Ezekiel chapter eight is one of the easiest prophetic chapters in the Scriptures. The chapter has a distinct starting point.

باب هشتم کتاب حزقیال یکی از ساده‌ترین باب‌های نبوتی در کتاب مقدس است. این باب نقطهٔ آغاز مشخصی دارد.

And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Ezekiel 8:1.

و واقع شد که در سال ششم، در ماه ششم، در روز پنجم ماه، وقتی در خانهٔ خود نشسته بودم و مشایخ یهودا در برابرم نشسته بودند، دست خداوند یهوه در آنجا بر من فرود آمد. حزقیال ۸:۱

The vision has a distinct ending in chapter eleven.

آن رؤیا در فصل یازدهم پایان مشخصی دارد.

Afterwards the spirit took me up, and brought me in a vision by the Spirit of God into Chaldea, to them of the captivity. So the vision that I had seen went up from me. Then I spake unto them of the captivity all the things that the Lord had showed me. Ezekiel 11:24, 25.

پس از آن، روح مرا برگرفت و در رؤیا، به‌وسیلهٔ روح خدا، به کلدیه نزد اسیران برد. پس آن رؤیایی که دیده بودم از من برخاست. آنگاه هرآنچه را که خداوند به من نشان داده بود به اسیران بازگو کردم. حزقیال ۱۱:۲۴، ۲۵.

The vision of chapter eight begins on the fifth day, of the sixth month of the sixth year, just a day before the date aligns with “666,” and sure enough the vision is about the Sunday law, which is the mark of the beast, whose number is the number of the “man of sin,” and also the number of the eighth kingdom that is of the seven. Those that get the victory over the number “666,” receive the seal of God, and in chapter nine, the seal of God is being placed upon God’s faithful people of the last days.

رؤیای باب هشتم در روز پنجمِ ماه ششمِ سال ششم آغاز می‌شود، تنها یک روز پیش از آنکه تاریخ با «۶۶۶» منطبق شود، و واقعاً رؤیا دربارهٔ قانون یکشنبه است که نشانۀ وحش است؛ وحشی که عددش، عددِ «مرد گناه» است و نیز عددِ پادشاهی هشتم که از آنِ هفت است. کسانی که بر عدد «۶۶۶» پیروز می‌شوند، مهرِ خدا را دریافت می‌کنند، و در باب نهم، مهرِ خدا بر قومِ وفادارِ خدا در واپسین روزها نهاده می‌شود.

And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God. And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Revelation 15:1–3.

و دیدم نشانه‌ای دیگر در آسمان، بزرگ و شگفت‌انگیز: هفت فرشته که هفت بلای آخر را داشتند، زیرا در آنها خشم خدا به کمال می‌رسد. و دیدم چیزی مانند دریایی از شیشه، آمیخته با آتش؛ و آنان که بر وحش و بر تمثال او و بر نشان او و بر عدد نام او غلبه یافته بودند، بر آن دریای شیشه‌ای ایستاده بودند و چنگ‌های خدا را در دست داشتند. و سرود موسی، بندهٔ خدا، و سرود بره را می‌خواندند و می‌گفتند: «ای خداوند، خدای قادر مطلق، کارهای تو بزرگ و شگفت‌انگیز است؛ راه‌های تو عادلانه و راست است، ای پادشاه مقدسان.» مکاشفه ۱۵:‏۱–۳.

Just before the close of probation (for the seven angels with the seven last plagues are going to pour out God’s wrath in the next chapter of Revelation), God’s last day people are identified. They have obtained the victory over four things. The word translated as victory means to conquer. The faithful have conquered the beast, the image of the beast, the mark of the beast and the number of his name. The victory includes the fact that they understand what the four symbols represent. It is only a very small percentage of people that know what those four prophetic symbols actually represent.

اندکی پیش از بسته شدنِ مهلت (زیرا هفت فرشته با هفت بلای آخر در فصل بعدِ کتاب مکاشفه غضب خدا را فرو خواهند ریخت)، قوم خدا در روزهای آخر شناسایی می‌شوند. آنان بر چهار چیز به پیروزی دست یافته‌اند. واژه‌ای که به «پیروزی» ترجمه شده، به معنای «غلبه کردن» است. وفاداران بر وحش، تصویرِ وحش، نشانِ وحش و عددِ نامِ او غلبه یافته‌اند. این پیروزی شامل این واقعیت نیز می‌شود که آنان می‌فهمند این چهار نماد نمایانگر چه هستند. تنها درصد بسیار اندکی از مردم می‌دانند که آن چهار نمادِ نبوی در واقع نمایانگر چه چیزی‌اند.

The world used to know the papacy was the whore of Babylon in chapter seventeen, but as God’s Word identified, the understanding of the whore of Tyre who commits fornication with the kings of the earth is forgotten during the history of the United States. To get victory over the beast means to rightly divide the word of truth in ascertaining that the beast of Bible prophecy is the papacy. In the very next chapter, the dragon, the beast and the false prophet lead the world to Armageddon, and God’s faithful of the last days must know who those three powers are.

جهان پیش‌تر می‌دانست که نظام پاپی همان روسپی بابل در باب هفدهم است، اما چنان‌که کلام خدا نشان داده، در طول تاریخ ایالات متحده، فهم روسپی صور که با پادشاهان زمین زنا می‌کند، به فراموشی سپرده شده است. پیروزی بر وحش یعنی کلام حقیقت را به درستی تقسیم کردن تا دریابیم که وحش نبوت کتاب مقدس همان نظام پاپی است. در باب بعدی، اژدها، وحش و نبی کاذب جهان را به سوی هارمجدون می‌برند و وفاداران خدا در روزهای آخر باید بدانند آن سه قدرت کدامند.

And the sixth angel poured out his vial upon the great river Euphrates; and the water thereof was dried up, that the way of the kings of the east might be prepared. And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments, lest he walk naked, and they see his shame. And he gathered them together into a place called in the Hebrew tongue Armageddon. Revelation 16:12–16.

و فرشتهٔ ششم کاسهٔ خود را بر رود بزرگ فرات ریخت؛ و آب آن خشک شد تا راه پادشاهانِ مشرق آماده گردد. و سه روحِ ناپاک را که مانند قورباغه بودند دیدم که از دهانِ اژدها و از دهانِ وحش و از دهانِ نبیِ کاذب بیرون آمدند؛ زیرا ایشان ارواحِ شیاطین‌اند که معجزه می‌کنند و نزد پادشاهانِ زمین و سراسرِ جهان می‌روند تا آنان را برای جنگِ آن روزِ بزرگِ خدایِ قادرِ مطلق گرد آورند. اینک چون دزد می‌آیم. خوشا به حال کسی که بیدار است و جامهٔ خود را نگاه می‌دارد، مبادا برهنه راه رود و شرمش دیده شود. و آنان را در مکانی که به عبری هارمجدون نامیده می‌شود گرد آورد. مکاشفه ۱۶:۱۲‏–‏۱۶.

The victory over the beast is the victory of understanding correctly who the beast is. The passage just cited pronounces a blessing upon those that watch and keep their garments, yet by the sixth plague, probation has fully closed for all men. When Michael stands up, human probation closes and then the seven last plagues are poured out. There is no way to change garments after the close of probation, yet there is a warning associated with the sixth plague. That warning has to do with having the correct understanding of the beast before probation closes, and if you do not have that understanding, you will lose the garment of Christ’s righteousness before the close of probation.

پیروزی بر وحش یعنی اینکه به‌درستی بفهمیم وحش کیست. فرازِ تازه نقل‌شده بر کسانی که بیدار می‌مانند و جامه‌های خود را نگاه می‌دارند برکت اعلام می‌کند، اما تا بلای ششم، دوران مهلت برای همۀ انسان‌ها به‌کلی پایان یافته است. هنگامی که میکائیل برمی‌خیزد، دوران مهلتِ بشر بسته می‌شود و سپس هفت بلای آخر ریخته می‌شوند. پس از پایان دوران مهلت، دیگر راهی برای تغییر جامه‌ها نیست، با این حال هشداری با بلای ششم همراه است. آن هشدار به داشتن درک درست از وحش پیش از بسته شدن دوران مهلت مربوط می‌شود، و اگر آن درک را نداشته باشید، پیش از پایان دوران مهلت، جامۀ عدالتِ مسیح را از دست خواهید داد.

“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

کسانی که در فهم کلام دچار سردرگمی می‌شوند و از درک معنای ضدّ مسیح بازمی‌مانند، بی‌گمان خود را در جانب ضدّ مسیح قرار خواهند داد. اکنون دیگر وقتی برای آن نیست که ما با دنیا همرنگ شویم. دانیال در سهم خود و در جایگاه خود ایستاده است. نبوت‌های دانیال و یوحنا باید فهمیده شوند. آنها یکدیگر را تفسیر می‌کنند. آنها به جهان حقایقی می‌دهند که هر کس باید آنها را بفهمد. این نبوت‌ها باید در جهان شهادت دهند. با تحقق‌شان در این روزهای آخر، خود را تبیین خواهند کرد. مجموعهٔ کرس، ۱۰۵.

If a person does not understand that the antichrist is the papacy, they will end up on the side of the papacy, or as John wrote, they will walk naked and manifest their shame. To get the victory over the beast is to understand that the beast is the papal power, and all that is revealed of the papal power. Those who get the victory and understand that the papacy is the man of sin, will need to understand that the image of the papacy represents the principle of the combination of church and state, with the church in control of the relationship.

اگر کسی درنیابد که ضدمسیح پاپیت است، سرانجام در صف پاپیت قرار خواهد گرفت، یا همان‌گونه که یوحنا نوشت، برهنه راه خواهد رفت و شرم خود را آشکار خواهد کرد. پیروزی بر وحش یعنی درک این‌که وحش همان قدرت پاپی است و هرآنچه از قدرت پاپی آشکار شده است. کسانی که پیروز می‌شوند و می‌فهمند که پاپیت مردِ گناه است، باید دریابند که تصویر پاپیت نمایانگر اصلِ ترکیبِ کلیسا و دولت است، به‌گونه‌ای که کلیسا مهار این رابطه را در دست دارد.

In the book of Daniel, the structure of the beast, which is the combination of church and state, is represented as the transgression of desolation. Transgression is sin, and the sin that forms the papal beast is when kings surrender their power unto the papal authority. In doing this they commit spiritual fornication, which is Daniel’s transgression of desolation, and John’s image to the beast.

در کتاب دانیال، ساختارِ وحش، که آمیختگیِ کلیسا و دولت است، به‌عنوان «تعدیِ ویرانگر» نمایانده شده است. تعدی همان گناه است، و گناهی که وحشِ پاپی را شکل می‌دهد زمانی رخ می‌دهد که پادشاهان قدرت خود را به اقتدارِ پاپی تسلیم می‌کنند. با این کار مرتکب زنای روحانی می‌شوند که همان تعدیِ ویرانگرِ دانیال و تمثالِ وحشِ یوحنا است.

To get victory over the papal image is to understand through God’s Word that the United States first forms this relationship, and ratifies it at the soon-coming Sunday law, and then forces the entire world to accept the same relationship.

به‌دست آوردن پیروزی بر تصویر پاپی یعنی از طریق کلام خدا درک کردن این‌که ایالات متحده ابتدا این رابطه را برقرار می‌کند، آن را در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد به تصویب می‌رساند، و سپس تمام جهان را وادار می‌کند همان رابطه را بپذیرد.

The church and state relationship that will be forced upon the earth by the United States consists of the one-world government (the United Nations), coming into an alliance with the papacy as the controlling power in the arrangements. Getting the victory over the image of the beast, is to understand by God’s prophetic Word that the image of the beast represents these very things.

رابطۀ کلیسا و دولت که از سوی ایالات متحده بر زمین تحمیل خواهد شد، عبارت است از حکومتِ واحدِ جهانی (سازمان ملل متحد) که با پاپیّت، در مقام قدرتِ کنترل‌کننده در این ترتیبات، وارد اتحاد می‌شود. غلبه یافتن بر تمثالِ وحش یعنی به‌واسطۀ کلامِ نبویِ خدا فهمیدن اینکه تمثالِ وحش دقیقاً همین امور را نمایندگی می‌کند.

Getting the victory over the beast and the image of the beast includes getting the understanding of the beast’s (the papacy’s) mark of authority.

کسبِ پیروزی بر وحش و تصویرِ وحش، شاملِ درکِ نشانِ اقتدارِ وحش (پاپیّت) است.

The mark of the beast is the forced observance of Sunday as God’s Sabbath. To get victory over the mark requires understanding that Sunday worship is the worship of the sun, and that it is nothing less than pagan Baal worship. The victory includes the truth that no one receives the mark of the beast until it is forced upon men.

نشانۀ وحش، رعایت اجباریِ یکشنبه به‌عنوان سبتِ خداوند است. برای پیروزی بر این نشان باید درک کرد که عبادتِ روز یکشنبه، پرستشِ خورشید است و چیزی جز پرستشِ بت‌پرستانۀ بعل نیست. این پیروزی همچنین شامل این حقیقت است که هیچ‌کس تا وقتی این نشان به زور بر مردم تحمیل نشود، نشانۀ وحش را دریافت نمی‌کند.

“But Christians of past generations observed the Sunday, supposing that in so doing they were keeping the Bible Sabbath; and there are now true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion, who honestly believe that Sunday is the Sabbath of divine appointment. God accepts their sincerity of purpose and their integrity before Him. But when Sunday observance shall be enforced by law, and the world shall be enlightened concerning the obligation of the true Sabbath, then whoever shall transgress the command of God, to obey a precept which has no higher authority than that of Rome, will thereby honor popery above God. He is paying homage to Rome and to the power which enforces the institution ordained by Rome. He is worshiping the beast and his image. As men then reject the institution which God has declared to be the sign of His authority, and honor in its stead that which Rome has chosen as the token of her supremacy, they will thereby accept the sign of allegiance to Rome—‘the mark of the beast.’ And it is not until the issue is thus plainly set before the people, and they are brought to choose between the commandments of God and the commandments of men, that those who continue in transgression will receive ‘the mark of the beast.’” The Great Controversy, 449.

اما مسیحیانِ نسل‌های گذشته یکشنبه را نگاه می‌داشتند، به این گمان که با این کار سبتِ کتاب مقدس را حفظ می‌کنند؛ و اکنون در هر کلیسایی مسیحیانِ راستینی هستند، و اجتماعِ کاتولیکِ رومی نیز از این قاعده مستثنا نیست، که صادقانه باور دارند یکشنبه سبتِ تعیین‌شده از سوی خداست. خداوند صداقتِ نیت و درستیِ ایشان را در حضور خود می‌پذیرد. اما هنگامی که رعایتِ یکشنبه به‌موجب قانون اجباری شود و جهان نسبت به الزامِ سبتِ حقیقی آگاه گردد، آنگاه هر که فرمانِ خدا را زیر پا بگذارد تا از حکمی اطاعت کند که اقتداری فراتر از اقتدارِ رم ندارد، با این کار پاپیسم را بیش از خدا حرمت می‌نهد. او به رم و به قدرتی که آیینِ مقررِ رم را به اجرا می‌گذارد ادای احترام می‌کند. او در حال پرستشِ وحش و صورتِ اوست. چون مردم آنگاه آیینی را که خدا آن را نشانِ اقتدارِ خود اعلام کرده است رد می‌کنند و به‌جای آن آنچه را رم به‌عنوان نشانِ تفوقِ خود برگزیده است گرامی می‌دارند، بدین‌وسیله نشانِ وفاداری به رم—«نشانِ وحش»—را می‌پذیرند. و تا وقتی که مسئله بدین‌سان آشکارا پیشِ روی مردم نهاده نشود و آنان به انتخاب میانِ احکامِ خدا و احکامِ انسان‌ها واداشته نشوند، کسانی که به تعدی ادامه می‌دهند «نشانِ وحش» را دریافت نخواهند کرد. نبرد عظیم، ۴۴۹.

Those who obtain the victory over the beast, the image of the beast and the mark of the beast must also obtain the victory over the number of his name. In the period of history when the whore of Tyre was not forgotten, the Protestant world knew the papacy was the antichrist. They knew that Paul had identified the papacy as “that wicked,” “the man of sin,” “the mystery of iniquity” and “the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.” But now the great whore of Tyre has been forgotten.

کسانی که بر وحش، تمثالِ وحش و نشانِ وحش پیروز می‌شوند، باید بر عددِ نامِ او نیز پیروز شوند. در دوره‌ای از تاریخ که فاحشهٔ صور فراموش نشده بود، جهانِ پروتستان می‌دانست که پاپیّت ضدّ مسیح است. آنان می‌دانستند که پولس، پاپیّت را «آن شریر»، «مردِ گناه»، «رازِ بی‌قانونی» و «پسرِ هلاکت» خوانده بود؛ «که مخالف است و خود را برتر از هر آنچه خدا خوانده می‌شود یا پرستش می‌شود می‌افرازد، به‌حدی که چون خدا در هیکلِ خدا می‌نشیند و خود را خدا می‌نمایاند.» اما اکنون فاحشهٔ بزرگِ صور به فراموشی سپرده شده است.

In ages past there were various isopsephy, or gematria, applications that demonstrated that the number “666” symbolically represented the papacy. A classic example of this is that on the pope’s miter the words Vicarius Filii Dei are written. Vicarius Filii Dei, which means the “Vicegerent of the Son of God”, and therefore addresses his claim of being seated in God’s temple, claiming to be God. The Latin letters of Vicarius Filii Dei equate to the number six hundred and sixty-six.

در روزگاران گذشته کاربردهای گوناگون ایزوپسفی یا جماتریا وجود داشت که نشان می‌دادند عدد «۶۶۶» به‌طور نمادین نمایانگر پاپیّت است. نمونهٔ کلاسیک آن این است که بر کلاه اسقفیِ پاپ عبارت Vicarius Filii Dei نوشته شده است. Vicarius Filii Dei که به معنای «نایبِ پسرِ خدا» است، بنابراین به ادعای او مبنی بر نشستن در هیکلِ خدا و خدابودن اشاره دارد. حروف لاتینِ Vicarius Filii Dei برابر با عدد ششصد و شصت‌وشش است.

The beast, which is the papal power, is identified by his number and his number is “666,” but the man of sin received a deadly wound in 1798, and has been forgotten. In the last days the deadly wound is to be healed, and the healing of the deadly wound identifies that the United States first forms an image to the beast in its own nation, and then forces the world to do the same.

وحش، که همان قدرت پاپی است، با شماره‌اش شناخته می‌شود و شماره‌اش «۶۶۶» است، اما مرد گناه در سال ۱۷۹۸ زخمی مرگبار خورد و به فراموشی سپرده شده است. در روزهای آخر آن زخم مرگبار شفا خواهد یافت، و شفا یافتنِ آن زخم مرگبار نشان می‌دهد که ایالات متحده نخست در کشور خود تصویرِ وحش را برپا می‌کند و سپس جهان را وادار می‌سازد که همان را انجام دهد.

The world image of the beast is both twofold and threefold. It is prophetically twofold for it is made up of a combination of church and state, but it is threefold in that it is made up of the dragon, the beast and the false prophet. When the threefold union of the very powers that will lead the world to Armageddon is established, they will be the beast that is the eighth kingdom that is of the seven, and it will also be the threefold union of the sixth kingdom. The number of the beast’s name in the last days is again “666,” for it represents three kingdoms that are each part of the sixth kingdom.

تصویر جهانیِ وحش هم دوگانه است و هم سه‌گانه. از نظر نبوی دوگانه است، زیرا از ترکیب کلیسا و دولت ساخته شده، اما سه‌گانه است از آن رو که از اژدها، وحش و نبیِ دروغین تشکیل شده است. هنگامی که اتحاد سه‌جانبهٔ همان قدرت‌هایی که جهان را به آرماگدون خواهند کشاند برقرار شود، آنان همان وحش خواهند بود، یعنی پادشاهی هشتم که از هفت است، و همچنین اتحاد سه‌جانبهٔ پادشاهی ششم خواهد بود. عددِ نامِ وحش در ایام آخر بار دیگر «۶۶۶» است، زیرا نمایانگر سه پادشاهی است که هر یک بخشی از پادشاهی ششم‌اند.

To get victory over the beast, his image, his mark and the number of his name is to understand the riddle that “the eighth is of the seven”, which is the secret of Daniel two, which Daniel prayed to understand. It is an element of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, for as John said, the “time is at hand.” For this reason, those who get that victory are represented as being with the angels who pour out the plagues, for they get the victory, or the necessary prophetic understanding, just before probation closes.

به دست آوردن پیروزی بر وحش، تصویر او، نشان او و عددِ نامِ او یعنی فهمیدنِ معمای «هشتم از هفت است»، که رازِ بابِ دومِ دانیال است؛ همان رازی که دانیال برای فهمیدنش دعا کرد. این بخشی از مکاشفهٔ عیسی مسیح است که درست پیش از پایانِ مهلت، مهرش گشوده می‌شود، زیرا چنان‌که یوحنا گفت، «زمان نزدیک است.» از این رو، آنان که آن پیروزی را به دست می‌آورند، چنین تصویر شده‌اند که با فرشتگانی هستند که بلاها را فرو می‌ریزند؛ زیرا ایشان درست پیش از پایانِ مهلت، به آن پیروزی، یا به فهمِ نبویِ لازم، دست می‌یابند.

Those who understand that the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before the close of probation, and that the number “666,” is an element of that vision will not miss that the vision of Ezekiel chapter eight begins on the fifth day (which is the day before the sixth day), in the sixth month of the sixth year. By the end of chapter eight twenty-five men are bowing down to the sun, and chapter nine identifies those who receive the seal of God.

کسانی که درمی‌یابند که مکاشفهٔ عیسی مسیح درست پیش از پایانِ مهلت مُهرش گشوده می‌شود و اینکه عددِ «۶۶۶» عنصری از آن رؤیاست، از این نکته غافل نخواهند شد که رؤیای حزقیال در بابِ هشتم در روزِ پنجم (که روزِ پیش از روزِ ششم است)، در ماهِ ششمِ سالِ ششم آغاز می‌شود. تا پایانِ بابِ هشتم، بیست‌وپنج مرد در برابرِ خورشید سجده می‌کنند، و بابِ نهم کسانی را که مُهرِ خدا را دریافت می‌کنند مشخص می‌کند.

The context of the vision is the mark of the beast and the seal of God, and the vision is opened up just before probation closes at the Sunday law, as typified by the number “666.” But the close of probation that is identified as occurring at the Sunday law in the United States, is not the close of human probation, it is the close of probation only for Seventh-day Adventists.

زمینهٔ رؤیا، نشانِ وحش و مُهرِ خداست و رؤیا درست پیش از پایانِ مهلتِ فیض در زمانِ قانونِ یکشنبه، که عدد «۶۶۶» نمادِ آن است، گشوده می‌شود. اما پایانی از مهلتِ فیض که گفته می‌شود در ایالات متحده هنگامِ قانونِ یکشنبه رخ می‌دهد، پایانِ مهلتِ فیض برای همهٔ انسان‌ها نیست؛ این پایانِ مهلت فقط برای ادونتیست‌های روز هفتم است.

The vision is represented as taking place within Jerusalem, which is a symbol of the Seventh-day Adventist church. At the Sunday law in the United States, Seventh-day Adventists are the only class that is, there and then, held accountable to the light of the Sabbath.

این رؤیا چنان تصویر شده که در درون اورشلیم رخ می‌دهد؛ اورشلیم نماد کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم است. هنگام قانون یکشنبه در ایالات متحده، ادونتیست‌های روز هفتم تنها گروهی هستند که، یعنی در همان‌جا و همان‌زمان، در برابر نور سبت پاسخگو شناخته می‌شوند.

“If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘my holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.” Review and Herald, April 27, 1911.

اگر نورِ حقیقت بر شما عرضه شده، سبتِ فرمانِ چهارم را آشکار کرده و نشان داده که برای تقدیس یکشنبه هیچ مبنایی در کلامِ خدا وجود ندارد، و با این همه هنوز به سبتِ دروغین می‌چسبید و از تقدیس آن سبتی که خدا آن را «روز مقدس من» می‌خواند سر باز می‌زنید، نشانِ وحش را دریافت می‌کنید. این در چه زمانی رخ می‌دهد؟ — زمانی که از فرمانی اطاعت می‌کنید که شما را امر می‌کند در روز یکشنبه از کار دست بکشید و خدا را پرستش کنید، در حالی که می‌دانید در کتاب‌مقدس حتی یک کلمه نیست که نشان دهد یکشنبه چیزی جز یک روزِ کاریِ عادی است، شما به دریافتِ نشانِ وحش رضایت می‌دهید و مهرِ خدا را رد می‌کنید. اگر این نشان را بر پیشانی‌ها یا دست‌هایمان دریافت کنیم، داوری‌هایی که بر نافرمانان اعلام شده است ناگزیر بر ما فرود خواهد آمد. اما مهرِ خدای زنده بر کسانی نهاده می‌شود که سبتِ خداوند را از روی وجدان نگاه می‌دارند. ریویو و هرالد، ۲۷ آوریل ۱۹۱۱.

The vision of Ezekiel chapter eight through chapter eleven, identifies the history leading up to the close of probation for Jerusalem. It is portrayed as taking place just a day before the number “666” arrives, and chapter eight identifies an escalating rebellion within Jerusalem that culminates with the leading men bowing to the sun, thus receiving the mark of the beast.

رؤیای باب هشتم تا یازدهمِ کتاب حزقیال، سیر تاریخیِ منتهی به پایان مهلت برای اورشلیم را مشخص می‌کند. این رؤیا چنان ترسیم شده که درست یک روز پیش از فرارسیدن عدد «۶۶۶» رخ می‌دهد، و باب هشتم شورشی فزاینده را در درون اورشلیم نشان می‌دهد که در نهایت با سجده کردن سران در برابر خورشید به اوج می‌رسد و بدین‌سان آنان نشانِ وحش را دریافت می‌کنند.

Chapter nine, represents an angel going through Jerusalem (thus identifying a progression), and placing a seal upon one class in advance of the destroying angels who thereafter slay all who do not have the seal. Both chapters represent a progressive history that leads to the Sunday law, where one class bows to the sun, and the other receives the seal of God. The wicked are then removed from Jerusalem, for the Sunday law separates the wicked and the wise.

فصل نهم، نمایانگرِ فرشته‌ای است که از میان اورشلیم می‌گذرد (و بدین‌سان بر سیر تدریجی دلالت می‌کند) و پیش از فرشتگان هلاک‌کننده بر یک طبقه مُهر می‌نهد؛ سپس آن فرشتگان همهٔ کسانی را که آن مُهر را ندارند هلاک می‌کنند. هر دو فصل بازتاب‌دهندهٔ روندی تاریخی و تدریجی‌اند که به قانون یک‌شنبه می‌انجامد؛ جایی که یک طبقه در برابر خورشید سجده می‌کند و طبقهٔ دیگر مُهر خدا را دریافت می‌کند. آنگاه شریران از اورشلیم بیرون رانده می‌شوند، زیرا قانون یک‌شنبه شریران را از حکیمان جدا می‌کند.

The sealing that is represented in Ezekiel chapter nine is the same sealing that is represented in Revelation chapter seven.

مهرگذاری‌ای که در فصل نهمِ کتاب حزقیال نشان داده شده، همان مهرگذاری است که در فصل هفتمِ کتاب مکاشفهٔ یوحنا نشان داده شده است.

“If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.

اگر چنین صحنه‌هایی در پیش باشد، چنین داوری‌های سهمگینی بر جهانی گناهکار، پناهگاه قوم خدا کجا خواهد بود؟ چگونه تا زمانی که خشم سپری شود، در امان خواهند بود؟ یوحنا عناصر طبیعت—زلزله، توفان و کشمکش سیاسی—را چنین می‌بیند که به دست چهار فرشته نگاه داشته شده‌اند. این بادها تحتِ کنترل‌اند تا وقتی که خدا فرمان رها کردنشان را بدهد. همین، مایهٔ ایمنی کلیسای خداست. فرشتگان خدا فرمان او را به‌جا می‌آورند و بادهای زمین را بازمی‌دارند، تا باد نه بر زمین بوزد و نه بر دریا و نه بر هیچ درختی، تا زمانی که بندگان خدا بر پیشانی‌هایشان مُهر شوند. فرشتهٔ نیرومند دیده می‌شود که از مشرق (یا از طلوع خورشید) بالا می‌آید. این نیرومندترینِ فرشتگان مُهر خدای زنده را در دست دارد؛ یعنی مُهرِ او که تنها اوست که می‌تواند حیات ببخشد، که می‌تواند بر پیشانی‌ها نشان یا کتیبه‌ای بنگارد؛ کسانی که به آنان بی‌مرگی، حیات جاودان، عطا خواهد شد. همین صدای والاترین فرشته بود که اقتدار داشت به چهار فرشته فرمان دهد تا چهار باد را مهار کنند تا این کار انجام گیرد، و تا آنگاه که او فرمان رها کردنشان را بدهد.

“Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’

کسانی که بر جهان، نفس و شیطان غلبه می‌کنند، از برگزیدگانی هستند که مُهر خدای زنده را دریافت خواهند کرد. آنانی که دست‌هایشان پاک نیست و دل‌هایشان طاهر نیست، مُهر خدای زنده را نخواهند داشت. کسانی که گناه را طرح می‌ریزند و آن را به جا می‌آورند، نادیده گرفته خواهند شد. تنها آنان که در پیشگاه خدا، در موضعِ کسانی قرار دارند که در روز عظیمِ کفّارهٔ ضدنوعی توبه می‌کنند و به گناهان خود اعتراف می‌نمایند، به رسمیت شناخته می‌شوند و به‌عنوان شایستگانِ حمایتِ خدا نشان‌دار خواهند شد. نام‌های کسانی که استوارانه چشم‌به‌راه و منتظر و مراقبِ ظهورِ نجات‌دهندهٔ خویش‌اند — با اشتیاق و آرزومندی بیش از آنان که چشم‌به‌راهِ صبح‌اند — در زمرهٔ مُهرشدگان به شمار خواهند آمد. کسانی که، با آنکه همهٔ نورِ حقیقت بر جانشان می‌تابد و باید اعمالی درخورِ ایمانی که بدان اعتراف می‌کنند داشته باشند، اما فریفتهٔ گناه می‌شوند، در دل‌های خود بُتان برپا می‌کنند، جان‌های خود را در برابر خدا تباه می‌سازند و کسانی را که با ایشان در گناه شریک می‌شوند می‌آلایند، نام‌هایشان از دفترِ حیات محو خواهد شد و در تاریکیِ نیمه‌شب رها خواهند شد، بی‌آنکه در ظرف‌های خود روغنی برای چراغ‌هایشان داشته باشند. «برای شما که از نام من می‌ترسید، آفتابِ عدالت طلوع خواهد کرد و شفا در بال‌های او خواهد بود.»

“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

"این مُهر کردنِ بندگان خدا همان است که به حزقیال در رؤیا نشان داده شد. یوحنا نیز شاهدِ این مکاشفهٔ بسیار تکان‌دهنده بود. او دریا و موج‌ها را دید که خروشان بودند، و دل‌های مردم از ترس از کار می‌افتاد. او دید که زمین جنبید و کوه‌ها به میان دریا برده شدند (که به معنای واقعی کلمه در حال رخ دادن است)، آب آن خروشان و پرتلاطم بود، و کوه‌ها از خیزش آن می‌لرزیدند. به او بلاها، طاعون، قحطی و مرگ نشان داده شد که مأموریت هولناک خود را به انجام می‌رساندند." شهادت‌ها برای خادمان، ۴۴۵.

The sealing of the one hundred and forty four thousand in Revelation chapter seven is also represented in chapter nine of Ezekiel, and the sealing angel is the mightiest angel, who ascends from the east. Those who are lost, who have their names blotted out of the book of life, are represented as having “no oil in their vessels with their lamps.” The two classes in the vision of Ezekiel chapter eight through eleven, are the wise and foolish virgins of Matthew twenty-five, and they are therefore Adventists.

مُهر شدنِ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر در مکاشفه، باب هفتم، همچنین در حزقیال، باب نهم، نمایانده شده است؛ و فرشتهٔ مُهرکننده نیرومندترین فرشته است که از مشرق برمی‌آید. کسانی که هلاک می‌شوند و نام‌هایشان از کتاب حیات محو می‌گردد، چنین نمایانده شده‌اند که «در ظرف‌هایشان همراه چراغ‌هایشان روغنی ندارند». دو گروه در رؤیای حزقیال، باب‌های هشتم تا یازدهم، همان دوشیزگان دانا و نادانِ متی، باب بیست‌وپنجم، هستند و از این‌رو ادونتیست‌اند.

“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

"مثل ده دوشیزه در متی ۲۵، تجربه قوم ادونتیست را نیز نشان می‌دهد." مناقشه بزرگ، ۳۹۳.

Sister White specifically identifies Jerusalem of Ezekiel’s vision as Adventism:

خواهر وایت به‌طور مشخص اورشلیمِ رؤیای حزقیال را ادونتیسم می‌داند:

“The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

قومِ حقیقیِ خدا، که روحِ کارِ خداوند و نجاتِ نفوس را در دل دارند، همواره گناه را در ماهیتِ واقعی و گناه‌آلودش خواهند دید. آنان همیشه جانبِ برخوردِ صادقانه و بی‌پرده را با آن گناهانی خواهند گرفت که به‌آسانی دامنگیرِ قومِ خدا می‌شوند. به‌ویژه در کارِ پایانی برای کلیسا، در زمانِ مُهر شدنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفری که باید بی‌عیب در برابرِ تختِ خدا بایستند، آنان عمیق‌ترین احساس را نسبت به خطاهای مردمی خواهند داشت که خود را از آنِ خدا می‌دانند. این معنا به‌قوت در تمثیلِ پیامبر از کارِ نهایی، به‌صورتِ تصویرِ مردانی که هر یک سلاحی برای کشتار در دست داشتند، بیان شده است. یکی از ایشان جامهٔ کتان بر تن داشت و دواتِ کاتب بر پهلوی او بود. «و خداوند به او گفت: از میانِ شهر بگذر، از میانِ اورشلیم، و نشانی بر پیشانیِ مردانی بگذار که برای همهٔ رجاساتی که در میانِ آن انجام می‌شود آه می‌کشند و می‌نالند.» شهادات، جلد ۳، ۲۶۶.

The vision of Ezekiel chapters eight through eleven, is directly addressing the history of Adventism leading up to and at the Sunday law. It identifies the two classes of worshippers who are within Jerusalem (Adventism), and is prophetically associated with the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation, for its first references is setting forth the number “666” in prophetic symbolism. In doing so it identifies one of four things the wise must get victory over in the last days, and those four things are part of the light of the eighth being “of the seven”. Revelation fifteen also identifies that those that get the victory over the four symbolic aspects of the papacy, sing the song of Moses and the Lamb.

رؤیای حزقیال در فصل‌های هشت تا یازده، مستقیماً به تاریخ ادونتیسم در آستانه و هنگام قانون یکشنبه می‌پردازد. این رؤیا دو طبقه عبادت‌کننده را که در درون اورشلیم (ادونتیسم) هستند مشخص می‌کند و از نظر نبوی با مکاشفه عیسی مسیح که درست پیش از پایان مهلت فیض مهرگشایی می‌شود مرتبط است، زیرا نخستین اشاره‌هایش عدد «۶۶۶» را در نمادپردازی نبوی مطرح می‌کند. بدین‌سان یکی از چهار چیزی را شناسایی می‌کند که خردمندان باید در روزهای آخر بر آن پیروزی به دست آورند، و آن چهار چیز بخشی از نوری‌اند که به «هشتمی که از هفت است» تعلق دارد. کتاب مکاشفه فصل پانزدهم نیز تصریح می‌کند که کسانی که بر چهار جنبه نمادین نظام پاپی پیروز می‌شوند، سرود موسی و بره را می‌خوانند.

In that day Isaiah, in chapter twenty-seven says that the righteous of the last days will sing the song of the vineyard, which is a song that the Lamb sang when he walked among men that identifies a chosen people who are being passed by as a new chosen people are being selected. That song is sung by “the wise” of the last days during the sealing of Ezekiel nine and Revelation seven. Ezekiel’s vision of chapters eight through eleven is part of that very song.

در آن روز اشعیا در باب بیست‌وهفتم می‌گوید که پارسایانِ ایامِ آخر سرودِ تاکستان را خواهند خواند؛ سرودی که بره هنگامی که در میان آدمیان می‌گشت آن را خواند و قومِ برگزیده‌ای را که در حال کنار گذاشته شدن‌اند، در حالی که قومِ برگزیدهٔ تازه‌ای در حال انتخاب شدن است، مشخص می‌کند. آن سرود را «خردمندان»ِ ایامِ آخر در هنگام مُهر کردنِ باب نهمِ حزقیال و باب هفتمِ مکاشفه می‌خوانند. رؤیای حزقیال در باب‌های هشت تا یازده بخشی از همان سرود است.

We will continue this study in the next article.

ما این مطالعه را در مقاله بعدی ادامه خواهیم داد.

“The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’

قوم حقیقیِ خدا که روحِ کارِ خداوند و نجاتِ جان‌ها را در دل دارند، همواره به گناه در ماهیتِ واقعی و گناه‌آلودِ آن می‌نگرند. آنان همیشه جانبِ برخوردِ وفادارانه و صریح با آن گناهانی را می‌گیرند که به‌آسانی دامنگیرِ قومِ خدا می‌شود. به‌ویژه در کارِ پایانی برای کلیسا، در زمانِ مُهر نهادنِ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفری که باید بی‌عیب در برابرِ تختِ خدا بایستند، آنان عمیق‌تر از همیشه خطاهای قومِ معترف به خدا را احساس خواهند کرد. این امر به‌گونه‌ای قاطع به‌وسیلهٔ تمثیلِ نبی از کارِ نهایی، در قالبِ مردانی که هر یک سلاحِ کُشتار در دست داشتند، بیان شده است. یکی از ایشان جامهٔ کتان بر تن داشت و دواتِ کاتب بر پهلویش بود. «و خداوند به او گفت: از میانِ شهر، از میانِ اورشلیم عبور کن و بر پیشانیِ مردانی که برای همهٔ رجاساتی که در میانِ آن انجام می‌شود آه می‌کشند و می‌گریند، نشانی بگذار.»

“Who are standing in the counsel of God at this time? Is it those who virtually excuse wrongs among the professed people of God and who murmur in their hearts, if not openly, against those who would reprove sin? Is it those who take their stand against them and sympathize with those who commit wrong? No, indeed! Unless they repent, and leave the work of Satan in oppressing those who have the burden of the work and in holding up the hands of sinners in Zion, they will never receive the mark of God’s sealing approval. They will fall in the general destruction of the wicked, represented by the work of the five men bearing slaughter weapons. Mark this point with care: Those who receive the pure mark of truth, wrought in them by the power of the Holy Ghost, represented by a mark by the man in linen, are those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done’ in the church. Their love for purity and the honor and glory of God is such, and they have so clear a view of the exceeding sinfulness of sin, that they are represented as being in agony, even sighing and crying. Read the ninth chapter of Ezekiel.

در این زمان چه کسانی در مشورت خدا ایستاده‌اند؟ آیا آنان‌اند که عملاً خطاها را در میان کسانی که خود را از قوم خدا می‌دانند توجیه می‌کنند و در دل‌های خود (اگر هم نه به‌طور آشکار) بر ضد کسانی که گناه را توبیخ می‌کنند زمزمه و گلایه دارند؟ آیا آنان‌اند که در برابر ایشان موضع می‌گیرند و با کسانی که بد می‌کنند همدلی می‌نمایند؟ نه، به‌هیچ‌وجه! اگر توبه نکنند و از کار شیطان (یعنی ستم بر آنان که بار خدمت را بر دوش دارند و حمایت از گناهکاران در صهیون) دست نکشند، هرگز نشانِ مُهرِ تأییدِ خدا را دریافت نخواهند کرد. آنان در هلاکتِ عمومیِ شریران (که با کار پنج مردِ حاملِ سلاح‌های کشتار به تصویر کشیده شده است) از میان خواهند رفت. به این نکته با دقت توجه کنید: کسانی که نشانِ خالصِ حقیقت را (که به قدرت روح‌القدس در آنان پدید آمده و با نشانی از سوی مردِ کتان‌پوش نمایانده شده است) دریافت می‌کنند، همانانی‌اند "که برای همهٔ رجاساتِ انجام‌شده در کلیسا آه می‌کشند و فریاد می‌کنند". محبت آنان به پاکی و حرمت و جلال خدا چنان است، و دیدگاهی بسیار روشن نسبت به نهایتِ گناه‌آلودیِ گناه دارند، که همچون کسانی در عذاب، حتی در حال آه کشیدن و فریاد کردن، وصف می‌شوند. باب نهم حزقیال را بخوانید.

“But the general slaughter of all those who do not thus see the wide contrast between sin and righteousness, and do not feel as those do who stand in the counsel of God and receive the mark, is described in the order to the five men with slaughter weapons: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” Testimonies, volume 3, 266, 267.

«اما قتل‌عامِ همهٔ کسانی که به این‌سان تضادِ گسترده میان گناه و پارسایی را نمی‌بینند و همچون آنان که در شورای خدا می‌ایستند و نشان را دریافت می‌کنند احساس نمی‌کنند، در فرمانی که به پنج مردِ مسلح به ابزارهای کشتار داده شد، چنین توصیف شده است: ‘در پیِ او از میان شهر بگذرید و بزنید؛ چشمتان دریغ نورزد و ترحم مکنید؛ پیر و جوان را به‌کلی بکشید، هم دوشیزگان، و هم کودکان خردسال و زنان را؛ اما به هیچ مردی که بر او نشان است نزدیک نشوید؛ و از مقدسِ من آغاز کنید.’ شهادات، جلد ۳، ۲۶۶، ۲۶۷.»