کتاب دانیال - شماره چهل‌وچهار

کسی که فراتر از ظاهر را می‌بیند و دل‌های همۀ آدمیان را می‌خواند، دربارهٔ آنان که از نوری عظیم بهره‌مند شده‌اند، چنین می‌گوید: «آن‌ها به سبب وضعیت اخلاقی و روحانی خویش اندوهگین و حیران نمی‌شوند. آری، ایشان راه‌های خویش را برگزیده‌اند و جانشان در رجاساتشان لذت می‌یابد. من نیز فریب‌های ایشان را اختیار خواهم کرد و ترس‌هایشان را بر آنان خواهم آورد، زیرا چون خواندم، هیچ‌کس پاسخ نداد؛ چون سخن گفتم، نشنیدند؛ بلکه در نظر من بدی کردند و آنچه مورد خشنودی من نبود برگزیدند.» «خدا بر ایشان گمراهیِ نیرومند خواهد فرستاد تا دروغ را باور کنند»، زیرا محبتِ حقیقت را نپذیرفتند تا نجات یابند، «بلکه در ناراستی لذت بردند.» اشعیا ۶۶:۳، ۴؛ دوم تسالونیکیان ۲:۱۱، ۱۰، ۱۲.

معلم آسمانی پرسید: «کدام گمراهی نیرومندتر می‌تواند ذهن را بفریبد از این تظاهر که شما بر بنیاد درست بنا می‌کنید و خدا اعمال شما را می‌پذیرد، حال آنکه در حقیقت بسیاری امور را بر وفق سیاستِ دنیوی پیش می‌برید و در برابر یهوه گناه می‌کنید؟ آه، این فریبی بزرگ است، گمراهی‌ای فریبا که بر اذهان چیره می‌شود، آنگاه که مردمانی که زمانی حقیقت را شناخته‌اند، صورت دینداری را به جای روح و قدرت آن می‌گیرند؛ آنگاه که می‌پندارند ثروتمند و در دارایی فزون شده‌اند و به هیچ چیز نیاز ندارند، حال آنکه در واقع به همه چیز نیازمندند.»

خدا نسبت به بندگان وفادارش که جامه‌های خود را پاک و بی‌لکّه نگاه می‌دارند، تغییر نکرده است. اما بسیاری فریاد می‌زنند: «سلامتی و امنیت»، در حالی که هلاکت ناگهانی بر آنان فرود می‌آید. مگر آنکه توبه‌ای کامل صورت گیرد، مگر آنکه انسان‌ها با اعتراف، دل‌های خود را فروتن سازند و حقیقت را همان‌گونه که در عیسی است بپذیرند، هرگز وارد آسمان نخواهند شد. هنگامی که پاک‌سازی در صفوف ما صورت گیرد، دیگر آسوده نخواهیم نشست و به ثروتمندی و فزونی دارایی‌ها فخر نخواهیم کرد، گویی به هیچ چیز نیاز نداریم.

"چه کسی می‌تواند به‌راستی بگوید: 'طلای ما در آتش آزموده شده است؛ جامه‌های ما به‌وسیلهٔ دنیا لکه‌دار نشده است'؟ من دیدم که معلم ما به جامه‌های به‌اصطلاح راستکاری اشاره می‌کرد. با برکندن آن‌ها، پلیدیِ زیرشان را آشکار ساخت. سپس به من گفت: 'آیا نمی‌بینی چگونه به‌ریا پلیدی و پوسیدگیِ منش خود را پوشانده‌اند؟ "چگونه شهر امین فاحشه شده است!" خانهٔ پدرم به خانهٔ تجارت بدل شده است، جایی که از آن حضور و جلالِ الهی رخت بربسته است! از این رو سستی هست و قوتی در میان نیست.'" شهادت‌ها، جلد 8، 249، 250.

درنگ کنید و در شگفت شوید؛ فریاد برآورید و فریاد بزنید: آنان مست‌اند، اما نه از شراب؛ تلوتلو می‌خورند، اما نه از نوشیدنیِ مست‌کنندهٔ قوی. زیرا خداوند بر شما روحِ خوابی عمیق ریخته و چشمانتان را بسته است؛ پیامبران و حاکمانتان، یعنی بینایان را پوشانده است. و تمامِ رؤیا برای شما همچون سخنانِ کتابی مهر و موم‌شده گشته است که آن را به شخصی دانش‌آموخته می‌سپارند و می‌گویند: از تو می‌خواهم این را بخوانی؛ و او می‌گوید: نمی‌توانم، زیرا مهر و موم شده است. و کتاب را به کسی که بی‌سواد است می‌سپارند و می‌گویند: از تو می‌خواهم این را بخوانی؛ و او می‌گوید: من باسواد نیستم. بنابراین خداوند گفت: چون این قوم با دهان خود به من نزدیک می‌شوند و با لب‌هایشان مرا حرمت می‌نهند، اما دل خود را از من دور ساخته‌اند، و ترسشان از من بر وفقِ تعلیماتِ آدمیان آموخته شده است، ازاین‌رو، اینک در میان این قوم کاری شگرف انجام خواهم داد، کاری شگرف و شگفتی؛ زیرا حکمتِ حکیمانشان نابود خواهد شد و فهمِ خردمندانشان پنهان خواهد گشت. وای بر آنان که در ژرفا می‌کوشند رأی خود را از خداوند پنهان کنند و کارهایشان در تاریکی است، و می‌گویند: چه کسی ما را می‌بیند؟ و چه کسی ما را می‌شناسد؟ بی‌گمان وارونگیِ شما همچون گلِ کوزه‌گر انگاشته خواهد شد؛ زیرا آیا ساخته دربارهٔ سازندهٔ خود می‌گوید: او مرا نساخته است؟ یا آیا آنچه سرشته شده است دربارهٔ صورتگرِ خود می‌گوید: او فهم ندارد؟ اشعیا ۲۹:‏۹‏–‏۱۶.

هر کلمه از این سخن تحقق خواهد یافت. هستند کسانی که دل‌های خود را نزد خدا فروتن نمی‌کنند و راستکارانه گام برنمی‌دارند. مقاصد حقیقی خود را پنهان می‌سازند و در رفاقت با فرشتهٔ سقوط‌کرده—که دروغ را دوست می‌دارد و به‌جا می‌آورد—باقی می‌مانند. دشمن روح خود را بر کسانی می‌نهد که می‌تواند از آنان برای فریفتنِ آنان که تا حدی در تاریکی‌اند، استفاده کند. برخی آغشته به تاریکیِ حاکم می‌شوند و حقیقت را کنار گذاشته، خطا را برمی‌گزینند. روزی که نبوت بدان اشاره کرده بود فرا رسیده است. عیسی مسیح فهمیده نمی‌شود. عیسی مسیح برای آنان افسانه‌ای بیش نیست. در این مرحله از تاریخ زمین، بسیاری چون مستان رفتار می‌کنند. ‘درنگ کنید و شگفت‌زده شوید؛ فریاد برآورید و فریاد کنید؛ آنان مست‌اند، اما نه از شراب؛ تلوتلو می‌خورند، اما نه از نوشیدنیِ مست‌کننده. زیرا خداوند روح خوابِ عمیق بر شما ریخته و چشمانتان را بسته است. او پیامبران و حاکمان شما، یعنی بینایان را، پوشانیده است.’ مستیِ روحانی دامنگیر بسیاری شده که می‌پندارند همان مردمی‌اند که سرافراز خواهند شد. ایمان دینیِ آنان درست همان است که این آیه وصف می‌کند. زیر نفوذ آن، نمی‌توانند راست راه بروند. در مسیر عملشان راه‌های کج می‌سازند. یکی و دیگری پی‌درپی، به این سو و آن سو تلوتلو می‌خورند. خداوند با شفقتِ بسیار بر آنان می‌نگرد. راهِ حقیقت را نشناخته‌اند. آنان حیله‌گرانِ علم‌پیشه‌اند، و کسانی که می‌توانستند و می‌بایست به سبب بیناییِ روشنِ روحانی یاری دهند، خود فریب خورده‌اند و کاری شریرانه را پشتیبانی می‌کنند.

تکلیف تحولات این روزهای واپسین به‌زودی روشن خواهد شد. هنگامی که آشکار شود که این فریب‌های روح‌گرایانه در حقیقت همان اعمال پنهانیِ ارواح شریرند، کسانی که در آن‌ها نقشی داشته‌اند مانند کسانی خواهند شد که عقل خود را از دست داده‌اند.

از این رو خداوند می‌فرماید: چون این قوم با دهان به من نزدیک می‌شوند و با لب‌های خود مرا حرمت می‌نهند، اما دل‌هایشان را بسیار از من دور ساخته‌اند، و ترسشان از من بر حسب تعالیم انسانی آموخته شده است؛ بنابراین، اینک من در میان این قوم کاری شگرف به‌جا خواهم آورد، آری کاری شگفت و اعجاب‌انگیز؛ زیرا حکمت دانایانشان نابود خواهد شد و فهم خردمندانشان پنهان خواهد شد. وای بر آنان که عمیقاً در پیِ پنهان ساختن تدبیر خود از خداوندند، و کارهایشان در تاریکی است، و می‌گویند: چه کسی ما را می‌بیند، و چه کسی ما را می‌شناسد؟ به‌راستی وارونه‌کاری شما همچون گلِ کوزه‌گر شمرده خواهد شد؛ زیرا آیا ساخته می‌تواند دربارهٔ سازندهٔ خود بگوید: او مرا نساخت؟ یا آیا آنچه صورت یافته است می‌تواند دربارهٔ صورت‌دهنده‌اش بگوید: او هیچ فهمی نداشت؟

بر من آشکار شده است که در تجربهٔ خود، با همین وضعیت روبه‌رو بوده‌ایم و هستیم. کسانی که نور عظیم و امتیازات شگفتی داشته‌اند، سخنِ رهبرانی را پذیرفته‌اند که خود را دانا می‌پندارند، که بسیار مورد لطف و برکتِ خداوند بوده‌اند، اما خود را از دستِ خدا بیرون کشیده و در صفوفِ دشمن قرار داده‌اند. جهان با مغالطاتِ موجه‌نما غرق خواهد شد. ذهنی انسانی، با پذیرفتن این مغالطات، بر ذهن‌های انسانی دیگر اثر خواهد گذاشت؛ بر کسانی که شواهدِ گران‌بهای حقیقتِ خدا را به دروغ می‌گردانند. این مردان به‌دستِ فرشتگانِ سقوط‌کرده فریب خواهند خورد، در حالی که می‌بایست چون پاسدارانِ وفادار بایستند و از جان‌ها نگهبانی کنند، چون آنان که باید حساب پس بدهند. سلاح‌های پیکار خود را بر زمین نهاده‌اند و به ارواحِ فریبنده گوش سپرده‌اند. آنان مشورتِ خداوند را بی‌اثر می‌سازند و هشدارها و توبیخ‌های او را کنار می‌گذارند، و بی‌تردید در جانبِ شیطان‌اند، گوش سپرده به ارواحِ فریبنده و تعالیمِ شیاطین.

مستیِ روحانی اکنون دامنگیرِ مردمی شده است که نباید چون کسانی که تحتِ تأثیرِ شرابِ قوی‌اند تلوتلو بخورند. جرایم و ناهنجاری‌ها، تقلب، فریب و معاملاتِ ناعادلانه جهان را پر کرده‌اند، مطابقِ آموزه‌های آن پیشوایی که در بارگاه‌های آسمانی سر به شورش برداشت.

"تاریخ تکرار خواهد شد. می‌توانم مشخص کنم که در آینده‌ی نزدیک چه رخ خواهد داد، اما هنوز وقتش نرسیده است. شمایل‌های مردگان از طریق تدبیر مکارانه‌ی شیطان پدیدار خواهند شد، و بسیاری به آن‌که دروغ را دوست می‌دارد و می‌سازد خواهند پیوست. به مردم‌مان هشدار می‌دهم که درست در میان خود ما، برخی از ایمان روی‌گردان خواهند شد و به ارواح فریبنده و تعالیم شیاطین گوش خواهند سپرد، و به‌سبب آنان از حقیقت بدگویی خواهد شد." نامه‌های بتل کریک، 123-125.

«از این رو، هرچند اژدها در وهله نخست نمایانگر شیطان است، در معنای ثانوی نماد روم بت‌پرست است.» مناقشه عظیم، ۴۳۹.

ای برادران، خطری را که شما را تهدید می‌کند می‌بینم و باز می‌پرسم: آیا شما که دچار خطا شده‌اید، هیچ تلاشی برای اصلاح آن می‌کنید؟ ممکن است نفوس بلغزند و در تاریکی راه روند، زیرا برای گام‌های خود راه‌های راست را هموار نکرده‌اید. اگر در جایگاه‌های مورد اعتماد هستید، با اصرار بیشتری از شما می‌خواهم که به خاطر جان‌های خود و به خاطر کسانی که شما را راهنما می‌دانند، برای هر خطایی که رخ داده است در برابر خدا توبه کنید و خطای خود را اعتراف نمایید.

اگر لجاجت دل را در خود بپرورانید و از سرِ غرور و خودحق‌پنداری خطاهای خود را اعتراف نکنید، در معرض وسوسه‌های شیطان واگذار خواهید شد. اگر هنگامی که خداوند خطاهای شما را آشکار می‌کند توبه نکنید یا اعتراف نیاورید، مشیت او شما را بارها و بارها از همان مسیر خواهد گذراند. واگذاشته می‌شوید تا خطاهایی از همان سنخ مرتکب شوید، همچنان از حکمت بی‌بهره خواهید ماند، و گناه را راستکاری و راستکاری را گناه خواهید نامید. انبوه فریب‌هایی که در این روزهای آخر غالب خواهند شد شما را در بر خواهد گرفت، و رهبران خود را عوض خواهید کرد، و نخواهید دانست که چنین کرده‌اید. ریویو اند هرالد، ۱۶ دسامبر ۱۸۹۰.

فریسیان بر ضد روح‌القدس گناه کردند. هنر سخنوری‌شان برای اهانت به نجات‌دهندهٔ جهان به کار گرفته شد، و فرشتهٔ ثبت‌کننده سخنانشان را در کتاب‌های آسمانی نوشت. قدرت مقدس خدا را که در کارهای مسیح ظاهر شده بود به عوامل شیطانی نسبت دادند. آنان نمی‌توانستند کارهای شگفت‌انگیز او را انکار کنند یا آنها را به علل طبیعی نسبت دهند، پس گفتند: «اینها کارهای شیطان است.» در بی‌ایمانی، از پسر خدا همچون صرفاً یک انسان سخن گفتند. کارهای شفابخشی که پیش چشمشان انجام شد—کارهایی که هیچ انسانی نکرده بود و نمی‌توانست بکند—تجلّی قدرت خدا بود؛ اما آنان مسیح را به هم‌دستی با جهنم متهم کردند. لجوج، عبوس و سنگ‌دل، تصمیم گرفتند چشمان خود را بر هرگونه دلیل ببندند، و بدین‌سان مرتکب گناه نابخشودنی شدند. انتشارهای دست‌نوشته، جلد ۴، صفحهٔ ۳۶۰.