Those on the wrong side of this final controversy of the symbol of Rome lean upon a flawed application of a triple application of prophecy as they suggest that the three Rome’s are defined by the three Sunday laws of the years 321, 538 and the soon-coming Sunday law in the United States. In doing so they place an incorrect slant upon the rule and the prophetic history they select, as was also done in the controversy over the four insects of Joel. The four generations followed by four devouring insects in the first six verses of Joel address how God’s people are progressively decimated over four generations, and that the decimation was accomplished by Adventism’s acceptance of the theology of Rome and apostate Protestantism.
Όσοι βρίσκονται στη λανθασμένη πλευρά αυτής της τελικής διαμάχης σχετικά με το σύμβολο της Ρώμης στηρίζονται σε μια εσφαλμένη εφαρμογή μιας τριπλής εφαρμογής της προφητείας, καθώς υποστηρίζουν ότι οι τρεις Ρώμες προσδιορίζονται από τους τρεις νόμους της Κυριακής των ετών 321, 538 και του προσεχώς ερχόμενου νόμου της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τον τρόπο αυτό προσδίδουν εσφαλμένη χροιά στον κανόνα και στην προφητική ιστορία που επιλέγουν, όπως έγινε επίσης και στη διαμάχη περί των τεσσάρων εντόμων του Ιωήλ. Οι τέσσερις γενεές, ακολουθούμενες από τέσσερα καταβροχθίζοντα έντομα στα πρώτα έξι εδάφια του Ιωήλ, πραγματεύονται το πώς ο λαός του Θεού αποδεκατίζεται προοδευτικά μέσα σε τέσσερις γενεές, και ότι ο αποδεκατισμός αυτός επιτελέσθηκε μέσω της αποδοχής, εκ μέρους του Αντβεντισμού, της θεολογίας της Ρώμης και του αποστάτη Προτεσταντισμού.
In the current controversy those who attempt to employ the Sunday law to define the three Rome’s, avoid the truth that there are actually four Sunday laws that are identified in God’s prophetic word, and that the year 321 represents the soon-coming Sunday law in the United States, and the Sunday law of 538 typifies the Sunday law which is enforced upon all the nations of the world. Four Sunday laws does not identify three Sunday laws, especially when the third manifestation in a triple application of prophecy represents the final fulfillment. The soon-coming Sunday law in the United States is not the final Sunday law, it actually marks the beginning of a series of Sunday laws as each nation on the globe progressively accepts the mark of papal authority.
Στην παρούσα διαμάχη, όσοι επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τον νόμο της Κυριακής για να προσδιορίσουν τις τρεις Ρώμες, παραβλέπουν την αλήθεια ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν τέσσερις νόμοι της Κυριακής που προσδιορίζονται στον προφητικό λόγο του Θεού, και ότι το έτος 321 αντιπροσωπεύει τον επικείμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ο νόμος της Κυριακής του 538 προτυπώνει τον νόμο της Κυριακής που επιβάλλεται σε όλα τα έθνη του κόσμου. Τέσσερις νόμοι της Κυριακής δεν προσδιορίζουν τρεις νόμους της Κυριακής, ιδίως όταν η τρίτη εκδήλωση σε μια τριπλή εφαρμογή της προφητείας αντιπροσωπεύει την τελική εκπλήρωση. Ο επικείμενος νόμος της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ο τελικός νόμος της Κυριακής· στην πραγματικότητα, σηματοδοτεί την αρχή μιας σειράς νόμων της Κυριακής, καθώς κάθε έθνος της γης προοδευτικά αποδέχεται το σήμα της παπικής εξουσίας.
Those who were awakened in July 2023 are required to understand that the prophetic test that confronts them occurs during the outpouring of the Holy Spirit, and that during that outpouring one class is receiving the “oil,” and the other class is receiving “strong delusion.” The primary representation of those who receive strong delusion is represented in the very chapter where the expression strong delusion is located, and in that chapter the truth that is either loved or rejected is the truth which defines the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome.
Εκείνοι που αφυπνίσθηκαν τον Ιούλιο του 2023 οφείλουν να κατανοήσουν ότι η προφητική δοκιμασία που τους αντιμετωπίζει λαμβάνει χώρα κατά την έκχυση του Αγίου Πνεύματος, και ότι κατά τη διάρκεια εκείνης της εκχύσεως η μία τάξη λαμβάνει το «έλαιον», ενώ η άλλη τάξη λαμβάνει «ισχυράν πλάνην». Η κύρια παράσταση εκείνων που λαμβάνουν ισχυράν πλάνην παρουσιάζεται στο ίδιο ακριβώς κεφάλαιο όπου βρίσκεται η έκφραση «ισχυρὰ πλάνη», και στο κεφάλαιο εκείνο η αλήθεια, η οποία είτε αγαπάται είτε απορρίπτεται, είναι η αλήθεια που ορίζει την προφητική σχέση μεταξύ της ειδωλολατρικής Ρώμης και της παπικής Ρώμης.
The prophetic relationship between 321 and 538 is shown by the prophetic relationship between the church of Pergamos and the church of Thyatira. In the last days, pagan Rome, represented by 321 and Pergamos, is a symbol of the United States, and papal Rome, represented by 538 and Thyatira, is a symbol of Modern Rome.
Η προφητική σχέση μεταξύ του 321 και του 538 καταδεικνύεται από την προφητική σχέση μεταξύ της εκκλησίας της Περγάμου και της εκκλησίας των Θυατείρων. Στις έσχατες ημέρες, η ειδωλολατρική Ρώμη, η οποία αντιπροσωπεύεται από το 321 και την Πέργαμο, αποτελεί σύμβολο των Ηνωμένων Πολιτειών, και η παπική Ρώμη, η οποία αντιπροσωπεύεται από το 538 και τα Θυάτειρα, αποτελεί σύμβολο της Σύγχρονης Ρώμης.
The first Rome of 321 was a singular power state, and the second Rome of 538 was a dual power representing a combination of church and state with the church in control of the relationship. The third and final Rome, which is modern Rome, is a threefold power that consists of the dragon, the beast and the false prophet.
Η πρώτη Ρώμη του 321 ήταν ένα ενιαίο κράτος εξουσίας, και η δεύτερη Ρώμη του 538 ήταν μια διττή εξουσία, που αντιπροσώπευε έναν συνδυασμό εκκλησίας και κράτους, με την εκκλησία να ελέγχει τη μεταξύ τους σχέση. Η τρίτη και τελική Ρώμη, η οποία είναι η σύγχρονη Ρώμη, είναι μια τριπλή εξουσία που αποτελείται από τον δράκοντα, το θηρίο και τον ψευδοπροφήτη.
Paul taught that to not understand the prophetic and historic relationship of pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast) was to manifest a hatred of the truth which brought about strong delusion. All the prophets, including Paul were more specifically addressing the last days, so the relationship between the two powers in Paul’s history represents the relationship between the three powers of Modern Rome in the last days. To reject the prophetic relationship that “forms” the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days is to secure strong delusion for yourself.
Ο Παύλος δίδαξε ότι το να μη κατανοεί κανείς την προφητική και ιστορική σχέση της ειδωλολατρικής Ρώμης (του δράκοντος) και της παπικής Ρώμης (του θηρίου) συνιστούσε εκδήλωση μίσους προς την αλήθεια, η οποία επέφερε ισχυρή πλάνη. Όλοι οι προφήτες, συμπεριλαμβανομένου και του Παύλου, αναφέρονταν ειδικότερα στις έσχατες ημέρες· επομένως, η σχέση μεταξύ των δύο δυνάμεων στην ιστορική αφήγηση του Παύλου αντιπροσωπεύει τη σχέση μεταξύ των τριών δυνάμεων της Σύγχρονης Ρώμης κατά τις έσχατες ημέρες. Το να απορρίπτει κανείς την προφητική σχέση που «διαμορφώνει» την τριπλή ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη στις έσχατες ημέρες σημαίνει ότι εξασφαλίζει για τον εαυτό του ισχυρή πλάνη.
Uriah Smith’s private interpretation of the king of the north represented a “cause” that produced an “effect.” But the class that is on the wrong side of the controversies about Rome is specifically identified as being unable to reason from cause to effect. Smith did not see that his flawed application of the king of the north would produce a prophetic platform which would lead him to also misrepresent the sixth plague, where there is a warning to keep or lose the garment of Christ’s righteousness.
Η ιδιωτική ερμηνεία του Ουρία Σμιθ περί του βασιλέως του βορρά αντιπροσώπευε μία «αιτία» που παρήγαγε ένα «αποτέλεσμα». Αλλά η τάξη εκείνη που βρίσκεται στη λανθασμένη πλευρά των αντιπαραθέσεων σχετικά με τη Ρώμη προσδιορίζεται ρητώς ως ανίκανη να συλλογίζεται από την αιτία προς το αποτέλεσμα. Ο Σμιθ δεν διέκρινε ότι η εσφαλμένη εφαρμογή εκ μέρους του περί του βασιλέως του βορρά θα παρήγε μία προφητική πλατφόρμα, η οποία θα τον οδηγούσε επίσης να παρερμηνεύσει την έκτη πληγή, όπου υπάρχει προειδοποίηση να διατηρήσει κανείς ή να απολέσει το ένδυμα της δικαιοσύνης του Χριστού.
As with Paul’s emphasis in Second Thessalonians, John in chapter sixteen of Revelation and the sixth plague emphasizes the necessity of understanding who the three powers who lead the world to Armageddon are. Smith’s flawed application of the king of the north provides witness to an inability to rightly apply types and antitypes.
Όπως συμβαίνει με την έμφαση του Παύλου στη Β΄ Θεσσαλονικείς, έτσι και ο Ιωάννης στο δέκατο έκτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης και στην έκτη πληγή τονίζει την αναγκαιότητα να κατανοήσουμε ποίες είναι οι τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Η εσφαλμένη εφαρμογή εκ μέρους του Smith σχετικά με τον βασιλέα του βορρά μαρτυρεί αδυναμία ορθής εφαρμογής των τύπων και των αντιτύπων.
Smith could not, or would not, apply the principle so strongly set forth in the writings of Paul that the literal before the time-period of the cross represented the spiritual after the time-period of the cross. When this principle is carefully and correctly followed it is easily demonstrated that the “king of the north” is one of many symbols that represent the spiritual “king of the north” in the last days. Seventh-day Adventists above any other people should know that one of the primary structures that prophecy is based upon is the controversy between Christ and Satan. Christ is the true King of the north, and Satan has been attempting to manifest himself as the counterfeit king of the north.
Ο Smith δεν μπορούσε, ή δεν ήθελε, να εφαρμόσει την αρχή που εκτίθεται τόσο έντονα στα συγγράμματα του Παύλου, ότι το κυριολεκτικό πριν από τη χρονική περίοδο του σταυρού αντιπροσώπευε το πνευματικό μετά τη χρονική περίοδο του σταυρού. Όταν αυτή η αρχή ακολουθείται προσεκτικά και ορθά, αποδεικνύεται εύκολα ότι ο «βασιλιάς του βορρά» είναι ένα από τα πολλά σύμβολα που αντιπροσωπεύουν τον πνευματικό «βασιλιά του βορρά» στις έσχατες ημέρες. Οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, περισσότερο από κάθε άλλον λαό, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι μία από τις πρωταρχικές δομές πάνω στις οποίες βασίζεται η προφητεία είναι η διαμάχη μεταξύ του Χριστού και του Σατανά. Ο Χριστός είναι ο αληθινός Βασιλιάς του βορρά, και ο Σατανάς επιχειρεί να φανερωθεί ως ο παραχαραγμένος βασιλιάς του βορρά.
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalms 48:1–3.
Ωδή και Ψαλμός για τους υιούς Κορέ. Μέγας είναι ο Κύριος και άξιος μέγιστου αίνου στην πόλη του Θεού μας, στο όρος της αγιότητός του. Ωραίο στην τοποθεσία του, χαρά ολόκληρης της γης, είναι το όρος Σιών, στις πλευρές του βορρά, η πόλη του μεγάλου Βασιλέως. Ο Θεός είναι γνωστός στα παλάτιά της ως καταφύγιο. Ψαλμοί 48:1–3.
Satan’s efforts to counterfeit the true King of the north, includes employing the pope of Rome as his earthly representative. Satan is antichrist, and so is the pope of Rome, who is Satan’s proxy in his work of deception.
Οι προσπάθειες του Σατανά να παραποιήσει τον αληθινό βασιλέα του βορρά περιλαμβάνουν τη χρησιμοποίηση του πάπα της Ρώμης ως επίγειου αντιπροσώπου του. Ο Σατανάς είναι αντίχριστος, και το ίδιο είναι και ο πάπας της Ρώμης, ο οποίος είναι ο εντολοδόχος του Σατανά στο έργο της πλάνης του.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
«Για να εξασφαλίσει κοσμικά κέρδη και τιμές, η εκκλησία οδηγήθηκε να επιζητήσει την εύνοια και την υποστήριξη των μεγάλων ανδρών της γης· και, αφού έτσι απέρριψε τον Χριστό, παρακινήθηκε να υποτάξει την αφοσίωσή της στον εκπρόσωπο του Σατανά—τον επίσκοπο της Ρώμης». The Great Controversy, 50.
In the breakup of Alexander the Great’s kingdom, Seleucus Nicator became the first king of the north in the history represented in Daniel chapter eleven. His father, Antiochus, had been an influential leader in Alexander’s kingdom, and his son, Seleucus, was made the satrap of Babylon. A “satrap” is a governor, and when Seleucus had secured three of the four geographical areas that Alexander’s kingdom divided into, he became the king of the north.
Κατά τον διαμελισμό του βασιλείου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Σέλευκος Νικάτωρ έγινε ο πρώτος βασιλεύς του βορρά στην ιστορία που παρουσιάζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ. Ο πατέρας του, ο Αντίοχος, υπήρξε ηγετική μορφή με μεγάλη επιρροή στο βασίλειο του Αλεξάνδρου, και ο υιός του, ο Σέλευκος, κατέστη σατράπης της Βαβυλώνος. «Σατράπης» σημαίνει διοικητής, και όταν ο Σέλευκος εξασφάλισε τρεις από τις τέσσερις γεωγραφικές περιοχές στις οποίες διαιρέθηκε το βασίλειο του Αλεξάνδρου, έγινε ο βασιλεύς του βορρά.
Smith’s private interpretation and avoidance of grammatical rules led him to assume the final powers that made up Satan’s confederacy of evil in the last days were represented in prophecy as literal powers, not spiritual powers. Thus, he could not see that Seleucus Nicator as the first king of the north, the governor of Babylon, would of prophetic necessity represent the final spiritual king of the north who was the power that controlled modern spiritual Babylon.
Η ιδιωτική ερμηνεία του Smith και η αποφυγή των γραμματικών κανόνων τον οδήγησαν στο να υποθέσει ότι οι τελικές δυνάμεις που συγκροτούσαν τη σατανική συνομοσπονδία του κακού στις έσχατες ημέρες παριστάνονταν στην προφητεία ως κυριολεκτικές δυνάμεις και όχι ως πνευματικές δυνάμεις. Έτσι, δεν μπορούσε να διακρίνει ότι ο Σέλευκος Νικάτωρ, ως ο πρώτος βασιλιάς του βορρά, ο διοικητής της Βαβυλώνας, θα έπρεπε, από προφητική αναγκαιότητα, να αντιπροσωπεύει τον τελικό πνευματικό βασιλιά του βορρά, ο οποίος ήταν η δύναμη που έλεγχε τη σύγχρονη πνευματική Βαβυλώνα.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:1-6.
Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων οἵτινες εἶχον τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων πρὸς ἐμέ· Δεῦρο, θέλω σοι δείξει τὴν κρίσιν τῆς μεγάλης πόρνης, ἥτις κάθηται ἐπὶ πολλῶν ὑδάτων· μετὰ τῆς ὁποίας ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς ἐμεθύσθησαν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. Καὶ μετέφερέν με ἐν πνεύματι εἰς ἔρημον· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίου κοκκίνου, γέμοντος ὀνομάτων βλασφημίας, ἔχοντος ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα. Καὶ ἡ γυνὴ ἦτο περιβεβλημένη πορφύραν καὶ κόκκινον, καὶ κεκοσμημένη με χρυσίον καὶ λίθους πολυτίμους καὶ μαργαρίτας, ἔχουσα ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς ποτήριον χρυσοῦν, πλήρες βδελυγμάτων καὶ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῆς πορνείας αὐτῆς· καὶ ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτῆς ἦτο γεγραμμένον ὄνομα· ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ Ἡ ΜΕΓΑΛΗ, Ἡ ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ. Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ· καὶ ἰδὼν αὐτήν, ἐθαύμασα με θαυμασμὸν μέγαν. Ἀποκάλυψις 17:1-6.
The power that governs Babylon in the last days is the papal church, and she is therefore also the spiritual king of the north.
Η δύναμη που κυβερνά τη Βαβυλώνα κατά τις έσχατες ημέρες είναι η παπική εκκλησία, και επομένως αυτή είναι επίσης ο πνευματικός βασιλέας του βορρά.
“The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4-6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome. The purple and scarlet color, the gold and precious stones and pearls, vividly picture the magnificence and more than kingly pomp affected by the haughty see of Rome. And no other power could be so truly declared ‘drunken with the blood of the saints’ as that church which has so cruelly persecuted the followers of Christ. Babylon is also charged with the sin of unlawful connection with ‘the kings of the earth.’ It was by departure from the Lord, and alliance with the heathen, that the Jewish church became a harlot; and Rome, corrupting herself in like manner by seeking the support of worldly powers, receives a like condemnation.” The Great Controversy, 382.
«Η γυναίκα (Βαβυλώνα) του Αποκαλύψεως 17 περιγράφεται ως “ενδεδυμένη πορφύραν και κόκκινον, και κεκοσμημένη με χρυσόν και λίθους τιμίους και μαργαρίτας, έχουσα εις την χείρα αυτής ποτήριον χρυσούν, γέμον βδελυγμάτων και ακαθαρσίας:…και επί του μετώπου αυτής ήτο όνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλών η Μεγάλη, η μήτηρ των πορνών”. Λέγει ο προφήτης: “Είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού”. Περαιτέρω, η Βαβυλών δηλούται ότι είναι “η πόλις η μεγάλη, η οποία βασιλεύει επί των βασιλέων της γης”. Αποκάλυψις 17:4-6, 18. Η δύναμις η οποία επί τόσους αιώνας διατήρησε δεσποτική κυριαρχία επί των μοναρχών του Χριστιανικού κόσμου είναι η Ρώμη. Η πορφύρα και το κόκκινο, ο χρυσός και οι πολύτιμοι λίθοι και οι μαργαρίτες, απεικονίζουν ζωηρώς τη μεγαλοπρέπεια και την υπέρ βασιλικήν πομπήν την οποία επιδεικνύει η υπερήφανη έδρα της Ρώμης. Και καμία άλλη δύναμις δεν θα ηδύνατο τόσο αληθώς να χαρακτηρισθεί “μεθυσμένη εκ του αίματος των αγίων” όσο εκείνη η εκκλησία η οποία κατεδίωξε με τόση σκληρότητα τους ακολούθους του Χριστού. Η Βαβυλών κατηγορείται επίσης διά την αμαρτία της παρανόμου σχέσεως με “τους βασιλείς της γης”. Ήτο διά της αποστασίας από τον Κύριον και της συμμαχίας με τους εθνικούς που η Ιουδαϊκή εκκλησία έγινε πόρνη· και η Ρώμη, διαφθειρόμενη κατά παρόμοιον τρόπον διά του ότι επιζητεί την υποστήριξη των κοσμικών δυνάμεων, δέχεται παρόμοια καταδίκη». The Great Controversy, 382.
The governor is the king, and according to Isaiah, a king is a kingdom and is also the capital city of a kingdom.
Ο κυβερνήτης είναι ο βασιλιάς, και σύμφωνα με τον Ησαΐα, ο βασιλιάς είναι βασίλειο και επίσης η πρωτεύουσα πόλη ενός βασιλείου.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
Διότι κεφαλὴ τῆς Συρίας εἶναι ἡ Δαμασκός, καὶ κεφαλὴ τῆς Δαμασκοῦ ὁ Ρεσίν· καὶ ἐντὸς ἑξήκοντα πέντε ἐτῶν ὁ Ἐφραῒμ θέλει συντριβῆ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι λαός. Καὶ κεφαλὴ τοῦ Ἐφραῒμ εἶναι ἡ Σαμάρεια, καὶ κεφαλὴ τῆς Σαμαρείας ὁ υἱὸς τοῦ Ρεμαλία. Ἐὰν δὲν πιστεύσητε, βεβαίως δὲν θέλετε στερεωθῆ. Ἠσαΐας 7:8, 9.
According to the witness of Isaiah, a student of prophecy who awakens in July of 2023 to a prophetic testing process must recognize the prophetic symbolism of the “head” if he wishes to be established. If he doesn’t recognize and apply the symbolism of a “head” when called for, then he is not established. Those who disbelieve are not established, and therefore Isaiah is identifying two classes of worshippers in the last days who either are established or are not established. They are the same two classes who either have the “oil,” or they don’t have the “oil.”
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ησαΐα, ένας σπουδαστής της προφητείας, ο οποίος αφυπνίζεται τον Ιούλιο του 2023 σε μια προφητική διαδικασία δοκιμασίας, πρέπει να αναγνωρίσει τον προφητικό συμβολισμό της «κεφαλής», εάν επιθυμεί να στερεωθεί. Εάν δεν αναγνωρίσει και δεν εφαρμόσει τον συμβολισμό της «κεφαλής», όταν αυτό απαιτείται, τότε δεν είναι στερεωμένος. Εκείνοι που δεν πιστεύουν δεν είναι στερεωμένοι, και επομένως ο Ησαΐας προσδιορίζει δύο τάξεις προσκυνητών κατά τις έσχατες ημέρες, οι οποίοι είτε είναι στερεωμένοι είτε δεν είναι στερεωμένοι. Αυτές είναι οι ίδιες δύο τάξεις που είτε έχουν το «έλαιον» είτε δεν έχουν το «έλαιον».
One class that is established and has oil, receives the message of the Midnight Cry that began to be opened up in July of 2023, or they receive the strong delusion of Second Thessalonians. Their test is the formation of the image of the beast, and the way in which the beast is formed, whether the papal beast of the Dark Ages, or its image that is formed by the United States, or the threefold union that leads the world to Armageddon. This includes the necessity of recognizing that the “head,” the “king” the ruler of the other two powers that make up the threefold union, is the papal power.
Μία τάξη, η οποία έχει εδραιωθεί και έχει έλαιον, είτε δέχεται το μήνυμα της Μεσονυκτίου Κραυγής, το οποίο άρχισε να αποκαλύπτεται τον Ιούλιο του 2023, είτε δέχεται την ισχυρά πλάνη της Β΄ Θεσσαλονικείς. Η δοκιμασία της είναι ο σχηματισμός της εικόνος του θηρίου, και ο τρόπος κατά τον οποίον σχηματίζεται το θηρίο, είτε το παπικό θηρίο του Μεσαίωνος, είτε η εικόνα του, η οποία σχηματίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είτε η τριπλή ένωσις που οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Αυτό περιλαμβάνει την αναγκαιότητα να αναγνωρισθεί ότι η «κεφαλή», ο «βασιλεύς», ο άρχων των άλλων δύο δυνάμεων που συναποτελούν την τριπλή ένωση, είναι η παπική εξουσία.
The “head,” the capital city of Judah was Jerusalem, the city that the Lord chose to place His name.
Η «κεφαλή», η πρωτεύουσα πόλη του Ιούδα, ήταν η Ιερουσαλήμ, η πόλη που ο Κύριος εξέλεξε για να θέσει εκεί το όνομά Του.
And Rehoboam the son of Solomon reigned in Judah. Rehoboam was forty and one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which the Lord did choose out of all the tribes of Israel, to put his name there. And his mother’s name was Naamah an Ammonitess. 1 Kings 14:21.
Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ροβοὰμ, ὁ υἱὸς τοῦ Σολομῶντος, ἐν Ἰούδα. Ὁ Ροβοὰμ ἦτο τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἐτῶν ὅτε ἤρξατο νὰ βασιλεύῃ, καὶ ἐβασίλευσεν δεκαεπτὰ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει ἣν ὁ Κύριος ἐξελέξατο ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ, διὰ νὰ θέσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομά του. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νααμὰ, Ἀμμωνῖτις. Γ΄ Βασιλέων 14:21.
In the great controversy between Christ and Satan, Christ’s capital city, where He places His name, is Jerusalem, and Satan’s counterfeit was the literal city of Babylon that represents spiritual Babylon that great city in the last days. Satan places his name upon the head as a counterfeit of God’s city and capitol. The king that resides there is the mother of harlots who commits fornication with the kings of the earth. The mother of harlots is the papal power, and her daughters are the fallen Protestant churches, of which the premier fallen apostate church is the apostate Protestants of the United States.
Στη μεγάλη διαμάχη μεταξύ του Χριστού και του Σατανά, η πρωτεύουσα πόλη του Χριστού, όπου θέτει το όνομά Του, είναι η Ιερουσαλήμ, και το παραποιημένο αντίγραφό της από τον Σατανά ήταν η κυριολεκτική πόλη της Βαβυλώνας, η οποία αντιπροσωπεύει την πνευματική Βαβυλώνα, εκείνη τη μεγάλη πόλη των εσχάτων ημερών. Ο Σατανάς θέτει το όνομά του επάνω στην κεφαλή ως παραχάραξη της πόλεως και της πρωτευούσης του Θεού. Ο βασιλιάς που κατοικεί εκεί είναι η μήτηρ των πορνών, η οποία πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Η μήτηρ των πορνών είναι η παπική εξουσία, και οι θυγατέρες της είναι οι πεπτωκυίες Προτεσταντικές εκκλησίες, εκ των οποίων η κυριότερη πεπτωκυία αποστατημένη εκκλησία είναι οι αποστάτες Προτεστάντες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Those apostate Protestants represent the Protestant horn of the earth beast, and they are connected with their mother since their rejection of the prophetic message that was unsealed in 1798. Their counterpart, the Republican horn, is connected with the kings of the earth through their relationship with the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen. The threefold union which leads the world to Armageddon is represented by its head, where its name is placed, and spiritual modern Rome is spiritual modern Babylon. Its “head” is the papal power.
Αυτοί οι αποστάτες Προτεστάντες αντιπροσωπεύουν το προτεσταντικό κέρας του θηρίου της γης, και συνδέονται με τη μητέρα τους εξαιτίας της απόρριψής τους του προφητικού μηνύματος που αποσφραγίσθηκε το 1798. Το αντίστοιχό τους, το Ρεπουμπλικανικό κέρας, συνδέεται με τους βασιλείς της γης μέσω της σχέσεώς τους με τα Ηνωμένα Έθνη, τους δέκα βασιλείς του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Η τριμερής ένωση που οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα αντιπροσωπεύεται από την κεφαλή της, όπου τίθεται το όνομά της, και η πνευματική σύγχρονη Ρώμη είναι η πνευματική σύγχρονη Βαβυλώνα. Η «κεφαλή» της είναι η παπική εξουσία.
The first represents the last and whether you apply Daniel chapter two as did the Millerites, as representing four kingdoms, or as has been opened up in the last days as representing eight kingdoms, the first kingdom was literal Babylon. The Millerites would inform you the last was literal Rome. Babylon and Rome are interchangeable symbols, for they are the first and the last of a prophetic line.
Το πρώτο αντιπροσωπεύει το τελευταίο, και είτε εφαρμόζετε το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, όπως έπραξαν οι Μιλλεριτες, ως παραστατικό τεσσάρων βασιλείων, είτε όπως έχει αποκαλυφθεί κατά τις έσχατες ημέρες ως παραστατικό οκτώ βασιλείων, το πρώτο βασίλειο ήταν η κυριολεκτική Βαβυλώνα. Οι Μιλλεριτες θα σας πληροφορούσαν ότι το τελευταίο ήταν η κυριολεκτική Ρώμη. Η Βαβυλώνα και η Ρώμη είναι εναλλάξιμα σύμβολα, διότι είναι το πρώτο και το τελευταίο μιας προφητικής γραμμής.
In the last days the first kingdom of literal Babylon represents the eighth and last kingdom which is spiritual modern Babylon, and is also spiritual modern Rome. Upon the two witnesses represented in Daniel chapter two Babylon and Rome are interchangeable symbols.
Στις έσχατες ημέρες, το πρώτο βασίλειο της κατά γράμμα Βαβυλώνας αντιπροσωπεύει το όγδοο και τελευταίο βασίλειο, το οποίο είναι η πνευματική σύγχρονη Βαβυλώνα, και επίσης η πνευματική σύγχρονη Ρώμη. Όσον αφορά τους δύο μάρτυρες που παρουσιάζονται στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, η Βαβυλώνα και η Ρώμη είναι εναλλάξιμα σύμβολα.
When the papal whore is portrayed with a name on her forehead that identifies “Mystery Babylon,” it is also identifying “mystery Rome.” A prophetic “mystery” represents a truth that is so profound that it is impossible to understand the depth of the truth represented therein, especially without the influence of the Holy Spirit. But a biblical “mystery” also demands that what is revealed in connection with the mystery is a required understanding for those who seek to pass the test. This is why two witnesses in Revelation emphasize the need to understand modern Rome.
Όταν η παπική πόρνη παρουσιάζεται με ένα όνομα στο μέτωπό της που την ταυτοποιεί ως «Μυστήριον, Βαβυλών», ταυτοποιεί επίσης τη «μυστηριακή Ρώμη». Ένα προφητικό «μυστήριο» αντιπροσωπεύει μια αλήθεια τόσο βαθιά, ώστε είναι αδύνατον να κατανοηθεί το βάθος της αλήθειας που εκπροσωπείται σε αυτό, ιδίως χωρίς την επίδραση του Αγίου Πνεύματος. Αλλά ένα βιβλικό «μυστήριο» απαιτεί επίσης ότι εκείνο που αποκαλύπτεται σε σύνδεση με το μυστήριο αποτελεί αναγκαία κατανόηση για όσους επιδιώκουν να περάσουν τη δοκιμασία. Γι’ αυτό οι δύο μάρτυρες στην Αποκάλυψη τονίζουν την ανάγκη να κατανοηθεί η σύγχρονη Ρώμη.
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.
Εδώ είναι η σοφία. Όποιος έχει νου, ας υπολογίσει τον αριθμό του θηρίου· διότι είναι αριθμός ανθρώπου· και ο αριθμός αυτού είναι εξακόσια εξήντα έξι. Αποκάλυψις 13:18.
“Wisdom” understands the number of the beast, which is the number of a man whose number is six, six, six. The “man of sin” is the head of the beast. Wisdom is an attribute of the wise virgins in the last days, and it is also a symbol of those who understand the increase of knowledge in the last days. Those who do not understand are foolish virgins and are the wicked. The “wisdom” they do not understand must of prophetic necessity be in the context of the final prophetic test, for this is when the wise and foolish virgins exist. They must understand “six, six, six.” The mind that has wisdom is also located by John in the last days in Revelation chapter seventeen.
Η «σοφία» κατανοεί τον αριθμό του θηρίου, ο οποίος είναι αριθμός ανθρώπου, και ο αριθμός του είναι εξακόσια εξήντα έξι. Ο «άνθρωπος της αμαρτίας» είναι η κεφαλή του θηρίου. Η σοφία είναι γνώρισμα των φρονίμων παρθένων κατά τις έσχατες ημέρες, και είναι επίσης σύμβολο εκείνων που κατανοούν την αύξηση της γνώσεως στις έσχατες ημέρες. Εκείνοι που δεν κατανοούν είναι μωρές παρθένοι και είναι οι ασεβείς. Η «σοφία» την οποία δεν κατανοούν πρέπει, από προφητική αναγκαιότητα, να βρίσκεται στο πλαίσιο της τελικής προφητικής δοκιμασίας, διότι τότε υπάρχουν οι φρόνιμες και οι μωρές παρθένοι. Πρέπει να κατανοούν το «έξι, έξι, έξι». Ο νους που έχει σοφία τοποθετείται επίσης από τον Ιωάννη στις έσχατες ημέρες, στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο δεκαεπτά.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Καὶ ἐνταῦθα εἶναι ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ εἶναι ἑπτὰ ὄρη, ἐπάνω στὰ ὁποῖα κάθεται ἡ γυνή. Καὶ εἶναι ἑπτὰ βασιλεῖς· οἱ πέντε ἔπεσαν, καὶ ὁ εἷς εἶναι, καὶ ὁ ἄλλος δὲν ἦλθε ἔτι· καὶ ὅταν ἔλθῃ, πρέπει νὰ μείνῃ ὀλίγον καιρόν. Καὶ τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον ἦταν καὶ δὲν εἶναι, αὐτὸ εἶναι καὶ ὄγδοος, καὶ εἶναι ἐκ τῶν ἑπτά, καὶ ὑπάγει εἰς ἀπώλειαν. Ἀποκάλυψις 17:9–11.
The “mind” that has the wisdom to understand the number “six, six, six,” is a wise virgin who has obtained the “mind of Christ.”
Ο «νους» που έχει τη σοφία να κατανοήσει τον αριθμό «έξι, έξι, έξι», είναι μία φρόνιμη παρθένος που έχει αποκτήσει τον «νου του Χριστού».
For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.
Διότι τίς ἐγνώρισε τὸν νοῦν τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ διδάξῃ αὐτόν; Ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν νοῦν Χριστοῦ. Α΄ Κορινθίους 2:16.
The class of wise virgins have the mind of Christ, and the foolish wicked virgins have the mind of Christ’s adversary.
Η τάξη των φρονίμων παρθένων έχει το φρόνημα του Χριστού, και οι μωρές, πονηρές παρθένες έχουν το φρόνημα του αντιπάλου του Χριστού.
“The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.
«Ἦλθεν ὁ καιρὸς ἵνα τὸ ἀληθινὸν φῶς λάμψῃ ἐν μέσῳ ἠθικοῦ σκότους. Τὸ ἄγγελμα τοῦ τρίτου ἀγγέλου ἀπεστάλη εἰς τὸν κόσμον, προειδοποιῶν τοὺς ἀνθρώπους νὰ μὴ δεχθῶσι τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου ἢ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν ἢ ἐπὶ τῶν χειρῶν αὐτῶν. Τὸ νὰ λάβῃ τις τοῦτο τὸ χάραγμα σημαίνει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν ἣν ἔλαβε τὸ θηρίον, καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς αὐτὰς ἰδέας, εἰς ἄμεσον ἀντίθεσιν πρὸς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.» Review and Herald, 13 Ἰουλίου, 1897.
The formation of the image of the beast is the final test for the virgins of the parable, and the wise have the mind of Christ, for they have come to the same decision as Christ, for they have submitted their wills unto the Holy Spirit’s direction. The formation of the image of Christ in the wise virgins contrasts with the formation of the image of the beast in the foolish virgins. The foolish virgins come to the same decision as the beast, for they became confused upon the test question concerning the correct identification of the antichrist, who is the counterfeit king of the north and the head of modern Rome.
Ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου αποτελεί την τελική δοκιμασία για τις παρθένες της παραβολής, και οι φρόνιμες έχουν τον νου του Χριστού, διότι έχουν καταλήξει στην ίδια απόφαση με τον Χριστό, επειδή έχουν υποτάξει τη θέλησή τους στην καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Ο σχηματισμός της εικόνας του Χριστού μέσα στις φρόνιμες παρθένες αντιπαραβάλλεται προς τον σχηματισμό της εικόνας του θηρίου μέσα στις μωρές παρθένες. Οι μωρές παρθένες καταλήγουν στην ίδια απόφαση με το θηρίο, διότι περιήλθαν σε σύγχυση κατά τη δοκιμαστική ερώτηση σχετικά με τον ορθό προσδιορισμό του αντιχρίστου, ο οποίος είναι ο πλαστός βασιλεύς του βορρά και η κεφαλή της σύγχρονης Ρώμης.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
«Εκείνοι που συγχέονται στην κατανόησή τους του λόγου, που αδυνατούν να διακρίνουν τη σημασία του αντίχριστου, ασφαλώς θα τοποθετηθούν στην πλευρά του αντίχριστου.» Kress Collection, 105.
The foolish virgins in the testing time that is represented as the formation of the image of the beast become confused in their understanding of the word. Their confusion is premised upon misunderstanding God’s prophetic word, and failing to see the correct meaning of Modern Rome, they receive strong delusion, come to the same decision as the beast, and advocate the same papal ideas in direct opposition to the word of God, and place themselves on the side of antichrist.
Οι μωρές παρθένες, στον καιρό της δοκιμασίας που παριστάνεται ως η διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου, συγχέονται ως προς την κατανόηση του λόγου. Η σύγχυσή τους εδράζεται σε παρερμηνεία του προφητικού λόγου του Θεού, και, μη διακρίνοντας το ορθό νόημα της Σύγχρονης Ρώμης, δέχονται ισχυρή πλάνη, καταλήγουν στην ίδια απόφαση με το θηρίο και υποστηρίζουν τις ίδιες παπικές ιδέες, σε άμεση αντίθεση προς τον λόγο του Θεού, και τοποθετούν τους εαυτούς τους στο πλευρό του αντιχρίστου.
We will continue these thoughts in the next article in this category.
Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο αυτής της κατηγορίας.