Five Hidden Months
Πέντε κρυμμένοι μήνες
The message of Islam as represented by verse ten was presented in connection with the time set forth in verse fifteen by Josiah Litch in 1838. At that point there were elements of the prophecy that were hidden from Litch’s view. By August 1, 1840, Litch published a more thorough presentation, based upon what had been revealed to him after 1838 from the message of “five months.” In 1838 part of Revelation nine’s message of “five months” had been hidden from Litch. The hidden portion of the prophecy of five months was unsealed to Litch before 1840, and the unsealing produced the manifestation of the power of God from 1840 to 1844.
Το μήνυμα του Ισλάμ, όπως αποτυπώνεται στο εδάφιο δέκα, παρουσιάστηκε από τον Ιωσία Λιτς το 1838 σε συνάρτηση με τον χρόνο που προσδιορίζεται στο εδάφιο δεκαπέντε. Εκείνη την εποχή υπήρχαν στοιχεία της προφητείας που παρέμεναν κρυμμένα από τον Λιτς. Έως την 1η Αυγούστου 1840, ο Λιτς είχε δημοσιεύσει μια πληρέστερη παρουσίαση, βασισμένη σε όσα του είχαν αποκαλυφθεί μετά το 1838 μέσα από το μήνυμα των «πέντε μηνών». Το 1838, μέρος του μηνύματος των «πέντε μηνών» του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης παρέμενε κρυμμένο από τον Λιτς. Το κρυμμένο τμήμα της προφητείας των πέντε μηνών αποσφραγίστηκε για τον Λιτς πριν από το 1840, και η αποσφράγιση είχε ως αποτέλεσμα τη φανέρωση της δύναμης του Θεού από το 1840 έως το 1844.
The five months of verse five was hidden until 2026. When Elisabeth came out of five months of hiding, she was joined by Mary. Mary aligns the five months of hiding with the parable of the ten virgins, for, unlike Elisabeth, Mary was a pregnant virgin and Elisabeth was a pregnant woman beyond the age to bear children. Both were miracle births in their own way, but Mary was a virgin. All the prophets speak of the end of the world, and the virgins represented by Mary in the latter days are the five wise virgins who make up the Philadelphian movement of the third angel who are numbered as one hundred and forty-four thousand. Elisabeth and Mary meet in the sixth month after Elisabeth’s five months of hiding. The five months of verse five was hidden until 2026.
Οι πέντε μήνες του πέμπτου εδαφίου παρέμεναν κρυμμένοι μέχρι το 2026. Όταν η Ελισάβετ έπαψε να κρύβεται ύστερα από πέντε μήνες, ήρθε κοντά της η Μαρία. Η Μαρία συνδέει τους πέντε μήνες κατά τους οποίους η Ελισάβετ κρυβόταν με την παραβολή των δέκα παρθένων, διότι, σε αντίθεση με την Ελισάβετ, η Μαρία ήταν έγκυος παρθένος, ενώ η Ελισάβετ ήταν έγκυος γυναίκα που είχε υπερβεί την ηλικία της τεκνοποίησης. Και οι δύο γεννήσεις ήταν θαυματουργικές, καθεμία με τον δικό της τρόπο, αλλά η Μαρία ήταν παρθένος. Όλοι οι προφήτες μιλούν για το τέλος του κόσμου, και οι παρθένες που αντιπροσωπεύονται από τη Μαρία στις έσχατες ημέρες είναι οι πέντε φρόνιμες παρθένες που απαρτίζουν το κίνημα της Φιλαδέλφειας του τρίτου αγγέλου και αριθμούν εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Η Ελισάβετ και η Μαρία συναντώνται τον έκτο μήνα, μετά τους πέντε μήνες κατά τους οποίους η Ελισάβετ κρυβόταν. Οι πέντε μήνες του πέμπτου εδαφίου παρέμεναν κρυμμένοι μέχρι το 2026.
When John was born, Mary returned to Nazareth, and Zacharias was no longer dumb. Mary was with Elisabeth until the door closed at the Sunday law, when prophecy speaks. Zacharias is the alpha waymark that is made dumb and also the omega waymark who speaks at the birth of his son. Zacharias is at the beginning and the ending, representing both the first and third angels. Elisabeth is the second angel’s message, and Mary is the midnight cry message that joins Elisabeth at the end of the five months of hiding.
Όταν γεννήθηκε ο Ιωάννης, η Μαρία επέστρεψε στη Ναζαρέτ και ο Ζαχαρίας έπαψε να είναι άλαλος. Η Μαρία ήταν μαζί με την Ελισάβετ ώσπου έκλεισε η θύρα με τον κυριακό νόμο, οπότε μιλά η προφητεία. Ο Ζαχαρίας είναι το ορόσημο άλφα που καθίσταται άλαλο, καθώς και το ορόσημο ωμέγα που μιλά κατά τη γέννηση του γιου του. Ο Ζαχαρίας βρίσκεται στην αρχή και στο τέλος, αντιπροσωπεύοντας τόσο τον πρώτο όσο και τον τρίτο άγγελο. Η Ελισάβετ είναι το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου και η Μαρία είναι το μήνυμα της μεσονύκτιας κραυγής, που ενώνεται με την Ελισάβετ στο τέλος της πεντάμηνης περιόδου απόκρυψης.
Noah’s family of eight was hidden in the ark for five months, and then the ark rested on Mount Ararat. The midnight cry joined the second angel at Exeter and continued until the door closed on October 22, 1844, in fulfillment of the parable of the ten virgins. Mary joined Elisabeth at Exeter and continued until the birth of John.
Η οκταμελής οικογένεια του Νώε παρέμεινε κρυμμένη στην κιβωτό για πέντε μήνες και κατόπιν η κιβωτός προσάραξε στο όρος Αραράτ. Η μεσονύκτια κραυγή ενώθηκε με τον δεύτερο άγγελο στο Έξετερ και συνεχίστηκε έως ότου έκλεισε η θύρα στις 22 Οκτωβρίου 1844, σε εκπλήρωση της παραβολής των δέκα παρθένων. Η Μαρία ενώθηκε με την Ελισάβετ στο Έξετερ και συνέχισε μέχρι τη γέννηση του Ιωάννη.
The message that was hidden from Litch in 1838 was the message of “five months.” The hiding of five months is represented by eight people in the ark; it is Elisabeth hiding during her first five months of pregnancy. It was the Lord holding His hand over the five months in 1838, until He removed His hand from the five months, allowing Litch to publish the date ten days before its fulfillment. When the message of five months is unsealed in the latter days, as it is now being set forth, you are at the six days of the Exeter camp meeting, from the 12th to 17th of August, 1844, that were followed by sixty-six days to the closed door of October 22, 1844. There were seventy-two days, but when they are placed in a prophetic line and the waymarks are then isolated, it can be seen that the sign of the siege represented by the Exeter camp meeting was six days that were followed by sixty-six days until the closed door. Prophetically the period is represented as 6 6 6.
Το μήνυμα που είχε παραμείνει κρυφό για τον Λιτς το 1838 ήταν το μήνυμα των «πέντε μηνών». Η απόκρυψη των πέντε μηνών αναπαρίσταται με τους οκτώ ανθρώπους μέσα στην κιβωτό· είναι η Ελισάβετ που παραμένει κρυμμένη κατά τους πρώτους πέντε μήνες της εγκυμοσύνης της. Ήταν ο Κύριος που κρατούσε το χέρι Του πάνω στους πέντε μήνες το 1838, ώσπου απομάκρυνε το χέρι Του από τους πέντε μήνες, επιτρέποντας στον Λιτς να δημοσιεύσει την ημερομηνία δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωσή της. Όταν το μήνυμα των πέντε μηνών αποσφραγίζεται στις έσχατες ημέρες, όπως παρουσιάζεται τώρα, βρίσκεστε στις έξι ημέρες της κατασκηνωτικής συνάθροισης του Έξετερ, από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου 1844, τις οποίες ακολούθησαν εξήντα έξι ημέρες μέχρι την κλειστή θύρα της 22ας Οκτωβρίου 1844. Οι ημέρες ήταν εβδομήντα δύο, αλλά, όταν τοποθετηθούν σε μια προφητική γραμμή και κατόπιν απομονωθούν τα ορόσημα, μπορεί να διαπιστωθεί ότι το σημείο της πολιορκίας, το οποίο αναπαριστούσε η κατασκηνωτική συνάθροιση του Έξετερ, συνίστατο σε έξι ημέρες, τις οποίες ακολούθησαν εξήντα έξι ημέρες μέχρι την κλειστή θύρα. Προφητικά, η περίοδος αναπαρίσταται ως 6 6 6.
The history of the siege as represented by Exeter unto October 22 is represented by Cain’s sixth generation Lamech. The door is closed just after the prophecy of five months is unsealed. It closes progressively, but the progression for Adventism began at 9/11, and it ends at the siege. When the siege arrives, you will manifest the character of either Lamech of Cain or Lamech of Seth. The number of that history for Lamech of Cain is 6 6 6, and the number for Lamech of Seth and the church triumphant is 7 7 7.
Η ιστορία της πολιορκίας, όπως απεικονίζεται από το Έξετερ έως τις 22 Οκτωβρίου, αντιπροσωπεύεται από τον Λάμεχ της έκτης γενεάς του Κάιν. Η θύρα κλείνει αμέσως μετά την αποσφράγιση της προφητείας των πέντε μηνών. Κλείνει σταδιακά, αλλά για τον Αντβεντισμό η διαδικασία αυτή άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνεται στην πολιορκία. Όταν έρθει η πολιορκία, θα εκδηλώσετε τον χαρακτήρα είτε του Λάμεχ του Κάιν είτε του Λάμεχ του Σηθ. Ο αριθμός εκείνης της ιστορίας για τον Λάμεχ του Κάιν είναι 6 6 6, και ο αριθμός για τον Λάμεχ του Σηθ και τη θριαμβεύουσα εκκλησία είναι 7 7 7.
The manifestation of the two characters represented by the two Lamechs and by 666 or 777 begins with the events that propel Adventism into the public’s attention as the question is raised about why Adventists were silent about the warning of the fireballs of Nashville. The escalating controversy becomes a visual demonstration in advance of the closed door of the soon-coming Sunday law that was typified by the animals ascending the ramp into the ark. The escalating visual warning was also typified by the experience of Elijah on Mount Carmel and by the Millerite movement of 1844.
Η φανέρωση των δύο χαρακτήρων που αντιπροσωπεύονται από τους δύο Λάμεχ και από το 666 ή το 777 αρχίζει με τα γεγονότα που στρέφουν την προσοχή του κοινού στον Αντβεντισμό, καθώς τίθεται το ερώτημα γιατί οι Αντβεντιστές παρέμειναν σιωπηλοί σχετικά με την προειδοποίηση των πύρινων σφαιρών του Νάσβιλ. Η κλιμακούμενη αντιπαράθεση γίνεται μια ορατή εκδήλωση πριν από την κλειστή θύρα του σύντομα επερχόμενου νόμου περί Κυριακής που προτυπώθηκε από τα ζώα τα οποία ανέβαιναν τη ράμπα για να εισέλθουν στην κιβωτό. Η κλιμακούμενη ορατή προειδοποίηση προτυπώθηκε επίσης από την εμπειρία του Ηλία στο όρος Κάρμηλο και από το κίνημα των Μιλλεριτών του 1844.
The Prophetic Structure of the Siege
Η προφητική δομή της πολιορκίας
The prophetic structure of a siege that ends at the destruction of the city represents a period of time that begins with a sign and ends with a sign. It represents a period of time and a point in time. The period of the formation of the image is represented in a variety of ways. Every prophetic structure of this nature in the inspired testimony is typifying the image of the beast testing time that culminates with the mark of the beast.
Η προφητική δομή μιας πολιορκίας που λήγει με την καταστροφή της πόλης συμβολίζει μια χρονική περίοδο η οποία αρχίζει με ένα σημείο και τελειώνει με ένα σημείο. Συμβολίζει μια χρονική περίοδο και μια χρονική στιγμή. Η περίοδος σχηματισμού της εικόνας παρουσιάζεται με ποικίλους τρόπους. Κάθε προφητική δομή αυτού του είδους στη θεόπνευστη μαρτυρία προτυπώνει την περίοδο δοκιμασίας της εικόνας του θηρίου, η οποία κορυφώνεται με το χάραγμα του θηρίου.
“The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.
«Η “εικόνα του θηρίου” αντιπροσωπεύει εκείνη τη μορφή του αποστατημένου Προτεσταντισμού η οποία θα διαμορφωθεί όταν οι προτεσταντικές εκκλησίες ζητήσουν τη συνδρομή της πολιτικής εξουσίας για την επιβολή των δογμάτων τους. Το “χάραγμα του θηρίου” απομένει ακόμη να προσδιοριστεί». Η Μεγάλη Διαμάχη, 445.
The period of time represents the formation of the image to and of the beast; the mark of the beast is enforced when the image that has been forming reaches the point where it can speak a Sunday law into existence. The mark of Rome’s authority was typified by Nebuchadnezzar when Jerusalem was destroyed. Whether Babylon or Rome, the structure of the siege is emphasizing the king of the north in the latter days. The siege of Orhan from 1333 unto 1337 and the four years from July 27, 1449 unto the siege of Constantinople in 1453 not only typify the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but the sieges also emphasize the role of Islam as the children of the east wind of Bible Prophecy. The theme of the king of the north (Babylon or Rome) and the east wind is the “tidings out of the east and out of the north” in Daniel 11:45.
Η χρονική περίοδος αντιπροσωπεύει τη διαμόρφωση της εικόνας προς τιμήν του θηρίου και κατ’ ομοίωσή του· το χάραγμα του θηρίου επιβάλλεται όταν η εικόνα που διαμορφώνεται φτάσει στο σημείο να μπορεί να θεσπίσει, με τον λόγο της, έναν νόμο για την τήρηση της Κυριακής. Το χάραγμα της εξουσίας της Ρώμης προτυπώθηκε από τον Ναβουχοδονόσορα όταν καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ. Είτε πρόκειται για τη Βαβυλώνα είτε για τη Ρώμη, η δομή της πολιορκίας δίνει έμφαση στον βασιλιά του βορρά κατά τις έσχατες ημέρες. Η πολιορκία του Ορχάν από το 1333 έως το 1337 και η τετραετία από τις 27 Ιουλίου 1449 έως την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1453 δεν προτυπώνουν μόνο την περίοδο από τις 11 Αυγούστου 1840 έως τις 22 Οκτωβρίου 1844, αλλά οι πολιορκίες αυτές υπογραμμίζουν επίσης τον ρόλο του Ισλάμ ως των τέκνων του ανατολικού ανέμου της βιβλικής προφητείας. Το θέμα του βασιλιά του βορρά (της Βαβυλώνας ή της Ρώμης) και του ανατολικού ανέμου είναι οι «ειδήσεις από την ανατολή και από τον βορρά» στο χωρίο Δανιήλ 11:45.
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.
Αλλά ειδήσεις από την ανατολή και από τον βορρά θα τον ταράξουν· γι’ αυτό θα εξέλθει με μεγάλη οργή, για να καταστρέψει και να εξολοθρεύσει ολοκληρωτικά πολλούς. Δανιήλ 11:44.
The four years from July 27, 1449, unto the siege of Constantinople in 1453 identify not only a four-year period, but combined with the death of John Palaiologos in 1448, the period is also represented by five years.
Τα τέσσερα έτη από τις 27 Ιουλίου 1449 έως την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1453 δεν προσδιορίζουν μόνο μια τετραετή περίοδο· σε συνδυασμό με τον θάνατο του Ιωάννη Παλαιολόγου το 1448, η περίοδος αυτή αντιπροσωπεύεται επίσης από πέντε έτη.
The structure is represented in both destructions of Jerusalem and in Noah’s flood. It is in the first Passover in Egypt when it was required that the destroying angel see the sign of blood on the door that led Pharaoh and his host into the sea until the east winds were released and the waters closed the door of entrance into the promised land. The structure is in the alpha history of the church of Pergamos from 313 unto the first Sunday law in 321, and it is in the omega history of Pergamos from the decree of Justinian in 533 unto the Sunday law of 538. With Pergamos, the sign is either an edict or a decree, but both begin a period that culminates at a Sunday law.
Η δομή αυτή αποτυπώνεται τόσο στις δύο καταστροφές της Ιερουσαλήμ όσο και στον κατακλυσμό του Νώε. Εντοπίζεται στο πρώτο Πάσχα στην Αίγυπτο, όταν απαιτούνταν να δει ο εξολοθρευτής άγγελος το σημείο του αίματος στη θύρα που οδήγησε τον Φαραώ και το στράτευμά του μέσα στη θάλασσα, έως ότου οι ανατολικοί άνεμοι αφέθηκαν ελεύθεροι και τα νερά έκλεισαν τη θύρα εισόδου στη γη της επαγγελίας. Η δομή αυτή εντοπίζεται στην άλφα ιστορία της εκκλησίας της Περγάμου από το 313 έως τον πρώτο νόμο περί Κυριακής το 321, καθώς και στην ωμέγα ιστορία της Περγάμου από το διάταγμα του Ιουστινιανού το 533 έως τον νόμο περί Κυριακής του 538. Στην περίπτωση της Περγάμου, το σημείο είναι είτε ένα έδικτο είτε ένα διάταγμα, αλλά και τα δύο σηματοδοτούν την έναρξη μιας περιόδου που κορυφώνεται με έναν νόμο περί Κυριακής.
The structure of Ezekiel’s siege and destruction of Jerusalem was from 587 BC unto 586 BC: two years when considering the time inclusively and 1.5 years when considering the time exclusively. Another siege structure of prophecy is also represented by two years in the campaign of Panium that included the battle of Panium in 200 BC and the siege of Sidon in 198 BC. The death of Ezekiel’s wife aligns with the death of Lamech, the death of John Palaiologos and the battle of Panium.
Η χρονική διάρθρωση της πολιορκίας και της καταστροφής της Ιερουσαλήμ κατά τον Ιεζεκιήλ εκτεινόταν από το 587 π.Χ. έως το 586 π.Χ.: δύο έτη με συμπεριληπτικό υπολογισμό του χρόνου και 1,5 έτος με αποκλειστικό υπολογισμό. Ένα άλλο προφητικό σχήμα πολιορκίας αποτυπώνεται επίσης σε δύο έτη στην εκστρατεία του Πανείου, η οποία περιλάμβανε τη μάχη του Πανείου το 200 π.Χ. και την πολιορκία της Σιδώνας το 198 π.Χ. Ο θάνατος της συζύγου του Ιεζεκιήλ αντιστοιχεί στον θάνατο του Λάμεχ, στον θάνατο του Ιωάννη Παλαιολόγου και στη μάχη του Πανείου.