Ndife hi wa elela kipindi cha kinabii kinachowakilishwa kuwa kusanyiko la pili ambalo limetambuliwa na nabii Isaya, na baadaye na Dada White.

Și în ziua aceea va fi o rădăcină a lui Iesei, care va sta ca un steag pentru popoare; la ea vor căuta neamurile; și odihna lui va fi glorioasă. Și se va întâmpla în ziua aceea că Domnul Își va întinde din nou mâna, a doua oară, ca să recupereze rămășița poporului Său, care va mai rămâne, din Asiria și din Egipt, și din Patros, și din Cuș, și din Elam, și din Șinear, și din Hamat, și din ostroavele mării. Și va ridica un steag pentru neamuri și va aduna pe cei izgoniți ai lui Israel și va strânge laolaltă pe cei risipiți ai lui Iuda din cele patru colțuri ale pământului. Și pizma lui Efraim va pieri, și vrăjmașii lui Iuda vor fi nimiciți: Efraim nu va mai pizmui pe Iuda, și Iuda nu va mai asupri pe Efraim. Isaia 11:10–13.

When God’s last-day people are gathered a second time, there is a unification among those disciples that was represented by the ten days preceding Pentecost, and that Isaiah refers to as a time when, “Ephraim’s envy also shall depart, and Judah’s adversaries shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim.”

« Les épreuves doivent survenir au peuple de Dieu, et l’ivraie doit être séparée du blé. Mais qu’Éphraïm ne porte plus envie à Juda, et Juda ne tourmentera plus Éphraïm. Des paroles bienveillantes, douces et pleines de compassion jailliront de cœurs et de lèvres sanctifiés. Il est essentiel que nous soyons unis, et si nous recherchons tous la douceur et l’humilité de Christ, nous aurons la pensée de Christ, et il y aura unité d’esprit. » Review and Herald, 19 mars 1895.

Kusangana ni kimwe mu bigize umurimo Kristo asohoza igihe ateranya ubwa kabiri abo ibihumbi ijana na mirongo ine na bine. Ubumwe bwabwo bwagereranyijwe n’iminsi icumi yabanje Pentekote, n’iminsi itandatu y’ikorwa ry’iteraniro ry’i Exeter, kandi bwashoboraga kuba bwaragezweho kuva mu 1856 kugeza mu 1863, iyo abari baranyuze mu gutenguha gukomeye kwo ku wa 22 Ukwakira 1844 bataba barayobye.

«Алайда в период сомнения и неопределённости, последовавший за разочарованием, многие из верующих в пришествие отступили от своей веры. Возникли разногласия и разделения.... Так дело было задержано, и мир был оставлен во тьме. Если бы весь адвентистский народ объединился на основании заповедей Божиих и веры Иисуса, сколь несравненно иной была бы наша история!»

“Ngoho ya Xikwembu a yi nga ri leswaku ku ta ka Kreste ku hlwela hi ndlela leyi. Xikwembu a xi nga bohanganga leswaku vanhu va xona, Vaisrayele, va rhendzeleka emakhumbeni ya le mananga malembe ya mune wa makume. Xi tshembisile ku va rhangela hi ku kongoma etikweni ra Kanana, xi tlhela xi va simeka kona va ri vanhu vo kwetsima, lava hanyeke kahle, lava tsakeke. Kambe lava a va byeriwe mahungu lama ku sungula a va nghenanga ‘hikwalaho ka ku pfumala ripfumelo’ (Vaheveru 3:19). Timbilu ta vona a ti tele hi ku gungula, ku pfukela Xikwembu, ni rivengo, kutani a xi nga swi koti ku hetisisa ntwanano wa xona na vona.

«През четиридесет години неверието, ропотът и бунтът държаха древния Израил вън от Ханаанската земя. Същите грехове забавиха влизането на съвременния Израил в небесния Ханаан. И в двата случая вината не беше в Божиите обещания. Неверието, светското мислене, неосвещението и раздорите сред изповядващия се Господен народ са онова, което ни е задържало в този свят на грях и скръб толкова много години.» Selected Messages, book 1, 68, 69.

La descente du second ange marqua une dispersion lors de la première déception, laquelle inaugura le temps d’attente, puis conduisit à une période de six jours lors de la réunion de camp d’Exeter, où l’unité à l’égard du message fut réalisée en préparation à l’effusion du Saint-Esprit dans le message du Cri de Minuit, à la clôture de la réunion.

La descente du troisième ange, le 22 octobre 1844, mit en évidence une dispersion lors de la grande déception et inaugura une période d’instruction, tandis que les vérités liées au Lieu Très Saint étaient ouvertes au peuple de Dieu. En 1849, le Seigneur étendait sa main pour rassembler son peuple une seconde fois, et, en 1851, le tableau de 1850 était présenté. Ce tableau représentait le message fondamental, et précisément le message qui devait être élevé devant le monde comme une bannière.

Cristo começou a reunir os discípulos pela segunda vez imediatamente em Sua descida, e a reunião daqueles em Exeter começou durante o período do tempo de demora. Na história da rebelião de 1863, a reunião pela segunda vez começou pelo menos cinco anos depois de iniciado o processo educativo que teve início quando a luz do santuário foi desvendada em 1844. Em 1848, o islamismo então estava indignando as nações. A segunda reunião é representada como uma obra progressiva que é realizada pela chegada dos dez dias que precederam o Pentecostes, e também pelos seis dias da reunião campal de Exeter, e deveria ter sido concluída até 1856.

L’œuvre qui consiste à rassembler son peuple une seconde fois est l’œuvre finale du troisième ange, et elle s’accomplit par la main du Christ.

Na mgbe ụbọchị izu-ike rutere, ọ malitere izi ihe n’ụlọ nzukọ: ọtụtụ ndị nụrụ ya wee ju anya, na-asị, Ònye ka nwoke a sitere nweta ihe ndị a? Gịnịkwa bụ amamihe a e nyere ya, nke mere na ọbụna ọrụ ebube dị otu a ka e ji aka ya arụ? Mak 6:2.

Bahalatsoe bo hlahang ha letšoao la bomolimo le theoha bo qala tšebetso ea teko eo qetellong e bonahatsang lihlopha tse peli tsa barapeli, ’me ka ho etsa joalo bo hloekisa tempele.

जिसका सूप उसके हाथ में है, और वह अपने खलिहान को भली-भाँति शुद्ध करेगा, और अपने गेहूँ को कोठार में इकट्ठा करेगा; परन्तु भूसी को वह न बुझने वाली आग में जला देगा। मत्ती 3:12.

Muri icyo gihe ubwoko bw’Imana bugomba kwakira ubutumwa buvuye mu kuboko kwa marayika bukaburya.

Kuma ngabona enye ingelosi enamandla yehla ivela ezulwini, yembethe ifu; futhi umnsalo wawuphezu kwekhanda layo, nobuso bayo babunjengelanga, nezinyawo zayo zazinjengezinsika zomlilo; futhi yayinesincwadi esincane esivuliweyo esandleni sayo; yabeka unyawo lwayo lokunene phezu kolwandle, nolwesobunxele phezu komhlaba. IsAmbulo 10:1, 2.

Ich kann den Text gern übersetzen — bitte teile mir nur noch mit, welche Sprache „ff“ bedeutet.

«Jeg har sett at 1843-diagrammet ble ledet av Herrens hånd, og at det ikke skulle forandres; at tallene var slik Han ville ha dem; at Hans hånd var over det og skjulte en feil i noen av tallene, så ingen kunne se den før Hans hånd ble fjernet.» Early Writings, 74.

Ukususwa kwesandla saKhe kwamvumela uSamuel Snow ukuba achonge umhla ochanekileyo wombono owawalibazisayo.

«Na mila wenye uaminifu, waliokatishwa tamaa, ambao hawakuweza kuelewa kwa nini Bwana wao hakukuja, hawakuachwa gizani. Tena waliongozwa kwenye Biblia zao kuyachunguza majira ya kinabii. Mkono wa Bwana uliondolewa kutoka kwenye hesabu hizo, na kosa likaelezwa. Wakaona kwamba majira ya kinabii yalifikia mwaka 1844, na kwamba ushahidi uleule waliokuwa wameutoa kuonyesha ya kuwa majira ya kinabii yalifungwa katika mwaka 1843, ulithibitisha kwamba yangekoma katika mwaka 1844.» Early Writings, 237.

इतिहासे प्रथमदूतस्य द्वितीयदूतस्य च ख्रिस्तस्य हस्तेन सम्बद्धानां मार्गचिह्नानां एका रेखा दृश्यते। यदा सः अगस्त 11, 1840 तथा अप्रैल 19, 1844 इत्येतयोः अवतीर्णः, तदा तस्य हस्ते एकः सन्देशः आसीत्। तस्य एव हस्तः आसीत् यः May of 1842 मध्ये 1843 chart इत्यस्य निर्माणं प्रकाशनं च निर्दिष्टवान्। तस्य एव हस्तः आसीत् यः chart इत्यस्मिन् अङ्केषु स्थितां त्रुटिं मुद्रितवान्। तस्य प्रथम-निराशायाः विकीर्णतायाः अनन्तरं, Jeremiah ख्रिस्तस्य हस्तकारणात् एकाकी उपविष्टः। ततः सः स्वहस्तं अपसारयामास, एवं च Midnight Cry इत्यस्य सन्देशम् अमुद्रितम् अकरोत्। स्वजनान् द्वितीयवारं संग्रहीतुं तेन स्वहस्तस्य प्रसारणक्रिया प्रथम-निराशातः Exeter camp meeting पर्यन्तम् अभवत्, यथा शिष्याः अन्ते पवित्रात्मनः उण्डेलनेन पूर्वं दशदिनानि यरूशलेमे एकत्र समागता आसन्। तृतीयदूतस्य आगमने October 22, 1844 इत्यस्मिन् दिने, प्रभुणा स्वहस्तः उत्थापितः।

Na malaika yule niliyemwona amesimama juu ya bahari na juu ya nchi akainua mkono wake kuelekea mbinguni, naye akaapa kwa yeye aliye hai hata milele na milele, aliyeumba mbingu, na vitu vilivyomo ndani yake, na nchi, na vitu vilivyomo ndani yake, na bahari, na vitu vilivyomo ndani yake, ya kwamba wakati hautakuwapo tena. Ufunuo 10:5, 6.

Tangu mkusanyiko wa kwanza wa tarehe 11 Agosti, 1840 hadi 22 Oktoba, 1844, historia ya malaika wa kwanza na wa pili imewekewa alama kwa mkono wa Kristo. Tarehe 22 Oktoba, 1844, malaika wa tatu alishuka, na kundi lile dogo la Wamilleri likatawanywa kwa Sababu ya Mshangao Mkuu. Katika tarehe hiyo Kristo aliinua mkono Wake kuelekea mbinguni, akaapa ya kwamba wakati hautakuwepo tena.

ካልኣይ ምእካብ ኣብ ታሪኽ 1844 ክሳዕ 1863፡ ክርስቶስ ኢዱ እናኣልዐለ እንተሃለወ፣ ኣብ ኢዱ ክብላዕ ዘለዎ መልእኽቲ ድማ እናሓዘ ጀመረ። ከምኡ ድማ ብ1849፡ ዝተበተኑ ህዝቡ ክእክብ ንኻልኣይ ግዜ ኢዱ ዘርግሐ። እቶም ህዝቢ በቲ መልእኽቲ ናይ ፍርቂ ለይቲ ጭውያ ተኣኪቦም ነበሩ፣ እቲ ተነቢዩ ዝነበረ ፍጻመ ምስ ዘይተፈጸመ ድማ ተበቲኖም። ኣብ ሰፈር ኣኼባ ኤክሰተር፡ ክርስቶስ መጓሰኡ ኣኪቡ ኣብ ልዕሊ እቲ መልእኽቲ ኣሓቢሩዎም፣ ከምቲ ቅድሚ ጰንጠቆስጠ ኣብ ዝነበሩ ዓሰርተ መዓልታት ዝገበሮ። እቶም ፊላዴልፍያውያን ሚለራውያን ካብ ሰፈር ኣኼባ ኤክሰተር ወጺኦም ጰንጠቆስጠ ደገሙ። ብ1856፡ ክርስቶስ ካብቲ ናብ ሎዶቅያ ዝተሰጋገረ ንቅስቃሴ ወጻኢ ነበረ፣ ምኽንያቱ ክርስቶስ ኣብ ወጻኢ ልቢ ሎዶቅያዊ ደው ኢሉ እናዃሕኰሐ መእተዊ ይደሊ እዩ።

佑，吾立於門而叩；若有人聞我聲而開門，我必入其所，與之共餐，彼亦與我同席。啟示錄 3:20。

En 1856, la main du Christ frappait à la porte du mouvement millérite laodicéen, mais en vain. En 1849, sept ans plus tôt, Il avait commencé à rassembler Son peuple une seconde fois, mais le doute et l’incertitude arrêtèrent le mouvement philadelphien.

“यदि सन् 1844 की बड़ी निराशा के बाद एडवेंटवादियों ने अपनी आस्था को दृढ़ता से थामे रखा होता और परमेश्वर की उद्घाटित प्रबन्धना में एकजुट होकर आगे बढ़े होते, तीसरे स्वर्गदूत के सन्देश को ग्रहण किया होता और पवित्र आत्मा की सामर्थ्य में उसे संसार के सामने घोषित किया होता, तो वे परमेश्वर के उद्धार को देख लेते; प्रभु ने उनके प्रयत्नों के साथ सामर्थ्यपूर्वक कार्य किया होता; कार्य पूरा हो गया होता, और मसीह अब तक आकर अपनी प्रजा को उनका प्रतिफल देने के लिये ग्रहण कर चुके होते। परन्तु उस संदेह और अनिश्चितता के काल में, जो उस निराशा के बाद आया, आगमन-विश्वासियों में से बहुतों ने अपनी आस्था छोड़ दी.... इस प्रकार कार्य में बाधा पड़ी, और संसार अन्धकार में छोड़ दिया गया। यदि समस्त एडवेंटवादी समुदाय परमेश्वर की आज्ञाओं और यीशु के विश्वास पर एकजुट हो गया होता, तो हमारा इतिहास कितना ही भिन्न होता!” Evangelism, 695.

ថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ព្រះគ្រីស្ទបានប្រមូលផ្តុំប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេត្រូវបានបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០។ នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ អស់អ្នកដែលត្រូវបានប្រមូលផ្តុំបានយកសៀវភៅដែលលាក់កំបាំងចេញពីព្រះហស្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយបានបរិភោគវា។ នៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ ពួកគេបានបដិសេធបញ្ញត្តិដែលត្រូវបានតំណាងដោយព្រះហស្តដែលលើកឡើងរបស់ទ្រង់ ដែលបានកំណត់សម្គាល់ថា «ពេលវេលានឹងលែងមានទៀត»។

Wafiladelfia wa Miller walidhihirisha kutokuwa na uasi katika utabiri wao wa uongo wa mwaka 1843, kwa kuwa walitenda kulingana na nuru yote ambayo Bwana alikuwa ameifunua; lakini mnamo Julai 18, 2020 Walaodikia wa vuguvugu la malaika wa tatu waliiasi nuru iliyohusishwa na mkono Wake. Baada ya 1844, vuguvugu la Wafiladelfia la malaika wa kwanza, “katika kipindi cha shaka na kutokuwa na uhakika,” “waliiacha imani yao,” na wakawa Walaodikia.

1856 représente ce point de transition, préfigurant un point de transition pour le peuple de Dieu des derniers jours.

某个时刻，在1849年至1856年这七年期间，非拉铁非的米勒派运动抗拒了主所伸出的手；那手正要第二次招聚祂的子民，而祂的应许是：那时祂所要成就的，必比祂从前所成就的更多。

“23 septanm, Senyè a te montre m ke li te lonje men li yon dezyèm fwa pou reprann rès pèp li a, e ke efò yo dwe double nan tan rasanbleman sa a. Nan tan dispèsyon an, Izrayèl te frape epi dechire; men kounye a, nan tan rasanbleman an, Bondye pral geri pèp li a epi mare blesi li yo. Nan dispèsyon an, efò ki te fèt pou gaye verite a te gen anpil piti efè, yo te reyalize anpil piti oswa anyen; men nan rasanbleman an, lè Bondye mete men li pou rasanble pèp li a, efò pou gaye verite a pral gen efè li te fèt pou li genyen. Tout moun dwe ini epi chaje ak zèl nan travay la. Mwen te wè se te yon wont pou nenpòt moun fè referans ak dispèsyon an kòm egzanp pou dirije nou kounye a nan rasanbleman an; paske si Bondye pa fè plis pou nou kounye a pase sa li te fè lè sa a, Izrayèl pa t ap janm rasanble. Li nesesè menm jan pou verite a pibliye nan yon jounal, menm jan li nesesè pou yo preche li.” Review and Herald, 1 novanm 1850.

Ane bon, Senyer la ensajet menar Son ovra avan en unità, ma l’unità, evidentmen, se rompì, e «durant la periòde de dobte e d’incertitud que seguiguet la decepciòu, mantun dei cresèire adventiste abandonèron sa fe». The Present Truth (pièi lo Review and Herald) coumencet d’èsser publicat en 1849, e en 1851 la carta de 1850 èra disponibla, mai en 1856 lo messatge dei «sèt temps» de Leviticus vint-e-sis foguèt laissat inacabé. Lo messatge que foguèt dessigelat lo 22 d’octòbre de 1844 se produguet quand lei profecias de temps dei dos mila tres cents ans e dei dos mila cinc cents vint ans s’acabèron.

Le sabbat était la doctrine qui brillait au-dessus des autres doctrines en ce temps-là, et pendant douze ans un processus de mise à l’épreuve se poursuivit jusqu’à ce que l’épreuve finale survienne en 1856. Cette épreuve portait sur le repos sabbatique de la terre, et elle marquait la fin d’un processus de mise à l’épreuve qui avait commencé avec le repos sabbatique des hommes. La période d’épreuve portait la signature de l’Alpha et de l’Oméga. L’année 1856 représentait aussi un accroissement de la connaissance concernant la première vérité fondamentale découverte par Miller ; elle portait donc également la signature de l’Alpha et de l’Oméga à ce niveau-là. La vérité du sabbat, en tant que signe du peuple sanctifié de Dieu, était représentée comme le retentissement de la septième trompette, lorsque le mystère du Christ dans le croyant, l’espérance de la gloire, s’accomplit. Les « sept temps » étaient représentés par la trompette du Jubilé qui devait retentir au Jour des Expiations.

Les sept années de 1856 à 1863 représentaient les dix jours à Jérusalem pour les disciples, ainsi que les six jours de l’assemblée de camp d’Exeter pour les millérites philadelphiens; mais, tristement, cette période devint l’illustration de ceux qui refusent de suivre le Seigneur tandis qu’Il les conduit à travers la période de transition. L’histoire du premier et du second ange, qui constitue la période historique des sept tonnerres, montre le Seigneur étendant Sa main pour rassembler Son peuple une seconde fois à partir du 19 avril 1844, et elle illustre une réponse obéissante lorsque les sages suivirent le Christ dans le lieu très saint.

Moʻolelo ʻo Kadesa mua, ʻo ia hoʻi ka moʻolelo o ka ʻānela ʻekolu mai ka makahiki 1844 a hiki i 1863, e hōʻike ana i ka Haku e hoʻolōʻihi hou ana i kona lima e hōʻiliʻili i kona poʻe kānaka i ka lua o ka manawa; akā, ma ia moʻolelo, ua hōʻike ʻia ke kipi. I kēia manawa, no ke kolu o ka manawa, mai Iulai 2023 mai, ke hoʻolōʻihi hou nei ka Haku i kona lima e hōʻiliʻili i kona poʻe kānaka i ka lua o ka manawa, a e hoʻokō lākou i ka lua o Kadesa ma ke ʻano he poʻe Piladelepia hoʻolohe; no ka mea, ke hōʻike nei ka hōʻailona o ka ʻoiaʻiʻo i kēlā mau manawa ʻekolu me ka hoʻomaka a me ka hopena e kū ana no nā Piladelepia hoʻolohe, a ʻo ke kumu hoʻohālike waena he poʻe Laodikea hoʻolohe ʻole.

On poursuivra cette étude dans le prochain article.

« Les Églises prêteront-elles attention au message adressé à Laodicée ? Se repentiront-elles, ou bien, malgré le fait que le message de vérité le plus solennel — le message du troisième ange — soit proclamé au monde, persévéreront-elles dans le péché ? C’est là le dernier message de miséricorde, le dernier avertissement adressé à un monde déchu. Si l’Église de Dieu devient tiède, elle ne se tient pas davantage en faveur auprès de Dieu que les Églises représentées comme étant tombées et devenues l’habitation des démons, le repaire de tout esprit impur, et la cage de tout oiseau impur et odieux. Ceux qui ont eu l’occasion d’entendre et de recevoir la vérité, et qui se sont unis à l’Église adventiste du septième jour, se donnant le nom de peuple de Dieu gardant les commandements, et qui pourtant ne possèdent pas plus de vitalité ni de consécration à Dieu que les Églises nominales, recevront les plaies de Dieu tout aussi certainement que les Églises qui s’opposent à la loi de Dieu. Seuls ceux qui sont sanctifiés par la vérité composeront la famille royale dans les demeures célestes que Christ est allé préparer pour ceux qui l’aiment et gardent ses commandements. »

“‘Ko uu yira se, N y’am A, ka pu gonia A noore, o yaa ziri‑ziri ninsaal, la yel‑si’a ka be o pɔge la ka’an yi’ne’ [1 John 2:4].’ Yel‑kan paam laa bane fɔ yira se ba mi’ Wina’am, la ba gonia A noore, ka ba pu yit yeel‑kan ne tuum‑som. Ba na dii ba tuuma yela. ‘Ned so’pa be ne O la ka pu tuuma tuon; la ned so’pa tuuma tuon, ka nyɛ O, bee mi’ O’ [1 John 3:6]. Yel‑kan yeta nidib fɔ, la lafiya yire beoog ninsaal fɔ, hali ne Seventh‑day Adventist churches memba. ‘Bikpiisi, da bas ye ned so’ deemi yina. O so’pa tuuma tuum‑tuum la yaa tuum‑tuum‑daan, wenne ma O me yaa tuum‑tuum‑daan. O so’pa tuuma tuon la yaa Sitaana yela; bala Sitaana tuuma tuon la yi’i paae. Yela‑kan pu’usa la, Wina’am Biig la yita, ye O sa’am Sitaana tuuma. Ned so’pa dɔɔg n ye Wina’am ka pu tuuma tuon; bala A biisiim be o pɔge, la o ka na tun’e tuuma tuon, bala o dɔɔg n ye Wina’am. Nanne la Wina’am biis la yit wazi, la Sitaana biis me: ned so’pa pu tuuma tuum‑tuum ka’an ye Wina’am yela, hali me o so’pa pu noŋ o ba’a’ [1 John 3:7–10].”

“Όσοι ισχυρίζονται ότι είναι Αντβεντιστές που τηρούν το Σάββατο, και όμως εξακολουθούν να ζουν μέσα στην αμαρτία, είναι ψεύτες ενώπιον του Θεού. Η αμαρτωλή πορεία τους αντιστρατεύεται το έργο του Θεού. Οδηγούν και άλλους στην αμαρτία. Ο λόγος έρχεται από τον Θεό προς κάθε μέλος των εκκλησιών μας: «Και κάμνετε ευθείες οδούς διά τους πόδας σας, διά να μη εκτραπή το χωλόν, αλλά μάλλον να ιατρευθή. Ειρηνεύετε μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον· προσέχοντες επιμελώς μήπως τις υστερή από της χάριτος του Θεού· μήπως τις ρίζα πικρίας αναφυομένη φέρη ενόχλησιν, και διά ταύτης μιανθώσι πολλοί· μήπως είναι τις πόρνος ή βέβηλος, ως ο Ησαύ, όστις διά μίαν βρώσιν πώλησε τα πρωτοτόκιά αυτού. Διότι εξεύρετε ότι και έπειτα, θέλων να κληρονομήση την ευλογίαν, απεδοκιμάσθη· επειδή δεν εύρε τόπον μετανοίας, καίτοι εξεζήτησεν αυτήν μετά δακρύων» [Εβραίους 12:13–17].”

«នេះអាចអនុវត្តបានចំពោះមនុស្សជាច្រើនដែលអះអាងថាជឿលើសេចក្ដីពិត។ ជំនួសឲ្យការលះបង់អំពើតណ្ហារបស់ខ្លួន ពួកគេនៅតែបន្តទៅមុខក្នុងផ្លូវខុសនៃការអប់រំ ក្រោមសូហ្វីស្តិចបោកបញ្ឆោតរបស់សាតាំង។ អំពើបាបមិនត្រូវបានដឹងថាជាអំពើបាបទេ។ សតិសម្បជញ្ញៈរបស់ពួកគេផ្ទាល់ត្រូវបានបំពុល ចិត្តរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្ខូច សូម្បីតែគំនិតទាំងឡាយក៏ពុករលួយជានិច្ចដែរ។ សាតាំងប្រើពួកគេជានុយបោក ដើម្បីល្បួងព្រលឹងទាំងឡាយឲ្យចូលទៅក្នុងអំពើមិនបរិសុទ្ធ ដែលបំពុលសភាពទាំងមូលរបស់មនុស្ស។ «អ្នកណាដែលបានមើលងាយច្បាប់របស់ម៉ូសេ [ដែលជាច្បាប់របស់ព្រះ] គេត្រូវស្លាប់ដោយឥតមេត្តា ដោយសក្ខីពីរឬបីនាក់៖ តើអ្នករាល់គ្នាគិតថា ការផ្ដន្ទាទោសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរជាងនោះប៉ុន្មានទៅទៀត ដែលគេនឹងចាត់ទុកថាសមនឹងទទួល ដល់អ្នកដែលបានជាន់ឈ្លីព្រះរាជបុត្រានៃព្រះនៅក្រោមជើង ហើយបានរាប់ឈាមនៃសេចក្ដីសញ្ញា ដែលដោយឈាមនោះខ្លួនបានត្រូវញែកជាបរិសុទ្ធ ថាជារបស់មិនបរិសុទ្ធ ហើយបានប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះគុណ? ដ្បិតយើងស្គាល់ព្រះអង្គដែលបានមានព្រះបន្ទូលថា ការសងសឹកជាកម្មសិទ្ធិរបស់យើង យើងនឹងសងតបវិញ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ។ ហើយម្តងទៀតថា ព្រះអម្ចាស់នឹងជំនុំជម្រះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់។ ការធ្លាក់ចូលទៅក្នុងព្រះហស្តនៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់នៅ ជាការគួរឲ្យភ័យខ្លាចណាស់» [Hebrews 10:28–31]។» Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.