Review
Ανασκόπηση
Leviticus twenty-three identifies three tests within the Pentecostal season of the one hundred and forty-four thousand. Aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, and then aligning the forty days that Christ taught the disciples face to face before His ascension with the day of first fruits creates an overall structure that represents the three angel’s messages.
Το εικοστό τρίτο κεφάλαιο του Λευιτικού προσδιορίζει τρεις δοκιμασίες μέσα στην Πεντηκοστιανή περίοδο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Η αντιστοίχιση της πρώτης ημέρας της εορτής των Σκηνοπηγιών με την ημέρα της Πεντηκοστής, και κατόπιν η αντιστοίχιση των σαράντα ημερών κατά τις οποίες ο Χριστός δίδασκε τους μαθητές πρόσωπο προς πρόσωπο πριν από την ανάληψή Του με την ημέρα των πρωτογεννημάτων, διαμορφώνει μια συνολική δομή που αντιπροσωπεύει τα μηνύματα των τριών αγγέλων.
When the “death, burial and resurrection” is applied as a single prophetic waymark that has three steps; as it is represented by Christ’s baptism, we find that five days after the resurrection on the day of first fruits, the end of the seven day feast of unleavened bread arrives as a holy convocation. Thus, at Christ’s resurrection, which aligns with the first fruit offering, there follows a five-day period.
Όταν ο «θάνατος, η ταφή και η ανάσταση» εφαρμόζεται ως ένα ενιαίο προφητικό waymark που έχει τρία βήματα, όπως αυτό παριστάνεται με το βάπτισμα του Χριστού, διαπιστώνουμε ότι πέντε ημέρες μετά την ανάσταση, κατά την ημέρα των πρωτογεννημάτων, καταφθάνει ως ιερά σύναξη το τέλος της επταήμερης εορτής των αζύμων. Έτσι, κατά την ανάσταση του Χριστού, η οποία ευθυγραμμίζεται με την προσφορά των πρωτογεννημάτων, ακολουθεί μία περίοδος πέντε ημερών.
At the end of the structure which is created by aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, there is another waymark with three steps, also followed by five days that reaches unto Pentecost.
Στο τέλος της δομής που δημιουργείται με την ευθυγράμμιση της πρώτης ημέρας της εορτής της Σκηνοπηγίας με την ημέρα της Πεντηκοστής, υπάρχει ένα ακόμη ορόσημο με τρία βήματα, το οποίο επίσης ακολουθείται από πέντε ημέρες που εκτείνονται έως την Πεντηκοστή.
Between those two ‘three-step waymarks followed by five days,’ is a period of thirty days. When we align the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, we understand that five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Ten days before the day of Atonement was the feast of Trumpets. The forty days of Christ teaching face to face after His resurrection on the day of first fruits, aligns five days after the feast of Trumpets, and five days before the day of atonement.
Μεταξύ αυτών των δύο «τριών σταδίων οροσήμων ακολουθούμενων από πέντε ημέρες», μεσολαβεί μια περίοδος τριάντα ημερών. Όταν ευθυγραμμίζουμε την πρώτη ημέρα της εορτής των Σκηνοπηγιών με την ημέρα της Πεντηκοστής, κατανοούμε ότι πέντε ημέρες πριν από την εορτή των Σκηνοπηγιών ήταν η Ημέρα του Εξιλασμού. Δέκα ημέρες πριν από την Ημέρα του Εξιλασμού ήταν η εορτή των Σαλπίγγων. Οι σαράντα ημέρες κατά τις οποίες ο Χριστός δίδασκε πρόσωπο προς πρόσωπο μετά την ανάστασή Του, κατά την ημέρα των πρώτων καρπών, ευθυγραμμίζονται πέντε ημέρες μετά την εορτή των Σαλπίγγων και πέντε ημέρες πριν από την ημέρα του εξιλασμού.
The three-step waymark of His ‘death, burial and resurrection,’ followed by five days unto the end of the feast of unleavened bread is then repeated thirty days later when the three-step waymark of ‘trumpets, ascension, and judgment,’ that are then followed by five days unto Pentecost. The beginning three-step waymark is easily defined as one waymark with three steps, for it is directly identified as such with Christ’s baptism, that symbolizes His ‘death, burial and resurrection.’ The baptism was the alpha to the sacred 1,260-day period that culminated at His ‘death, burial and resurrection’ which was the omega to the 1,260 days.
Το τρίπτυχο ορόσημο του «θανάτου, της ταφής και της αναστάσεώς» Του, το οποίο ακολουθείται από πέντε ημέρες έως το τέλος της εορτής των αζύμων, επαναλαμβάνεται κατόπιν τριάντα ημέρες αργότερα, όταν εμφανίζεται το τρίπτυχο ορόσημο των «σαλπίγγων, της αναλήψεως και της κρίσεως», τα οποία στη συνέχεια ακολουθούνται από πέντε ημέρες έως την Πεντηκοστή. Το αρχικό τρίπτυχο ορόσημο προσδιορίζεται ευχερώς ως ένα ορόσημο με τρία βήματα, διότι ταυτοποιείται αμέσως ως τέτοιο με το βάπτισμα του Χριστού, το οποίο συμβολίζει τον «θάνατο, την ταφή και την ανάστασή» Του. Το βάπτισμα υπήρξε το άλφα της ιερής περιόδου των 1.260 ημερών, η οποία κορυφώθηκε στον «θάνατο, την ταφή και την ανάστασή» Του, που αποτέλεσαν το ωμέγα των 1.260 ημερών.
The three-step waymark at the end of the Pentecostal season must be recognized through prophetic application. In the fifty days of the Pentecostal season the same structure is found at the beginning and the ending. Based upon the principle that Christ always illustrates the end with the beginning we can identify the feast of trumpets, followed by the ascension, followed by the day of Atonement, followed by five days as one ‘three-step waymark followed by five days.’
Το ορόσημο των τριών βημάτων στο τέλος της Πεντηκοστιανής περιόδου πρέπει να αναγνωρισθεί μέσω προφητικής εφαρμογής. Μέσα στις πενήντα ημέρες της Πεντηκοστιανής περιόδου, η ίδια δομή απαντάται στην αρχή και στο τέλος. Με βάση την αρχή ότι ο Χριστός πάντοτε απεικονίζει το τέλος διά της αρχής, μπορούμε να προσδιορίσουμε τη γιορτή των σαλπίγγων, ακολουθούμενη από την ανάληψη, ακολουθούμενη από την Ημέρα του Εξιλασμού, ακολουθούμενη από πέντε ημέρες, ως ένα «ορόσημο τριών βημάτων ακολουθούμενο από πέντε ημέρες».
We also test the proposed three steps with the biblical guidelines of the characteristics of each of the three steps. Those three steps are represented repeatedly in God’s Word. They are the three angels; they are the courtyard, holy place and Most Holy Place; they are the work of the Holy Spirit in convicting of sin, righteousness and judgment. Identifying the feast of trumpets, the ascension and the day of Atonement as those three steps requires that each of the steps aligns with the established biblical testimony.
Δοκιμάζουμε επίσης τα προτεινόμενα τρία βήματα με βάση τις βιβλικές κατευθυντήριες γραμμές ως προς τα χαρακτηριστικά καθενός από τα τρία βήματα. Τα τρία αυτά βήματα παριστάνονται επανειλημμένως στον Λόγο του Θεού. Είναι οι τρεις άγγελοι· είναι η αυλή, τα Άγια και τα Άγια των Αγίων· είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος στο να ελέγχει περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ο προσδιορισμός της εορτής των σαλπίγγων, της αναλήψεως και της ημέρας του Εξιλασμού ως αυτών των τριών βημάτων απαιτεί να εναρμονίζεται καθένα από τα βήματα με την καθιερωμένη βιβλική μαρτυρία.
Trumpets are a warning message and it is associated with the first angel who cries out “fear God.” The ascension of Christ is a symbol of the glory of His Second Coming, for the second expression of the first angel is “give Him glory.” The day of Atonement is the symbol of judgment, and the third expression of the first angel is “the hour of His judgment is come.” There are several ways to identify that the prophetic characteristics of the three steps in the waymark at the end of the Pentecostal season represent the three steps of the everlasting gospel, where many are “purified, made white and tried.”
Οι Σάλπιγγες είναι μήνυμα προειδοποιήσεως και συνδέονται με τον πρώτο άγγελο, ο οποίος ανακράζει: «φοβήθητε τὸν Θεόν». Η ανάληψη του Χριστού είναι σύμβολο της δόξης της Δευτέρας Αυτού Παρουσίας, διότι η δεύτερη έκφραση του πρώτου αγγέλου είναι: «δότε αὐτῷ δόξαν». Η ἡμέρα τοῦ Ἐξιλασμοῦ είναι το σύμβολο της κρίσεως, και η τρίτη έκφραση του πρώτου αγγέλου είναι: «ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ». Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να διακρίνει κανείς ότι τα προφητικά χαρακτηριστικά των τριών βημάτων στο ὁρόσημο στο τέλος της Πεντηκοστιανής περιόδου παριστούν τα τρία βήματα τοῦ αἰωνίου εὐαγγελίου, όπου πολλοί «καθαρίζονται, λευκαίνονται και δοκιμάζονται».
This being so, you then may see that in the first waymark of three steps the barley first fruit offering is given, and in the last waymark of the three steps the wheat first fruit offering is given. You then might see that the alpha three steps of the Pentecostal season identify unleavened bread, but the omega waymark of three steps identify leavened bread. You then could even see that in the three-step waymark in the beginning is where Christ was lifted up to draw all men, and in the ending three-step waymark the ensign of the one hundred and forty-four thousand is lifted up to draw the Gentiles.
Έχοντας, λοιπόν, αυτά έτσι, δύνασθε τότε να δείτε ότι στο πρώτο ορόσημο των τριών βημάτων προσφέρεται η απαρχή του κριθαριού, και στο τελευταίο ορόσημο των τριών βημάτων προσφέρεται η απαρχή του σίτου. Δύνασθε τότε να δείτε ότι τα άλφα τρία βήματα της Πεντηκοστιανής περιόδου προσδιορίζουν άζυμο άρτο, ενώ το ωμέγα ορόσημο των τριών βημάτων προσδιορίζει ένζυμο άρτο. Δύνασθε ακόμη και να δείτε ότι στο ορόσημο των τριών βημάτων, στην αρχή, είναι όπου ο Χριστός υψώθηκε για να ελκύσει πάντας προς εαυτόν, και στο τελικό ορόσημο των τριών βημάτων υψώνεται το λάβαρο των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, για να ελκύσει τα έθνη.
The first and third angels are the same angel at the prophetic level, for the first is the beginning—and the third is the ending. The alpha first angel announces the opening of judgment and the omega last angel announces the close of judgment. The first angel’s message was empowered by the fulfillment of Islam on August 11, 1840, and the third angel was empowered by a fulfillment of Islam on 9/11. Sister White informs us that the mission of both the first and the third angel was to lighten the earth with its glory. Other witnesses are abundant, and they provide ample support for identifying the structure of the Pentecostal season as set forth in the fifty days from Christ’s resurrection unto Pentecost, with the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three and the last twenty-two verses of Leviticus twenty-three. Between the two waymarks that are a waymark of three steps followed by five days is a thirty-day period that represents the second angel.
Ο πρώτος και ο τρίτος άγγελος είναι ο ίδιος άγγελος στο προφητικό επίπεδο, διότι ο πρώτος είναι η αρχή—και ο τρίτος είναι το τέλος. Ο πρώτος άγγελος, το άλφα, αναγγέλλει την έναρξη της κρίσεως, και ο τελευταίος άγγελος, το ωμέγα, αναγγέλλει την ολοκλήρωση της κρίσεως. Το μήνυμα του πρώτου αγγέλου ενδυναμώθηκε από την εκπλήρωση του Ισλάμ στις 11 Αυγούστου 1840, και ο τρίτος άγγελος ενδυναμώθηκε από μία εκπλήρωση του Ισλάμ στις 11/9. Η Αδελφή Ουάιτ μάς πληροφορεί ότι η αποστολή τόσο του πρώτου όσο και του τρίτου αγγέλου ήταν να φωτίσουν τη γη με τη δόξα του. Άλλοι μάρτυρες αφθονούν, και παρέχουν άφθονη υποστήριξη για την ταυτοποίηση της δομής της Πεντηκοστιανής περιόδου, όπως εκτίθεται στις πενήντα ημέρες από την ανάσταση του Χριστού έως την Πεντηκοστή, με τα πρώτα είκοσι δύο εδάφια του Λευιτικού είκοσι τρία και τα τελευταία είκοσι δύο εδάφια του Λευιτικού είκοσι τρία. Μεταξύ των δύο οροσήμων, τα οποία συνιστούν ένα ορόσημο τριών βημάτων ακολουθούμενο από πέντε ημέρες, υπάρχει μία περίοδος τριάντα ημερών που αντιπροσωπεύει τον δεύτερο άγγελο.
The first waymark of ‘three steps followed by five’ days is the first angel, the thirty days is the second angel and the second waymark of ‘three steps followed by five’ days is the third angel. These three steps cover the entire Pentecostal season up to Pentecost, which then marks the beginning of the seven days of the feast of Tabernacles that represents the outpouring of the latter rain during the Sunday law crisis beginning at the Sunday law in the United States and continuing until Michael stands up and human probation closes. The structure is divine, but it produces some serious considerations.
Το πρώτο ορόσημο των ημερών «τρία βήματα ακολουθούμενα από πέντε» είναι ο πρώτος άγγελος, οι τριάντα ημέρες είναι ο δεύτερος άγγελος και το δεύτερο ορόσημο των ημερών «τρία βήματα ακολουθούμενα από πέντε» είναι ο τρίτος άγγελος. Αυτά τα τρία βήματα καλύπτουν ολόκληρη την Πεντηκοστιανή περίοδο έως την Πεντηκοστή, η οποία κατόπιν σηματοδοτεί την έναρξη των επτά ημερών της εορτής της Σκηνοπηγίας, που αντιπροσωπεύει την έκχυση της όψιμης βροχής κατά τη διάρκεια της κρίσης του κυριακάτικου νόμου, αρχίζοντας από τον κυριακάτικο νόμο στις Ηνωμένες Πολιτείες και συνεχίζοντας έως ότου ο Μιχαήλ εγερθεί και η δοκιμασία του ανθρώπου κλείσει. Η δομή είναι θεϊκή, αλλά γεννά ορισμένες σοβαρές σκέψεις.
Serious Considerations
Σοβαρές Σκέψεις
It is evident that the waymark represented by the ‘trumpets, ascension and judgment’ is the litmus and third test. The third test is always the litmus test, where character is manifested, but never developed.
Είναι προφανές ότι το ορόσημο που αντιπροσωπεύεται από τις «σάλπιγγες, την ανάληψη και την κρίση» είναι η λυδία λίθος και η τρίτη δοκιμασία. Η τρίτη δοκιμασία είναι πάντοτε η δοκιμασία της λυδίας λίθου, όπου ο χαρακτήρας εκδηλώνεται, αλλά ουδέποτε αναπτύσσεται.
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
«Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται μέσα σε μια κρίση. Όταν η σπουδαία φωνή ανήγγειλε κατά τα μεσάνυχτα: “Ιδού, ο νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν αυτού”, οι κοιμώμενες παρθένες εξυπνήθηκαν από τον ύπνο τους, και φάνηκε ποιοι είχαν κάνει προετοιμασία για το γεγονός. Και οι δύο ομάδες αιφνιδιάστηκαν, αλλά η μία ήταν προετοιμασμένη για την ανάγκη της στιγμής, ενώ η άλλη βρέθηκε απροετοίμαστη. Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται από τις περιστάσεις. Οι έκτακτες καταστάσεις φέρνουν στην επιφάνεια το αληθινό μέταλλο του χαρακτήρα. Κάποια αιφνίδια και απροσδόκητη συμφορά, πένθος ή κρίση, κάποια αναπάντεχη ασθένεια ή αγωνία, κάτι που φέρνει την ψυχή πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο, θα φανερώσει την αληθινή εσωτερική ποιότητα του χαρακτήρα. Θα καταστεί φανερό αν υπάρχει ή όχι κάποια πραγματική πίστη στις υποσχέσεις του λόγου του Θεού. Θα καταστεί φανερό αν η ψυχή στηρίζεται ή όχι από τη χάρη, αν υπάρχει έλαιο στο αγγείο μαζί με τη λαμπάδα.»
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.
«Καιροί δοκιμασίας έρχονται σε όλους. Πώς συμπεριφερόμαστε υπό τη δοκιμή και τη δοκιμασία του Θεού; Σβήνουν οι λαμπάδες μας; ή εξακολουθούμε να τις διατηρούμε αναμμένες; Είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε έκτακτη ανάγκη μέσω της σύνδεσής μας με Εκείνον που είναι πλήρης χάριτος και αληθείας; Οι πέντε φρόνιμες παρθένες δεν μπορούσαν να μεταδώσουν τον χαρακτήρα τους στις πέντε μωρές παρθένες. Ο χαρακτήρας πρέπει να διαμορφωθεί από εμάς ως άτομα.» Review and Herald, October 17, 1895.
When the feast of trumpets waymark arrives, your character is forever sealed, you are lifted up as an ensign and your sins are forever blotted out. The three steps represent three aspects of the sealing. The arrival of the message of the Midnight Cry manifests those who have oil and who are lifted up as an ensign as their sins are removed. The message, the work and the seal are all one waymark. It is a waymark “that brings the soul face to face with death” because of an “unlooked for calamity.” The trumpet of Islam represents that “unlooked for calamity.” At that point the message, “Behold the Bridegroom cometh,” is proclaimed five days in advance of the Sunday law, where the message changes unto the loud cry of the third angel.
Όταν φθάνει το ορόσημο της εορτής των σαλπίγγων, ο χαρακτήρας σου σφραγίζεται για πάντα, υψώνεσαι ως σημείο και οι αμαρτίες σου εξαλείφονται για πάντα. Τα τρία βήματα αντιπροσωπεύουν τρεις όψεις της σφράγισης. Η έλευση του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου φανερώνει εκείνους που έχουν έλαιο και που υψώνονται ως σημείο, καθώς οι αμαρτίες τους αφαιρούνται. Το μήνυμα, το έργο και η σφραγίδα είναι όλα ένα και το αυτό ορόσημο. Είναι ένα ορόσημο «που φέρνει την ψυχή πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο» εξαιτίας μιας «απροσδόκητης συμφοράς». Η σάλπιγγα του Ισλάμ αντιπροσωπεύει εκείνη την «απροσδόκητη συμφορά». Στο σημείο εκείνο το μήνυμα «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» διακηρύσσεται πέντε ημέρες πριν από τον νόμο της Κυριακής, όπου το μήνυμα μεταβάλλεται στην ισχυρή κραυγή του τρίτου αγγέλου.
The three steps of the waymark are identifying elements of the sealing of and the lifting up of the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law. It is clear that the litmus test of ‘trumpets, ascension and judgment’ has been represented by the Exeter camp meeting. The five days between the day of Atonement and Pentecost, represents the sixty-six days between the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22, 1844, when the door closed. Those sixty-six days of Millerite history are illustrating the latter days, and in this regard, they are illustrating the proclamation of the message of the Midnight Cry by the one hundred and forty-four thousand.
Τα τρία βήματα τοῦ ὁροσήμου ἀποτελοῦν προσδιοριστικὰ στοιχεία τῆς σφραγίσεως καὶ τῆς ὑψώσεως τῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, ἀμέσως πρὸ τοῦ νόμου τῆς Κυριακῆς. Εἶναι σαφές ὅτι ἡ λυδία λίθος τῶν «σαλπίγγων, ἀναλήψεως καὶ κρίσεως» ἔχει παρασταθεῖ διὰ τῆς στρατοπεδικῆς συνάξεως τοῦ Exeter. Οἱ πέντε ἡμέρες μεταξὺ τῆς Ἡμέρας τοῦ Ἐξιλασμοῦ καὶ τῆς Πεντηκοστῆς ἀντιπροσωπεύουν τὶς ἑξήκοντα ἓξ ἡμέρες μεταξὺ τοῦ τέλους τῆς στρατοπεδικῆς συνάξεως τοῦ Exeter, τὴν 17ην Αὐγούστου, καὶ τῆς 22ας Ὀκτωβρίου 1844, ὅτε ἡ θύρα ἐκλείσθη. Αὐτὲς οἱ ἑξήκοντα ἓξ ἡμέρες τῆς Μιλλεριτικῆς ἱστορίας ἀπεικονίζουν τὶς ἔσχατες ἡμέρες, καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἀπεικονίζουν τὴ διακήρυξη τοῦ μηνύματος τῆς Κραυγῆς τοῦ Μεσονυκτίου ἀπὸ τοὺς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες.
The five days to Pentecost, aligns with the sixty-six days of the Millerites proclaiming the message of the Midnight Cry, which was also typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. The first of the three steps is the feast of trumpets, which is the seventh trumpet, or third woe, or Islam in the latter days, and Christ’s triumphal entry was preceded by the loosing of an ass.
Οι πέντε ημέρες έως την Πεντηκοστή αντιστοιχούν προς τις εξήντα έξι ημέρες κατά τις οποίες οι Μιλλεριταί διακήρυτταν το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου, το οποίο επίσης προτυπώθηκε διά της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Το πρώτο από τα τρία βήματα είναι η εορτή των σαλπίγγων, η οποία είναι η εβδόμη σάλπιγγα, ή το τρίτο ουαί, ή το Ισλάμ στις έσχατες ημέρες, και της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού προηγήθηκε το λύσιμο ενός όνου.
Prophetically this identifies that the loosing of the ass marks the beginning of the triumphal entry, which is the Midnight Cry. Bible prophecy is to be applied in the latter days to the sixth kingdom of Bible prophecy—the earth beast, the United States. Islam will strike the United States, as it did at 9/11, thus marking the beginning of the proclamation of the Midnight Cry with a significant strike upon the United States by Islam, and the ending of the proclamation of the Midnight Cry with another significant strike upon the United States by Islam, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.
Προφητικώς, τούτο προσδιορίζει ότι το λύσιμο του όνου σηματοδοτεί την αρχή της θριαμβευτικής εισόδου, η οποία είναι η Κραυγή του Μεσονυκτίου. Η βιβλική προφητεία πρέπει να εφαρμοσθεί στις έσχατες ημέρες στο έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας—το θηρίο της γης, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ισλάμ θα πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έπραξε κατά την 11η Σεπτεμβρίου, σηματοδοτώντας έτσι την αρχή της διακήρυξης της Κραυγής του Μεσονυκτίου με ένα σημαντικό πλήγμα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών από το Ισλάμ, και το τέλος της διακήρυξης της Κραυγής του Μεσονυκτίου με ένα άλλο σημαντικό πλήγμα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών από το Ισλάμ, διότι ο Ιησούς πάντοτε εικονογραφεί το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός πράγματος.
The message of Pentecost is the message of the loud cry, and the loud cry is simply an escalation of the message of the Midnight Cry. In Millerite history the Midnight Cry ended when the door was closed on October 22, 1844, and it ends when the door closes at the Sunday law in the latter days. At Pentecost Peter proclaimed the message of Joel, and Pentecost is the omega ending of the Midnight Cry, so the alpha beginning of the Midnight Cry Peter must of prophetic necessity also be presenting the message of Joel. At the Midnight Cry Peter is in Acts chapter two, in the upper room at the third hour, and then on the same day at the ninth hour he is in the temple proclaiming Joel’s message.
Το μήνυμα της Πεντηκοστής είναι το μήνυμα της δυνατής κραυγής, και η δυνατή κραυγή είναι απλώς μία κλιμάκωση του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Στη Μιλλεριτική ιστορία η Κραυγή του Μεσονυκτίου έληξε όταν η θύρα έκλεισε στις 22 Οκτωβρίου 1844, και λήγει όταν η θύρα κλείσει κατά τον νόμο της Κυριακής στις έσχατες ημέρες. Κατά την Πεντηκοστή ο Πέτρος διακήρυξε το μήνυμα του Ιωήλ, και η Πεντηκοστή είναι η ωμέγα κατάληξη της Κραυγής του Μεσονυκτίου, επομένως, ως άλφα αρχή της Κραυγής του Μεσονυκτίου, ο Πέτρος πρέπει, από προφητική αναγκαιότητα, να παρουσιάζει επίσης το μήνυμα του Ιωήλ. Κατά την Κραυγή του Μεσονυκτίου ο Πέτρος βρίσκεται στις Πράξεις κεφάλαιο 2, στο ανώγειο κατά την τρίτη ώρα, και έπειτα, την ίδια ημέρα, κατά την ενάτη ώρα, βρίσκεται στο ιερό διακηρύσσοντας το μήνυμα του Ιωήλ.
Peter is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at Pentecost, which is the end of the Midnight Cry, and he is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the Midnight Cry. The sealing and raising up of the one hundred and forty-four thousand begins with the loosing of the ass as Islam strikes. When the Millerites left the Exeter camp meeting they carried the message like a tidal wave, and symbolically typified the one hundred and forty-four thousand who repeat that experience.
Ο Πέτρος είναι το σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων κατά την Πεντηκοστή, η οποία είναι το τέλος της Κραυγής του Μεσονυκτίου, και είναι το σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων στην αρχή της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Η σφράγιση και η ανόρθωση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων αρχίζει με το λύσιμο του όνου όταν το Ισλάμ πλήττει. Όταν οι Μιλλεριτες έφυγαν από τη συνάθροιση του στρατοπέδου στο Έξετερ, μετέφεραν το μήνυμα σαν παλιρροϊκό κύμα, και συμβολικά προτυπώσαν τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που επαναλαμβάνουν εκείνη την εμπειρία.
This application becomes more serious when you recognize that Peter is representing those who proclaim the Midnight Cry message at the litmus and third test of the Pentecostal season. The third hour for Peter at Pentecost places him in the upper room, and the upper room is also the ten days before Pentecost. The second test of the Pentecostal season is the thirty-day temple test that follows the foundational test. The second test of the temple requires the faithful to enter by faith into the Most Holy Place where their sins are blotted out and where they are seated by faith with Christ in heavenly places. The book of Acts informs us that Peter began his sermon on the book of Joel at the third hour in the upper room, then at the ninth hour he was in the temple.
Αυτή η εφαρμογή καθίσταται σοβαρότερη όταν αναγνωρίσετε ότι ο Πέτρος αντιπροσωπεύει εκείνους οι οποίοι διακηρύττουν το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου στη δοκιμασία λυδίας λίθου και στην τρίτη δοκιμασία της Πεντηκοστιανής περιόδου. Η τρίτη ώρα για τον Πέτρο κατά την Πεντηκοστή τον τοποθετεί στο ανώγειο, και το ανώγειο είναι επίσης οι δέκα ημέρες πριν από την Πεντηκοστή. Η δεύτερη δοκιμασία της Πεντηκοστιανής περιόδου είναι η τριακονθήμερη δοκιμασία του ναού που ακολουθεί τη θεμελιώδη δοκιμασία. Η δεύτερη δοκιμασία του ναού απαιτεί από τους πιστούς να εισέλθουν διά της πίστεως στα Άγια των Αγίων, όπου οι αμαρτίες τους εξαλείφονται και όπου κάθονται διά της πίστεως μαζί με τον Χριστό στα επουράνια. Το βιβλίο των Πράξεων μάς πληροφορεί ότι ο Πέτρος άρχισε το κήρυγμά του πάνω στο βιβλίο του Ιωήλ κατά την τρίτη ώρα στο ανώγειο· έπειτα, κατά την ενάτη ώρα, βρισκόταν στον ναό.
But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel. … Now Peter and John went up together into the temple at the hour of prayer, being the ninth hour. Acts 2:14–16; 3:1.
Αλλ’ ο Πέτρος, σταθείς με τους ένδεκα, ύψωσε τη φωνή αυτού και είπε προς αυτούς· Άνδρες Ιουδαίοι, και πάντες οι κατοικούντες εν Ιερουσαλήμ, ας γίνη τούτο γνωστόν εις εσάς, και ακούσατε τους λόγους μου· διότι ούτοι δεν είναι μεθυσμένοι, καθώς σεις υπολαμβάνετε, επειδή είναι μόνον η τρίτη ώρα της ημέρας. Αλλά τούτο είναι το ρηθέν διά του προφήτου Ιωήλ. … Ο δε Πέτρος και ο Ιωάννης ανέβαινον ομού εις το ιερόν κατά την ώραν της προσευχής, την ενάτην ώραν. Πράξεις 2:14–16· 3:1.
Christ was nailed to the cross at the third hour and He died at the ninth hour. His death, burial and resurrection are one waymark with three steps. The third step, the day of first fruits, begins the fifty days which conclude at Pentecost. In the alpha of the Pentecostal season the third and ninth hour represent a distinct contrast, for Christ was alive at the third hour and dead at the ninth. Peter was in the upper room at the third hour and in the temple at the ninth.
Ο Χριστός καθηλώθηκε επί του σταυρού κατά την τρίτη ώρα και απέθανε κατά την ενάτη ώρα. Ο θάνατός Του, η ταφή και η ανάστασή Του αποτελούν ένα ορόσημο με τρία βήματα. Το τρίτο βήμα, η ημέρα των απαρχών, εγκαινιάζει τις πενήντα ημέρες που ολοκληρώνονται κατά την Πεντηκοστή. Στο άλφα της Πεντηκοστιανής περιόδου η τρίτη και η ενάτη ώρα παρουσιάζουν σαφή αντίθεση, διότι ο Χριστός ήταν ζωντανός κατά την τρίτη ώρα και νεκρός κατά την ενάτη. Ο Πέτρος ήταν στο ανώγειο κατά την τρίτη ώρα και στον ναό κατά την ενάτη.
The Pentecostal season of fifty sacred days in the time of Christ was a sacred prophetic period directly connected to the prophecy of twenty-three hundred years. It was especially connected with the final week of the four hundred and ninety years for the Jewish nation in Daniel nine. That sacred week when Christ confirmed the covenant was divided into two equal periods of 1,260 prophetic days. The heart of that week was the cross. The cross identifies the third and ninth hour, and Peter at Pentecost does the same. In the year 34, the end of that same sacred week when Cornelius sent for Peter from Caesarea Maritima, it was the ninth hour.
Η Πεντηκοστιανή περίοδος των πενήντα ιερών ημερών στον καιρό του Χριστού ήταν μία ιερή προφητική περίοδος, άμεσα συνδεδεμένη με την προφητεία των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών. Ήταν ιδιαιτέρως συνδεδεμένη με την τελευταία εβδομάδα των τετρακοσίων ενενήντα ετών για το Ιουδαϊκό έθνος στο Δανιήλ εννέα. Εκείνη η ιερή εβδομάδα, κατά την οποία ο Χριστός επικύρωσε τη διαθήκη, ήταν διηρημένη σε δύο ίσες περιόδους των 1.260 προφητικών ημερών. Η καρδιά εκείνης της εβδομάδος ήταν ο σταυρός. Ο σταυρός προσδιορίζει την τρίτη και την ενάτη ώρα, και ο Πέτρος στην Πεντηκοστή πράττει το ίδιο. Κατά το έτος 34, στο τέλος εκείνης της ίδιας ιερής εβδομάδος, όταν ο Κορνήλιος έστειλε να καλέσουν τον Πέτρο από την Καισάρεια τη Θαλασσινή, ήταν η ενάτη ώρα.
There was a certain man in Caesarea called Cornelius, a centurion of the band called the Italian band, A devout man, and one that feared God with all his house, which gave much alms to the people, and prayed to God alway. He saw in a vision evidently about the ninth hour of the day an angel of God coming in to him, and saying unto him, Cornelius. And when he looked on him, he was afraid, and said, What is it, Lord? And he said unto him, Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God. And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter. Acts 10:1–5.
Υπήρχε δε κάποιος άνθρωπος στην Καισάρεια, ονομαζόμενος Κορνήλιος, εκατόνταρχος της σπείρας της καλουμένης Ιταλικής, ευσεβής και φοβούμενος τον Θεό μαζί με όλο τον οίκο του, ο οποίος έδινε πολλές ελεημοσύνες στον λαό και προσευχόταν πάντοτε στον Θεό. Είδε σε όραμα καθαρά, περί την ενάτη ώρα της ημέρας, έναν άγγελο του Θεού να εισέρχεται προς αυτόν και να του λέγει: «Κορνήλιε». Και καθώς τον ατένισε, κυριεύθηκε από φόβο και είπε: «Τι είναι, Κύριε;» Και εκείνος του είπε: «Οι προσευχές σου και οι ελεημοσύνες σου ανέβηκαν ως μνημόσυνο ενώπιον του Θεού. Και τώρα στείλε άνδρες στην Ιόππη και προσκάλεσε κάποιον Σίμωνα, ο οποίος επονομάζεται Πέτρος». Πράξεις 10:1–5.
The next day, Peter goes up on the roof to pray about the sixth hour.
Την επομένη ημέρα, ο Πέτρος ανεβαίνει στο δώμα για να προσευχηθεί κατά την έκτη ώρα.
On the morrow, as they went on their journey, and drew nigh unto the city, Peter went up upon the housetop to pray about the sixth hour: And he became very hungry, and would have eaten: but while they made ready, he fell into a trance, And saw heaven opened, and a certain vessel descending unto him, as it had been a great sheet knit at the four corners, and let down to the earth: Wherein were all manner of four footed beasts of the earth, and wild beasts, and creeping things, and fowls of the air. And there came a voice to him, Rise, Peter; kill, and eat. But Peter said, Not so, Lord; for I have never eaten anything that is common or unclean. And the voice spake unto him again the second time, What God hath cleansed, that call not thou common. This was done thrice: and the vessel was received up again into heaven. Acts 10:9–16.
Την επαύριον, ενώ εκείνοι οδοιπορούσαν και επλησίαζαν εις την πόλιν, ο Πέτρος ανέβηκε επάνω εις το δώμα διά να προσευχηθή περί την έκτην ώραν· και έγινε πολύ πεινασμένος και ήθελε να φάγη· ενώ όμως ητοίμαζαν, περιέπεσε εις έκστασιν, και είδε τον ουρανόν ανεωγμένον και κάποιο σκεύος να καταβαίνη προς αυτόν, ως να ήτο ένα μεγάλο σεντόνι δεμένο από τα τέσσερα άκρα και κατεβιβαζόμενο εις την γην· μέσα εις το οποίον υπήρχαν όλα τα τετράποδα της γης και τα θηρία και τα ερπετά και τα πετεινά του ουρανού. Και ήλθε προς αυτόν φωνή λέγουσα, Σηκώθητι, Πέτρε· σφάξε και φάγε. Ο δε Πέτρος είπε, Μη γένοιτο, Κύριε· διότι ουδέποτε έφαγα τίποτε βέβηλον ή ακάθαρτον. Και πάλιν ελάλησε προς αυτόν η φωνή εκ δευτέρου, Εκείνα τα οποία ο Θεός εκαθάρισε, συ μη λέγε βέβηλα. Τούτο δε έγινε τρις· και το σκεύος ανελήφθη πάλιν εις τον ουρανόν. Πράξεις 10:9–16.
The call for Peter to come to Caesarea is at the ninth hour, when an angel arrives to address Cornelius. Cornelius represents God’s other children who are called out of Babylon at the Sunday law. The angel who arrives at the Sunday law is the second voice of Revelation eighteen, who calls to those still in Babylon to flee. Peter is the one hundred and forty-four thousand and Cornelius is the eleventh-hour workers, who are represented to Peter as unclean animals. The relation of Peter and Cornelius is the relation of Revelation seven, where the one hundred and forty-four thousand are identified in association with the great multitude. Peter was commanded three times to rise, kill and eat. As the one hundred and forty-four thousand the call from Cornelius is where the ensign is commanded to rise.
Η κλήση προς τον Πέτρο να έλθει στην Καισάρεια γίνεται κατά την ενάτη ώρα, όταν ένας άγγελος καταφθάνει για να απευθυνθεί στον Κορνήλιο. Ο Κορνήλιος αντιπροσωπεύει τα άλλα τέκνα του Θεού, τα οποία καλούνται να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα κατά τον νόμο της Κυριακής. Ο άγγελος που καταφθάνει κατά τον νόμο της Κυριακής είναι η δεύτερη φωνή της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, η οποία καλεί εκείνους που βρίσκονται ακόμη στη Βαβυλώνα να φύγουν. Ο Πέτρος είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και ο Κορνήλιος είναι οι εργάτες της ενδεκάτης ώρας, οι οποίοι παριστάνονται στον Πέτρο ως ακάθαρτα ζώα. Η σχέση του Πέτρου και του Κορνηλίου είναι η σχέση της Αποκάλυψης επτά, όπου οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες προσδιορίζονται σε συνάφεια με το μεγάλο πλήθος. Στον Πέτρο δόθηκε τρεις φορές η εντολή να σηκωθεί, να σφάξει και να φάγει. Ως οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, η κλήση από τον Κορνήλιο είναι το σημείο όπου το λάβαρο προστάζεται να υψωθεί.
Cornelius is in Caesarea Maritima, sometimes called Caesarea by the sea. Revelation seventeen informs us that “the waters” “are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” The waters are those outside of God’s church and in Revelation as well as with Peter’s vision of the unclean beasts, the number four represents the entire world. Four various beasts are in Peter’s vision, and they descend in a sheet which is held at its four corners. The relation of Peter to Cornelius is also represented by Noah and the beasts that got on the ark.
Ο Κορνήλιος βρίσκεται στην Καισάρεια τη Μαριτινή, η οποία μερικές φορές αποκαλείται Καισάρεια παρά τη θαλάσση. Το δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης μάς πληροφορεί ότι «τα ύδατα» «λαοί και όχλοι είναι και έθνη και γλώσσαι». Τα ύδατα είναι εκείνοι που βρίσκονται έξω από την εκκλησία του Θεού, και στην Αποκάλυψη, καθώς και στο όραμα του Πέτρου με τα ακάθαρτα θηρία, ο αριθμός τέσσερα αντιπροσωπεύει ολόκληρο τον κόσμο. Τέσσερα διάφορα θηρία εμφανίζονται στο όραμα του Πέτρου, και καταβαίνουν μέσα σε ένα σεντόνι, το οποίο κρατείται από τις τέσσερις άκρες του. Η σχέση του Πέτρου προς τον Κορνήλιο αναπαρίσταται επίσης από τον Νώε και τα θηρία που εισήλθαν στην κιβωτό.
Peter was in Joppa, which means “bright and beautiful,” for as a symbol of the one hundred and forty-four thousand Peter is the bright and beautiful ensign to the Gentiles. The ninth hour, the Gentiles awaken to the ensign which Sister White identifies as the Sabbath, the law of God, the third angel’s message and the missionaries around the world that carry the message of the latter days. Cornelius was awakened to the ensign when the angel arrived at the ninth hour in Caesarea by the sea. The message at the Pentecostal Sunday law then goes to the world—the sea.
Ο Πέτρος βρισκόταν στην Ιόππη, που σημαίνει «λαμπρή και ωραία», διότι, ως σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, ο Πέτρος είναι το λαμπρό και ωραίο λάβαρο προς τα Έθνη. Την ενάτη ώρα, τα Έθνη αφυπνίζονται προς το λάβαρο, το οποίο η Αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει ως το Σάββατο, τον νόμο του Θεού, το μήνυμα του τρίτου αγγέλου και τους ιεραποστόλους ανά την υφήλιο που μεταφέρουν το μήνυμα των εσχάτων ημερών. Ο Κορνήλιος αφυπνίστηκε προς το λάβαρο όταν ο άγγελος έφθασε την ενάτη ώρα στην Καισάρεια παρά τη θάλασσα. Τότε το μήνυμα, κατά τον πεντηκοστιανό κυριακάτικο νόμο, πηγαίνει προς τον κόσμο — τη θάλασσα.
The lifting up of the ensign is also represented as the Lord’s house being lifted up above the mountains, and Peter was praying on the rooftop of the beautiful bright city of Joppa, in the sixth hour, just before the Sunday law of the ninth hour. When the one hundred and forty-four thousand are sealed, the circumstances of the crisis within the world will draw God’s other children who are still in Babylon to seek for light. They are led to find Peter on the top of the house in Joppa.
Η ύψωση του λάβαρου παριστάνεται επίσης ως η ύψωση του οίκου του Κυρίου υπεράνω των ορέων, και ο Πέτρος προσηυχόταν επί του δώματος της ωραίας λαμπράς πόλεως Ιόππης, κατά την έκτην ώρα, ακριβώς πριν από τον κυριακάτικο νόμο της ενάτης ώρας. Όταν οι εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες σφραγισθούν, οι περιστάσεις της κρίσεως μέσα στον κόσμο θα ελκύσουν τα άλλα τέκνα του Θεού, τα οποία βρίσκονται ακόμη στη Βαβυλώνα, να αναζητήσουν φως. Οδηγούνται να βρουν τον Πέτρο επάνω στο δώμα του οίκου στην Ιόππη.
Peter was also in Caesarea Philippi in Matthew sixteen. Caesarea Philippi at the base of Mount Hermon had the same name as Caesarea by the sea, but it had a distinct contrast as one city was upon the land and the other on the sea. Christ’s crucifixion at the third hour and His death at the ninth, identify a distinct contrast of life and death. Peter at Pentecost’s third and ninth hour identifies a distinct contrast from the upper room unto the temple. Caesarea on the land or Caesarea on the sea represents the necessary prophetic contrast of the third and ninth hour, but there is no direct reference to the third hour when Peter was in Caesarea Philippi. Upon the testimony of two or three a thing is established and with the third and ninth hour of the cross and also on the day of Pentecost both illustrations are represented by a single person, whether Christ alive or in the tomb, or Peter in the upper room or the temple.
Ο Πέτρος βρισκόταν επίσης στην Καισάρεια Φιλίππου στο κατά Ματθαίον δεκάτο έκτο κεφάλαιο. Η Καισάρεια Φιλίππου, στους πρόποδες του όρους Ερμών, είχε το ίδιο όνομα με την Καισάρεια την παραθαλάσσια, αλλά παρουσίαζε σαφή αντίθεση, καθώς η μία πόλη ήταν επάνω στη γη και η άλλη επάνω στη θάλασσα. Η σταύρωση του Χριστού κατά την τρίτη ώρα και ο θάνατός Του κατά την ενάτη προσδιορίζουν μία διακεκριμένη αντίθεση ζωής και θανάτου. Ο Πέτρος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την τρίτη και την ενάτη ώρα, προσδιορίζει μία διακεκριμένη αντίθεση από το ανώγειο έως τον ναό. Η Καισάρεια επί της γης ή η Καισάρεια επί της θαλάσσης αντιπροσωπεύει την αναγκαία προφητική αντίθεση της τρίτης και της ενάτης ώρας, αλλά δεν υπάρχει άμεση αναφορά στην τρίτη ώρα όταν ο Πέτρος βρισκόταν στην Καισάρεια Φιλίππου. Επί τη μαρτυρία δύο ή τριών, βεβαιούται κάθε πράγμα, και με την τρίτη και την ενάτη ώρα του σταυρού, καθώς και κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, αμφότερες οι απεικονίσεις αντιπροσωπεύονται από ένα και το αυτό πρόσωπο, είτε ο Χριστός ζωντανός ή εν τω τάφω, είτε ο Πέτρος στο ανώγειο ή στον ναό.
The third testimony of a third and ninth hour at the two Caesarea’s identifies Peter as the primary character in both instances, as was Christ in the beginning of the Pentecostal season and Peter at the end of that same season. The alpha character of the third hour is the same as the omega character of the ninth hour, providing one witness that Caesarea Philippi is the alpha of the two Caesarea’s. The second witness is that the name of both cities is the same, so the name of the main character and the name of the city are the same. A third witness is the contrast of land and sea. When Peter was at Caesarea Philippi, it was the third hour. This is where the message becomes even more serious.
Η τρίτη μαρτυρία μιας τρίτης και ένατης ώρας στις δύο Καισάρειες προσδιορίζει τον Πέτρο ως τον πρωτεύοντα χαρακτήρα και στις δύο περιπτώσεις, όπως ήταν ο Χριστός στην αρχή της Πεντηκοστιανής περιόδου και ο Πέτρος στο τέλος εκείνης της ίδιας περιόδου. Ο άλφα χαρακτήρας της τρίτης ώρας είναι ο ίδιος με τον ωμέγα χαρακτήρα της ένατης ώρας, παρέχοντας μία μαρτυρία ότι η Καισάρεια Φιλίππου είναι το άλφα των δύο Καισαρειών. Η δεύτερη μαρτυρία είναι ότι το όνομα και των δύο πόλεων είναι το ίδιο, ώστε το όνομα του κύριου χαρακτήρα και το όνομα της πόλεως να είναι το ίδιο. Μία τρίτη μαρτυρία είναι η αντίθεση ξηράς και θαλάσσης. Όταν ο Πέτρος βρισκόταν στην Καισάρεια Φιλίππου, ήταν η τρίτη ώρα. Εδώ είναι όπου το μήνυμα γίνεται ακόμη σοβαρότερο.
It is correct to align two cities with the same name, which is what we are doing, but we are also incorporating the third and ninth hour into the application based upon the witness of Christ at the cross and Peter at Pentecost. By bringing the three lines together; Christ’s third and ninth hour, Peter at Pentecost’s third and ninth hour—we establish the third hour at Caesarea Philippi. The very same prophetic logic is to be applied to Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour and then Peter at Caesarea Philippi at the third hour.
Είναι ορθό να ευθυγραμμίζουμε δύο πόλεις με το ίδιο όνομα, πράγμα το οποίο κάνουμε, αλλά ενσωματώνουμε επίσης την τρίτη και την ενάτη ώρα στην εφαρμογή, βάσει της μαρτυρίας του Χριστού επί του σταυρού και του Πέτρου κατά την Πεντηκοστή. Φέροντας τις τρεις γραμμές μαζί —την τρίτη και την ενάτη ώρα του Χριστού, την τρίτη και την ενάτη ώρα του Πέτρου κατά την Πεντηκοστή— θεμελιώνουμε την τρίτη ώρα στην Καισάρεια Φιλίππου. Η ακριβώς ίδια προφητική λογική πρέπει να εφαρμοσθεί στον Κορνήλιο κατά την ενάτη ώρα, στον Πέτρο κατά την έκτη ώρα, και έπειτα στον Πέτρο στην Καισάρεια Φιλίππου κατά την τρίτη ώρα.
Peter is at all three waymarks, Cornelius is at the sixth and ninth hour with Peter, but not at the third in Caesarea Philippi. The line is tied together for each step is either the third, sixth and ninth hour respectively from Caesarea Philippi, to Joppa to Caesarea Maritima. Both Caesarea’s had their cultural roots attached to both Greece and Rome, but Caesarea Philippi’s distinction was the embodiment of remote, mystical paganism, and Caesarea by the sea was a commercial and administrative hub, blending Greek culture with Roman governance. Caesarea Philippi was a symbol of churchcraft and Caesarea Maritima of statecraft.
Ο Πέτρος βρίσκεται και στα τρία ορόσημα· ο Κορνήλιος είναι με τον Πέτρο κατά την έκτη και την ενάτη ώρα, αλλά όχι κατά την τρίτη στην Καισάρεια Φιλίππου. Η γραμμή συνδέεται, διότι κάθε βήμα αντιστοιχεί αντιστοίχως στην τρίτη, έκτη και ενάτη ώρα, από την Καισάρεια Φιλίππου στην Ιόππη και στην Καισάρεια τη Θαλασσία. Και οι δύο Καισάρειες είχαν τις πολιτισμικές τους ρίζες συνδεδεμένες τόσο με την Ελλάδα όσο και με τη Ρώμη, αλλά το ιδιαίτερο γνώρισμα της Καισάρειας Φιλίππου ήταν ότι αποτελούσε την ενσάρκωση του απομακρυσμένου, μυστικιστικού παγανισμού, ενώ η Καισάρεια παρά τη θάλασσα ήταν εμπορικό και διοικητικό κέντρο, συγκεράζοντας τον ελληνικό πολιτισμό με τη ρωμαϊκή διακυβέρνηση. Η Καισάρεια Φιλίππου ήταν σύμβολο της εκκλησιαστικής πολιτικής και η Καισάρεια η Θαλασσία της κρατικής πολιτικής.
In the line of Caesarea to Caesarea, Joppa is the middle step of three steps. The three steps are represented by the third, sixth and ninth hours. Caesarea by the sea at the ninth hour is the Sunday law when the gospel goes to the Gentiles. Three hours before, at the sixth hour Peter is in Joppa, the bright and shining city. Three hours before that Peter is at the feast of Trumpets in the third hour. Caesarea to Caesarea is the period of the Midnight Cry. Peter represents those who proclaim the Midnight Cry at the beginning all the way to the ending, for Jesus always aligns the beginning with the ending. The Midnight Cry begins with the ass being loosed at the feast of trumpets waymark, where Peter is proclaiming the message of Joel.
Στη γραμμή από την Καισάρεια προς την Καισάρεια, η Ιόππη είναι το μεσαίο βήμα από τρία βήματα. Τα τρία βήματα παριστάνονται από την τρίτη, την έκτη και την ενάτη ώρα. Η παραθαλάσσια Καισάρεια κατά την ενάτη ώρα είναι ο νόμος της Κυριακής, όταν το ευαγγέλιο πηγαίνει προς τα Έθνη. Τρεις ώρες νωρίτερα, κατά την έκτη ώρα, ο Πέτρος βρίσκεται στην Ιόππη, τη λαμπρή και φωτεινή πόλη. Τρεις ώρες πριν από αυτό, ο Πέτρος βρίσκεται στη γιορτή των Σαλπίγγων κατά την τρίτη ώρα. Η Καισάρεια προς Καισάρεια είναι η περίοδος της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Ο Πέτρος αντιπροσωπεύει εκείνους που διακηρύττουν την Κραυγή του Μεσονυκτίου από την αρχή έως το τέλος, διότι ο Ιησούς πάντοτε ευθυγραμμίζει την αρχή με το τέλος. Η Κραυγή του Μεσονυκτίου αρχίζει με τη λύση του όνου στο ορόσημο της γιορτής των Σαλπίγγων, όπου ο Πέτρος διακηρύττει το μήνυμα του Ιωήλ.
Peter is at the three-step waymark of the feast of trumpets, the ascension, followed by judgment. At that waymark in Matthew sixteen the issue is raised about who Christ was. Peter’s name is changed and it is stated by Christ that it would be upon this Rock that He builds His church. The Rock which the temple is built upon is the foundation, and Peter at Caesarea Philippi is the first angel’s message, which is the foundational message. When Peter gets to the next step, at Joppa, he ascends as did Christ at the end of the forty days of face-to-face teaching. The ascension is also a parallel to the cross, the primary ensign of salvational history; and the cross is divided into two parts, with the two thieves, the tearing of the veil into the Most Holy Place and the darkness and the hours.
Ο Πέτρος βρίσκεται στο τρίτο βήμα-ορόσημο της εορτής των σαλπίγγων, δηλαδή στην ανάληψη, την οποία ακολουθεί η κρίση. Σε εκείνο το ορόσημο, στο κατά Ματθαίον δεκάτο έκτο κεφάλαιο, τίθεται το ζήτημα περί του ποιος ήταν ο Χριστός. Το όνομα του Πέτρου αλλάζει και δηλώνεται από τον Χριστό ότι επάνω σε αυτήν την Πέτρα θα οικοδομήσει την εκκλησία Του. Η Πέτρα επάνω στην οποία οικοδομείται ο ναός είναι το θεμέλιο, και ο Πέτρος στην Καισάρεια Φιλίππου είναι το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, το οποίο είναι το θεμελιώδες μήνυμα. Όταν ο Πέτρος φθάνει στο επόμενο βήμα, στην Ιόππη, αναλαμβάνεται όπως και ο Χριστός στο τέλος των σαράντα ημερών της πρόσωπο προς πρόσωπο διδασκαλίας. Η ανάληψη αποτελεί επίσης παραλληλισμό προς τον σταυρό, το πρωτεύον σημείο της ιστορίας της σωτηρίας· και ο σταυρός διαιρείται σε δύο μέρη, με τους δύο ληστές, το σχίσιμο του καταπετάσματος προς τα Άγια των Αγίων, το σκότος και τις ώρες.
Now from the sixth hour there was darkness over all the land unto the ninth hour. And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is to say, My God, my God, why hast thou forsaken me? Matthew 27:45, 46.
Από δε την έκτη ώρα έγινε σκότος επάνω σε όλη τη γη έως την ενάτη ώρα. Και περί την ενάτη ώρα εβόησε ο Ιησούς με φωνή μεγάλη, λέγων· Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί; τούτ’ έστιν· Θεέ μου, Θεέ μου, διατί με εγκατέλιπες; Ματθαίος 27:45, 46.
At Joppa, at the sixth hour Peter is at a prophetic point of division, between the lost and saved, between light and darkness and between the beginning of and ending of the Midnight Cry. That break is emphasizing the transition of the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is marking the full rejection of the Laodicean Seventh-day Adventist church. That closed door of judgment represented by the day of Atonement comes five days before the Pentecostal Sunday law. That judgment is preceded by the ascension, and before that, the trumpet message. Those three steps represent the waymark where the seal of God is impressed, and the message of the Midnight Cry is proclaimed by the church triumphant to those represented by Cornelius.
Στην Ιόππη, κατά την έκτη ώρα, ο Πέτρος βρίσκεται σε ένα προφητικό σημείο διαχωρισμού, μεταξύ των απολωλότων και των σωζομένων, μεταξύ φωτός και σκότους, και μεταξύ της ενάρξεως και της λήξεως της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Αυτή η τομή υπογραμμίζει τη μετάβαση του Λαοδικειανού κινήματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων στο Φιλαδελφικό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Σηματοδοτεί την πλήρη απόρριψη της Λαοδικειακής Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας. Αυτή η κλειστή θύρα της κρίσεως, η οποία παριστάνεται από την Ημέρα του Εξιλασμού, έρχεται πέντε ημέρες πριν από τον Πεντηκοστιανό Κυριακάτικο νόμο. Της κρίσεως αυτής προηγείται η ανάληψη, και πριν από αυτήν, το μήνυμα της σάλπιγγος. Αυτά τα τρία βήματα αντιπροσωπεύουν το ορόσημο όπου εντυπώνεται η σφραγίδα του Θεού, και το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου κηρύσσεται από τη θριαμβεύουσα εκκλησία προς εκείνους που αντιπροσωπεύονται από τον Κορνήλιο.
Peter proclaims the message at Pentecost, and Pentecost marks the end of the message of the Midnight Cry. It is of prophetic necessity therefore that Peter also proclaims the message at the beginning of the period of the Midnight Cry. The beginning always illustrates the end. Peter’s Midnight Cry message is empowered when the ass of Islam is loosed, and attacks the United States, as it does again at the Sunday law. Peter proclaiming the message at the third and ninth hour of Pentecost identifies the beginning and ending of the Midnight Cry.
Ο Πέτρος διακηρύττει το μήνυμα κατά την Πεντηκοστή, και η Πεντηκοστή σηματοδοτεί το τέλος του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Είναι, επομένως, προφητικώς αναγκαίο ο Πέτρος να διακηρύττει επίσης το μήνυμα στην αρχή της περιόδου της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Η αρχή πάντοτε απεικονίζει το τέλος. Το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου του Πέτρου ενδυναμώνεται όταν ο όνος του Ισλάμ λύεται και επιτίθεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πράττει και πάλι κατά τον νόμο της Κυριακής. Το ότι ο Πέτρος διακηρύττει το μήνυμα κατά την τρίτη και την ενάτη ώρα της Πεντηκοστής προσδιορίζει την αρχή και το τέλος της Κραυγής του Μεσονυκτίου.
In the line we are considering, the forty days that ends at Christ’s ascension, also begins the ten days in the upper room. Five days into the ten days, the day of atonement identifies that the sins of Israel have been blotted out and the church has made herself ready. It was in the third hour that Peter was in the upper room at Pentecost. At the ninth hour of the Sunday law, the message changes from the midnight unto the loud cry.
Στη γραμμή που εξετάζουμε, οι σαράντα ημέρες που λήγουν κατά την ανάληψη του Χριστού, αρχίζουν επίσης και τις δέκα ημέρες στο υπερώο. Πέντε ημέρες μέσα στις δέκα ημέρες, η ημέρα του εξιλασμού καταδεικνύει ότι οι αμαρτίες του Ισραήλ έχουν εξαλειφθεί και η εκκλησία έχει ετοιμάσει τον εαυτό της. Κατά την τρίτη ώρα ο Πέτρος ήταν στο υπερώο κατά την Πεντηκοστή. Κατά την ενάτη ώρα του κυριακάτικου νόμου, το μήνυμα μεταβάλλεται από το μεσονύκτιο κραυγή στην ισχυρή κραυγή.
The proclamation of the message of the Midnight Cry by Peter occurs when he is in the third hour. That message is marked by the feast of trumpets, when the ass is loosed, and by Caesarea Philippi, and Caesarea Philippi is also Panium. Panium is represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven. Peter is identifying not only an Islamic strike upon the United States when the ass is loosed at the outset of the proclamation of the Midnight Cry, but Peter is simultaneously at the battle of Panium that leads to the Sunday law. The battle of Panium is a parallel event to the Islamic strike upon the United States.
Η διακήρυξη του αγγέλματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου από τον Πέτρο λαμβάνει χώρα όταν αυτός βρίσκεται στην τρίτη ώρα. Το άγγελμα αυτό χαρακτηρίζεται από την εορτή των σαλπίγγων, όταν ο όνος λύεται, και από την Καισάρεια Φιλίππου· και η Καισάρεια Φιλίππου είναι επίσης το Πάνειον. Το Πάνειον παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του Δανιήλ ένδεκα. Ο Πέτρος ταυτοποιεί όχι μόνον ένα ισλαμικό πλήγμα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών όταν ο όνος λύεται στην έναρξη της διακήρυξης της Κραυγής του Μεσονυκτίου, αλλά ο Πέτρος βρίσκεται ταυτοχρόνως και στη μάχη του Πανείου που οδηγεί στον νόμο της Κυριακής. Η μάχη του Πανείου είναι ένα παράλληλο γεγονός προς το ισλαμικό πλήγμα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών.
We will continue these things in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτά τα θέματα στο επόμενο άρθρο.