کتاب دانیال - شماره صد و چهارده

و کلام خداوند به من رسید و گفت: ای پسر انسان، آن ضرب‌المثلی که در سرزمین اسرائیل دارید چیست که می‌گویید: روزها به درازا کشیده و هیچ رؤیایی تحقق نمی‌یابد؟ پس به ایشان بگو: چنین می‌گوید خداوند خدا: این ضرب‌المثل را از میان برمی‌دارم و دیگر در اسرائیل آن را به‌عنوان ضرب‌المثل به کار نخواهند برد؛ بلکه به ایشان بگو: روزها نزدیک است و تحقق هر رؤیا. زیرا دیگر در خاندان اسرائیل نه رؤیای باطل خواهد بود و نه غیب‌گوییِ فریبنده. زیرا من خداوندم؛ سخن خواهم گفت، و سخنی که می‌گویم واقع خواهد شد؛ دیگر به تأخیر نخواهد افتاد؛ زیرا در روزهای شما، ای خاندان یاغی، سخن را خواهم گفت و آن را به انجام خواهم رسانید، می‌گوید خداوند خدا. بار دیگر کلام خداوند به من رسید و گفت: ای پسر انسان، اینک اهل خاندان اسرائیل می‌گویند: رؤیایی که او می‌بیند برای روزهای بسیارِ آینده است، و او از زمان‌های دور نبوت می‌کند. پس به ایشان بگو: چنین می‌گوید خداوند خدا: دیگر هیچ‌یک از سخنان من به تأخیر نخواهد افتاد، بلکه سخنی که گفته‌ام انجام خواهد شد، می‌گوید خداوند خدا. حزقیال ۱۲:۲۱-۲۸.

کلام خداوند نیز به من رسید و گفت: ای پسر انسان، تو در میان خاندانِ سرکش ساکن هستی که چشم دارند تا ببینند و نمی‌بینند؛ گوش دارند تا بشنوند و نمی‌شنوند، زیرا آنان خاندانِ سرکش‌اند. حزقیال ۱۲:۱، ۲

از این‌رو با ایشان به مَثَل‌ها سخن می‌گویم؛ زیرا در حالی که می‌بینند، نمی‌بینند؛ و در حالی که می‌شنوند، نمی‌شنوند و نمی‌فهمند. و در ایشان نبوتِ اشعیا تحقق می‌یابد که می‌گوید: «با شنیدن خواهید شنید و نخواهید فهمید؛ و با دیدن خواهید دید و ادراک نخواهید کرد؛ زیرا دلِ این قوم کُند شده است، و گوش‌هایشان در شنیدن سنگین شده، و چشمان خود را بسته‌اند؛ مبادا روزی با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دلِ خود بفهمند و بازگشت کنند و من ایشان را شفا دهم.» اما خوشا به حالِ چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. زیرا به‌راستی به شما می‌گویم که بسیاری از پیامبران و پارسایان آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند و نشنیدند. متی ۱۳:۱۳-۱۷.

در سالی که عزیا پادشاه درگذشت، خداوند را نیز دیدم که بر تختی بلند و برافراشته نشسته بود و دامن ردایش هیکل را پر کرده بود. بر بالای آن سرافین ایستاده بودند: هر یک شش بال داشت؛ با دو بال روی خود را می‌پوشاند، با دو بال پاهای خود را می‌پوشاند، و با دو بال پرواز می‌کرد. یکی به دیگری ندا می‌داد و می‌گفت: قدوس، قدوس، قدوس است خداوند لشکرها؛ تمامی زمین از جلال او پر است. آستانه‌های در به آواز آن که ندا می‌داد به لرزه درآمد و خانه از دود پر شد. آنگاه گفتم: وای بر من، زیرا هلاک شدم؛ چون مردی با لب‌های ناپاک هستم و در میان قومی با لب‌های ناپاک ساکنم، زیرا چشمانم پادشاه، خداوند لشکرها را دیده است. آنگاه یکی از سرافین به‌سوی من پرواز کرد؛ در دست خود زغال گداخته‌ای داشت که آن را با انبر از مذبح گرفته بود. آن را بر دهانم نهاد و گفت: اینک این لب‌هایت را لمس کرده است؛ تقصیرت برداشته شد و گناهت پاک گردید. نیز آواز خداوند را شنیدم که می‌گفت: چه کسی را بفرستم و کیست که برای ما برود؟ گفتم: اینک من؛ مرا بفرست. او گفت: برو و به این قوم بگو: هرچند می‌شنوید، نمی‌فهمید؛ و هرچند می‌بینید، درک نمی‌کنید. دل این قوم را کُند ساز، گوش‌هایشان را سنگین کن و چشمانشان را ببند، مبادا با چشمان خود ببینند و با گوش‌های خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت کنند و شفا یابند. اشعیا ۶:‏۱–۱۰.

تمام پیام‌هایی که در سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ داده شده‌اند، اکنون باید با قوت بیان شوند، زیرا بسیاری از مردم جهت خود را گم کرده‌اند. این پیام‌ها باید به همهٔ کلیساها رسانده شوند.

مسیح فرمود: "خوشا به حال چشمان شما، زیرا می‌بینند؛ و گوش‌های شما، زیرا می‌شنوند. زیرا هرآینه به شما می‌گویم که بسیاری از پیامبران و صالحان آرزو داشتند آنچه را شما می‌بینید ببینند و ندیدند؛ و آنچه را شما می‌شنوید بشنوند و نشنیدند" [متی ۱۳:۱۶، ۱۷]. خوشا به حال چشمانی که آنچه در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۴۴ دیده شد، دیدند.

پیام داده شد. و نباید در تکرار این پیام تأخیری باشد، زیرا نشانه‌های زمان در حال تحقق‌اند؛ کار پایانی باید انجام شود. کار بزرگی در مدت کوتاهی انجام خواهد شد. به زودی به تعیین الهی پیامی داده خواهد شد که به فریادی بلند اوج خواهد گرفت. آنگاه دانیال در نصیب خود خواهد ایستاد تا شهادت خود را بدهد.

توجه کلیساهای ما باید برانگیخته شود. ما بر مرزهای بزرگ‌ترین رویداد در تاریخ جهان ایستاده‌ایم، و نباید شیطان بر قوم خدا تسلط یابد و آنان را در خواب نگه دارد. پاپیت در قدرت خود ظاهر خواهد شد. اکنون همه باید بیدار شوند و کتاب مقدس را جستجو کنند، زیرا خداوند آنچه را که در زمان آخر خواهد بود به وفاداران خود آشکار خواهد کرد. کلام خداوند با قدرت نزد قوم او خواهد آمد...

این چیزی است که به من نشان داده شده است—این‌که ما در خوابیم و زمان دیدار خود را نمی‌دانیم. اما اگر در حضور خدا فروتن شویم و او را با تمامی دل بجوییم، او را خواهیم یافت. انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۲۱، ۴۳۶–۴۳۸.

و یکی به دیگری ندا درداد و گفت: قدوس، قدوس، قدوس است خداوند لشکرها؛ تمامی زمین از جلال او پر است. اشعیا ۶:۳.

هنگامی که آنان [فرشتگان] آینده را می‌بینند، زمانی که تمام زمین از جلال او پر خواهد شد، سرود پیروزمندانهٔ ستایش به‌صورت نوایی خوش‌آهنگ از یکی به دیگری پژواک می‌یابد: «قدوس، قدوس، قدوس است خداوند لشکرها.» آنان از تمجید خدا کاملاً خشنودند؛ و در حضور او، زیر لبخند رضایتش، چیزی بیش از این نمی‌خواهند. در داشتن شباهت به صورت او، در انجام خدمت او و پرستش او، والاترین آرمانشان به‌تمامی برآورده می‌شود. Review and Herald، ۲۲ دسامبر ۱۸۹۶.

براستی به شما می‌گویم، این نسل از میان نخواهد رفت تا همه چیز تحقق یابد. آسمان و زمین از میان خواهند رفت؛ اما سخنان من هرگز از میان نخواهد رفت. لوقا ۲۱:۳۲، ۳۳.

اما روز خداوند چون دزدی در شب خواهد آمد؛ در آن، آسمان‌ها با صدایی عظیم از میان خواهند رفت و عناصر با حرارتی سوزان ذوب خواهند شد، و زمین و اعمالی که در آن است سوزانده خواهند شد. پس چون می‌دانید که همهٔ این چیزها منحل خواهند شد، شما باید چگونه مردمانی باشید در تمام سلوک مقدس و پرهیزگاری، در حالی که چشم به راه و شتابان به سوی آمدن روز خدا هستید، روزی که در آن آسمان‌ها آتش‌گرفته منحل خواهند شد و عناصر با حرارت سوزان ذوب خواهند شد؟ دوم پطرس ۳:۱۰‏-‏۱۲.

موسی بر فراز کوهِ تجلّی، شاهد پیروزیِ مسیح بر گناه و مرگ بود. او نمایندهٔ کسانی بود که در رستاخیزِ عادلان از قبر برخواهند خاست. الیاس که بی‌آنکه مرگ را ببیند به آسمان منتقل شده بود، نمایندهٔ آنان بود که در بازگشتِ دومِ مسیح بر زمین زنده خواهند بود و «در یک لحظه، در یک چشم‌به‌هم‌زدن، به هنگام نواخته شدنِ صورِ آخر» دگرگون خواهند شد؛ آنگاه که «این فانی باید نامیرایی را بپوشد» و «این فاسد باید بی‌فسادی را بپوشد.» اول قرنتیان 15:51-53. عیسی با نورِ آسمان پوشیده بود، همان‌گونه که ظاهر خواهد شد وقتی که «برای بار دوم، جدا از گناه، برای نجات» خواهد آمد؛ زیرا او «در جلالِ پدرش با فرشتگانِ مقدّس» خواهد آمد. عبرانیان 9:28؛ مرقس 8:38. وعدهٔ نجات‌دهنده به شاگردان اکنون تحقق یافت. بر فراز آن کوه، پادشاهیِ آیندهٔ جلال در مقیاسی کوچک نمایانده شد: مسیحِ پادشاه، موسی نمایندهٔ قدیسانِ برخاسته، و الیاس نمایندهٔ منتقل‌شدگان. اشتیاق اعصار، 421.

'و چون مهر پنجم را گشود، زیر قربانگاه جان‌های کسانی را دیدم که به خاطر کلام خدا و به خاطر شهادتی که داشتند کشته شده بودند؛ و به آواز بلند فریاد برآوردند و گفتند: تا به کی، ای خداوندِ قدوس و حق، داوری نمی‌کنی و خون ما را از ساکنان زمین انتقام نمی‌گیری؟ و به هر یک از ایشان جامه‌های سفید داده شد [آنان پاک و مقدس اعلام شدند]؛ و به ایشان گفته شد که هنوز اندک زمانی بیاسایند، تا زمانی که هم‌خدمگان و برادران ایشان نیز که باید مانند آنان کشته شوند، کامل گردد' [مکاشفه ۶:۹-۱۱]. در اینجا صحنه‌هایی به یوحنا نشان داده شد که در واقعیت نبود، بلکه آنچه در دوره‌ای از زمان در آینده خواهد بود. منتشرات دست‌نوشته‌ها، جلد ۲۰، ۱۹۷.

قتل هابیل نخستین نمونه دشمنی‌ای بود که خدا اعلام کرده بود میان مار و نسل زن—میان شیطان و تابعان او و مسیح و پیروانش—وجود خواهد داشت. به‌سبب گناه انسان، شیطان بر نوع بشر تسلط یافته بود، اما مسیح ایشان را قادر می‌ساخت یوغ او را به دور اندازند. هرگاه روحی از راه ایمان به برۀ خدا، خدمتِ گناه را ترک کند، خشمِ شیطان افروخته می‌شود. زندگی مقدس هابیل علیه ادعای شیطان، مبنی بر اینکه نگاه داشتن شریعت خدا برای انسان ناممکن است، شهادت می‌داد. هنگامی که قائن، که از روح آن شریر برانگیخته شده بود، دید نمی‌تواند بر هابیل تسلط یابد، چنان به خشم آمد که جان او را گرفت. و هرجا کسانی باشند که در دفاع از عدالتِ شریعت خدا بایستند، همان روح علیه آنان ظاهر خواهد شد. این همان روحی است که در طول اعصار چوبۀ دار را برافراشته و توده‌های آتش را برای شاگردان مسیح افروخته است. اما بی‌رحمی‌هایی که بر پیرو عیسی اعمال می‌شود، به تحریکِ شیطان و لشکریان اوست، زیرا نمی‌توانند او را وادار کنند که تسلیمِ سلطۀ آنان شود. این خشمِ دشمنی مغلوب است. هر شهیدِ عیسی پیروزمندانه جان سپرده است. پیامبر می‌گوید: «ایشان بر او [آن مارِ قدیم که ابلیس و شیطان نامیده می‌شود] به خونِ بره و به کلامِ شهادتِ خود غالب آمدند، و تا به مرگ نیز جانِ خود را دوست نداشتند.» مکاشفه ۱۲:۱۱، ۹. پدران و پیامبران، ۷۷.