We have been building upon Isaiah’s final prophecy that begins in chapter forty with the identification of the tarrying time that was initiated with the disappointment of July 18, 2020. We have been aligning the death of the two witnesses of Revelation with those that are dead in Ezekiel’s valley of dead dry bones in chapter thirty-seven. We are seeking through repetition to establish the very specific sequence of events associated with the resurrection of those that were murdered in the street by the beast that ascended from the bottomless pit.
Οικοδομούμε επάνω στην τελική προφητεία του Ησαΐα, η οποία αρχίζει στο κεφάλαιο σαράντα με τον προσδιορισμό του χρόνου της καθυστερήσεως που εγκαινιάσθηκε με την απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020. Έχουμε συσχετίσει τον θάνατο των δύο μαρτύρων της Αποκαλύψεως με εκείνους που είναι νεκροί στην κοιλάδα των ξηρών οστών του Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο τριάντα επτά. Επιζητούμε, διά της επαναλήψεως, να εδραιώσουμε την απολύτως συγκεκριμένη ακολουθία των γεγονότων που συνδέονται με την ανάσταση εκείνων που εφονεύθησαν στην πλατεία από το θηρίο που ανέβηκε από την άβυσσο.
As we align these prophetic passages, we are unsealing portions of Revelation that have heretofore never been recognized, for this message is the unsealing of the Revelation of Jesus Christ that occurs just before the close of human probation. We are doing this work, for “the time is at hand.” In unsealing truths in Revelation that are now in the process of fulfillment, we are accomplishing the very work that was defined as John’s work in the Revelation. He was told to write the things he had seen, which were things that then existed and in recording those things John would simultaneously be writing the things that will be.
Καθώς εναρμονίζουμε αυτές τις προφητικές περικοπές, αποσφραγίζουμε τμήματα της Αποκάλυψης που έως τώρα δεν είχαν ποτέ αναγνωριστεί, διότι αυτό το μήνυμα είναι η αποσφράγιση της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού, η οποία λαμβάνει χώρα ακριβώς πριν από τη λήξη της ανθρώπινης δοκιμασίας. Επιτελούμε αυτό το έργο, διότι «ο καιρός είναι εγγύς». Καθώς αποσφραγίζουμε αλήθειες στην Αποκάλυψη που τώρα βρίσκονται σε διαδικασία εκπλήρωσης, επιτελούμε ακριβώς το ίδιο έργο που ορίστηκε ως το έργο του Ιωάννη στην Αποκάλυψη. Του ειπώθηκε να γράψει όσα είχε δει, τα οποία ήταν πράγματα που τότε υπήρχαν, και καταγράφοντας αυτά τα πράγματα ο Ιωάννης θα έγραφε ταυτόχρονα και τα πράγματα που μέλλουν να γίνουν.
Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.
Γράψον ἃ εἶδες, καὶ ἃ εἰσίν, καὶ ἃ μέλλει γενέσθαι μετὰ ταῦτα. Ἀποκάλυψις 1:19.
A logical stumbling block for Seventh-day Adventists, may very well be their traditional understanding of the book of Revelation. When a person accepts an established truth, but fails to see that the established truth was designed to develop over time, their initial correct understanding of truth can become a tradition or custom. The truth that has transformed into a tradition may very well produce the blindness represented in the message to Laodicea. The original truth is still truth, but the inability to see that truth is developed over time produces blindness. The truth is not the cause of their blindness, the blindness is simply a symptom of the cause. The cause is the ears that will not hear, the eyes that will not see and the heart that will not be converted in those who are self-satisfied with the comfort of tradition and custom.
Ένα λογικό πρόσκομμα για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας ενδέχεται κάλλιστα να είναι η παραδοσιακή τους κατανόηση του βιβλίου της Αποκάλυψης. Όταν κάποιος αποδέχεται μια καθιερωμένη αλήθεια, αλλά δεν διακρίνει ότι η καθιερωμένη αλήθεια είχε σχεδιασθεί να αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου, η αρχική ορθή του κατανόηση της αλήθειας μπορεί να καταστεί παράδοση ή συνήθεια. Η αλήθεια που έχει μεταβληθεί σε παράδοση ενδέχεται κάλλιστα να παράγει την τύφλωση η οποία παριστάνεται στο μήνυμα προς τη Λαοδίκεια. Η αρχική αλήθεια παραμένει αλήθεια, αλλά η αδυναμία να διακριθεί ότι η αλήθεια αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου παράγει τύφλωση. Η αλήθεια δεν είναι η αιτία της τύφλωσής τους· η τύφλωση είναι απλώς σύμπτωμα της αιτίας. Η αιτία είναι τα ώτα που δεν θέλουν να ακούσουν, οι οφθαλμοί που δεν θέλουν να δουν και η καρδιά που δεν θέλει να επιστραφεί, σε εκείνους που είναι αυτάρεσκα ικανοποιημένοι με την άνεση της παράδοσης και της συνήθειας.
“Christ in His teaching presented old truths of which He Himself was the originator, truths which He had spoken through patriarchs and prophets; but He now shed upon them a new light. How different appeared their meaning! A flood of light and spirituality was brought in by His explanation. And He promised that the Holy Spirit should enlighten the disciples, that the word of God should be ever unfolding to them. They would be able to present its truths in new beauty.
«Ο Χριστός, με τη διδασκαλία Του, παρουσίασε αρχαίες αλήθειες, των οποίων ο Ίδιος ήταν ο αρχικός χορηγός, αλήθειες τις οποίες είχε λαλείσει μέσω πατριαρχών και προφητών· τώρα όμως έριξε επάνω τους νέο φως. Πόσο διαφορετική φαινόταν η σημασία τους! Με την ερμηνεία Του εισήχθη κατακλυσμός φωτός και πνευματικότητας. Και υποσχέθηκε ότι το Άγιο Πνεύμα θα φώτιζε τους μαθητές, ώστε ο λόγος του Θεού να αποκαλύπτεται διαρκώς ενώπιόν τους. Θα ήταν σε θέση να παρουσιάζουν τις αλήθειές του με νέα ωραιότητα.»
“Ever since the first promise of redemption was spoken in Eden, the life, the character, and the mediatorial work of Christ have been the study of human minds. Yet every mind through whom the Holy Spirit has worked has presented these themes in a light that is fresh and new. The truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power.
«Από τότε που η πρώτη υπόσχεση της λύτρωσης εκφωνήθηκε στην Εδέμ, η ζωή, ο χαρακτήρας και το μεσιτευτικό έργο του Χριστού υπήρξαν αντικείμενο μελέτης των ανθρωπίνων διανοιών. Ωστόσο, κάθε διάνοια διαμέσου της οποίας εργάστηκε το Άγιο Πνεύμα παρουσίασε αυτά τα θέματα υπό ένα φως φρέσκο και νέο. Οι αλήθειες της λύτρωσης είναι δεκτικές συνεχούς ανάπτυξης και διεύρυνσης. Αν και παλαιές, είναι πάντοτε νέες, αποκαλύπτοντας διαρκώς σε εκείνον που αναζητεί την αλήθεια μεγαλύτερη δόξα και ισχυρότερη δύναμη.»
“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.
«Σε κάθε εποχή υπάρχει μια νέα ανάπτυξη της αλήθειας, ένα μήνυμα του Θεού προς τον λαό εκείνης της γενεάς. Οι παλαιές αλήθειες είναι όλες ουσιώδεις· η νέα αλήθεια δεν είναι ανεξάρτητη από την παλαιά, αλλά εκτύλιξή της. Μόνον καθώς οι παλαιές αλήθειες γίνονται κατανοητές μπορούμε να συλλάβουμε τις νέες. Όταν ο Χριστός θέλησε να ανοίξει στους μαθητές Του την αλήθεια της αναστάσεώς Του, άρχισε “από Μωυσέως και από πάντων των προφητών” και “ερμήνευεν εις αυτούς εν πάσαις ταις γραφαίς τα περί εαυτού”. Λουκάς 24:27. Αλλά είναι το φως που λάμπει μέσα στη νέα εκτύλιξη της αλήθειας εκείνο που δοξάζει την παλαιά. Εκείνος που απορρίπτει ή παραμελεί τη νέα δεν κατέχει πραγματικά την παλαιά. Γι’ αυτόν χάνει τη ζωτική της δύναμη και καταντά απλώς ένας άψυχος τύπος.»
“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.
«Υπάρχουν εκείνοι που ομολογούν ότι πιστεύουν και διδάσκουν τις αλήθειες της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ απορρίπτουν την Καινή. Αρνούμενοι όμως να δεχθούν τις διδασκαλίες του Χριστού, δείχνουν ότι δεν πιστεύουν εκείνο το οποίο έχουν λαλήσει οι πατριάρχες και οι προφήτες. “Εάν επιστεύετε εις τον Μωϋσήν,” είπε ο Χριστός, “ήθελε πιστεύσει εις εμέ· διότι εκείνος έγραψε περί εμού.” Ιωάν. 5:46. Επομένως, δεν υπάρχει καμμία αληθινή δύναμη ούτε και στη διδασκαλία τους ακόμη της Παλαιάς Διαθήκης.»
“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.” Christ’s Object Lessons, 127.
«Πολλοί που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν και ότι διδάσκουν το ευαγγέλιο βρίσκονται σε παρόμοια πλάνη. Παραμερίζουν τις Γραφές της Παλαιάς Διαθήκης, για τις οποίες ο Χριστός δήλωσε: “Εκείναι είναι που μαρτυρούν για Μένα.” Ιωάν. 5:39. Απορρίπτοντας την Παλαιά, στην ουσία απορρίπτουν και την Καινή· διότι και οι δύο αποτελούν μέρη ενός αδιάσπαστου όλου. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να παρουσιάσει ορθά τον νόμο του Θεού χωρίς το ευαγγέλιο, ούτε το ευαγγέλιο χωρίς τον νόμο. Ο νόμος είναι το ευαγγέλιο ενσαρκωμένο, και το ευαγγέλιο είναι ο νόμος ανεπτυγμένος. Ο νόμος είναι η ρίζα, το ευαγγέλιο είναι το ευώδες άνθος και ο καρπός που αυτή φέρει.» Παραβολές του Χριστού, 127.
Those that claim to believe the old, but reject the new applies with even more force upon Seventh-day Adventists who claim to believe the Bible in its entirety, but reject the writings of the Spirit of Prophecy. In the Revelation John is a symbol of God’s people in the last days who are being persecuted for accepting both the Bible and Spirit of Prophecy.
Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν το παλαιό, αλλά απορρίπτουν το νέο, εφαρμόζεται με ακόμη μεγαλύτερη ισχύ στους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι πιστεύουν ολόκληρη τη Βίβλο, αλλά απορρίπτουν τα γραπτά του Πνεύματος της Προφητείας. Στην Αποκάλυψη, ο Ιωάννης είναι σύμβολο του λαού του Θεού στις έσχατες ημέρες, ο οποίος διώκεται επειδή δέχεται τόσο τη Βίβλο όσο και το Πνεύμα της Προφητείας.
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
Εγώ ο Ιωάννης, ο οποίος είμαι και αδελφός σας και συγκοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία και στην υπομονή του Ιησού Χριστού, βρισκόμουν στη νήσο που ονομάζεται Πάτμος, για τον λόγο του Θεού και για τη μαρτυρία του Ιησού Χριστού. Αποκάλυψη 1:9.
If a person accepts the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy, which is the writings of Ellen White then the previous passage from her writings identifies the issue I am addressing. She wrote that the “truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power,” and that in “every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation.”
Εάν κάποιος αποδέχεται τη μαρτυρία του Ιησού, η οποία είναι το Πνεύμα της Προφητείας, η οποία είναι τα γραπτά της Ellen White, τότε το προηγούμενο απόσπασμα από τα συγγράμματά της προσδιορίζει το ζήτημα το οποίο πραγματεύομαι. Έγραψε ότι οι «αλήθειες της απολύτρωσης είναι δεκτικές συνεχούς ανάπτυξης και διεύρυνσης. Παρότι παλαιές, είναι πάντοτε νέες, αποκαλύπτοντας αδιάκοπα στον αναζητητή της αλήθειας μεγαλύτερη δόξα και ισχυρότερη δύναμη», και ότι σε «κάθε εποχή υπάρχει μία νέα ανάπτυξη της αλήθειας, ένα μήνυμα του Θεού προς τον λαό εκείνης της γενεάς».
Though the customary understanding of the book of Revelation that a typical Seventh-day Adventist might hold, is truth, the entire book of Revelation is a testimony of the last days. We are currently applying a truth that is now being unsealed, and that truth will not be recognized by those who are unwilling to accept that all the passages in the book of Revelation are part of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed in the last days.
Μολονότι η συνήθης κατανόηση του βιβλίου της Αποκάλυψης, την οποία θα μπορούσε να έχει ένας τυπικός Αντβεντιστής της Εβδόμης Ημέρας, είναι αλήθεια, ολόκληρο το βιβλίο της Αποκάλυψης αποτελεί μαρτυρία των εσχάτων ημερών. Εμείς εφαρμόζουμε επί του παρόντος μία αλήθεια που τώρα αποσφραγίζεται, και αυτή η αλήθεια δεν θα αναγνωριστεί από εκείνους που δεν είναι πρόθυμοι να δεχθούν ότι όλα τα χωρία του βιβλίου της Αποκάλυψης αποτελούν μέρος της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού, η οποία αποσφραγίζεται κατά τις έσχατες ημέρες.
The understanding that Adventism has held concerning Revelation eleven, being a fulfillment of the French Revolution is correct, and Sister White upholds that correct view. Yet that truth was simply a history, that is recorded to illustrate the last days. All of the book of Revelation is governed by this prophetic phenomenon.
Η κατανόηση που έχει διατηρήσει ο Αντβεντισμός σχετικά με την ενδέκατη αποκάλυψη, ότι αποτελεί εκπλήρωση της Γαλλικής Επανάστασης, είναι ορθή, και η Αδελφή Γουάιτ υποστηρίζει αυτή την ορθή άποψη. Ωστόσο, εκείνη η αλήθεια ήταν απλώς μία ιστορία, η οποία έχει καταγραφεί για να καταδείξει τις έσχατες ημέρες. Ολόκληρο το βιβλίο της Αποκάλυψης διέπεται από αυτό το προφητικό φαινόμενο.
We are building upon the hidden history of the seven thunders as a guide to bring Ezekiel thirty-seven, Isaiah forty and Revelation eleven together with Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins. Another prophetic line that upholds the application of the prophetic sequence of events we are addressing is found in the line of Christ, which also includes a secondary witness. Jesus was thirty years old when He was baptized and became Jesus Christ, for “Christ” in the Greek of the New Testament, or “Messiah” in the Hebrew of the Old Testament, means the anointed one.
Οικοδομούμε επάνω στην κεκρυμμένη ιστορία των επτά βροντών ως οδηγό, προκειμένου να συνδέσουμε το τριακοστό έβδομο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ, το τεσσαρακοστό του Ησαΐα και το ενδέκατο της Αποκαλύψεως με την παραβολή των δέκα παρθένων του εικοστού πέμπτου κεφαλαίου του Ματθαίου. Μία άλλη προφητική γραμμή, η οποία υποστηρίζει την εφαρμογή της προφητικής ακολουθίας των γεγονότων που εξετάζουμε, ευρίσκεται στη γραμμή του Χριστού, η οποία περιλαμβάνει επίσης μία δευτερεύουσα μαρτυρία. Ο Ιησούς ήταν τριάντα ετών όταν εβαπτίσθη και έγινε Ιησούς Χριστός, διότι το «Χριστός» στην ελληνική της Καινής Διαθήκης, ή το «Μεσσίας» στην εβραϊκή της Παλαιάς Διαθήκης, σημαίνει τον κεχρισμένο.
That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:37, 38.
Τον λόγον εκείνον, λέγω, σεις γνωρίζετε, ο οποίος διεδόθη καθ’ όλην την Ιουδαίαν, αρχίσας από την Γαλιλαίαν, μετά το βάπτισμα το οποίον εκήρυξεν ο Ιωάννης· πώς ο Θεός έχρισεν τον Ιησούν τον από Ναζαρέτ με Πνεύμα Άγιον και με δύναμιν· όστις διήρχετο ευεργετών και θεραπεύων πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου· διότι ο Θεός ήτο μετ’ αυτού. Πράξεις 10:37, 38.
For thirty years, Jesus prepared to be anointed, and once He was anointed at His baptism, He, as Christ presented His message for three and a half prophetic days. He was then slain, put in the grave, resurrected and then ascended to heaven. The beginning of his ministry of three and a half years of ministry was His baptism, that represents His death and resurrection, and at the end of his twelve hundred and sixty days of ministry He was crucified and then resurrected–for He is the beginning and ending. The event of His death and resurrection produced a mighty army that for another three and a half years took the gospel to the Jews, and thereafter to the world.
Επί τριάντα έτη, ο Ιησούς προετοιμαζόταν για να χρισθεί, και αφού εχρίσθη κατά το βάπτισμά Του, Αυτός, ως ο Χριστός, παρουσίασε το μήνυμά Του επί τρεις και ήμισυ προφητικές ημέρες. Κατόπιν εθανατώθη, ετέθη στον τάφο, ανεστήθη και έπειτα ανελήφθη στον ουρανό. Η αρχή της διακονίας Του, ήτοι των τριών και ημίσεος ετών της διακονίας Του, ήταν το βάπτισμά Του, το οποίο αντιπροσωπεύει τον θάνατό Του και την ανάστασή Του, και στο τέλος των χιλίων διακοσίων εξήντα ημερών της διακονίας Του εσταυρώθη και κατόπιν ανεστήθη—διότι Αυτός είναι η αρχή και το τέλος. Το γεγονός του θανάτου και της αναστάσεώς Του παρήγαγε ένα ισχυρό στράτευμα, το οποίο επί άλλα τριάμισι έτη μετέφερε το ευαγγέλιο στους Ιουδαίους, και κατόπιν στον κόσμο.
The Catholic church, that is the antichrist of Bible prophecy, was also thirty years in preparation, before it was anointed with power. In 508, “the daily” was removed. Sister White informs us directly that the Millerites had the correct understanding of “the daily” in the book of Daniel, in spite of the fact that the Laodicean Seventh-day Adventist church returned to apostate Protestantism’s Satanic view of “the daily” in the 1930’s.
Η Καθολική εκκλησία, δηλαδή ο αντίχριστος της βιβλικής προφητείας, βρισκόταν επίσης επί τριάντα έτη σε προπαρασκευή, προτού χρισθεί με εξουσία. Το 508, «το καθημερινόν» αφαιρέθηκε. Η αδελφή White μάς πληροφορεί ευθέως ότι οι Μιλλερίτες είχαν τη σωστή κατανόηση του «καθημερινού» στο βιβλίο του Δανιήλ, παρά το γεγονός ότι η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας επανήλθε, κατά τη δεκαετία του 1930, στη σατανική άποψη του αποστατικού Προτεσταντισμού περί του «καθημερινού».
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.
«Κατόπιν είδα, σε σχέση με το “καθημερινόν” (Δανιήλ 8:12), ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που έδωσαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως.» Early Writings, 74.
The “daily” represents paganism, and pagan Rome was the power that restrained and prevented the papacy from ascending to the throne of the earth. As predicted in the book of Daniel, and thereafter confirmed by history, and thereafter revealed by angels to William Miller and thereafter confirmed by Ellen White; in 508, the pagan restraint of the rise of the papacy was removed. As with Christ, for thirty years the antichrist prepared to be empowered in 538. Christ, and the antichrist were thirty years preparing to be empowered. Once the papacy was empowered in 538, it delivered its message of death for three and a half prophetic years, just as Christ had delivered His message of life, for three and a half years. The two witnesses of Revelation eleven, which in the history of the French Revolution represented the Old and New Testaments, were also given power to prophesy for three and a half prophetic days.
Το «καθημερινόν» αντιπροσωπεύει τον παγανισμό, και η παγανιστική Ρώμη ήταν η δύναμη που περιόριζε και εμπόδιζε τον παπισμό να ανυψωθεί στον θρόνο της γης. Όπως προελέχθη στο βιβλίο του Δανιήλ, και κατόπιν επιβεβαιώθηκε από την ιστορία, και κατόπιν αποκαλύφθηκε από αγγέλους στον William Miller και κατόπιν επιβεβαιώθηκε από την Ellen White, το 508 αφαιρέθηκε το παγανιστικό εμπόδιο στην άνοδο του παπισμού. Όπως με τον Χριστό, επί τριάντα έτη ο αντίχριστος προετοιμαζόταν για να εξουσιοδοτηθεί το 538. Ο Χριστός και ο αντίχριστος προετοιμάζονταν επί τριάντα έτη για να εξουσιοδοτηθούν. Αφού ο παπισμός εξουσιοδοτήθηκε το 538, παρέδωσε το μήνυμά του του θανάτου επί τριάμισι προφητικά έτη, ακριβώς όπως ο Χριστός είχε παραδώσει το μήνυμά Του της ζωής επί τριάμισι έτη. Οι δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης ένδεκα, οι οποίοι στην ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης αντιπροσώπευαν την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, έλαβαν επίσης εξουσία να προφητεύουν επί τριάμισι προφητικές ημέρες.
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:3.
Και θέλω δώσει δύναμιν εις τους δύο μάρτυράς μου, και θέλουσι προφητεύσει χιλίας διακοσίας εξήκοντα ημέρας, ενδεδυμένοι σάκκους. Αποκάλυψις 11:3.
In 1798, after twelve hundred and sixty prophetic days, the antichrist received its deadly wound, just as Christ died on the cross after twelve hundred and sixty days, and just as the two witnesses, representing the Word of God were slain in the street after twelve hundred and sixty days.
Το 1798, έπειτα από χίλιες διακόσιες εξήντα προφητικές ημέρες, ο αντίχριστος έλαβε τη θανάσιμη πληγή του, όπως ακριβώς ο Χριστός πέθανε επάνω στον σταυρό έπειτα από χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, και όπως ακριβώς οι δύο μάρτυρες, που αντιπροσωπεύουν τον Λόγο του Θεού, εσφάγησαν στην πλατεία έπειτα από χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες.
On the third day Christ was resurrected, and one of the primary subjects of the antichrist in the book of Revelation is the healing of its deadly wound, or its resurrection. The resurrection of Christ occurred on the third day, and the resurrection of the two witnesses, occurred after three and a half days. The antichrist is resurrected symbolically on the third day, for on several prophetic witnesses, the third day is a symbol of the Sunday law. At the Sunday law, the sea beast of Revelation thirteen is resurrected, and the mark of the sea beast, becomes a test. Then the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen, at the direction of the United States, who is the premier king of the ten kings, will lift the antichrist up as the head of the three-fold union, as the papacy ascends to the throne of the earth.
Την τρίτη ημέρα ο Χριστός αναστήθηκε, και ένα από τα κύρια θέματα του αντίχριστου στο βιβλίο της Αποκαλύψεως είναι η θεραπεία της θανατηφόρου πληγής του, δηλαδή η ανάστασή του. Η ανάσταση του Χριστού έλαβε χώρα την τρίτη ημέρα, και η ανάσταση των δύο μαρτύρων έλαβε χώρα έπειτα από τρεισήμισι ημέρες. Ο αντίχριστος ανασταίνεται συμβολικά την τρίτη ημέρα, διότι, σύμφωνα με αρκετές προφητικές μαρτυρίες, η τρίτη ημέρα αποτελεί σύμβολο του νόμου της Κυριακής. Κατά τον νόμο της Κυριακής, το θηρίο της θαλάσσης της Αποκαλύψεως δεκατρία ανασταίνεται, και το χάραγμα του θηρίου της θαλάσσης καθίσταται δοκιμασία. Τότε τα Ηνωμένα Έθνη, οι δέκα βασιλείς της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που είναι ο εξέχων βασιλεύς των δέκα βασιλέων, θα ανυψώσουν τον αντίχριστο ως κεφαλή της τριπλής ενώσεως, καθώς ο παπισμός ανέρχεται στον θρόνο της γης.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
«Καθώς πλησιάζουμε στην τελευταία κρίση, είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας να υπάρχει αρμονία και ενότητα μεταξύ των οργάνων του Κυρίου. Ο κόσμος είναι γεμάτος θύελλα και πόλεμο και διχόνοια. Ωστόσο, υπό μία κεφαλή —την παπική εξουσία— οι άνθρωποι θα ενωθούν για να εναντιωθούν στον Θεό στο πρόσωπο των μαρτύρων Του. Αυτή η ένωση συγκολλάται από τον μεγάλο αποστάτη. Ενώ επιδιώκει να ενώσει τους πράκτορές του στον πόλεμο κατά της αλήθειας, θα εργάζεται για να διαιρεί και να διασκορπίζει τους υπερασπιστές της. Η ζηλοτυπία, οι κακές υποψίες, η κακολογία, υποκινούνται από αυτόν για να παραχθεί ασυμφωνία και διχασμός.» Testimonies, τόμος 7, σ. 182.
When the antichrist is resurrected, it ascends to the throne of the earth and leads the three-fold union on its march to Armageddon as Jezebel led Ahab to mount Carmel. The Psalmist Asaph, identifies ten nations, representing the United Nations, as an evil confederacy of God’s enemies, who lift up their “head,” which is the “papal power.”
Όταν ο αντίχριστος ανασταίνεται, ανέρχεται στον θρόνο της γης και οδηγεί την τριμερή ένωση στην πορεία της προς τον Αρμαγεδδώνα, καθώς η Ιεζάβελ οδήγησε τον Αχαάβ στο όρος Κάρμηλος. Ο ψαλμωδός Ασάφ προσδιορίζει δέκα έθνη, τα οποία αντιπροσωπεύουν τα Ηνωμένα Έθνη, ως πονηρή συνομοσπονδία των εχθρών του Θεού, οι οποίοι υψώνουν την «κεφαλή» τους, η οποία είναι η «παπική εξουσία».
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.
ᾎσμα ἢ Ψαλμὸς τοῦ Ἀσάφ. Ὁ Θεός, μὴ σιωπήσῃς· μὴ ἀποσιωπήσῃς, καὶ μὴ ἡσυχάσῃς, ὁ Θεός. Διότι, ἰδού, οἱ ἐχθροί σου θορυβοῦσι· καὶ οἱ μισοῦντές σε ὕψωσαν κεφαλήν. Ἔλαβον πανοῦργον βουλὴν ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου, καὶ συνεβουλεύθησαν κατὰ τῶν ἀποκεκρυμμένων σου. Εἶπαν, Δεῦτε, καὶ ἀς ἐξαλείψωμεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἔθνος· ὥστε τὸ ὄνομα τοῦ Ἰσραὴλ νὰ μὴ μνημονεύηται πλέον. Διότι συνεβουλεύθησαν ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό· συνωμότησαν κατὰ σοῦ· αἱ σκηναὶ τοῦ Ἐδώμ, καὶ οἱ Ἰσμαηλῖται· τοῦ Μωάβ, καὶ οἱ Ἀγαρηνοί· Γεβάλ, καὶ Ἀμμών, καὶ Ἀμαλήκ· οἱ Φιλισταῖοι μετὰ τῶν κατοίκων τῆς Τύρου· καὶ ἡ Ἀσσούρ προσεκολλήθη μετ’ αὐτῶν· ἐβοήθησαν τοὺς υἱοὺς τοῦ Λώτ. Διάψαλμα. Ψαλμοί 83:1–8.
The ensign of the three angels is then flying in the midst of heaven.
Τότε το λάβαρο των τριών αγγέλων κυματίζει στο μέσον του ουρανού.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
Και είδα άλλον άγγελο να πετά στο μεσουράνημα, έχοντας το αιώνιο ευαγγέλιο, για να κηρύξει προς τους κατοικούντας επί της γης, και προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό, λέγοντας με μεγάλη φωνή, Φοβηθείτε τον Θεό και δώστε δόξα σ’ αυτόν· διότι ήλθε η ώρα της κρίσεώς του· και προσκυνήστε εκείνον ο οποίος έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τις πηγές των υδάτων. Και ακολούθησε άλλος άγγελος, λέγοντας, Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, διότι έκανε όλα τα έθνη να πιουν από τον οίνο του θυμού της πορνείας της. Και τρίτος άγγελος ακολούθησε αυτούς, λέγοντας με μεγάλη φωνή, Εάν κάποιος προσκυνά το θηρίο και την εικόνα του, και λαμβάνει το χάραγμά του επάνω στο μέτωπό του ή στο χέρι του, αυτός θα πιει και αυτός από τον οίνο του θυμού του Θεού, ο οποίος είναι κεκερασμένος άκρατος στο ποτήρι της οργής του· και θα βασανιστεί με φωτιά και θείο ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου· και ο καπνός του βασανισμού τους ανεβαίνει στους αιώνες των αιώνων· και δεν έχουν ανάπαυση ημέρα και νύχτα εκείνοι που προσκυνούν το θηρίο και την εικόνα του, και όποιος λαμβάνει το χάραγμα του ονόματός του. Εδώ είναι η υπομονή των αγίων· εδώ είναι εκείνοι που τηρούν τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού. Αποκάλυψη 14:6–12.
The ensign of the three angels will then be flying in the midst of heaven, but soon the antichrist will be lifted up to heaven by the ten kings of the United Nations. The ensign will then be proclaiming the message of “truth” and the antichrist will then be proclaiming the message of tradition and custom. The three angels are warning mankind to not accept the mark of the papacy, but the United States as the false prophet, will force the world to accept that very mark.
Τότε το λάβαρο των τριών αγγέλων θα κυματίζει στο μέσον του ουρανού, αλλά σύντομα ο αντίχριστος θα υψωθεί στον ουρανό από τους δέκα βασιλείς των Ηνωμένων Εθνών. Τότε το λάβαρο θα διακηρύττει το μήνυμα της «αλήθειας» και ο αντίχριστος θα διακηρύττει το μήνυμα της παραδόσεως και του εθίμου. Οι τρεις άγγελοι προειδοποιούν την ανθρωπότητα να μην δεχθεί το χάραγμα του παπισμού, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως ο ψευδοπροφήτης, θα εξαναγκάσουν τον κόσμο να δεχθεί ακριβώς αυτό το χάραγμα.
We will end here, and take it up in our next article.
Θα σταματήσουμε εδώ και θα το συνεχίσουμε στο επόμενο άρθρο μας.