Caesarea Philippi to Caesarea Maritima represents the period from the third to the ninth hour, which is divided at the sixth hour. The division of Caesarea to Caesarea was the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration aligns two other lines to the waymark of three steps that precedes the Pentecostal Sunday law by five days.

Η Καισάρεια Φιλίππου έως την Καισάρεια τη Θαλασσία αντιπροσωπεύει την περίοδο από την τρίτη έως την ενάτη ώρα, η οποία διαιρείται κατά την έκτη ώρα. Η διαίρεση από Καισάρεια σε Καισάρεια ήταν το Όρος της Μεταμορφώσεως. Το Όρος της Μεταμορφώσεως ευθυγραμμίζει δύο άλλες γραμμές προς το ορόσημο των τριών βημάτων που προηγούνται του Πεντηκοστιανού κυριακάτικου νόμου κατά πέντε ημέρες.

At the Mount, God the Father spoke a second time. The first time He spoke was at Christ’s baptism, the last time was just before the cross.

Στο Όρος, ο Θεός ο Πατέρας μίλησε δεύτερη φορά. Την πρώτη φορά μίλησε κατά το βάπτισμα του Χριστού, ενώ την τελευταία φορά λίγο πριν από τον σταυρό.

Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. John 12:27–29.

Τώρα η ψυχή μου είναι τεταραγμένη· και τι να είπω; Πάτερ, σώσον με από την ώραν ταύτην· αλλά διά τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην. Πάτερ, δόξασόν σου το όνομα. Τότε ήλθεν φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα· Και εδόξασα αυτό, και πάλιν θέλω δοξάσει. Ο όχλος λοιπόν, ο ιστάμενος εκεί και ακούσας, έλεγεν ότι έγεινε βροντή· άλλοι έλεγον· Άγγελος ελάλησεν προς αυτόν. Ιωάννης 12:27–29.

God glorifies His name when He seals the one hundred and forty-four thousand and writes upon them His name.

Ο Θεός δοξάζει το όνομά Του όταν σφραγίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και γράφει επάνω τους το όνομά Του.

Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

Τον νικώντα θέλω κάμει στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω· και θέλω γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου, και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου· και το νέον μου όνομα. Όστις έχει ους, ας ακούσει τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Αποκάλυψις 3:12, 13.

At the Mount of Transfiguration, Peter, James and John were the only disciples present, as they were at the resurrection of Jairus’ daughter and also again at Gethsemane. Gethsemane, like unto the Father speaking in John twelve—came just before the cross. Gethsemane means “oil press,” identifying the oil test of the virgins. Gethsemane is the “crisis” that brings the soul “face to face with death,” and the wise virgins pass the test, for in the second temple test they came face to face with life, as Jesus taught “face to face” for thirty days.

Στο Όρος της Μεταμορφώσεως, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης ήταν οι μόνοι μαθητές που ήταν παρόντες, καθώς ήταν και κατά την ανάσταση της θυγατρός του Ἰαείρου και επίσης πάλι στη Γεθσημανή. Η Γεθσημανή, παρομοίως προς την ομιλία του Πατρός στο κατά Ιωάννην δώδεκα, ήλθε ακριβώς πριν από τον σταυρό. Η Γεθσημανή σημαίνει «ελαιοτριβείο», προσδιορίζοντας τη δοκιμασία του ελαίου των παρθένων. Η Γεθσημανή είναι η «κρίση» που φέρνει την ψυχή «πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο», και οι φρόνιμες παρθένοι περνούν τη δοκιμασία, διότι στη δοκιμασία του δευτέρου ναού ήλθαν πρόσωπο προς πρόσωπο με τη ζωή, καθώς ο Ιησούς εδίδαξε «πρόσωπο προς πρόσωπο» επί τριάντα ημέρες.

The first time the Father spoke was at Christ’s baptism and the first time He exclusively took Peter, James and John was when the twelve-year-old daughter of Jairus was resurrected. The resurrection of the twelve-year-old virgin aligns with the baptism of Christ, which symbolizes the power of the resurrection. The resurrection of Jairus’s daughter aligns with the baptism of Christ and Caesarea Philippi. Gethsemane and the troubling of Christ when the Father spoke just before the cross align with Caesarea Maritima.

Η πρώτη φορά που μίλησε ο Πατέρας ήταν κατά το βάπτισμα του Χριστού, και η πρώτη φορά που παρέλαβε αποκλειστικά τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη ήταν όταν αναστήθηκε η δωδεκαετής θυγατέρα του Ἰαείρου. Η ανάσταση της δωδεκαετούς παρθένου αντιστοιχεί στο βάπτισμα του Χριστού, το οποίο συμβολίζει τη δύναμη της αναστάσεως. Η ανάσταση της θυγατέρας του Ἰαείρου αντιστοιχεί στο βάπτισμα του Χριστού και στην Καισάρεια Φιλίππου. Η Γεθσημανή και η ταραχή του Χριστού, όταν μίλησε ο Πατέρας λίγο πριν από τον σταυρό, αντιστοιχούν στην Καισάρεια Μαριτίμα.

Line upon line Peter represents the one hundred and forty-four thousand who are sealed at Caesarea Philippi, when Simon Barjona’s name is changed to Peter. Once sealed at Panium, which is Caesarea Philippi, Peter goes to the sixth hour of the Mount, where he is lifted up as an ensign as he continues on to answer the call of Cornelius at Caesarea Maritima. At Caesarea Philippi Peter leaves the Exeter camp meeting with the seal of God and the message of the Midnight Cry to proclaim. The message of Islam as represented by the feast of trumpets carries Peter on to Caesarea by the sea. The message of Islam lifts up Peter to the view of the world, for Peter has predicted the prophetic arrival of Islam in advance of the feast of trumpets.

Γραμμή επί γραμμήν, ο Πέτρος αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που σφραγίζονται στην Καισάρεια Φιλίππου, όταν το όνομα του Σίμωνος Βαριωνά μεταβάλλεται σε Πέτρο. Αφού σφραγιστεί στο Πάνιον, το οποίο είναι η Καισάρεια Φιλίππου, ο Πέτρος προχωρεί προς την έκτη ώρα του Όρους, όπου υψώνεται ως σημαιόσημον, καθώς συνεχίζει για να ανταποκριθεί στην κλήση του Κορνηλίου στην Καισάρεια τη Θαλασσία. Στην Καισάρεια Φιλίππου ο Πέτρος εγκαταλείπει τη συνάθροιση στρατοπέδου του Exeter με τη σφραγίδα του Θεού και το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου προς διακήρυξη. Το μήνυμα του Ισλάμ, όπως παριστάνεται από την εορτή των σαλπίγγων, μεταφέρει τον Πέτρο onward στην Καισάρεια παρά τη θάλασσα. Το μήνυμα του Ισλάμ υψώνει τον Πέτρο ενώπιον της θεάσεως του κόσμου, διότι ο Πέτρος έχει προείπει την προφητική άφιξη του Ισλάμ πριν από την εορτή των σαλπίγγων.

Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς Ἠλίαν τὸν προφήτην πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὴν μεγάλην καὶ φοβερὰν ἡμέραν τοῦ Κυρίου· καὶ αὐτὸς θέλει ἐπιστρέψει τὴν καρδίαν τῶν πατέρων πρὸς τὰ τέκνα, καὶ τὴν καρδίαν τῶν τέκνων πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, μήποτε ἔλθω καὶ πατάξω τὴν γῆν μὲ κατάραν. Μαλαχίας 4:5, 6.

Line upon line the Elijah message is the message that is premised upon aligning the fathers with their children. Elijah was Father Miller, who illustrates his children. The one hundred and forty-four thousand are the children of William Miller, and to turn the hearts of Miller to his children is to align Millerite history with the history of Elijah, as well as John the Baptist with the messenger associated with the one hundred and forty-four thousand. An element of the alignment of these four lines is that in each of the testing histories of Elijah, John and Miller the only message of present truth—was the message which came through the messenger.

Γραμμή επάνω σε γραμμή, το μήνυμα του Ηλία είναι το μήνυμα που θεμελιώνεται στην εναρμόνιση των πατέρων με τα τέκνα τους. Ο Ηλίας ήταν ο Πατήρ Μίλλερ, ο οποίος απεικονίζει τα τέκνα του. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι τα τέκνα του Ουίλλιαμ Μίλλερ, και το να επιστραφούν οι καρδιές του Μίλλερ προς τα τέκνα του σημαίνει να εναρμονισθεί η Μιλλεριτική ιστορία με την ιστορία του Ηλία, καθώς επίσης και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής με τον αγγελιοφόρο που συνδέεται με τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Ένα στοιχείο της εναρμονίσεως αυτών των τεσσάρων γραμμών είναι ότι, σε καθεμία από τις ιστορίες δοκιμασίας του Ηλία, του Ιωάννη και του Μίλλερ, το μόνο μήνυμα παρούσης αληθείας ήταν το μήνυμα που ήλθε μέσω του αγγελιοφόρου.

And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

Και ο Ηλίας ο Θεσβίτης, από τους κατοίκους της Γαλαάδ, είπε προς τον Αχαάβ: Ζει Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, ενώπιον του οποίου παρίσταμαι, ότι δεν θα υπάρξει ούτε δροσιά ούτε βροχή κατά τα έτη αυτά, ειμή μόνον κατά τον λόγον μου. Β΄ Βασιλέων 17:1.

Sister White is clear that those who did not accept the message of John, who Jesus identified as Elijah, would not be benefitted by the teachings of Jesus, and also that those who rejected the message of Miller, as represented as the first angel’s message, could not be benefitted by the message of the second angel. Accompanying Elijah’s announcement that rain would only come at his command, was the ultimate test that included the command to choose between Elijah’s message or Baal’s message. The prophetic symbol of “how long” aligns Elijah’s Mount Carmel with the Sunday law.

Η αδελφή White είναι σαφής ότι όσοι δεν αποδέχθηκαν το μήνυμα του Ιωάννη, τον οποίον ο Ιησούς προσδιόρισε ως Ηλία, δεν θα ωφελούνταν από τις διδασκαλίες του Ιησού· και επίσης ότι όσοι απέρριψαν το μήνυμα του Miller, όπως αυτό παριστάνεται ως το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Συνοδευτικό της αναγγελίας του Ηλία ότι βροχή θα ερχόταν μόνο κατόπιν της δικής του προσταγής, ήταν η τελική δοκιμασία, η οποία περιλάμβανε την εντολή να επιλεγεί μεταξύ του μηνύματος του Ηλία ή του μηνύματος του Βάαλ. Το προφητικό σύμβολο του «έως πότε» εναρμονίζει το Όρος Κάρμηλος του Ηλία με τον νόμο της Κυριακής.

So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. Let them therefore give us two bullocks; and let them choose one bullock for themselves, and cut it in pieces, and lay it on wood, and put no fire under: and I will dress the other bullock, and lay it on wood, and put no fire under: And call ye on the name of your gods, and I will call on the name of the Lord: and the God that answereth by fire, let him be God. And all the people answered and said, It is well spoken. 1 Kings 18:20–24.

Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ συνήγαγε τοὺς προφήτας εἰς τὸ ὄρος Κάρμηλον. Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, καὶ εἶπεν· Ἕως πότε χωλανεῖτε μεταξύ δύο φρονημάτων; ἐὰν ὁ Κύριος εἶναι ὁ Θεός, ἀκολουθεῖτε αὐτῷ· ἀλλ’ ἐὰν ὁ Βάαλ, τότε ἀκολουθεῖτε αὐτῷ. Καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον. Τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν λαόν· Ἐγώ, μόνον ἐγώ, ἀπέμεινα προφήτης τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ προφῆται τοῦ Βάαλ εἶναι τετρακόσιοι πεντήκοντα ἄνδρες. Ἀς δώσουν λοιπόν εἰς ἡμᾶς δύο μόσχους· καὶ ἀς ἐκλέξουν δι’ ἑαυτοὺς τὸν ἕνα μόσχον, καὶ ἀς κατατεμαχίσουν αὐτόν, καὶ ἀς ἐπιθέσουν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων, πῦρ δὲ ἀς μὴ θέσουν ὑποκάτω· καὶ ἐγὼ θέλω ἑτοιμάσει τὸν ἄλλον μόσχον, καὶ θέλω ἐπιθέσει αὐτὸν ἐπὶ ξύλων, καὶ πῦρ δὲν θέλω θέσει ὑποκάτω· καὶ ἐσεῖς ἐπικαλεσθήτε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν ὑμῶν, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἀποκριθῇ διὰ πυρός, αὐτὸς ἔστω Θεός. Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς εἶπε· Καλῶς ἐλαλήθη. Γ΄ Βασιλειῶν 18:20–24.

The test of Carmel was choosing between two messages. A test between true and false prophecy, and the messenger Elijah or the prophets who sat at Jezebel’s table. It was about the messenger and the message. In 1844, Carmel was repeated as the Lord brought about a test which manifested Miller as the true prophet, and Miller’s message as the dew and rain. The distinction between the true prophet and true message in contrast with the false prophet and the false message was represented at the Exeter camp meeting by the Exeter tent and the tent of the Watertown group. Two tabernacles representing the true in contrast with the false. The distinction made at Carmel and the history of 1844 is identified at Caesarea Philippi when Peter is sealed and lifted up to the Mount as an ensign. He is lifted up because he had claimed that his message was the only true message of the latter rain. He was lifted up when his prediction was fulfilled.

Η δοκιμασία του Καρμήλου ήταν η επιλογή μεταξύ δύο μηνυμάτων. Μια δοκιμασία μεταξύ αληθινής και ψευδούς προφητείας, και μεταξύ του αγγελιοφόρου Ηλία και των προφητών που κάθονταν στην τράπεζα της Ιεζάβελ. Αφορούσε τον αγγελιοφόρο και το μήνυμα. Το 1844, ο Κάρμηλος επαναλήφθηκε, καθώς ο Κύριος επέφερε μια δοκιμασία η οποία κατέδειξε τον Μίλλερ ως τον αληθινό προφήτη, και το μήνυμα του Μίλλερ ως τη δρόσο και τη βροχή. Η διάκριση μεταξύ του αληθινού προφήτη και του αληθινού μηνύματος, σε αντιδιαστολή προς τον ψευδή προφήτη και το ψευδές μήνυμα, παραστάθηκε στη στρατοπεδική συνάθροιση του Exeter από τη σκηνή του Exeter και τη σκηνή της ομάδας του Watertown. Δύο σκηνές του μαρτυρίου που αντιπροσώπευαν το αληθινό σε αντιδιαστολή προς το ψευδές. Η διάκριση που έγινε στον Κάρμηλο και στην ιστορία του 1844 ταυτοποιείται στην Καισάρεια του Φιλίππου, όταν ο Πέτρος σφραγίζεται και ανυψώνεται στο Όρος ως σημείο. Ανυψώθηκε επειδή είχε διακηρύξει ότι το μήνυμά του ήταν το μόνο αληθινό μήνυμα της όψιμης βροχής. Ανυψώθηκε όταν η πρόρρησή του εκπληρώθηκε.

The feast of trumpets is the third and litmus test in the Pentecostal season and before the litmus test Peter identifies that Islam is to be loosed to mark the beginning of the proclamation of the Midnight Cry. The fulfillment of prophecy is what made the distinction between the Millerites and the Protestants, who represent the former covenant people who are being passed by. Elijah personally killed the false prophets, once the distinction between true and false was manifested. The distinction is made at the feast of trumpets, when a prediction of Islam is fulfilled.

Η εορτή των σαλπίγγων είναι η τρίτη και η λυδία λίθος στην Πεντηκοστιανή περίοδο, και πριν από τη λυδία λίθο ο Πέτρος προσδιορίζει ότι το Ισλάμ πρόκειται να αφεθεί ελεύθερο, ώστε να σημάνει την έναρξη της διακήρυξης της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Η εκπλήρωση της προφητείας είναι εκείνη που κατέστησε σαφή τη διάκριση μεταξύ των Μιλλεριτών και των Προτεσταντών, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τον προηγούμενο λαό της διαθήκης που παρακάμπτεται. Ο Ηλίας θανάτωσε προσωπικά τους ψευδοπροφήτες, αφού η διάκριση μεταξύ αληθούς και ψευδούς είχε φανερωθεί. Η διάκριση γίνεται κατά την εορτή των σαλπίγγων, όταν εκπληρώνεται μια πρόρρηση σχετικά με το Ισλάμ.

The Midnight Cry of Millerite history was a prediction that was corrected and thereafter fulfilled. It was fulfilled on October 22, 1844, whereas Miller’s original understanding of the Midnight Cry was the year 1843. Samuel Snow represents the correction of the message, and his message became known as the “true” Midnight Cry message.

Η Μεσονύκτια Κραυγή της Μιλλεριτικής ιστορίας ήταν μια προφητεία που διορθώθηκε και κατόπιν εκπληρώθηκε. Εκπληρώθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844, ενώ η αρχική κατανόηση του Μίλλερ σχετικά με τη Μεσονύκτια Κραυγή ήταν το έτος 1843. Ο Σάμουελ Σνόου αντιπροσωπεύει τη διόρθωση του μηνύματος, και το μήνυμά του έγινε γνωστό ως το «αληθινό» μήνυμα της Μεσονύκτιας Κραυγής.

1844 was an illustration of the distinction between the message of Miller and the message of the Protestants. In the testing process the Protestants were slain by Miller and they then became apostate Protestantism, the daughters of Rome, the priests of Jezebel. The distinction was manifested by either a reception or rejection of the prophetic message. With John and Miller the prophetic message exposed the false message of the former covenant people who were being passed by. Elijah’s message claimed there would be no rain except at his word, and after three and a half years the test of that claim was to be made manifest.

Το 1844 υπήρξε απεικόνιση της διακρίσεως μεταξύ του μηνύματος του Μίλλερ και του μηνύματος των Προτεσταντών. Κατά τη διαδικασία της δοκιμασίας, οι Προτεστάντες εφονεύθησαν από τον Μίλλερ και τότε κατέστησαν αποστατικός Προτεσταντισμός, οι θυγατέρες της Ρώμης, οι ιερείς της Ιεζάβελ. Η διάκριση εφανερώθη είτε διά της αποδοχής είτε διά της απορρίψεως του προφητικού μηνύματος. Με τον Ιωάννη και τον Μίλλερ, το προφητικό μήνυμα εξέθεσε το ψευδές μήνυμα του πρώην λαού της διαθήκης, ο οποίος παραμεριζόταν. Το μήνυμα του Ηλία διεκήρυττε ότι δεν θα υπήρχε βροχή παρά μόνον κατὰ τον λόγον του, και έπειτα από τριάμισι έτη επρόκειτο να φανερωθεί η δοκιμή εκείνου του ισχυρισμού.

And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:17–19.

Και συνέβη, όταν ο Αχαάβ είδε τον Ηλία, ο Αχαάβ είπε προς αυτόν: Εσύ είσαι εκείνος που ταράζει τον Ισραήλ; Και εκείνος απάντησε: Εγώ δεν ετάραξα τον Ισραήλ, αλλά εσύ και ο οίκος του πατρός σου, διότι εγκαταλείψατε τις εντολές του Κυρίου, και εσύ ακολούθησες τους Βααλίμ. Τώρα λοιπόν στείλε, και σύναξέ μου όλον τον Ισραήλ στο όρος Κάρμηλος, και τους προφήτες του Βάαλ τετρακοσίους πενήντα, και τους προφήτες των αλσών τετρακοσίους, οι οποίοι τρώγουν στην τράπεζα της Ιεζάβελ. 1 Βασιλέων 18:17–19.

The distinction between the false and true, whether it be the messenger or the message was made in a testing process that included accusations against both the message and the messenger. Elijah was the one who was accused of troubling Israel, for his message had stopped the rain. Had it continued to rain in Israel, no issue about Elijah would have been raised. The issue was based upon Elijah’s prediction, and its fulfillment over the three and a half years.

Η διάκριση μεταξύ του ψευδούς και του αληθούς, είτε επρόκειτο για τον αγγελιαφόρο είτε για το μήνυμα, πραγματοποιήθηκε μέσω μιας διαδικασίας δοκιμής που περιλάμβανε κατηγορίες τόσο εναντίον του μηνύματος όσο και εναντίον του αγγελιαφόρου. Ο Ηλίας ήταν εκείνος που κατηγορήθηκε ότι τάραζε τον Ισραήλ, διότι το μήνυμά του είχε σταματήσει τη βροχή. Εάν συνέχιζε να βρέχει στον Ισραήλ, δεν θα είχε εγερθεί κανένα ζήτημα σχετικά με τον Ηλία. Το ζήτημα βασιζόταν στην προφητεία του Ηλία και στην εκπλήρωσή της κατά τη διάρκεια των τριάμισι ετών.

When Peter is at the litmus test of Caesarea Philippi, which is the feast of trumpets, and also where the ass is loosed, the beginning of the message of the Midnight Cry is marked. Peter like unto Elijah, has just witnessed the confirmation of his prediction, and the distinction between the true and false has been demonstrated for all to see. The prediction’s confirmation is represented by the feast of trumpets—which is the litmus test. The prediction was typified by both 1840 and 1844, where a prediction is corrected and thereafter fulfilled. The corrected prediction of Josiah Litch empowered the first angel on August 11, 1840 and the prediction of the year 1843 by Miller was corrected by Snow.

Όταν ο Πέτρος βρίσκεται στη λυδία λίθο της Καισαρείας του Φιλίππου, η οποία είναι η εορτή των σαλπίγγων, και επίσης εκεί όπου λύεται ο όνος, επισημαίνεται η αρχή του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Ο Πέτρος, ως άλλος Ηλίας, μόλις έχει γίνει μάρτυρας της επιβεβαίωσης της προφητείας του, και η διάκριση μεταξύ του αληθούς και του ψευδούς έχει καταδειχθεί ώστε να τη δουν όλοι. Η επιβεβαίωση της προφητείας παριστάνεται από την εορτή των σαλπίγγων — η οποία είναι η λυδία λίθος. Η προφητεία προτυπώθηκε τόσο από το 1840 όσο και από το 1844, όπου μία προφητεία διορθώνεται και κατόπιν εκπληρώνεται. Η διορθωμένη προφητεία του Josiah Litch ενδυνάμωσε τον πρώτο άγγελο στις 11 Αυγούστου 1840, και η προφητεία του έτους 1843 από τον Miller διορθώθηκε από τον Snow.

“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

«Κατά το έτος 1840, μια ακόμη αξιοσημείωτη εκπλήρωση προφητείας προκάλεσε ευρύ ενδιαφέρον. Δύο έτη νωρίτερα, ο Ιωσίας Λιτς, ένας από τους εξέχοντες κήρυκες που ανήγγελλαν τη δευτέρα παρουσία, είχε δημοσιεύσει μια ερμηνευτική έκθεση της Αποκαλύψεως 9, προλέγοντας την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, αυτή η δύναμη επρόκειτο να ανατραπεί... στις 11 Αυγούστου 1840, οπότε η οθωμανική εξουσία στην Κωνσταντινούπολη δύναται να αναμένεται ότι θα συντριβεί. Και τούτο, πιστεύω, θα αποδειχθεί ότι είναι πράγματι έτσι.»

“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

«Ακριβώς κατά τον προσδιορισμένο καιρό, η Τουρκία, μέσω των πρεσβευτών της, αποδέχθηκε την προστασία των συμμαχικών δυνάμεων της Ευρώπης και έτσι έθεσε τον εαυτό της υπό τον έλεγχο χριστιανικών εθνών. Το γεγονός εκπλήρωσε ακριβώς την προφητεία. Όταν αυτό έγινε γνωστό, πλήθη πείσθηκαν για την ορθότητα των αρχών της προφητικής ερμηνείας που είχαν υιοθετήσει ο Μίλλερ και οι συνεργάτες του, και δόθηκε μία θαυμαστή ώθηση στο κίνημα της παρουσίας. Άνδρες μορφώσεως και κύρους ενώθηκαν με τον Μίλλερ, τόσο στο κήρυγμα όσο και στη δημοσίευση των απόψεών του, και από το 1840 έως το 1844 το έργο επεκτάθηκε ταχέως.» The Great Controversy, 334, 335.

The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door. When Litch’s prediction was fulfilled, the methodology that established the message was accepted, and those who accepted the message “united” with the messenger. Both the message and the messenger was recognized in the fulfillment of the prediction. The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door.

Η προφητεία του Λιτς αφορούσε το Ισλάμ, και η προφητεία του Σνόου αφορούσε την κεκλεισμένη θύρα. Όταν η προφητεία του Λιτς εκπληρώθηκε, η μεθοδολογία που θεμελίωσε το μήνυμα έγινε αποδεκτή, και όσοι αποδέχθηκαν το μήνυμα «ενώθηκαν» με τον αγγελιαφόρο. Τόσο το μήνυμα όσο και ο αγγελιαφόρος αναγνωρίσθηκαν στην εκπλήρωση της προφητείας. Η προφητεία του Λιτς αφορούσε το Ισλάμ, και η προφητεία του Σνόου αφορούσε την κεκλεισμένη θύρα.

“I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

«Είδα τον λαό του Θεού χαρούμενο μέσα στην προσδοκία, να αναμένει τον Κύριό του. Αλλά ο Θεός είχε σκοπό να τους δοκιμάσει. Το χέρι Του κάλυψε ένα σφάλμα στον υπολογισμό των προφητικών περιόδων. Εκείνοι που ανέμεναν τον Κύριό τους δεν ανακάλυψαν αυτό το σφάλμα, και οι πλέον μορφωμένοι άνδρες, οι οποίοι αντιτίθεντο στον χρόνο, επίσης δεν κατόρθωσαν να το διακρίνουν. Ο Θεός είχε σκοπό ο λαός Του να συναντήσει απογοήτευση. Ο χρόνος παρήλθε, και εκείνοι που είχαν αναμείνει με χαρούμενη προσδοκία τον Σωτήρα τους έγιναν λυπημένοι και αποκαρδιωμένοι, ενώ εκείνοι που δεν είχαν αγαπήσει την εμφάνιση του Ιησού, αλλά είχαν δεχθεί το μήνυμα από φόβο, ευχαριστήθηκαν που δεν ήλθε κατά τον καιρό της προσδοκίας. Η ομολογία τους δεν είχε επηρεάσει την καρδιά ούτε είχε καθαρίσει τη ζωή. Η παρέλευση του χρόνου ήταν άριστα υπολογισμένη ώστε να αποκαλύψει τέτοιες καρδιές. Αυτοί ήσαν οι πρώτοι που στράφηκαν και χλεύασαν τους θλιμμένους, απογοητευμένους εκείνους που πραγματικά αγαπούσαν την εμφάνιση του Σωτήρος τους. Είδα τη σοφία του Θεού στο ότι δοκίμαζε τον λαό Του και τους έδινε μια διερευνητική δοκιμασία, για να ανακαλύψει εκείνους που θα οπισθοχωρούσαν και θα επέστρεφαν πίσω στην ώρα της δοκιμασίας.»

“Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

«Ο Ιησούς και όλο το ουράνιο στράτευμα έβλεπαν με συμπάθεια και αγάπη εκείνους οι οποίοι, με γλυκιά προσδοκία, είχαν ποθήσει να δουν Εκείνον τον οποίον αγαπούσαν οι ψυχές τους. Άγγελοι περιέπταντο γύρω τους, για να τους στηρίξουν κατά την ώρα της δοκιμασίας τους. Εκείνοι που είχαν αμελήσει να δεχθούν το ουράνιο μήνυμα αφέθηκαν στο σκότος, και η οργή του Θεού εξήφθη εναντίον τους, επειδή δεν ήθελαν να δεχθούν το φως το οποίο τους είχε αποστείλει από τον ουρανό. Εκείνοι οι πιστοί, απογοητευμένοι, οι οποίοι δεν μπορούσαν να κατανοήσουν γιατί ο Κύριός τους δεν ήλθε, δεν αφέθηκαν στο σκότος. Και πάλι οδηγήθηκαν στις Γραφές τους, για να ερευνήσουν τις προφητικές περιόδους. Η χείρ του Κυρίου απομακρύνθηκε από τους αριθμούς, και το σφάλμα εξηγήθηκε. Είδαν ότι οι προφητικές περίοδοι έφθαναν έως το 1844, και ότι τα ίδια τεκμήρια τα οποία είχαν παρουσιάσει για να δείξουν ότι οι προφητικές περίοδοι έκλειναν το 1843, αποδείκνυαν ότι θα έληγαν το 1844. Φως από τον Λόγο του Θεού έλαμψε επάνω στη θέση τους, και ανακάλυψαν χρόνο καθυστερήσεως — “Though it [the vision] tarry, wait for it.” Μέσα στην αγάπη τους για την άμεση έλευση του Χριστού, είχαν παραβλέψει την καθυστέρηση της οράσεως, η οποία ήταν υπολογισμένη να φανερώσει τους αληθινά προσμένοντες. Και πάλι είχαν ένα χρονικό σημείο. Εντούτοις, είδα ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν να υψωθούν πάνω από τη βαριά τους απογοήτευση, ώστε να έχουν εκείνον τον βαθμό ζήλου και ενεργητικότητας που είχε χαρακτηρίσει την πίστη τους το 1843.»

“Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God’s people, who were living out the heaven-sent message.

«Ο Σατανάς και οι άγγελοί του θριάμβευσαν επ’ αυτών, και όσοι δεν ήθελαν να δεχθούν το μήνυμα συνεχάρησαν τον εαυτό τους για τη διορατική τους κρίση και τη σοφία τους που δεν είχαν δεχθεί την πλάνη, όπως την αποκαλούσαν. Δεν αντιλαμβάνονταν ότι απέρριπταν τη βουλή του Θεού εναντίον του εαυτού τους και ότι εργάζονταν σε ένωση με τον Σατανά και τους αγγέλους του, ώστε να φέρουν σύγχυση στον λαό του Θεού, ο οποίος ζούσε το εξ ουρανού σταλμένο μήνυμα.»

“The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it. Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel.” Early Writings, 235–237.

«Οι πιστοί στο μήνυμα αυτό καταπιέζονταν μέσα στις εκκλησίες. Για ένα διάστημα, εκείνοι που δεν ήθελαν να δεχθούν το μήνυμα συγκρατούνταν από τον φόβο και δεν εκδήλωναν τα αισθήματα της καρδιάς τους· αλλά η παρέλευση του χρόνου αποκάλυψε τα αληθινά τους αισθήματα. Επιθυμούσαν να φιμώσουν τη μαρτυρία την οποία όσοι ανέμεναν αισθάνονταν υποχρεωμένοι να δώσουν, ότι οι προφητικές περίοδοι εκτείνονταν έως το 1844. Με σαφήνεια οι πιστοί εξήγησαν το σφάλμα τους και παρέθεσαν τους λόγους για τους οποίους ανέμεναν τον Κύριό τους το 1844. Οι αντίπαλοί τους δεν μπορούσαν να προβάλουν κανένα επιχείρημα εναντίον των ισχυρών λόγων που είχαν παρουσιαστεί. Ωστόσο, η οργή των εκκλησιών εξάφθηκε· ήταν αποφασισμένοι να μην ακούσουν τα αποδεικτικά στοιχεία και να αποκλείσουν τη μαρτυρία από τις εκκλησίες, ώστε οι άλλοι να μην μπορέσουν να την ακούσουν. Εκείνοι που δεν τολμούσαν να στερήσουν από τους άλλους το φως που τους είχε δώσει ο Θεός, αποκλείστηκαν από τις εκκλησίες· αλλά ο Ιησούς ήταν μαζί τους, και αυτοί χαίρονταν στο φως του προσώπου Του. Ήταν προετοιμασμένοι να δεχθούν το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου.» Early Writings, 235–237.

Peter represents the one hundred and forty-four thousand who like unto Litch present a corrected prediction about Islam and the end of a kingdom; and like unto Snow, Peter also presents a corrected prediction of the closed door. Litch’s message of the second woe of Islam was an external prediction, and Snow’s closed door was an internal prediction. For Snow the work began when the Lord removed his hand from the figures, and it was then seen that same evidence that had been previously been thought to prove 1843, actually proved October 22, 1844. For Litch it was a calculation that when fulfilled brought the angel of Revelation ten down to stand upon the earth and the sea.

Ο Πέτρος αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίες, όπως ο Litch, παρουσιάζουν μια διορθωμένη πρόρρηση σχετικά με το Ισλάμ και το τέλος μιας βασιλείας· και, όπως ο Snow, ο Πέτρος επίσης παρουσιάζει μια διορθωμένη πρόρρηση περί της κλειστής θύρας. Το μήνυμα του Litch για το δεύτερο αλίμονο του Ισλάμ ήταν μια εξωτερική πρόρρηση, και η κλειστή θύρα του Snow ήταν μια εσωτερική πρόρρηση. Για τον Snow, το έργο άρχισε όταν ο Κύριος απέσυρε το χέρι Του από τους αριθμούς, και τότε έγινε φανερό ότι τα ίδια εκείνα στοιχεία τα οποία προηγουμένως θεωρούνταν ότι αποδείκνυαν το 1843, στην πραγματικότητα αποδείκνυαν την 22α Οκτωβρίου 1844. Για τον Litch ήταν ένας υπολογισμός ο οποίος, όταν εκπληρώθηκε, έφερε τον άγγελο της Αποκάλυψης δέκα να σταθεί επάνω στη γη και στη θάλασσα.

The fact that Litch recalculated his prediction ten days before its fulfillment identifies the work of correcting a previous prediction as a test. Is the beginning in 1840 and the ending in 1844 actually a prophetic symbol of a prediction that is recalculated to become the true Midnight Cry? Does the alpha and omega of Millerite history which concluded with the proclamation of the Midnight Cry actually typify the prophetic characteristics of the true Midnight Cry of the one hundred and forty-four thousand?

Το γεγονός ότι ο Litch επανυπολόγισε την πρόβλεψή του δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωσή της προσδιορίζει το έργο της διόρθωσης μιας προηγούμενης πρόβλεψης ως δοκιμασία. Είναι άραγε η αρχή το 1840 και το τέλος το 1844 πράγματι προφητικό σύμβολο μιας πρόβλεψης που επανυπολογίζεται ώστε να καταστεί η αληθινή Κραυγή του Μεσονυκτίου; Μήπως το άλφα και το ωμέγα της Μιλλεριτικής ιστορίας, που κατέληξε στη διακήρυξη της Κραυγής του Μεσονυκτίου, τυποποιεί πράγματι τα προφητικά χαρακτηριστικά της αληθινής Κραυγής του Μεσονυκτίου των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων;

In both periods of the corrected prediction’s proclamation, controversy was manifested against the Millerite message, for the message troubled the people. When Peter stands at Caesarea Philippi there is a controversy over the message that began prior to Caesarea Philippi, for it is the fulfillment that confirms that it was only at Peter’s word that the message of rain would fall. Caesarea Philippi is the feast of trumpets aligns with Christ sending two disciples, representing the second angel, to loose the ass of Islam. The loosing of the ass of Islam announces the beginning of the message of the Midnight Cry at Exeter camp meeting, for arriving on horse a day late, on August 13, Samuel Snow, who had tarried rather than arrive on the opening day, marks the end of the tarrying time and the beginning of the message that would be carried like a tidal wave when the meeting ended on the 17th.

Κατά αμφότερες τις περιόδους της διακήρυξης της διορθωμένης προρρήσεως, εκδηλώθηκε αντιλογία εναντίον του Μιλλεριτικού αγγέλματος, διότι το άγγελμα αναστάτωνε τον λαό. Όταν ο Πέτρος στέκεται στην Καισάρεια του Φιλίππου, υπάρχει αντιλογία σχετικά με το άγγελμα που είχε αρχίσει πριν από την Καισάρεια του Φιλίππου, διότι η εκπλήρωση επιβεβαιώνει ότι μόνο κατὰ τον λόγο του Πέτρου θα έπιπτε το άγγελμα της βροχής. Η Καισάρεια του Φιλίππου είναι η εορτή των σαλπίγγων και εναρμονίζεται με την αποστολή από τον Χριστό δύο μαθητών, που αντιπροσωπεύουν τον δεύτερο άγγελο, για να λύσουν τον όνον του Ισλάμ. Η λύση του όνου του Ισλάμ αναγγέλλει την έναρξη του αγγέλματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου στην κατασκήνωση του Exeter, διότι, αφικνούμενος έφιππος μία ημέρα αργότερα, στις 13 Αυγούστου, ο Samuel Snow, ο οποίος είχε βραδύνει αντί να φθάσει κατά την εναρκτήρια ημέρα, σηματοδοτεί το τέλος του χρόνου της καθυστερήσεως και την έναρξη του αγγέλματος που θα μεταφερόταν ως παλιρροϊκό κύμα όταν η συνάθροιση έληγε στις 17.

The controversy of Millerite history, the accusations of king Ahab and the resistance of the quibbling Jews as Christ entered Jerusalem all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. The loosing of the ass is the confirmation of a prophecy that identifies a closed door upon Adventism in the beginning at Caesarea Philippi and a closed door at the end of the period at Caesarea Maritima. The ass is a symbol of Islam of the third woe that strikes the United States, including Nashville, Tennessee. The failed prediction of July 18, 2020, is now being progressively corrected as the Lord removes His hand, and unseals the revelation of Jesus Christ. That unsealing began in the wilderness in July of 2023.

Η αντιλογία της ιστορίας των Μιλλεριτών, οι κατηγορίες του βασιλέως Αχαάβ και η αντίσταση των σχολαστικών Ιουδαίων καθώς ο Χριστός εισήρχετο στα Ιεροσόλυμα, όλα προσδιορίζουν μία διαμάχη που φθάνει στο συμπέρασμά της κατά την εορτή των σαλπίγγων, όταν λύεται ο όνος. Το λύσιμο του όνου αποτελεί την επιβεβαίωση μιας προφητείας η οποία προσδιορίζει μία κεκλεισμένη θύρα επί του Αντβεντισμού στην αρχή, στην Καισάρεια Φιλίππου, και μία κεκλεισμένη θύρα στο τέλος της περιόδου, στην Καισάρεια τη Θαλασσία. Ο όνος είναι σύμβολο του Ισλάμ του τρίτου ουαί, το οποίο πλήττει τις Ηνωμένες Πολιτείες, περιλαμβανομένου του Νάσβιλ, στο Τενεσί. Η αποτυχούσα πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020 διορθώνεται τώρα προοδευτικώς, καθώς ο Κύριος αποσύρει την χείρα Του και αποσφραγίζει την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού. Αυτή η αποσφράγιση άρχισε στην έρημο τον Ιούλιο του 2023.

The vision of Daniel Eleven

Το όραμα του Δανιήλ ένδεκα

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is an external warning message of war, but it may also be understood as an internal call to a holy convocation. As the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes, it is both an external and internal message. The first foundational test arrived in the spring of 2024 with the external vision of antichrist as represented in Daniel 11:14.

Η εορτή των σαλπίγγων αντιπροσωπεύει την έβδομη σάλπιγγα, η οποία είναι το τρίτο ουαί, το οποίο είναι το Ισλάμ. Μία σάλπιγγα είναι ένα εξωτερικό προειδοποιητικό μήνυμα πολέμου, αλλά μπορεί επίσης να νοηθεί ως εσωτερική κλήση σε αγία σύναξη. Ως η λυδία λίθος που αρχίζει όταν ολοκληρώνονται οι τριάντα ημέρες της δοκιμασίας του δευτέρου ναού, αποτελεί τόσο εξωτερικό όσο και εσωτερικό μήνυμα. Η πρώτη θεμελιώδης δοκιμασία ήλθε την άνοιξη του 2024 με το εξωτερικό όραμα του αντιχρίστου, όπως παριστάνεται στο Daniel 11:14.

And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

Καὶ ἐν τοῖς καιροῖς ἐκείνοις πολλοὶ θέλουσιν ἐπαναστατῆσαι ἐναντίον τοῦ βασιλέως τοῦ νότου· καὶ οἱ λῃσταὶ τοῦ λαοῦ σου θέλουσιν ὑψωθῆ, διὰ νὰ στηρίξωσι τὴν ὅρασιν· ἀλλὰ θέλουσι πέσει. Δανιήλ 11:14.

The previous verse introduced Panium, and the testimony of Panium continues through to verse fifteen.

Ο προηγούμενος στίχος εισήγαγε το Πανίον, και η μαρτυρία του Πανίου συνεχίζεται έως τον δέκατο πέμπτο στίχο.

For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

Διότι ο βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ θέλει ἐπιστρέψει καὶ θέλει παρατάξει πλῆθος μεγαλύτερον τοῦ προτέρου, καὶ βεβαίως θέλει ἐλθεῖ μετὰ τινὰ ἔτη μετὰ μεγάλης στρατιᾶς καὶ μετὰ πολλῶν πλούτων. Δανιήλ 11:13.

The king of the north in verses ten through fifteen is the proxy power of the papacy, who was represented by Ronald Reagan in verse ten when the wall of the iron curtain was removed as typified by the fall of the Berlin Wall on November 9, 1989. Verse sixteen marks the removal of the wall of separation of church and state at the Sunday law. Verse eleven and twelve represent the Ukrainian war that began in 2014, and verse thirteen is identifying the election of 2024, when Trump, the eighth president since Reagan, who is also the eighth president who is of the seven previous presidents, “returns” with more power, for when he returns he “shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years.” The “certain years” are the four years of Joe Biden.

Ο βασιλεύς του βορρᾶ στα εδάφια δέκα έως δεκαπέντε είναι η πληρεξούσια δύναμη του παπισμού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον Ronald Reagan στο εδάφιο δέκα, όταν αφαιρέθηκε το τείχος του σιδηρού παραπετάσματος, όπως προτυπώθηκε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου 1989. Το εδάφιο δεκαέξι σηματοδοτεί την απομάκρυνση του τείχους του χωρισμού μεταξύ εκκλησίας και κράτους κατά τον νόμο της Κυριακής. Τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα αντιπροσωπεύουν τον ουκρανικό πόλεμο που άρχισε το 2014, και το εδάφιο δεκατρία προσδιορίζει την εκλογή του 2024, όταν ο Trump, ο όγδοος πρόεδρος μετά τον Reagan, ο οποίος είναι επίσης ο όγδοος πρόεδρος εκ των επτά προηγουμένων προέδρων, «επιστρέφει» με μεγαλύτερη δύναμη, διότι όταν επιστρέψει «θέλει εκστρατεύσει με πλήθος μεγαλύτερον του προτέρου, και βεβαίως θέλει ελθεί μετά τινα έτη». Τα «τινα έτη» είναι τα τέσσερα έτη του Joe Biden.

After 2024, in agreement with verse thirteen, Rome will insert itself into the prophetic history of Panium. May 8, 2025 the first pope from the spiritual glorious land was selected and He chose the name of Leo, that carries with it many significant prophetic characteristics. Then in verse fifteen the battle is engaged.

Μετά το 2024, σε συμφωνία με το εδάφιο δεκατρία, η Ρώμη θα εισέλθει στην προφητική ιστορία του Πανίου. Στις 8 Μαΐου 2025 επελέγη ο πρώτος πάπας από την πνευματική ένδοξη γη, και επέλεξε το όνομα Λέων, το οποίο φέρει μαζί του πολλά σημαντικά προφητικά χαρακτηριστικά. Κατόπιν, στο εδάφιο δεκαπέντε, η μάχη αρχίζει.

So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ θὰ ἔλθῃ, καὶ θὰ ἐπιχώσῃ προχώματα, καὶ θὰ κυριεύσῃ τὰ ὀχυρώτατα τῶν πόλεων· καὶ οἱ βραχίονες τοῦ νότου δὲν θὰ ἀντισταθοῦν, οὔτε ὁ ἐκλεκτὸς λαός αὐτοῦ, οὔτε θὰ ὑπάρχῃ δύναμις διὰ νὰ ἀντισταθῇ. Δανιήλ 11:15.

The battle of Panium is engaged in verse fifteen and the earth-beast represented by Donald Trump will defeat the kingdom of the south. The king of the south in verse eleven began a war with Ukraine, the papacy’s proxy power who was financed and supported by the papacy’s proxy power of verse ten—the United States. The king of the south would be victorious in the battle of Raphia, but in the aftermath of the victory the progressive dissolution which is always associated with the demise of a dragon kingdom of the south, leaves the king of the south in an extremely vulnerable position as the king of the north returns, stronger than ever and prepares for the battle of Panium. Russia and Putin are the king of the south when the United States initiated the Ukrainian War in 2014. In 2022 the invasion began and blood began to flow. In 2024 the king of the north returned.

Η μάχη του Πανείου τίθεται σε εξέλιξη στο εδάφιο δεκαπέντε, και το θηρίο της γης, το οποίο αντιπροσωπεύεται από τον Donald Trump, θα νικήσει το βασίλειο του νότου. Ο βασιλιάς του νότου στο εδάφιο ένδεκα άρχισε πόλεμο με την Ουκρανία, την αντιπρόσωπη δύναμη του παπισμού, η οποία χρηματοδοτήθηκε και υποστηρίχθηκε από την αντιπρόσωπη δύναμη του παπισμού του εδαφίου δέκα—τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο βασιλιάς του νότου θα ήταν νικηφόρος στη μάχη της Ραφίας, αλλά, στον απόηχο της νίκης, η προοδευτική διάλυση, η οποία συνδέεται πάντοτε με την παρακμή ενός δράκοντος-βασιλείου του νότου, αφήνει τον βασιλιά του νότου σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση, καθώς ο βασιλιάς του βορρά επιστρέφει, ισχυρότερος από ποτέ, και προετοιμάζεται για τη μάχη του Πανείου. Η Ρωσία και ο Putin είναι ο βασιλιάς του νότου όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαινίασαν τον Ουκρανικό Πόλεμο το 2014. Το 2022 άρχισε η εισβολή και το αίμα άρχισε να ρέει. Το 2024 ο βασιλιάς του βορρά επέστρεψε.

Peter is at Caesarea Philippi, which is the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry. Peter, like unto Elijah and the Millerites as represented by Litch and Snow has previously set forth a prediction of a closed door and Islam. Its fulfillment identifies the distinction between the true and false latter rain messages, and the true and false messengers. Peter’s message is the corrected message of Nashville and Islam, and when he is standing in Caesarea Philippi, he is standing at Panium, the battle that leads to the Sunday law of verse sixteen. The fulfillment of Peter’s prediction identifies the beginning of the proclamation of the Midnight Cry, when Islam is loosed, which is also, line upon line when the battle of Panium arrives.

Ο Πέτρος βρίσκεται στην Καισάρεια Φιλίππου, πράγμα που αποτελεί την αρχή της διακήρυξης του αγγέλματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Ο Πέτρος, όμοια με τον Ηλία και τους Μιλλερίτες, όπως εκπροσωπούνται από τον Litch και τον Snow, είχε προηγουμένως εκθέσει μια πρόρρηση περί κλειστής θύρας και Ισλάμ. Η εκπλήρωσή της προσδιορίζει τη διάκριση μεταξύ των αληθινών και ψευδών αγγελμάτων της όψιμης βροχής, και των αληθινών και ψευδών αγγελιοφόρων. Το άγγελμα του Πέτρου είναι το διορθωμένο άγγελμα του Nashville και του Ισλάμ, και όταν στέκεται στην Καισάρεια Φιλίππου, στέκεται στο Πάνειον, τη μάχη που οδηγεί στον νόμο της Κυριακής του εδαφίου δεκαέξι. Η εκπλήρωση της πρόρρησης του Πέτρου προσδιορίζει την αρχή της διακήρυξης της Κραυγής του Μεσονυκτίου, όταν το Ισλάμ λύεται, πράγμα που είναι επίσης, γραμμή επάνω σε γραμμή, όταν φθάνει η μάχη του Πάνειου.

The Vision of Daniel ten

Το Όραμα του Δανιήλ δέκα

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is a warning message, and also a call to a holy convocation. It also is the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes. The first foundational external testing vision of antichrist arrived in the spring of 2024, and the second internal testing vision of Christ, as represented in Daniel 10 arrived in 2026.

Η εορτή των σαλπίγγων αντιπροσωπεύει την έβδομη σάλπιγγα, η οποία είναι το τρίτο οὐαί, το οποίο είναι το Ισλάμ. Η σάλπιγγα είναι μήνυμα προειδοποιήσεως, και επίσης κάλεσμα σε ἁγία σύναξη. Είναι επίσης η λυδία λίθος που αρχίζει όταν ολοκληρώνεται η δοκιμασία των τριάντα ημερών του δευτέρου ναού. Το πρώτο θεμελιώδες εξωτερικό οραματικό δοκίμιο του αντιχρίστου ήλθε την άνοιξη του 2024, και το δεύτερο εσωτερικό οραματικό δοκίμιο του Χριστού, όπως παρίσταται στο Daniel 10, ήλθε το 2026.

Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

Κατόπιν ύψωσα τους οφθαλμούς μου και είδα, και ιδού, κάποιος άνδρας ενδεδυμένος λινά, του οποίου η οσφύς ήτο περιεζωσμένη με καθαρό χρυσίον του Ουφάζ· και το σώμα αυτού ήτο ως χρυσόλιθος, και το πρόσωπον αυτού ως όψις αστραπής, και οι οφθαλμοί αυτού ως λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονες αυτού και οι πόδες αυτού ως εις χρώμα χαλκού πεπυρωμένου, και η φωνή των λόγων αυτού ως φωνή πλήθους.

And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.

Και εγώ, ο Δανιήλ, μόνος είδα την όραση· διότι οι άνδρες που ήσαν μαζί μου δεν είδαν την όραση· αλλά μεγάλος τρόμος έπεσε επ’ αυτούς, ώστε έφυγαν να κρυφθούν.

Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀφέθην μόνος, καὶ εἶδον τὴν μεγάλην ταύτην ὅρασιν, καὶ δὲν ἀπέμεινεν ἐν ἐμοὶ οὐδεμία δύναμις· διότι ἡ εὐπρέπειά μου μετεστράφη ἐν ἐμοὶ εἰς φθοράν, καὶ δὲν διετήρησα οὐδεμίαν δύναμιν.

Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground.

Ἄκουσα δὲ τὴ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ· καὶ ὅτε ἤκουσα τὴ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ, ἔπεσα εἰς βαθὺν ὕπνον ἐπὶ πρόσωπόν μου, μετὰ τοῦ προσώπου μου πρὸς τὴν γῆν.

And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb.

Καὶ ἰδού, χείρ με ἥγγισε, ἥτις με ἔστησε ἐπὶ τῶν γονάτων μου καὶ ἐπὶ τῶν παλαμῶν τῶν χειρῶν μου. Καὶ εἶπέν μοι· Δανιήλ, ἀνήρ σφόδρα ἀγαπητός, νόησον τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους λαλῶ πρὸς σέ, καὶ στῆθι ὀρθός· διότι πρὸς σὲ ἀπεστάλην τώρα. Καὶ ἐνῷ ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ τοῦτον τὸν λόγον, ἐστάθην τρέμων. Τότε εἶπέ μοι· Μὴ φοβοῦ, Δανιήλ· διότι ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας καθ’ ἣν ἔδωκας τὴν καρδίαν σου εἰς τὸ νὰ ἐννοήσῃς καὶ νὰ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ σου, οἱ λόγοι σου ἠκούσθησαν, καὶ ἐγὼ ἦλθον διὰ τοὺς λόγους σου. Ἀλλ’ ὁ ἄρχων τῆς βασιλείας τῆς Περσίας ἀντέστη εἰς ἐμὲ εἴκοσι μίαν ἡμέρας· ἀλλ’ ἰδού, Μιχαήλ, εἷς τῶν πρώτων ἀρχόντων, ἦλθε νὰ μὲ βοηθήσῃ· καὶ ἐγὼ ἔμεινα ἐκεῖ μετὰ τῶν βασιλέων τῆς Περσίας. Τώρα δὲ ἦλθον διὰ νὰ σὲ κάμω νὰ ἐννοήσῃς ἐκεῖνα ποὺ θὰ συμβοῦν εἰς τὸν λαόν σου ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις· διότι τὸ ὅραμα εἶναι ἔτι διὰ πολλὰς ἡμέρας. Καὶ ἐνῷ ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ τοιούτους λόγους, ἔστρεψα τὸ πρόσωπόν μου πρὸς τὴν γῆν, καὶ ἐσιώπησα.

And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.

Καὶ ἰδού, ένας όμοιος με ομοίωμα υιών ανθρώπων άγγιξε τα χείλη μου· τότε άνοιξα το στόμα μου και μίλησα και είπα προς εκείνον που στεκόταν ενώπιόν μου· Κύριέ μου, εξαιτίας της οράσεως με κατέλαβαν οι οδύνες μου, και δεν μου απέμεινε καμία δύναμη. Διότι πώς δύναται ο δούλος του κυρίου μου τούτου να ομιλήσει με τον κύριό μου τούτον; επειδή, όσον αφορά εμένα, ευθύς δεν απέμεινε δύναμη μέσα μου, ούτε πνοή απέμεινε σε μένα.

Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:5–19.

Κατόπιν ήλθε πάλιν και με ήγγισε κάποιος όμοιος κατά την όψιν με άνθρωπο, και με ενίσχυσε, και είπε: Άνθρωπε σφόδρα αγαπητέ, μη φοβού· ειρήνη εις σέ· ανδρίζου, ναι, ανδρίζου. Και όταν ελάλησε προς εμέ, ενισχύθηκα και είπα: Ας λαλήσει ο κύριός μου· διότι με ενίσχυσες. Δανιήλ 10:5–19.

Daniel on the twenty-second day, sees the vision of the heavenly High Priest in the latter days. The vision of Rome establishing the vision was the foundational and alpha test of 2024, and the vision of Christ is the temple test. It produces a separation of the class who flee from Daniel and hide. That class hides under lies and falsehoods, and for this reason they receive strong delusion.

Ο Δανιήλ, κατά την εικοστή δεύτερη ημέρα, βλέπει το όραμα του ουράνιου Αρχιερέα στις έσχατες ημέρες. Το όραμα της Ρώμης που καθιερώνει το όραμα υπήρξε η θεμελιώδης και άλφα δοκιμασία του 2024, και το όραμα του Χριστού είναι η δοκιμασία του ναού. Αυτό επιφέρει διαχωρισμό της τάξεως εκείνης που φεύγει από τον Δανιήλ και κρύπτεται. Η τάξη αυτή κρύπτεται υπό ψεύδη και αναλήθειες, και γι’ αυτόν τον λόγο λαμβάνει ισχυρή πλάνη.

Daniel is then touched three times, the first by Gabriel then by Christ and then a third time by Gabriel. In the Most Holy Place, when Daniel is touched three times he is portraying a strengthening, for it begins with him having no strength when he saw the vision, but by the third touch he is ultimately strengthened. He is strengthened to understand what shall befall God’s people in the latter days. The prophetic message of what befalls God’s people in the latter days is the message represented within the parable of the ten virgins.

Κατόπιν ο Δανιήλ αγγίζεται τρεις φορές, πρώτα από τον Γαβριήλ, έπειτα από τον Χριστό, και κατόπιν τρίτη φορά από τον Γαβριήλ. Στα Άγια των Αγίων, όταν ο Δανιήλ αγγίζεται τρεις φορές, τούτο απεικονίζει ενδυνάμωση, διότι αρχίζει χωρίς καμία δύναμη όταν είδε το όραμα, αλλά με το τρίτο άγγιγμα τελικώς ενδυναμώνεται. Ενδυναμώνεται ώστε να κατανοήσει τι θα συμβεί στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Το προφητικό μήνυμα περί εκείνων που θα συμβούν στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι το μήνυμα που παριστάνεται μέσα στην παραβολή των δέκα παρθένων.

Daniel begins with no strength, for the looking glass vision of Christ left him with no strength, but by the end of the three touches he is strengthened, and the command to “be strong, yea, be strong,” is a doubling, which marks the second angel or the second test. The second test is the temple test where God’s people are strengthened to proclaim the message of the Midnight Cry when the Exeter camp meeting ends. That test is the temple test where the cap stone, that was the foundation and corner stone becomes the marvelous capstone of the temple, thus marking its completion. Daniel is strengthened on the twenty-second day, when he enters the Most Holy Place by faith. When he does Gabriel touches him, then Christ touches him and then Gabriel touches him again. Daniel is therefore strengthened to proclaim the message in the Most Holy Place where he sees Christ between two angels, and the place in the Most Holy Place where Christ is in the middle is the mercy seat with the two covering cherubs looking to the ark that is illuminated from the light of the Shekinah glory of Christ seated upon His throne. The vision of Daniel ten is prophetically structured with Daniel looking upon the glory of Christ as the Shekinah upon the throne of the mercy seat, while the two covering cherubs gaze into the ark!

Ο Δανιήλ αρχίζει χωρίς δύναμη, διότι το όραμα τού κατόπτρου του Χριστού τον άφησε χωρίς δύναμη· αλλά έως το τέλος των τριών αγγιγμάτων ενδυναμώνεται, και η προσταγή «ισχύεις, ναι, ισχύεις» αποτελεί διπλασιασμό, ο οποίος σηματοδοτεί τον δεύτερο άγγελο ή τη δεύτερη δοκιμασία. Η δεύτερη δοκιμασία είναι η δοκιμασία του ναού, όπου ο λαός του Θεού ενδυναμώνεται για να διακηρύξει το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου όταν λήγει η συγκέντρωση του στρατοπέδου στο Exeter. Εκείνη η δοκιμασία είναι η δοκιμασία του ναού, όπου ο ακρογωνιαίος λίθος της κορυφής, ο οποίος ήταν το θεμέλιο και ο ακρογωνιαίος λίθος, γίνεται ο θαυμαστός λίθος της κορυφής του ναού, σηματοδοτώντας έτσι την ολοκλήρωσή του. Ο Δανιήλ ενδυναμώνεται κατά την εικοστή δεύτερη ημέρα, όταν εισέρχεται δια της πίστεως στα Άγια των Αγίων. Όταν το πράττει αυτό, ο Γαβριήλ τον αγγίζει, έπειτα ο Χριστός τον αγγίζει και κατόπιν ο Γαβριήλ τον αγγίζει πάλι. Ο Δανιήλ, επομένως, ενδυναμώνεται ώστε να διακηρύξει το μήνυμα μέσα στα Άγια των Αγίων, όπου βλέπει τον Χριστό μεταξύ δύο αγγέλων, και ο τόπος μέσα στα Άγια των Αγίων όπου ο Χριστός βρίσκεται στο μέσον είναι το ιλαστήριο, με τα δύο επισκιάζοντα χερουβίμ να ατενίζουν προς την κιβωτό, η οποία φωτίζεται από το φως της δόξης της Σεχινά του Χριστού, καθήμενου επί του θρόνου Του. Το όραμα του Δανιήλ δέκα είναι προφητικώς δομημένο, με τον Δανιήλ να ατενίζει τη δόξα του Χριστού ως τη Σεχινά επάνω στον θρόνο του ιλαστηρίου, ενώ τα δύο επισκιάζοντα χερουβίμ ατενίζουν μέσα στην κιβωτό!

Before the feast of trumpets Elijah claims his message of rain is the only message of rain that is of the Lord, and he sets forth a prediction that reaches its conclusion with a demonstration which proves who is or is not the messenger and what is or what isn’t the message. For three and a half years before Carmel king Ahab was searching for Elijah, for there is a period of controversy that precedes Carmel. Mount Carmel is simply the litmus test where character is manifested. The same period in Millerite history contained the same witness, as those who hated the message shut the faithful out of the churches and the faithful thereafter raised a message calling people out of the fallen former covenant people who were being passed by.

Πριν από τη γιορτή των σαλπίγγων, ο Ηλίας διακηρύσσει ότι το μήνυμά του περί βροχής είναι το μόνο μήνυμα βροχής που είναι από τον Κύριο, και προβάλλει μια προφητεία η οποία καταλήγει στην εκπλήρωσή της με μια επίδειξη που αποδεικνύει ποιος είναι ή ποιος δεν είναι ο αγγελιοφόρος και τι είναι ή τι δεν είναι το μήνυμα. Επί τριάμισι έτη πριν από το Κάρμηλο, ο βασιλιάς Αχαάβ αναζητούσε τον Ηλία, διότι υπάρχει μια περίοδος διαμάχης που προηγείται του Καρμήλου. Το Όρος Κάρμηλος είναι απλώς η λυδία λίθος όπου ο χαρακτήρας φανερώνεται. Η ίδια περίοδος στη Μιλλεριτική ιστορία περιείχε την ίδια μαρτυρία, καθώς εκείνοι που μισούσαν το μήνυμα απέκλεισαν τους πιστούς από τις εκκλησίες, και οι πιστοί κατόπιν ύψωσαν ένα μήνυμα που καλούσε τους ανθρώπους να εξέλθουν από τον πεπτωκότα πρώην λαό της διαθήκης, ο οποίος παραμεριζόταν.

Peter is at the Pentecostal Sunday law proclaiming the message of Joel, which means Peter is proclaiming the same message when the period of the Midnight Cry begins at the end of the Exeter camp meeting, which began when the prediction of Peter had been corrected as was Snow and Litch’s messages. A controversy always precedes the fulfillment of the prediction. The controversy therefore begins before the fulfillment of the prediction.

Ο Πέτρος βρίσκεται στον Πεντηκοστιανό κυριακάτικο νόμο διακηρύττοντας το μήνυμα του Ιωήλ, πράγμα που σημαίνει ότι ο Πέτρος διακηρύττει το ίδιο μήνυμα όταν αρχίζει η περίοδος της Κραυγής του Μεσονυκτίου στο τέλος της συγκεντρώσεως του στρατοπέδου του Exeter, η οποία άρχισε όταν η πρόβλεψη του Πέτρου είχε διορθωθεί, όπως είχαν διορθωθεί και τα μηνύματα του Snow και του Litch. Μία αντιλογία προηγείται πάντοτε της εκπληρώσεως της προφητείας. Η αντιλογία, επομένως, αρχίζει πριν από την εκπλήρωση της προφητείας.

The message that causes anxiety for Ahab, Jezebel and her prophets, and the quibbling Jews of Christ day, and the fallen Protestants of Millerite history is identified by Peter as the book of Joel. Before the third litmus test that is marked by the loosing of the ass, Peter’s message is attacked by Laodicean Adventism, and Peter responds to the resistance by identifying that the messengers are not drunk, they are simply a fulfillment of Joel’s three chapters. Joel’s three chapters begin with a scathing condemnation of Laodicean Adventism. When the message reaches the ears of those who are drunken with strong drink they will respond. They confronted Christ as He descended the mount on His way to Jerusalem, and they confronted Him again in Jerusalem.

Το μήνυμα που προκαλεί ανησυχία στον Αχαάβ, την Ιεζάβελ και τους προφήτες της, καθώς και στους φιλονικούντες Ιουδαίους των ημερών του Χριστού, και στους πεπτωκότες Προτεστάντες της Μιλλεριτικής ιστορίας, προσδιορίζεται από τον Πέτρο ως το βιβλίο του Ιωήλ. Πριν από την τρίτη λυδία λίθο, η οποία σημειώνεται από το λύσιμο του όνου, το μήνυμα του Πέτρου προσβάλλεται από τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό, και ο Πέτρος ανταποκρίνεται στην αντίσταση προσδιορίζοντας ότι οι αγγελιοφόροι δεν είναι μεθυσμένοι, αλλά είναι απλώς εκπλήρωση των τριών κεφαλαίων του Ιωήλ. Τα τρία κεφάλαια του Ιωήλ αρχίζουν με μία δριμεία καταδίκη του Λαοδικειακού Αντβεντισμού. Όταν το μήνυμα φθάσει στα αυτιά εκείνων που είναι μεθυσμένοι από σίκερα, θα ανταποκριθούν. Αντιμετώπισαν τον Χριστό καθώς κατέβαινε από το όρος καθ’ οδόν προς την Ιερουσαλήμ, και Τον αντιμετώπισαν ξανά στην Ιερουσαλήμ.

The ass is loosed, the entry begins; the quibbling Jews want the message silenced. Jesus continues and then stops and weeps over the Adventism’s last day of probationary time. Then in Jerusalem another confrontation with the Jews who wish the people to cease their message. When the sun went down that day, probation for the Jewish nation reached another step. The progression of resistance continues to the death of the cross, and it began in earnest with the resurrection of Lazarus, which marked the arrival of the second angel and the tarrying time.

Το υποζύγιο λύεται, η είσοδος αρχίζει· οι σχολαστικίζοντες Ιουδαίοι θέλουν να φιμωθεί το μήνυμα. Ο Ιησούς συνεχίζει και έπειτα σταματά και κλαίει για την τελευταία ημέρα του δοκιμαστικού χρόνου του Αντβεντισμού. Έπειτα, στην Ιερουσαλήμ, ακολουθεί άλλη μία αντιπαράθεση με τους Ιουδαίους, οι οποίοι επιθυμούν ο λαός να παύσει το μήνυμά του. Όταν ο ήλιος έδυσε εκείνη την ημέρα, η δοκιμαστική περίοδος για το ιουδαϊκό έθνος έφθασε σε ένα ακόμη στάδιο. Η εξέλιξη της αντιστάσεως συνεχίζεται έως τον θάνατο του σταυρού, και άρχισε με πλήρη ένταση με την ανάσταση του Λαζάρου, η οποία σήμανε την άφιξη του δευτέρου αγγέλου και του χρόνου της καθυστερήσεως.

“Bethany was so near Jerusalem that the news of the raising of Lazarus was soon carried to the city. Through spies who had witnessed the miracle the Jewish rulers were speedily in possession of the facts. A meeting of the Sanhedrin was at once called to decide as to what should be done. Christ had now fully made manifest His control of death and the grave. That mighty miracle was the crowning evidence offered by God to men that He had sent His Son into the world for their salvation. It was a demonstration of divine power sufficient to convince every mind that was under the control of reason and enlightened conscience. Many who witnessed the resurrection of Lazarus were led to believe on Jesus. But the hatred of the priests against Him was intensified. They had rejected all lesser evidence of His divinity, and they were only enraged at this new miracle. The dead had been raised in the full light of day, and before a crowd of witnesses. No artifice could explain away such evidence. For this very reason the enmity of the priests grew deadlier. They were more than ever determined to put a stop to Christ’s work.

Η Βηθανία ήταν τόσο κοντά στην Ιερουσαλήμ, ώστε η είδηση για την ανάσταση του Λαζάρου μεταφέρθηκε σύντομα στην πόλη. Μέσω κατασκόπων που είχαν γίνει μάρτυρες του θαύματος, οι Ιουδαίοι άρχοντες έλαβαν γρήγορα γνώση των γεγονότων. Συγκλήθηκε αμέσως συνεδρίαση του Συνεδρίου, για να αποφασιστεί τι έπρεπε να γίνει. Ο Χριστός είχε τώρα καταστήσει πλήρως φανερή την εξουσία Του επάνω στον θάνατο και στον τάφο. Εκείνο το μέγα θαύμα ήταν η κορυφαία απόδειξη που προσέφερε ο Θεός στους ανθρώπους ότι είχε αποστείλει τον Υιό Του στον κόσμο για τη σωτηρία τους. Ήταν μια εκδήλωση θείας δυνάμεως, επαρκής για να πείσει κάθε νου που βρισκόταν υπό την καθοδήγηση της λογικής και της φωτισμένης συνειδήσεως. Πολλοί από εκείνους που έγιναν μάρτυρες της αναστάσεως του Λαζάρου οδηγήθηκαν να πιστεύσουν στον Ιησού. Αλλά το μίσος των ιερέων εναντίον Του εντάθηκε. Είχαν απορρίψει κάθε προγενέστερη απόδειξη της θεότητάς Του, και το νέο αυτό θαύμα δεν έκανε παρά να τους εξαγριώσει περισσότερο. Ο νεκρός είχε αναστηθεί στο πλήρες φως της ημέρας και ενώπιον πλήθους μαρτύρων. Καμία πανουργία δεν μπορούσε να αναιρέσει μια τέτοια απόδειξη. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο η έχθρα των ιερέων έγινε πιο θανατηφόρα. Ήσαν περισσότερο αποφασισμένοι από ποτέ να θέσουν τέρμα στο έργο του Χριστού.

“The Sadducees, though not favorable to Christ, had not been so full of malignity toward Him as were the Pharisees. Their hatred had not been so bitter. But they were now thoroughly alarmed. They did not believe in a resurrection of the dead. Producing so-called science, they had reasoned that it would be an impossibility for a dead body to be brought to life. But by a few words from Christ their theory had been overthrown. They were shown to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They could see no possibility of removing the impression made on the people by the miracle. How could men be turned away from Him who had prevailed to rob the grave of its dead? Lying reports were put in circulation, but the miracle could not be denied, and how to counteract its effect they knew not. Thus far the Sadducees had not encouraged the plan of putting Christ to death. But after the resurrection of Lazarus they decided that only by His death could His fearless denunciations against them be stopped.” The Desire of Ages, 537.

«Οι Σαδδουκαίοι, αν και δεν ήσαν ευνοϊκά διακείμενοι προς τον Χριστό, δεν ήσαν τόσο γεμάτοι κακία εναντίον Του όσο οι Φαρισαίοι. Το μίσος τους δεν είχε υπάρξει τόσο πικρό. Αλλά τώρα είχαν καταληφθεί από πλήρη ανησυχία. Δεν επίστευαν στην ανάσταση των νεκρών. Προβάλλοντας τη λεγόμενη επιστήμη, είχαν συλλογισθεί ότι θα ήταν αδύνατον ένα νεκρό σώμα να επανέλθει στη ζωή. Αλλά με λίγα λόγια από τον Χριστό η θεωρία τους είχε ανατραπεί. Αποδείχθηκε ότι αγνοούσαν τόσο τις Γραφές όσο και τη δύναμη του Θεού. Δεν έβλεπαν καμιά δυνατότητα να εξαλείψουν την εντύπωση που είχε προκληθεί στον λαό από το θαύμα. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να απομακρυνθούν από Εκείνον που είχε κατορθώσει να αφαιρέσει από τον τάφο τους νεκρούς του; Κυκλοφόρησαν ψευδείς αναφορές, αλλά το θαύμα δεν μπορούσε να αρνηθεί, και δεν ήξεραν πώς να εξουδετερώσουν την επίδρασή του. Μέχρι τότε οι Σαδδουκαίοι δεν είχαν ενθαρρύνει το σχέδιο να θανατωθεί ο Χριστός. Αλλά μετά την ανάσταση του Λαζάρου αποφάσισαν ότι μόνο με τον θάνατό Του μπορούσαν να ανακοπούν οι άφοβες καταγγελίες Του εναντίον τους». Η Ζωή του Χριστού, 537.

Lazarus’s death marked the beginning of the four days that Jesus tarried. His death represented the arrival of the second angel, that marks the beginning of the tarrying time. His resurrection marks the resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11. His resurrection marks the resurrection of Ezekiel’s dead dry bones. His resurrection was typified by the creation of Adam, which consisted of humanity, represented by clay, being combined with Divinity, represented by the breath of life.

Ο θάνατος του Λαζάρου σηματοδότησε την αρχή των τεσσάρων ημερών κατά τις οποίες ο Ιησούς καθυστέρησε. Ο θάνατός του αντιπροσώπευε την άφιξη του δεύτερου αγγέλου, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη του χρόνου της καθυστέρησης. Η ανάστασή του σηματοδοτεί την ανάσταση των δύο μαρτύρων στις 31 Δεκεμβρίου 2023, είκοσι δύο έτη μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η ανάστασή του σηματοδοτεί την ανάσταση των νεκρών ξηρών οστών του Ιεζεκιήλ. Η ανάστασή του προτυπώθηκε από τη δημιουργία του Αδάμ, η οποία συνίστατο στη συνένωση της ανθρωπότητας, η οποία παριστάνεται από τον πηλό, με τη Θεότητα, η οποία παριστάνεται από την πνοή της ζωής.

“The priests and rulers of the Jews hated Jesus; but multitudes thronged to listen to His words of wisdom and to witness His mighty works. The people were stirred with the deepest interest and anxiously followed Jesus to hear the instructions of this wonderful teacher. Many of the rulers believed on Him, but dared not confess their faith lest they should be put out of the synagogue. The priests and elders decided that something must be done to draw the attention of the people from Jesus. They feared that all men would believe on Him. They could see no safety for themselves. They must lose their position or put Jesus to death. And after they should put Him to death, there would still be those who were living monuments of His power. Jesus had raised Lazarus from the dead, and they feared that if they should kill Jesus, Lazarus would testify of His mighty power. The people were flocking to see him who was raised from the dead, and the rulers determined to slay Lazarus also, and put down the excitement. Then they would turn the people to the traditions and doctrines of men, to tithe mint and rue, and again have influence over them. They agreed to take Jesus when He was alone; for if they should attempt to take Him in a crowd, when the minds of the people were all interested in Him, they would be stoned.” Early Writings, 165.

«Οι ιερείς και οι άρχοντες των Ιουδαίων μισούσαν τον Ιησού· αλλά πλήθη συνέρρεαν για να ακούσουν τα λόγια της σοφίας Του και να γίνουν μάρτυρες των θαυμαστών έργων Του. Ο λαός είχε διεγερθεί με το βαθύτερο ενδιαφέρον και ακολουθούσε με αγωνία τον Ιησού, για να ακούσει τις διδασκαλίες αυτού του θαυμαστού Διδασκάλου. Πολλοί από τους άρχοντες πίστεψαν σ’ Αυτόν, αλλά δεν τολμούσαν να ομολογήσουν την πίστη τους, μήπως αποβληθούν από τη συναγωγή. Οι ιερείς και οι πρεσβύτεροι αποφάσισαν ότι κάτι έπρεπε να γίνει, ώστε να αποσπάσουν την προσοχή του λαού από τον Ιησού. Φοβούνταν ότι όλοι θα πίστευαν σ’ Αυτόν. Δεν έβλεπαν καμία ασφάλεια για τον εαυτό τους. Έπρεπε είτε να χάσουν τη θέση τους είτε να θανατώσουν τον Ιησού. Και αφού Τον θανατώσουν, θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν εκείνοι που θα ήσαν ζωντανά μνημεία της δύναμής Του. Ο Ιησούς είχε αναστήσει τον Λάζαρο από τους νεκρούς, και φοβούνταν ότι, αν θανάτωναν τον Ιησού, ο Λάζαρος θα μαρτυρούσε για τη θαυμαστή δύναμή Του. Ο λαός συνέρρεε για να δει εκείνον που είχε αναστηθεί από τους νεκρούς, και οι άρχοντες αποφάσισαν να θανατώσουν και τον Λάζαρο, και να καταπνίξουν έτσι τον ενθουσιασμό. Τότε θα έστρεφαν τον λαό στις παραδόσεις και τις διδασκαλίες των ανθρώπων, στο να αποδεκατίζουν τον δυόσμο και το πήγανο, και πάλι θα ασκούσαν επιρροή επάνω τους. Συμφώνησαν να συλλάβουν τον Ιησού όταν θα ήταν μόνος· διότι, αν επιχειρούσαν να Τον συλλάβουν μέσα στο πλήθος, ενώ η διάνοια του λαού ήταν ολόκληρη στραμμένη σ’ Αυτόν, θα λιθοβολούνταν.» Early Writings, 165.

On July 18, 2020 the two witnesses of Revelation were slain and the second angel and tarrying time arrived. December 31, 2023 the two step resurrection process began. The first step was the foundation; the second step was the erection of the temple upon the foundation. The Laodicean Seventh-day Adventist church hated the message from the time it was born in 1989, and they hate it still. Now that the hated witnesses they thought were dead, are alive again; they will hate the message even more. They will argue about the prediction of July 18, 2020 with a venom that the Jews had for the resurrection of Lazarus. In the history of the temple test, Peter will answer their erroneous charges by pointing to the book of Joel as the answer to all their lies.

Στις 18 Ιουλίου 2020 οι δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης θανατώθηκαν, και έφθασαν ο δεύτερος άγγελος και ο χρόνος της καθυστέρησης. Στις 31 Δεκεμβρίου 2023 άρχισε η διαδικασία της αναστάσεως σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο ήταν το θεμέλιο· το δεύτερο στάδιο ήταν η ανέγερση του ναού επάνω στο θεμέλιο. Η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας μίσησε το μήνυμα από τον καιρό που γεννήθηκε, το 1989, και εξακολουθεί ακόμη να το μισεί. Τώρα που οι μισητοί μάρτυρες, τους οποίους νόμιζαν νεκρούς, είναι πάλι ζωντανοί, θα μισήσουν το μήνυμα ακόμη περισσότερο. Θα αντιμάχονται την πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020 με δηλητήριο όμοιο με εκείνο που είχαν οι Ιουδαίοι για την ανάσταση του Λαζάρου. Στην ιστορία της δοκιμασίας του ναού, ο Πέτρος θα απαντήσει στις εσφαλμένες τους κατηγορίες, υποδεικνύοντας το βιβλίο του Ιωήλ ως την απάντηση σε όλα τα ψεύδη τους.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.