ایلیا - شمارهٔ یازده

و او برای امت‌ها علمی برافراشته خواهد کرد و رانده‌شدگانِ اسرائیل را گرد خواهد آورد و پراکندگانِ یهودا را از چهار گوشهٔ زمین گرد خواهد آورد. اشعیا ۱۱:۱۲.

ای کسانی که از کلام او می‌لرزید، کلام خداوند را بشنوید؛ برادرانتان که از شما نفرت داشتند و به‌خاطر نام من شما را بیرون راندند، گفتند: «خداوند جلال یابد!» اما او برای شادی شما ظاهر خواهد شد و آنان شرمسار خواهند شد. اشعیا ۶۶:۵

"مثل ده دوشیزه در متی ۲۵، تجربه قوم ادونتیست را نیز نشان می‌دهد." مناقشه بزرگ، ۳۹۳.

"اغلب توجه من به مَثَلِ ده باکره جلب می‌شود؛ پنج تن از آنان خردمند بودند و پنج تن نادان. این مَثَل مو به مو تحقق یافته و خواهد یافت، زیرا برای این زمان کاربردی ویژه دارد و، همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود." Review and Herald، ۱۹ اوت ۱۸۹۰.

"وضعیت کلیسا که با دوشیزگان نادان نشان داده شده، همچنین از آن با عنوان وضعیت لاودیکیه‌ای یاد می‌شود." Review and Herald، ۱۹ اوت ۱۸۹۰.

اینک، کسانی را که از کنیسۀ شیطانند، آنان که می‌گویند یهودی‌اند و نیستند، بلکه دروغ می‌گویند؛ اینک، ایشان را وادار خواهم کرد تا بیایند و در برابر پایت سجده کنند و بدانند که من تو را دوست داشته‌ام. مکاشفه ۳:۹.

تو چنین می‌اندیشی که آنان که در برابر پای قدیس سجده می‌کنند (مکاشفه 3:9)، سرانجام نجات خواهند یافت. در اینجا ناگزیرم با تو مخالفت کنم؛ زیرا خدا به من نشان داد که این گروه ادونتیست‌های مدّعی بودند که از ایمان برگشته بودند و «پسر خدا را برای خود دوباره مصلوب می‌کنند و او را به رسوایی آشکار می‌کشانند». و در «ساعت آزمایش»، که هنوز در پیش است تا سرشت حقیقی هر کس را آشکار سازد، خواهند دانست که برای همیشه هلاک‌اند؛ و زیر بار اندوه روحی، در برابر پای قدیس زانو خواهند زد. سخنی به گلهٔ کوچک، 12.

اکنون برای محبوبم سرودی دربارهٔ تاکستان او خواهم خواند. محبوب من تاکستانی دارد بر تپه‌ای بسیار حاصلخیز؛ و گرد آن حصاری کشید، و سنگ‌های آن را بیرون آورد، و در آن بهترین نهال انگور کاشت، و در میانش برجی بنا کرد، و نیز در آن حوضچه‌ای برای فشردن انگور ساخت؛ و چشم داشت که انگور بیاورد، اما انگورِ وحشی بار آورد. و اکنون، ای ساکنان اورشلیم و ای مردان یهودا، خواهش می‌کنم میان من و تاکستانم داوری کنید. چه کاری بود که می‌شد برای تاکستانم انجام داد که من انجامش نداده‌ام؟ پس چرا، چون چشم داشتم که انگور بیاورد، انگورِ وحشی بار آورد؟ اشعیا ۵:۱-۴.

از این رو خشم خداوند بر قوم خود برافروخته شد و دست خود را بر آنان دراز کرد و ایشان را زد؛ و کوه‌ها به لرزه درآمدند و لاشه‌های ایشان در میان کوچه‌ها پاره‌پاره شد. با همهٔ اینها خشم او برنگشته است، بلکه دست او هنوز دراز است. و او برای امّت‌های دور پرچمی برخواهد افراشت و از کرانه‌های زمین به آنان سوت خواهد زد؛ و اینک، ایشان به شتاب شتابان خواهند آمد. اشعیا ۵:۲۵، ۲۶.

مثلی دیگر بشنوید: مالکی بود که تاکستانی غرس کرد، گرداگردش حصار کشید، در آن حوضچه‌ای برای شراب‌گیری کند و برجی ساخت؛ سپس آن را به باغبانان اجاره داد و خود به دیاری دور رفت. و چون هنگام میوه نزدیک شد، خادمان خود را نزد باغبانان فرستاد تا میوه‌های آن را دریافت کنند. اما باغبانان خادمان او را گرفتند: یکی را زدند، دیگری را کشتند و سومی را سنگسار کردند. بار دیگر خادمان دیگری، بیش از بار نخست، فرستاد؛ و با آنان نیز همان کردند. سرانجام پسر خود را نزد آنان فرستاد و گفت: پسرم را حرمت خواهند داشت. اما چون باغبانان پسر را دیدند، با خود گفتند: این وارث است؛ بیایید او را بکشیم و میراثش را تصاحب کنیم. پس او را گرفتند، از تاکستان بیرون انداختند و کشتند. پس چون مالک تاکستان بیاید، با آن باغبانان چه خواهد کرد؟ گفتند: آن مردان شریر را به بدترین وجه هلاک خواهد ساخت و تاکستانش را به باغبانان دیگری خواهد سپرد که میوه‌ها را در موسمشان به او باز دهند. عیسی به آنان گفت: مگر هرگز در کتب نخوانده‌اید: «سنگی که بناها رد کردند، همان سنگِ زاویه شد؛ این کارِ خداوند است و در نظر ما شگفت‌انگیز است»؟ از این رو به شما می‌گویم: پادشاهی خدا از شما گرفته خواهد شد و به قومی داده خواهد شد که میوه‌های آن را به بار می‌آورد. و هر که بر این سنگ بیفتد، شکسته خواهد شد؛ و هر که این سنگ بر او بیفتد، او را خرد و ریزریز خواهد کرد. و چون سرکاهنان و فریسیان مثل‌های او را شنیدند، دریافتند که دربارهٔ ایشان سخن می‌گوید. متی ۲۱:۳۳-۴۵.

این‌ها کسانی‌اند که خود را با زنان نیالودند، زیرا باکره‌اند. این‌ها کسانی‌اند که هرجا بره برود، او را پیروی می‌کنند. اینان از میان آدمیان خریداری شدند تا به‌عنوان نوبرها برای خدا و برای بره باشند. مکاشفه ۱۴:۴.

و در آن روز ریشه‌ای از یسّی خواهد بود که چون پرچمی برای قوم‌ها برافراشته خواهد شد؛ غیریهودیان او را خواهند جست، و جای آرامش او باشکوه خواهد بود. اشعیا ۱۱:۱۰.

اکنون همهٔ اینها برای آنان به عنوان نمونه رخ داد؛ و برای تذکر ما نوشته شد، برای ما که پایان‌های جهان فرا رسیده است. اول قرنتیان ۱۰:۱۱.

و ای برادران، نمی‌خواهم بی‌خبر باشید که همهٔ پدران ما زیر ابر بودند و همه از میان دریا گذشتند؛ و همه در ابر و در دریا برای موسی تعمید یافتند؛ و همه همان خوراک روحانی را خوردند؛ و همه همان نوشیدنی روحانی را نوشیدند، زیرا از آن صخرهٔ روحانی که از پی ایشان می‌آمد می‌نوشیدند؛ و آن صخره مسیح بود. اما خدا از بسیاری از آنان خشنود نبود، زیرا در بیابان هلاک شدند. این چیزها برای ما عبرت شد تا مانند آنان در پی چیزهای بد هوس نکنیم. و بت‌پرست نشوید، مانند برخی از آنان؛ چنان‌که نوشته شده است: قوم نشستند تا بخورند و بنوشند و برخاستند تا بازی کنند. و زنا نکنیم، چنان‌که برخی از آنان کردند و در یک روز بیست‌وسه هزار نفر افتادند. و مسیح را امتحان نکنیم، همان‌گونه که برخی از آنان نیز امتحان کردند و به‌دست مارها هلاک شدند. و شکایت مکنید، چنان‌که برخی از آنان نیز شکایت کردند و به‌دست هلاک‌کننده هلاک شدند. اول قرنتیان ۱۰:۱-۱۰.

پس هر که گمان می‌کند که ایستاده است، ببیند که نیفتد. اول قرنتیان ۱۰:۱۲

ای اورشلیم، اورشلیم، که پیامبران را می‌کُشی و آنانی را که نزد تو فرستاده می‌شوند سنگسار می‌کنی؛ چه بسیار بار خواستم فرزندانت را چون مرغی که جوجه‌های خود را زیر بال‌هایش جمع می‌کند، گرد آورم، و نخواستید! اینک خانهٔ شما به حال ویرانی برای شما واگذاشته می‌شود؛ و به‌راستی به شما می‌گویم، تا زمانی که بگویید: «مبارک باد او که به نامِ خداوند می‌آید»، مرا نخواهید دید. لوقا ۱۳:۳۴، ۳۵.

کلامی که از جانب خداوند به ارمیا رسید، چنین بود: در دروازه خانه خداوند بایست و این کلام را در آنجا اعلام کن و بگو: ای همه شما اهل یهودا که برای پرستش خداوند از این دروازه‌ها داخل می‌شوید، کلام خداوند را بشنوید. خداوند لشکرها، خدای اسرائیل، چنین می‌فرماید: راه‌ها و اعمال خود را اصلاح کنید، و شما را در این مکان ساکن خواهم ساخت. به سخنان دروغین اعتماد نکنید که می‌گویند: هیکل خداوند، هیکل خداوند، هیکل خداوند، اینهاست. ارمیا ۷:۱-۴.

و در رود اردن به دست او تعمید گرفتند و گناهان خود را اعتراف کردند. اما چون دید که بسیاری از فریسیان و صدوقیان برای تعمید او آمده‌اند، به ایشان گفت: ای نسل افعیان، چه کسی شما را هشدار داده است که از غضب آینده بگریزید؟ پس ثمراتی شایستهٔ توبه بیاورید؛ و در دل‌های خود مگویید: ما ابراهیم را پدر داریم؛ زیرا به شما می‌گویم که خدا قادر است از این سنگ‌ها فرزندانی برای ابراهیم برانگیزد. و اکنون نیز تبر بر ریشهٔ درختان نهاده شده است؛ پس هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد، بریده و به آتش افکنده می‌شود. متی ۳:۶-۱۰.

خدا پیام‌آورانی می‌فرستد تا به قوم خود بگویند برای اطاعت از احکام عدالت او چه باید باشند و چه باید بکنند؛ احکامی که اگر کسی آنها را به‌جا آورد، در آنها زندگی خواهد کرد. آنان باید خدا را از همه بیشتر دوست بدارند و هیچ خدای دیگری را در برابر او نداشته باشند؛ و باید همسایهٔ خود را همچون خود دوست بدارند و با او چنان رفتار کنند که می‌خواهند او با آنان رفتار کند.

نباید ذره‌ای از شریعت مقدس خدا را سبک شمرد یا به آن بی‌احترامی کرد. کسانی که از فرمان «چنین می‌گوید خداوند» سرپیچی می‌کنند، زیر لوای شاهزادهٔ تاریکی قرار می‌گیرند و در عصیان بر ضد آفریننده و نجات‌دهندهٔ خویش هستند. آنان مدّعیِ وعده‌های داده‌شده به مطیعان می‌شوند و می‌گویند: «ما هیکل خداوندیم، ما هیکل خداوندیم»، در حالی که با تحریف سرشت او و با انجام همان کارهایی که آنان را از آن نهی کرده است، خدا را بی‌حرمت می‌کنند. معیاری برپا می‌دارند که خدا مقرر نکرده است. الگویشان گمراه‌کننده است و تأثیرشان تباهگر. آنان نوری در جهان نیستند، زیرا از اصول پارسایی پیروی نمی‌کنند.

انسان‌ها نمی‌توانند خیانتی بزرگ‌تر نسبت به خدا مرتکب شوند از آنکه نوری را که او برایشان می‌فرستد نادیده بگیرند. کسانی که چنین می‌کنند ناآگاهان را گمراه می‌کنند، زیرا نشانه‌های نادرست در مسیر می‌گذارند. آنان پیوسته اصول پاک را تحریف می‌کنند...

در کلام کتاب مقدس به‌روشنی به ما گفته شده که چرا ویرانی بر قوم یهود دامن‌گیر شد. آنان از نور عظیم، برکات سرشار و رونقی شگفت‌انگیز برخوردار بودند، اما به امانتی که به آنان سپرده شده بود وفادار نماندند. با وفاداری از تاکستان خداوند مراقبت نکردند و ثمرات آن را به او ندادند. چنان رفتار کردند که گویی خدایی وجود ندارد، و از این‌رو بلا دامن‌گیرشان شد. Manuscript Releases، جلد ۱۴، صفحات ۳۴۳-۳۴۵.

و داوری این است که نور به جهان آمده است، و مردم تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، زیرا اعمالشان بد بود. زیرا هر که بدی می‌کند از نور نفرت دارد و به سوی نور نمی‌آید، مبادا اعمالش توبیخ شود. یوحنا ۳:۱۹، ۲۰.

"کشورهای خارجی از الگوی ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، اما همان بحران دامنگیر مردم ما در همه نقاط جهان خواهد شد." گواهی‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

زیرا اگر آنان پس از آن‌که به‌واسطۀ شناختِ خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح از آلودگی‌های جهان رهایی یافته‌اند، دوباره در آنها گرفتار شده و مغلوب گردند، پایانِ کارشان از آغازشان بدتر خواهد بود. زیرا برای ایشان بهتر بود که هرگز راهِ پارسایی را نشناخته باشند تا این‌که پس از شناختن آن، از فرمانِ مقدسی که به آنان سپرده شده بود رو برگردانند. اما مطابقِ مَثَلِ راستین، چنین بر سرشان آمده است: سگ به استفراغِ خود بازمی‌گردد؛ و ماده‌خوکِ شسته‌شده به غلطیدنِ خود در گِل‌ولای. دوم پطرس ۲:۲۰-۲۲.