Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
Η αδελφή White αναφέρει επανειλημμένως ότι το χωρίο στον Ησαΐα το οποίο ο Ιησούς ανέγνωσε στη συναγωγή της Ναζαρέτ όχι μόνο ανήγγελλε το έργο Του, αλλά και προεικόνιζε το έργο μας. Η τέλεια εκπλήρωση εκείνου του κεχρισμένου έργου επιτελείται από εκείνους που συγκροτούν το λάβαρο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.
Πνεῦμα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπ’ ἐμέ· διότι ὁ Κύριος με ἔχρισεν, διὰ νὰ εὐαγγελίζωμαι εἰς τοὺς πραεῖς· με ἀπέστειλεν διὰ νὰ ἰάσω τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, νὰ κηρύξω ἐλευθερίαν εἰς τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἄνοιγμα δεσμωτηρίου εἰς τοὺς δεδεμένους· διὰ νὰ κηρύξω τὸ ἐνιαυτὸν τῆς εὐδοκίας τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικήσεως τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· νὰ παρηγορήσω πάντας τοὺς πενθοῦντας· νὰ διορίσω εἰς τοὺς πενθοῦντας ἐν Σιὼν, νὰ δώσω εἰς αὐτοὺς κόσμημα ἀντὶ σποδοῦ, ἔλαιον εὐφροσύνης ἀντὶ πένθους, ἔνδυμα αἰνέσεως ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας· διὰ νὰ ὀνομασθῶσι δένδρα δικαιοσύνης, φύτευμα Κυρίου, εἰς δόξαν αὐτοῦ. Καὶ θέλουσιν οἰκοδομήσει τὰς ἀρχαίας ἐρημώσεις, θέλουσιν ἀνεγείρει τὰς προτέρας ἐρημίας, καὶ θέλουσιν ἀνορθώσει τὰς ἠρημωμένας πόλεις, τὰς ἐρημώσεις πολλῶν γενεῶν. Καὶ ξένοι θέλουσι σταθῆ καὶ ποιμάνει τὰ ποίμνιά σας, καὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἀλλοφύλων θέλουσιν εἶσθαι οἱ γεωργοὶ σας καὶ οἱ ἀμπελουργοί σας. Σεις δὲ θέλετε ὀνομασθῆ ἱερεῖς Κυρίου· οἱ ἄνθρωποι θέλουσι σᾶς ὀνομάζει λειτουργοὺς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· θέλετε τρώγει τὰ πλούτη τῶν ἐθνῶν, καὶ εἰς τὴν δόξαν αὐτῶν θέλετε καυχᾶσθαι. Ἀντὶ τῆς αἰσχύνης σας θέλετε ἔχει διπλάσια, καὶ ἀντὶ τῆς συγχύσεως θέλουσι χαίρεσθαι διὰ τὴν μερίδα αὐτῶν· διὰ τοῦτο ἐν τῇ γῇ αὐτῶν θέλουσι κληρονομήσει τὰ διπλά· αἰώνιος χαρὰ θέλει εἶσθαι εἰς αὐτούς. Ἠσαΐας 61:1–7.
In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”
Στο προηγούμενο άρθρο αρχίσαμε να προσδιορίζουμε την «ώρα, μήνα, ημέρα και έτος» που συγκροτούσαν τη χρονική προφητεία των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών. Ο χρόνος δεν υπάρχει πλέον, επομένως οι τέσσερις αυτές εκφράσεις του χρόνου πρέπει να εφαρμοσθούν συμβολικά στις έσχατες ημέρες, όταν τα προφητικά χαρακτηριστικά του πρώτου και του δευτέρου αλίμονο επαναλαμβάνονται στο τρίτο αλίμονο. Το «έτος» είναι «το ευπρόσδεκτον έτος του Κυρίου», και είναι επίσης «η ημέρα της εκδικήσεως του Θεού ημών».
The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.
Η «ημέρα» είναι «ημέρα συμφοράς», ημέρα ανταποδόσεως και εκδικήσεως, όπως εκτίθεται από τον Μωυσή.
To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.
Σε εμένα ανήκει η εκδίκηση και η ανταπόδοση· ο πόδας αυτών θέλει ολισθήσει εν καιρώ· διότι η ημέρα της συμφοράς αυτών είναι πλησίον, και τα μέλλοντα να έλθουν επ’ αυτούς σπεύδουν. Δευτερονόμιον 32:35.
In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.
Στον Ησαΐα είναι το «ευπρόσδεκτο έτος» και η «ημέρα της εκδικήσεως», και η ημέρα της εκδικήσεως είναι η «ημέρα της συμφοράς» του Μωυσή, κατά την οποία ο πόδας της Λαοδίκειας ολισθαίνει, καθώς λαμβάνουν ανταπόδοση και εκδίκηση. Η ώρα του μεγάλου σεισμού, η ημέρα της συμφοράς, το ευπρόσδεκτο έτος και ο πρώτος μήνας συμπίπτουν όλα με τον νόμο της Κυριακής. Η λέξη «μήνας» στον Ιωήλ είναι προστεθειμένη λέξη, αλλά η προστεθειμένη λέξη είναι ορθή. Οι μεταφραστές πρόσθεσαν τη λέξη «μήνας» σε συμφωνία με την αλήθεια ότι η όψιμη βροχή ήλθε κατά τον πρώτο μήνα.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Χαίρεσθε, λοιπόν, υιοί της Σιών, και ευφραίνεσθε εν Κυρίω τω Θεώ υμών· διότι σας έδωκε την πρώιμη βροχή κατά το μέτρον, και θέλει καταβιβάσει εις εσάς βροχήν, την πρώιμη βροχήν και την όψιμη βροχήν, εν τω πρώτω μηνί. Ιωήλ 2:23.
The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.
Η λέξη «μήνας» είναι ερμηνεία, όχι μέρος του πρωτότυπου θεόπνευστου κειμένου. Το εβραϊκό κείμενο απλώς λέγει ότι οι βροχές θα έλθουν «κατά την πρώτη φορά» ή «όπως στην αρχή»—δηλαδή ότι ο Θεός θα αποκαταστήσει τις βροχές στον προσήκοντα καιρό τους, όπως στους παλαιούς χρόνους. Η Αδελφή Γουάιτ επανειλημμένως παραλληλίζει το Μιλλεριτικό κίνημα των ετών 1840 έως 1844 με την Πεντηκοστή, προκειμένου να περιγράψει την όψιμη βροχή κατά τις έσχατες ημέρες. Η όψιμη βροχή έρχεται «όπως στην αρχή», η οποία ήταν η Πεντηκοστή, την οποία η Αδελφή Γουάιτ επανειλημμένως παραλληλίζει με τον νόμο της Κυριακής.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
«Ο άγγελος που ενώνεται με τη διακήρυξη του μηνύματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του. Εδώ προλέγεται ένα έργο παγκόσμιας έκτασης και ασυνήθιστης δύναμης. Το κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας των ετών 1840–44 υπήρξε ένδοξη εκδήλωση της δύναμης του Θεού· το μήνυμα του πρώτου αγγέλου μεταφέρθηκε σε κάθε ιεραποστολικό σταθμό του κόσμου, και σε ορισμένες χώρες σημειώθηκε το μεγαλύτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον που έχει παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε χώρα από την εποχή της Μεταρρύθμισης του δέκατου έκτου αιώνα· αλλά όλα αυτά πρόκειται να ξεπεραστούν από το ισχυρό κίνημα που θα λάβει χώρα υπό την τελευταία προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου.»
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
«Το έργο θα είναι παρόμοιο με εκείνο της Ημέρας της Πεντηκοστής. Όπως η “πρώιμη βροχή” δόθηκε, με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά το άνοιγμα του ευαγγελίου, για να προκαλέσει τη βλάστηση του πολύτιμου σπόρου, έτσι και η “όψιμη βροχή” θα δοθεί κατά το κλείσιμό του για την ωρίμανση του θερισμού. “Τότε θέλομεν γνωρίσει, εάν εξακολουθώμεν να γνωρίζωμεν τον Κύριον· η έξοδός Αυτού είναι προπαρασκευασμένη ως η αυγή· και θέλει ελθεί προς ημάς ως βροχή, ως η όψιμη και πρώιμη βροχή επί την γην.” Ωσηέ 6:3. “Χαίρετε λοιπόν, υιοί της Σιών, και ευφραίνεσθε εις Κύριον τον Θεόν σας· διότι έδωκεν εις εσάς την πρώιμη βροχή κατά δικαιοσύνην, και θέλει καταβιβάσει εις εσάς βροχήν, την πρώιμη βροχή και την όψιμη βροχή.” Ιωήλ 2:23. “Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, θέλω εκχέει από του Πνεύματός Μου επί πάσαν σάρκα.” “Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή.” Πράξεις 2:17, 21.»
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
«Το μεγάλο έργο του ευαγγελίου δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί με μικρότερη εκδήλωση της δύναμης του Θεού από εκείνη που χαρακτήρισε την έναρξή του. Οι προφητείες που εκπληρώθηκαν με την έκχυση της πρώιμης βροχής κατά την έναρξη του ευαγγελίου πρόκειται να εκπληρωθούν και πάλι με την όψιμη βροχή κατά το κλείσιμό του. Εδώ είναι “οι καιροί της αναψυχής”, προς τους οποίους ο απόστολος Πέτρος απέβλεπε όταν είπε: “Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, διά να εξαλειφθούν αι αμαρτίαι σας, όταν έλθωσιν καιροί αναψυχής από της παρουσίας του Κυρίου· και θέλει αποστείλει τον Ιησούν.” Πράξεις 3:19, 20.» The Great Controversy, 611.
Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.
Η Πεντηκοστή ήταν το «άνοιγμα» ή η «αρχή» του έργου του ευαγγελίου, και η όψιμη βροχή κατά το «κλείσιμο» είναι το «τέλος». Το πρώτο αντιπροσωπεύει το τελευταίο. Ο πρώτος μήνας ταυτοποιεί την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά τον νόμο της Κυριακής.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …
«Κανείς από εμάς δεν θα λάβει ποτέ τη σφραγίδα του Θεού, όσο ο χαρακτήρας μας φέρει επάνω του έστω και μία κηλίδα ή λεκέ. Σε εμάς εναπόκειται να διορθώσουμε τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας, να καθαρίσουμε τον ναό της ψυχής από κάθε μόλυσμα. Τότε η όψιμη βροχή θα πέσει επάνω μας, καθώς η πρώιμη βροχή έπεσε επάνω στους μαθητές κατά την Ημέρα της Πεντηκοστής. …»
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
«Τι πράττετε, αδελφοί, στο μεγάλο έργο της προετοιμασίας; Εκείνοι που ενώνονται με τον κόσμο λαμβάνουν το κοσμικό πρότυπο και προετοιμάζονται για το χάραγμα του θηρίου. Εκείνοι που δυσπιστούν προς τον εαυτό τους, που ταπεινώνονται ενώπιον του Θεού και καθαρίζουν τις ψυχές τους υπακούοντας στην αλήθεια, αυτοί λαμβάνουν το ουράνιο πρότυπο και προετοιμάζονται για τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπά τους. Όταν εκδοθεί το διάταγμα και αποτυπωθεί η σφραγίδα, ο χαρακτήρας τους θα παραμείνει καθαρός και άσπιλος στην αιωνιότητα.» Testimonies, τόμος 5, 214, 216.
The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.
Ο πρώτος «μήνας» είναι ο νόμος της Κυριακής, η «ώρα» του μεγάλου σεισμού είναι ο νόμος της Κυριακής, η «ημέρα» της συμφοράς, της ανταποδόσεως και της εκδικήσεως είναι ο νόμος της Κυριακής, και το ευπρόσδεκτο «έτος» είναι ο νόμος της Κυριακής. Τα εκατόν πενήντα έτη της προφητείας του πρώτου αλίμονο καταλήγουν στον νόμο της Κυριακής, όπου αρχίζουν τα τριακόσια ενενήντα ένα έτη και δεκαπέντε ημέρες.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.
Λέγουσα προς τον έκτον άγγελον, ο οποίος είχε τη σάλπιγγα· Λύσε τους τέσσερις αγγέλους, που είναι δεμένοι στον μέγα ποταμό Ευφράτη. Και λύθηκαν οι τέσσερις άγγελοι, οι οποίοι είχαν ετοιμασθεί για μία ώρα, και ημέρα, και μήνα, και έτος, ώστε να θανατώσουν το τρίτο μέρος των ανθρώπων. Αποκάλυψη 9:14, 15.
The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.
Οι «τέσσερις άγγελοι» που ήσαν «δεδεμένοι ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ» «λύνονται» κατά την ώρα του νόμου της Κυριακής. Έχουν προφητικώς «ετοιμασθεί» για την ώρα και ημέρα και μήνα και ενιαυτό του δευτέρου αλίμονο, ώστε να φονεύσουν το τρίτον των ανθρώπων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θανατώνονται ως η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας κατά τον νόμο της Κυριακής, και οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν το ένα τρίτο της τριπλής ενώσεως που εγκαθιδρύεται κατά τον νόμο της Κυριακής. Το δεύτερο αλίμονο επαναλαμβάνεται στο τρίτο αλίμονο, καθώς ο δεύτερος άγγελος επαναλαμβάνεται στον τρίτο άγγελο.
Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.
Εκείνοι οι τέσσερις άνεμοι αφέθηκαν ελεύθεροι κατά την 11η Σεπτεμβρίου, σηματοδοτώντας την έναρξη της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και αμέσως κατόπιν συγκρατήθηκαν. Όταν εκείνοι που παριστάνονται στον Ησαΐα εξήντα ένα και πενθούν παρηγορούνται, παρηγορούνται με την πλήρη έκχυση του Παρακλήτου κατά τον νόμο της Κυριακής, που είναι επίσης η «ώρα» του μεγάλου σεισμού. Εκείνοι που πενθούν εν τω δεκτώ ενιαυτώ είναι ακριβώς οι ίδιοι που πενθούν στον Ιεζεκιήλ εννέα και λαμβάνουν τη σφραγίδα του Θεού. Ο Ιησούς άρχισε τη διακονία Του παραθέτοντας τον Ησαΐα εξήντα ένα, και η αδελφή Ουάιτ ευθυγραμμίζει την εξαγγελία Του με το έργο μας.
“Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.
«Ο Χριστός ανήγγειλε την αποστολή Του προς τον κόσμο όταν, στη συναγωγή της Ναζαρέτ, ανέγνωσε από την προφητεία του Ησαΐα: “Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με νὰ εὐαγγελίζωμαι πτωχοῖς· μὲ ἀπέστειλε νὰ ἰατρεύσω τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, νὰ κηρύξω εἰς τοὺς αἰχμαλώτους ἀπελευθέρωσιν, καὶ εἰς τοὺς τυφλοὺς ἀνάβλεψιν, νὰ ἀποστείλω ἐν ἐλευθερίᾳ τοὺς τεθραυσμένους, νὰ κηρύξω τὸ δεκτὸν ἔτος τοῦ Κυρίου.” Τι έργο βρισκόταν ενώπιόν Του! — Να κηρύξει το δεκτόν έτος του Κυρίου. Αυτή η περίοδος περιλαμβάνει εποχή μετά από εποχή, εκτείνεται από αιώνα σε αιώνα, όσο θα διαρκεί ο καιρός της δοκιμασίας. Ο Θεός αναμένει να ακούσει τη δέηση και το κτύπημα· παρακολουθεί για να δει την ανθρωπότητα να πλησιάζει προς Αυτόν, ο Οποίος μόνος μπορεί να μας βοηθήσει. Επιποθεί να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους, να τους δεχθεί ως δικούς Του. Θα δεχθεί κάθε συντετριμμένη ψυχή που προσέρχεται προς Αυτόν· διότι για να επιτελέσει αυτό το έργο έχρισε ο Θεός τον μονογενή Υιό Του.»
“But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.
«Αλλά γιατί ο Χριστός δεν ολοκλήρωσε τη δήλωση που είναι καταγεγραμμένη στον Ησαΐα; Γιατί παρέλειψε τη φράση, “και την ημέραν της εκδικήσεως του Θεού ημών”; Το τελευταίο μέρος αυτής της πρότασης ήταν εξίσου αλήθεια όσο και το πρώτο μέρος· και ο Χριστός δεν αρνήθηκε την αλήθεια με τη σιωπή Του, παραλείποντας ένα μέρος των δικών Του λόγων που είχαν δοθεί στον εκλεκτό Του προφήτη. Αλλά αυτή η τελευταία φράση ήταν εκείνη στην οποία οι ακροατές Του ευαρεστούνταν να εντρυφούν και την οποία είχαν την τάση να εφαρμόζουν, εκφέροντας κρίση εναντίον όλων όσοι δεν ανήκαν στη δική τους θρησκευτική πίστη. Αντί να δίνουν στον λαό λόγια αλήθειας και δικαιοσύνης και συγχώρησης, τους είχαν διδάξει ότι ο Θεός μισούσε όλο τον ειδωλολατρικό κόσμο. Ο πατρικός χαρακτήρας του Θεού είχε παρερμηνευθεί και είχε θαφτεί κάτω από ανθρώπινες παραδόσεις. Signs of the Times, 14 Ιανουαρίου 1897.»
“The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’
«Η αποστολή του λαού του Θεού στην παρούσα εποχή σκιαγραφείται στα λόγια της θεόπνευστης Γραφής που περιγράφουν το έργο του Μεσσία: “Πνεῦμα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπ’ ἐμέ, διότι ὁ Κύριος με ἔχρισεν, διὰ νὰ εὐαγγελίζωμαι πρὸς τοὺς πραεῖς· με ἀπέστειλε διὰ νὰ ἰάσω τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, νὰ κηρύξω ἐλευθερίαν εἰς τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἄνοιγμα δεσμωτηρίου εἰς τοὺς δεσμίους· νὰ κηρύξω τὸ ἐνάρεστον ἔτος τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικήσεως τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· νὰ παρηγορήσω πάντας τοὺς πενθοῦντας, νὰ διορίσω εἰς τοὺς πενθοῦντας ἐν Σιὼν, νὰ δώσω εἰς αὐτοὺς κάλλος ἀντὶ σποδοῦ, ἔλαιον εὐφροσύνης ἀντὶ πένθους, ἔνδυμα αἰνέσεως ἀντὶ πνεύματος ἀθυμίας· διὰ νὰ ὀνομασθῶσι δένδρα δικαιοσύνης, φύτευμα τοῦ Κυρίου, εἰς δόξαν αὐτοῦ.”»
“‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.
«Και θέλουσιν οικοδομήσει τας παλαιάς ερημώσεις, θέλουσιν ανορθώσει τας προτέρας ερημώσεις, και θέλουσιν επισκευάσει τας ηρημωμένας πόλεις, τας ερημώσεις πολλών γενεών.» Lake Union Herald, 11 Νοεμβρίου 1908.
Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.
Προτού προχωρήσουμε περαιτέρω στην επανάληψη του δευτέρου οὐαί μέσα στο τρίτο οὐαί, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας ότι το μήνυμα πρέπει να γίνει κατανοητό με το να φέρνουμε «γραμμή επί γραμμήν». Αυτό υποδηλώνει ότι κάθε «ώρα», «ημέρα», «μήνας» και «έτος» στον εμπνευσμένο λόγο που ταιριάζει στο πλαίσιο του νόμου της Κυριακής πρέπει επίσης να εφαρμοσθεί στην προετοιμασία του Ισλάμ να πλήξει τον νόμο της Κυριακής.
As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel “hour” is mentioned five times.
Ως παράδειγμα: η λέξη «ώρα» απαντάται μόνο σε ένα βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, και το βιβλίο αυτό είναι το βιβλίο του Δανιήλ. Στο βιβλίο του Δανιήλ η «ώρα» αναφέρεται πέντε φορές.
And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.
Και όστις δεν πέσει να προσκυνήσει, την ίδια ώρα θα ριφθεί στο μέσον καμίνου πυρός καιομένης. … Τώρα, αν είσθε έτοιμοι, όταν ακούσετε τον ήχο της σάλπιγγας, του αυλού, της κιθάρας, του σαμβύκης, του ψαλτηρίου και της συμφωνίας, και παντός είδους μουσικής, να πέσετε και να προσκυνήσετε την εικόνα την οποία έκαμα, καλώς· αλλά εάν δεν προσκυνήσετε, την ίδια ώρα θα ριφθείτε στο μέσον καμίνου πυρός καιομένης· και ποιος είναι εκείνος ο θεός που θα σας ελευθερώσει από τα χέρια μου; Δανιήλ 3:6, 15.
Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.
Η αδελφή Ουάιτ εφαρμόζει επανειλημμένως το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ, και επομένως και τη φράση «την ίδια ώρα», στον νόμο της Κυριακής. Στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ μένει κατάπληκτος «επί μίαν ώραν», καθώς αγωνίζεται να εξηγήσει την επερχόμενη κρίση επί του Ναβουχοδονόσορος.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα ήταν Βαλτασάρ, έμεινε κατάπληκτος επί μίαν ώραν, και οι λογισμοί του τον τάραζαν. Ο βασιλεύς μίλησε και είπε: «Βαλτασάρ, ας μη σε ταράττη το όνειρον ή η ερμηνεία αυτού». Ο Βαλτασάρ αποκρίθηκε και είπε: «Κύριέ μου, το όνειρον ας είναι δι’ εκείνους που σε μισούν, και η ερμηνεία αυτού δια τους εχθρούς σου». Δανιήλ 4:19.
Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.
Ο Δανιήλ μένει κατάπληκτος επί «μίαν ώραν», καθώς επιδιώκει να κατανοήσει πώς να πληροφορήσει τον Ναβουχοδονόσορα για την επερχόμενη κρίση του. Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον αγγελιαφόρο του πρώτου αγγέλου, ο οποίος αναγγέλλει ότι η «ώρα» της κρίσεως έχει έλθει. Η προφητεία του απευθύνεται προς τον Ναβουχοδονόσορα, και ένα έτος αργότερα η κρίση επί της Βαβυλώνος επιέρχεται στον Ναβουχοδονόσορα.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ἐξετελέσθη τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τὸν Ναβουχοδονόσορα· καὶ ἐξεδιώχθη ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἔτρωγε χόρτον ὡς οἱ βόες, καὶ τὸ σῶμά του ἐβρέχετο ἀπὸ τὴν δρόσον τοῦ οὐρανοῦ, ἕως οὗ αἱ τρίχες του ἐμεγάλωσαν ὡς πτερὰ ἀετῶν, καὶ οἱ ὄνυχές του ὡς νύχια πτηνῶν. Δανιήλ 4:33.
Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.
Ο Δανιήλ προλέγει τον νόμο της Κυριακής που πρόκειται σύντομα να έλθει, και όταν αυτός τεθεί σε ισχύ, αποτελεί την «ώρα» της κρίσεως επί της Βαβυλώνος. Αμφότερες οι «ώρες» προσδιορίζουν τον νόμο της Κυριακής, ο οποίος είναι η ώρα του μεγάλου σεισμού. Ο Ναβουχοδονόσορ είναι το άλφα και ο Βαλτάσαρ το ωμέγα της ιστορίας της Βαβυλώνος, και ο Βαλτάσαρ θανατώνεται κατά την ίδια εκείνη νύκτα κατά την οποία η χειρ έγραψε επί του τοίχου.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.
Κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐφάνησαν δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφον ἀπέναντι τοῦ λυχνίου ἐπὶ τοῦ κονιάματος τοῦ τοίχου τοῦ βασιλικοῦ παλατίου· καὶ ὁ βασιλεὺς εἶδε τὸ μέρος τῆς χειρὸς τὸ ὁποῖον ἔγραφε. Δανιήλ 5:5.
The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.
Την «ίδια ώρα» κατά την οποία η γραφή εμφανίστηκε επάνω στον τοίχο προσδιορίζεται ο χρόνος κατά τον οποίο ο γραπτός νόμος της Κυριακής καταστρέφει το «τείχος» του διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους στον νόμο της Κυριακής, και τότε η Βαβυλώνα έφθασε στο τέλος της, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες ως το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας. Ως το έκτο βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η δύναμη που βασιλεύει επί εβδομήντα συμβολικά έτη στο Ησαΐας είκοσι τρία, όταν η πόρνη της Τύρου λησμονείται. Το βασίλειο ή ο βασιλιάς στον οποίο αναφέρεται ο Ησαΐας είναι οι ημέρες των εβδομήντα ετών, και το βασίλειο που βασίλεψε επί εβδομήντα έτη στη βιβλική προφητεία ήταν η Βαβυλώνα. Η πτώση της Βαβυλώνας του Βαλτάσαρ προτυπώνει την πτώση των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τον νόμο της Κυριακής, όπου η γραφή επάνω στον τοίχο αντιστοιχεί με το λαλείν ως δράκων της Αποκάλυψης δεκατρία.
In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.
Στην Αποκάλυψη δεκαοκτώ, η κρίση επί της Βαβυλώνας αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο τέσσερα, όταν η δεύτερη φωνή δηλώνει ότι η κρίση της έρχεται σε μία ώρα και επίσης σε μία ημέρα.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.
Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν· Ἐξέλθετε ἐξ αὐτῆς, λαός μου, διὰ νὰ μὴ γίνετε συμμέτοχοι τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῆς, καὶ διὰ νὰ μὴ λάβετε ἀπὸ τὰς πληγὰς αὐτῆς. Διότι αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς ἔφθασαν ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὁ Θεὸς ἐμνημόνευσεν τὰς ἀνομίας αὐτῆς. Ἀποδώσατε εἰς αὐτὴν καθὼς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν εἰς ὑμᾶς, καὶ διπλασιάσατε εἰς αὐτὴν διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳ τὸ ὁποῖον ἐγέμισεν, γεμίσατε εἰς αὐτὴν διπλοῦν. Ὅσον ἐδόξασεν ἑαυτήν, καὶ ἔζησεν ἐν τρυφῇ, τοσοῦτον βασανισμὸν καὶ πένθος δότε εἰς αὐτήν· διότι λέγει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς, Κάθημαι βασίλισσα, καὶ δὲν εἶμαι χήρα, καὶ πένθος δὲν θὰ ἴδω. Διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ θὰ ἔλθουν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος, καὶ πένθος, καὶ πείνα· καὶ θὰ κατακαυθῇ παντελῶς ἐν πυρί· διότι ἰσχυρὸς εἶναι Κύριος ὁ Θεός, ὁ κρίνων αὐτήν. Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, οἵτινες ἐπόρνευσαν καὶ ἔζησαν ἐν τρυφῇ μετ’ αὐτῆς, θὰ θρηνήσουν δι’ αὐτήν, καὶ θὰ κόψουν γι’ αὐτήν, ὅταν ἴδωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, ἱστάμενοι μακρόθεν διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες· Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά! διότι ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου. Ἀποκάλυψις 18:4–10.
Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.
Είναι σαφές ότι η προοδευτική κρίση επί της Βαβυλώνας αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής του εδαφίου τέσσερα, όταν το άλλο ποίμνιο του Θεού καλείται να εξέλθει από τη Βαβυλώνα. Ο Ιωάννης προσδιορίζει τον χρόνο της κρίσεώς της τόσο ως «ημέρα» όσο και ως «ώρα», επιβεβαιώνοντας ότι τα σύμβολα του χρόνου πρέπει να νοούνται συμβολικά.
Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.
Το Πάσχα έπρεπε να τηρείται κατά τον πρώτο μήνα, και το Πάσχα αντιστοιχεί στον σταυρό, ο οποίος με τη σειρά του αντιστοιχεί στον νόμο της Κυριακής.
And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.
Και ελάλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή και τον Ααρών εν τη γη της Αιγύπτου, λέγων· Ο μήνας ούτος θέλει είσθαι εις εσάς αρχή μηνών· ούτος θέλει είσθαι εις εσάς ο πρώτος μήνας του έτους. Λαλήσατε προς πάσαν τη συναγωγήν του Ισραήλ, λέγοντες· Τη δεκάτη ημέρα του μηνός τούτου ας λάβωσιν εις εαυτούς έκαστος ένα αμνόν, κατά τας πατριάς των πατέρων αυτών, έναν αμνόν δι’ έκαστον οίκον· εάν δε η οικογένεια είναι ολιγάριθμος διά τον αμνόν, τότε ας λάβη αυτόν και ο πλησίον αυτού, ο πλησιέστερος προς την οικίαν αυτού, κατά τον αριθμόν των ψυχών· έκαστος κατά την βρώσιν αυτού θέλει υπολογισθή διά τον αμνόν. Ο αμνός σας θέλει είσθαι άμωμος, αρσενικός, ενιαύσιος· από των προβάτων ή από των αιγών θέλετε λάβει αυτόν· και θέλετε φυλάττει αυτόν έως της δεκάτης τετάρτης ημέρας του αυτού μηνός· και πάσα η σύναξις της συναγωγής του Ισραήλ θέλει σφάξει αυτόν προς το εσπέρας. Έξοδος 12:1–6.
Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.
Το Πάσχα ήταν η αρχή της περιόδου της Πεντηκοστής και, επομένως, προτυπώνει την Πεντηκοστή, η οποία με τη σειρά της αντιστοιχεί στον νόμο της Κυριακής. Η σκηνή του μαρτυρίου ανεγέρθη την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός, προτυπώνοντας έτσι την ανύψωση της θριαμβεύουσας εκκλησίας ως σημείου κατά τον νόμο της Κυριακής. Η «ώρα», «ημέρα», «μήνας» και «έτος» του δεύτερου αλίμονο προσδιορίζουν τον νόμο της Κυριακής, και γραμμή επί γραμμή καθεμία από αυτές τις χρονικές εκφράσεις αντιστοιχεί στον νόμο της Κυριακής όταν το συμφραζόμενο συμφωνεί. Κατά τον νόμο της Κυριακής, αρχίζει η δεύτερη περίοδος παπικού διωγμού, ενώ η πρώτη ήταν τα 1.260 έτη που προκάλεσαν τους μάρτυρες εκείνης της περιόδου να κράξουν προς τον Κύριο στην πέμπτη σφραγίδα με το ερώτημα «έως πότε», έως ότου κριθεί η παπική εξουσία. Κατά τη δεύτερη παπική αιματοχυσία, ο Ιησούς έχει πληροφορήσει τον λαό Του ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το τι θα πει όταν διώκεται.
But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.
Όταν δε σας σύρουν και σας παραδίδουν, μη μεριμνήσετε εκ των προτέρων τι θα λαλήσετε, ούτε να το προμελετάτε· αλλά ό,τι σας δοθεί κατά την ώρα εκείνη, τούτο να λαλήσετε· διότι δεν είστε εσείς που λαλείτε, αλλά το Άγιο Πνεύμα. Μάρκος 13:11.
In the first woe men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.
Κατά το πρώτο οὐαί, οἱ ἄνθρωποι ἐβασανίζοντο ἐπὶ ἑκατὸν πεντήκοντα ἔτη. Τὰ ἔτη ἐκεῖνα ἤρχισαν τὴν 27ην Ἰουλίου 1299 καὶ ἔληξαν τὴν 27ην Ἰουλίου 1449, ὅτε οἱ τέσσαρες ἄγγελοι ἐλευθέρωσαν τοὺς τέσσαρας ἀνέμους, οἵτινες εἶχον ἑτοιμασθῆ διὰ τὴν ὥραν καὶ ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα θανατώσωσι τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων. Ἡ περίοδος τοῦ βασανισμοῦ ἀντιπροσωπεύει τὴν περίοδον τῆς ἐγκαθιδρύσεως τῆς εἰκόνος τοῦ θηρίου στὶς Ἡνωμένες Πολιτείες. Ἡ περίοδος αὕτη εἶναι αἱ δεκαπέντε ἡμέραι ποὺ παριστῶνται στὸ Λευιτικὸν εἴκοσι τρία, ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῶν σαλπίγγων ἕως τὴν Πεντηκοστή. Ἡ περίοδος τοῦ σχηματισμοῦ τῆς εἰκόνος τοῦ θηρίου εἶναι ἀπὸ τὴν 11ην Σεπτεμβρίου ἕως τὸν νόμον τῆς Κυριακῆς, ἀλλὰ ἡ περίοδος τῆς διακηρύξεως τοῦ ἀγγέλματος τῆς κραυγῆς τοῦ μεσονυκτίου εἶναι φράκταλ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς εἰκόνος τοῦ θηρίου ἀπὸ τὴν 11ην Σεπτεμβρίου ἕως τὸν νόμον τῆς Κυριακῆς.
The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.
Η αρχή και το τέλος της σφράγισης είναι επίσης το άλφα και το ωμέγα του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου. Η μία τάξη διαμορφώνει χαρακτήρα για τη σφραγίδα του Θεού· η άλλη διαμορφώνει εικόνα του θηρίου. Εκείνη η περίοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες συμπίπτει με την ίδια περίοδο στον κόσμο, η οποία αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής. Ο «μήνας» είναι σύμβολο του βασανισμού που εξαναγκάζει την εγκαθίδρυση της εικόνας· επομένως, ο μήνας κατά τον νόμο της Κυριακής, όπως παριστάνεται στο εδάφιο δεκαπέντε του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, αντιπροσωπεύει επίσης τον ισλαμικό βασανισμό κατά την εγκαθίδρυση της εικόνας του θηρίου στον κόσμο.
There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.
Υπάρχουν και άλλες προφητικές εφαρμογές τού πώς η προφητεία τοῦ δευτέρου οὐαί, καὶ ἡ ὥρα, ἡ ἡμέρα, ὁ μὴν καὶ τὸ ἔτος αὐτῆς, ἀντιπροσωπεύουν τὸν νόμο τῆς Κυριακῆς καὶ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Ἰσλάμ γιὰ νὰ πλήξει τὶς Ἡνωμένες Πολιτείες, ἀλλὰ πρέπει νὰ προχωρήσουμε σὲ ἄλλα σημεῖα.
In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.
Κατά την πρόσφατη χρονική περίοδο, κατά τους τελευταίους περίπου έξι μήνες, έχω δώσει έμφαση στο ότι το Ισλάμ των τριών αλίμονο συνδέεται προφητικώς με τους τρεις αγγέλους. Από την έσχατη των ημερών πρόβλεψη του Ιακώβ ότι ο Ιούδας είναι η «άμπελος» που είναι προσδεδεμένη στον «όνο», έως τον Χριστό που έλυσε τον όνο πριν από τη θριαμβευτική Του είσοδο, και από άλλες γραμμές μαρτυρίας, το Ισλάμ του πρώτου και του δεύτερου αλίμονο αντιπροσωπεύει το προφητικό μήνυμα που ενδυνάμωσε τα μηνύματα του πρώτου και του δεύτερου αγγέλου, και το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο αντιπροσωπεύει το προφητικό μήνυμα του τρίτου αγγέλου.
Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.
Πρόσφατα έγινε παραπομπή σε ένα κεφάλαιο από βιβλίο που έγραψε ο A. T. Jones, και αυτό προσδιορίζει το ίδιο γεγονός, αλλά από διαφορετική προσέγγιση. Ο Jones χρησιμοποιεί τη γραμματική και τη δομή της Αποκάλυψης για να δείξει πώς είναι αδύνατον να διαχωριστούν οι τρεις τελευταίες σάλπιγγες των αλίμονο από τα μηνύματα των τριών αγγέλων. Τονίζει ότι ο πρώτος άγγελος δεν μπορεί να διαχωριστεί από τον δεύτερο, και ότι ο τρίτος δεν μπορεί να διαχωριστεί από τους δύο προηγουμένους. Η έμφαση του Jones βρίσκεται στους τρεις αγγέλους, και ενώ θεμελιώνει το επιχείρημά του σχετικά με την αδιάσπαστη σχέση των τριών αγγέλων, αποδεικνύει με την ίδια ακριβώς λογική ότι ούτε και οι σάλπιγγες του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης μπορούν να διαχωριστούν από τους τρεις αγγέλους του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Θα κλείσουμε αυτό το άρθρο με το κεφάλαιο του Jones.
CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
“THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.
«Η απάντηση σε εκείνο το σπουδαίο ερώτημα για σήμερα, “Τι πρέπει να κάνουμε;”, μπορεί να δοθεί με βεβαιότητα επί τη βάσει των Επτά Σαλπίγγων και της θέσεως των μεγάλων εθνών του σήμερα· διότι η απάντηση δίδεται από τον λόγο του Θεού, ακριβώς επί αυτής της βάσεως.»
“We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.
«Είδαμε ότι αχώριστα συνδεδεμένες με τις τρεις τελευταίες από τις Επτά Σάλπιγγες είναι οι Τρεις Ουαί. Στο ίδιο ακριβώς το μέσον των Επτά Σαλπίγγων—μετά το τέλος της Τέταρτης Σάλπιγγας και πριν από την αρχή της Πέμπτης Σάλπιγγας—είναι γραμμένο: “Και είδον, και ήκουσα άγγελον πετώμενον δια μέσου του ουρανού, λέγοντα με μεγάλη φωνήν· Ουαί, ουαί, ουαί, εις τους κατοικούντας επί της γης, εξαιτίας των λοιπών φωνών της σάλπιγγος των τριών αγγέλων, οι οποίοι μέλλουν έτι να σαλπίσουν.” Αποκάλυψις 8:13.»
“That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.
«Ότι τα Τρία Ουαί συνδέονται αχώριστα με τις τρεις τελευταίες από τις Επτά Σάλπιγγες, ένα με καθεμία, τίθεται πέρα από κάθε αμφισβήτηση από το γεγονός ότι, όταν ολοκληρώνεται η ήχηση του Πέμπτου Αγγέλου, είναι γραμμένο: “Το ένα ουαί παρήλθεν· και ιδού, έρχονται έπειτα δύο ουαί ακόμη.” Αποκάλυψις 9:12. Και όταν ολοκληρώνεται η έκτη σάλπιγγα, είναι γραμμένο: “Το δεύτερον ουαί παρήλθεν· και ιδού, το τρίτον ουαί έρχεται ταχέως. Και εσάλπισεν ο έβδομος άγγελος.” Αποκάλυψις 11:15.»
“Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.
«Τώρα, αχώριστα συνδεδεμένος με αυτόν τον άγγελο που διακηρύσσει την έλευση των Τριών Ουαί, τα οποία είναι αχώριστα συνδεδεμένα με τις τρεις τελευταίες από τις Επτά Σάλπιγγες, είναι ο “Τρίτος Άγγελος” της Αποκάλυψης 14.»
“That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.
«Για να καταστεί φανερό ότι και αυτό είναι βέβαιο πέρα από κάθε αμφιβολία, ας αρχίσουμε με το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου της Αποκαλύψεως 14 και ας ανιχνεύσουμε προς τα πίσω τις άμεσες συνδέσεις του μέχρι την αφετηρία τους.»
“The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’
«Τα πρώτα λόγια στην αφήγηση σχετικά με “τον Τρίτο Άγγελο” είναι: “Και ο τρίτος άγγελος ακολούθησε αυτούς”. Αποκάλυψη 14:9. Αυτό δείχνει ότι κάποιοι έχουν προηγηθεί, τους οποίους ο Τρίτος Άγγελος “ακολούθησε”.»
“Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’
«Λάβετε, λοιπόν, το προηγούμενο εδάφιο: “Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἠκολούθησεν.” Αυτό δείχνει ότι και άλλος άγγελος έχει προηγηθεί τούτου, πράγμα που, όταν αυτός ακολουθεί, τον καθιστά “άλλον”.»
“Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’
«Επανέλθετε τώρα στο έκτο εδάφιο: “Και είδα άλλον άγγελον.” Και αυτό επίσης πιστοποιεί ότι έχει προηγηθεί ένας άγγελος, πράγμα που καθιστά αυτόν, καθώς πετά στο μεσουράνημα, “άλλον”.»
“Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’
«Ανατρέχοντας περαιτέρω στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, δεν βρίσκουμε κανέναν άγγελο, εκτός από τον άγγελο της Εβδόμης Σάλπιγγος, έως ότου φθάσουμε στο πρώτο εδάφιο του δεκάτου κεφαλαίου· και εκεί διαβάζουμε: “Και είδον άλλον άγγελον ισχυρόν.” Η έκφραση αυτή, όπως και προηγουμένως, βεβαιώνει ότι, πριν από αυτόν, υπάρχει ένας άγγελος, πράγμα το οποίο, όταν αυτός εμφανίζεται, καθιστά δυνατό να γίνεται λόγος γι’ αυτόν ως “άλλον”.»
“Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’
«Προχωρώντας ακόμη πιο πίσω, δεν βρίσκουμε αγγέλους, εκτός από τους αγγέλους της Έκτης και της Πέμπτης Σάλπιγγας, έως ότου φθάσουμε στο τελευταίο εδάφιο του όγδοου κεφαλαίου· και εκεί φθάνουμε στο πρωταρχικό, διότι διαβάζουμε: “Και είδον, και ήκουσα έναν άγγελο” — όχι “έναν άλλον άγγελο”, αλλά, πρωταρχικώς, “έναν άγγελο”.»
“Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:
«Έτσι, αρχίζοντας από την Αποκάλυψη 8:13, υπάρχει μια αδιάσπαστη σειρά αγγέλων που συνδέονται με τη λέξη “άλλος”, συνεχίζοντας αδιάκοπα έως τον Τρίτο Άγγελο της Αποκάλυψης 14, μαζί με το μήνυμά του. Έτσι:»
“‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.
«Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀγγέλου». Ἀποκάλυψις 8:13.
“‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.
«Καὶ εἶδον ἄλλον ἰσχυρὸν ἄγγελον.» Αποκάλυψις 10:1.
“‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.
«Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον». Αποκάλυψις 14:6.
“‘And there followed another angel.’ Verse 8.
«Και ακολούθησε άλλος άγγελος.» Εδάφιο 8.
“‘And the third angel followed them.’ Verse 9.
«Και ο τρίτος άγγελος τούς ακολούθησε». Εδάφιο 9.
“Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:
«Ίσως το ακόλουθο απλό διάγραμμα βοηθήσει να καταστεί σαφής η σχέση μεταξύ του αγγέλου που αναγγέλλει τα Τρία Οὐαί των τελευταίων τριών από τις Επτά Σάλπιγγες, και του Μηνύματος του Τρίτου Αγγέλου της Αποκαλύψεως 14:
“1st Trumpet Revelation 8:7
«Πρώτη Σάλπιγγα Αποκάλυψη 8:7»
“2nd Trumpet Revelation 8:8
«Δεύτερη Σάλπιγγα Αποκάλυψη 8:8»
“3rd Trumpet Revelation 8:10
«Τρίτη Σάλπιγγα Αποκάλυψη 8:10»
“4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.
«Τέταρτη Σάλπιγγα» Αποκάλυψη 8:12 «Ένας άγγελος» — Ουαί, ουαί, ουαί. Αποκάλυψη 8:13.
“5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe
«5η Σάλπιγγα Αποκάλυψις 9:1–11 / Πρώτο Οὐαί»
“6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1
«6η Σάλπιγγα Αποκάλυψις 9:13 έως 11:13 Δεύτερο Ουαί “Άλλος ισχυρός άγγελος.” Αποκάλυψις 10:1»
“7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6
«Ἡ 7η Σάλπιγγα Ἀποκάλυψις 11:13–19 Τρίτο Οὐαί «Ἄλλος ἄγγελος. Ἀποκάλυψις 14:6»
“‘There followed another.’ Revelation 14:6
«Καὶ ἄλλος ἠκολούθησε». Αποκάλυψις 14:6
“‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.
«Ο τρίτος άγγελος τούς ακολούθησε». Αποκάλυψη 14:9.
“The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.
«Ἡ σημασία ὅλων τούτων δύναται τώρα νὰ γίνῃ πληρέστερον φανερὰ διὰ τῆς ἐξετάσεως τοῦ τί πραγματικῶς εἶναι καθ’ ἑαυτό τὸ Μήνυμα τοῦ Τρίτου Ἀγγέλου: Κατὰ τὴν ἐμφανῆ σημασίαν της, ἡ ἔκφρασις “ὁ Τρίτος Ἄγγελος” ἀναφέρεται σαφῶς εἰς τὸν τρίτον ἐν μιᾷ σειρᾷ τριῶν ἀγγέλων. Ὅπως ἤδη ἐδηλώθη, αὕτη ἡ σειρά τριῶν ἀγγέλων, ἕκαστος φέρων ἕνα μήνυμα, εὑρίσκεται εἰς τὸ δέκατον τέταρτον κεφάλαιον τῆς Ἀποκαλύψεως, ἐδάφια 6–12. Τὰ μηνύματα τούτων τῶν τριῶν ἀγγέλων συντήκονται καὶ κορυφοῦνται εἰς τὸ τρίτον, τὸ ὁποῖον δὲν παύει νὰ ἠχῇ ἕως ὅτου ὁ θερισμὸς τῆς γῆς ὠριμάσῃ καὶ ἑτοιμασθῇ διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Κυρίου, ἵνα θερίσῃ αὐτόν.»
“The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
«Το ίδιο το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου, όπως αναγγέλλεται με τα λόγια του Τρίτου Αγγέλου, έχει ως εξής: “Και άλλος άγγελος, τρίτος, ηκολούθησεν αυτούς, λέγων εν φωνή μεγάλη, Εάν τις προσκυνή το θηρίον και την εικόνα αυτού, και λαμβάνη το χάραγμα επί του μετώπου αυτού, ή επί της χειρός αυτού, και αυτός θέλει πίει εκ του οίνου του θυμού του Θεού, του κεκερασμένου ακράτου εν τω ποτηρίω της οργής αυτού· και θέλει βασανισθή εν πυρί και θείω ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου· και ο καπνός του βασανισμού αυτών αναβαίνει εις τους αιώνας των αιώνων· και δεν έχουσιν ανάπαυσιν ημέραν και νύκτα οι προσκυνούντες το θηρίον και την εικόνα αυτού, και ει τις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού. Εδώ είναι η υπομονή των αγίων· εδώ είναι οι τηρούντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.”»
“This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.
«Αυτό είναι το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου όπως στέκεται αυτό καθαυτό, διακεκριμένο από τα άλλα δύο. Αλλ’ εν τη πραγματικότητι, δεν δύναται να θεωρηθή ως χωριστό· ούτε δύναται να τεθή ώστε να στέκη χωριστά, ως εάν μόνο αυτό ήτο ένα ενιαίο, ιδιαίτερο μήνυμα προς τον κόσμον· διότι αι πρώται ακριβώς λέξεις περί αυτού είναι: “Ο Τρίτος Άγγελος ηκολούθησε ΜΕΤ’ ΑΥΤΩΝ.” Ούτως, διά των πρώτων ακριβώς λέξεων του ιδίου του μηνύματος παραπεμπόμεθα όχι μόνον εις τον ένα, αλλά εις τους δύο, οίτινες προηγήθησαν αυτού. Και η ελληνική λέξις η μεταφρασθείσα “ηκολούθησε” σημαίνει όχι να ακολουθή τις χωριστά, ούτε απλώς να ακολουθή, αλλά “να ακολουθή μετά,” καθώς οι στρατιώται ακολουθούν τον αρχηγόν αυτών, ή οι υπηρέται τον κύριον αυτών· όθεν, “να ακολουθή κανείς κάποιον εις πράγμα τι· να αφήνη εαυτόν να οδηγήται.” Όταν λέγεται περί πραγμάτων, σημαίνει να ακολουθή ως αποτέλεσμα· να ακολουθή “ως συνέπεια τινός το οποίον είχε προηγηθή.” Ούτως, ως προς τα πρόσωπα, ο Τρίτος Άγγελος ακολουθεί μετά των δύο οι οποίοι προηγήθησαν· και το μήνυμά του, ως πράγμα, ακολουθεί ως αποτέλεσμα, ή συνέπεια, εκείνων τα οποία προηγήθησαν.»
“But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.
«Περί δε του δευτέρου είναι επίσης γραμμένο: “Και ακολούθησε άλλος άγγελος.” Όπως συμβαίνει με τον Τρίτο Άγγελο που ακολουθεί τον Δεύτερο, έτσι συμβαίνει και με τον Δεύτερο Άγγελο που ακολουθεί τον Πρώτο. Και περί του Πρώτου είναι γραμμένο: “Και είδα άλλον άγγελο να πετά,” κτλ. Αυτός είναι ο πρώτος σε αυτή τη σειρά των τριών. Τον ακολουθεί άλλος· και ο Τρίτος Άγγελος ακολουθεί αυτούς. Υπάρχει διαδοχή στην τάξη της αναδύσεώς τους· αλλά, όταν και οι τρεις έχουν διαδοχικά αναδυθεί, τότε προχωρούν μαζί ως ένα. Ο Πρώτος διακηρύσσει το μήνυμά του· ο Δεύτερος ακολουθεί και ενώνεται με τον Πρώτο· ο Τρίτος ακολουθεί αυτούς και ενώνεται με αυτούς· ώστε, όταν οι τρεις ενωθούν και προχωρούν μαζί με την ενωμένη τους δύναμη, σχηματίζουν ένα ισχυρό, τριπλό, μεγαλόφωνο μήνυμα. Απαιτούνται και οι τρεις, ώστε να είναι πλήρες το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου· και το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου δεν μπορεί να δοθεί αληθινά χωρίς να δοθούν όλα.»
“What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’
«Ποιο, λοιπόν, είναι το τριπλό μήνυμα στα επιμέρους μέρη του;—Ιδού το Πρώτο: “Και είδα άλλον άγγελον να πετά στο μεσουράνημα, έχοντα το αιώνιο ευαγγέλιο, διά να κηρύξει εις τους κατοικούντας επί της γης, και εις παν έθνος, και φυλήν, και γλώσσαν, και λαόν, λέγοντα με φωνήν μεγάλην, Φοβήθητε τον Θεόν, και δότε δόξαν εις Αυτόν· διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεώς Του· και προσκυνήσατε Αυτόν που εποίησε τον ουρανόν, και την γην, και την θάλασσαν, και τας πηγάς των υδάτων.”»
“Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’
«Να, το δεύτερο: “Και ηκολούθησεν άλλος άγγελος, λέγων· Έπεσεν, έπεσε Βαβυλών, η μεγάλη πόλις, διότι εκ του οίνου του θυμού της πορνείας αυτής επότισε πάντα τα έθνη.”»
“And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
«Και εδώ είναι ο Τρίτος: “Και ο Τρίτος Άγγελος ακολούθησε αυτούς, λέγοντας με δυνατή φωνή, Εάν κανείς προσκυνά το θηρίο και την εικόνα αυτού, και λαμβάνει το χάραγμά του επί του μετώπου αυτού, ή επί της χειρός αυτού, αυτός θέλει πίει εκ του οίνου της οργής του Θεού, του κεκερασμένου ανόθευτου εν τω ποτηρίω της αγανακτήσεως αυτού· και θέλει βασανισθή εν πυρί και θείω ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου· και ο καπνός του βασανισμού αυτών αναβαίνει εις τους αιώνας των αιώνων· και δεν έχουν ανάπαυση ημέραν και νύκτα, όσοι προσκυνούν το Θηρίο και την Εικόνα αυτού, και όστις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού. Εδώ είναι η υπομονή των αγίων· εδώ είναι εκείνοι οι οποίοι τηρούν τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.”»
“A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.
Μια ματιά στη διατύπωση καθεμιάς από αυτές τις αγγελίες θα αποκαλύψει εκείνη τη σκέψη που περιέχεται στην ελληνική λέξη «ἠκολούθησεν», η οποία σημαίνει «ακολούθησε ως συνέπεια». Ο Πρώτος φέρει το αιώνιο ευαγγέλιο, για να κηρύξει σε κάθε κτίσμα, καλώντας όλους να φοβηθούν τον Θεό και να δώσουν δόξα σ’ Αυτόν, και να Τον προσκυνήσουν· επειδή ήλθε η ώρα της κρίσεώς Του. Η απόρριψη αυτής της αγγελίας παράγει μια κατάσταση πραγμάτων, η οποία, ως συνέπεια αυτής της απόρριψης, περιγράφεται στα λόγια του Δευτέρου Αγγέλου, ο οποίος ακολουθεί. Και εξαιτίας της απόρριψης της Πρώτης Αγγελίας, και εξαιτίας των συνεπειών εκείνης της απόρριψης, όπως αναγγέλλονται στη Δεύτερη, παράγεται μια κατάσταση πραγμάτων, ως περαιτέρω συνέπεια, η οποία απαιτεί να τους ακολουθήσει ο Τρίτος Άγγελος, διακηρύττοντας με μεγάλη φωνή τη φοβερή του προειδοποίηση εναντίον των τρομερών κακών που έχουν παραχθεί ως διπλή συνέπεια της απόρριψης της Πρώτης Αγγελίας.
“And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’
Και ότι η φωνή και το έργο του Τρίτου Αγγέλου συνενώνονται με εκείνα του Πρώτου, είναι φανερό από τα καταληκτικά του λόγια: «Εδώ είναι εκείνοι που τηρούν τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού»· διότι αυτό είναι πάντοτε ο σκοπός του κηρύγματος του αιωνίου ευαγγελίου. Αυτό αποτελεί την ουσία του να φοβείται κανείς τον Θεό και να δίδει δόξα σε Αυτόν, και του να προσκυνεί «εκείνον που έκαμε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τις πηγές των υδάτων». Η τήρηση των εντολών του Θεού και η πίστη του Ιησού είναι το μόνο που θα καταστήσει οποιαδήποτε ψυχή ικανή να σταθεί κατά την ώρα της κρίσεώς Του, την οποία ο πρώτος άγγελος διακηρύσσει ότι «ήλθε».
“Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.
«Αμέσως μετά τα καταληκτικά λόγια του Τρίτου Αγγέλου ακούστηκε “φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσά μοι· Γράψον· Μακάριοι οἱ νεκροί, οἵτινες ἀποθνῄσκουσιν ἐν Κυρίῳ ἀπ’ ἄρτι”—από τούδε και στο εξής. Αποκάλυψις 14:13. Και αμέσως έπειτα ακολουθούν τα λόγια: “Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἔχοντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ. Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ πρὸς τὸν καθήμενον ἐπὶ τῆς νεφέλης· Πέμψον τὸ δρέπανόν σου, καὶ θέρισον· ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τοῦ θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς. Καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.” Αποκάλυψις 14:14–16. Και “ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια τοῦ αἰῶνός ἐστιν.” Κατά Ματθαίον 13:39.»
“Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.
«Πάλιν: ο Τρίτος Άγγελος προειδοποιεί ιδιαιτέρως όλους τους ανθρώπους εναντίον της λατρείας του θηρίου και της εικόνος αυτού, οτιδήποτε και αν είναι ταύτα· και, από την Αποκάλυψη 19:11–21, διαπιστώνουμε ότι το θηρίο και η εικόνα αυτού είναι “ζώντα” όταν ο Κύριος έρχεται εν ταις νεφέλαις του ουρανού, και ότι “αμφότερα” καταστρέφονται διά της λαμπρότητος της παρουσίας αυτού.»
“These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.
«Τα γεγονότα αυτά δείχνουν ότι το Μήνυμα του Τρίτου Αγγέλου είναι ένα ισχυρό, τριπλό, μεγαλοφώνως κηρυσσόμενο μήνυμα, το οποίο εξέρχεται προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό, ακριβώς πριν από τη δεύτερη παρουσία του Κυρίου· και το οποίο ωριμάζει τον θερισμό της γης και ετοιμάζει έναν λαό προπαρασκευασμένο για τον Κύριο, όπως ακριβώς το μήνυμα του Ιωάννη του Βαπτιστή προετοίμασε την οδό για την πρώτη παρουσία του Κυρίου. Και έτσι είναι το έσχατο, το καταληκτικό, μήνυμα του Θεού προς τον κόσμο.»
“And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.
«Καὶ τώρα, ἔχοντες οὕτως μίαν κατανόησιν τοῦ τί εἶναι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ Μήνυμα τοῦ Τρίτου Ἀγγέλου, ἡ σχέσις ἐκείνου τοῦ μηνύματος πρὸς τὰ μεγάλα ἔθνη τοῦ παρόντος καιροῦ δύναται νὰ διακριθῇ πληρέστερον διὰ μιᾶς ἐξετάσεως τοῦ Καιροῦ τοῦ Μηνύματος τοῦ Τρίτου Ἀγγέλου.» A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.