Ff八?

“Ug kanang ‘bisan kinsa nga mapatungan niini, mapulpog gayud siya hangtod mahimong abog.’ Ang katawohan nga misalikway kang Cristo sa dili madugay makakita sa pagkalaglag sa ilang siyudad ug sa ilang nasud. Ang ilang himaya pagadugmokon ug pagapatlaagon sama sa abog sa atubangan sa hangin. Ug unsa ba ang naglaglag sa mga Judio? Mao kadto ang bato nga, kon didto pa sila motukod, mahimo unta kadto nilang kasigurohan. Mao kadto ang pagkamaayo sa Dios nga gitamay, ang pagkamatarong nga gisalikway, ang kalooy nga gipasagdan. Ang mga tawo nanindog sa pagsupak batok sa Dios, ug ang tanan nga mahimo unta nilang kaluwasan nahimong ilang kalaglagan. Ang tanan nga gitugon sa Dios alang sa kinabuhi, ilang nasinati nga nahimong alang sa kamatayon. Sa paglansang sa mga Judio kang Cristo nalakip ang pagkalaglag sa Jerusalem. Ang dugo nga giula didto sa Kalbaryo mao ang gibug-aton nga nagpaunlod kanila ngadto sa kapildihan alang niining kalibutana ug alang sa kalibutan nga umalabot. Mao usab kana ang mahitabo sa dakong katapusang adlaw, sa dihang ang paghukom mahulog sa mga nagsalikway sa grasya sa Dios. Si Cristo, nga ilang batong kapangdolan, unya makita nila ingon nga usa ka mapanimaslong bukid. Ang himaya sa Iyang dagway, nga alang sa mga matarong mao ang kinabuhi, alang sa mga dautan mahimong kalayo nga nagaut-ut. Tungod sa gugma nga gisalikway, sa grasya nga gitamay, ang makasasala pagalaglagon.”

“En de nombreuses illustrations et par des avertissements répétés, Jésus montra quel serait, pour les Juifs, le résultat du rejet du Fils de Dieu. Par ces paroles, Il s’adressait à tous, en tout temps, qui refusent de Le recevoir comme leur Rédempteur. Chaque avertissement est pour eux. Le temple profané, le fils désobéissant, les vignerons infidèles, les bâtisseurs méprisants, trouvent leur pendant dans l’expérience de chaque pécheur. À moins qu’il ne se repente, le sort qu’ils annonçaient prophétiquement sera le sien.” The Desire of Ages, 600.

Ya myaka nsambo oyo mobali wana atatolaki na Yerusaleme, ekabolamaki na ntango ya liboso ya ezingelo na biteni mibale ekokani, moko na moko ya mikolo nkóto moko na nkama mibale na ntuku motoba. Mibu nsambo yango ezalaki komonisa libebi ya Yerusaleme, mpe mibu nsambo ya mosala ya Klisto mpe ya bayekoli emonisaki ebandeli ya libebi ya Yerusaleme; mpe Yesu alati kolakisa nsuka na ebandeli. Mibu nsambo yango mpe emonisamaki liboso na “mbala nsambo” oyo eyaki likoló ya bokonzi ya nɔrdi, oyo ekabolamaki na biteni mibale ekokani ya mibu nkóto moko na nkama mibale na ntuku motoba.

Lorsque la Rome moderne répète l’histoire de la Rome païenne et papale, foulant aux pieds la Jérusalem littérale et spirituelle, et lorsque la Rome moderne répète les deux histoires des deux périodes d’avertissement données par l’homme de l’an 63 jusqu’à l’an 70, et lorsque la Rome moderne répète l’histoire représentée par les deux périodes durant lesquelles le Christ et les disciples entrèrent et sortirent de Jérusalem pendant trois ans et demi, deux périodes distinctes seront manifestées, bien que dans les derniers jours, « il n’y ait plus de temps ».

इन दुई अवधिमध्ये अन्तिम भनेको प्रतीकात्मक बयालीस महिना हो, जसको अवधिमा आधुनिक रोमले आफ्नो घातक घाउ चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाद्वारा निको भएपछि विश्वासयोग्यहरूलाई अन्तिम सतावट पुरा गर्छ। त्यो प्रतीकात्मक बयालीस महिना दुई अवधिमध्ये दोस्रो हो, र यही आधुनिक रोमको कार्यकारी न्यायको अवधि हो। त्यो अवधि लाओदिकियाली एडभेन्टवादभित्र जीवितहरूको अनुसन्धानात्मक न्यायद्वारा अघि बढाइएको हुन्छ।

L’homme qui présenta l’avertissement à la Jérusalem littérale mourut lors du siège de Titus. Il ne mourut pas lors de la destruction, mais pendant le siège qui précéda la destruction, car pas un seul chrétien ne périt dans la destruction de Jérusalem.

«عَمَّ سبعَ سنواتٍ ظلَّ رجلٌ يصعدُ وينزلُ في شوارعِ أورشليم، مُعلِنًا الويلاتِ التي كانت مُزمِعةً أن تحلَّ بالمدينة. وكان نهارًا وليلًا يُنشِدُ تلك المرثاةَ الجامحة: "صوتٌ من المشرق! صوتٌ من المغرب! صوتٌ من الرياح الأربع! صوتٌ على أورشليم وعلى الهيكل! صوتٌ على العرسان والعرائس! صوتٌ على الشعب كلِّه!"—المرجع نفسه. وقد سُجِن هذا الكائنُ الغريبُ وجُلِد، لكن لم تفلتْ من شفتيه شكوى. ولم يكن يُجيبُ على الإهانةِ والإساءة إلا بقوله: "ويلٌ، ويلٌ لأورشليم!" "ويلٌ، ويلٌ لسكانها!" ولم ينقطعْ صوتُ إنذارِه حتى قُتِل في الحصار الذي كان قد أنذر به.» الصراع العظيم، 29، 30.

那个男子死于围城之中，却不是死于最终的毁灭之时；而最终的毁灭则象征恩典时期的结束和最后的七灾。因此，这个男子乃是一个象征，表明在第一次围城时当离开耶路撒冷的信息。那时，基督徒便逃离了；在头三个半年中，这个男子象征一个不死于耶路撒冷的群体；而在后三个半年中，他则象征在恩典时期结束之前最后死去的基督徒。在前一时期，他所指明的是十四万四千人；而在后一个三个半年的时期中，他则代表在第二时期中死去的广大群众。

家၏သတင်းစကားကို သမိုင်းရေးသားသူက မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားကို အသံခြောက်သံဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အဆုံးတွင် သူသည် အကျဉ်းချခံရသောအခါ၊ သူ၏ သတ္တမမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးသတင်းစကားမှာ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ၎င်း၏နေထိုင်သူတို့အပေါ်သို့ “အမင်္ဂလာ၊ အမင်္ဂလာ” ဟူသော ကြွေးကြော်ချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မှတ်တမ်းတင်ခံရသော ပထမ “အသံ” သည် “အရှေ့ဘက်မှလာသော အသံ” ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နောက်ဆုံးသတင်းစကားမှာ “အမင်္ဂလာ” ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏သတင်းစကား၏ ပထမအင်္ဂါရပ်နှင့် နောက်ဆုံးအင်္ဂါရပ်တို့သည် အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ကျမ်းစာဆိုင်ရာ သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အစ္စလာမ်သည် ကျမ်းစာ၌ “အရှေ့” ၏ သားသမီးတို့ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို “အရှေ့လေ” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးသတင်းစကား၌ “အမင်္ဂလာ” ဟူသော စကားလုံးကို နှစ်ကြိမ်ထပ်ဆိုထားခြင်းသည် ခေတ်သစ်ဘာဗေလုန်၏ အဆုံးကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မြေကြီး၏ ဘုရင်များသည် “အမယ်၊ အမယ်၊ ထိုမြို့ကြီး” ဟု သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြွေးကြော်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ ၏ အပိုဒ်သုံးပိုဒ်၌ “alas” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဂရိစကားလုံးကို အခန်းကြီး ၈၊ အငယ် ၁၃ ၌ “woe” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

Et je regardai, et j’entendis un ange qui volait au milieu du ciel, disant d’une voix forte : Malheur, malheur, malheur aux habitants de la terre, à cause des autres sons de la trompette des trois anges qui doivent encore sonner ! Apocalypse 8:13.

ਘੋਸ਼ਣਾ “ਹਾਏ, ਹਾਏ” ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਿੰਨ ਹਾਇਆਂ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਲਾਗੂਅਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਦੇ ਤੱਤ, ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ “line upon line” ਮਿਲ ਕੇ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਹ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ “ਹਾਏ, ਹਾਏ” ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉਚਾਰਣਾਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਰੂਪਕ-ਸਰੂਪੀ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

La première expression de son message fut une voix venant de l’« orient », et l’« orient » est un symbole de l’islam, mais il est aussi une identification de l’ange qui scelle et qui se lève à l’orient.

Na baada ya hayo nikaona malaika wanne wamesimama katika pembe nne za dunia, wakizizuia pepo nne za dunia, ili upepo usivume juu ya dunia, wala juu ya bahari, wala juu ya mti wo wote. Nami nikamwona malaika mwingine akipanda kutoka mashariki, naye alikuwa na muhuri wa Mungu aliye hai; akalia kwa sauti kuu kuwaambia wale malaika wanne waliopewa kuidhuru dunia na bahari, akisema, Msiidhuru dunia, wala bahari, wala miti, hata tutakapowatia muhuri katika vipaji vya nyuso zao watumishi wa Mungu wetu. Nikaisikia hesabu yao waliotiwa muhuri; wakawa watu laki moja na arobaini na nne elfu, waliotiwa muhuri, kutoka katika kabila zote za wana wa Israeli. Ufunuo 7:1–4.

Dans le récit d’Élie sur le mont Carmel, lorsqu’il regarda vers la mer et vit un nuage, il regardait vers l’ouest, car le mont Carmel est situé près de la mer Méditerranée.

به بار هفتم واقع شد که گفت: اینک ابر کوچکی از دریا برمی‌آید، مانند کف دست انسان. پس گفت: بالا برو و به اخاب بگو: ارابهٔ خود را مهیا کن و فرود آی، مبادا باران تو را بازدارد. ۱ پادشاهان ۱۸:۴۴

एलियाह पश्चिम की ओर, भूमध्यसागर की दिशा में, मुख किए हुए रहा होगा। लूका अध्याय बारह में, मसीह अपने सन्देश के विषय में कहते हैं कि वह विभाजन का सन्देश है।

A pensate voi che io sia venuto a portare pace sulla terra? Io vi dico: No; ma piuttosto divisione. Poiché d’ora innanzi, in una stessa casa, cinque saranno divisi: tre contro due e due contro tre. Il padre sarà diviso contro il figlio e il figlio contro il padre; la madre contro la figlia e la figlia contro la madre; la suocera contro la nuora e la nuora contro la suocera. Diceva ancora alle folle: Quando vedete una nuvola levarsi da ponente, subito dite: “Viene un acquazzone”, e così accade. E quando sentite soffiare il vento del mezzogiorno, dite: “Ci sarà caldo”, e così avviene. Ipocriti, voi sapete discernere l’aspetto del cielo e della terra; come mai non sapete discernere questo tempo? Luca 12:51–56.

Paigam jo paigambar ki taraf se Yerushalem ko diya gaya hai, woh Alpha aur Omega ki mohr liye hue hai, kyunki ibtida aur intiha teesri Woe ke Islam ki shanakht karte hain, aur “mashriq” ki awaaz ke saath yih ba-yak waqt Islam ke paigam ko sealing message ke taur par bhi mu‘ayyan karta hai. “Maghrib” se aane wali “dusri awaaz” latter rain ki nishandahi karti hai, jo aakhiri barish hai, aur tamaam anbiya aakhiri dinon hi se khitab kar rahe hain. “Maghrib” ka paigam latter rain message ki alamat hai, jo ibadat-guzaron ki do jama‘aton ko paida karta hai. Ek jama‘at latter rain message ko pehchan nahin sakti, kyunki woh “is waqt ko nahin parakhte.”

Le prochain élément du message du messager est la voix des « quatre vents », qui est à la fois le message du scellement et le message du cheval courroucé de l’islam, tel qu’il est représenté par le troisième Malheur. L’élément suivant est dirigé contre Jérusalem et le temple, identifiant ainsi le message de tous les prophètes, lequel désigne une catégorie de personnes qui sont laissées de côté, car elles ont fondé leur prétention au salut, non sur le Christ, mais sur le temple et sur leur héritage en tant que peuple élu de Dieu. Ce sont ceux qui, à travers toute l’histoire sacrée, sont représentés comme proclamant : « le temple de l’Éternel, le temple de l’Éternel, c’est nous ». Le message contre Jérusalem et le temple est le message à Laodicée.

“Ⲙⲙⲟⲛ ⲭⲣⲉⲓⲁ ⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉⲛⲉⲣϣⲡⲏⲣⲓ ϫⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲧⲁⲛϩⲟ ⲁⲛ ϩⲛ̄ ϯϫⲟⲙ ⲙ̀Ⲡⲓⲡ̀ⲛⲉⲩⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲁⲃ. Ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲥⲉϭⲱ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲛ̀ϯⲥⲃⲱ ⲉⲧⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲏⲓⲥ. Ϩⲣⲟϣ ⲛⲉⲙ ⲙⲉⲧϭⲟⲃ ⲥⲉϫⲓⲛ̀ⲭ̀ⲣⲟ. Ϯⲉⲣⲃⲏⲓ ⲛ̀ϯⲯⲩⲭⲏ̀ ⲙⲉϩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̄ ⲕⲁⲕⲓⲁ. Ⲙⲙⲟⲛ ⲙⲁ ⲁⲛ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅. Ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲉ ⲥⲉⲙⲟⲟϣⲉ ϩⲓ ⲛⲟⲩϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉⲥⲣⲁⲕⲟⲧ. Ⲛ̀ⲥⲉⲛⲁϯⲥⲱⲧⲙ̄ ⲁⲛ ⲉ̀ⲛⲉⲥⲁϫⲓ ⲙ̀Ⲡⲥⲱⲧⲏⲣ. Ⲥⲉϭⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ, ⲉⲩϫⲓ ⲉ̀ⲡⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲟϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϯⲥⲁϩⲛⲓ, ϣⲁⲧⲉ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲙⲟⲩⲓ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲙⲁ, ⲟⲩⲟϩ ϯⲡⲛⲉⲩⲙⲁⲧⲓⲕⲏ̀ ⲛ̀ⲇⲓⲁ̀ⲕⲣⲓⲥⲓⲥ ϣⲧⲟⲣⲧⲉⲣ ϩⲓⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲉⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲉ. Ⲕⲁⲓⲡⲉⲣ ⲉⲩϣⲱϣ ϩⲙ̀ ⲡⲓϣⲉⲙϣⲓ, ⲥⲉⲑⲙⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ, ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ, ‘Ⲡⲉⲣⲡⲉ ⲙ̀Ⲡϭⲟⲓⲥ, Ⲡⲉⲣⲡⲉ ⲙ̀Ⲡϭⲟⲓⲥ ⲁⲛⲟⲛ.’ Ⲥⲉϭⲱ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲛ̀ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀Ⲫϯ, ⲉⲑⲃⲉ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲟϣⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ̀ ⲉⲧⲉ ⲛⲱⲟⲩ.” Review and Herald, April 8, 1902.

Qəbigu, eygihigineh taswese ket medros mihu awi biji yumug ni yatus, “line upon line” legeqide gedfih mewodbeh menfetsawi mesl qahes, qidamiw beNohi qenat yeneberew menfetsawi mesmer endehonew hulu, yemechereshaw qenat menfetsawi mesmerm endezihu yihonalina; ya gihe yemasfat tufat wuhaw yedunyawi megnanyawochachewn ena qorsachewn lemeyez beqerib sihon, ersuwochu sidaruw ena sidarru neber.

Tha Baibl’ a’ cur an cèill gum bi daoine anns na làithean deireannach air an gabhail suas le saothrachadh an t-saoghail seo, le toileachas agus le cosnadh airgid. Bidh iad dall do fhìrinnean sìorraidh. Tha Crìosd ag ràdh, ‘Mar a bha làithean Nòah, is ann mar sin cuideachd a bhios teachd Mhic an Duine. Oir mar a bha iad sna làithean roimh an tuil ag ithe agus ag òl, a’ pòsadh agus a’ toirt ann am pòsadh, gus an là anns an deachaidh Nòah a-steach don àirc, agus cha robh fios aca gus an tàinig an tuil, agus thug i leo iad uile; is ann mar sin cuideachd a bhios teachd Mhic an Duine.’ Mata 24:37–39.

“Ɛte saa ara nnɛ. Nnipa de ahoɔhare rekɔ so wɔ mfasoɔhwehwɛ ne wɔn ankasa pɛsɛmenkominya mu, te sɛ nea Onyankopɔn nni hɔ, ɔsoro nni hɔ, na daakye abrabɔ biara nso nni hɔ. Noa nna mu no, wɔde osuyiri no kɔkɔbɔ soma maa ɛbɔɔ nnipa ahobammɔ so wɔ wɔn bɔne mu na ɛfrɛɛ wɔn baa adwensakra mu. Saa ara nso na Kristo ba a ɔrebɛn no nkrasɛm no wɔ hɔ sɛ ɛbɛnyan nnipa afi wɔn ahyɛde mu wɔ wiase nneɛma ho. Wɔahyɛ no sɛ ɛbɛma wɔn anya nkwa a ɛtra hɔ daa no ho adwene, na ama wɔayɛ aso atie Awurade pon no so frɛ no.”

“អញ្ជើញនៃដំណឹងល្អ ត្រូវប្រកាសទៅកាន់ពិភពលោកទាំងមូល—‘ទៅកាន់គ្រប់ជាតិ សាសន៍ ភាសា និងប្រជាជនទាំងអស់។’ វិវរណៈ 14:6។ សារចុងក្រោយនៃការព្រមាន និងសេចក្ដីមេត្តាករុណា ត្រូវបំភ្លឺផែនដីទាំងមូលដោយសិរីល្អរបស់វា។ វាត្រូវឈានទៅដល់មនុស្សគ្រប់វណ្ណៈ ទាំងអ្នកមាន និងអ្នកក្រ ទាំងខ្ពស់ និងទាប។ ព្រះគ្រីស្ទមានបន្ទូលថា ‘ចេញទៅតាមផ្លូវធំៗ និងតាមរបងចម្ការ ហើយបង្ខំឲ្យពួកគេចូលមក ដើម្បីឲ្យផ្ទះរបស់ខ្ញុំបានពេញ។’” Christ’s Object Lessons, 228.

Die letzte Komponente der Warnung wird in der vorhergehenden Textstelle hervorgehoben. Die Botschaft, dargestellt als die Stimme gegen „das ganze Volk“, ist das ewige Evangelium, das die Notwendigkeit aufzeigt, den Anforderungen des Evangeliums zu entsprechen, um gerettet zu werden. Die erste Anforderung des ewigen Evangeliums besteht darin, Gott zu fürchten; und diese Furcht gründet sich auf der Wirklichkeit, dass es unsere Sünden waren, die Christus, den Sohn des lebendigen Gottes, ans Kreuz brachten.

هر جزء من رسالة المُرسَل إلى أورشليم خلال سبع سنوات خدمته كان يمثّل الإنجيل الأبدي، وهو الإنجيل نفسه بعينه الذي قُدِّم في السنوات السبع التي ثبّت فيها المسيح العهد مع كثيرين من سنة 27 إلى سنة 34. وهو أيضًا الإنجيل الأبدي الذي يُكرَز به في الفترتين الأخيرتين من الأيام الأخيرة، وهو خاصّ برسالة المطر المتأخر، إذ هو رسالة الإسلام الخاصة بالويل الثالث. وهو يحدّد ختم المئة والأربعة والأربعين ألفًا، وفصل الحنطة عن الزوان، والحالة اللاودكية للزوان، والتطبيق الثلاثي للنبوة بوصفه رمزًا لمنهجية المطر المتأخر، التي هي «سطرًا على سطر».

Le message des sept années, dans cette histoire, est prophétiquement placé dans le cadre des « jours de vengeance », lesquels faisaient partie de la toute première mention du message et de l’œuvre du Christ ; et Son message ainsi que Son œuvre doivent être répétés dans les derniers jours par les cent quarante-quatre mille. Ils identifieront alors leur message dans le cadre prophétique des « jours de la vengeance de Dieu ». Il existe deux figures bibliques de la « vengeance » de Dieu représentées dans Sa Parole : Sa vengeance sur Son peuple, et aussi Sa vengeance sur Ses ennemis.

लैव्यव्यवस्था छब्बीस के “सात समय” परमेश्वर की अपनी विद्रोही प्रजा पर प्रतिशोध को चित्रित करते हैं, और उस प्रतिशोध में पवित्रस्थान तथा सेना का शाब्दिक और आत्मिक रूप से रौंदा जाना सम्मिलित है। पवित्रस्थान और सेना के रौंदे जाने के प्रतीकवाद के भीतर परमेश्वर के अपने शत्रुओं पर प्रतिशोध का प्रतीकवाद भी निरूपित है। अंतिम दिनों में परमेश्वर का अपनी प्रजा के विरुद्ध प्रतिशोध निकट आनेवाले रविवार-विधि के समय लौदीकियाई एडवेंटवाद को उगलकर निकाल देने के रूप में निरूपित है। उस मार्गचिह्न पर आधुनिक बाबुल पर उसका प्रतिशोध भी आरम्भ होता है।

Um Urteil gegen das lebendige laodizeische Adventistentum, auf das das Vollstreckungsgericht über die Hure von Tyrus und das Tier folgt, auf dem sie reitet und über das sie herrscht, ist die prophetische Geschichte der letzten Tage, in der die Wirkung jeder Vision vollendet wird. Jede Vision ist auf diese beiden prophetischen Zeitabschnitte anzuwenden, denn die Methodik des Spätregens ist die Anwendung von prophetischer Linie auf prophetische Linie. Am Anfang dieser beiden Geschichtsverläufe bezeichnete Jesus ein „Zeichen“, das beweist, dass die zu jenem Zeitpunkt Lebenden zur letzten Generation der Erdgeschichte gehören.

La première période commença lorsque le scellement des cent quarante-quatre mille débuta le 11 septembre 2001. C’est à l’intérieur de ce jalon que fut placé le « signe » que Christ identifia dans Luc vingt-et-un.

Nous poursuivrons cette étude dans le prochain article.

“अब, भाइयों, परमेश्वर चाहता है कि हम उस मनुष्य के साथ अपना स्थान लें जो लालटेन लिये हुए है; हम अपना स्थान वहाँ लेना चाहते हैं जहाँ ज्योति है, और जहाँ परमेश्वर ने तुरही को एक निश्चित ध्वनि दी है। हम भी तुरही को एक निश्चित ध्वनि देना चाहते हैं। हम घोर उलझन में रहे हैं, और हम संदेह में रहे हैं, और कलीसियाएँ मरने को तैयार हैं। परन्तु अब यहाँ हम पढ़ते हैं: ‘और इन बातों के बाद मैं ने एक और स्वर्गदूत को स्वर्ग से उतरते देखा, जिसके पास बड़ा अधिकार था; और पृथ्वी उसकी महिमा से प्रकाशित हो गई। और उस ने बड़े शब्द से बलपूर्वक पुकारकर कहा, कि बड़ा बाबुल गिर गया, गिर गया, और दुष्टात्माओं का निवास, और हर एक अशुद्ध आत्मा का अड्डा, और हर एक अशुद्ध और घृणित पक्षी का पिंजरा हो गया है’ [Revelation 18:1, 2].”

“Agora, pois, como haveremos de saber alguma coisa acerca dessa mensagem, se não estivermos em condições de reconhecer algo da luz do Céu quando ela nos vier? E com a mesma prontidão acolheremos o mais tenebroso engano quando ele nos vier por intermédio de alguém que concorda conosco, quando não temos uma partícula de evidência de que o Espírito de Deus o tenha enviado. Cristo disse: ‘Eu vim em nome de meu Pai, e vós não me recebeis’ [ver João 5:43]. Ora, essa é precisamente a obra que tem estado em andamento aqui desde a reunião de Minneapolis. Porque Deus envia uma mensagem em seu nome que não concorda com vossas ideias; portanto, [concluís] que ela não pode ser uma mensagem de Deus.” Sermons and Talks, volume 1, 142.