μιλά για σκότος και σύγχυση, και πρόκειται να σας δείξουμε μερικά από αυτά σήμερα το πρωί.

Take the wrong view of the Daily and it produces darkness and confusion.

Η υιοθέτηση εσφαλμένης άποψης περί του «Διαρκούς» γεννά σκότος και σύγχυση.

"Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test."

«Ο χρόνος δεν έχει αποτελέσει δοκιμασία από το 1844, και δεν θα αποτελέσει ποτέ ξανά δοκιμασία.»

So, in connection with the Daily you see here, here is the argument. Here is the argument today; here is the argument that was introduced by Ellen White's son. It was introduced by others, but he is the one that put it into the historical record of Adventism. It is that when you read this passage, the context of time setting is what you need to understand.

Έτσι, σε σχέση με το «Καθημερινόν» που βλέπετε εδώ, ιδού το επιχείρημα. Ιδού το επιχείρημα σήμερα· ιδού το επιχείρημα που εισήχθη από τον υιό της Έλλεν Γουάιτ. Εισήχθη από άλλους, αλλά εκείνος είναι αυτός που το κατέγραψε στην ιστορική παράδοση του Αντβεντισμού. Είναι το εξής: όταν διαβάζετε αυτό το απόσπασμα, εκείνο που χρειάζεται να κατανοήσετε είναι το πλαίσιο του καθορισμού χρόνου.

—"other views have been embraced,"—in concerning the Daily—"and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

—«Άλλες απόψεις έχουν υιοθετηθεί»,—σχετικά με το «Καθημερινόν»,—«και επακολούθησαν σκότος και σύγχυσις. Ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμή από το 1844, και δεν θα είναι ποτέ πλέον δοκιμή.»

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time."

Ο Κύριος μού έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να πορευθεί και να κηρυχθεί προς τα διασκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, αλλά δεν πρέπει να εξαρτάται από χρόνο.

Do you see why Willy White is saying that we need to see the context of time-setting?

Βλέπετε γιατί ο Ουίλλυ Ουάιτ λέγει ότι χρειάζεται να δούμε το πλαίσιο του καθορισμού χρόνου;

It talks about the confusion that the wrong views of the Daily produced, time has not been a test; and then there is a paragraph about time setting.

Ομιλεί περί της συγχύσεως που προκάλεσαν οι εσφαλμένες αντιλήψεις περί του «Καθημερινού»· ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμή· και έπειτα υπάρχει μία παράγραφος περί του καθορισμού χρόνου.

Okay, this is what you have to understand: This paragraph about time setting, it was not in the original source document; and, the statement about time has not been a test, that sentence has been altered. It misrepresents Ellen White's original thought. She did not connect anything about time setting with the Daily. This is what we want to look at this morning.

Εντάξει, αυτό είναι που πρέπει να κατανοήσετε: Αυτή η παράγραφος σχετικά με τον καθορισμό χρόνου δεν βρισκόταν στο πρωτότυπο έγγραφο της πηγής· και η δήλωση ότι ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία, αυτή η πρόταση έχει αλλοιωθεί. Παραποιεί την αρχική σκέψη της Έλεν Ουάιτ. Εκείνη δεν συνέδεσε τίποτε σχετικό με τον καθορισμό χρόνου με το Καθημερινό. Αυτό είναι που θέλουμε να εξετάσουμε αυτό το πρωί.

So, as I said, we are not going to read all these pages. I am just going to make sure that you have them in your possession so you can test what I am saying; because, as a human being, there is a possibility that I am misleading you.

Λοιπόν, όπως είπα, δεν πρόκειται να διαβάσουμε όλες αυτές τις σελίδες. Απλώς θα φροντίσω να τις έχετε στην κατοχή σας, ώστε να μπορείτε να εξετάσετε όσα λέω· διότι, ως ανθρώπινο ον, υπάρχει το ενδεχόμενο να σας παραπλανώ.

Arthur White—"The Context of Time Setting"

Άρθουρ Γουάιτ—«Το Πλαίσιο του Καθορισμού Χρόνου»

"The advocates of the old view maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith.

Οι υποστηρικτές της παλαιάς απόψεως υποστήριζαν ότι η διατύπωση αυτής της δήλωσης [Early Writings, 74–75.] έθετε την επιδοκιμασία του Ουρανού επί της απόψεως περί του «παντοτεινού», όπως αυτή υποστηρίχθηκε από τον Μίλλερ και αργότερα επαναλήφθηκε από τον Ουρία Σμιθ.

Arthur White, the son of Willy White, in his six-volume set about the history of Ellen White, speaking of his father's position rejecting the correct view of the Daily, he says, in EGW, volume 6, on page 252,

Ο Άρθουρ Γουάιτ, ο υιός του Γουίλλυ Γουάιτ, στο εξάτομο έργο του σχετικά με την ιστορία της Έλεν Γουάιτ, αναφερόμενος στη θέση του πατέρα του, η οποία απέρριπτε την ορθή άποψη περί του «Καθημερινού», λέγει, στο EGW, τόμος 6, στη σελίδα 252,

"The advocates of the old view"—that the Daily represented Paganism—"maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."—

«Οι υποστηρικτές της παλαιάς απόψεως»—ότι το «Καθημερινόν» αντιπροσώπευε τον Παγανισμό—«υποστήριζαν ότι η διατύπωση αυτής της δηλώσεως [Early Writings, 74–75.] έθετε την επιδοκιμασία του Ουρανού επί της απόψεως περί του καθημερινού την οποία υποστήριζε ο Miller και την οποία αργότερα επανέλαβε ο Uriah Smith.»

If Arthur White was going to be a genuine, accurate historian, do you know what he would have said there? He would have just put one word in there; but, Arthur White, he missed the boat here. He would have said, "The advocates of the old view maintained [correctly] that the wording of this statement, —maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74-75.],' placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."

Εάν ο Άρθουρ Ουάιτ επρόκειτο να είναι γνήσιος, ακριβής ιστορικός, γνωρίζετε τι θα είχε πει εκεί; Θα είχε απλώς προσθέσει μία λέξη εκεί· αλλά ο Άρθουρ Ουάιτ, εδώ έχασε το νόημα. Θα είχε πει: «Οι υποστηρικτές της παλαιάς απόψεως υποστήριζαν [ορθώς] ότι η διατύπωση αυτής της δηλώσεως, —υποστήριζαν ότι η διατύπωση αυτής της δηλώσεως [Early Writings, 74-75.],— έθετε την επικύρωση του Ουρανού επί της απόψεως περί του “daily”, όπως την υποστήριζε ο Μίλλερ και όπως αργότερα επανέλαβε ο Ουρία Σμιθ.»

But he does not put correctly in there. He is just saying what they maintain, like there is the possibility that they were maintaining a wrong position. But they were not; they had the right position.

Αλλά δεν το διατυπώνει εκεί ορθώς. Απλώς λέγει αυτό που εκείνοι υποστηρίζουν, σαν να υπήρχε η πιθανότητα να υποστήριζαν εσφαλμένη θέση. Αλλά δεν συνέβαινε αυτό· είχαν τη σωστή θέση.

—"The new-view advocates"—his father, Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, and I will not go there right now—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting."—

—«Οι υποστηρικτές της νέας άποψης»—ο πατέρας του, ο Willy, ο A. G. Daniells, ο W. W. Prescott, και δεν θα επεκταθώ τώρα επ’ αυτού—«υποστήριζαν ότι η δήλωση πρέπει να εκληφθεί μέσα στο συμφραζόμενό της — το συμφραζόμενο του καθορισμού χρόνου».

We just told you their argument in Early Writings, page 74.

Μόλις σας παραθέσαμε το επιχείρημά τους στο Early Writings, σελίδα 74.

—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting. Ellen White's repeated statements that I have no light on the point' (Letter 226, 1908) and I am unable to define clearly the points that are questioned' (Letter 250, 1908), and her inability to make a definite statement when the question was urged upon her, seemed to give support to their conclusion. They were confident also that the messages given through Ellen White would not conflict with the clearly established events of history." Arthur White, EGW, volume 6, 252.

—«Οι υποστηρικτές της νέας άποψης υποστήριζαν ότι η δήλωση έπρεπε να ληφθεί μέσα στο συμφραζόμενό της—το συμφραζόμενο του καθορισμού χρόνου. Οι επανειλημμένες δηλώσεις της Ellen White ότι “I have no light on the point” (Letter 226, 1908) και “I am unable to define clearly the points that are questioned” (Letter 250, 1908), καθώς και η αδυναμία της να προβεί σε οριστική δήλωση όταν το ζήτημα της τέθηκε επιτακτικά, φαίνονταν να υποστηρίζουν το συμπέρασμά τους. Ήταν επίσης πεπεισμένοι ότι τα μηνύματα που δόθηκαν μέσω της Ellen White δεν θα έρχονταν σε σύγκρουση με τα σαφώς εδραιωμένα γεγονότα της ιστορίας.» Arthur White, EGW, τόμος 6, 252.

The Original Version—Review and Herald, November 1, 1850

Η Πρωτότυπη Έκδοση—Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850

And Early Writings, page 74, when was it printed? 1882; the book Early Writings was printed in 1882.

Και το Early Writings, στη σελίδα 74, πότε εκτυπώθηκε; Το 1882· το βιβλίο Early Writings εκτυπώθηκε το 1882.

But where in the passage of Early Writings that we are considering is originally found is in the Review and Herald, November 1, 1850, and you have that in your notes. And it is several paragraphs, and as I have said, we are not going to read them all.

Αλλ’ εκεί όπου αρχικώς βρίσκεται το απόσπασμα των Early Writings που εξετάζουμε είναι στο Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850, και το έχετε αυτό στις σημειώσεις σας. Και αποτελείται από αρκετές παραγράφους, και, όπως είπα, δεν πρόκειται να τις διαβάσουμε όλες.

We see four paragraphs on page 2, then four paragraphs on page 3:

Βλέπουμε τέσσερις παραγράφους στη σελίδα 2, έπειτα τέσσερις παραγράφους στη σελίδα 3:

"Dear Brethren and Sisters I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God's people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message —sell that ye have and give alms' had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the —loaves and fishes.' Such had much better been at home laboring with their hands, —the thing that is good,' to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

«Αγαπητοί Αδελφοί και Αδελφές, επιθυμώ να σας δώσω ένα σύντομο περίγραμμα εκείνου που ο Κύριος μού έδειξε προσφάτως σε όραμα. Μου εδείχθη η ωραιότητα του Ιησού και η αγάπη που έχουν οι άγγελοι ο ένας προς τον άλλον. Είπε ο άγγελος—Δεν δύνασθε να ιδείτε την αγάπη τους;—ακολουθείτε αυτήν. Έτσι ακριβώς ο λαός του Θεού πρέπει να αγαπά ο ένας τον άλλον. Καλύτερα μάλιστα ας πέφτει η μομφή επάνω σου παρά επάνω σε αδελφό. Είδα ότι το μήνυμα—«πωλήσατε τα υπάρχοντά σας και δώσατε ελεημοσύνην»—δεν είχε δοθεί από μερικούς στο καθαρό του φως· ότι ο αληθινός σκοπός των λόγων του Σωτήρος μας δεν είχε παρουσιασθεί σαφώς. Είδα ότι ο σκοπός της πωλήσεως δεν ήταν να δίδεται σε εκείνους που είναι ικανοί να εργάζονται και να συντηρούν τον εαυτό τους, αλλά να διαδίδεται η αλήθεια. Είναι αμαρτία να υποστηρίζονται και να ενθαρρύνονται στην αργία εκείνοι που είναι ικανοί να εργάζονται. Μερικοί υπήρξαν ζηλωταί να παρευρίσκονται σε όλες τις συναθροίσεις· όχι για να δοξάζουν τον Θεό, αλλά για τους—«άρτους και τα ιχθύδια». Οι τοιούτοι θα ήταν πολύ καλύτερα να βρίσκονται στο σπίτι εργαζόμενοι με τα χέρια τους, «το αγαθόν», ώστε να προμηθεύουν τις ανάγκες των οικογενειών τους και να έχουν κάτι να δίδουν προς στήριξη της πολυτίμου υποθέσεως της παρούσης αληθείας.»

"Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

Μερικοί, είδα, είχαν σφάλει προσευχόμενοι για να θεραπευθούν οι ασθενείς ενώπιον απίστων. Εάν κάποιος μεταξύ ημών είναι ασθενής και προσκαλεί τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας να προσευχηθούν επ’ αυτόν, σύμφωνα με το Ιακώβου 5:14, 15, οφείλομεν να ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιησού. Αυτός έβγαλε τους απίστους έξω από το δωμάτιο, και κατόπιν θεράπευσε τον ασθενή· έτσι και ημείς πρέπει να επιζητούμε να χωριζόμαστε από την απιστία εκείνων που δεν έχουν πίστη, όταν προσευχόμαστε για τους ασθενείς μεταξύ ημών.

"Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

Τότε η προσοχή μου στράφηκε πάλι στον καιρό κατά τον οποίο ο Ιησούς πήρε τους μαθητές του ιδιαιτέρως, σε ένα ανώγειο, και πρώτα ένιψε τα πόδια τους, και έπειτα τους έδωσε να φάγουν από τον άρτο τον τεθραυσμένο, για να παριστάνει το συντετριμμένο σώμα του, και από τον χυμό της αμπέλου, για να παριστάνει το εκχυθέν αίμα του. Είδα ότι όλοι πρέπει να πράττουν αυτά με επίγνωση και κατανόηση, και να ακολουθούν το παράδειγμα του Ιησού σε αυτά τα πράγματα, και όταν επιτελούν αυτές τις τελετές, να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο χωρισμένοι από τους απίστους.

"Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

Τότε μου εδείχθη ότι οι επτά τελευταίες πληγές θα εκχυθούν, αφού ο Ιησούς εξέλθει από το Αγιαστήριο. Είπε ο άγγελος—Είναι η οργή του Θεού και του Αρνίου που επιφέρει την καταστροφή ή τον θάνατο των ασεβών. Με τη φωνή του Θεού οι άγιοι θα είναι ισχυροί και φοβεροί ως στράτευμα με σημαίες· αλλά τότε δεν θα εκτελέσουν την γεγραμμένη κρίση. Η εκτέλεση της κρίσεως θα γίνει κατά το τέλος των 1000 ετών.

"After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that —pierced him,' being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

«Αφού οι άγιοι μεταβληθούν σε αθανασία, και αρπαχθούν μαζί, και λάβουν τις άρπες τους, τα στέμματά τους κτλ., και εισέλθουν στην Αγία Πόλη, ο Ιησούς και οι άγιοι κάθονται σε κρίση. Τα βιβλία ανοίγονται, το βιβλίο της ζωής και το βιβλίο του θανάτου· το βιβλίο της ζωής περιέχει τα αγαθά έργα των αγίων, και το βιβλίο του θανάτου περιέχει τα πονηρά έργα των ασεβών. Τα βιβλία αυτά συγκρίθηκαν με το Βιβλίο του Νόμου, τη Βίβλο, και σύμφωνα με αυτό κρίθηκαν. Οι άγιοι, σε ενότητα με τον Ιησού, εκφέρουν την κρίση τους επάνω στους νεκρούς ασεβείς. Ιδού! είπε ο άγγελος, οι άγιοι κάθονται σε κρίση, σε ενότητα με τον Ιησού, και αποδίδουν στον καθένα από τους ασεβείς σύμφωνα με τα έργα που έγιναν δια του σώματος, και σημειώνεται δίπλα στα ονόματά τους ό,τι πρέπει να λάβουν κατά την εκτέλεση της κρίσεως. Αυτό, είδα, ήταν το έργο των αγίων με τον Ιησού, στην Αγία Πόλη, προτού αυτή κατεβεί στη γη, κατά τη διάρκεια των 1000 ετών. Κατόπιν, στο τέλος των 1000 ετών, ο Ιησούς, και οι άγγελοι, και όλοι οι άγιοι μαζί του, αφήνουν την Αγία Πόλη, και ενώ αυτός κατεβαίνει μαζί τους προς τη γη, οι νεκροί ασεβείς ανασταίνονται, και τότε αυτοί ακριβώς οι άνδρες που —τον εξεκέντησαν,— όταν αναστηθούν, θα τον δουν από μακριά μέσα σε όλη του τη δόξα, με τους αγγέλους και τους αγίους μαζί του, και θα θρηνήσουν εξαιτίας του. Θα δουν τα ίχνη των ήλων στα χέρια του και στα πόδια του, και το σημείο όπου έμπηξαν τη λόγχη στην πλευρά του. Τα ίχνη των ήλων και της λόγχης θα είναι τότε η δόξα του. Στο τέλος των 1000 ετών είναι που ο Ιησούς στέκεται επάνω στο Όρος των Ελαιών, και το όρος σχίζεται στα δύο, και γίνεται μια απέραντη πεδιάδα, και εκείνοι που φεύγουν εκείνον τον καιρό είναι οι ασεβείς, που μόλις έχουν αναστηθεί. Τότε η Αγία Πόλη κατεβαίνει και εγκαθίσταται στην πεδιάδα.»

"Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, —Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.' We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

Τότε ο Σατανάς εμποτίζει με το πνεύμα του τους ασεβείς που έχουν αναστηθεί. Τους κολακεύει λέγοντάς τους ότι ο στρατός μέσα στην Πόλη είναι μικρός, ενώ ο δικός του στρατός είναι μεγάλος, και ότι μπορούν να υπερνικήσουν τους αγίους και να καταλάβουν την Πόλη. Ενώ ο Σατανάς συνάθροιζε τον στρατό του, οι άγιοι βρίσκονταν μέσα στην Πόλη, ατενίζοντας την ωραιότητα και τη δόξα του Παραδείσου του Θεού. Ο Ιησούς ήταν επικεφαλής τους, οδηγώντας τους. Ξαφνικά ο γλυκύς Σωτήρας έφυγε από ανάμεσά μας· αλλά σύντομα ακούσαμε τη γλυκιά φωνή του να λέγει: «Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν βασιλείαν τὴν ἡτοιμασμένην δι’ ὑμᾶς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου». Συγκεντρωθήκαμε γύρω από τον Ιησού, και ακριβώς καθώς έκλεινε τις πύλες της Πόλεως, εκφωνήθηκε η κατάρα εναντίον των ασεβών. Οι πύλες έκλεισαν. Τότε οι άγιοι χρησιμοποίησαν τις πτέρυγές τους και ανέβηκαν στην κορυφή του τείχους της Πόλεως. Και ο Ιησούς ήταν μαζί τους· ο στέφανός του έλαμπε λαμπρός και ένδοξος. Ήταν στέφανος μέσα σε στέφανο, επτά στον αριθμό. Οι στέφανοι των αγίων ήταν από καθαρότατο χρυσό, στολισμένοι με αστέρες. Τα πρόσωπά τους έλαμπαν από δόξα, διότι ήσαν η ακριβής εικόνα του Ιησού· και καθώς ανέρχονταν και κινούνταν όλοι μαζί προς την κορυφή της Πόλεως, καταλήφθηκα από έκσταση ενώπιον του θεάματος.

"Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

Τότε οι ασεβείς είδαν τι είχαν χάσει· και πυρ εξεπνεύσθη από τον Θεό επ’ αυτούς και τους κατέφαγε. Αυτή ήταν η Εκτέλεση της Κρίσεως. Τότε οι ασεβείς έλαβαν σύμφωνα με όσα οι άγιοι, σε ενότητα με τον Ιησού, είχαν αποδώσει εις αυτούς κατά τη διάρκεια των 1000 ετών. Το ίδιο πυρ από τον Θεό, που κατέφαγε τους ασεβείς, εξάγνισε ολόκληρη τη γη. Τα συντετριμμένα, τραχέα όρη ετήκοντο από σφοδρό καύμα, και η ατμόσφαιρα επίσης, και όλη η καλαμιά κατεναλώθη. Τότε η κληρονομία μας ανοίχθηκε εμπρός μας, ένδοξη και ωραία, και κληρονομήσαμε ολόκληρη τη γη, ανακαινισμένη. Όλοι αναβοήσαμε με δυνατή φωνή: Δόξα, Αλληλούια.

"I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd."—

Είδα επίσης ότι οι ποιμένες πρέπει να συμβουλεύονται εκείνους προς τους οποίους έχουν βάσιμους λόγους να τρέφουν εμπιστοσύνη, εκείνους που έχουν σταθεί μέσα σε όλα τα αγγέλματα και είναι σταθεροί σε όλη την παρούσα αλήθεια, προτού υποστηρίξουν οποιοδήποτε νέο και σημαντικό σημείο, το οποίο ενδέχεται να νομίζουν ότι υποστηρίζεται από τη Βίβλο. Τότε οι ποιμένες θα είναι τελείως ενωμένοι, και η ενότητα των ποιμένων θα γίνεται αισθητή από την εκκλησία. Είδα ότι μια τέτοια πορεία θα απέτρεπε ολέθριους διχασμούς, και τότε δεν θα υπήρχε κίνδυνος να διαιρεθεί το πολύτιμο ποίμνιο και να διασκορπιστούν τα πρόβατα, χωρίς ποιμένα.»—

And then it concludes with five more paragraphs which I have in a box for you, because these five paragraphs out of the article are the ones that are going to end up in Early Writings. That is why these final five paragraphs have the box around them.

Και κατόπιν καταλήγει με ακόμη πέντε παραγράφους, τις οποίες έχω θέσει μέσα σε ένα πλαίσιο για σας, διότι αυτές οι πέντε παράγραφοι από το άρθρο είναι εκείνες που τελικώς θα περιληφθούν στα Early Writings. Γι’ αυτό οι τελευταίες αυτές πέντε παράγραφοι περιβάλλονται από το πλαίσιο.

"September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

«Την 23ην Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε ότι είχε εκτείνει την χείρα αυτού εκ δευτέρου διά να ανακτήσει το υπόλοιπον του λαού αυτού, και ότι αι προσπάθειαι έπρεπε να διπλασιασθούν εν τω καιρώ τούτω της συνάξεως. Εν τω καιρώ του διασκορπισμού ο Ισραήλ επατάχθη και διεσπάσθη· αλλ’ ήδη, εν τω καιρώ της συνάξεως, ο Θεός θέλει ιατρεύσει και επιδέσει τον λαόν αυτού. Εν τω διασκορπισμώ, αι προσπάθειαι αι γενόμεναι προς διάδοσιν της αληθείας είχον ελάχιστον αποτέλεσμα, επέτυχον ολίγα ή ουδέν· αλλ’ εν τω καιρώ της συνάξεως, όταν ο Θεός έθεσε την χείρα αυτού διά να συνάξει τον λαόν αυτού, αι προσπάθειαι προς διάδοσιν της αληθείας θέλουσιν έχει το προωρισμένον αυτών αποτέλεσμα. Πάντες πρέπει να είναι ηνωμένοι και ζηλωταί εν τω έργω. Είδον ότι ήτο αισχύνη δι’ οιονδήποτε να αναφέρηται εις τον διασκορπισμόν προς άντλησιν παραδειγμάτων διά να κυβερνώμεθα τώρα εν τη συνάξει· διότι, εάν ο Θεός δεν πράξη περισσότερα δι’ ημάς τώρα παρ’ όσα έπραξε τότε, ο Ισραήλ ουδέποτε θέλει συναχθή. Είναι εξ ίσου αναγκαίον να δημοσιεύηται η αλήθεια εις έντυπον, καθώς και να κηρύττηται.»

"The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

«Ο Κύριος μού έδειξε ότι το διάγραμμα του 1843 είχε κατευθυνθεί από το χέρι Του και ότι κανένα μέρος του δεν έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήταν όπως τους ήθελε. Ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και έκρυβε ένα λάθος σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη μπορεί να το δει, έως ότου αποσύρθηκε το χέρι Του.

"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

Τότε είδα, σε σχέση με το «Καθημερινόν», ότι η λέξη «θυσία» προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε την ορθή αντίληψη περί αυτού σε εκείνους που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς την ορθή αντίληψη του «Καθημερινού»· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση.

"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

Ο Κύριος μού έδειξε ότι ο χρόνος δεν είχε αποτελέσει δοκιμασία από το 1844, και ότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει ποτέ ξανά δοκιμασία.

"Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850."

Κατόπιν, η προσοχή μου στράφηκε σε μερικούς που βρίσκονται στη μεγάλη πλάνη, ότι οι άγιοι πρόκειται ακόμη να μεταβούν στην Παλαιά Ιερουσαλήμ κτλ., πριν έλθει ο Κύριος. Μια τέτοια αντίληψη είναι υπολογισμένη να αποσπάσει τον νου και το ενδιαφέρον από το παρόν έργο του Θεού, υπό το άγγελμα του τρίτου αγγέλου· διότι, εάν πρόκειται να μεταβούμε στην Ιερουσαλήμ, τότε ο νους μας φυσικά θα είναι εκεί, και τα μέσα μας θα παρακρατηθούν από άλλες χρήσεις, για να μεταφερθούν οι άγιοι στην Ιερουσαλήμ. Είδα ότι ο λόγος για τον οποίο αφέθηκαν να περιπέσουν σε αυτή τη μεγάλη πλάνη είναι ότι δεν έχουν ομολογήσει και εγκαταλείψει τις πλάνες τους, στις οποίες βρίσκονταν επί σειρά ετών στο παρελθόν.» Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850.

Do you see them? Do you know what I am talking about?

Τους βλέπετε; Ξέρετε για τι πράγμα μιλώ;

Okay. If we go into these five final paragraphs, you will see some things that are different in the original than you will find in Early Writings, page 74.

Εντάξει. Εάν προχωρήσουμε σε αυτές τις πέντε τελευταίες παραγράφους, θα δείτε ορισμένα πράγματα που είναι διαφορετικά στο πρωτότυπο από εκείνα που θα βρείτε στο Early Writings, σελίδα 74.

FROM THE AUDIENCE: So, you are saying these in the box are the originals?

ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Λοιπόν, λέτε ότι αυτά μέσα στο κουτί είναι τα πρωτότυπα;

These in the box, these are the last five paragraphs in this original article, and this box is around them. These five paragraphs are what ultimately end up in Early Writings, page 74.

Αυτά μέσα στο πλαίσιο είναι οι τελευταίες πέντε παράγραφοι αυτού του πρωτότυπου άρθρου, και το πλαίσιο περιβάλλει αυτές ακριβώς. Αυτές οι πέντε παράγραφοι είναι εκείνες που τελικώς περιλαμβάνονται στο Early Writings, σελίδα 74.

But, when was this printed, when was this written? November 1850.

Αλλά, πότε τυπώθηκε αυτό, πότε γράφτηκε; Νοέμβριος 1850.

So, I have in bold-faced the things that are going to be changed from these five paragraphs. There is going to be a metamorphosis with this; because, in the very near future in 1851 the book A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White is going to be printed and they are going to take these paragraphs and put them in A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White. And from here [article in Review and Herald, November 1850] to A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White there are some minor editorial changes that happened to these five paragraphs. And then from A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White in 1851 to Early Writings in 1882, there are some more editorial changes, and those editorial changes are what make Early Writings, page 74, convoluted.

Ἐπομένως, ἔχω θέσει με ἔντονα στοιχεῖα ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν ἀπὸ αὐτὲς τὶς πέντε παραγράφους. Ἐπὶ τούτου πρόκειται νὰ λάβῃ χώραν μία μεταμόρφωσις· διότι, στὸ πολὺ ἐγγὺς μέλλον, τὸ 1851, πρόκειται νὰ ἐκτυπωθῇ τὸ βιβλίο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, καὶ θὰ λάβουν αὐτὲς τὶς παραγράφους καὶ θὰ τὶς θέσουν στὸ A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White. Καὶ ἀπὸ ἐδῶ [ἄρθρον στὸ Review and Herald, November 1850] ἕως τὸ A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ὑπάρχουν ὀρισμένες μικρὲς συντακτικὲς μεταβολὲς ποὺ ἔγιναν σὲ αὐτὲς τὶς πέντε παραγράφους. Καὶ ἔπειτα, ἀπὸ τὸ A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White τοῦ 1851 ἕως τὰ Early Writings τοῦ 1882, ὑπάρχουν ἀκόμη μερικὲς συντακτικὲς μεταβολές, καὶ αὐτὲς οἱ συντακτικὲς μεταβολὲς εἶναι ἐκεῖνες ποὺ καθιστοῦν τὰ Early Writings, σελίς 74, δυσνόητα.

So, in these five paragraphs that conclude in the original manuscript, in the first paragraph, "September 23d, the Lord showed me . . . ," that is going to be changed.

Ἐπομένως, σ’ αὐτές τις πέντε παραγράφους που καταλήγουν στο πρωτότυπο χειρόγραφο, στην πρώτη παράγραφο, «23 Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε . . . », αυτό πρόκειται νὰ ἀλλαγῇ.

In the next paragraphs: "Then I saw . . ."; "Then I saw . . ."; The Lord showed me . . . "; and, "Then I was pointed to . . ."; these things get some minor adjustments.

Στις επόμενες παραγράφους: «Έπειτα είδα . . .»· «Έπειτα είδα . . .»· «Ο Κύριος μού έδειξε . . .»· και «Έπειτα η προσοχή μου στράφηκε προς . . .», τα σημεία αυτά υφίστανται ορισμένες μικρές προσαρμογές.

Shown Ten Primary Truths in Thirteen Paragraphs

Παρουσιάζονται Δέκα Κύριες Αλήθειες σε Δεκατρείς Παραγράφους

But, what I want you to see in these thirteen paragraphs from the original article, she has shown ten primary things.

Αλλά, αυτό που θέλω να δείτε σε αυτές τις δεκατρείς παραγράφους από το πρωτότυπο άρθρο είναι ότι έχει παρουσιάσει δέκα κύρια σημεία.

And now I remember why I have these things bold-faced. It is not because those are going to get changed. I am emphasizing something for you, if you will see, that in these thirteen paragraphs she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this. And when she was shown one thing, after she tells us about it, then she is shown something that is not necessarily connected to what she was just shown: "I was shown this . . . ; I was shown this . . . ; I was shown this . . . .

Και τώρα θυμάμαι γιατί έχω αυτά με έντονα στοιχεία. Δεν είναι επειδή αυτά πρόκειται να αλλάξουν. Τονίζω κάτι για εσάς, αν μπορείτε να δείτε, ότι σε αυτές τις δεκατρείς παραγράφους της εδείχθη τούτο . . . , της εδείχθη τούτο . . . , της εδείχθη τούτο . . . , της εδείχθη τούτο. Και όταν της εδείχθη ένα πράγμα, αφού μας το αφηγηθεί, κατόπιν της εδείχθη κάτι που δεν συνδέεται κατ’ ανάγκην με εκείνο που μόλις της είχε δειχθεί: «Μου εδείχθη τούτο . . . · μου εδείχθη τούτο . . . · μου εδείχθη τούτο . . . .»

You can check me out and read it for yourself, but she was shown ten primary truths in these thirteen paragraphs.

Μπορείτε να το ελέγξετε και να το διαβάσετε οι ίδιοι, αλλά σε αυτές τις δεκατρείς παραγράφους τής αποκαλύφθηκαν δέκα κύριες αλήθειες.

Here is what she was shown. She was shown about God's love, about offerings, about prayer for the sick, about the communion service, about the Seven Last Plagues connected with the Millennium, about new light, about the gathering after 1844, about the publishing work, about the 1843 Chart, about the "Daily," about "time" as a test, and about pilgrimages to Jerusalem. And if you read it carefully, this is not a flow of thought. This is a very, "I was shown this," and she records what she was shown; and, she was shown something that is not necessarily connected. You have to see that; because, as they begin to pull these paragraphs together, they begin to create the thought that she saying something that she really did not say.

Να τι της εδείχθη. Της εδείχθη σχετικά με την αγάπη του Θεού, σχετικά με προσφορές, σχετικά με προσευχή υπέρ των ασθενών, σχετικά με την τελετή της Θείας Κοινωνίας, σχετικά με τις Επτά Έσχατες Πληγές σε σύνδεση με τη Χιλιετία, σχετικά με νέο φως, σχετικά με τη συνάθροιση μετά το 1844, σχετικά με το εκδοτικό έργο, σχετικά με τον Χάρτη του 1843, σχετικά με το «Καθημερινόν», σχετικά με τον «χρόνο» ως δοκιμή, και σχετικά με προσκυνήματα στην Ιερουσαλήμ. Και, αν το διαβάσετε προσεκτικά, αυτό δεν αποτελεί ροή σκέψης. Αυτό είναι μάλλον ένα «μου εδείχθη αυτό», και εκείνη καταγράφει ό,τι της εδείχθη· και της εδείχθη κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην συνδεδεμένο. Πρέπει να το δείτε αυτό· διότι, καθώς αρχίζουν να συνάπτουν αυτές τις παραγράφους μεταξύ τους, αρχίζουν να δημιουργούν την εντύπωση ότι εκείνη λέγει κάτι που στην πραγματικότητα δεν είπε.

Review and Herald, November 1, 1850

Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850

Okay. Notice the first paragraph of the five paragraphs that we are dealing with from November 1850.

Εντάξει. Προσέξτε την πρώτη παράγραφο από τις πέντε παραγράφους με τις οποίες ασχολούμαστε από τον Νοέμβριο του 1850.

"September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached."—

«Την 23ην Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε ότι είχε εκτείνει την χείρα αυτού εκ δευτέρου διά να ανακτήσει το υπόλοιπον του λαού αυτού, και ότι αι προσπάθειαι έπρεπε να διπλασιασθούν εν τω καιρώ τούτω της συνάξεως. Εν τω καιρώ της διασποράς ο Ισραήλ επατάχθη και διεσπάσθη· αλλά τώρα, εν τω καιρώ της συνάξεως, ο Θεός θέλει ιατρεύσει και επιδέσει τον λαόν αυτού. Εν τη διασπορά, αι καταβαλλόμεναι προσπάθειαι προς διάδοσιν της αληθείας είχαν ελάχιστον αποτέλεσμα, επέτυχαν ελάχιστα ή ουδέν· αλλ’ εν τη συνάξει, όταν ο Θεός έθεσε την χείρα αυτού διά να συνάξει τον λαόν αυτού, αι προσπάθειαι προς διάδοσιν της αληθείας θέλουσιν έχει το προσδιωρισμένον αυτών αποτέλεσμα. Πάντες πρέπει να είναι ηνωμένοι και ζηλωταί εν τω έργω. Είδον ότι ήτο αισχύνη δι’ οιονδήποτε να αναφέρεται εις την διασποράν προς παραδείγματα διά να κυβερνώμεθα τώρα εν τη συνάξει· διότι, εάν ο Θεός δεν κάμη περισσότερα δι’ ημάς τώρα παρ’ ό,τι έκαμε τότε, ο Ισραήλ ουδέποτε ήθελε συναχθή. Είναι εξ ίσου αναγκαίον να δημοσιεύεται η αλήθεια εις έντυπον, καθώς και να κηρύττεται.»—

The last sentence from that paragraph, it says, "It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached." Okay. This thought is going to be dropped.

Η τελευταία πρόταση εκείνης της παραγράφου λέγει: «Είναι εξίσου αναγκαίο η αλήθεια να δημοσιεύεται σε έντυπο, όσο και να κηρύττεται». Εντάξει. Αυτή η σκέψη πρόκειται να εγκαταλειφθεί.

The second paragraph of the five that we are considering, where it says, "The Lord showed me," you see I have it underlined.

Η δεύτερη παράγραφος από τις πέντε που εξετάζουμε, εκεί όπου λέγει: «Ο Κύριος μού έδειξε», βλέπετε ότι την έχω υπογραμμίσει.

—"The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed."—

—«Ο Κύριος μού έδειξε ότι ο πίνακας του 1843 είχε καταρτισθεί υπό την καθοδήγηση της χειρός Του, και ότι κανένα μέρος του δεν έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήσαν όπως Αυτός τους ήθελε. Ότι η χείρ Του ήτο επάνω του και έκρυπτε ένα σφάλμα σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη δύναται να το διακρίνει, έως ότου η χείρ Του απεσύρθη.»—

The reason I have anything underlined in these four paragraphs at the top of the page is that those are going to have editorial changes when it gets reprinted in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White in 1851.

Ο λόγος για τον οποίο έχω υπογραμμίσει οτιδήποτε σε αυτές τις τέσσερις παραγράφους στην κορυφή της σελίδας είναι ότι θα υποστούν συντακτικές αλλαγές όταν επανεκδοθεί στο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White το 1851.

Okay. "The Lord showed me," is going to be changed; "by his hand" is going to be changed, "that no part of it should be altered" is going to be changed.

Εντάξει. Το «Ο Κύριος μού έδειξε» πρόκειται νὰ ἀλλαγῇ· τὸ «διὰ τῆς χειρὸς αὐτοῦ» πρόκειται νὰ ἀλλαγῇ· τὸ «ὅτι κανένα μέρος αὐτοῦ δὲν ἔπρεπε νὰ μεταβληθῇ» πρόκειται νὰ ἀλλαγῇ.

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Έπειτα, στην επόμενη παράγραφο με έντονους χαρακτήρες [τέταρτη παράγραφος] στη σελίδα, αναφέρεται,

—"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

—«Ο Κύριος μού έδειξε ότι ο χρόνος δεν είχε αποτελέσει δοκιμασία από το 1844, και ότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει ποτέ πλέον δοκιμασία.»—

"The Lord showed me," that is going to be changed. What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

«Ο Κύριος μού έδειξε»· αυτό πρόκειται να αλλάξει. Αυτό που πρόκειται να κάνουν τον επόμενο χρόνο στο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White είναι ότι θα λάβουν εκείνη την παράγραφο της μίας πρότασης και θα τη συνενώσουν με την προηγούμενη παράγραφο. Θα τη μετατρέψουν σε μία παράγραφο.

But, also, if a word or words are bold-faced, there is going to be some other types of changes; and, I will give you an example of what I mean.

Αλλά, επίσης, εάν μία λέξη ή λέξεις είναι με έντονους χαρακτήρες, θα υπάρξουν και κάποιες άλλες αλλαγές στη στοιχειοθεσία· και θα σας δώσω ένα παράδειγμα αυτού που εννοώ.

And in the third paragraph it says,

Και στην τρίτη παράγραφο λέει,

—"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed."—

—«Τότε είδα, σε σχέση με το —Καθημερινόν,’ ότι η λέξη —θυσία’ προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε την ορθή άποψη περί αυτού σε εκείνους που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς την ορθή άποψη του —Καθημερινού· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και επακολούθησαν σκότος και σύγχυση.»—

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Έπειτα, στην επόμενη παράγραφο με έντονους χαρακτήρες [τέταρτη παράγραφος] στη σελίδα, αναγράφεται,

"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

«Ο Κύριος μού έδειξε ότι ο Χρόνος δεν είχε αποτελέσει δοκιμασία από το 1844, και ότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει ποτέ ξανά δοκιμασία.»—

"The Lord showed me," that is going to be changed.

«Ο Κύριος μού έδειξε», αυτό πρόκειται να αλλάξει.

What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

Τον επόμενο χρόνο, στο έργο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, πρόκειται να λάβουν εκείνη τη μονοπρότατη παράγραφο και να τη συγχωνεύσουν με την προηγούμενη παράγραφο. Πρόκειται να τη μετατρέψουν σε μία παράγραφο.

And they are going to change "The Lord showed me" to "I was also shown." Okay? They are going to make those two paragraphs one paragraph, and they are going to change it to, "I was also shown," in 1851.

Και πρόκειται να αλλάξουν το «Ο Κύριος μού έδειξε» σε «Μου δείχθηκε επίσης». Εντάξει; Πρόκειται να καταστήσουν αυτές τις δύο παραγράφους μία παράγραφο, και πρόκειται να το αλλάξουν σε «Μου δείχθηκε επίσης», το 1851.

—"Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850.

—«Έπειτα η προσοχή μου στράφηκε σε μερικούς που βρίσκονται μέσα στη μεγάλη πλάνη, ότι οι άγιοι πρόκειται ακόμη να μεταβούν στην Παλαιά Ιερουσαλήμ κτλ., πριν έλθει ο Κύριος. Μια τέτοια αντίληψη είναι κατάλληλη να αποσπάσει τον νου και το ενδιαφέρον από το παρόν έργο του Θεού, υπό το μήνυμα του τρίτου αγγέλου· διότι, αν πρόκειται να μεταβούμε στην Ιερουσαλήμ, τότε ο νους μας θα είναι φυσικά εκεί, και τα μέσα μας θα παρακρατηθούν από άλλες χρήσεις, για να οδηγηθούν οι άγιοι στην Ιερουσαλήμ. Είδα ότι ο λόγος για τον οποίο αφέθηκαν να περιπέσουν σε αυτή τη μεγάλη πλάνη είναι ότι δεν ομολόγησαν ούτε εγκατέλειψαν τις πλάνες τους, στις οποίες βρίσκονταν επί σειρά ετών κατά το παρελθόν». Review and Herald, November 1, 1850.

But, when you get to Early Writings, do you know what they do? They drop the "I was also shown," where in Early Writings this one paragraph, it is going to say, "When union existed before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily,' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed." They dropped the "I was also shown," and the next sentence is, "time had not been a test since 1844." Suddenly you do not know that this thought about time not being a test is one of things that she was specifically shown. You believe that this was part of her light on the Daily in the false view producing confusion.

Αλλά, όταν φθάνετε στα Early Writings, γνωρίζετε τι κάνουν; Παραλείπουν το «Μου εδείχθη επίσης», όπου στα Early Writings, σε αυτή τη μία παράγραφο, πρόκειται να λέγει: «Όταν υπήρχε ενότητα πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι επί της ορθής απόψεως περί του “Daily”, αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, άλλες απόψεις έχουν υιοθετηθεί, και σκότος και σύγχυση επηκολούθησαν.» Παρέλειψαν το «Μου εδείχθη επίσης», και η επόμενη πρόταση είναι: «ο χρόνος δεν είχε αποτελέσει δοκιμή από το 1844.» Ξαφνικά δεν γνωρίζετε ότι αυτή η σκέψη, πως ο χρόνος δεν ήταν δοκιμή, είναι ένα από τα πράγματα που της είχαν δειχθεί συγκεκριμένα. Πιστεύετε ότι αυτό ήταν μέρος του φωτός της περί του Daily, κατά το οποίο η ψευδής άποψη παρήγαγε σύγχυση.

That is not the original. You have the original. Check it out.

Αυτό δεν είναι το πρωτότυπο. Έχετε το πρωτότυπο. Εξετάστε το.

The Next Step (Step Two)—1851 A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White

Το Επόμενο Βήμα (Βήμα Δεύτερο)—1851 Σχεδίασμα της Χριστιανικής Εμπειρίας και Άποψης της Έλλεν Γ. Ουάιτ

Then underneath this, you have, A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, printed in 1851; and, you have the breakdowns of the changes that took place, and there is a very, very significant change.

Κατόπιν, κάτω από αυτό, έχετε το A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, τυπωμένο το 1851· και έχετε τις αναλύσεις των αλλαγών που έλαβαν χώρα, και υπάρχει μία πολύ, πολύ σημαντική αλλαγή.

"September 23d, the Lord shewed [formerly—"showed"] me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. [Removed: It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.] [Paragraphs Combined] I have seen [formerly—"the Lord showed me] that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, [formerly—"by His hand"] and that it should not be altered; [formerly—"no part of it should be altered"] that the figures were as he wanted them. That his hand was over, and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

«Την 23η Σεπτεμβρίου ο Κύριος μού έδειξε [παλαιότερα—«έδειξεν»] ότι είχε εκτείνει το χέρι του για δεύτερη φορά, για να ανακτήσει το υπόλοιπο του λαού του, και ότι οι προσπάθειες έπρεπε να διπλασιασθούν σε αυτόν τον καιρό της συνάξεως. Κατά τη διασπορά, ο Ισραήλ εκτυπήθη και διεσπάσθη· τώρα όμως, στον καιρό της συνάξεως, ο Θεός θα ιατρεύσει και θα επιδέσει τον λαό του. Κατά τη διασπορά, οι προσπάθειες που καταβάλλονταν για τη διάδοση της αληθείας είχαν ελάχιστο αποτέλεσμα, επέτυχαν ελάχιστα ή και τίποτε· αλλά κατά τη σύναξη, όταν ο Θεός έθεσε το χέρι του για να συνάξει τον λαό του, οι προσπάθειες για τη διάδοση της αληθείας θα έχουν το προορισμένο αποτέλεσμα. Όλοι πρέπει να είναι ενωμένοι και ζηλωτές στο έργο. Είδα ότι ήταν εσφαλμένο να αναφέρονται κάποιοι στη διασπορά για παραδείγματα που θα μας κυβερνούν τώρα, κατά τη σύναξη· διότι, εάν ο Θεός δεν κάνει περισσότερα για εμάς τώρα απ’ ό,τι έκανε τότε, ο Ισραήλ ουδέποτε θα συναχθεί. [Αφαιρέθηκε: Είναι εξίσου αναγκαίο να δημοσιεύεται η αλήθεια σε εφημερίδα, όσο και να κηρύττεται.] [Οι παράγραφοι συνενώθηκαν] Έχω δει [παλαιότερα—«ο Κύριος μού έδειξε»] ότι ο χάρτης του 1843 κατευθύνθηκε από το χέρι του Κυρίου, [παλαιότερα—«από το χέρι Του»] και ότι δεν πρέπει να αλλοιωθεί· [παλαιότερα—«κανένα μέρος του δεν πρέπει να αλλοιωθεί»] ότι οι αριθμοί ήταν όπως εκείνος ήθελε να είναι. Ότι το χέρι του ήταν επάνω του και απέκρυπτε ένα σφάλμα σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη δύναται να το δει, έως ότου το χέρι του απομακρυνθεί.»

"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. [Paragraphs Combined] I have also seen [Formerly—"the Lord showed me"] that time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.]" A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Τότε είδα, σε σχέση με το «Καθημερινόν», ότι η λέξη «θυσία» προστέθηκε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς τη σωστή άποψη περί του «Καθημερινού»· αλλά από το 1844 και έπειτα, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και επακολούθησαν σκότος και σύγχυση. [Παράγραφοι συνενωμένες] Είδα επίσης [Παλαιότερα—«ο Κύριος μου έδειξε»] ότι ο χρόνος δεν είχε αποτελέσει δοκιμασία από το 1844, και ότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει ποτέ πλέον δοκιμασία.] A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Time not Connected with the Message of the Third Angel

Χρόνος που δεν συνδέεται με το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου

Ellen White had a different vision than the vision that she had that ultimately ends up in Early Writings. She had several visions; but, she had a vision where she was told something; she was told one paragraph, and she wrote it down.

Η Ellen White είχε ένα διαφορετικό όραμα από εκείνο το όραμα που τελικά κατέληξε στα Early Writings. Είχε αρκετά οράματα· όμως, είχε ένα όραμα στο οποίο της ειπώθηκε κάτι· της ειπώθηκε μία παράγραφος, και την κατέγραψε.

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel's message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness." A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

«Ο Κύριος μού έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να εξέλθει και να κηρυχθεί στα διασκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, και ότι δεν πρέπει να εξαρτηθεί από χρόνο· διότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει ποτέ ξανά δοκιμασία. Είδα ότι μερικοί αποκτούσαν έναν ψευδή ενθουσιασμό, που προερχόταν από το κήρυγμα περί χρόνου· ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου ήταν ισχυρότερο απ’ όσο μπορεί να είναι ο χρόνος. Είδα ότι το μήνυμα αυτό μπορεί να σταθεί πάνω στο ίδιο του το θεμέλιο, και ότι δεν έχει ανάγκη από χρόνο για να ενισχυθεί, και ότι θα προχωρήσει με ισχυρή δύναμη και θα επιτελέσει το έργο του, και θα συντμηθεί εν δικαιοσύνῃ.» A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

What is she speaking about there? That we should never connect the Third Angel's Message with time again, right?

Για ποιο πράγμα μιλά εκεί; Ότι δεν πρέπει ποτέ πλέον να συνδέσουμε το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου με χρόνο, σωστά;

Amen? Are you with me?

Αμήν; Είστε μαζί μου;

Where do you find this? Where is it located?

Πού το βρίσκετε αυτό; Πού βρίσκεται;

FROM THE AUDIENCE: (No response.)

ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: (Καμία απάντηση.)

FROM THE AUDIENCE: A Sketch of the Christian Experience and Views.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Σκιαγράφηση της Χριστιανικής Εμπειρίας και Αντιλήψεων.

A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 48, page 48.

Σχεδίασμα της Χριστιανικής Εμπειρίας και των Απόψεων της Ellen G. White, σελίδα 48, σελίδα 48.

Okay. Where do we find the passage that we are discussing that is derived from Review and Herald, November 1850; where is that located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Well, it is located, if you back up in your notes, it is located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 61 and page 62.

Εντάξει. Πού βρίσκουμε το απόσπασμα που εξετάζουμε, το οποίο προέρχεται από το Review and Herald, Νοέμβριος 1850· πού βρίσκεται αυτό στο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White; Λοιπόν, βρίσκεται, αν ανατρέξετε προς τα πίσω στις σημειώσεις σας, στο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, σελίδα 61 και σελίδα 62.

You have a vision in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White that is recorded on page 48; then you have the vision that ultimately is going to end up in Early Writings, on pages 61 and 62. They are separated by 13 or 14 pages, right?

Ἔχετε ένα ὅραμα στο A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, το οποίο καταγράφεται στη σελίδα 48· έπειτα έχετε το ὅραμα που τελικώς πρόκειται να περιληφθεί στα Early Writings, στις σελίδες 61 και 62. Χωρίζονται μεταξύ τους από 13 ή 14 σελίδες, σωστά;

And what are they going to do when it comes to Early Writings? They are going to take this paragraph from page 48 and they are going to insert it right after her statement that time is no longer a test. They are going to put two visions together.

Και τι πρόκειται να κάνουν όταν φθάσουν στα Early Writings; Θα πάρουν αυτή την παράγραφο από τη σελίδα 48 και θα την παρεμβάλουν αμέσως μετά τη δήλωσή της ότι ο χρόνος δεν αποτελεί πλέον δοκιμασία. Θα ενώσουν δύο οράματα.

Are you following what I mean?

Κατανοείτε αυτό που εννοώ;

MAN IN THE AUDIENCE: Yes.

ΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Ναι.

Are you following what I mean?

Καταλαβαίνετε τι εννοώ;

INDIVIDUAL ADDRESSED IN THE AUDIENCE: (Affirmation.)

ΑΤΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: (Επιβεβαίωση.)

Okay, because you are the one that I am seeing less confirmation with.

Εντάξει, διότι είστε εκείνος για τον οποίο διακρίνω λιγότερη επιβεβαίωση.

The Last Step (Step Three)—1882 Early Writings

Το Τελευταίο Βήμα (Βήμα Τρίτο)—Πρώιμα Γραπτά του 1882

Okay. Now, I am back to page 6 of your notes; and, now you have Early Writings again.

Εντάξει. Τώρα, επιστρέφω στη σελίδα 6 των σημειώσεών σας· και τώρα έχετε πάλι τα Early Writings.

"September 23, . . . I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

«23 Σεπτεμβρίου, . . . Είδα ότι το διάγραμμα του 1843 είχε καθοδηγηθεί από το χέρι του Κυρίου και ότι δεν έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήσαν όπως Αυτός τους ήθελε· ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και απέκρυπτε ένα σφάλμα σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη δύναται να το διακρίνει, έως ότου αποσύρθηκε το χέρι Του.

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

Τότε είδα σχετικά με το «καθημερινόν» (Δανιήλ 8:12) ότι η λέξη «θυσία» προστέθηκε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε την ορθή κατανόησή του σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς την ορθή κατανόηση του «καθημερινού»· αλλά μέσα στη σύγχυση μετά το 1844, υιοθετήθηκαν άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση. Ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία από το 1844, και δεν θα είναι ποτέ πλέον δοκιμασία.

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

Ο Κύριος μού έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να προχωρήσει και να κηρυχθεί στα διεσκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, αλλά δεν πρέπει να εξαρτηθεί από χρόνους. Είδα ότι μερικοί αποκτούσαν έναν ψευδή ενθουσιασμό, που προερχόταν από το κήρυγμα περί χρόνων· όμως το μήνυμα του τρίτου αγγέλου είναι ισχυρότερο απ’ όσο μπορεί να είναι ο χρόνος. Είδα ότι το μήνυμα αυτό μπορεί να σταθεί επάνω στο δικό του θεμέλιο και δεν έχει ανάγκη από χρόνο για να ενισχυθεί· και ότι θα προχωρήσει με κραταιά δύναμη, θα επιτελέσει το έργο του, και θα συντελεστεί εν δικαιοσύνῃ.

"Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem . . ." Early Writings, 74-76.

«Τότε η προσοχή μου στράφηκε σε μερικούς που βρίσκονται μέσα στη μεγάλη πλάνη να πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους να μεταβούν στην Παλαιά Ιερουσαλήμ . . .» Early Writings, 74-76.

And the reason that this is bold-faced, this is the paragraph here where it says, ". . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test." you need to remember that originally in her first record of this vision, she said, "I was shown that time has not been a test since 1844," and it was a different paragraph. She had made sure that there was a distinction in what she was shown about the Daily and what was shown her about time being a test; and that the next paragraph, which is talking about no connecting time with the Third Angel's Message, it was not in the original vision. It was on page 48 of Life Sketches, not pages 61 and 62.

Και ο λόγος που αυτό είναι με έντονα στοιχεία είναι ότι αυτή είναι η παράγραφος εδώ όπου λέγει: «... Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι στην ορθή άποψη περί του “καθημερινού”· αλλά μέσα στη σύγχυση από το 1844 και έπειτα, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση. Ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία από το 1844, και δεν θα είναι ποτέ πλέον δοκιμασία.» Πρέπει να θυμάστε ότι αρχικά, στην πρώτη καταγραφή αυτής της οράσεώς της, είπε: «Μου εδείχθη ότι ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία από το 1844», και αυτό αποτελούσε διαφορετική παράγραφο. Είχε φροντίσει να υπάρχει διάκριση μεταξύ εκείνου που της είχε δειχθεί σχετικά με το Καθημερινό και εκείνου που της είχε δειχθεί σχετικά με το ότι ο χρόνος ήταν δοκιμασία· και ότι η επόμενη παράγραφος, η οποία ομιλεί περί του ότι δεν υπάρχει κανένας συνδεόμενος χρόνος με το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου, δεν υπήρχε στην αρχική όραση. Ήταν στη σελίδα 48 του Life Sketches, όχι στις σελίδες 61 και 62.

But, when you come to Early Writings in 1882, they put them together; and, therefore, when you get to the 1930s and you are going off into deep darkness in Adventism, and Willie White says that when you are studying the Daily you must study it in the context of time—"Sorry, Willie, your responsibility was to be the one that gave the accurate historical record of the Spirit of Prophecy. You were to be the one that defeated the Spirit of Prophecy. And in your presentation of Early Writings, page 75, you disregarded the original sources, and those original sources say that when you lifted the argument that the Daily has to be considered in the context of time in Early Writings, 74, that is absolutely untrue."—It is untrue! It cannot be sustained by the record in the Spirit of Prophecy. It cannot be sustained by the history of that time period.

Αλλά, όταν φθάνετε στα Πρώιμα Γραπτά το 1882, τα συνέθεσαν μαζί· και, επομένως, όταν φθάνετε στη δεκαετία του 1930 και απομακρύνεστε προς βαθύ σκότος μέσα στον Αντβεντισμό, και ο Ουίλλι Ουάιτ λέει ότι, όταν μελετάτε το Διαπαντός, πρέπει να το μελετάτε μέσα στο χρονικό του πλαίσιο—«Συγγνώμη, Ουίλλι, η δική σου ευθύνη ήταν να είσαι εκείνος που θα έδινε το ακριβές ιστορικό υπόμνημα του Πνεύματος της Προφητείας. Εσύ έπρεπε να είσαι εκείνος που θα υπερασπιζόταν το Πνεύμα της Προφητείας. Και στην παρουσίασή σου των Πρώιμων Γραπτών, σελίδα 75, παραγνώρισες τις πρωτότυπες πηγές, και εκείνες οι πρωτότυπες πηγές λέγουν ότι, όταν προέβαλες το επιχείρημα πως το Διαπαντός πρέπει να εξετάζεται μέσα στο χρονικό του πλαίσιο στα Πρώιμα Γραπτά, 74, αυτό είναι απολύτως αναληθές.»—Είναι αναληθές! Δεν μπορεί να στηριχθεί από το υπόμνημα του Πνεύματος της Προφητείας. Δεν μπορεί να στηριχθεί από την ιστορία εκείνης της χρονικής περιόδου.

Okay. Point 1, Sister White says that there is a correct view of the Daily, in Early Writings, 74. The primary argument that is foisted later on in history is that when you study that passage in Early Writings, 74, you have to place it in the context of time setting. That argument is bogus; it is not valid!

Εντάξει. Στο σημείο 1, η αδελφή White λέει ότι υπάρχει ορθή άποψη περί του «Καθημερινού», στα Early Writings, 74. Το κύριο επιχείρημα που προβάλλεται αργότερα στην ιστορία είναι ότι, όταν μελετάτε εκείνο το χωρίο στα Early Writings, 74, πρέπει να το τοποθετήσετε στο πλαίσιο του καθορισμού χρόνου. Το επιχείρημα αυτό είναι ψευδές· δεν είναι έγκυρο!

So, now we are stuck with just the position that there is a correct view of the Daily. Okay? But, we are going to take up one more thought out of this paragraph.

Ἔτσι, τώρα περιοριζόμαστε απλώς στη θέση ότι υπάρχει μία ορθή άποψη περί τοῦ Ἡμερησίου. Εντάξει; Ὅμως, πρόκειται νὰ ἐξετάσουμε ἀκόμη μία σκέψη ἀπὸ αὐτὴν τὴν παράγραφο.

It says, "September 23d, the Lord showed me . . . ." September 23d, when? 1850: "September 23d, 1850, the Lord showed me."

Λέγει: «23 Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε . . . .» 23 Σεπτεμβρίου, πότε; Το 1850: «23 Σεπτεμβρίου 1850, ο Κύριος μού έδειξε.»

What did He show her?

Τι της έδειξε;

Well one of the things that He showed her was that since 1844, other views of the Daily have been embraced.

Λοιπόν, ένα από τα πράγματα που της έδειξε ήταν ότι από το 1844 έχουν υιοθετηθεί και άλλες απόψεις σχετικά με το «Καθημερινό».

"September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

«Στις 23 Σεπτεμβρίου 1850 ο Κύριος μού έδειξε . . . . Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι στη σωστή κατανόηση του «Καθημερινού»· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση. The Review and Herald, Νοέμβριος 1850.»

March 1850 The "Daily" is the Earthly Sanctuary

Μάρτιος 1850 Η «Καθημερινή» είναι το Επίγειο Αγιαστήριο

So, on the bottom of page 6 you have a paragraph that comes from the Review and Herald of March 1850, and it is an article by David Arnold.

Έτσι, στο κάτω μέρος της σελίδας 6 υπάρχει μία παράγραφος που προέρχεται από το Review and Herald του Μαρτίου 1850, και είναι ένα άρθρο του David Arnold.

"He [Daniel] also sees the same oppressive power —standing up against the Prince of princes;' thus putting an end to the legality of all the daily sacrifices instituted at Sinai to be daily observed until the Seed should come. Here Christ, the substance, or great antitypical sacrifice was slain by the Roman soldiers. Thus by Rome —the daily sacrifice was taken away,' and the place of his sanctuary was cast down by Titus, a Roman general, when he destroyed the city of Jerusalem, and the temple of God, which contained —the sanctuary.' Here commenced the fulfillment of Christ's prophetic declaration. And they shall fall by the edge of the sword and shall be led away captive into all nations, and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, UNTIL THE TIMES OF THE GENTILES BE FULFILLED.' Luke 21:24." David Arnold, Review and Herald, March 1850, Volume 1, Number 8.

«Βλέπει [ο Δανιήλ] επίσης την ίδια καταπιεστική δύναμη — να υψώνεται εναντίον του Άρχοντος των αρχόντων· θέτοντας έτσι τέλος στη νομιμότητα όλων των καθημερινών θυσιών που θεσπίστηκαν στο Σινά, ώστε να προσφέρονται καθημερινά μέχρις ότου έλθει το Σπέρμα. Εδώ ο Χριστός, η ουσία, ή η μεγάλη αντιτυπική θυσία, θανατώθηκε από τους Ρωμαίους στρατιώτες. Έτσι από τη Ρώμη —η καθημερινή θυσία αφαιρέθηκε,— και ο τόπος του αγιαστηρίου του καταβλήθηκε από τον Τίτο, Ρωμαίο στρατηγό, όταν κατέστρεψε την πόλη της Ιερουσαλήμ και τον ναό του Θεού, ο οποίος περιείχε —το αγιαστήριο.’ Εδώ άρχισε η εκπλήρωση της προφητικής δήλωσης του Χριστού. Και θα πέσουν με στόμα μαχαίρας και θα οδηγηθούν αιχμάλωτοι σε όλα τα έθνη, και η Ιερουσαλήμ θα καταπατείται από τα έθνη, ΜΕΧΡΙΣ ΟΤΟΥ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΟΥΝ.’ Λουκάς 21:24.» David Arnold, Review and Herald, Μάρτιος 1850, Τόμος 1, Αριθμός 8.

In this article David Arnold teaches that the Daily in the Book of Daniel represents the Jewish sanctuary in Jerusalem that was removed by Pagan Rome in AD70.

Σε αυτό το άρθρο ο David Arnold διδάσκει ότι το Καθημερινόν στο Βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει το ιουδαϊκό αγιαστήριο στην Ιερουσαλήμ, το οποίο αφαιρέθηκε από την ειδωλολατρική Ρώμη το 70 μ.Χ.

September 1850 The "Daily" is Christ's Sanctuary Ministry

Σεπτέμβριος 1850 Η «Καθημερινή» είναι η Διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο

Then in September 1850, the same year—and by the way, who is the editor of the Review and Herald in 1850? His name is James White.

Τότε, τον Σεπτέμβριο του 1850, την ίδια εκείνη χρονιά —και παρεμπιπτόντως, ποιος είναι ο εκδότης του Review and Herald το 1850; Το όνομά του είναι James White.

James White, then, in September of 1850, he prints an article by Crosier which teaches that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry.

Ο Τζέιμς Ουάιτ, λοιπόν, τον Σεπτέμβριο του 1850, δημοσιεύει ένα άρθρο του Κρόζιερ, το οποίο διδάσκει ότι το «Διαρκές» αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο.

Now, James White does not teach it directly, but people take the inference there and say that is what he is teaching. And why am I saying this? I am saying this for his reason: In September of 1850, Sister White says that since 1844 other views of the Daily have been embraced in darkness and confusion has followed.

Τώρα, ο Ιάκωβος Ουάιτ δεν το διδάσκει αυτό άμεσα, αλλά οι άνθρωποι αντλούν εκεί το συμπέρασμα και λέγουν ότι αυτό είναι που διδάσκει. Και γιατί το λέγω αυτό; Το λέγω για τον εξής λόγο: Τον Σεπτέμβριο του 1850, η Αδελφή Ουάιτ λέγει ότι, από το 1844, άλλες απόψεις περί του Καθημερινού έχουν υιοθετηθεί μέσα σε σκότος, και σύγχυση έχει επακολουθήσει.

These two views [Arnold and Crosier] are not the Pioneer view that the Daily is Paganism.

Αυτές οι δύο απόψεις [Arnold και Crosier] δεν είναι η άποψη των Πρωτοπόρων ότι το Καθημερινό είναι ο Παγανισμός.

And on page 7 you have the two paragraphs from Crosier's article, where he is inferring that the Daily is Christ's Sanctuary ministry.

Και στη σελίδα 7 έχετε τις δύο παραγράφους από το άρθρο του Crosier, όπου συνάγει ότι το Καθημερινό είναι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο.

"—And the place of His Sanctuary was cast down;' Daniel 8:11. This casting down was in the days and by the means of the Roman power; therefore, the Sanctuary of this text was not the Earth, nor Palestine, because the former was cast down at the fall, more than 4,000 years, and the latter at the captivity, more than 700 years previous to the event of this passage, and neither by Roman agency.

«—Καὶ ἐρρίφθη κάτω ὁ τόπος τοῦ Ἁγιαστηρίου αὐτοῦ·» Δανιήλ 8:11. Αὕτη ἡ καταρρίψις ἔλαβε χώραν κατὰ τὰς ἡμέρας καὶ διὰ μέσου τῆς ρωμαϊκῆς ἐξουσίας· διὰ τοῦτο, τὸ Ἁγιαστήριον τοῦ χωρίου τούτου δὲν ἦτο ἡ Γῆ, οὐδὲ ἡ Παλαιστίνη, διότι ἡ μὲν πρώτη εἶχε καταρριφθῇ κατὰ τὴν πτῶσιν, πρὸ πλέον τῶν 4.000 ἐτῶν, ἡ δὲ δευτέρα κατὰ τὴν αἰχμαλωσίαν, πρὸ πλέον τῶν 700 ἐτῶν ἀπὸ τοῦ γεγονότος τοῦ παρόντος χωρίου, καὶ οὐδεμία ἐκ τῶν δύο διὰ ρωμαϊκῆς ἐνεργείας.

"The Sanctuary cast down is His against whom Rome magnified himself, which was the Prince of the host, Jesus Christ; and Paul teaches that His Sanctuary is in heaven. Again, Daniel 11:30–31, —For the ships of Chittim shall come against him; therefore, shall he be grieved and return, and have indignation (the staff to chastise) against the holy covenant (Christianity), so shall he do; he shall even return and have intelligence with them (priests and bishops) that forsake the holy covenant. And arms (civil and religious) shall stand on his part, and they (Rome and those that forsake the holy covenant) shall pollute the Sanctuary of strength.' What was this that Rome and the apostles of Christianity should joint pollute? This combination was formed against the —holy covenant', and it was the Sanctuary of that covenant they polluted; which they could do as well as to pollute the name of God; Jeremiah 34:16; Ezekiel 20; Malachi 1:7. This was the same as profaning or blaspheming His name. In this sense this —politico-religious' beast polluted the Sanctuary, (Revelation 13:6), and cast it down from its place in heaven, (Psalm 102:19; Jeremiah 17:12; Hebrews 8:1–2) when they called Rome the holy city, (Revelation 21:2) and installed the Pope there with the titles, —Lord God the Pope', —Holy Father', —Head of the Church', etc., and there, in the counterfeit, —temple of God', he professes to do what Jesus actually does in His Sanctuary; 2 Thessalonians 2:1–8. The Sanctuary has been trodden under foot (Daniel 8:13), the same as the Son of God has. (Hebrews 10:29.)" O. R. L. Crosier, —The Sanctuary', Review and Herald, September, 1850.

«Το καταρριφθέν Αγιαστήριο είναι Εκείνου εναντίον του οποίου η Ρώμη εμεγαλύνθη, ο οποίος ήταν ο Άρχων της στρατιάς, ο Ιησούς Χριστός· και ο Παύλος διδάσκει ότι το Αγιαστήριό Του είναι στον ουρανό. Πάλιν, Δανιήλ 11:30–31, —Διότι πλοία των Χιττιείμ θέλουσιν ελθεί εναντίον αυτού· διά τούτο θέλει λυπηθή και επιστρέψει και θέλει αγανακτήσει (τη ράβδο προς παίδευσιν) κατά της αγίας διαθήκης (του Χριστιανισμού), ούτω θέλει πράξει· μάλιστα θέλει επιστρέψει και συνεννοηθή με τους εγκαταλείποντας την αγίαν διαθήκην (ιερείς και επισκόπους). Και βραχίονες (πολιτικοί και θρησκευτικοί) θέλουσι σταθή υπέρ αυτού, και αυτοί (η Ρώμη και όσοι εγκαταλείπουν την αγίαν διαθήκην) θέλουσι βεβηλώσει το Αγιαστήριον της δυνάμεως’. Τι ήταν αυτό το οποίο η Ρώμη και οι αποστάτες του Χριστιανισμού θα έπρεπε από κοινού να βεβηλώσουν; Ο συνδυασμός αυτός εσχηματίσθη εναντίον της —αγίας διαθήκης’, και το Αγιαστήριο εκείνης της διαθήκης ήταν εκείνο το οποίο εβεβήλωσαν· πράγμα που ηδύναντο να πράξουν, όπως και να βεβηλώσουν το όνομα του Θεού· Ιερεμίας 34:16· Ιεζεκιήλ 20· Μαλαχίας 1:7. Αυτό ήταν το ίδιο με το να βεβηλώνουν ή να βλασφημούν το όνομά Του. Υπό αυτήν την έννοια, τούτο το —πολιτικο-θρησκευτικό’ θηρίο εβεβήλωσε το Αγιαστήριο, (Αποκάλυψις 13:6), και το κατέβασε από τη θέση του στον ουρανό, (Ψαλμός 102:19· Ιερεμίας 17:12· Εβραίους 8:1–2) όταν εκάλεσαν τη Ρώμη αγία πόλη, (Αποκάλυψις 21:2) και εγκατέστησαν εκεί τον Πάπα με τους τίτλους, —Κύριος Θεός ο Πάπας’, —Άγιος Πατήρ’, —Κεφαλή της Εκκλησίας’, κτλ., και εκεί, μέσα στον παραποιημένο, —ναό του Θεού’, αυτός ομολογεί ότι πράττει εκείνο το οποίο ο Ιησούς πράγματι πράττει στο Αγιαστήριό Του· 2 Θεσσαλονικείς 2:1–8. Το Αγιαστήριο έχει καταπατηθεί (Δανιήλ 8:13), όπως ακριβώς και ο Υιός του Θεού. (Εβραίους 10:29.)» O. R. L. Crosier, —Το Αγιαστήριο’, Review and Herald, Σεπτέμβριος, 1850.

The Logic of James White

Η Λογική του James White

Why would James White print this article if he knew better? The reason for it is "The Logic of James White" in your notes.

Γιατί ο James White να δημοσίευε αυτό το άρθρο, αν γνώριζε κάτι καλύτερο; Ο λόγος γι’ αυτό είναι «Η Λογική του James White» στις σημειώσεις σας.

The first thing that was printed after the Disappointment is called A Word to the Little Flock, and the three people who were authors in that publication were James and Ellen White and Joseph Bates. The first thing that was printed after October 22, 1844, by those people that were following on the path was this article; and, in this article Sister White endorses Crosier's view, not his view of the Daily but his view of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

Το πρώτο πράγμα που τυπώθηκε μετά τη Μεγάλη Απογοήτευση ονομάζεται A Word to the Little Flock, και οι τρεις άνθρωποι που ήσαν συγγραφείς σε εκείνη την έκδοση ήσαν ο Ιάκωβος και η Έλεν Ουάιτ και ο Ιωσήφ Μπέιτς. Το πρώτο πράγμα που τυπώθηκε μετά τις 22 Οκτωβρίου 1844 από εκείνους τους ανθρώπους που ακολουθούσαν την οδό ήταν αυτό το άρθρο· και, σε αυτό το άρθρο, η Αδελφή Ουάιτ επικυρώνει την άποψη του Κρόζιερ, όχι την άποψή του περί του Διαρκούς, αλλά την άποψή του ότι ο Χριστός μετακινήθηκε από τα Άγια στα Άγια των Αγίων.

Notice, this is Sister White. This is why James White would be willing to print Crosier's article, it says,

Προσέξτε, αυτή είναι η Αδελφή Γουάιτ. Να γιατί ο Τζέιμς Γουάιτ θα ήταν πρόθυμος να τυπώσει το άρθρο του Κρόζιερ· λέει,

"I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister."—this is Ellen White—"The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.

Πιστεύω ότι το Αγιαστήριο, το οποίο πρόκειται να καθαρισθεί στο τέλος των 2300 ημερών, είναι ο Ναός της Νέας Ιερουσαλήμ, του οποίου λειτουργός είναι ο Χριστός.»—αυτό είναι της Ellen White—«Ο Κύριος μού έδειξε σε όραση, πριν από περισσότερο από ένα έτος, ότι ο Αδελφός Crosier είχε το αληθινό φως σχετικά με τον καθαρισμό του Αγιαστηρίου, κτλ.· και ότι ήταν το θέλημά Του να καταγράψει ο Αδελφός C. την άποψη την οποία μας παρουσίασε στο Day-Star, Extra, 7 Φεβρουαρίου 1846. Αισθάνομαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον Κύριο να συστήσω εκείνο το Extra σε κάθε άγιο.

"I pray that these lines may prove a blessing to you, and all the dear children who may read them." A Word to the Little Flock, May 12, 1847.

«Προσεύχομαι ώστε αυτές οι γραμμές να αποδειχθούν ευλογία για εσάς και για όλα τα αγαπητά παιδιά που ενδέχεται να τις διαβάσουν». A Word to the Little Flock, 12 Μαΐου 1847.

So, people even to this day, some of the modern historians in Adventism say, "Look at there. Ellen White is giving her blanket endorsement on Crosier's article; and, therefore, what Crosier said about the Daily being Christ's Sanctuary ministry that has to be true." And when they say that, they are misrepresenting history; because, Crosier's article had eight sections in it and, from the very beginning, the Adventists understood that four of those sections were total darkness and they have never, ever, ever been reprinted in Adventism.

Έτσι, ακόμη και μέχρι σήμερα, ορισμένοι από τους σύγχρονους ιστορικούς μέσα στον Αντβεντισμό λέγουν: «Κοιτάξτε εκεί. Η Έλλεν Γουάιτ παρέχει την πλήρη και ανεπιφύλακτη έγκρισή της στο άρθρο του Crosier· και, επομένως, ό,τι είπε ο Crosier σχετικά με το “Καθημερινό”, ότι δηλαδή είναι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο, αυτό πρέπει να είναι αληθινό». Και όταν το λέγουν αυτό, διαστρεβλώνουν την ιστορία· διότι το άρθρο του Crosier περιείχε οκτώ ενότητες και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, οι Αντβεντιστές κατανοούσαν ότι οι τέσσερις από αυτές ήσαν πλήρες σκότος, και ουδέποτε, ποτέ, ποτέ, ανατυπώθηκαν μέσα στον Αντβεντισμό.

As an example, one of his positions in that article was that when Jesus returns there is going to be a thousand years of peace. Adventists do not believe that and they never did. That understanding is an understanding that William Miller rejected that actually puts William Miller in the right path for understanding truth. That teaching is one of the teachings that is directly opposite to Millerite understanding.

Ως παράδειγμα, μία από τις θέσεις του σε εκείνο το άρθρο ήταν ότι, όταν ο Ιησούς επιστρέψει, θα ακολουθήσουν χίλια χρόνια ειρήνης. Οι Αντβεντιστές δεν το πιστεύουν αυτό και ποτέ δεν το πίστεψαν. Αυτή η αντίληψη είναι μια αντίληψη την οποία ο William Miller απέρριψε και η οποία στην πραγματικότητα τοποθετεί τον William Miller στη σωστή οδό για την κατανόηση της αλήθειας. Αυτή η διδασκαλία είναι μία από τις διδασκαλίες που βρίσκονται σε άμεση αντίθεση προς τη μιλλεριτική κατανόηση.

So, when Crosier comes out with this eight-part article, they know right off the bat that four of these parts are not reprintable.

Έτσι, όταν ο Crosier δημοσιεύει αυτό το άρθρο σε οκτώ μέρη, γνωρίζουν εξαρχής ότι τα τέσσερα από αυτά τα μέρη δεν είναι δυνατόν να ανατυπωθούν.

But, James White prints the part where Crosier does infer that the Daily is Christ's Sanctuary ministry; but, he is only going to reprint those four parts. He is not going to reprint the other four. But, in order for James White to reprint Crosier's four parts, he has to print it in two issues. He had to print it twice in September 1850.

Αλλά ο Τζέιμς Ουάιτ τυπώνει το μέρος όπου ο Κροσιέ πράγματι συνάγει ότι το Διαπαντός είναι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο· όμως, πρόκειται να ανατυπώσει μόνο εκείνα τα τέσσερα μέρη. Δεν πρόκειται να ανατυπώσει τα άλλα τέσσερα. Αλλά, για να ανατυπώσει ο Τζέιμς Ουάιτ τα τέσσερα μέρη του Κροσιέ, πρέπει να τα τυπώσει σε δύο τεύχη. Έπρεπε να τα τυπώσει δύο φορές τον Σεπτέμβριο του 1850.

There was not enough room in his Review and Herald in September 1850, so he printed two Review and Heralds in September 1850 so he could get all of Crosier's article on Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

Δεν υπήρχε αρκετός χώρος στο Review and Herald του Σεπτεμβρίου 1850, γι’ αυτό τύπωσε δύο τεύχη του Review and Herald τον Σεπτέμβριο του 1850, ώστε να μπορέσει να συμπεριλάβει ολόκληρο το άρθρο του Crosier σχετικά με τη μετακίνηση του Χριστού από τα Άγια στα Άγια των Αγίων.

Now, you will notice from Gerard Damsteegt that he is giving the historical evaluation that Adventists always knew that there were parts of Crosier's articles that were incorrect and that they could not be reprinted.

Τώρα, θα παρατηρήσετε από τον Gerard Damsteegt ότι παρέχει την ιστορική εκτίμηση πως οι Αντβεντιστές πάντοτε γνώριζαν ότι υπήρχαν μέρη των άρθρων του Crosier που ήταν εσφαλμένα και ότι δεν μπορούσαν να αναδημοσιευθούν.

"She [Ellen Harmon] said: —The Lord showed me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was His will that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day Star Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint' (Letter. E. G. White to Curtis, Word to the Little Flock, 12). Seventh-day Adventists have usually interpreted this statement to mean that Crosier's presentations were not without mistakes, but that his major typological argumentation was correct. Reprints of the article omitted the aspects which they felt to be inaccurate." P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

«Εκείνη [η Ellen Harmon] είπε: —Ο Κύριος μού έδειξε σε όραμα, πριν από περισσότερο από ένα έτος, ότι ο Αδελφός Crosier είχε το αληθινό φως σχετικά με τον καθαρισμό του Αγιαστηρίου, κτλ.· και ότι ήταν θέλημά Του ο Αδελφός C. να καταγράψει την άποψη που μας παρουσίασε στο Day Star Extra, 7 Φεβρουαρίου 1846. Αισθάνομαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον Κύριο να συστήσω εκείνο το Extra σε κάθε άγιο» (Επιστολή. E. G. White προς Curtis, Word to the Little Flock, 12). Οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας έχουν συνήθως ερμηνεύσει αυτή τη δήλωση ως σημαίνουσα ότι οι παρουσιάσεις του Crosier δεν ήταν χωρίς σφάλματα, αλλά ότι η κύρια τυπολογική του επιχειρηματολογία ήταν ορθή. Οι επανεκτυπώσεις του άρθρου παρέλειψαν τα σημεία τα οποία θεωρούσαν ανακριβή». P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

Never Could Reprint His Complete Document

Ποτέ δεν Θα Μπορούσε να Επανεκτυπώσει το Πλήρες Έγγραφό του

Now, on the next page you have W. A. Spicer giving testimony to the same thing: They always knew that Crosier's articles had error in them, and they never reprinted those four sections.

Τώρα, στην επόμενη σελίδα, έχετε τον W. A. Spicer να καταθέτει μαρτυρία για το ίδιο πράγμα: Πάντοτε γνώριζαν ότι τα άρθρα του Crosier περιείχαν σφάλματα, και ουδέποτε επανεξέδωσαν εκείνα τα τέσσερα τμήματα.

"Sad to say, young Crosier walked in the light of the Sabbath truth but a very little time. He later repudiated the sanctuary teaching that he had helped to establish. Our pioneer brethren reprinted his exposition on the sanctuary several times in their early papers, but they never could reprint his complete document. In it he had added to the sanctuary exposition some ideas on the age to come a temporal millennium, with a glorious age on this earth at the Second Advent. These things our brethren always omitted. These teachings of the age to come were all abroad in those days. The doctrine never fitted in with the definite advent message; and doubtless this leaven of error helped to lead the younger men away from the Sabbath and the sanctuary truths. He soon turned to bitter opposition to our early movement." W. A. Spicer, Review and Herald, December 14, 1939

«Είναι λυπηρό να ειπωθεί ότι ο νεαρός Κρόζιερ περπάτησε στο φως της αλήθειας του Σαββάτου για πολύ λίγο χρόνο. Αργότερα απαρνήθηκε τη διδασκαλία περί του αγιαστηρίου, την οποία είχε βοηθήσει να εδραιωθεί. Οι πρωτοπόροι αδελφοί μας επανεξέδωσαν την έκθεσή του για το αγιαστήριο αρκετές φορές στα πρώτα τους έντυπα, αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να επανεκδώσουν ολόκληρο το πλήρες κείμενό του. Σε αυτό είχε προσθέσει στην έκθεση περί του αγιαστηρίου ορισμένες ιδέες για τον μέλλοντα αιώνα — ένα πρόσκαιρο χιλιετές βασίλειο, με μια ένδοξη εποχή επάνω σε αυτή τη γη κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Αυτά τα πράγματα οι αδελφοί μας πάντοτε τα παρέλειπαν. Αυτές οι διδασκαλίες περί του μέλλοντος αιώνος ήταν τότε πανταχού διαδεδομένες. Το δόγμα αυτό δεν ταίριαζε ποτέ με το σαφώς καθορισμένο αγγελτήριο της παρουσίας· και αναμφιβόλως αυτό το προζύμι της πλάνης συνέβαλε στο να απομακρύνει τους νεότερους άνδρες από τις αλήθειες του Σαββάτου και του αγιαστηρίου. Σύντομα στράφηκε σε πικρή εναντίωση προς το πρώιμο κίνημά μας». W. A. Spicer, Review and Herald, 14 Δεκεμβρίου 1939

The point is, there are those people today that take Sister White's endorsement of Crosier's article in A Word to the Little Flock, people like Heidi Heikes, Heidi Heikes with his foolish book about the Daily being Christ's Sanctuary ministry. This is one of his arguments.

Το ζήτημα είναι ότι υπάρχουν σήμερα άνθρωποι οι οποίοι λαμβάνουν την έγκριση της Αδελφής White για το άρθρο του Crosier στο A Word to the Little Flock—άνθρωποι όπως ο Heidi Heikes, ο Heidi Heikes με το ανόητο βιβλίο του σχετικά με το ότι το «Καθημερινό» είναι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο. Αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματά του.

People that do this are disregarding the historical facts. They never could reprint all of Crosier's articles. And to insist that Ellen White's endorsement in A Word to the Little Flock is a blanket endorsement of Crosier's position is to insist that Adventists believe that there is going to be a thousand years of peace. It is a foolish argument.

Όσοι πράττουν τούτο παραβλέπουν τα ιστορικά γεγονότα. Ποτέ δεν θα μπορούσαν να επανεκδώσουν όλα τα άρθρα του Crosier. Και το να επιμένει κανείς ότι η επιδοκιμασία της Ellen White στο A Word to the Little Flock αποτελεί γενική και ανεπιφύλακτη επιδοκιμασία της θέσης του Crosier, ισοδυναμεί με το να επιμένει ότι οι Αντβεντιστές πιστεύουν πως πρόκειται να υπάρξουν χίλια έτη ειρήνης. Είναι ανόητο επιχείρημα.

It is a misrepresentation of history, and it is done to deceive people and to produce confusion and darkness.

Είναι διαστρέβλωση της ιστορίας, και γίνεται για να εξαπατώνται οι άνθρωποι και να προκαλούνται σύγχυση και σκοτάδι.

So, you have two historians, Spicer who is deceased and Damsteegt who is still alive; but, I guarantee you, Spicer or Damsteegt, neither one of them, would agree with me with what I present. Okay, they would not. So, you have two antagonistic historians that are in agreement with what I am telling you. There is no justification whatsoever for taking Ellen White's endorsement of Crosier's article to mean that everything in it was perfect.

Ἐπομένως, ἔχετε δύο ἱστορικοὺς, τὸν Spicer, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποβιώσει, καὶ τὸν Damsteegt, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀκόμη ἐν ζωῇ· ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι οὔτε ὁ Spicer οὔτε ὁ Damsteegt, κανένας ἀπὸ τοὺς δύο, θὰ συμφωνοῦσε μαζί μου ὡς πρὸς ἐκεῖνα ποὺ παρουσιάζω. Ἐντάξει, δὲν θὰ συμφωνοῦσαν. Ἔτσι, ἔχετε δύο ἀντιτιθεμένους ἱστορικοὺς οἱ ὁποῖοι συμφωνοῦν μὲ αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω. Δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως καμία δικαιολογία γιὰ νὰ ἐκλαμβάνεται ἡ ἐπιδοκιμασία τῆς Ellen White γιὰ τὸ ἄρθρο τοῦ Crosier ὡς ἐὰν ὁλόκληρο τὸ περιεχόμενό του ἦταν τέλειο.

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 3

Η Επιθεώρηση της Έλευσης—Τόμος 1, Auburn NY, Αριθμός 3

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 4

Η Επιθεώρηση των Αντβεντιστών—Τόμος 1, Auburn, Νέα Υόρκη, Αριθμός 4

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number Special

Η Επιθεώρηση της Έλευσης—Τόμος 1, Auburn NY, Ειδικός Αριθμός

When James White began to print Crosier's article in September of 1850, of The Review and Herald, that was Volume 1, Number 3

Όταν ο James White άρχισε να τυπώνει το άρθρο του Crosier στον Σεπτέμβριο του 1850 στο The Review and Herald, αυτό ήταν ο Τόμος 1, Αριθμός 3.

But, he could not get it all in Volume 1, Number 3; so, he finished off the article in Volume 1 of The Review and Herald,, Number 4. And when did he do this? In September of 1850.

Αλλά δεν μπόρεσε να τα συμπεριλάβει όλα στον Τόμο 1, Αριθμό 3· γι’ αυτό και ολοκλήρωσε το άρθρο στον Τόμο 1 του The Review and Herald, Αριθμό 4. Και πότε το έκανε αυτό; Τον Σεπτέμβριο του 1850.

Well, what happened in September of 1850? Sister White had a vision that says, "September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

Λοιπόν, τι συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1850; Η Αδελφή White είχε ένα όραμα που λέει: «Στις 23 Σεπτεμβρίου 1850 ο Κύριος μού έδειξε . . . . Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι στη σωστή άποψη περί του “Καθημερινού”· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκοτάδι και σύγχυση. The Review and Herald, Νοέμβριος 1850.»

Who was her husband? He was the editor of The Review and Herald.

Ποιος ήταν ο σύζυγός της; Ήταν ο εκδότης του The Review and Herald.

So, what did he do when his wife said, "Do you know what I just was told by the Lord, James? I was told that we were not supposed to be introducing the views of the Daily that contradict the Pioneer understanding that the Daily is Paganism, because it is bringing darkness and confusion."

Τι, λοιπόν, έκανε όταν η σύζυγός του είπε: «Γνωρίζεις τι μόλις μου είπε ο Κύριος, Ιάκωβε; Μου ειπώθηκε ότι δεν έπρεπε να εισάγουμε απόψεις περί του Καθημερινού που αντιφάσκουν προς την κατανόηση των Πρωτοπόρων, ότι το Καθημερινό είναι ο Παγανισμός, διότι αυτό επιφέρει σκότος και σύγχυση.»

So, what did James White do? In September of 1850 he printed another Review and Herald, three in one month. It is called Volume 1, Special Edition.

Λοιπόν, τι έκανε ο Τζέιμς Γουάιτ; Τον Σεπτέμβριο του 1850 τύπωσε ένα ακόμη Review and Herald, τρία μέσα σε έναν μήνα. Ονομάζεται Τόμος 1, Ειδική Έκδοση.

And what did he do? He reprinted Crosier's article and removed what Crosier said about the Daily!

Και τι έκανε; Επανεξέδωσε το άρθρο του Crosier και αφαίρεσε όσα είπε ο Crosier για το Καθημερινόν!

Brothers and Sisters, this is historical proof that James and Ellen White understood that Crosier's view about the Daily was wrong and that it brought darkness and confusion.

Αδελφοί και Αδελφές, αυτό αποτελεί ιστορική απόδειξη ότι ο Ιάκωβος και η Έλεν Ουάιτ κατανοούσαν πως η άποψη του Κροζιέρ σχετικά με το «Καθημερινό» ήταν εσφαλμένη και ότι επέφερε σκότος και σύγχυση.

And what was Crosier's view about the Daily? That it was Christ's Sanctuary ministry.

Και ποια ήταν η άποψη του Crosier σχετικά με το «Καθημερινό»; Ότι ήταν η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο.

So, in Early Writings, 74, when she says, "September 23rd, the Lord showed me that the Millerites had the correct view of the Daily," the historical evidence is that the Millerites understood—

Ἔτσι, στὰ Early Writings, 74, ὅταν λέγει, «Στις 23 Σεπτεμβρίου, ὁ Κύριος μού ἔδειξε ὅτι οἱ Μιλλερίτες εἶχαν τὴ σωστὴ ἄποψη γιὰ τὸ “Daily”», τὰ ἱστορικὰ τεκμήρια εἶναι ὅτι οἱ Μιλλερίτες κατανοοῦσαν—

Now, Brothers and Sisters, Brothers and Sisters, do not miss this fact: What is this: September 1850 Sister White is shown that since 1844 other views of the Daily had been embraced; May 1850, Arnold presents the Daily as the Jewish sanctuary; September 1850, part 1 of 2 of Crosier's article is published, inclusive of his presentation of the Daily as Christ's Sanctuary ministry; September 1850, part 2 of 2 of Crosier's article is published; September 1850, Crosier's article is reprinted, but his view on the Daily has been removed? What is taking place?

Τώρα, αδελφοί και αδελφές, αδελφοί και αδελφές, μη σας διαφύγει αυτό το γεγονός: Τι είναι αυτό; Τον Σεπτέμβριο του 1850 η αδελφή White λαμβάνει όραση ότι, από το 1844, είχαν υιοθετηθεί και άλλες απόψεις περί του Daily· τον Μάιο του 1850, ο Arnold παρουσιάζει το Daily ως το ιουδαϊκό αγιαστήριο· τον Σεπτέμβριο του 1850, δημοσιεύεται το πρώτο από τα δύο μέρη του άρθρου του Crosier, περιλαμβανομένης της παρουσίασής του περί του Daily ως της διακονίας του Χριστού στο Αγιαστήριο· τον Σεπτέμβριο του 1850, δημοσιεύεται το δεύτερο από τα δύο μέρη του άρθρου του Crosier· τον Σεπτέμβριο του 1850, το άρθρο του Crosier ανατυπώνεται, αλλά η άποψή του περί του Daily έχει αφαιρεθεί; Τι λαμβάνει χώρα;

We see the same year that this 1850 Chart is produced, and what does this Chart say about the Daily? "Pagan Dominion or The DAILY taken away. Dan. 11:31 508."

Βλέπουμε ότι κατά το ίδιο έτος παράγεται αυτό το Διάγραμμα του 1850, και τι λέγει αυτό το Διάγραμμα περί του Καθημερινού; «Η Παγανιστική Κυριαρχία ή το ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΝ αφηρημένον. Δαν. 11:31 508.»

Ellen White knew what those who gave the Judgment Hour's cry position of the Daily was. When she says they had the correct view, she knew that the correct view was that it represented the Pagan Dominion being taken; the Daily represented Paganism.

Η Έλεν Γουάιτ γνώριζε ποια ήταν η θέση περί του «Καθημερινού» εκείνων που διακήρυξαν την κραυγή της Ώρας της Κρίσεως. Όταν λέγει ότι είχαν τη σωστή άποψη, εγνώριζε ότι η σωστή άποψη ήταν πως αυτό παρίστανε την αφαίρεση της παγανιστικής κυριαρχίας· το «Καθημερινό» παρίστανε τον παγανισμό.

And in this year, 1850, the historical record proves that she rejected and her husband rejected the teaching that the Daily represents Christ Sanctuary ministry, which is the teaching that the Biblical Research Institute of the Seventh-day Adventist Church upholds. It is the teaching that the self-supporting ministries, such as Heartland and Steps to Life support. It is the teaching that brings darkness and confusion.

Και κατά το έτος τούτο, το 1850, το ιστορικό αρχείο αποδεικνύει ότι εκείνη απέρριψε και ο σύζυγός της απέρριψε τη διδασκαλία ότι το «Καθημερινόν» αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο, η οποία είναι η διδασκαλία που υποστηρίζει το Biblical Research Institute της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας. Είναι η διδασκαλία που υποστηρίζουν αυτοσυντηρούμενες διακονίες, όπως η Heartland και η Steps to Life. Είναι η διδασκαλία που επιφέρει σκότος και σύγχυση.

Now, notice this concerning the 1850 Chart. This is in November of 1850. This is the same month that she has the vision that she records that ultimately goes through the evolution in 1851, and then in 1882 ends up in Early Writing, in this very month, in this very month, in November of 1850. It says,

Τώρα, προσέξτε τούτο σχετικά με το Διάγραμμα του 1850. Αυτό είναι τον Νοέμβριο του 1850. Είναι ο ίδιος μήνας κατά τον οποίο εκείνη λαμβάνει το όραμα που καταγράφει και το οποίο τελικώς, μέσα από την εξέλιξή του το 1851, καταλήγει το 1882 στα Early Writing, ακριβώς σε αυτόν τον μήνα, σε αυτόν ακριβώς τον μήνα, τον Νοέμβριο του 1850. Λέγει,

"Monday we returned to Dorchester where our dear Brother Nichols and family live."—

«Τη Δευτέρα επιστρέψαμε στο Ντόρτσεστερ, όπου κατοικούν ο αγαπητός αδελφός Νίκολς και η οικογένειά του.»

Right up here [referring to the 1850 Chart, upper right-hand corner], "Published by Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts." Okay? She is talking about this, right? Do you see it, this Chart?

Ακριβώς εδώ επάνω [αναφερόμενος στον Πίνακα του 1850, στην επάνω δεξιά γωνία], «Εκδόθηκε από τον Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts». Εντάξει; Αυτή μιλά γι’ αυτό, σωστά; Το βλέπετε, αυτόν τον Πίνακα;

—"There in the night God gave me a very interesting vision, the most of which you will see in the paper. God shewed me the necessity of getting out a chart. I saw it was needed and that the truth made plain upon tables would effect much and would cause souls to come to the knowledge of the truth." Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.

—«Εκεί, μέσα στη νύχτα, ο Θεός μού έδωσε ένα πολύ ενδιαφέρον όραμα, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου θα δείτε στο έντυπο. Ο Θεός μού έδειξε την αναγκαιότητα να εκδοθεί ένα διάγραμμα. Είδα ότι ήταν αναγκαίο και ότι η αλήθεια, καθιστώμενη σαφής επάνω σε πίνακες, θα επέφερε πολλά και θα έκανε ψυχές να έλθουν στην επίγνωση της αληθείας.» Manuscript Releases, αριθμός 15, 210 Νοέμβριος, 1850.

She had a vision at Nichols's house in Dorchester—that is all on this Chart—saying, "You need to make a chart."

Είχε ένα όραμα στο σπίτι του Nichols στο Dorchester—όλα αυτά βρίσκονται επάνω σε αυτό το Διάγραμμα—λέγοντας: «Πρέπει να κάνεις ένα διάγραμμα.»

And what does she say about the chart? How does she describe it?

Και τι λέγει αυτή περί του διαγράμματος; Πώς το περιγράφει;

Go to Habakkuk 2, "I saw the need of getting out a chart," and what would it do? It was needed, "that the truth made plain upon tables." Habakkuk 2, verse 2, says, "And the Lord answered me and said, Write the vision, and make it plain upon tables, . . . ." She is saying that this Otis Nichols 1850 Chart, printed in Dorchester, Massachusetts, is a fulfillment of Habakkuk, just like she says in The Great Controversy that the 1843 Chart is a fulfillment of Habakkuk.

Πηγαίνετε στον Αββακούμ 2: «Είδα την ανάγκη να εκδοθεί ένα διάγραμμα», και τι θα έκανε; Ήταν αναγκαίο, «ώστε η αλήθεια να καταστεί σαφής επάνω σε πίνακες». Ο Αββακούμ 2, εδάφιο 2, λέει: «Και ο Κύριος μού αποκρίθηκε και είπε· Γράψε την όραση και κάνε αυτήν σαφή επάνω σε πίνακες, . . .». Εκείνη λέει ότι αυτό το Διάγραμμα του 1850 του Otis Nichols, που τυπώθηκε στο Dorchester της Μασαχουσέτης, είναι εκπλήρωση του Αββακούμ, ακριβώς όπως λέει στο The Great Controversy ότι το Διάγραμμα του 1843 είναι εκπλήρωση του Αββακούμ.

Okay, do you see that? Do you see when she got this vision? In the same time that this was going on: "September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ's Sanctuary ministry brings darkness and confusion," and her husband immediately reprinted the article and removed those two paragraphs. It was never reprinted again in Adventism until 1931 when Willie White reprinted it; and, when he did so, he had some false witness in the very tract that he printed. It can be demonstrated.

Εντάξει, το βλέπετε αυτό; Βλέπετε πότε έλαβε αυτήν την όραση; Τον ίδιο καιρό που αυτά συνέβαιναν: «23 Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε . . . . ότι η διδασκαλία του “Καθημερινού” ως διακονίας του Χριστού στο Αγιαστήριο επιφέρει σκότος και σύγχυση», και ο σύζυγός της αμέσως ανατύπωσε το άρθρο και αφαίρεσε εκείνες τις δύο παραγράφους. Δεν ανατυπώθηκε ποτέ ξανά στον Αντβεντισμό μέχρι το 1931, όταν ο Willie White το ανατύπωσε· και, όταν το έκανε, υπήρχε ψευδής μαρτυρία στο ίδιο το φυλλάδιο που τύπωσε. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί.

Now, I want to read something here to you, a longer quote, about this same time period. This is from November 27, 1850.

Τώρα, θέλω να σας διαβάσω εδώ κάτι, ένα εκτενέστερο απόσπασμα, σχετικά με αυτήν την ίδια χρονική περίοδο. Αυτό είναι από τις 27 Νοεμβρίου 1850.

"I have neglected writing you for some time. I will now give my reasons. First, I had no time to write for weeks after I received Sister Arabella's kind and welcome letter, or I should have complied with her request to have answered it within two weeks. I liked the letter very much. We were all interested in the letter and hope my delay will not prevent you from answering this as soon as you read it, and I will not wait so long next time.

Παρέλειψα να σας γράψω επί αρκετό καιρό. Θα εκθέσω τώρα τους λόγους μου. Πρώτον, δεν είχα χρόνο να γράψω επί εβδομάδες αφότου έλαβα την ευγενική και ευπρόσδεκτη επιστολή της Αδελφής Αραβέλλας· διαφορετικά, θα είχα συμμορφωθεί προς την επιθυμία της να της απαντηθεί εντός δύο εβδομάδων. Μου άρεσε πάρα πολύ η επιστολή. Όλοι μας ενδιαφερθήκαμε για την επιστολή και ελπίζουμε ότι η καθυστέρησή μου δεν θα σας εμποδίσει να απαντήσετε σε αυτήν μόλις τη διαβάσετε, και εγώ δεν θα αργήσω τόσο πολύ την επόμενη φορά.

"James' and my health is quite good now. Our home is in Paris, at Brother Andrews', within a few steps of the post office and printing office. We shall stay here some little time. This is a very kind family, yet quite poor. Everything here is free as far as they have. We do not think it right to be any expense to them while here. I want to see you all very much and dear Sister Gorham.

Η υγεία του Ιακώβου και η δική μου είναι τώρα αρκετά καλή. Η κατοικία μας βρίσκεται στο Παρίσι, στο σπίτι του Αδελφού Andrews, λίγα μόλις βήματα από το ταχυδρομείο και το τυπογραφείο. Θα παραμείνουμε εδώ για λίγο καιρό. Πρόκειται για μια πολύ καλή οικογένεια, αν και αρκετά φτωχή. Εδώ όλα προσφέρονται ελεύθερα, κατά το μέτρο όσων διαθέτουν. Δεν θεωρούμε ορθό να τους επιβαρύνουμε με οποιαδήποτε δαπάνη όσο βρισκόμαστε εδώ. Επιθυμώ πολύ να σας δω όλους, καθώς και την αγαπητή Αδελφή Gorham.

"Our conference at Topsham was one of deep interest. Twenty-eight were present; all took part in the meeting.

«Η συνάθροισή μας στο Topsham ήταν εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Παρόντες ήσαν είκοσι οκτώ· όλοι έλαβαν μέρος στη συνάθροιση.

"Sunday the power of God came upon us like a mighty rushing wind. All arose upon their feet and praised God with a loud voice; it was something as it was when the foundation of the house of God was laid. The voice of weeping could not be told from the voice of shouting. It was a triumphant time; all were strengthened and refreshed. I never witnessed such a powerful time before.

Την Κυριακή η δύναμη του Θεού ήλθε επάνω μας ως άνεμος βίαιος και ορμητικός. Όλοι σηκώθηκαν στα πόδια τους και αίνεσαν τον Θεό με δυνατή φωνή· ήταν κάτι όπως τότε όταν ετέθη το θεμέλιο του οίκου του Θεού. Η φωνή του κλαυθμού δεν ηδύνατο να διακριθή από τη φωνή της αλαλαγής. Ήταν καιρός θριάμβου· όλοι ενδυναμώθηκαν και αναζωογονήθηκαν. Ποτέ πριν δεν υπήρξα μάρτυς τόσο ισχυρής στιγμής.

"Our next conference was in Fairhaven. Brother Bates and wife were present. It was quite a good meeting. On our return to Brother Nichols', the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables, and it would cause many to decide for the truth by the three angels' messages, with the two former being made plain upon tables."—

«Η επόμενη συνέλευσή μας έγινε στο Φαίρχέιβεν. Ο αδελφός Μπέιτς και η σύζυγός του ήταν παρόντες. Ήταν μία εξαιρετικά καλή συνάθροιση. Κατά την επιστροφή μας στην οικία του αδελφού Νίκολς, ο Κύριος μού έδωσε όραση και μου έδειξε ότι η αλήθεια έπρεπε να καταστεί σαφής επάνω σε πίνακες, και ότι αυτό θα οδηγούσε πολλούς να αποφασίσουν υπέρ της αλήθειας διά των αγγελμάτων των τριών αγγέλων, με τα δύο πρώτα να καθίστανται σαφή επάνω σε πίνακες.»—

That is right down here, [indicating the lower left corner of the 1850 Chart]. Okay? They are on this Chart, what she is talking about.

Αυτό βρίσκεται ακριβώς εδώ κάτω, [δείχνοντας την κάτω αριστερή γωνία του Διαγράμματος του 1850]. Εντάξει; Βρίσκονται σε αυτό το Διάγραμμα, αυτά για τα οποία μιλά εκείνη.

—"I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them, containing present truth, to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind, and that the paper would go where the messengers could not go. Other things I saw which will appear in the paper.

—«Είδα επίσης ότι ήταν εξίσου αναγκαίο να εκδίδεται το έντυπο όσο και να πηγαίνουν οι αγγελιοφόροι, διότι οι αγγελιοφόροι χρειάζονται ένα έντυπο να φέρουν μαζί τους, το οποίο να περιέχει την παρούσα αλήθεια, για να το θέτουν στα χέρια εκείνων που ακούν, και τότε η αλήθεια δεν θα ξεθώριαζε από τη διάνοια· και ότι το έντυπο θα έφθανε εκεί όπου οι αγγελιοφόροι δεν μπορούσαν να φθάσουν. Είδα και άλλα πράγματα, τα οποία θα εμφανισθούν στο έντυπο.

"How do you all get along? Are you all striving for eternal life? I want to see you very, very much and think I shall before long. Now is the preparation time and I hope we shall all make sure work for eternity. Time looks very short and what we do we must do quickly.

«Πῶς διάγετε ὅλοι; Ἀγωνίζεσθε ὅλοι διὰ τὴν αἰώνιον ζωήν; Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἴδω πάρα πολύ, πάρα πολύ, καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ βραδύνω. Τώρα εἶναι ὁ καιρὸς τῆς προετοιμασίας, καὶ ἐλπίζω ὅτι ὅλοι μας θὰ ἐργασθοῦμε μὲ βεβαιότητα γιὰ τὴν αἰωνιότητα. Ὁ καιρὸς φαίνεται πολὺ σύντομος, καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἔχομεν νὰ πράξωμεν πρέπει νὰ τὸ πράξωμεν ταχέως.»

"November 20, one week ago, Brother Henry Nichols and self went to Topsham. We had just risen from the dinner table Thursday [Nov. 21], when one of Brother Foey's children came in and said their mother was insensible. We hastened over the river one mile and found our dear Sister Foey dying. My distress was great as I found she did not know me. She continued long in great distress until between three and four o'clock and then breathed her last. She has left a husband and three children to mourn their loss.

«Στις 20 Νοεμβρίου, πριν από μία εβδομάδα, ο Αδελφός Χένρυ Νίκολς και εγώ μεταβήκαμε στο Τόψαμ. Μόλις είχαμε σηκωθεί από το τραπέζι του δείπνου την Πέμπτη [21 Νοεμ.], όταν ένα από τα παιδιά του Αδελφού Φόυ εισήλθε και είπε ότι η μητέρα τους ήταν αναίσθητη. Σπεύσαμε διασχίζοντας τον ποταμό, σε απόσταση ενός μιλίου, και βρήκαμε την αγαπητή μας Αδελφή Φόυ να πεθαίνει. Η θλίψη μου ήταν μεγάλη, καθώς διαπίστωσα ότι δεν με αναγνώριζε. Παρέμεινε επί μακρόν σε μεγάλη οδύνη έως μεταξύ της τρίτης και της τετάρτης ώρας, και τότε εξέπνευσε. Άφησε πίσω σύζυγο και τρία παιδιά να θρηνούν την απώλειά τους.»

"Friday morning [Nov. 22], Brother Henry came to Paris for James to shave him to attend the funeral. We had a very solemn, interesting time. The Lord did not leave us but let His Spirit rest upon us. Sister Foey's last days were decidedly her most spiritual and best days. Brother Foey has this to console him, that she died a Christian. He bears up well. God gives him grace to endure the affliction. Oh, how good it is to have a hope in God that will sustain in all scenes of trial and affliction. Praise God for a hope, a good hope. What would you, any of you, give for your hope?

«Την Παρασκευή το πρωί [22 Νοεμ.], ο αδελφός Henry ήλθε στο Paris, για να τον ξυρίσει ο James, ώστε να παραστεί στην κηδεία. Περάσαμε μια πολύ κατανυκτική και συγκινητική ώρα. Ο Κύριος δεν μας εγκατέλειψε, αλλά άφησε το Πνεύμα Του να αναπαυθεί επάνω μας. Οι τελευταίες ημέρες της αδελφής Foey ήταν αναμφισβήτητα οι πλέον πνευματικές και οι καλύτερες ημέρες της. Ο αδελφός Foey έχει τούτο προς παρηγορίαν του, ότι εκείνη απέθανε ως Χριστιανή. Το φέρει καλά. Ο Θεός του δίδει χάρη να υπομένει τη θλίψη. Ω, πόσο καλό είναι να έχει κανείς ελπίδα στον Θεό, η οποία θα τον στηρίζει σε κάθε περίσταση δοκιμασίας και θλίψεως. Δόξα στον Θεό για μια ελπίδα, μια αγαθή ελπίδα. Τι θα δίνατε εσείς, οποιοσδήποτε από εσάς, για την ελπίδα σας;»

"Hold fast the faith. Be strong in God and lean upon His everlasting arm. It will never fail you but will bear you up under every affliction. I hope you will all grow stronger and stronger in the truth. Do not falter but press your way to the kingdom."—

«Κρατήστε σταθερά την πίστη. Να είστε ισχυροί εν τω Θεώ και να στηρίζεστε στον αιώνιο βραχίονά Του. Αυτός δεν θα σας εγκαταλείψει ποτέ, αλλά θα σας στηρίζει κάτω από κάθε θλίψη. Ελπίζω ότι όλοι σας θα αυξάνεστε όλο και περισσότερο στη δύναμη της αλήθειας. Μην ολιγωρείτε, αλλά προχωρείτε στην οδό σας προς τη βασιλεία.»—

Here we go. Here is what I want you to see.

Ας προχωρήσουμε. Ιδού τι θέλω να δείτε.

—"One week ago, last Sabbath, we had a very interesting meeting. Brother Hewit from Dead River was there. He came with a message to the effect that the destruction of the wicked and the sleep of the dead was an abomination within a shut door that a woman Jezebel, a prophetess had brought in and he believed that I was that woman, Jezebel."—

—«Πριν από μία εβδομάδα, το περασμένο Σάββατο, είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνάθροιση. Ο αδελφός Hewit από το Dead River ήταν εκεί. Ήλθε με ένα μήνυμα κατά το οποίο η καταστροφή των ασεβών και ο ύπνος των νεκρών ήταν βδέλυγμα μέσα σε μια κλειστή θύρα, το οποίο είχε εισαγάγει μια γυναίκα, η Ιεζάβελ, μια προφήτις, και πίστευε ότι εγώ ήμουν εκείνη η γυναίκα, η Ιεζάβελ.»—

Okay? Brother Hewit is saying that Ellen White is Jezebel and she has introduced three errors.

Εντάξει; Ο αδελφός Hewit λέγει ότι η Ellen White είναι η Ιεζάβελ και ότι έχει εισαγάγει τρεις πλάνες.

"—We told him of some of his errors in the past, that the 1335 days were ended and numerous errors of his. It had but little effect. His darkness was felt upon the meeting and it dragged."—

«—Του επισημάναμε ορισμένες από τις πλάνες του στο παρελθόν, ότι οι 1335 ημέρες είχαν λήξει, καθώς και πολλά άλλα σφάλματά του. Αυτό είχε ελάχιστη μόνο επίδραση. Το σκότος του έγινε αισθητό επάνω στη σύναξη και αυτή παρατεινόταν βασανιστικά.»

Now, I want you to see this. I have something to say about this paragraph that I want you to follow, if you can.

Τώρα, θέλω να προσέξετε αυτό. Έχω κάτι να πω σχετικά με αυτή την παράγραφο, το οποίο θέλω να παρακολουθήσετε, αν μπορείτε.

If you have ever dealt with those in Adventism that reapply the time prophecies at the end of the world, they only have three quotes that they use—they use lots of quotes, but they have three primary quotes that they use. This is one of them; because, they will go there and say, "We told him of some of his errors in the past," and they will claim that when she says "that the 1335 days were ended" that that was one of his errors. Do you see how you can kind of twist that grammar a little bit: "We told him of some of his errors in the past? We also told him that the 1335 days were ended; but the time setters say we told him some of his errors in the past and one of those errors was that you are teaching the 1335 days is ended and that is an error." So, you can twist it either way.

Εάν έχετε ποτέ ασχοληθεί με εκείνους μέσα στον Αντβεντισμό οι οποίοι επανεφαρμόζουν τις χρονικές προφητείες στο τέλος του κόσμου, αυτοί έχουν μόνο τρία χωρία τα οποία χρησιμοποιούν—χρησιμοποιούν πολλά χωρία, αλλά έχουν τρία κύρια χωρία τα οποία χρησιμοποιούν. Αυτό είναι ένα από αυτά· διότι θα προσφύγουν εκεί και θα πουν: «Του αναφέραμε μερικά από τα σφάλματά του στο παρελθόν», και θα ισχυρισθούν ότι, όταν εκείνη λέγει «ότι οι 1335 ημέρες είχαν λήξει», αυτό ήταν ένα από τα σφάλματά του. Βλέπετε πώς μπορεί κανείς κάπως να διαστρέψει λίγο εκείνη τη γραμματική διατύπωση: «Του αναφέραμε μερικά από τα σφάλματά του στο παρελθόν»; Επίσης του είπαμε ότι οι 1335 ημέρες είχαν λήξει· αλλά εκείνοι που ορίζουν χρόνους λέγουν ότι του επισημάναμε μερικά από τα σφάλματά του στο παρελθόν, και ότι ένα από εκείνα τα σφάλματα ήταν πως διδάσκεις ότι οι 1335 ημέρες έχουν λήξει, και ότι αυτό είναι σφάλμα». Έτσι, μπορεί κανείς να το διαστρέψει προς οποιαδήποτε από τις δύο κατευθύνσεις.

The first time I had a face-to-face confrontation with Eugene Prewitt was in Oklahoma, and he is arguing that the Millerite History does not repeat at the end of the world, and I give him a couple of quotes in the Spirit of Prophecy.

Η πρώτη φορά που είχα μια πρόσωπο με πρόσωπο αντιπαράθεση με τον Eugene Prewitt ήταν στην Οκλαχόμα, και εκείνος υποστήριζε ότι η Μιλλεριτική Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται στο τέλος του κόσμου, και εγώ του παρέθεσα μερικά αποσπάσματα από το Πνεύμα της Προφητείας.

And he says, "Jeff, you know that Ellen White was a careless writer."

Και λέγει: «Τζεφ, γνωρίζεις ότι η Έλεν Γουάιτ ήταν απρόσεκτη συγγραφέας.»

And I said, "What do you mean?"

Και είπα: «Τι εννοείς;»

And he went to this quote. He says that this quote proves that she is a careless writer; because she knows that I know that the time setters can twist this quote, if they wish to.

Και προχώρησε σε αυτό το παράθεμα. Λέγει ότι το παράθεμα αυτό αποδεικνύει πως εκείνη είναι απρόσεκτη συγγραφεύς· διότι γνωρίζει ότι εγώ γνωρίζω πως οι ορίζοντες χρόνου μπορούν, αν το θελήσουν, να διαστρεβλώσουν αυτό το παράθεμα.

Now, the fact that someplace like Washita has the influence that teaches its students that Ellen White is a careless writer is one thing; but, is she a careless writer here?

Τώρα, το γεγονός ότι κάποιο μέρος όπως το Washita ασκεί μια επιρροή που διδάσκει στους σπουδαστές του ότι η Ellen White είναι μια απρόσεκτη συγγραφέας είναι ένα πράγμα· αλλά, είναι εδώ απρόσεκτη συγγραφέας;

—"I felt that I must say a few words. In the name of Jesus, I got up and in about five minutes the meeting changed. Everyone felt it at the same instant. Every countenance was lighted up. The presence of God filled the place. Brother Hewit dropped upon his knees and began to cry and pray. I was taken off in vision and saw much that I cannot write. It had a great effect upon Brother Hewit. He confessed it was of God and was humbled in the dust. He has been writing ever since that meeting, and is now writing from the same table renouncing all his errors that he has advanced. I believe God is bringing him up and he is calculated to do good, if God moves through him.

—«Ένιωσα ότι έπρεπε να πω λίγα λόγια. Στο όνομα του Ιησού, σηκώθηκα και μέσα σε περίπου πέντε λεπτά η συνάθροιση άλλαξε. Όλοι το ένιωσαν την ίδια στιγμή. Κάθε πρόσωπο φωτίστηκε. Η παρουσία του Θεού γέμισε τον τόπο. Ο αδελφός Hewit έπεσε στα γόνατά του και άρχισε να κλαίει και να προσεύχεται. Αρπάχθηκα σε όραση και είδα πολλά που δεν μπορώ να γράψω. Αυτό είχε μεγάλη επίδραση επάνω στον αδελφό Hewit. Ομολόγησε ότι ήταν εκ Θεού και ταπεινώθηκε έως εδάφους. Έκτοτε γράφει αδιάκοπα από εκείνη τη συνάθροιση, και τώρα γράφει από το ίδιο τραπέζι αποκηρύσσοντας όλες τις πλάνες που έχει υποστηρίξει. Πιστεύω ότι ο Θεός τον ανυψώνει και ότι είναι προορισμένος να κάνει καλό, εάν ο Θεός ενεργήσει μέσω αυτού.

"Much love to dear Sister Gorham. Tell her to be strong. God is with her and He will not leave her. Much love to you all. I hope the children will not get sleepy, but will be interested in the truth and be diligent to make their calling and election sure. Write, be sure and write, and do not do as I have done. I love you, all of you. Write." Manuscript Releases, volume 16, 206–209. Written from Paris, Maine, November 27, 1850.

«Πολλή αγάπη προς την αγαπητή αδελφή Γκόραμ. Πες της να είναι δυνατή. Ο Θεός είναι μαζί της και δεν θα την εγκαταλείψει. Πολλή αγάπη προς όλους σας. Ελπίζω τα παιδιά να μη νυστάξουν, αλλά να ενδιαφερθούν για την αλήθεια και να καταβάλουν επιμέλεια, ώστε να βεβαιώσουν την κλήση και την εκλογή τους. Γράψτε, οπωσδήποτε να γράψετε, και μη κάνετε όπως έκανα εγώ. Σας αγαπώ, όλους σας. Γράψτε». Manuscript Releases, τόμος 16, σσ. 206–209. Γραμμένο από το Παρίσι, Μέιν, 27 Νοεμβρίου 1850.

Brothers and Sisters, what is the historical context of this; where is she writing this at? She is writing this in 1850, in Brother Nichols's house.

Αδελφοί και Αδελφές, ποιο είναι το ιστορικό πλαίσιο αυτού· πού το γράφει αυτό; Το γράφει το 1850, στο σπίτι του Αδελφού Nichols.

In this time period, what is the Lord doing? He is showing that the Pioneers have the correct view of the Daily, and she is dealing with that. She is saying that Christ's Sanctuary ministry is the false view of the Daily.

Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, τι κάνει ο Κύριος; Δείχνει ότι οι Πρωτοπόροι έχουν τη σωστή αντίληψη περί του «Καθημερινού», και εκείνη πραγματεύεται αυτό το ζήτημα. Λέγει ότι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο αποτελεί την εσφαλμένη αντίληψη περί του «Καθημερινού».

In this history, this very history—not this very history and not just the very year, but the very month of the year she is getting visions and she is clarifying this truth about the Pioneer position of the Daily, saying those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily; and, in the same paragraph, she says, "I saw that the 1843 Chart was directed by the hand of the Lord and it should not be altered and that those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily."

Σε αυτή την ιστορία, αυτήν ακριβώς την ιστορία—όχι μόνο αυτήν ακριβώς την ιστορία και όχι απλώς αυτό ακριβώς το έτος, αλλά αυτόν ακριβώς τον μήνα του έτους—λαμβάνει οράσεις και διευκρινίζει αυτήν την αλήθεια σχετικά με την πρωτοπόρο θέση περί του Daily, λέγοντας ότι εκείνοι που έδωσαν την Κραυγή της Ώρας της Κρίσεως είχαν τη σωστή άποψη περί του Daily· και, στην ίδια παράγραφο, λέγει: «Είδα ότι ο Πίνακας του 1843 είχε κατευθυνθεί από το χέρι του Κυρίου και ότι δεν έπρεπε να μεταβληθεί και ότι εκείνοι που έδωσαν την Κραυγή της Ώρας της Κρίσεως είχαν τη σωστή άποψη περί του Daily.»

And what does it say about the Daily on this 1843 Chart? Well, it says that it was taken away in AD508; and, at 1335 years later brings you to 1843 and that the 1335 is in the past.

Και τι λέγει για το Καθημερινόν σε αυτό το Διάγραμμα του 1843; Λοιπόν, λέγει ότι αφαιρέθηκε το 508 μ.Χ.· και, 1335 έτη αργότερα, σε φέρνει στο 1843, και ότι το 1335 ανήκει στο παρελθόν.

Can you imagine, in the very month, in the very year, that she would tell Brother Hewit from Dead River that it was still future?

Μπορείτε να φαντασθείτε ότι, μέσα στον ίδιο τον μήνα, μέσα στο ίδιο το έτος, θα έλεγε στον Αδελφό Hewit από το Dead River ότι αυτό ήταν ακόμη μέλλον;

Okay, these time setters, these time setters, and these people that believe that Sister White is a careless writer. History does not uphold this.

Εντάξει, αυτοί οι καθοριστές χρόνων, αυτοί οι καθοριστές χρόνων, και αυτοί οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι η Αδελφή Γουάιτ είναι απρόσεκτη συγγραφέας. Η ιστορία δεν το επιβεβαιώνει.

So, I want you to see, in connection with the Daily, Ellen White even understood the 1335.

Λοιπόν, θέλω να δείτε ότι, σε σχέση με το Καθημερινό, η Ellen White κατανοούσε ακόμη και το 1335.

Ellen White just did not put her seal of approval on the Daily being Paganism; she understood that it started the 1335-year prophecy, which ended in 1843, and she defended that position in public against Brother Hewit from Dead River. Do you see that?

Η Έλλεν Γουάιτ δεν έθεσε απλώς τη σφραγίδα της εγκρίσεώς της στο ότι το «Καθημερινόν» ήταν ο Παγανισμός· κατανοούσε ότι αυτό άρχιζε την προφητεία των 1335 ετών, η οποία έληξε το 1843, και υπερασπίσθηκε δημοσίως αυτή τη θέση εναντίον του αδελφού Hewit από το Dead River. Το βλέπετε αυτό;

And in the same month, where she is saying that Christ's Sanctuary ministry as the Daily only brings darkness and confusion; and, her husband, in response to that vision, removes that teaching from the Review and Herald.

Και κατά τον ίδιο μήνα, ενώ αυτή λέγει ότι η διακονία τοῦ Χριστοῦ στὸ Ἁγιαστήριο, ὡς τὸ Καθημερινό, φέρνει μόνον σκότος καὶ σύγχυση, ὁ σύζυγός της, ἀνταποκρινόμενος σ’ ἐκείνο τὸ ὅραμα, ἀφαιρεῖ ἐκείνη τὴ διδασκαλία ἀπὸ τὸ Review and Herald.

Up here in your notes, where it says "1850 Chart," this is what it says right here [referring to the third column from the left on the 1850 Chart, the text following Jesus on the cross in AD31]. I wanted you to be able to have it in your notes.

Επάνω εδώ στις σημειώσεις σας, εκεί όπου λέει «1850 Chart», αυτό ακριβώς είναι που λέει εδώ [αναφερόμενος στην τρίτη στήλη από τα αριστερά στο «1850 Chart», στο κείμενο που ακολουθεί τον Ιησού επάνω στον σταυρό το 31 μ.Χ.]. Ήθελα να μπορείτε να το έχετε στις σημειώσεις σας.

Away Daniel 11:31 508

Μακριά Δανιήλ 11:31 508

And then on the 1843 Chart over here [referring to the center column, underneath Jesus on the cross in AD31]:

Κατόπιν, στο Διάγραμμα του 1843 εδώ [αναφερόμενος στη μεσαία στήλη, κάτω από τον Ιησού επάνω στον σταυρό στο μ.Χ. 31]:

Taking away of the daily sacrifice. Dan. 12:11, 12

Ἀφαίρεσις τῆς καθημερινῆς θυσίας. Δαν. 12:11, 12

Okay, these are these two Charts.

Εντάξει, αυτά είναι αυτά τα δύο διαγράμματα.

Sister White understood that these men had the correct view, and she understood that it initiated the 1335-year prophecy that ended in 1843; and, she understood that it represented the Pagan Dominion being taken away in 508.

Η αδελφή Γουάιτ κατανόησε ότι αυτοί οι άνδρες είχαν τη σωστή άποψη, και κατανόησε ότι αυτή εγκαινίαζε την προφητεία των 1335 ετών, η οποία έληξε το 1843· και κατανόησε ότι αντιπροσώπευε την απομάκρυνση της Ειδωλολατρικής Κυριαρχίας το 508.

Under these two references to the Charts you have another quote in the time period of Brother Nichols, and she is rebuking people from making other charts because their artwork is satanic; whereas, she says that the artwork upon these two Charts is heavenly. She says,

Κάτω από αυτές τις δύο αναφορές στα Διαγράμματα έχετε ένα ακόμη παράθεμα από τη χρονική περίοδο του Αδελφού Nichols, και σε αυτό ελέγχει ανθρώπους επειδή κατασκευάζουν άλλα διαγράμματα, διότι η εικονογράφησή τους είναι σατανική· ενώ, λέγει, η εικονογράφηση επάνω σε αυτά τα δύο Διαγράμματα είναι επουράνια. Λέγει,

"I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols."—

Είδα ότι η κατασκευή χαρτών ήταν εντελώς εσφαλμένη. Ξεκίνησε από τον αδελφό Rhodes και συνεχίστηκε από τον αδελφό Case. Δαπανήθηκαν μέσα για την κατασκευή χαρτών και τη διαμόρφωση άκομψων, αποκρουστικών εικόνων, για να παρασταθούν οι άγγελοι και ο ένδοξος Ιησούς. Είδα ότι τέτοια πράγματα ήταν δυσάρεστα στον Θεό. Είδα ότι ο Θεός ήταν με την έκδοση του χάρτη από τον αδελφό Nichols.»

Who was in the publishment of this 1850 Chart? God!

Ποιος ήταν στη δημοσίευση αυτού του Διαγράμματος του 1850; Ο Θεός!

—"I saw that there was"—what?—"a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God's people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

—«Είδα ότι υπήρχε»—τι;—«μια προφητεία αυτού του διαγράμματος μέσα στην Αγία Γραφή, και εάν αυτό το διάγραμμα έχει προοριστεί για τον λαό του Θεού, εάν [είναι] επαρκές για τον έναν, είναι και για τον άλλον, και εάν κάποιος χρειαζόταν να ζωγραφιστεί ένα νέο διάγραμμα σε μεγαλύτερη κλίμακα, όλοι το χρειάζονται εξίσου.»

"I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting."—

«Είδα ότι υπήρχε στον αδελφό Κέις ένα ανήσυχο, ταραγμένο, ανικανοποίητο, αχάριστο αίσθημα, το οποίο επιθυμούσε ένα άλλο διάγραμμα. Είδα ότι αυτά τα ζωγραφισμένα διαγράμματα είχαν κακή επίδραση επάνω στην εκκλησία. Προκαλούσαν να επικρατεί στη σύναξη ένα ελαφρό, επιπόλαιο πνεύμα χλευασμού.»

Now, this is the one that I want you to think through.

Τώρα, αυτό είναι εκείνο το οποίο θέλω να εξετάσετε προσεκτικά.

—"I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation."—

—«Είδα ότι οι πίνακες που είχαν διαταχθεί από τον Θεό έκαναν ευνοϊκή εντύπωση στον νου, ακόμη και χωρίς εξήγηση.»—

"I saw that the charts," plural, "ordered by God . . . ." What charts, in the plural, were ordered by God? These two Charts [the 1843 and 1850 Charts] were ordered by God."

«Είδα ότι οι πίνακες», στον πληθυντικό, «διατάχθηκαν από τον Θεό . . . .» Ποιοι πίνακες, στον πληθυντικό, διατάχθηκαν από τον Θεό; Αυτοί οι δύο Πίνακες [οι Πίνακες του 1843 και του 1850] διατάχθηκαν από τον Θεό.

These two Charts are a fulfillment of Habakkuk 2.

Αυτά τα δύο διαγράμματα αποτελούν εκπλήρωση του Αββακούμ 2.

—"There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case's mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

—«Υπάρχει κάτι ελαφρό, ωραίο και ουράνιο στην απεικόνιση των αγγέλων επάνω στους πίνακες. Ο νους οδηγείται σχεδόν ανεπαίσθητα προς τον Θεό και τον ουρανό. Αλλ’ οι άλλοι πίνακες που έχουν κατασκευασθεί προξενούν αποστροφή στον νου και κάνουν τον νου να ενασχολείται περισσότερο με τη γη παρά με τον ουρανό. Οι εικόνες που παριστάνουν αγγέλους μοιάζουν περισσότερο με δαίμονες παρά με όντα του ουρανού. Είδα ότι οι πίνακες είχαν επί ημέρες και εβδομάδες απασχολήσει τον νου του αδελφού Case, ενώ αυτός έπρεπε να ζητεί από τον Θεό ουράνια σοφία και να αυξάνει στις χάριτες του Πνεύματος και στη γνώση της αληθείας.»

"I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever." Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

Είδα ότι, εάν τα μέσα που έχουν σπαταληθεί για την έκδοση διαγραμμάτων είχαν δαπανηθεί για να τεθεί η αλήθεια καθαρά ενώπιον των αδελφών μέσω της εκδόσεως φυλλαδίων κτλ., αυτό θα είχε επιφέρει πολύ καλό και θα είχε σώσει ψυχές. Είδα ότι η επιχείρηση κατασκευής διαγραμμάτων έχει εξαπλωθεί σαν πυρετός.» Manuscript Releases, αριθμός 13, 359· 1853.

The 1290 and 1335 Days

Οι 1290 και 1335 Ημέρες

I have following an article from the Review and Herald, January 28, 1858. The reason I have it in your notes is because you can see that in 1858 they are still teaching that the Daily is Paganism. You have it in your reference, eight years after 1850 they still understand the Daily is Paganism.

Ἔχω το ακόλουθο άρθρο από το *Review and Herald*, 28 Ιανουαρίου 1858. Ὁ λόγος ποὺ τὸ ἔχω στὶς σημειώσεις σας εἶναι ἐπειδὴ μπορεῖτε νὰ δεῖτε ὅτι τὸ 1858 ἐξακολουθοῦν νὰ διδάσκουν ὅτι τὸ «Daily» εἶναι ὁ Παγανισμός. Τὸ ἔχετε στὴν παραπομπή σας· ὀκτὼ χρόνια μετὰ τὸ 1850 ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ κατανοοῦν ὅτι τὸ «Daily» εἶναι ὁ Παγανισμός.

"ANOTHER important prophetic period upon which the Advent doctrine is based, is the 1335 days of Daniel 12, with which the 1290 days are so intimately connected. These two periods are introduced to us as follows:

Μία ακόμη σημαντική προφητική περίοδος, επί της οποίας βασίζεται το δόγμα της Δευτέρας Παρουσίας, είναι οι 1335 ημέρες του Δανιήλ 12, με τις οποίες οι 1290 ημέρες συνδέονται τόσο στενά. Οι δύο αυτές περίοδοι μας παρουσιάζονται ως εξής:

"—And from the time that the daily (sacrifice) shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be; for thou shalt rest and stand in thy lot at the end of the days.' Daniel 12:11–13.

«—Και από του καιρού καθ’ ον η παντοτεινή (θυσία) αφαιρεθή, και στηθή το βδέλυγμα της ερημώσεως, θέλουσιν είσθαι χίλιαι διακόσιαι ενενήκοντα ημέραι. Μακάριος όστις υπομένει και φθάνει εις τας χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε ημέρας. Συ δε, ύπαγε έως του τέλους· διότι θέλεις αναπαυθή και θέλεις σταθή εν τω κλήρω σου εν τω τέλει των ημερών.» Δανιήλ 12:11–13.

"The questions at once arise, Can we tell what the events are, from which these periods are to be dated; and if so, can we tell when they took place? We first enquire. What is the—'daily' (sacrifice) and the —abomination that maketh desolate'? It will be noticed that the word, sacrifice, is in italics: denoting that it is a supplied word. The same will be noticed in the other instances of its occurrence in the book of Daniel, viz., chapter 11:31 and 8:11–13. Let us briefly refer to this latter chapter. In verse 13 it will be observed that two desolations are brought to view; the daily (desolation,) and the transgression of desolation. This fact is made so plain by Josiah Litch that we cannot do better than quote his language:*

«Αμέσως εγείρονται τα ερωτήματα: Μπορούμε να διακρίνουμε ποια είναι τα γεγονότα από τα οποία πρέπει να χρονολογηθούν αυτές οι περίοδοι; και, αν ναι, μπορούμε να γνωρίζουμε πότε έλαβαν χώρα; Πρώτον ερευνούμε: Τι είναι το —“διαπαντός” (θυσία) και το —βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως”; Θα παρατηρηθεί ότι η λέξη θυσία είναι τυπωμένη με πλάγια στοιχεία, πράγμα που δηλώνει ότι είναι λέξη παρεμβληθείσα. Το ίδιο θα παρατηρηθεί και στις άλλες περιπτώσεις όπου απαντά στο βιβλίο του Δανιήλ, δηλαδή στο κεφάλαιο 11:31 και 8:11–13. Ας αναφερθούμε εν συντομία στο τελευταίο αυτό κεφάλαιο. Στο εδάφιο 13 θα διαπιστωθεί ότι τίθενται υπόψη δύο ερημώσεις: το διαπαντός (ερήμωσις) και η παράβασις τῆς ἐρημώσεως. Το γεγονός αυτό καθίσταται τόσο σαφές από τον Josiah Litch, ώστε δεν μπορούμε να πράξουμε καλύτερα παρά να παραθέσουμε τα λόγια του:*»

"—The daily sacrifice is the present reading of the text; but no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put upon it by the translators. The true reading is, "the daily and the transgression of desolation;" daily and transgression being connected together by "and" the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers which were to desolate the Sanctuary and the host.'

—Η καθημερινή θυσία είναι η παρούσα ανάγνωση του κειμένου· αλλά ουδέν τοιούτον ως θυσία ευρίσκεται εις το πρωτότυπον. Τούτο αναγνωρίζεται πανταχόθεν. Είναι γλωσσικόν σχόλιον ή ερμηνευτική εκδοχή που επετέθη επ’ αυτού υπό των μεταφραστών. Η αληθής ανάγνωση είναι: «το καθημερινόν και η παράβασις της ερημώσεως»· το καθημερινόν και η παράβασις συνδέονται μεταξύ των διά του «και»· η καθημερινή ερήμωσις και η παράβασις της ερημώσεως. Είναι δύο ερημωτικαί δυνάμεις, αι οποίαι έμελλον να ερημώσουν το Αγιαστήριον και το στράτευμα.

"From this it is evident that the —daily,' can have no reference to the Jewish worship to which it has been applied by the older and more prevalent opinion; and this is further evident from the consideration that if these periods, taken either literally or figuratively, be dated from any taking away of this worship, they do not bring us to any event whatever worthy of note.

Από αυτό είναι προφανές ότι το —«διαπαντός», δεν μπορεί να έχει καμία αναφορά στην ιουδαϊκή λατρεία, στην οποία έχει εφαρμοσθεί κατά την παλαιότερη και επικρατέστερη άποψη· και αυτό καθίσταται ακόμη πιο προφανές από τη σκέψη ότι, εάν αυτές οι περίοδοι, ληφθούν είτε κυριολεκτικώς είτε μεταφορικώς, χρονολογηθούν από οποιαδήποτε κατάργηση αυτής της λατρείας, δεν μας οδηγούν σε κανένα απολύτως γεγονός άξιο λόγου.

"The daily and the abomination then, are two desolating powers which were to oppress the church: can we ascertain what these powers are? We have only to adopt William Miller's method of reasoning on this point to arrive at the same conclusion with him. He says:

«Η καθημερινή» και «το βδέλυγμα» λοιπόν, είναι δύο ερημωτικές δυνάμεις που επρόκειτο να καταθλίψουν την εκκλησία· μπορούμε να εξακριβώσουμε ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις; Δεν έχουμε παρά να υιοθετήσουμε τη μέθοδο συλλογισμού του William Miller επάνω σ’ αυτό το σημείο, για να καταλήξουμε στο ίδιο συμπέρασμα με εκείνον. Λέγει:

"—I read on, and could find no other case in which if [the daily] was found but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, —take away;' —he shall take away the daily'; —from the time that the daily shall be taken away'; &c. I read on and thought I should find no light on the text. Finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8, —For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed.'&c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is —the daily!' Well, now, what does Paul mean by —he who now letteth' or hindereth? By —the Man of Sin,' and the —wicked,' Popery is meant. Well what is it which hinders Popery from being revealed? Why it is Paganism. Well, then, —the daily' must mean Paganism.'+

«—Συνέχισα την ανάγνωση, και δεν μπορούσα να βρω καμία άλλη περίπτωση στην οποία να απαντάται το [το καθημερινόν], παρά μόνον στον Δανιήλ. Τότε [με τη βοήθεια μιας συμφωνίας] έλαβα εκείνες τις λέξεις που στέκονταν σε συνάφεια με αυτό, —“αφαιρεθή”· —“θέλει αφαιρέσει το καθημερινόν”· —“από του καιρού καθ’ ον το καθημερινόν θέλει αφαιρεθή”· κτλ. Συνέχισα την ανάγνωση και νόμιζα ότι δεν θα έβρισκα κανένα φως επάνω στο κείμενο. Τελικά έφθασα στο 2 Thessalonians 2:7, 8, —“Διότι το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται· μόνον εκείνος όστις τώρα εμποδίζει, θέλει εμποδίζει, εωσότου εκβληθή εκ μέσου· και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος.” κτλ. Και όταν έφθασα σε εκείνο το κείμενο, ω, πόσο καθαρά και ενδόξως εφάνη η αλήθεια! Να το! Αυτό είναι —το καθημερινόν!’ Λοιπόν τώρα, τι εννοεί ο Παύλος με το —“εκείνος όστις τώρα εμποδίζει” ή κωλύει; Με τον —“Άνθρωπο της Αμαρτίας” και τον —“άνομον”, εννοείται ο Παπισμός. Λοιπόν, τι είναι εκείνο που εμποδίζει να αποκαλυφθή ο Παπισμός; Μα, είναι ο Παγανισμός. Λοιπόν, τότε, —το καθημερινόν’ πρέπει να σημαίνει τον Παγανισμό.”+»

"We see from Daniel 8, that it is the little horn, which succeeded the goat, or Grecian empire, that takes away the —daily;' and it is the only power brought to view after the division of Alexander's kingdom down to the time when the Sanctuary should be cleansed at the end of the 2300 days. This little horn we have in its proper place showed to be Rome taken as a unit, corresponding with the fourth kingdom of Daniel's other visions. Now it is a fact that a change did take place in the Roman power from Paganism to Papacy. Paganism from the days of the Assyrian kings down to the time of its modification into Popery, had been the daily, or as Professor Whiting renders it, —the continual' desolation, by which Satan had stood up against the cause of Jehovah. In its priests, its altars and its sacrifices, it bore resemblance to the Levitical form of Jehovah's worship; but when the Levitical gave place to the Christian form of worship, Satan, in order to successfully oppose the work, must change also his form of opposition; hence the temples, altars and statues of Paganism are baptized into the blasphemies of Popery.

Βλέπομεν από το Δανιήλ 8 ότι το μικρό κέρας, το οποίο διαδέχθηκε τον τράγο, ή την Ελληνική αυτοκρατορία, είναι εκείνο που αφαιρεί το «παντοτινό»· και είναι η μόνη δύναμη που τίθεται ενώπιόν μας μετά τη διαίρεση του βασιλείου του Αλεξάνδρου μέχρι τον καιρό κατά τον οποίον το Αγιαστήριο έμελλε να καθαρισθεί στο τέλος των 2300 ημερών. Το μικρό αυτό κέρας το έχομεν ήδη δείξει, στη θέση που του αρμόζει, ότι είναι η Ρώμη θεωρούμενη ως ενιαίο σύνολο, αντιστοιχούσα προς το τέταρτο βασίλειο των άλλων οράσεων του Δανιήλ. Τώρα, είναι γεγονός ότι έλαβε χώρα μεταβολή στη ρωμαϊκή εξουσία από τον Παγανισμό στον Παπισμό. Ο Παγανισμός, από τις ημέρες των Ασσυρίων βασιλέων μέχρι τον καιρό της μετατροπής του σε Παπισμό, υπήρξε το παντοτινό, ή, όπως το αποδίδει ο Καθηγητής Whiting, «η συνεχής» ερήμωση, με την οποία ο Σατανάς είχε υψωθεί εναντίον της υποθέσεως του Ιεχωβά. Στους ιερείς του, στους βωμούς του και στις θυσίες του έφερε ομοιότητα προς τη Λευιτική μορφή της λατρείας του Ιεχωβά· αλλά όταν η Λευιτική έδωσε τη θέση της στη χριστιανική μορφή λατρείας, ο Σατανάς, για να αντιταχθεί επιτυχώς στο έργο, έπρεπε και αυτός να μεταβάλει τη μορφή της αντιθέσεώς του· γι’ αυτό οι ναοί, οι βωμοί και τα αγάλματα του Παγανισμού βαπτίζονται μέσα στις βλασφημίες του Παπισμού.

"But the daily, Paganism, is said in the prophecy, to have a sanctuary, and the place of its sanctuary was to be cast down. That a sanctuary is frequently connected with idolatry and heathenism, as the place of its devotion and worship, is evident from the following scriptures: Isaiah 16:12; Amos 7:9, 13, margin. Ezekiel 28:18. Concerning the sanctuary of the daily of Daniel 8, we offer the following from Apollos Hale:*

Ἀλλὰ τὸ παντοτινόν, ὁ παγανισμός, λέγεται ἐν τῇ προφητείᾳ ὅτι ἔχει ἁγιαστήριον, καὶ ὁ τόπος τοῦ ἁγιαστηρίου αὐτοῦ ἔμελλε νὰ καταβληθῇ. Ὅτι ἁγιαστήριον συνδέεται συχνὰ μὲ τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ τὸν ἐθνισμόν, ὡς ὁ τόπος τῆς ἀφοσιώσεως καὶ τῆς λατρείας αὐτῶν, εἶναι φανερὸν ἀπὸ τὰς ἀκολούθους γραφάς: Ἠσαΐας 16:12· Ἀμώς 7:9, 13, περιθώριον· Ἰεζεκιὴλ 28:18. Περὶ τοῦ ἁγιαστηρίου τοῦ παντοτινοῦ τοῦ Δανιὴλ 8, παραθέτομεν τὰ ἀκόλουθα ἀπὸ τὸν Ἀπόλλω Χέιλ:*

"—What can be meant by the —sanctuary' of Paganism? Paganism, and error of every kind, have their sanctuaries, as well as truth. These are the temples or asylums consecrated to their service. Some particular and renowned temple of Paganism may, then, be supposed to be here spoken of. Which of its numerous distinguished temples may it be? One of the most magnificent specimens of classic architecture is called the Pantheon. Its name signifies the —temple or asylum of all the gods.' The place of its location is Rome.+ The idols of the nations conquered by the Romans were sacredly deposited in some niche or department of this temple, and in many cases became objects of worship by the Romans themselves. Could we find a temple of Paganism that was more strikingly —his sanctuary.'"

«—Τι μπορεί να εννοείται με το —αγιαστήριο’ του παγανισμού; Ο παγανισμός, και η πλάνη κάθε είδους, έχουν τα αγιαστήριά τους, όπως και η αλήθεια. Αυτά είναι οι ναοί ή τα άσυλα που έχουν καθιερωθεί στην υπηρεσία τους. Μπορεί, λοιπόν, να υποτεθεί ότι εδώ γίνεται λόγος για κάποιον ιδιαίτερο και περίφημο ναό του παγανισμού. Ποιος από τους πολλούς διακεκριμένους ναούς του θα μπορούσε να είναι; Ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα δείγματα της κλασικής αρχιτεκτονικής ονομάζεται Πάνθεον. Το όνομά του σημαίνει —ναός ή άσυλο όλων των θεών.’ Ο τόπος όπου βρίσκεται είναι η Ρώμη.+ Τα είδωλα των εθνών που κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους εναποτίθεντο με ιεροπρέπεια σε κάποια κόγχη ή διαμέρισμα αυτού του ναού, και σε πολλές περιπτώσεις έγιναν αντικείμενα λατρείας από τους ίδιους τους Ρωμαίους. Θα μπορούσαμε να βρούμε ναό του παγανισμού που να είναι πιο εντυπωσιακά —το αγιαστήριό του;»

"Having now ascertained that the daily is Paganism, and the transgression of desolation, or —the abomination that maketh desolate,' is the Papacy, and that the especial sanctuary of Paganism was the Pantheon, and that the —place' of its location was Rome, we inquire further.

Έχοντας πλέον διαπιστώσει ότι το «καθημερινόν» είναι ο Παγανισμός, και ότι η παράβασις της ερημώσεως, ή —το βδέλυγμα το ερημωτικόν,— είναι ο Παπισμός, και ότι το ιδιαίτερο ιερό του Παγανισμού ήταν το Πάνθεον, και ότι ο —τόπος— της εγκαταστάσεώς του ήταν η Ρώμη, ερευνούμε περαιτέρω.

"1. Was Paganism —taken away' by the Roman civil power? The following statement of an important and well-known fact in the history of the church and world, we think answers to the prophecy. It refers to Constantine the first Christian emperor, and says:

«1. Μήπως ο Παγανισμός “αφαιρέθηκε” από τη ρωμαϊκή πολιτική εξουσία; Νομίζουμε ότι η ακόλουθη διατύπωση ενός σημαντικού και ευρέως γνωστού γεγονότος στην ιστορία της εκκλησίας και του κόσμου απαντά στην προφητεία. Αναφέρεται στον Κωνσταντίνο, τον πρώτο χριστιανό αυτοκράτορα, και λέγει:»

"—His first act of government was the dispatch of an edict throughout the empire, exhorting his subjects to embrace Christianity.'++

«—Ἡ πρώτη πράξις τῆς διακυβερνήσεώς του ἦταν ἡ ἀποστολή ἐνὸς διατάγματος σὲ ὁλόκληρη τὴν αὐτοκρατορία, προτρέποντας τοὺς ὑπηκόους του νὰ ἀσπασθοῦν τὸν Χριστιανισμό.»++

"2. Was Rome the city or place of his sanctuary, (the Pantheon,) cast down by the authority of the State? The following extract answers:

«2. Μήπως η Ρώμη ήταν η πόλη ή ο τόπος του αγιαστηρίου του, (το Πάνθεον,) που κατεβλήθη από την εξουσία του Κράτους; Το ακόλουθο απόσπασμα απαντά:»

"—The death of the last rival of Constantine had sealed the peace of the empire. Rome was once more the undisputed queen of nations. But, in that hour of elevation and splendor, she had been raised to the edge of a precipice. Her next step was to be downward and irrecoverable. The change of the government to Constantinople still perplexes the historian. It was an act in direct repugnance to the whole course of the ancient and honorable prejudices of the Roman mind. It was the work of no luxurious Asiatic, devoted to the indulgences of eastern customs and climates, but an iron conqueror, born in the west, and contemptuous, like all Romans, of the habits of the orientals; it was the work of a keen politician, yet it was impolitic in the most palpable degree. Yet Constantine abandoned Rome, the great citadel and throne of the Caesars, for an obscure corner of Thrace, and expended the remainder of his vigorous and ambitious life in the double toil of raising a colony into the capital of his empire, and degrading the capital into the feeble honors and humiliated strength of a colony.'*

«—Ο θάνατος του τελευταίου αντιπάλου του Κωνσταντίνου είχε επισφραγίσει την ειρήνη της αυτοκρατορίας. Η Ρώμη ήταν πλέον και πάλι η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα των εθνών. Αλλά, κατά την ώρα εκείνη της ανύψωσης και της λαμπρότητός της, είχε υψωθεί έως το χείλος ενός γκρεμού. Το επόμενο βήμα της επρόκειτο να είναι προς τα κάτω και μη ανακτήσιμο. Η μεταφορά της κυβερνήσεως στην Κωνσταντινούπολη εξακολουθεί ακόμη να φέρει σε αμηχανία τον ιστορικό. Ήταν πράξη ευρισκόμενη σε άμεση αντίθεση προς ολόκληρη την πορεία των αρχαίων και σεβαστών προκαταλήψεων του ρωμαϊκού φρονήματος. Δεν υπήρξε έργο κάποιου τρυφηλού Ασιάτη, αφοσιωμένου στις απολαύσεις των ανατολικών εθίμων και κλιμάτων, αλλά σιδηρού κατακτητή, γεννημένου στη δύση και περιφρονητικού, όπως όλοι οι Ρωμαίοι, προς τις συνήθειες των ανατολιτών· υπήρξε έργο οξυδερκούς πολιτικού, και όμως ήταν πολιτικώς άφρον στον πλέον καταφανή βαθμό. Και όμως ο Κωνσταντίνος εγκατέλειψε τη Ρώμη, το μέγα φρούριο και θρόνο των Καισάρων, για μια αφανή γωνία της Θράκης, και δαπάνησε το υπόλοιπο της σθεναρής και φιλόδοξης ζωής του στον διπλό μόχθο να ανυψώσει μια αποικία σε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του και να υποβιβάσει την πρωτεύουσα στις ασθενικές τιμές και την ταπεινωμένη ισχύ μιας αποικίας.»*

"This record from the pen of the historian is too plain to need comment. The place of his sanctuary was cast down, says the prophecy; and after a statement of facts like the above, the most fastidious in prophetic interpretation must be satisfied of its application.

Αυτή η καταγραφή από την πέννα του ιστορικού είναι υπερβολικά σαφής, ώστε να χρειάζεται σχολιασμό. Ο τόπος του αγιαστηρίου αυτού κατεβλήθη, λέγει η προφητεία· και, ύστερα από μια παράθεση γεγονότων όπως η ανωτέρω, και ο πλέον σχολαστικός στην ερμηνεία της προφητείας πρέπει να ικανοποιηθεί ως προς την εφαρμογή της.

"From the time that the daily shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred five and thirty days. With the facts before us that the daily is Paganism, that the abomination that maketh desolate is the Papacy, that there was a change from the former to the latter in the Roman power, and by the authority of State we have but to inquire further when this took place in a manner to fulfill the prophecy; for if we can ascertain this, we have the starting point from which the prophetic periods in the text before us are to be dated. Therefore,

«Από του καιρού καθ’ ον η παντοτεινή θυσία θέλει αφαιρεθή, και τεθή το βδέλυγμα της ερημώσεως, θέλουσιν είσθαι χίλιαι διακόσιαι ενενήκοντα ημέραι. Μακάριος ο αναμένων και φθάνων εις τας χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε ημέρας.» Με τα γεγονότα ενώπιόν μας, ότι το «παντοτεινόν» είναι ο παγανισμός, ότι το βδέλυγμα το ερημωτικόν είναι ο Παπισμός, ότι υπήρξε μεταβολή από το πρώτο στο δεύτερο εντός της ρωμαϊκής εξουσίας, και μάλιστα διά της αυθεντίας του Κράτους, δεν μένει παρά να εξετάσουμε περαιτέρω πότε τούτο συνέβη κατά τρόπον ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία· διότι, εάν δυνηθούμε να το εξακριβώσουμε, έχομε το σημείο εκκινήσεως από το οποίο πρέπει να χρονολογηθούν οι προφητικές περίοδοι του κειμένου που έχομε ενώπιόν μας. Διά τούτο,

"3. When did the event referred to in the prophecy take place? Let it be observed, the question is not, when were the saints given into the hands of the Papacy, but when had the change of religion from Paganism to Papacy been so far effected as to make the latter the national religion, and place it in a condition to start upon its career. This, like all other great revolutions, was not the work of a moment. Its incipient workings were manifest long before. Paul said that even in his day the mystery of iniquity, the Man of Sin, the —abomination that maketh desolate,' was already at work. And it is in the light of this scripture that we must understand our Lord's words in Mathew 24:15, concerning the abomination of desolation, where he makes evident reference to Daniel 9:27. For although Paganism had not given place to the Papacy in the year 70 when Jerusalem was destroyed by the Romans we do understand that the power which then appeared modified somewhat in name and form, was the very power that should, as the abomination of desolation, wear out the saints and desolate the church of the Most High.

«3. Πότε έλαβε χώρα το γεγονός στο οποίο αναφέρεται η προφητεία; Ας σημειωθεί ότι το ερώτημα δεν είναι πότε οι άγιοι παραδόθηκαν στα χέρια του Παπισμού, αλλά πότε η μεταβολή της θρησκείας από τον Παγανισμό στον Παπισμό είχε συντελεσθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο τελευταίος να καταστεί η εθνική θρησκεία και να τεθεί σε θέση να αρχίσει τη σταδιοδρομία του. Αυτό, όπως και όλες οι άλλες μεγάλες επαναστάσεις, δεν ήταν έργο μιας στιγμής. Οι αρχόμενες ενέργειές του είχαν καταστεί φανερές πολύ νωρίτερα. Ο Παύλος είπε ότι ήδη στην εποχή του το μυστήριο της ανομίας, ο Άνθρωπος της Αμαρτίας, το —βδέλυγμα της ερημώσεως,— ήταν ήδη σε ενέργεια. Και υπό το φως αυτής της Γραφής πρέπει να κατανοήσουμε τα λόγια του Κυρίου μας στο Ματθαίον 24:15, σχετικά με το βδέλυγμα της ερημώσεως, όπου κάνει προφανή αναφορά στον Δανιήλ 9:27. Διότι, αν και ο Παγανισμός δεν είχε παραχωρήσει τη θέση του στον Παπισμό κατά το έτος 70, όταν η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε από τους Ρωμαίους, εντούτοις κατανοούμε ότι η εξουσία η οποία τότε εμφανίσθηκε, τροποποιημένη κάπως ως προς το όνομα και τη μορφή, ήταν η ίδια ακριβώς εξουσία η οποία επρόκειτο, ως το βδέλυγμα της ερημώσεως, να κατατρίψει τους αγίους και να ερημώσει την εκκλησία του Υψίστου.»

"Up to the time of the conversion of Clovis, king of France, which took place in 496, the French and other nations of western Rome were Pagan; but subsequent to that event the efforts to convert idolaters to Christ were crowned with great success. It is said that the conversion of Clovis gave rise to the custom of addressing the French monarch with the titles of Most Christian Majesty and Eldest Son of the Church.+ Between that time and A.D. 508 by "alliances," "capitulations" and conquests, "the Avborici," the "Roman garrisons in the west," Brittany, the Burgundians and the Visigoths, were brought into subjection.'++

Μέχρι τον καιρό της μεταστροφής του Κλόβιδος, βασιλέως της Γαλλίας, η οποία έλαβε χώρα το 496, οι Γάλλοι και άλλα έθνη της δυτικής Ρώμης ήσαν εθνικοί· αλλά κατόπιν εκείνου του γεγονότος οι προσπάθειες για τη μεταστροφή των ειδωλολατρών στον Χριστό εστέφθησαν με μεγάλη επιτυχία. Λέγεται ότι η μεταστροφή του Κλόβιδος έδωσε αφορμή στο έθιμο να προσφωνείται ο Γάλλος μονάρχης με τους τίτλους Πανοσιωτάτη Χριστιανική Μεγαλειότης και Πρεσβύτερος Υιός της Εκκλησίας.+ Μεταξύ εκείνου του χρόνου και του 508 μ.Χ., διά «συμμαχιών», «συνθηκολογήσεων» και κατακτήσεων, «οι Avborici», οι «ρωμαϊκές φρουρές στη δύση», η Βρετάνη, οι Βουργουνδοί και οι Βησιγότθοι υπετάγησαν.'++

"—Paganism in the western Roman Empire, though it doubtless retarded the progress of the Christian faith, especially in those nations which were molested, as in the case of England, by the inroads of the barbarous clans, who continued idolaters, henceforth had not the power, if it had the disposition to suppress the Catholic faith, or to hinder the encroachments of the Roman Pontiff.

—Ο παγανισμός στη δυτική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μολονότι αναμφιβόλως επιβράδυνε την πρόοδο της χριστιανικής πίστεως, ιδίως σε εκείνα τα έθνη τα οποία ταλαιπωρούνταν, όπως στην περίπτωση της Αγγλίας, από τις επιδρομές των βαρβαρικών φυλών, οι οποίες παρέμεναν ειδωλολατρικές, στο εξής δεν είχε τη δύναμη, έστω κι αν είχε τη διάθεση, να καταπνίξει την Καθολική πίστη ή να παρεμποδίσει τις επεκτάσεις του Ρωμαίου Ποντίφηκα.

"From that time, the Papal abomination was triumphant, so far as Paganism was concerned. Its future contests were with the other Christian sects, who were always treated as heretics; and with princes who were always treated as rebels or dividers of the body of Christ. The prominent powers of Europe gave up their attachment to Paganism only to perpetuate its abominations in another form; for Paganism needed only to be baptized to become Christian in the Catholic sense; and when the interests or vengeance of its presiding minister made the demand, their possessions and thrones,—perhaps their lives,—must be laid on the altar. SS

«Από εκείνον τον καιρό, το παπικό βδέλυγμα θριάμβευε, όσον αφορά τον Παγανισμό. Οι μελλοντικοί του αγώνες ήταν με τις άλλες χριστιανικές αιρέσεις, οι οποίες αντιμετωπίζονταν πάντοτε ως αιρετικοί· και με τους ηγεμόνες, οι οποίοι αντιμετωπίζονταν πάντοτε ως επαναστάτες ή ως διασπαστές του σώματος του Χριστού. Οι εξέχουσες δυνάμεις της Ευρώπης εγκατέλειψαν την προσκόλλησή τους στον Παγανισμό μόνο και μόνο για να διαιωνίσουν τα βδελύγματά του υπό άλλη μορφή· διότι ο Παγανισμός δεν χρειαζόταν παρά να βαπτισθεί για να γίνει χριστιανικός υπό την καθολική έννοια· και όταν τα συμφέροντα ή η εκδίκηση του προϊσταμένου λειτουργού του το απαιτούσαν, τα υπάρχοντά τους και οι θρόνοι τους — ίσως και η ίδια τους η ζωή — έπρεπε να τεθούν επάνω στο θυσιαστήριο. SS»

"* Prophetic Exposition, Volume 1, 127.

* Προφητική Ερμηνεία, Τόμος 1, 127.

"+ Goodrich's Universal Hist. and Gutherie's Geog.'

+ Η Παγκόσμια Ιστορία του Goodrich και η Γεωγραφία του Gutherie.

"+ Mosheim Christian History, Volume 1, 132, 133.

+ Χριστιανική Ιστορία του Mosheim, Τόμος 1, 132, 133.

"In England, Arthur, the first Christian king, founded the Christian worship on the ruins of the Pagan.* Rapin, who claims to be more exact in the chronology of events in his history, states that he was elected monarch of Britain in 508. Book 2, 129.

«Στην Αγγλία, ο Αρθούρος, ο πρώτος χριστιανός βασιλεύς, θεμελίωσε τη χριστιανική λατρεία επί των ερειπίων της ειδωλολατρικής.* Ο Ραπέν, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ακριβέστερος στη χρονολογία των γεγονότων στην ιστορία του, αναφέρει ότι εξελέγη μονάρχης της Βρετανίας το 508. Βιβλίο 2, 129.

"What was the condition of the See of Rome at this time? —Symmachus was Pope from 498 or 9 to 514. His pontificate was distinguished by these remarkable circumstances and events:

«Ποια ήταν η κατάσταση της Έδρας της Ρώμης κατά τον καιρό αυτό; —Ο Σύμμαχος υπήρξε Πάπας από το 498 ή 499 έως το 514. Η παποσύνη του διακρίθηκε από τις εξής αξιοσημείωτες περιστάσεις και γεγονότα:

"1. He —left Paganism' when he entered the —church of Rome.'

«1. Ἐκεῖνος —ἐγκατέλειψε τὸν Παγανισμόν», ὅταν εἰσῆλθεν εἰς τὴν —ἐκκλησίαν τῆς Ρώμης.»

"2. He found his way to the Papal chair by striving with his competitor even unto blood. Du Pin.

«2. Εξασφάλισε την άνοδό του στον παπικό θρόνο αγωνιζόμενος με τον αντίπαλό του μέχρις αίματος.» Du Pin.

"3. By the adulation paid to him as the successor of St. Peter.

«3. Διά τῆς κολακείας ποὺ τοῦ ἀποδίδεται ὡς διαδόχῳ τοῦ Ἁγίου Πέτρου.»

"4. By the excommunication of the Emperor Anastasius.+

«4. Διὰ τοῦ ἀφορισμοῦ τοῦ Αὐτοκράτορος Ἀναστασίου.+»

"—How much,' says Mosheim, —the opinions of some were favorable to the lordly demands of the Roman Pontiffs, may be easily imagined from an expression of Ennodius, that infamous and extravagant flatterer of Symmachus, who was a prelate of ambiguous fame. This parasitical panegyrist, among other impertinent assertions maintained that the Pontiff was constituted judge in the place of God, which he filled as the Vicegerent of the Most High.'++

«—Το πόσο», λέγει ο Mosheim, «αι γνώμαι ορισμένων ήσαν ευνοϊκές προς τα δεσποτικάς αξιώσεις των Ρωμαίων Ποντιφίκων, δύναται ευκόλως να εικασθή εκ μιας εκφράσεως του Ennodius, εκείνου του ατίμου και υπερβολικού κολακευτού του Symmachus, ο οποίος ήτο προκαθήμενος αμφιβόλου φήμης. Ο παρασιτικός ούτος πανηγυριστής, μεταξύ άλλων ατόπων ισχυρισμών, διετήρει ότι ο Ποντίφηξ κατεστάθη κριτής εις την θέσιν του Θεού, την οποίαν κατείχε ως Αντιπρόσωπος του Υψίστου.»++

"By the strength secured to the Catholic cause in the west, by these successes, and the agency of the vicars, and other agents of the See of Rome, the Papal party in Constantinople were —placed' in a position to justify open hostilities in behalf of their master at Rome. In 508 the whirlwind of fanaticism and civil war swept in fire and blood through the streets of the eastern capital.'

Με τη δύναμη που εξασφαλίσθηκε για την καθολική υπόθεση στη Δύση, με αυτές τις επιτυχίες, και με την ενέργεια των αντιπροσώπων και άλλων πρακτόρων της Έδρας της Ρώμης, το παπικό κόμμα στην Κωνσταντινούπολη τέθηκε σε θέση να δικαιολογήσει ανοιχτές εχθροπραξίες υπέρ του κυρίου του στη Ρώμη. Το 508 ο ανεμοστρόβιλος του φανατισμού και του εμφυλίου πολέμου σάρωσε με φωτιά και αίμα μέσα από τους δρόμους της ανατολικής πρωτεύουσας.

"Gibbon, under the years 508–514, speaking of the commotions in Constantinople, says —The statues of the emperor were broken, and his person was concealed in a suburb, till, at the end of three days, he dared to implore the mercy of his subjects. [Popery is triumphant.] Without his diadem, and in the posture of a suppliant, Anastasius appeared on the throne of the circus. The Catholics, before his face, rehearsed the genuine Trisagion; they exulted in the offer which he proclaimed by the voice of a herald, of abdicating the purple; they listened to the admonition, that, since all could not reign, they should previously agree in the choice of a sovereign; and they accepted the blood of two unpopular ministers, whom their master, without hesitation, condemned to the lions. These furious but transient seditions were encouraged by the success of Vitalian, who with his army of Huns and Bulgarians, for the most part idolaters, declared himself the champion of the Catholic faith. In this pious rebellion he depopulated Thrace, besieged Constantinople, exterminated sixty-five thousand of his fellow Christians, till he obtained the recall of the bishops, the satisfaction of the Pope, and the establishment of the council of Chalcedon, an orthodox treaty, reluctantly signed by the dying Anastasius, and more faithfully performed by the uncle of Justinian. And such was the event of the first of the religious wars which have been waged in the name, and by the disciples, of the God of Peace." SS

Ο Γίββων, υπό τα έτη 508–514, ομιλών περί των ταραχών εν Κωνσταντινουπόλει, λέγει: — Τα αγάλματα του αυτοκράτορος συνετρίβησαν, και το πρόσωπόν του εκρύβη εις προάστειον, έως ότου, εις το τέλος τριών ημερών, ετόλμησε να ικετεύσει το έλεος των υπηκόων του. [Ο παπισμός θριαμβεύει.] Χωρίς το διάδημά του, και εις στάσιν ικέτου, ο Αναστάσιος ενεφανίσθη επί του θρόνου του ιπποδρόμου. Οι Καθολικοί, ενώπιον αυτού, επανέλαβον το γνήσιον Τρισάγιον· ηγάλλοντο διά την προσφοράν, την οποίαν ανήγγειλεν αυτός διά φωνής κήρυκος, να αποθέσει την πορφύραν· ήκουσαν την υπόδειξιν ότι, επειδή δεν ηδύναντο πάντες να βασιλεύσουν, ώφειλον προηγουμένως να συμφωνήσουν εις την εκλογήν ενός κυριάρχου· και εδέχθησαν το αίμα δύο αντιδημοφιλών υπουργών, τους οποίους ο κύριός των, άνευ δισταγμού, κατεδίκασε εις τα λιοντάρια. Αι μανιώδεις αύται, πλην όμως παροδικαί, στάσεις ενεθαρρύνθησαν από την επιτυχίαν του Βιταλιανού, όστις, μετά του στρατού του των Ούννων και των Βουλγάρων, ως επί το πλείστον ειδωλολατρών, ανεκήρυξεν εαυτόν υπερασπιστήν της Καθολικής πίστεως. Εν τη ευσεβεί ταύτη επαναστάσει ερήμωσε την Θράκην, επολιόρκησε την Κωνσταντινούπολιν, εξωλόθρευσε εξήκοντα πέντε χιλιάδας των συνανθρώπων του Χριστιανών, έως ότου επέτυχε την επάνοδον των επισκόπων, την ικανοποίησιν του Πάπα, και την εδραίωσιν της συνόδου της Χαλκηδόνος, ορθοδόξου συνθήκης, απροθύμως υπογραφείσης υπό του ετοιμοθανάτου Αναστασίου, και πιστότερον εκτελεσθείσης υπό του θείου του Ιουστινιανού. Και τοιούτον υπήρξε το αποτέλεσμα του πρώτου των θρησκευτικών πολέμων, οίτινες διεξήχθησαν εν ονόματι, και υπό των μαθητών, του Θεού της Ειρήνης. SS

"With the following extract from Appollos Hale, we close the testimony on this point: —We now invite our modern Gamaliels to take a position with us in the place of the sanctuary of Paganism (since claimed as the "patrimony of St. Peter") in 508. We look a few years into the past, and the rude Paganism of the northern barbarians is pouring down upon the nominally Christian empire of Western Rome—triumphing everywhere—and its triumphs everywhere distinguished by the most savage cruelty. . . . The empire falls and is broken into fragments. One by one the lords and rulers of these fragments, abandon their Paganism and profess the Christian faith. In religion the conquerors are yielding to the conquered. But still Paganism is triumphant. Among its supporters there is one stern and successful conqueror. (Clovis.) But soon he also bows before the power of the new faith and becomes its champion. He is still triumphant, but, as a hero and conqueror, reaches the zenith at the point we occupy, A.D. 508.

Με το ακόλουθο απόσπασμα από τον Appollos Hale, κλείνουμε τη μαρτυρία επί του σημείου αυτού: —Προσκαλούμε τώρα τους συγχρόνους μας Γαμαλιήλ να λάβουν θέση μαζί μας στον τόπο του αγιαστηρίου του Εθνισμού (ο οποίος έκτοτε διεκδικήθηκε ως η «κληρονομία του Αγίου Πέτρου») το 508. Στρέφουμε το βλέμμα μας λίγα έτη προς τα πίσω, και ο ακατέργαστος Εθνισμός των βόρειων βαρβάρων ξεχύνεται εναντίον της κατ’ όνομα χριστιανικής αυτοκρατορίας της Δυτικής Ρώμης — θριαμβεύοντας παντού — και οι θρίαμβοί του παντού διακρίνονται από την αγριότατη σκληρότητα. . . . Η αυτοκρατορία καταρρέει και διασπάται σε θραύσματα. Ένας προς έναν, οι άρχοντες και οι ηγεμόνες αυτών των θραυσμάτων εγκαταλείπουν τον Εθνισμό τους και ομολογούν τη χριστιανική πίστη. Στη θρησκεία οι κατακτητές υποχωρούν ενώπιον των κατακτημένων. Αλλά ακόμη ο Εθνισμός θριαμβεύει. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του υπάρχει ένας αυστηρός και επιτυχής κατακτητής. (Κλόβις.) Σύντομα όμως και αυτός υποκλίνεται ενώπιον της δύναμης της νέας πίστεως και γίνεται υπερασπιστής της. Εξακολουθεί να θριαμβεύει, αλλά, ως ήρωας και κατακτητής, φθάνει στο απόγειο στο σημείο όπου στεκόμαστε, το μ.Χ. 508.

"—In or near the same year, the last important subdivision of the fallen empire is publicly, and by the coronation of its triumphant —monarch' Christianized.

—Κατά ή πλησίον του αυτού έτους, η τελευταία σημαντική υποδιαίρεσις της πεσούσης αυτοκρατορίας εκχριστιανίζεται δημοσίως και διά της στεφάνωσης του θριαμβεύοντος «μονάρχου» της.

"—The pontiff for the period on which we stand is a recently converted Pagan. The bloody contest which placed him in the chair was decided by the interposition of an Arian king. He is bowed to and saluted as filling —the place of God on earth.' The senate is so far under his power, that, on suspicion that the interests of the See of Rome demand it, they excommunicate the emperor. . . . In 508 the mine is sprung beneath the throne of the Eastern Empire. The result of the confusion and strife it occasions is the humiliation of its rightful lord. Now the question is, at what time was Paganism so far suppressed, as to make room for its substitute and successor, the Papal abomination? When was this abomination placed in a position to start on its career of blasphemy and blood? Is there any other date for its being "placed," or "set up" in the room of Paganism, but 508? If the mysterious enchantress has not now brought all her victims within her power, she has taken her position, and some have yielded to the fascination.

«—Ο ποντίφηκας της περιόδου στην οποία στεκόμεθα είναι ένας προσφάτως προσηλυτισθείς Εθνικός. Η αιματηρή διαμάχη που τον τοποθέτησε στον θρόνο απεφασίσθη διά της παρεμβάσεως ενός Αρειανού βασιλέως. Κλίνεται κανείς ενώπιόν του και τον προσφωνεί ως κατέχοντα —τη θέση του Θεού επί της γης». Η σύγκλητος τελεί σε τέτοιον βαθμό υπό την εξουσία του, ώστε, υπό την υποψία ότι το απαιτούν τα συμφέροντα της Έδρας της Ρώμης, αφορίζουν τον αυτοκράτορα. . . . Το 508 το υπόγειο γόμωμα πυροδοτείται κάτω από τον θρόνο της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα της συγχύσεως και της έριδος που αυτό προκαλεί είναι η ταπείνωση του νομίμου κυρίου της. Τώρα το ερώτημα είναι: σε ποιον χρόνο είχε ο Εθνισμός κατασταλεί σε τέτοιον βαθμό, ώστε να παραχωρήσει τόπο στο υποκατάστατο και διάδοχό του, το Παπικό βδέλυγμα; Πότε ετέθη αυτό το βδέλυγμα σε θέση να αρχίσει τη σταδιοδρομία του βλασφημίας και αίματος; Υπάρχει άραγε οποιαδήποτε άλλη χρονολογία για το ότι «ετέθη», ή «εστήθη», στη θέση του Εθνισμού, εκτός από το 508; Εάν η μυστήρια γόησσα δεν έχει ακόμη υπαγάγει όλα τα θύματά της στην εξουσία της, έχει πάντως λάβει τη θέση της, και μερικοί έχουν ενδώσει στη γοητεία της.»

"The others are at length subdued, —and kings, and peoples and multitudes, and nations, and tongues,' are brought under the spell which prepares them, even while —drunken with the blood of the martyrs of Jesus,' to —think they are doing God service,' and to fancy themselves the exclusive favorites of heaven, while becoming an easier and richer prey for the damnation of hell'*

Οι λοιποί τελικώς υποτάσσονται· —και βασιλείς, και λαοί, και πλήθη, και έθνη, και γλώσσαι,— περιάγονται υπό την επήρεια εκείνης της γοητείας η οποία τους προπαρασκευάζει, ακόμη και ενώ είναι —μεθυσμένοι από το αίμα των μαρτύρων του Ιησού,— ώστε —να νομίζουν ότι προσφέρουν λατρεία στον Θεό,— και να φαντάζονται τους εαυτούς των ως τους αποκλειστικούς ευνοουμένους του ουρανού, ενώ καθίστανται ευχερέστερο και πλουσιότερο θήραμα για την καταδίκη της κολάσεως*

"We have the date. The —daily' was taken away, and the abomination that maketh desolate set up in 508. Dating from this point the 1290 days or years terminate in 1798 where, as has already been shown, the civil power was stricken from the Pope by the arm of Buonaparte. The 1335 days bring us 45 full years this side of that event.

Έχομε τη χρονολογία. Η «παντοτεινή» αφαιρέθηκε, και το βδέλυγμα της ερημώσεως εστήθη το 508. Από του σημείου τούτου υπολογιζόμενες, οι 1290 ημέρες ή έτη λήγουν το 1798, όπου, καθώς έχει ήδη δειχθεί, η πολιτική εξουσία αφηρέθη από τον Πάπα διά του βραχίονος του Βοναπάρτη. Οι 1335 ημέρες μάς φέρουν 45 πλήρη έτη πέραν εκείνου του γεγονότος.

"But some may say, How is it that you make the periods terminate in the past? Does it not read that Daniel should rest and stand in his lot at the end of the days? Certainly; and we believe it. But what is it for Daniel to stand in his lot? This point will come under consideration when we come to an explanation of the passing of the time, and an examination of the events that did take place at the end of the days. Meanwhile we here cast anchor till another week." Review and Herald, January 28, 1858.

«Αλλ’ ίσως μερικοί θα είπωσιν, Πώς συμβαίνει να θέτητε τας περιόδους να λήγωσιν εις το παρελθόν; Δεν είναι γεγραμμένον ότι ο Δανιήλ πρέπει να αναπαυθή και να σταθή εις τον κλήρον αυτού εν τω τέλει των ημερών; Βεβαίως· και το πιστεύομεν. Αλλά τι είναι δια τον Δανιήλ το να σταθή εις τον κλήρον αυτού; Το ζήτημα τούτο θέλει έλθει υπό εξέτασιν όταν έλθωμεν εις εξήγησιν της παρελεύσεως του χρόνου και εις εξέτασιν των γεγονότων τα οποία πράγματι έλαβον χώραν εν τω τέλει των ημερών. Εν τω μεταξύ, εδώ ρίπτομεν άγκυραν μέχρις άλλης εβδομάδος.» Review and Herald, January 28, 1858.

Errors and Dangers of Prescott and Daniells; The Cities to Be Worked

Σφάλματα και Κίνδυνοι των Πρέσκοτ και Ντάνιελς· Οι Πόλεις που Πρέπει να Εργαστούν

(A. G. Daniells was elected president of the General Conference in 1901. This suggests that this document was written in 1910, a time when Mrs. White was very concerned about Daniells' neglect of the cities and his involvement in the controversy over the "Daily.")

(Ο Α. G. Daniells εξελέγη πρόεδρος της Γενικής Διάσκεψης το 1901. Αυτό υποδηλώνει ότι το παρόν έγγραφο γράφτηκε το 1910, σε μια εποχή κατά την οποία η κ. White ανησυχούσε πολύ για την παραμέληση των πόλεων εκ μέρους του Daniells και για την εμπλοκή του στη διαμάχη σχετικά με το «Καθημερινόν».)

Now, recently Steve Wohlberg was saying that he does not have to take a position on the Daily because Ellen White never had a position on the Daily, and if it is good enough for the prophetess to take that position, it is good enough for him.

Τώρα, πρόσφατα, ο Steve Wohlberg έλεγε ότι δεν χρειάζεται να λάβει θέση σχετικά με το «Καθημερινό», επειδή η Ellen White ουδέποτε έλαβε θέση σχετικά με το «Καθημερινό», και αν είναι αρκετό για την προφήτισσα να λάβει αυτή τη θέση, είναι αρκετό και για εκείνον.

Well, Ellen White did have a position on the Daily. She said the Millerites had the correct view of it, and she understood it was Paganism. She understood that when Paganism was taken away, the 1335 began; and, she understood that other views than that only produced darkness and confusion.

Λοιπόν, η Έλεν Γουάιτ πράγματι είχε θέση σχετικά με το «Daily». Είπε ότι οι Μιλλεριτιστές είχαν τη σωστή άποψη γι’ αυτό, και κατανοούσε ότι επρόκειτο για τον Παγανισμό. Κατανοούσε ότι, όταν ο Παγανισμός αφαιρέθηκε, άρχισαν οι 1335· και κατανοούσε ότι άλλες απόψεις πέραν αυτής παρήγαν μόνο σκότος και σύγχυση.

And the one that you can demonstrate from the history of 1850 that was really isolated as bringing darkness and confusion is Crosier's view that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry; so, I think she had an understanding what the Daily was, not only what it was but what it represented because, if you left that position, you go into darkness and confusion.

Και εκείνο που μπορείτε να καταδείξετε από την ιστορία του 1850 ότι πράγματι απομονώθηκε ως φέρον σκότος και σύγχυση είναι η άποψη του Crosier ότι το Διαπαντός αντιπροσώπευε τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο· έτσι, νομίζω ότι εκείνη είχε κατανόηση του τι ήταν το Διαπαντός, όχι μόνο του τι ήταν αλλά και του τι αντιπροσώπευε, επειδή, αν εγκαταλείπατε εκείνη τη θέση, θα εισερχόσασταν σε σκότος και σύγχυση.

But, in 1910 Ellen White also rebuked the General Conference President and W. W. Prescott for pushing this same view as Crosier's.

Αλλά, το 1910, η Έλεν Γ. Ουάιτ επέπληξε επίσης τον Πρόεδρο της Γενικής Διάσκεψης και τον W. W. Prescott επειδή προωθούσαν την ίδια αυτή άποψη με του Crosier.

And no historian is going to argue that Prescott and Willie White and A. G. Daniells, that when they were pushing the Daily, they were pushing the idea that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry. Everyone knows that.

Και κανένας ιστορικός δεν πρόκειται να ισχυριστεί ότι ο Πρέσκοτ, ο Γουίλι Γουάιτ και ο A. G. Daniells, όταν προωθούσαν το «Καθημερινό», προωθούσαν την ιδέα ότι το «Καθημερινό» αντιπροσώπευε τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο. Αυτό το γνωρίζουν όλοι.

But, you have got the entire article here from Manuscript Releases, volume 20.

Αλλά, έχετε εδώ ολόκληρο το άρθρο από το Manuscript Releases, τόμος 20.

When was this released? Well, it was released in 1988; so, it is available for students of Adventism to consider in 1988.

Πότε δημοσιεύθηκε αυτό; Λοιπόν, δημοσιεύθηκε το 1988· επομένως, ήταν διαθέσιμο για εξέταση από τους σπουδαστές του Αντβεντισμού το 1988.

When did Willie White and Prescott and Daniells establish the false view of the Daily in Adventism? From 1919 to 1931 is when they accomplished their work. By 1931, forget about it!! Adventism is going to teach that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry because they have accepted the interpretation of the Scriptures that comes from apostate Protestantism and Catholicism. And from this point on, the Daily is identified as Christ's Sanctuary ministry.

Πότε εγκαθίδρυσαν ο Γουίλλι Γουάιτ και ο Πρέσκοτ και ο Ντάνιελς την ψευδή άποψη περί του «Καθημερινού» μέσα στον Αντβεντισμό; Από το 1919 έως το 1931 είναι η περίοδος κατά την οποία ολοκλήρωσαν το έργο τους. Μέχρι το 1931, ξεχάστε το!! Ο Αντβεντισμός πρόκειται να διδάσκει ότι το «Καθημερινό» αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο, επειδή έχουν αποδεχθεί την ερμηνεία των Γραφών που προέρχεται από την αποστατημένη Προτεσταντία και τον Καθολικισμό. Και από αυτό το σημείο και εξής, το «Καθημερινό» ταυτοποιείται ως η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο.

Awe, there are some voices that are opposing this that know better, but the tide has totally turned from that point on.

Αλίμονο, υπάρχουν ορισμένες φωνές που αντιτίθενται σε αυτό, ενώ γνωρίζουν καλύτερα, αλλά από εκείνο το σημείο και έπειτα η παλίρροια έχει στραφεί ολοκληρωτικά.

And then in 1988, the Ellen White Estate releases for us this statement from 1910 at the very time the Daily was being agitated by Prescott, Daniells, and Willie White.

Κατόπιν, το 1988, το Ellen White Estate δημοσιεύει για εμάς αυτή τη δήλωση του 1910, ακριβώς στον καιρό που το Daily αποτελούσε αντικείμενο αναταραχής από τον Prescott, τον Daniells και τον Willie White.

"At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working;"

Σε αυτό το στάδιο της πείρας μας, δεν πρέπει ο νους μας να αποσπάται από το ιδιαίτερο φως που [μας] δόθηκε να εξετάσουμε στην σημαντική σύναξη της συνεδριάσεώς μας. Και ήταν εκεί ο αδελφός Daniells, του οποίου ο νους ήταν υπό την επίδραση του εχθρού·

What does that mean? What does it mean that the enemy is working your mind? It means the Holy Spirit is not working your mind.

Τι σημαίνει αυτό; Τι σημαίνει ότι ο εχθρός εργάζεται στον νου σου; Σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται στον νου σου.

"...and your mind and Elder Prescott's mind were being worked by the angels that were expelled from heaven..."

«…και ο νους σας και ο νους του Πρεσβύτερου Πρέσκοτ υφίσταντο την επίδραση των αγγέλων που εκδιώχθηκαν από τον ουρανό…»

"Satan's work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan's devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence."

Το έργο του Σατανά ήταν να εκτρέψει τη σκέψη σας, ώστε να εισαχθούν λεπτολογίες και επουσιώδη σημεία, τα οποία ο Κύριος δεν σας ενέπνευσε να εισαγάγετε. Δεν ήταν ουσιώδη. Όμως αυτό είχε μεγάλη σημασία για την υπόθεση της αλήθειας. Και οι ιδέες της διάνοιάς σας, αν μπορούσατε να παρασυρθείτε σε λεπτολογίες ή επουσιώδη σημεία, είναι έργο επινόησης του Σατανά. Το να διορθώνετε μικροπράγματα στα γραμμένα βιβλία, νομίζετε ότι θα ήταν η επιτέλεση μεγάλου έργου. Αλλά έχω λάβει την εντολή: Η σιωπή είναι ευγλωττία.

They wanted to go into Uriah Smith's book, Thoughts on Daniel and Revelation, and remove what he said about the Daily being Paganism. That is why in this time period one of the men that is fighting against Willie White and Prescott and Daniells is a man named Larry Smith.

Ήθελαν να εισέλθουν στο βιβλίο του Uriah Smith, Thoughts on Daniel and Revelation, και να αφαιρέσουν όσα έλεγε σχετικά με το ότι το «Καθημερινόν» ήταν ο Παγανισμός. Γι’ αυτό, κατά τη χρονική αυτή περίοδο, ένας από τους άνδρες που μάχεται εναντίον του Willie White, του Prescott και του Daniells είναι ένας άνθρωπος ονομαζόμενος Larry Smith.

Who is Larry Smith? That is Uriah's son, and he knows what they want to do and he is standing with his dad: the Daily is Paganism.

Ποιος είναι ο Λάρρυ Σμιθ; Αυτός είναι ο γιος του Ουρία, και γνωρίζει τι θέλουν να κάνουν και στέκεται μαζί με τον πατέρα του: το Καθημερινό είναι ο Παγανισμός.

"I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy's plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

«Πρέπει να ειπώ, Σταματήστε να αναζητείτε ελαττώματα. Εάν αυτός ο σκοπός του διαβόλου μπορούσε μόνο να πραγματοποιηθεί, τότε σας φαίνεται ότι το έργο σας θα θεωρούνταν ως θαυμασιότατο στη σύλληψή του. Ήταν το σχέδιο του εχθρού να φέρει όλα τα υποτιθέμενα επιλήψιμα χαρακτηριστικά εκεί όπου δεν συμφωνούσαν όλες οι κατηγορίες νοός.»

"And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would"

«Και τι λοιπόν; Θα ελάμβανε χώρα ακριβώς εκείνο το έργο που ευαρεστεί τον διάβολο. Θα δινόταν στους εκτός μια παρουσίαση, όχι της πίστεώς μας, αλλά ακριβώς εκείνη που θα τους ταίριαζε, η οποία θα ανέπτυσσε γνωρίσματα χαρακτήρα που θα»

do what? "cause great confusion."

κάνουν τι; «να προκαλέσουν μεγάλη σύγχυση».

Other views of the Daily have been adopted that bring confusion and darkness.

Άλλες απόψεις περί του «Καθημερινού» έχουν υιοθετηθεί, οι οποίες επιφέρουν σύγχυση και σκότος.

"and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

«και να αξιοποιούν τις χρυσές στιγμές που θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται με ζήλο για να τεθεί ενώπιον του λαού το μεγάλο μήνυμα. Οι παρουσιάσεις πάνω σε οποιοδήποτε θέμα επί του οποίου έχουμε εργαστεί δεν θα μπορούσαν όλες να εναρμονίζονται, και το αποτέλεσμα θα ήταν να συγχυθούν οι διάνοιες πιστών και απίστων. Αυτό είναι ακριβώς εκείνο που ο Σατανάς είχε σχεδιάσει να συμβεί—οτιδήποτε θα μπορούσε να μεγεθυνθεί ως διαφωνία.»

Lord willing, when we begin to prove these doctrines from our Bible study, we will look at Ezekiel 28; because, Ezekiel 28 is where the very root of the Daily is identified. Ezekiel 28 is about the exaltation of Lucifer, and she is marking it; because, as they are trying to say that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry, not only were they rejecting the true view of the Daily, a symbol of self-exaltation, but they were manifesting that very self-exaltation in their own experience. She emphasizes they would bring confusion into our ranks.

Θεού θέλοντος, όταν αρχίσουμε να αποδεικνύουμε αυτές τις δοξασίες μέσα από τη μελέτη της Βίβλου μας, θα εξετάσουμε το Ιεζεκιήλ 28· διότι στο Ιεζεκιήλ 28 προσδιορίζεται η ίδια η ρίζα του «Διαπαντός». Το Ιεζεκιήλ 28 αφορά την αυτοεξύψωση του Εωσφόρου, και εκείνη το επισημαίνει· διότι, καθώς επιχειρούσαν να πουν ότι το «Διαπαντός» αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο, όχι μόνο απέρριπταν την αληθινή άποψη περί του «Διαπαντός», ως σύμβολο αυτοεξύψωσης, αλλά εκδήλωναν αυτήν ακριβώς την αυτοεξύψωση και στη δική τους εμπειρία. Τονίζει ότι θα έφερναν σύγχυση στις τάξεις μας.

"Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

Τώρα, εδώ υπάρχει ένα μεγάλο έργο, όπου μπορούν να δράσουν παράξενα πνεύματα. Αλλά ο Κύριος έχει ένα έργο που πρέπει να γίνει για να σωθούν ψυχές που χάνονται· και τις θέσεις τις οποίες ο Σατανάς, μεταμφιεσμένος, θα μπορούσε να καταλάβει, φέρνοντας σύγχυση στις τάξεις μας, θα τις καταλάβει με απόλυτη επιτυχία, και όλες εκείνες οι μικρές διαφορές θα γίνουν διογκωμένες, εξέχουσες.

And what does it mean, "And I was shown"? God specifically told her this.

Και τι σημαίνει το «Και μού εδείχθη»; Ο Θεός της το είπε αυτό συγκεκριμένα.

"And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan's wiles be brought in, should this "Daily" be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced,"

«Και μου εδείχθη εξαρχής ότι ο Κύριος δεν είχε αναθέσει ούτε στους Πρεσβυτέρους Daniells ούτε στον Prescott το βάρος αυτού του έργου. Έπρεπε άραγε να εισαχθούν οι πανουργίες του Σατανά; Έπρεπε αυτό το “Καθημερινόν” να καταστεί τόσο σπουδαίο ζήτημα, ώστε να εισαχθεί για να προκαλέσει σύγχυση στις διάνοιες και να εμποδίσει την πρόοδο του έργου σε αυτή τη σπουδαία χρονική περίοδο; Δεν πρέπει, ό,τι κι αν είναι. Το θέμα αυτό δεν πρέπει να εισαχθεί,»

Sister White understood the Daily, and she understood that teaching the Daily was Christ's Sanctuary ministry is something that came from angels that were expelled from Heaven and that it only brings confusion and darkness; and, she knew the Pioneer position that the Daily represented Paganism, and that when the Daily was taken away, the 1335-year time prophecy began. She knew that. She knew the difference, no matter what these guys want to say.

Η αδελφή Γουάιτ κατανοούσε το «Καθημερινόν», και κατανοούσε ότι η διδασκαλία πως το «Καθημερινόν» είναι η διακονία του Χριστού στο Αγιαστήριο είναι κάτι που προήλθε από αγγέλους οι οποίοι εκβλήθηκαν από τον Ουρανό και ότι το μόνο που επιφέρει είναι σύγχυση και σκότος· και γνώριζε τη θέση των Πρωτοπόρων, ότι το «Καθημερινόν» αντιπροσώπευε τον παγανισμό, και ότι όταν το «Καθημερινόν» αφαιρέθηκε, άρχισε η χρονική προφητεία των 1335 ετών. Αυτό το γνώριζε. Γνώριζε τη διαφορά, ό,τι κι αν θέλουν να λένε αυτοί οι τύποι.

"It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan's cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

«Δεν θα έπρεπε να γίνει, ό,τι κι αν συμβεί. Το θέμα αυτό δεν πρέπει να εισαχθεί, διότι το πνεύμα που θα εισαγόταν θα ήταν απαγορευτικό, και ο Εωσφόρος παρακολουθεί κάθε κίνηση. Σατανικοί παράγοντες θα άρχιζαν το έργο του και θα εισαγόταν σύγχυση στις τάξεις μας. Δεν έχεις καμία κλήση να αναζητείς τη διαφορά γνωμών που δεν είναι δοκιμαστικό ζήτημα· αλλά η σιωπή σου είναι ευγλωττία. Έχω το ζήτημα ολοκάθαρα ενώπιόν μου. Αν ο διάβολος μπορούσε να εμπλέξει οποιονδήποτε από τον ίδιο τον λαό μας στα θέματα αυτά, όπως έχει προτείνει να κάνει, η υπόθεση του Σατανά θα θριάμβευε. Τώρα το έργο πρέπει να αναληφθεί χωρίς καθυστέρηση και να μη διατυπωθεί ούτε μία [διαφορά] γνώμης.»

"Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

Ο Σατανάς θα ενέπνεε εκείνους τους ανθρώπους που εξήλθαν από ανάμεσά μας να ενωθούν με πονηρούς αγγέλους και να παρεμποδίσουν το έργο μας με ασήμαντα ζητήματα· και τι αγαλλίαση θα επικρατούσε στο στρατόπεδο του εχθρού. Συσπειρωθείτε, συσπειρωθείτε. Κάθε διαφορά ας θαφτεί. Το έργο μας τώρα είναι να αφιερώσουμε όλη τη σωματική μας δύναμη και όλη τη νευρική δύναμη του εγκεφάλου μας, ώστε να παραμερίσουμε αυτές τις διαφορές και να εναρμονιστούν όλοι. Εάν επιτρεπόταν στον Σατανά, με τη μεγάλη του ακαθαγίαστη σοφία, να αποκτήσει το ελάχιστο έρεισμα, [θα αγάλλετο].

"Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

Τώρα, όταν είδα πώς εργαζόσασταν, ο νους μου συνέλαβε ολόκληρη την κατάσταση και τα αποτελέσματα που θα ακολουθούσαν, εάν προχωρούσατε και δίνατε στα πρόσωπα που μας έχουν εγκαταλείψει την παραμικρή ευκαιρία να επιφέρουν σύγχυση στις τάξεις μας. Η έλλειψη σοφίας σας θα ήταν ακριβώς αυτό που θα επιθυμούσε ο Σατανάς. Η δυνατή σας διακήρυξη δεν ήταν υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Μου δόθηκε εντολή να σας πω ότι η ανεύρεση ελαττωμάτων στα γραπτά ανδρών που έχουν καθοδηγηθεί από τον Θεό δεν είναι εμπνευσμένη από τον Θεό. Και εάν αυτή είναι η σοφία που ο Πρεσβύτερος Daniells θα έδινε στον λαό, με κανέναν τρόπο μη του δώσετε επίσημη θέση, διότι δεν μπορεί να συλλογίζεται από το αίτιο στο αποτέλεσμα. Η σιωπή σας επάνω σε αυτό το θέμα είναι η σοφία σας. Τώρα, καθετί όπως η ανεύρεση ελαττωμάτων στις δημοσιεύσεις ανδρών που δεν είναι εν ζωή δεν είναι το έργο που ο Θεός έχει δώσει σε οποιονδήποτε από εσάς να κάνει. Διότι εάν αυτοί οι άνδρες —οι Πρεσβύτεροι Daniells και Prescott— είχαν ακολουθήσει τις οδηγίες που δόθηκαν κατά το έργο στις πόλεις, θα υπήρχαν πολλοί, πάρα πολλοί, που θα είχαν πεισθεί για την αλήθεια και θα είχαν μεταστραφεί, ικανοί άνδρες, οι οποίοι [τώρα] βρίσκονται σε θέσεις όπου ποτέ δεν θα προσεγγισθούν.

"All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

«Όλος ο κόσμος πρέπει να θεωρείται ως μία μεγάλη οικογένεια. Και όταν έχετε μία τέτοια πηγή γνώσεως από την οποία να αντλείτε, γιατί αφήσατε τον κόσμο να αφανίζεται επί χρόνια, ενώ οι μαρτυρίες που δόθηκαν από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό υπήρχαν; Η αληθινή θρησκεία μάς διδάσκει να θεωρούμε κάθε άνδρα και κάθε γυναίκα ως πρόσωπο προς το οποίο μπορούμε να πράξουμε το καλό.»

"This has been in print many years: —A Balanced Mind,' testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

Αυτό έχει τυπωθεί εδώ και πολλά χρόνια: «Ισορροπημένος Νους», μαρτυρία προς τον Πρεσβύτερο Andrews. Ο νους δύναται να καλλιεργηθεί, ώστε να καταστεί δύναμη να γνωρίζει πότε να ομιλεί και ποια βάρη να αναλαμβάνει και να βαστάζει, διότι ο Χριστός είναι ο Διδάσκαλός σας. Και φοβήθηκα πολύ για σας [όταν σας είδα] να εξυψώνετε τη σοφία σας και να ακολουθείτε πορεία που θα έφερνε διαφορές γνωμών. Ο Κύριος ζητεί σοφούς άνδρες, οι οποίοι μπορούν να σιωπούν όταν είναι σοφία γι’ αυτούς να το πράττουν. Εάν θέλετε να είστε ακέραιος άνθρωπος, έχετε ανάγκη αγιασμού διά του Ιησού Χριστού. Τώρα έχει μόλις αρχίσει ένα έργο, και ας φανεί σοφία σε κάθε λειτουργό, σε κάθε πρόεδρο συνεδρίου. Αλλά υπήρχε εδώ ένα έργο, το οποίο έπρεπε να είχατε αναλάβει πριν από χρόνια, όπου υπήρχε ανάγκη να υψώσετε τη φωνή σας υπέρ αυτού ακριβώς του έργου. Ο Χριστός έδωσε σε όλον τον λαό Του ειδικές οδηγίες για το τι πρέπει να πράττουν και για τα πράγματα που δεν πρέπει να πράττουν. Και μας απομένει ολίγος καιρός για να εργασθούμε τη δικαιοσύνη του Κυρίου. Μπορείτε να κατανοήσετε την οδό του Κυρίου. Είδα τον σκοπό σας να κατευθύνετε τα πράγματα σύμφωνα με τη δική σας επινόηση αφού τοποθετηθήκατε ως πρόεδρος. Είχατε σκεφθεί ότι θα κάνατε θαυμαστά πράγματα, πράγμα που θα ήταν έργο το οποίο ο Θεός δεν είχε θέσει στα χέρια σας να εκτελέσετε. Τώρα, το έργο σας δεν είναι να καταδυναστεύετε, αλλά να αίρετε κάθε δυνατή ανάγκη, εάν ο Κύριος σας έχει δεχθεί να υπηρετείτε. Αλλά πολύ ενωρίς δώσατε αποδείξεις ότι η σοφία και ο αγιασμένος νους κρίσεως δεν έχουν εκδηλωθεί από σας. Εξαγγείλατε ζητήματα που δεν θα γίνονταν δεκτά, εκτός εάν ο Κύριος έδιδε φως.

"I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the —Daily' and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

Μου δόθηκε η οδηγία ότι δεν έπρεπε να είχαν γίνει τέτοιες βεβιασμένες ενέργειες, όπως το να εκλεγείτε εσείς πρόεδρος της συνεδρίας έστω και για έναν ακόμη χρόνο. Αλλά ο Κύριος απαγορεύει κάθε περαιτέρω τέτοια βεβιασμένη ενέργεια, έως ότου το ζήτημα τεθεί ενώπιον του Κυρίου με προσευχή· και καθώς σας έχει δοθεί το μήνυμα ότι το έργο του Κυρίου, το οποίο αναπαύεται επάνω στον πρόεδρο, αποτελεί υψίστης σοβαρότητας ευθύνη, δεν είχατε κανένα ηθικό δικαίωμα να ξεσπάσετε όπως κάνατε επάνω στο θέμα του «Καθημερινού» και να υποθέσετε ότι η επιρροή σας θα έκρινε το ζήτημα. Υπήρχε ο πρεσβύτερος Haskell, ο οποίος έχει σηκώσει τις βαριές ευθύνες, και υπάρχει ο πρεσβύτερος Irwin και αρκετοί άνδρες ακόμη που θα μπορούσα να αναφέρω, οι οποίοι φέρουν βαριές ευθύνες.

"Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord's judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

«Πού ήταν ο σεβασμός σας προς τους πρεσβυτέρους; Ποια εξουσία θα μπορούσατε να ασκήσετε χωρίς να λάβετε μαζί σας όλους τους υπευθύνους άνδρες, ώστε να σταθμίσουν το ζήτημα; Αλλά ας εξετάσουμε τώρα το ζήτημα. Πρέπει τώρα να επανεξετάσουμε αν είναι κρίση του Κυρίου, ενώπιον του έργου που έχει παραμεληθεί, να επιδείξετε τον ζήλο σας ώστε να συνεχίσετε το έργο ακόμη έναν χρόνο. Εάν επρόκειτο να συνεχίσετε το έργο έναν ακόμη χρόνο με τη βοήθεια εκείνων που θα ενωθούν μαζί σας, θα έπρεπε να επέλθει αλλαγή σε εσάς και στον Πρεσβύτερο Πρέσκοτ. Και ταπεινώστε τις ίδιες σας τις καρδιές ενώπιον του Θεού. Ο Κύριος θα πρέπει να δει σε εσάς την εκδήλωση μιας διαφορετικής εμπειρίας· διότι, αν ποτέ υπήρξαν άνδρες που είχαν ανάγκη να επαναστραφούν κατά την παρούσα [χρονική] στιγμή, αυτοί [είναι] ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς και ο Πρεσβύτερος Πρέσκοτ.»

"Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

Πρέπει να εκλεγούν επτά άνδρες, άνδρες σοφίας, οι οποίοι, διά της ενεργείας της χάριτος του Θεού, να παρέχουν αποδείξεις επαναστροφής. Διότι, όταν κάποιοι άνδρες είναι τόσο τυφλωμένοι ώστε να μη δύνανται να συλλογίζονται από το αίτιο στο αποτέλεσμα, ώστε να παραβλέπουν τους άνδρες που έχουν επωμισθεί τις ευθύνες του έργου και αυτούς τους προέδρους των συνεδρίων, όταν άνδρες που φέρουν το έργο επί πλέον των δύο ετών περιφρονούνται και επέρχεται μια τόσο παρορμητική συνέπεια, ώστε οι άνθρωποι να παραμελούν αυτό το ίδιο έργο που επί χρόνια ετίθετο ενώπιόν τους —το έργο στις πόλεις— και να μη δίδεται καμία, ή ελάχιστη μόνον, προσοχή στους πρεσβυτέρους για συμβουλή, αλλά να διακηρύττουν τα πράγματα που οι ίδιοι επιλέγουν να δώσουν στον λαό, αυτό καθαυτό φέρει τη μαρτυρία του περί του πόσο επισφαλείς είναι αυτοί οι άνδρες, ώστε να τους εμπιστευθούν ένα τόσο μεγάλο και θαυμαστό έργο.

"Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

Ο Χριστός δεν είναι νεκρός. Δεν θα επιτρέψει ποτέ το έργο Του να συνεχίζεται με αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Αφήστε τα βιβλία ήσυχα. Εάν κάποια αλλαγή είναι ουσιωδώς αναγκαία, ο Θεός θα διασφαλίσει ώστε να υπάρχει στην αλλαγή αυτή αρμονία και συνέπεια· όταν όμως ένα μήνυμα έχει εμπιστευθεί σε ανθρώπους με τις μεγάλες ευθύνες που αυτό συνεπάγεται, [ο Θεός] απαιτεί πιστότητα, η οποία ενεργείται διά της αγάπης και καθαρίζει την ψυχή. Οι πρεσβύτεροι Daniells και Prescott έχουν και οι δύο ανάγκη εκ νέου μεταστροφής. Έχει παρεισφρήσει ένα παράδοξο έργο, και δεν είναι σε αρμονία με το έργο που ο Χριστός ήλθε στον κόσμο μας να επιτελέσει· και όλοι όσοι είναι αληθινά μεταστραμμένοι θα πράττουν τα έργα του Χριστού.

"We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

«Όλοι μας καλούμαστε να επιτελέσουμε το έργον εκείνο το οποίον θα δοξάσει τον Πατέρα. Έχουμε φθάσει εις την κρίσιμον καμπήν—ή να συμμορφωθούμε προς τον χαρακτήρα του Ιησού Χριστού ακριβώς εις αυτόν τον προπαρασκευαστικόν καιρόν ή να μη το επιχειρήσουμε [καθόλου]. Πρεσβύτερε Daniells, [δεν είσθε] ελεύθερος να αφήνετε τη φωνή σας να ακούεται επιτακτικώς, όπως έχετε πράξει υπό παρομοίας περιστάσεις. Και να εννοήσετε ότι ο πρόεδρος μιας διασκέψεως δεν είναι άρχων. Εργάζεται εν συνδέσει με τους σοφούς άνδρες που κατέχουν τη θέση των προέδρων, τους οποίους ο Θεός έχει αποδεχθεί. Δεν έχει την ελευθερία να επεμβαίνει εις τα κείμενα των εντύπων βιβλίων που προήλθαν από πένες τις οποίες ο Θεός έχει αποδεχθεί. Δεν πρέπει πλέον να ασκούν κυριαρχική επιρροή, εκτός εάν καταδείξουν λιγότερον από το εξουσιαστικόν, δεσποτικόν πνεύμα. Η κρίσις έχει έλθει, διότι ο Θεός θα ατιμασθεί.»

"How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, —There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And "I, if I be lifted up," the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.' Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]

Πώς βλέπει ο Κύριος τις ακαλλιέργητες πόλεις; Ο Χριστός είναι στον ουρανό. Τώρα η αναγνώρισή Του πρέπει να είναι το εξής: —Δεν υπάρχει βασιλική κυριαρχία. Και τώρα είναι η κρίση αυτού του κόσμου. Τώρα εγώ είμαι η Δύναμη να σώζω ή να καταστρέφω. Τώρα είναι ο καιρός κατά τον οποίον η μοίρα όλων βρίσκεται στα χέρια Μου. Έδωσα τη ζωή Μου για να σώσω τον κόσμο. Και «εγώ, εάν υψωθώ», η σώζουσα χάρη που θα μεταδώσω θα αποδείξει ότι όλοι όσοι θα διαπλασθούν κατά τη θεία ομοιότητα και θα είναι ένα μαζί Μου θα εργασθούν όπως εργάζομαι Εγώ με τη δύναμη της λυτρωτικής Μου χάριτος.» Όποιος θέλει, ας προσκολληθεί μαζί με τους αδελφούς του για να πράξει το έργο που τους έχει δοθεί να πράξουν όταν βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, υπό τη συμβουλή που δίνει ο Κύριος, και ας επιζητεί με τη μεγαλύτερη earnestness να εργάζεται σε πλήρη αρμονία με Εκείνον ο οποίος τόσο αγάπησε τον κόσμο ώστε έδωσε τη ζωή Του ως πλήρη θυσία για τη σωτηρία του κόσμου. Απευθύνομαι στους λειτουργούς μας, ώστε καθώς εισέρχονται στο έργο μέσα στις πόλεις μας, να συνοδεύει τη διακονία του Λόγου μια ήρεμη ιερότητα. Δεν μπορούμε να προκαλέσουμε τη δέουσα εντύπωση στις διάνοιες του λαού εάν εμείς . . . [Το κάτω τρίτο αυτής της σελίδας έμεινε κενό.]

"I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil's side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

Αντιγράφω από το Ημερολόγιό μου. Την αλήθεια καθώς είναι εν τω Ιησού—να τη λαλείτε, να προσεύχεστε γι’ αυτήν, να πιστεύετε κάθε λέξη της μέσα στην απλότητά της. Τι θα κερδίσετε, αν σφάλματα παρουσιαστούν ενώπιον των ανθρώπων που έχουν απομακρυνθεί από την πίστη και έχουν δώσει προσοχή σε πνεύματα πλάνης, ανθρώπων που όχι πριν από πολύ καιρό ήταν μαζί μας στην πίστη; Θα σταθείτε με το μέρος του διαβόλου; Στρέψτε την προσοχή σας στους αγρούς που δεν έχουν ακόμη καλλιεργηθεί. Ένα παγκόσμιο έργο βρίσκεται ενώπιόν μας. Μου δόθηκαν παραστάσεις σχετικά με τον Τζον Κέλλογκ.

"A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

Ένα πρόσωπο πολύ ελκυστικό παρουσίαζε τις ιδέες των απατηλά πειστικών επιχειρημάτων που πρόβαλλε, αισθήματα διαφορετικά από τη γνήσια αλήθεια της Βίβλου. Και εκείνοι που πεινούσαν και διψούσαν για κάτι νέο προωθούσαν ιδέες [τόσο απατηλά πειστικές], ώστε ο Πρεσβύτερος Prescott βρισκόταν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Ο Πρεσβύτερος Daniells βρισκόταν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο να περιπλακεί σε μια πλάνη, ότι, αν αυτά τα αισθήματα μπορούσαν να κηρυχθούν παντού, αυτό θα ήταν ως ένας νέος κόσμος.

"Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

«Ναι, θα το έκανε· αλλά ενώ ο νους τους ήταν έτσι απορροφημένος, μου εδείχθη ότι ο αδελφός Ντάνιελς και ο αδελφός Πρέσκοτ ύφαιναν μέσα στην εμπειρία τους αισθήματα πνευματικής [πνευματιστικής] όψεως και παρέσυραν τον λαό μας προς ωραία αισθήματα που θα εξαπατούσαν, ει δυνατόν, και αυτούς ακόμη τους εκλεκτούς.»

The very elect is not going to be deceived, but there are going to be people who are standing with the very elect that are going to get deceived. The very elect are the wise virgins. The foolish virgins are going to get deceived, right?

Οι εκλεκτοί δεν πρόκειται να πλανηθούν, όμως θα υπάρξουν άνθρωποι που στέκονται μαζί με τους εκλεκτούς και οι οποίοι θα πλανηθούν. Οι εκλεκτοί είναι οι φρόνιμες παρθένες. Οι μωρές παρθένες πρόκειται να πλανηθούν, έτσι δεν είναι;

And as the wise virgins in this time period, when the temptation is there to deceive the very elect, as the wise virgins are receiving the outpouring of the Holy Spirit, what are the foolish virgins receiving? The strong delusion of 2 Thessalonians. We will deal with that, too, in connection with the Daily.

Και καθώς οι φρόνιμες παρθένοι σε αυτή τη χρονική περίοδο, όταν υπάρχει ο πειρασμός να πλανηθούν και αυτοί ακόμη οι εκλεκτοί, λαμβάνουν την έκχυση του Αγίου Πνεύματος, τι λαμβάνουν οι μωρές παρθένοι; Την ισχυρή πλάνη της Β΄ Θεσσαλονικείς. Και με αυτό θα ασχοληθούμε επίσης, σε συνάρτηση με το Καθημερινό.

—"were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

—«ύφαιναν μέσα στην εμπειρία τους αισθήματα πνευματικής [πνευματιστικής] εμφάνισης και παρέσυραν τον λαό μας σε ωραία αισθήματα που θα εξαπατούσαν, ει δυνατόν, και αυτούς αυτούς τους εκλεκτούς».

What is the very bottom line of spiritualism?

Ποιο είναι το έσχατο και ουσιωδέστατο συμπέρασμα του πνευματισμού;

When it comes to the story of King Saul, what did Samuel say? "Rebellion is as witchcraft." Rebellion is witchcraft.

Όσον αφορά την ιστορία του βασιλιά Σαούλ, τι είπε ο Σαμουήλ; «Η ανταρσία είναι καθώς η μαγεία.» Η ανταρσία είναι μαγεία.

Where does Saul end up?

Πού καταλήγει ο Σαούλ;

FROM THE AUDIENCE: With the witch of Endor.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Με τη μάγισσα της Ενδώρ.

With the witch of Endor.

Με τη μάγισσα της Ενδώρ.

What was it that King Sault did to produce this train of events that leads him to the witch of Endor? He set his word above God's Word. He had been told what to do, but he went ahead and he did what he wanted to do.

Τι ήταν εκείνο που έκανε ο βασιλεύς Σαούλ, ώστε να προκαλέσει αυτή την αλληλουχία γεγονότων που τον οδήγησε στη μάγισσα της Ενδώρ; Ύψωσε τον λόγο του υπεράνω του Λόγου του Θεού. Του είχε ειπωθεί τι έπρεπε να πράξει, αλλά εκείνος προχώρησε και έκανε ό,τι ήθελε να κάνει.

The very bottom line of spiritualism is placing your word above God's Word. That is where it all starts. That is witchcraft.

Η έσχατη ουσία του πνευματισμού είναι να θέτεις τον λόγο σου υπεράνω του Λόγου του Θεού. Από εκεί αρχίζουν όλα. Αυτό είναι μαγεία.

Witchcraft is identifying how Satan brings you under his influence. How he entrances you it is a magical term dealing with magical deception.

Η μαγεία συνίσταται στο να εντοπίζει κανείς πώς ο Σατανάς σε φέρνει υπό την επιρροή του. Ο τρόπος με τον οποίο σε θέλγει είναι όρος μαγικός, που αφορά τη μαγική εξαπάτηση.

When you are bewitched, who is the first to become bewitched? The witch. It all starts when I place my word above God's Word. That is witchcraft, that is rebellion, and I am the one that has become bewitched. And that is what happened to Daniells and Prescott.

Όταν βρίσκεστε κάτω από γοητεία, ποιος είναι ο πρώτος που γοητεύεται; Ο μάγος. Όλα αρχίζουν όταν θέτω τον δικό μου λόγο υπεράνω του Λόγου του Θεού. Αυτό είναι μαγεία, αυτό είναι ανταρσία, και εγώ είμαι εκείνος που έχει γοητευθεί. Και αυτό είναι που συνέβη στους Daniells και Prescott.

And what sentiments were Daniells and Prescott trying to bring in when this was happening? A wrong view of the Daily.

Και ποια αισθήματα προσπαθούσαν να εισαγάγουν ο Daniells και ο Prescott όταν συνέβαινε αυτό; Μια εσφαλμένη αντίληψη περί του «Καθημερινού».

And what is the true view of the Daily? Is that it is Paganism, and Paganism is the religion of self-exaltation. It is a religion that began in the courts of Heaven when Satan, when Satan, set his word above God's Word and introduced into the history of mankind the mystery of iniquity.

Και ποια είναι η αληθινή άποψη περί του Καθημερινού; Είναι ότι πρόκειται για τον Παγανισμό, και ο Παγανισμός είναι η θρησκεία της αυτοεξύψωσης. Είναι μια θρησκεία που άρχισε στις αυλές του Ουρανού, όταν ο Σατανάς, όταν ο Σατανάς, έθεσε τον λόγο του υπεράνω του Λόγου του Θεού και εισήγαγε στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους το μυστήριο της ανομίας.

The mystery of iniquity is Satan's work in bewitching us. It is Satan's work in getting us to place our word or his word above God's Word.

Το μυστήριο της ανομίας είναι το έργο του Σατανά που μας γοητεύει. Είναι το έργο του Σατανά να μας κάνει να θέτουμε τον δικό μας λόγο ή τον δικό του λόγο υπεράνω του Λόγου του Θεού.

Do you follow my thought?

Παρακολουθείτε τη σκέψη μου;

Look up iniquity. It will define iniquity in Strong's Concordance. And when you take it down to the root word, what is the root word for iniquity? Alpha, alpha. That is the Alpha Apostasy.

Αναζητήστε τη λέξη «ανομία». Θα ορίσει την ανομία στη Συμφωνία του Strong. Και όταν την αναγάγετε στη ριζική της λέξη, ποια είναι η ριζική λέξη για την ανομία; Άλφα, άλφα. Αυτή είναι η Άλφα Αποστασία.

When were Daniells and Prescott pushing this foolish view? In the time period of the Alpha Apostasy.

Πότε προωθούσαν ο Ντάνιελς και ο Πρέσκοτ αυτή τη μωρή άποψη; Κατά την περίοδο της Άλφα Αποστασίας.

So, do not miss what Sister White is saying here about deceiving the very elect and about reading Ezekiel 28. She knew what was going on. She knew that this Daily thing is something that is not only wrong doctrinally but it requires those who are going to preach the wrong view of the Daily to place their word above God's Word and puts them in the position where they are bewitched; and, therefore, they are a tool in the hand of Satan to bewitch others with their rebellion.

Επομένως, μη διαφύγει της προσοχής σας αυτό που λέγει εδώ η Αδελφή White σχετικά με το να πλανηθούν και αυτοί ακόμη οι εκλεκτοί και σχετικά με την ανάγνωση του Ιεζεκιήλ 28. Εκείνη γνώριζε τι συνέβαινε. Γνώριζε ότι αυτό το ζήτημα του «Καθημερινού» δεν είναι απλώς εσφαλμένο από δογματικής απόψεως, αλλά απαιτεί από εκείνους που πρόκειται να κηρύξουν την εσφαλμένη άποψη περί του Καθημερινού να θέσουν τον λόγο τους υπεράνω του Λόγου του Θεού και τους τοποθετεί σε θέση όπου είναι μαγεμένοι· και, επομένως, αποτελούν όργανο στο χέρι του Σατανά, ώστε να μαγεύουν και άλλους με την ανταρσία τους.

"I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter,"

Πρέπει να καταγράψω με την πένα μου [το γεγονός] ότι αυτοί οι αδελφοί θα διέκριναν ελαττώματα στις απατηλές τους ιδέες, τα οποία θα έθεταν την αλήθεια σε αβεβαιότητα· και [εντούτοις] αυτοί [θα] προβάλλονταν ως [να είχαν] μεγάλη πνευματική διάκριση. Τώρα πρόκειται να τους πω [ότι], όταν μου εδείχθη αυτό το ζήτημα,

People say, "Oh, Ellen White, she doesn't have a position on the Daily."

Οι άνθρωποι λένε: «Α, η Ellen White, δεν έχει κάποια θέση σχετικά με το “Daily”.»

"when I was shown this matter when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the —Daily,' the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God,"—

«όταν μου αποκαλύφθηκε αυτό το ζήτημα, όταν ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς ύψωνε τη φωνή του σαν σάλπιγγα, υποστηρίζοντας τις ιδέες του περί του —Καθημερινού,— παρουσιάστηκαν τα επακόλουθα αποτελέσματα. Ο λαός μας γινόταν συγκεχυμένος. Είδα το αποτέλεσμα, και τότε μου δόθηκαν προειδοποιήσεις ότι, εάν ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την έκβαση, εντυπωνόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο και άφηνε τον εαυτό του να πιστεύει ότι βρισκόταν υπό την έμπνευση του Θεού,»

This is spiritualism. He has placed his word above God's Word. He is believing that he is being inspired by God.

Αυτό είναι πνευματισμός. Έχει θέσει τον λόγο του υπεράνω του Λόγου του Θεού. Πιστεύει ότι εμπνέεται από τον Θεό.

"that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strangecrops of evil would take the place of truth. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.

«ότι, εάν ο Πρεσβύτερος Daniells, χωρίς να λαμβάνει υπόψη το αποτέλεσμα, εντυπωνόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο και άφηνε τον εαυτό του να πιστέψει ότι βρισκόταν υπό την έμπνευση του Θεού, θα εσπείρετο σκεπτικισμός παντού ανάμεσά μας, και θα βρισκόμασταν εκεί όπου ο Σατανάς θα μετέφερε τα μηνύματά του. Εδραιωμένη απιστία και σκεπτικισμός θα εσπείροντο στις ανθρώπινες διάνοιες, και παράξενες σοδειές κακού θα καταλάμβαναν τη θέση της αλήθειας. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, τόμος 20, 17–22.»

The strange crops of evil are growing all over Adventism today.

Οι παράδοξες σοδειές του κακού αυξάνονται σήμερα παντού μέσα στον Αντβεντισμό.

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding of the 2520.

Η Ellen White θέτει τη σφραγίδα της εγκρίσεώς της στην κατανόηση των Πρωτοπόρων σχετικά με το 2520.

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding that the Daily in the Book of Daniel represents Paganism.

Η Ellen White θέτει την έγκρισή της στην κατανόηση των Πρωτοπόρων ότι η «Καθημερινή» στο Βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον Παγανισμό.