کتاب دانیال - شمارهٔ پانزده

و اکنون، ای کاهنان، این فرمان برای شماست. اگر گوش فرا ندهید و آن را به دل نگیرید تا نام مرا جلال دهید، می‌گوید خداوند لشکرها، حتی لعنتی بر شما خواهم فرستاد و برکات شما را لعنت خواهم کرد؛ آری، از پیش آنها را لعنت کرده‌ام، زیرا آن را به دل نمی‌گیرید. ملاکی ۲:۱، ۲.

اگر واقعاً چشیده‌اید که خداوند مهربان است، نزد او می‌آیید، به‌سان سنگی زنده—سنگی که هرچند از سوی انسان‌ها مردود شد، اما نزد خدا برگزیده و گران‌بهاست. شما نیز، همچون سنگ‌های زنده، به خانه‌ای روحانی بنا می‌شوید، تا کهانتی مقدس باشید و قربانی‌های روحانی تقدیم کنید که به‌واسطۀ عیسی مسیح نزد خدا مقبول است. از این رو در کتاب مقدس نیز آمده است: «اینک در صهیون سنگِ زاویۀ اصلی می‌نهم، برگزیده و گران‌بها؛ و هر که بر او ایمان آورد، سرافکنده نخواهد شد.» پس برای شما که ایمان دارید، او گران‌بهاست؛ اما برای نافرمانان، همان سنگی که بناها رد کردند، سرِ زاویه شده است، و سنگی برای لغزش و صخره‌ای برای افتادن—یعنی برای آنان که به سبب نافرمانی در برابر کلام می‌لغزند، و برای همین نیز مقرر شده بودند. اما شما نسلِ برگزیده، کهانتِ پادشاهی، امتی مقدس و قومی خاص هستید، تا کمالاتِ او را که شما را از تاریکی به نورِ شگفت‌انگیزش فراخوانده است، اعلام کنید؛ شما که زمانی قومی نبودید، اما اکنون قومِ خدایید؛ که رحمت نیافته بودید، اما اکنون رحمت یافته‌اید. اول پطرس ۲:‏۳‏–‏۱۰.

قوم من از نبودِ معرفت هلاک می‌شوند؛ زیرا تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا برای من کاهن نباشی. چون شریعت خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندان تو را فراموش خواهم کرد. هرچه فزون‌تر شدند، به همان اندازه بر ضد من گناه ورزیدند؛ از این‌رو جلالشان را به ننگ بدل خواهم کرد. هوشع ۴:۶، ۷.

زیرا از طلوع آفتاب تا غروب آن، نام من در میان امّت‌ها عظیم خواهد بود؛ و در هر جا برای نام من بخور سوزانده و هدیه‌ای پاک تقدیم خواهد شد، زیرا نام من در میان امّت‌ها عظیم خواهد بود، می‌گوید خداوند لشکرها. اما شما آن را بی‌حرمت کرده‌اید، زیرا می‌گویید: «میز خداوند نجس است؛ و میوه آن، یعنی خوراکش، خوار است.» و نیز گفتید: «این چه ملالی است!» و آن را با تحقیر نگریستید، می‌گوید خداوند لشکرها؛ و آنچه دریده شده و لنگ و بیمار بود آوردید؛ پس چنین قربانی آوردید. آیا باید این را از دست شما بپذیرم؟ می‌گوید خداوند. اما ملعون باد فریبکار که در گله‌اش نری دارد و نذر می‌کند، و چیزی معیوب برای خداوند قربانی می‌کند؛ زیرا من پادشاهی عظیم هستم، می‌گوید خداوند لشکرها، و نام من در میان امّت‌ها مهابت‌انگیز است. و اکنون، ای کاهنان، این فرمان برای شماست. اگر گوش ندهید و آن را به دل نگیرید تا نام مرا جلال دهید، می‌گوید خداوند لشکرها، آنگاه لعنتی بر شما می‌فرستم و برکت‌های شما را لعنت خواهم کرد؛ آری، آنها را هم‌اکنون لعنت کرده‌ام، زیرا آن را به دل نمی‌گیرید. اینک، نسل شما را تباه خواهم کرد و سرگینِ قربانی‌های اعیاد شما را بر چهره‌هایتان خواهم پاشید، و شما را با آن دور خواهند افکند. و خواهید دانست که این فرمان را نزد شما فرستاده‌ام تا عهد من با لاوی برقرار بماند، می‌گوید خداوند لشکرها. ملاکی ۱:۱۱‏–۲:۴.

این تاریکیِ سوء‌فهم نسبت به خداست که جهان را در بر گرفته است. مردمان شناخت خود از شخصیت او را از دست می‌دهند. آن به‌اشتباه فهمیده و نادرست تفسیر شده است. در این زمان باید پیامی از جانب خدا اعلام شود؛ پیامی که در اثرگذاری‌اش روشنگر و در قدرتش نجات‌بخش است. شخصیت او باید شناسانده شود. بر تاریکیِ جهان باید نورِ جلال او، نورِ نیکویی، رحمت و حقیقت او بتابد.

این همان کاری است که پیامبر اشعیا با این کلمات ترسیم کرده است: «ای اورشلیم که بشارت می‌آوری، آواز خود را با قوت بلند کن؛ آن را بلند کن، مترس؛ به شهرهای یهودا بگو: اینک خدای شما! اینک خداوند خدا با دستی نیرومند خواهد آمد و بازوی او برای او سلطنت خواهد کرد؛ اینک مزد او با اوست و کار او پیش روی اوست.» اشعیا ۴۰:۹، ۱۰.

«آنان که در انتظار آمدن داماد هستند باید به مردم بگویند: "اینک خدای شما." آخرین پرتوهای نورِ رحمت، آخرین پیامِ رحمت که باید به جهان داده شود، آشکار شدنِ سرشتِ محبت‌آمیزِ اوست. فرزندانِ خدا باید جلالِ او را آشکار کنند. آنان باید در زندگی و شخصیتِ خود نشان دهند که فیضِ خدا برایشان چه کرده است.» درس‌های تمثیلی مسیح، ۴۱۵.

و فرشته‌ای که دیدم بر دریا و بر زمین ایستاده بود، دست خود را به سوی آسمان بلند کرد، و به آن که تا ابدالآباد زنده است، که آسمان و آنچه در آن است، و زمین و آنچه در آن است، و دریا و آنچه در آن است آفرید، سوگند یاد کرد که دیگر زمانی نخواهد بود. مکاشفه ۱۰:۵، ۶.

و او چون پالاینده و پاک‌کننده‌ی نقره خواهد نشست؛ پسرانِ لاوی را پاک خواهد کرد و آنان را همچون طلا و نقره پالایش خواهد داد، تا برای خداوند هدیه‌ای در پارسایی تقدیم کنند. آنگاه هدیه‌ی یهودا و اورشلیم برای خداوند پسندیده خواهد بود، چنان‌که در روزگار کهن و در سال‌های پیشین. ملاکی ۳:۳ و ۴.

و ایلیای تشبی که از ساکنان جلعاد بود، به اخآب گفت: به حیاتِ یهوه، خدای اسرائیل، که در حضور او ایستاده‌ام، در این سال‌ها نه شبنم خواهد بود و نه باران، مگر به کلام من. اول پادشاهان ۱۷:۱

اینک، فرستادهٔ خود را می‌فرستم و او راه را پیشِ روی من مهیا خواهد ساخت؛ و خداوندی که او را می‌جویید ناگهان به هیکلِ خود خواهد آمد، یعنی فرستادهٔ عهدی که در او خشنودید؛ اینک، او خواهد آمد، می‌گوید خداوندِ لشکرها. اما کیست که روزِ آمدنِ او را تاب آورد؟ و چون ظاهر شود، چه کسی می‌تواند بایستد؟ زیرا او چون آتشِ پالاینده است و چون صابونِ رختشویان. و او همچون پالاینده و پاک‌کنندهٔ نقره خواهد نشست؛ و پسرانِ لاوی را پاک خواهد ساخت و آنان را چون طلا و نقره خواهد پالود، تا برای خداوند هدیه‌ای در عدالت تقدیم کنند. آنگاه قربانیِ یهودا و اورشلیم چنان‌که در ایامِ قدیم و سال‌های پیشین بود، نزدِ خداوند مقبول خواهد بود. و برای داوری به نزدِ شما نزدیک خواهم شد؛ و شاهدی شتابان خواهم بود بر ضدّ ساحران و بر ضدّ زناکاران و بر ضدّ آنان که به دروغ سوگند می‌خورند و بر ضدّ آنان که در مزدِ کارگر ستم می‌کنند، و بیوه‌زن و یتیم را می‌آزارند، و بیگانه را از حقّش بازمی‌دارند، و از من نمی‌ترسند، می‌گوید خداوندِ لشکرها. زیرا من خداوندم، تغییر نمی‌کنم؛ از این‌رو شما ای پسرانِ یعقوب نابود نشده‌اید. از روزهای پدرانتان از فرایضِ من منحرف شده‌اید و آنها را نگاه نداشته‌اید. به سوی من بازگردید و من نیز به سوی شما بازخواهم گشت، می‌گوید خداوندِ لشکرها. اما گفتید: به چه بازگردیم؟ آیا انسان خدا را می‌دزدد؟ و حال آنکه شما از من دزدی کرده‌اید! و می‌گویید: در چه از تو دزدی کرده‌ایم؟ در عشرها و هدایا. شما به لعنت، ملعون شده‌اید، زیرا شما، یعنی تمامِ این قوم، از من دزدی کرده‌اید. همهٔ عشرها را به خزانه بیاورید تا در خانهٔ من خوراک باشد، و اکنون مرا بدین کار بیازمایید، می‌گوید خداوندِ لشکرها، که آیا پنجره‌های آسمان را بر شما نمی‌گشایم و برکتی بر شما نمی‌ریزم چندان‌که جایِ گنجایشِ آن نباشد؟ و به‌خاطرِ شما بلعنده را توبیخ خواهم کرد تا میوه‌هایِ زمینِ شما را تباه نسازد، و تاکِ شما نیز در مزرعه پیش از هنگام میوهٔ خود را نخواهد ریخت، می‌گوید خداوندِ لشکرها. ملاکی ۳:‏۱‏–‏۱۱.

ای آسمان‌ها گوش فرا دهید تا سخن بگویم؛ و ای زمین، کلام دهانم را بشنو. تعلیم من چون باران فرو خواهد چکید، سخنم چون شبنم خواهد چکید، مانند بارانِ ریز بر گیاهِ لطیف و چون رگبارها بر چمن؛ زیرا نامِ خداوند را اعلام خواهم کرد؛ عظمت را به خدای ما نسبت دهید. او صخره است؛ کار او کامل است، زیرا همه راه‌هایش عدالت است؛ خدایی امین و بی‌ظلم، او عادل و راست است. تثنیه ۳۲:۱‏-۴

همهٔ عشورها را به خانهٔ خزانه بیاورید تا در خانهٔ من خوراک باشد، و مرا اکنون در این امر بیازمایید، می‌گوید خداوند لشکرها، که آیا پنجره‌های آسمان را برای شما نخواهم گشود و برکتی بر شما نخواهم ریخت، تا آن‌جا که جای کافی برای دریافت آن نباشد. ملاکی ۳:۱۰.

ما در دوره‌ای ویژه از تاریخ این زمین زندگی می‌کنیم. باید کاری عظیم در زمانی بسیار کوتاه انجام شود، و هر مسیحی باید در پشتیبانی از این کار نقشی ایفا کند. خدا مردانی را فرا می‌خواند که خود را وقف کار نجات نفوس کنند. هنگامی که شروع کنیم درک کنیم که مسیح برای نجات جهانی در حال هلاکت چه فداکاری‌ای کرد، تلاشی عظیم برای نجات نفوس آشکار خواهد شد. آه، کاش همه کلیساهای ما فداکاری بی‌کران مسیح را ببینند و دریابند!

در رویاهای شبانه، صحنه‌هایی از یک جنبش عظیم اصلاحی در میان قوم خدا از برابر من می‌گذشت. بسیاری خدا را ستایش می‌کردند. بیماران شفا می‌یافتند و معجزات دیگری نیز به وقوع می‌پیوست. روح شفاعت دیده می‌شد، همان‌گونه که پیش از روز بزرگ پنتیکاست ظاهر شده بود. صدها و هزاران نفر دیده می‌شدند که به دیدار خانواده‌ها می‌رفتند و کلام خدا را پیش رویشان می‌گشودند. دل‌ها به قدرت روح‌القدس ملزم می‌شدند و روح توبه و تبدیل راستین آشکار بود. از هر سو درها برای اعلام حقیقت گشوده می‌شد. جهان گویی با تاثیر آسمانی روشن شده بود. برکات عظیمی نصیب قوم راستین و فروتن خدا می‌شد. صداهای شکرگزاری و ستایش را می‌شنیدم و به نظر می‌رسید اصلاحی همانند آنچه در سال 1844 شاهدش بودیم در جریان است.

با این حال، بعضی از ایمان آوردن سر باز زدند. آنان حاضر نبودند در راه خدا گام بردارند، و هنگامی که برای پیشرفت کار خدا فراخوان‌هایی برای هدایای داوطلبانه داده شد، برخی خودخواهانه به دارایی‌های دنیوی خود چسبیدند. این افراد حریص از جماعت ایمانداران جدا شدند.

داوری‌های خدا در زمین جریان دارد، و ما باید تحت تأثیر روح‌القدس پیام هشدار را که او به ما سپرده است، ابلاغ کنیم. باید این پیام را به‌سرعت ابلاغ کنیم، خط بر خط، حکم بر حکم. انسان‌ها به‌زودی ناگزیر به گرفتن تصمیم‌های بزرگ خواهند شد، و وظیفهٔ ماست که اطمینان حاصل کنیم به آنان فرصتی داده می‌شود تا حقیقت را درک کنند، تا بتوانند آگاهانه در جانب درست موضع بگیرند. خداوند قوم خود را فرامی‌خواند که کار کنند—با جدیت و خردمندی کار کنند—تا وقتی که دوران مهلت هنوز باقی است. شهادت‌ها، جلد ۹، ۱۲۶.