Ezekiel ‘descriibe epiis sohm ahs the two nations become one, then he identifies that the nation would be ruled by King David, and that he will enter into covenant with them and that His tabernacle will be with them.
他們必不再因自己的偶像、可憎之物，和一切的過犯玷污自己；我卻要救他們脫離他們一切犯罪之處，並要潔淨他們。這樣，他們要作我的子民，我要作他們的神。 我的僕人大衛必作他們的王；眾民必都歸一個牧人。他們必遵行我的典章，謹守我的律例，並且遵行。 他們必住在我賜給我僕人雅各之地，就是你們列祖所居住之地；他們和他們的子孫，直到子子孫孫，都必住在其中，直到永遠；我的僕人大衛必作他們的王子，直到永遠。 並且我要與他們立平安的約；這必作他們永遠的約。我必安置他們，使他們繁衍增多，又在他們中間設立我的聖所，直到永遠。我的帳幕也必在他們中間；我要作他們的神，他們要作我的子民。我的聖所在他們中間，直到永遠，列國就必知道我耶和華是使以色列成聖的。以西結書 37:23–28。
हेज़केल अध्याय सैंतीस एक लाख चवालीस हज़ार पर लगाई जाने वाली मुहर का अत्यन्त विस्तृत निरूपण प्रस्तुत करता है। वे दो लकड़ियाँ, जो उस समय एक जाति बन जाएँगी जब दिव्यता मानवता के साथ संयुक्त होगी, और उन पर एक राजा होगा। वह एक जाति परमेश्वर की अन्तिम दिनों की कलीसिया है, जो एक लाख चवालीस हज़ार हैं। वे दो लकड़ियाँ इस्राएल के उत्तरी और दक्षिणी राज्यों के बिखरने के दो काल हैं। वे दो लकड़ियाँ वही हैं जिन्हें पौलुस “देह” के रूप में पहचानता है, जबकि वह मसीह को उस देह का “सिर” भी ठहराता है। हेज़केल पौलुस के “सिर” की पहचान “राजा दाऊद” के रूप में करता है, और “देह” की “एक जाति” के रूप में।
Sou die boodskap wat in 1856 aan Adventisme gegee is, soos verteenwoordig deur Hiram Edson se onvoltooide reeks oor die “sewe tye” in 1856, verwys Edson na Jesaja, hoofstuk sewe se profesie van vyf-en-sestig jaar as die Bybelse verwysingspunt vir die beginpunte van albei tydperke van sewe tye. Die tydprofesie van vyf-en-sestig jaar word in ’n enigmatiese konteks geplaas, soortgelyk aan die gedeeltes in die boek Openbaring wat verklaar: “hy wat ore het, laat hom hoor.” As jy oë het wat kan waarneem, en ore wat kan verstaan, is daar iets baie wonderbaarliks in daardie gedeelte.
Car le chef de la Syrie, c’est Damas, et le chef de Damas, c’est Retsin; et dans soixante-cinq ans, Éphraïm sera brisé, au point de ne plus être un peuple. Et le chef d’Éphraïm, c’est Samarie, et le chef de Samarie, c’est le fils de Remalia. Si vous ne croyez pas, certainement vous ne subsisterez pas. Ésaïe 7:8, 9.
Dịẹ́ amí ọdún mẹ́rìndínlọ́gọ́ta bẹ̀rẹ̀ ní ọdún 742 ṣáájú Kristi, àti nínú ọdún mẹ́rìndínlọ́gọ́ta wọ̀nyẹn, lẹ́yìn ọdún mọ́kàndínlógún, ní ọdún 723 ṣáájú Kristi, a kó ìjọba àríwá Ísírẹ́lì lọ sí ẹrú ní ọwọ́ Áṣíríà; àti nígbà tí àwọn ọdún wọ̀nyẹn parí ní ọdún 677 ṣáájú Kristi, a mú Mánásè ní ìgbèkùn lọ sí Bábílónì. Àwọn ọdún mẹ́rìndínlọ́gọ́ta wọ̀nyẹn tún jẹ́ aṣojú nínú àwọn ìmúṣẹ ìpẹ̀yà ìtànkálẹ̀ àwọn orílẹ̀-èdè méjèèjì, tí yóò di ọ̀pá kan nínú ìtàn Ìsíkíẹ́lì. Wọ́n samisi 1798, 1844 àti 1863, lẹ́sẹ̀sẹ̀. Nínú àwọn ẹsẹ̀ tí ń tọ́ka sí ìránṣẹ́ tí a kọ̀ nínú ọdún 1863, ìfihàn àsọtẹ́lẹ̀ pàtàkì kan wà nínú èyí tí a fi àsọtẹ́lẹ̀ náà ṣe àgbojú.
C’est la révélation que la « tête » d’une nation est sa ville capitale, et que la « tête » de la ville capitale est le roi. Elle fournit deux témoins à cette révélation, puis mène l’ensemble de la prophétie et de la révélation à sa conclusion par cette énigme : « Si vous ne croyez pas, assurément vous ne serez pas affermis. » Si vous ne croyez pas que le roi est la tête, et que la tête est la ville capitale, alors vous ne serez pas affermis.
헥से키엘의 북방 왕국과 남방 왕국의 두 막대기를 하나로 결합함으로써 이루어지는 그 민족은 한 왕을 두게 되어 있었으니, 곧 머리가 있게 되는 것이며, 이는 그 민족의 수도를 가리킨다. 에스겔서의 이 전체 구절은 십사만 사천의 인침의 예언적 특성들에 대하여 말하고 있으며, 그것은 셋째 화의 이슬람의 일곱째 나팔이 울리는 기간 동안 신성과 인성이 함께 연합되는 것을 나타낸다.
Dans les jours où retentit la Septième Trompette, au chapitre dix de l’Apocalypse, commencèrent lorsque « le temps ne serait plus », c’est-à-dire le 22 octobre 1844, quand le troisième ange arriva. À ce moment-là, Jean éprouva l’amertume de cette date, et il lui fut alors ordonné de mesurer le temple, mais de laisser de côté l’histoire des mille deux cent soixante années du foulage aux pieds du sanctuaire et de l’armée, car cette période avait été donnée aux Gentils.
Na ndenge wana, mwanjo oyo namonaki atɛlɛmi likoló ya mbu mpe likoló ya mabele atombolaki lobɔkɔ na ye epai ya likoló, mpe alapi ndayi na Kombo na Ye oyo azali na bomoi libela na libela, oyo akelaki likoló, mpe biloko nyonso oyo ezali kati na yango, mpe mabele, mpe biloko nyonso oyo ezali kati na yango, mpe mbu, mpe biloko nyonso oyo ezali kati na yango, ete ntango ekozala lisusu te; kasi na mikolo ya mongongo ya mwanjo ya nsambo, tango akobanda kobɛta kelelo, libombami ya Nzambe ekokokisama, ndenge asakolaki yango epai ya basaleli na Ye, basakoli. Mpe mongongo oyo nayokaki uta na likoló elobaki na ngai lisusu, mpe elobaki: Kende, kamatá buku moke oyo efungwami na lobɔkɔ ya mwanjo oyo atɛlɛmi likoló ya mbu mpe likoló ya mabele.
És elmentem az angyalhoz, és mondám néki: Add ide nékem a kis könyvecskét. És monda nékem: Vedd el, és edd meg azt; és megkeseríti a te gyomrodat, de a te szádban édes lesz, mint a méz. És kivevém a kis könyvecskét az angyal kezéből, és megevém azt; és az én számban édes vala, mint a méz: és mihelyt megettem azt, az én gyomrom megkeseredék. És monda nékem: Ismét prófétálnod kell sok népek, és nemzetek, és nyelvek, és királyok előtt. És adaték nékem egy vesszőhöz hasonló nád; és az angyal ott áll vala, mondván: Kelj fel, és mérd meg az Isten templomát, és az oltárt, és azokat, akik abban imádják őt. De a tornácot, mely a templomon kívül van, hagyd ki, és ne mérd meg azt; mert a pogányoknak adatott: és a szent várost tapodni fogják negyvenkét hónapig. Jelenések 10:5–11:2.
W tempelu, który Jan miał wymierzyć dnia 22 października 1844 roku, znajdowali się czciciele „w nim”. Dziedziniec miał być pominięty. Świątynią, która ma ołtarz, a zarazem ma w sobie czcicieli, jest Miejsce Święte niebiańskiej świątyni. Na dziedzińcu znajdował się ołtarz, lecz ten miał być pominięty, toteż jedynym innym ołtarzem w Bożej świątyni jest ołtarz kadzenia, znajdujący się w Miejscu Świętym. W czasie nadejścia trzeciego anioła w roku 1844, co stanowiło typ nadejścia trzeciego anioła na początku czasu pieczętowania, dnia 11 września 2001 roku, świątynia składała się tylko z dwóch przybytków.
Le Lieu saint était un symbole de l’Église, que Paul identifie comme étant le corps, et le Lieu très saint était un symbole de la tête du corps. Le Lieu saint est un symbole de l’humanité, et le Lieu très saint est le symbole de la divinité. L’autel, et la fumée qui montait de l’autel, laquelle s’élevait et entrait dans le Lieu très saint, représentent le point où l’humanité était unie à la divinité. L’humanité ne peut entrer dans le Lieu très saint que par la foi, mais l’expérience des fidèles se situe dans le Lieu saint.
Là, ils doivent manger la Parole de Dieu, telle qu’elle est représentée par les pains sur la table des pains de proposition. Là, ils doivent laisser leur lumière briller devant les hommes et glorifier leur Père céleste, ainsi que le représente le chandelier à sept branches, dont il nous est dit qu’il représente l’Église. Là, ils doivent s’unir à la divinité tandis que leurs prières montent, avec les mérites du Christ, jusque dans la présence même du Divin.
Desde 1798 hasta 1844, el Arquitecto del Templo levantó un templo de humanidad que Él tenía la intención de unir con Su templo de divinidad, pero la humanidad se rebeló. Desde 2001, una vez más está levantando el templo de humanidad, representado como los ciento cuarenta y cuatro mil. Según Ezequiel, “el rey David” ha de reinar sobre la nación, la cual es transformada de un valle de huesos secos muertos laodicenses en el poderoso ejército que es levantado como estandarte en la ley dominical de pronta imposición.
La partie sud du royaume de Juda est celle où se trouvait la ville capitale, Jérusalem, et la nation, le roi et la capitale représentent la « tête ». Certainement, si vous croyez, vous serez affermis. Dans la relation entre les royaumes du nord et du sud, Juda était la « tête » ; c’était là que se trouvait la capitale, et c’est la ville que le Seigneur a choisie pour y placer Son nom. Le royaume du nord était le « corps ». À cause de l’apostasie de Salomon, le Seigneur suscita des adversaires contre Salomon. L’un de ces adversaires fut Jéroboam, qui devint le premier roi du royaume du nord d’Israël, désormais divisé.
Pe Jeroboam, fiul lui Nebat, efratit din Țereda, slujitorul lui Solomon, a cărui mamă se numea Țerua, femeie văduvă, și-a ridicat chiar el mâna împotriva împăratului. Și iată pricina pentru care și-a ridicat mâna împotriva împăratului: Solomon a zidit Milo și a dres stricăciunile cetății lui David, tatăl său. Omul acesta, Jeroboam, era un viteaz puternic; și Solomon, văzând că tânărul era harnic, l-a pus mai-mare peste toată povara casei lui Iosif. Și s-a întâmplat, în vremea aceea, când Jeroboam a ieșit din Ierusalim, că prorocul Ahia din Șilo l-a găsit pe drum; acesta se îmbrăcase cu o haină nouă, și amândoi erau singuri în câmp. Atunci Ahia a apucat haina cea nouă care era pe el și a rupt-o în douăsprezece bucăți. Și i-a zis lui Jeroboam: „Ia-ți zece bucăți; căci așa vorbește Domnul, Dumnezeul lui Israel: «Iată, voi rupe împărăția din mâna lui Solomon și îți voi da zece seminții. (Dar el va avea o seminție, din pricina robului Meu David și din pricina Ierusalimului, cetatea pe care am ales-o dintre toate semințiile lui Israel.)»”
Kwa sababu wameniacha, nao wakamsujudia Ashtorethi, mungu wa kike wa Wasidoni, na Kemoshi, mungu wa Wamoabu, na Milkomu, mungu wa wana wa Amoni, wala hawakuenenda katika njia zangu, kufanya yaliyo mema machoni pangu, na kuzishika amri zangu na hukumu zangu, kama alivyofanya Daudi baba yake. Lakini sitauondoa ufalme wote mkononi mwake; bali nitamfanya awe mkuu siku zote za maisha yake kwa ajili ya Daudi mtumishi wangu, niliyemchagua, kwa sababu alizishika amri zangu na sheria zangu. Lakini nitauondoa ufalme mkononi mwa mwanawe, nami nitakupa wewe, yaani, makabila kumi. Na mwanawe nitampa kabila moja, ili Daudi mtumishi wangu apate kuwa na taa sikuzote mbele zangu katika Yerusalemu, mji nilioujichagulia niweke jina langu humo. 1 Wafalme 11:26–36.
ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ, ਤਦ ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰ ਰਚਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ “ਦਾਉਦ” ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦਾਉਦ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲੇ ਦੇਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਸਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਮਨੱਸ਼ਹ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹੋ ਕੇ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਵੇਲੇ” ਦੀ ਛਿਟਕਾਓ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
Cependant, l’Éternel ne se détourna point de l’ardeur de sa grande colère, dont sa fureur s’était embrasée contre Juda, à cause de toutes les provocations par lesquelles Manassé l’avait irrité. Et l’Éternel dit : J’ôterai aussi Juda de devant ma face, comme j’ai ôté Israël, et je rejetterai cette ville de Jérusalem que j’avais choisie, et la maison dont j’avais dit : Mon nom y sera. 2 Rois 23:26, 27.
Ni katika “nyumba” iliyokuwa Yerusalemu alipochagua kuliweka jina Lake, na mji ule pamoja na nyumba ile vilitupiliwa mbali, lakini ahadi ilitolewa na Zekaria kwamba Bwana angeichagua Yerusalemu mara nyingine tena.
Тогава Ангелът Господен отговори и рече: Господи на Силите, докога няма да се смилиш над Йерусалим и над градовете на Юда, против които се разгневяваш вече седемдесет години? И Господ отговори на ангела, който говореше с мене, с благи думи и утешителни думи. И ангелът, който беседваше с мене, ми каза: Прогласѝ, като казваш: Така казва Господ на Силите: Ревнувам за Йерусалим и за Сион с голяма ревност. И съм твърде много разгневен против народите, които живеят в спокойствие; защото Аз се бях разгневил само малко, а те подпомогнаха злото. Затова така казва Господ: Върнах се към Йерусалим с милости; домът Ми ще бъде съграден в него, казва Господ на Силите, и отвес ще се простре над Йерусалим.
Huila tena, uthi, Bwana wa majeshi asema hivi: Miji yangu kwa ufanisi itazidi kuenea pande zote; naye Bwana ataufariji Sayuni tena, naye atauchagua Yerusalemu tena. Kisha nikainua macho yangu, nikaona, na tazama, pembe nne. Nikamwambia malaika aliyesema nami, Hizi ni nini? Akanijibu, Hizi ndizo pembe zilizowatawanya Yuda, Israeli, na Yerusalemu. Kisha Bwana akanionyesha mafundi wanne. Ndipo nikasema, Hawa wamekuja kufanya nini? Naye akasema, Hizi ndizo pembe zilizomwatawanya Yuda, hata asipate mtu kuinua kichwa chake; lakini hawa wamekuja kuzitisha, na kuzitupa nje pembe za Mataifa, zilizoinua pembe yao juu ya nchi ya Yuda ili kuitawanya.
Aku mengangkat mataku lagi dan melihat, tampaklah seorang laki-laki dengan tali pengukur di tangannya. Maka kataku: Ke manakah engkau pergi? Jawabnya kepadaku: Untuk mengukur Yerusalem, untuk melihat berapa lebarnya dan berapa panjangnya. Dan lihatlah, malaikat yang berbicara dengan aku itu maju ke depan, dan seorang malaikat lain keluar untuk menemuinya, lalu berkata kepadanya: Berlarilah, katakanlah kepada orang muda ini, demikian: Yerusalem akan didiami seperti kota-kota tanpa tembok oleh sebab banyaknya manusia dan ternak di dalamnya. Dan Aku, demikianlah firman Tuhan, akan menjadi tembok api di sekelilingnya, dan Aku akan menjadi kemuliaan di tengah-tengahnya. Hai! Hai! Larilah, keluarlah dari tanah utara, demikianlah firman Tuhan; sebab Aku telah menyerakkan kamu seperti keempat mata angin di langit, demikianlah firman Tuhan. Luputkanlah dirimu, hai Sion, engkau yang diam bersama puteri Babel. Sebab beginilah firman Tuhan semesta alam: Sesudah kemuliaan itu Ia mengutus aku kepada bangsa-bangsa yang telah menjarah kamu; sebab siapa yang menjamah kamu, ia menjamah biji mata-Nya.
Car voici, je lèverai ma main sur eux, et ils deviendront un butin pour leurs propres serviteurs; et vous saurez que l’Éternel des armées m’a envoyé. Pousse des cris de joie et réjouis-toi, fille de Sion; car voici, je viens, et j’habiterai au milieu de toi, dit l’Éternel. Et beaucoup de nations s’attacheront à l’Éternel en ce jour-là, et elles seront mon peuple; et j’habiterai au milieu de toi, et tu sauras que l’Éternel des armées m’a envoyé vers toi. Et l’Éternel possédera Juda comme sa part dans la terre sainte, et il choisira encore Jérusalem. Que toute chair fasse silence devant l’Éternel; car il se lève de sa sainte demeure. Zacharie 1:12–2:13.
Les promesses selon lesquelles le Seigneur choisirait de nouveau Jérusalem s’accomplirent lorsque l’ancien Israël rebâtit Jérusalem après sa captivité à Babylone; mais les prophètes parlent davantage des derniers jours que des jours dans lesquels ils vécurent. Le Seigneur fut « éveillé de sa sainte demeure », le 22 octobre 1844, lorsqu’Il se leva et passa du Lieu saint au Lieu très saint; alors « toute chair » devait « faire silence » devant le Seigneur, car le jour antitypique des expiations était arrivé, en accord avec Habakkuk 2:20.
L’Eternel est dans son saint temple: que toute la terre fasse silence devant lui. Habakuk 2:20.
Ngaleso sikhathi, uJohane esahlukweni seshumi nanye seSambulo wayetshelwe ukuba alinganise ithempeli, okuyilo uZakariya alibona lapho “ephakamisa” “amehlo akhe futhi, wabheka, bheka, umuntu enentambo yokulinganisa esandleni sakhe.” Khona uZakariya wathi, “Uyaphi na?” NoJohane wathi kuZakariya, “Ukuze ngilinganise iJerusalema, ngibone ukuthi ububanzi balo bungakanani, nokuthi ubude balo bungakanani.” Umlando wokwakhiwa kabusha kweJerusalema emva kokuthunjwa kweminyaka engamashumi ayisikhombisa, nomlando owaqala ngo-1798 kodwa waphetha ngokuvukela lapho ingelosi yesithathu ifika ngo-1844, kokubili kukhomba umsebenzi owaqala ngoSepthemba 11, 2001.
Selataningy pfaleng, kota Jerusalem, na raja David nyɛ gbogbo wọn ni “ti” kɛ nɛ mɔ kɛe mɛnɛrɛrɛ ngɛ mɛ nɛ God ka agbanɛ la. Kɛnɛ pfaleng nɛ “gbɛnɛ” la, na bere a Udeh ngɛ a laa “Jerusalem kɛ nyɛhɛ” na a laa “ɛ kɛ nyɔɔrɔ”, na a laa “ɛ sugɔ” mɔɔ, A nɛ kɛ nɛ mɔ ka sɛlɛng kɛ one hundred and forty-four thousand la nyɛrɛ, mɔɔ a kɛ Laodicea ka wulɛ kpɛlɛ-kpɛlɛ mɛɛnɛɛ ka nyɔngɔrɔngɔrɔ laa yɛ, na a mɛnɛ mɔɔ, wulɛ mɛɛ nɛ nyɛngɛlɛ ngɛngɛlɛ nyɔɔrɔ ka kɛlaa kɛ yee kɛɛrɛrɛ gɔlɔrɔ la.
यो कार्य इजकिएल अध्याय सैंतीस में निरूपित किया गया है, और यह उत्तरी तथा दक्षिणी राज्यों के द्वारा निरूपित है, जो उस कार्य का एक उपमान प्रस्तुत करते हैं जिसमें एक लाख चवालीस हजार के हृदयों और मनों पर उसकी व्यवस्था लिखने की वाचा की प्रतिज्ञा पूरी की जाती है। उन दो लाठियों में से एक, और केवल एक ही, सिर के रूप में पहचानी जाती है; और यदि तुम विश्वास करते हो, यदि तुम्हारी आंखें देख सकती हैं और तुम्हारे कान समझ सकते हैं, तो यह दूसरी लाठी को देह के रूप में पहचान देता है।
Nous poursuivrons cette étude dans le prochain article.
«Бар асосе ки худи Масеҳ гузошта буд, ҳаввориён калисои Худоро бино карданд. Дар Навиштаҳо сурати барпо намудани маъбад бисёр вақт барои тасвир кардани бунёди калисо ба кор бурда мешавад. Закариё ба Масеҳ ҳамчун Навда ишора мекунад, ки бояд маъбади Худовандро бино намояд. Ӯ аз ғайрияҳудиён ҳамчун ёварон дар ин кор сухан мегӯяд: “Ва онҳое ки дур ҳастанд, омада, дар маъбади Худованд бино хоҳанд кард;” ва Ишаъё эълон менамояд: “Ва писарони бегонагон деворҳои туро бино хоҳанд кард.” Закариё 6:12, 15; Ишаъё 60:10.»
“En écrivant au sujet de l’édification de ce temple, Pierre dit : « Approchez-vous de lui, pierre vivante, rejetée en vérité par les hommes, mais choisie de Dieu et précieuse ; vous-mêmes aussi, comme des pierres vivantes, êtes édifiés pour former une maison spirituelle, un saint sacerdoce, afin d’offrir des sacrifices spirituels, agréables à Dieu par Jésus-Christ. » 1 Pierre 2:4, 5.
« Dans la carrière du monde juif et du monde païen, les apôtres travaillaient, en tirant des pierres pour les poser sur le fondement. Dans sa lettre aux croyants d’Éphèse, Paul dit : “Ainsi donc, vous n’êtes plus des étrangers ni des gens du dehors, mais concitoyens des saints, membres de la maison de Dieu; vous avez été édifiés sur le fondement des apôtres et des prophètes, Jésus-Christ lui-même étant la pierre angulaire; en lui, tout l’édifice, bien coordonné, s’élève pour être un temple saint dans le Seigneur; en lui, vous aussi, vous êtes édifiés ensemble pour être une habitation de Dieu en Esprit.” Éphésiens 2:19–22. »
“এবং তিনি করিন্থীয়দের প্রতি লিখেছিলেন: ‘ঈশ্বরের যে অনুগ্রহ আমাকে দেওয়া হয়েছে, সেই অনুসারে আমি এক জ্ঞানবান প্রধান-নির্মাতার ন্যায় ভিত্তি স্থাপন করেছি, এবং অন্য একজন তার উপর নির্মাণ করছে। কিন্তু প্রত্যেকে সাবধান হোক, সে কীভাবে তার উপর নির্মাণ করে। কারণ যে ভিত্তি স্থাপিত হয়েছে, যা যীশু খ্রীষ্ট, তার বাইরে অন্য কোনো ভিত্তি কেউ স্থাপন করতে পারে না। এখন যদি কেউ এই ভিত্তির উপর সোনা, রূপা, বহুমূল্য প্রস্তর, কাঠ, খড়, নাড়া দিয়ে নির্মাণ করে, তবে প্রত্যেকের কাজ প্রকাশিত হবে; কারণ সেই দিন তা ঘোষণা করবে, কেননা তা অগ্নির দ্বারা প্রকাশিত হবে; আর সেই অগ্নি প্রত্যেকের কাজ পরীক্ষা করবে, তা কীরূপ।’ ১ করিন্থীয় ৩:১০–১৩।”
«Առաքյալները կառուցեցին հաստատուն հիմքի վրա՝ հենց Հավիտենական Վեմի վրա։ Այդ հիմքին նրանք բերեցին այն քարերը, որ կտրել էին աշխարհից։ Շինարարները չաշխատեցին առանց խոչընդոտների։ Նրանց գործը չափազանց դժվարացվում էր Քրիստոսի թշնամիների ընդդիմությամբ։ Նրանք պիտի պայքարեին նրանց մոլեռանդության, նախապաշարմունքի և ատելության դեմ, որոնք կառուցում էին կեղծ հիմքի վրա։ Շատերը, որ աշխատում էին որպես եկեղեցու շինարարներ, կարելի էր նմանեցնել Նեեմիայի օրերի պարսպաշիններին, որոնց մասին գրված է. «Պարիսպը շինողները և բեռներ կրողները, բարձողները՝ յուրաքանչյուրը մի ձեռքով գործում էր աշխատանքի մեջ, իսկ մյուս ձեռքով զենք էր բռնել»։ Նեեմիա 4:17»։ Գործք Առաքելոց, 595–597։