کتاب دانیال - شماره چهل‌و‌شش

او دانش را به چه کسی بیاموزد؟ و آموزه را به چه کسی بفهماند؟ به آنان که از شیر گرفته شده‌اند و از پستان‌ها جدا گردیده‌اند. زیرا باید فرمان بر فرمان، فرمان بر فرمان؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ این‌جا اندکی و آن‌جا اندکی باشد. زیرا با لب‌های لکنت‌دار و زبانی دیگر با این قوم سخن خواهد گفت. به آنان گفت: این است آرامشی که با آن می‌توانید خسته را آرام دهید؛ و این است تجدید نیرو؛ اما آنان نخواستند بشنوند. اما کلام خداوند برای ایشان شد: فرمان بر فرمان، فرمان بر فرمان؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ این‌جا اندکی و آن‌جا اندکی؛ تا بروند و به عقب بیفتند و بشکنند و به دام افتاده، گرفتار شوند. از این‌رو، ای مردان استهزاگر، که بر این قومِ در اورشلیم حکم می‌رانید، کلام خداوند را بشنوید. زیرا گفته‌اید: با مرگ عهد بسته‌ایم و با هاویه به توافق رسیده‌ایم؛ چون تازیانهٔ سیلاب‌گون بگذرد، به ما نخواهد رسید؛ زیرا دروغ را پناهگاه خود ساخته‌ایم و زیر کذب پنهان شده‌ایم. بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: اینک در صهیون سنگی برای بنیاد می‌نهم، سنگی آزموده، سنگِ زاویه‌ای گران‌بها، بنیادی استوار؛ هر که ایمان آورد، نخواهد شتافت. و داد را چون ریسمانِ سنجش قرار می‌دهم و عدالت را چون شاقول؛ و تگرگ پناهگاهِ دروغ را خواهد روبید و آب‌ها مخفیگاه را فراخواهد گرفت. و عهد شما با مرگ باطل خواهد شد و توافق شما با هاویه پایدار نخواهد ماند؛ و چون تازیانهٔ سیلاب‌گون عبور کند، آنگاه زیر پای آن لگدمال خواهید شد. اشعیا ۲۸: ۹–۱۸

اما آنچه را که خدا از پیش به زبان همه پیامبران خود اعلام کرده بود، یعنی اینکه مسیح باید رنج بکشد، او آن را به همین‌گونه تحقق بخشیده است. پس توبه کنید و بازگردید تا گناهانتان محو شود و زمان‌های تازگی از حضور خداوند فرا رسد؛ و او عیسی مسیح را که پیشتر به شما بشارت داده شده بود، خواهد فرستاد؛ که آسمان باید او را نگاه دارد تا زمان بازگرداندن همه چیز، همان‌گونه که خدا از آغاز جهان به زبان همه پیامبران مقدّس خود سخن گفته است. زیرا موسی به‌راستی به پدران گفت: «خداوند خدای شما از میان برادرانتان پیامبری مانند من برای شما برخواهد انگیخت؛ در هرچه به شما بگوید به او گوش فرا دهید.» و چنین خواهد شد که هر کسی که آن پیامبر را نشنود، از میان قوم نابود خواهد شد. بلی، و همه پیامبران از سموئیل و پس از او، همه آنان که سخن گفته‌اند، نیز از این روزها پیش‌گویی کرده‌اند. اعمال رسولان ۳:۱۸–۲۴.

آن فرشته‌ای که در اعلام پیامِ فرشتهٔ سوم هم‌صدا می‌شود، باید سراسر زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا از کاری با دامنه‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبشِ ظهورِ سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیامِ فرشتهٔ نخست به هر ایستگاهِ میسیونری در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها بزرگ‌ترین علاقه و شور دینی پدید آمد که از زمانِ اصلاح دینیِ قرن شانزدهم در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما اینها نیز با جنبشِ نیرومندی که تحتِ آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم برخواهد خاست، پشت سر گذاشته خواهد شد.

این کار همانند کار روز پنتیکاست خواهد بود. چنان‌که "باران پیشین" در ریزش روح‌القدس در آغاز انجیل عطا شد تا بذر گرانبها بروید، همان‌گونه "باران پسین" نیز در پایان آن داده خواهد شد تا خرمن برسد. "آنگاه خواهیم شناخت، اگر در پی شناخت خداوند باشیم؛ برآمدن او همچون صبح مهیا است؛ و نزد ما خواهد آمد چون باران، همچون باران پسین و پیشین بر زمین." هوشع 6:3. "پس شاد باشید، ای فرزندان صهیون، و در خداوند خدای خود شادی کنید؛ زیرا برای شما باران پیشین را به‌موقع عطا کرده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، باران پیشین و باران پسین." یوئیل 2:23. "در روزهای آخر، خدا می‌گوید: از روح خود بر همه بشر خواهم ریخت." "و چنین خواهد شد که هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت." اعمال رسولان 2:17، 21.

کار بزرگ انجیل قرار نیست با جلوه‌ای از قدرت خدا کمتر از آنچه آغازش را مشخص ساخت، پایان پذیرد. پیشگویی‌هایی که در ریزشِ بارانِ اوّل در آغازِ انجیل تحقق یافتند، در پایانِ آن در بارانِ آخر دوباره تحقق خواهند یافت. اینجاست «زمان‌های تازگی» که رسول پطرس چشم‌انتظارش بود، هنگامی که گفت: «پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا زمان‌های تازگی از حضورِ خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را خواهد فرستاد.» اعمال ۳:۱۹، ۲۰. نبرد عظیم، ۶۱۱.

زمان چندان دور نیست که آزمون به سراغ هر جان خواهد آمد. نشان وحش بر ما تحمیل خواهد شد. کسانی که قدم‌به‌قدم در برابر مطالبات دنیوی تسلیم شده و با رسوم جهان همسو گشته‌اند، تسلیم شدن در برابر قدرت‌های حاکم را ـ به‌جای آن‌که خود را در معرض استهزا، اهانت، تهدید به زندان و مرگ قرار دهند ـ کار دشواری نخواهند یافت. نبرد میان احکام خدا و احکام انسان‌هاست. در این هنگام طلا از ناخالصی در کلیسا جدا خواهد شد. دینداری راستین به‌روشنی از ظاهر و زرق‌وبرق آن متمایز خواهد شد. بسیاری از ستارگانی که به درخشششان اعجاب کرده‌ایم، آنگاه در تاریکی خاموش خواهند شد. کاه چون ابری بر باد خواهد رفت، حتی از جاهایی که تنها خرمن‌های گندم پُربار می‌بینیم. همه کسانی که زیورهای مقدس را بر خود می‌نهند، اما به عدالتِ مسیح پوشیده نشده‌اند، در ننگِ عریانیِ خویش ظاهر خواهند شد.

وقتی درختان بی‌ثمر به‌عنوان اشغال‌کنندگان بیهودهٔ زمین قطع می‌شوند، وقتی انبوهی از برادران دروغین از حقیقی بازشناخته می‌شوند، آنگاه پنهانان آشکار خواهند شد و با فریادهای هوشیعنا زیر پرچم مسیح صف خواهند کشید. آنان که ترسو و به خود بی‌اعتماد بوده‌اند، آشکارا برای مسیح و حقیقت او موضع خواهند گرفت. ضعیف‌ترین و دودل‌ترینِ کلیسا چون داوود خواهند بود—آماده برای عمل و جسارت. هرچه شب برای قوم خدا ژرف‌تر باشد، ستارگان درخشان‌تر خواهند بود. شیطان وفاداران را سخت آزار خواهد داد؛ اما به نام عیسی، آنان بیش از پیروزمندان از میدان بیرون خواهند آمد. آنگاه کلیسای مسیح «زیبا چون ماه، روشن چون آفتاب، و هراس‌انگیز چون لشکری با بیرق‌ها» پدیدار خواهد شد.

بذرهای حقیقت که به‌واسطهٔ کوشش‌های بشارتی کاشته می‌شوند، آنگاه خواهد رُست و شکوفا خواهد شد و به ثمر خواهد نشست. جان‌هایی حقیقت را خواهند پذیرفت که رنج را تاب خواهند آورد و خدا را خواهند ستود که بتوانند برای عیسی رنج بکشند. «در جهان رنج خواهید داشت؛ اما دل قوی دارید؛ من بر جهان غالب شده‌ام.» آنگاه که تازیانهٔ فراگیر از سراسر زمین بگذرد، آنگاه که بادزن خرمن‌گاهِ یهوه را پاک می‌کند، خدا مددگار قوم خویش خواهد بود. نشانه‌های پیروزیِ شیطان شاید بر فراز برافراشته شوند، اما ایمان پاکان و مقدسان مرعوب نخواهد شد.

ایلیا الیشع را از شخم زدن برگرفت و ردای تقدیس خود را بر او افکند. دعوت به این کار بزرگ و جلیل به مردان علم و منزلت عرضه شده بود؛ اگر ایشان در نظر خود کوچک می‌بودند و به خداوند به‌تمامی اعتماد می‌کردند، او ایشان را گرامی می‌داشت تا حامل پرچم او شوند و آن را ظفرمندانه تا پیروزی پیش ببرند. اما آنان از خدا جدا شدند، در برابر نفوذ جهان تسلیم شدند، و خداوند ایشان را رد کرد.

بسیاری علم را بزرگ داشته‌اند و خدای علم را از یاد برده‌اند. در پاک‌ترین روزگارِ کلیسا چنین نبود.

«خدا در روزگار ما کاری خواهد کرد که تنها اندکی انتظارش را دارند. او در میان ما کسانی را برمی‌انگیزد و سرافراز می‌سازد که بیشتر به واسطهٔ مسحِ روح او تعلیم یافته‌اند تا به تربیتِ بیرونیِ مؤسسات علمی. این مؤسسات نباید تحقیر یا محکوم شوند؛ آنها از جانبِ خدا مقرر شده‌اند، اما فقط می‌توانند شایستگی‌های ظاهری را فراهم کنند. خدا آشکار خواهد ساخت که به آدمیانِ دانشمندِ خودبزرگ‌بین وابسته نیست.» گواهی‌ها، جلد ۵، صفحات ۸۱ و ۸۲.

"کشورهای خارجی از الگوی ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، اما همان بحران دامنگیر مردم ما در همه نقاط جهان خواهد شد." گواهی‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

اینک ایامی می‌آید، خداوندگار یهوه می‌گوید، که در زمین قحطی خواهم فرستاد؛ نه قحطی نان و نه تشنگی آب، بلکه قحطیِ شنیدنِ کلام خداوند. و ایشان از دریا تا دریا، و از شمال تا مشرق، سرگردان خواهند شد؛ این‌سو و آن‌سو خواهند دوید تا کلام خداوند را بجویند، اما آن را نخواهند یافت. در آن روز، دوشیزگانِ زیبا و جوانان از تشنگی بی‌حال خواهند شد. آنان که به گناه سامره قسم می‌خورند و می‌گویند: «ای دان، خدای تو زنده است»؛ و «راهِ بئرشبع زنده است»؛ همانان فرو خواهند افتاد و دیگر هرگز برنخواهند خاست. عاموس ۸:‏۱۱–۱۴

و عهد شما با مرگ باطل خواهد شد، و پیمان شما با دوزخ پایدار نخواهد ماند؛ هرگاه تازیانهٔ سیل‌آسا عبور کند، آنگاه زیر پای آن لگدمال خواهید شد. از همان لحظه‌ای که روانه شود شما را خواهد گرفت؛ زیرا صبح به صبح، روز و شب، بر شما خواهد گذشت؛ و تنها درک خبرش رنج‌آور خواهد بود. اشعیا ۲۸:۱۸، ۱۹.

آنگاه چشمان خود را بالا بردم و دیدم، و اینک، قوچی با دو شاخ در برابر نهر ایستاده بود؛ و آن دو شاخ بلند بودند؛ اما یکی از دیگری بلندتر بود، و آن که بلندتر بود، دیرتر رویید. دانیال ۸:۳.

و هنگامی که در حال تأمل بودم، ناگاه بُز نری از جانب مغرب بر فراز سراسر زمین می‌آمد و پا بر زمین نمی‌نهاد؛ و آن بُز شاخی برجسته در میان چشمانش داشت. دانیال ۸:۵.

پس بز نر بسیار بزرگ شد؛ و چون نیرومند شد، شاخ بزرگش شکسته شد؛ و به جای آن، چهار شاخ برجسته به سوی چهار باد آسمان روییدند. دانیال ۸:۸

و از یکی از آنها شاخی کوچک برآمد که بسیار بزرگ شد، به سوی جنوب و به سوی شرق و به سوی سرزمین دلپسند. و تا به سپاه آسمان بزرگ شد؛ و برخی از سپاه و از ستارگان را به زمین افکند و آنها را پایمال کرد. آری، خود را تا به رئیس سپاه بزرگ گردانید، و به‌دست او قربانیِ روزانه برداشته شد و جایگاهِ مقدّسِ او فرو افکنده شد. و به سبب تعدّی، لشکری بر ضدّ قربانیِ روزانه به او داده شد، و حقیقت را به زمین افکند؛ و عمل کرد و کامیاب شد. دانیال ۸:۹‏-‏۱۲.

زن نباید آنچه متعلق به مرد است بپوشد، و مرد نیز نباید لباس زنانه بپوشد؛ زیرا هر که چنین کند نزد خداوندِ خدای تو مکروه است. تثنیه ۲۲:۵.

و بزرگ شد تا به لشکر آسمان نیز رسید؛ و بعضی از لشکر و از ستارگان را به زمین افکند و آنها را پایمال کرد. دانیال ۸:۱۰

و به سبب عصیان، سپاهی بر ضد قربانی دائمی به او داده شد، و راستی را به زمین افکند؛ و عمل کرد و کامیاب شد. دانیال ۸:۱۲.

و از یکی از آنها شاخی کوچک بیرون آمد که به‌غایت بزرگ شد، به سوی جنوب، و به سوی شرق، و به سوی سرزمین دلپسند. دانیال ۸:۹.

آری، او خود را تا حدِ سرورِ سپاه برکشید، و به دستِ او قربانیِ روزانه از میان برداشته شد و جایگاهِ مقدسِ او به زیر افکنده شد. دانیال ۸:۱۱.

هر اصلی در کلام خدا جایگاه خود را دارد؛ هر واقعیتی نیز دلالت و تأثیر ویژهٔ خود را دارد. و ساختار کامل، در طرح و اجرا، به آفریدگارش شهادت می‌دهد. چنین ساختاری را هیچ ذهنی جز ذهن نامتناهی نمی‌توانست تصور یا پدید آورد. تعلیم و تربیت، ۱۲۳.