في المقال السابق كنّا نتأمّل في الإصحاح الخمسين من سفر إرميا، وفي ذلك المقطع القضاء الواقع على بابل، الذي يبدأ عند سنّ قانون الأحد القريب المجيء في الولايات المتحدة وينتهي بغضب الله. وأمّا القضاء التنفيذي فهو يوم انتقام الربّ الذي قد مُثِّل بخراب أورشليم سنة 70م. إن خراب أورشليم الذي أتمّته روما سنة 70م، كان قد سُبق تمثيله بخراب أورشليم الذي أجراه نبوخذنصر. وقد قدّما معًا شاهدين على القضاء التنفيذي لزانية صور، التي هي أيضًا الزانية المذكورة في الإصحاح السابع عشر من سفر الرؤيا.
Jeremia nám oznamuje, že až bude vykonána Hospodinova pomsta nad novodobým Babylónem, počínaje brzy přicházejícím nedělním zákonem, tehdy „v oněch dnech a v tom čase, praví Hospodin, bude hledána nepravost Izraele, ale nebude jí; i hříchy Judy, ale nenajdou se, neboť odpustím těm, které zachovám.“ V oněch dnech již bude zapečetění sto čtyřiceti čtyř tisíc dokonáno.
« Que faites-vous, frères, dans la grande œuvre de préparation ? Ceux qui s’unissent au monde reçoivent l’empreinte du monde et se préparent à la marque de la bête. Ceux qui se défient d’eux-mêmes, qui s’humilient devant Dieu et purifient leur âme en obéissant à la vérité, ceux-là reçoivent l’empreinte du ciel et se préparent au sceau de Dieu sur leur front. Lorsque le décret sera promulgué et que la marque sera imprimée, leur caractère demeurera pur et sans tache pour l’éternité. » Testimonies, volume 5, 216.
Le jugement exécutif commence avec la seconde voix d’Apocalypse chapitre dix-huit, qui appelle les hommes et les femmes à fuir Babylone, et Jérémie dit : « leur jour est venu, le temps de leur visitation. La voix de ceux qui fuient et s’échappent du pays de Babylone, pour annoncer en Sion la vengeance de l’Éternel, notre Dieu, la vengeance de son temple. Appelez ensemble les archers contre Babylone : vous tous qui bandez l’arc, campez contre elle tout autour ; que nul n’en échappe : rendez-lui selon son œuvre ; selon tout ce qu’elle a fait, faites-lui. » Son jugement est accompli par les « archers ». La première mention d’un archer dans les Écritures concerne Ismaël.
Tad Allah mendengar suara anak itu; lalu malaikat Allah berseru kepada Hagar dari langit dan berkata kepadanya, “Apakah yang mengganggumu, Hagar? Jangan takut, sebab Allah telah mendengar suara anak itu di tempat ia berada. Bangunlah, angkatlah anak itu, dan topanglah dia dengan tanganmu; sebab Aku akan membuat dia menjadi suatu bangsa yang besar.” Lalu Allah membuka matanya, sehingga ia melihat sebuah sumur air; maka pergilah ia, mengisi kirbat itu dengan air, lalu memberi anak itu minum. Dan Allah menyertai anak itu; ia pun bertumbuh, tinggal di padang gurun, dan menjadi seorang pemanah. Kejadian 21:17–20.
प्रकाशितवाक्य ग्यारह में उल्लिखित “महान भूकम्प की घड़ी” रोम की वेश्या पर कार्यकारी न्याय के आरम्भ की पहचान कराती है, जो संयुक्त राज्य अमेरिका में शीघ्र आने वाले रविवार-विधि से प्रारम्भ होता है। उस “घड़ी” में “तीसरा हाय शीघ्र आता है। और सातवें स्वर्गदूत ने तुरही फूंकी।” तीसरा हाय सातवीं तुरही ही है। वही इस्लाम के धनुर्धर हैं जिन्हें उन लोगों पर उसका न्याय लाने के लिए उपयोग में लाया जाता है, जो पोपीय अधिकार की छाप (रविवार-उपासना) को लागू करते हैं, और उन लोगों पर अत्याचार करते हैं जो परमेश्वर के अधिकार की छाप (सब्त-उपासना) को थामे रहते हैं।
Dans le chapitre vingt et un de Luc, Jésus, en répondant aux questions des disciples concernant la destruction de Jérusalem et du temple, présente un récit historique qui représente aussi l’histoire des derniers jours. Il fait référence aux « jours de vengeance », lesquels constituaient un attribut prophétique essentiel de son ministère en tant que Messie, ainsi qu’il l’a indiqué dans la déclaration inaugurale de son ministère en lisant le prophète Ésaïe à l’Église de Nazareth. La déclaration de Nazareth, ainsi que le passage d’Ésaïe, représentaient non seulement son ministère, mais aussi le message de ses disciples, et plus particulièrement l’œuvre et le ministère du mouvement des cent quarante-quatre mille.
روحِ خداوندِ خدا بر من است، زیرا خداوند مرا مسح کرده است تا به حلیمان بشارت دهم؛ مرا فرستاده است تا شکستهدلان را التیام بخشم، و آزادی را به اسیران اعلام کنم، و گشایشِ زندان را به بندیان؛ تا سالِ مقبولِ خداوند و روزِ انتقامِ خدای ما را اعلام کنم؛ تا همهٔ ماتمیان را تسلی بخشم؛ تا برای ماتمیانِ صهیون مقرر دارم که به ایشان به جای خاکستر، جمال عطا شود، و به جای ماتم، روغنِ شادی، و به جای روحِ سنگینی، ردای تسبیح؛ تا ایشان درختانِ عدالت نامیده شوند، غرسِ خداوند، تا او جلال یابد. و ایشان ویرانههای کهن را بنا خواهند کرد، و خرابیهای پیشین را برپا خواهند ساخت، و شهرهای ویران، یعنی خرابیهای نسلهای بسیار را مرمت خواهند نمود. و بیگانگان خواهند ایستاد و گلههای شما را خواهند چرانید، و پسرانِ اجنبی شخمزنان و باغبانانِ تاکستانهای شما خواهند بود. اما شما کاهنانِ خداوند نامیده خواهید شد؛ مردم شما را خادمانِ خدای ما خواهند خواند؛ دولتِ امتها را خواهید خورد، و به جلالِ ایشان فخر خواهید کرد. به عوضِ ننگِ شما، نصیبِ مضاعف خواهد بود؛ و به عوضِ رسوایی، در بهرهٔ خویش شادی خواهند کرد؛ از این رو در سرزمینِ خود دوچندان را به میراث خواهند برد؛ و شادیِ جاودانی از آنِ ایشان خواهد بود. زیرا من که یهوه هستم، عدالت را دوست میدارم، و از غارت در قربانیِ سوختنی نفرت دارم؛ و کارِ ایشان را به راستی استوار خواهم ساخت، و با ایشان عهدی جاودانی خواهم بست. و نسلِ ایشان در میانِ امتها معروف خواهد شد، و ذریّتِ ایشان در میانِ قومها؛ هر که ایشان را ببیند، ایشان را خواهد شناخت که اینان نسلی هستند که خداوند ایشان را برکت داده است. در خداوند بسیار شادمان خواهم شد، جانم در خدایم وجد خواهد کرد؛ زیرا او مرا به جامههای نجات ملبّس ساخته، و به ردای عدالت پوشانیده است؛ چنانکه داماد خویشتن را به زیورها میآراید، و عروس خویشتن را به جواهراتش زینت میدهد. زیرا همانگونه که زمین جوانهٔ خود را بیرون میآورد، و باغ روییدنِ آنچه را در آن کاشته شده است سبب میشود، همچنین خداوندِ خدا عدالت و تسبیح را پیش روی همهٔ امتها خواهد رویانید. اشعیا ۶۱:۱–۱۱.
ایلکر فسل ند ای فیرتفوسند، که در حزقیال فصل نه مُهر شدهاند، آناناند که بر گناهان در کلیسا و در جهان ماتم میکنند. «سالِ مقبولِ خداوند و روزِ انتقامِ خدای ما» زمانی است که آنان که در صهیون ماتم میکنند، تسلی مییابند و «درختانِ عدالت» میگردند تا «خداوند را تمجید نمایند.» ایشان خداوند را تمجید مینمایند، زیرا «در آن روزها و در آن زمان، خداوند میگوید، عصیانِ اسرائیل جستوجو خواهد شد و هیچ یافت نخواهد شد.» آنان که ماتم میکنند همان کسانی هستند که مُهر شدهاند، و هماناناند که «ویرانههای دیرین را بنا خواهند کرد» و «خرابیهای نخستین را برپا خواهند ساخت» و «شهرهای ویران، یعنی خرابیهای نسلهای بسیار را، مرمت خواهند نمود.» ایشان «کاهنانِ خداوند» نامیده خواهند شد، و مردمان آنان را «خادمانِ خدای ما» خواهند خواند.
การชอบธรรมของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันนั้นจะ “ผลิขึ้นต่อหน้าประชาชาติทั้งปวง” เมื่อพวกเขาถูกชูขึ้นเป็นธงสัญญาณในโมงยามแห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ การชอบธรรมของพวกเขาถูกทรงให้บังเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป เพราะว่า “ดุจแผ่นดินบังเกิดหน่อของมัน และดุจสวนกระทำให้สิ่งซึ่งหว่านในนั้นงอกขึ้นฉันใด องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าก็จะทรงกระทำให้ความชอบธรรมและคำสรรเสริญงอกขึ้นฉันนั้น” การประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อฝนชุกปลายฤดูมาถึงในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2001 เมื่อนั้นเองหน่อแห่งแผ่นดินก็ได้ถูกนำให้ออกมา อิสยาห์ระบุว่าเมื่อใดที่หน่อเหล่านั้นงอกขึ้น.
Ngebanga lyawayo, bingi eyemera ekulamu, oligirizanga nayo: akomya empewo ye embi ku lunaku olw’empewo ey’ebuvanjuba. Kale olw’ekyo obutali butuukirivu bwa Yakobo bulirongoosebwa; era bino bye bibala byonna eby’okuggibwako ekibi kye; bw’alifuula amayinja gonna ag’ekyoto okuba ng’amayinja ag’omusenyu agamenyeddwamenyeddwa, ensiko n’ebifaananyi tebiriyimirira. Isaaya 27:8, 9.
Në “ditën e erës së lindjes”, e cila është “era e Tij e ashpër” që “Ai e ndal”, “shpërthimi” i sytheve do të fillojë kur shiu të jetë “matur”. “E ndal” do të thotë e përmbajtur. Kur katër erërat përmbahen nga katër engjëjt e Zbulesës, kapitulli shtatë, fillon vulosja e njëqind e dyzet e katër mijëve. Në atë kohë shiu i fundit fillon të “spërkasë” me masë, sepse fjala “masë” në varg do të thotë moderim. Në fillim të periudhës së vulosjes së njëqind e dyzet e katër mijëve, shiu i fundit është i matur, dhe në fund të periudhës është pa masë.
“L’effusion abondante de l’Esprit de Dieu, qui éclaire la terre entière de sa gloire, ne viendra pas avant que nous n’ayons un peuple éclairé, qui sache par expérience ce que signifie être ouvriers avec Dieu. Lorsque nous aurons une consécration entière, de tout cœur, au service de Christ, Dieu le reconnaîtra par une effusion de son Esprit sans mesure; mais cela n’aura pas lieu tant que la plus grande partie de l’Église ne sera pas ouvrière avec Dieu. Dieu ne peut répandre son Esprit lorsque l’égoïsme et la recherche de soi sont si manifestes; lorsqu’un esprit prévaut qui, s’il était mis en paroles, exprimerait cette réponse de Caïn: ‘Suis-je le gardien de mon frère?’ Si la vérité pour ce temps, si les signes qui se multiplient de toutes parts et qui attestent que la fin de toutes choses est proche, ne suffisent pas à réveiller l’énergie assoupie de ceux qui professent connaître la vérité, alors des ténèbres proportionnées à la lumière qui a brillé atteindront ces âmes. Il n’existe pas même l’apparence d’une excuse pour leur indifférence qu’ils puissent présenter à Dieu au grand jour du règlement final des comptes. Ils n’auront aucune raison à faire valoir pour expliquer pourquoi ils n’ont pas vécu, marché et travaillé dans la lumière de la vérité sacrée de la parole de Dieu, révélant ainsi à un monde obscurci par le péché, par leur conduite, leur sympathie et leur zèle, que la puissance et la réalité de l’Évangile ne sauraient être contestées.” Review and Herald, 21 juillet 1896.
Le temps d’épreuve de la pluie de l’arrière-saison et du scellement des cent quarante-quatre mille commence avec la mesure de l’effusion du Saint-Esprit, car le blé et l’ivraie sont parvenus au temps de la moisson. La pluie amène les deux classes à maturité; puis, à la fin du temps d’épreuve, le blé et l’ivraie sont séparés, et le blé saura alors « par expérience ce que signifie être ouvriers avec Dieu ». Ils auront alors « une consécration entière et sans réserve au service du Christ; Dieu reconnaîtra ce fait par une effusion de son Esprit sans mesure. »
“မုန်တိုင်းထန်သော အရှေ့လေ၏နေ့” သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ နောက်မိုးသက်၏ သတင်းစကားတွင် ပါဝင်သော အတုအယောင် “ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်း” ဟူသော သတင်းစကားနှင့်၊ ဘုရားသခင်၏ လက်စားချေခြင်းနေ့ကို ဖော်ထုတ်ပြသော သတင်းစကားတို့အကြား ဟဗက္ကုတ်၏ အငြင်းပွားမှုသည် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အပင်များ—ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့ နှစ်မျိုးစလုံး—သည် မျိုးပွင့်စပြု၍၊ မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန်တွင် မိမိတို့ ပြသမည့် အသီးကို ထုတ်ဖော်စပြုကြလေသည်။
“Tena, mifano hii hufundisha kwamba hakutakuwa na muda wa rehema baada ya hukumu. Kazi ya injili inapokamilika, mara moja hufuata utengano kati ya wema na waovu, na hatima ya kila kundi huamuliwa milele.” Christ’s Object Lessons, 123.
Một hạng người quỳ lạy mặt trời trong Ê-xê-chi-ên đoạn tám, và hạng kia nhận lấy ấn của Đức Chúa Trời trong Ê-xê-chi-ên đoạn chín. Trong Lu-ca đoạn hai mươi mốt, Đấng Christ đang xác định một trăm bốn mươi bốn nghìn người, và Ngài đặt ra một dấu hiệu đánh dấu thế hệ cuối cùng của lịch sử thế gian. Ngài đã chỉ rõ dấu hiệu mà các Cơ Đốc nhân phải nhận biết để chạy trốn khỏi sự hủy diệt của Giê-ru-sa-lem.
Et lorsque vous verrez Jérusalem environnée d’armées, sachez alors que sa désolation est proche. Alors, que ceux qui sont en Judée s’enfuient dans les montagnes; que ceux qui sont au milieu d’elle s’en retirent; et que ceux qui sont dans les campagnes n’y entrent point. Car ce seront des jours de vengeance, afin que toutes les choses qui sont écrites soient accomplies. Luc 21:20–22.
Jésus a identifié, « ligne sur ligne », davantage de caractéristiques prophétiques du signe, car ses paroles sont rapportées non seulement par Luc, mais aussi par Matthieu et Marc.
Et cet Évangile du royaume sera prêché dans le monde entier, pour servir de témoignage à toutes les nations; alors viendra la fin. C’est pourquoi, lorsque vous verrez l’abomination de la désolation, dont a parlé le prophète Daniel, établie dans le lieu saint, (que celui qui lit fasse attention!) alors, que ceux qui seront en Judée s’enfuient dans les montagnes. Matthieu 24:14–16.
Na Injili haina budi kwanza kuhubiriwa katika mataifa yote. Lakini watakapowapeleka na kuwatoa ninyi, msifikirie tangu kabla mtakalonena, wala msitafakari mapema; lakini lo lote mtakalopewa saa ile, ndilo lisemeni; kwa maana si ninyi msemao, bali ni Roho Mtakatifu. Basi ndugu atamsaliti ndugu yake auawe, na baba atamsaliti mwanawe; na watoto watawaondokea wazazi wao, na kuwasababisha wauawe. Nanyi mtachukiwa na watu wote kwa ajili ya jina langu; lakini yeye atakayevumilia hata mwisho, huyo ndiye atakayeokoka. Lakini mtakapoliona chukizo la uharibifu, lililonenwa na nabii Danieli, limesimama pasipostahili, (asomaye na afahamu,) ndipo walio katika Uyahudi na wakimbilie milimani. Marko 13:10–14.
Avant que les sept dernières plaies, qui constituent l’accomplissement final et parfait des « jours de vengeance », ne s’abattent sur deux classes, l’Évangile du royaume doit être prêché et publié parmi toutes les nations. Le message de l’Évangile est donné aux nations lors de la loi dominicale imminente aux États-Unis, lorsque les cent quarante-quatre mille sont élevés comme une bannière. Les « jours de vengeance » représentent la période du Jugement exécutif de la prostituée de Babylone, qui commence avec la loi dominicale aux États-Unis et s’achève lorsque Micaël se lève, que le temps de grâce de l’humanité prend fin, et que la colère de Dieu est déversée dans les sept dernières plaies.
La période de temps est l’« heure » qu’identifie Marc, et l’« heure » du « grand tremblement de terre », et l’« heure » où les dix rois consentent à donner leur septième royaume à la papauté. Lorsque la dernière âme a accepté l’Évangile qui est publié à toutes les nations, le temps de grâce prend fin, et la colère de Dieu est répandue sans miséricorde. Cette période commence lorsque l’Évangile est proclamé à toutes les nations tandis que l’enseigne est élevée, et elle s’achève lorsque la dernière personne répond au message de l’Évangile proclamé, prêché et publié par l’enseigne. Cette période de temps est les « jours de vengeance ».
Dalam Lukas, pasal dua puluh satu, Yesus sedang menunjuk secara tepat sejarah itu, sebab Ia sedang mengidentifikasi generasi terakhir, yang tidak akan mati sebelum kedatangan-Nya yang kedua. Ia menunjukkan suatu tanda, yang digambarkan sebagai pembinasa keji yang dibicarakan oleh nabi Daniel. Tanda itu ialah ketika pembinasa keji berdiri di “tempat yang kudus,” dan ketika ia “berdiri di tempat yang tidak seharusnya,” yang juga merupakan saat Yerusalem “dikepung oleh bala tentara.”
Tíríhtin in Yerúsalem ní orundun 66 nípasẹ̀ Kestíùsì, àwọn Kristẹni tí wà ní Yerúsalem sá kúrò ní ìlú náà, àti Arábìnrin White fi hàn pé kò sí Kristẹni kankan tí ó kú nígbà ìparun náà, èyí tí ó parí ní ìkẹyìn ní orundun 70. Kestíùsì bẹ̀rẹ̀ ìdótì, lẹ́yìn náà ó sì yọ kúrò nínú rẹ̀ fún àwọn ìdí tí ó dà bí ẹni pé a kò mọ̀, àwọn Kristẹni tí wà nínú ìlú náà sì sá lọ ní ìbámu pẹ̀lú ìkìlọ̀ tí ó ní í ṣe pẹ̀lú àmì náà. Ní orundun 70, Títùsì parí ìparun náà nípa tún ìdótì kan dá sílẹ̀ lẹ́ẹ̀kan sí i. Ìdótì Kestíùsì ni ìbẹ̀rẹ̀ ohun tí a ń pè ní Ogun Kìn-ín-ní ti àwọn Júù àti ti Róòmù, ìdótì àti ìparun tí Títùsì ṣe sì ni òpin Ogun Kìn-ín-ní ti àwọn Júù àti ti Róòmù.
সেই সমগ্র ইতিহাস সাড়ে তিন বছর স্থায়ী ছিল, অবরোধের মাধ্যমেই শুরু ও সমাপ্ত হয়েছিল, এবং তার সূচনায় ঈশ্বরের জনগণের জন্য একটি চিহ্ন নিহিত ছিল। সেই ইতিহাসকে খ্রিষ্ট “ঈশ্বরের প্রতিহিংসার দিনসমূহ” বলে চিহ্নিত করেছিলেন, যা তাঁর পরিচর্যায় তাঁকে শনাক্ত করতে হতো এমন একটি নির্দিষ্ট উপাদান ছিল। সেই দিনসমূহ রোমের বেশ্যার উপর কার্যনির্বাহী বিচারকে নির্দেশ করে, যা অদূরাগত রবিবার-আইন দিয়ে শুরু হয় এবং মানবীয় পরীক্ষাকাল সমাপ্ত হলে শেষ হয়। বাবিলনের বেশ্যার উপর কার্যনির্বাহী বিচারের সূচনায় এক লক্ষ চুয়াল্লিশ হাজারকে একটি পতাকা-চিহ্নরূপে ঊর্ধ্বে উত্তোলিত করা হয়, যা একটি নিদর্শন। যখন ঈশ্বরের অন্য পাল সেই নিদর্শন দেখে, তখন তাদের বাবিলন থেকে পলায়ন করতে হবে, যার ধ্বংস যিরূশালেমের ধ্বংসের দ্বারা প্রতিরূপিত হয়েছিল।
ff ನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಲೂಕ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.