Une parole de clarification

Le débuɓ noŋ, min fuɗɗi siryaade binndol Habakkuk’s Two Tables ngam firtinde ngal e ɗemɗe ɗow ko woni nder geese amen. Golle waylitaade hollital leñol ngol ko e binndol ko ɓuri wonande golle e no feewi kaɗi, ndee wonaa mo andi fii ɗuum dow fow ɗiɗi e piije ɗe waɗi e dow mum ngam waylitaade hollital leñol ngol ko e binndol, e waɗde e nder mum caɗeele ɗe waɗi e mum ɗe firtinde dokkal ngal nder ɗemɗe ɗe woni e geese ɗin. Min fotaaki fuɗɗaade copy-editing amen dow arande e nder hollitaloji jowi e ñowi e jowi e go’o, nde mi yiyti honnde woni ɗerewol goɗngol ngol min foti waɗde laawol e mum. Ɗum ɓeydi e kañum e dow mawnugol e nder yeesoore message oo gila 1989 haa to tariiɗe amen jooni.

Takriban on besh saal pahle ki peshkashon mein kuchh sachchaiyan apni fahm ke ibtida’i marhale mein thin. Un sachchaiyon mein se pehli, jis ki mujhe wazahat karni hai, Millerite tareekh mein dusre farishte ki amad hai. Us waqt meri samajh yeh thi ki dusra farishta us waqt aa pahuncha jab Protestant kalisiyāon ne pehle farishte ke paigham ki Miller ki peshkash ke khilaf apne darwaze band karne shuru kiye, aur yeh 1843 ke saal ke ikhtitam ke saath muttasil tha. William Miller ne waqt ke hisab mein ek aisi taqweem par kaam kiya jiske mutabiq us ka yaqeen tha ki 1843 ka saal 22 March 1843 ko shuru hua aur 22 March 1844 ko khatm hua. Us ne samjha tha ki woh teen peshgoiyan jo aakhirkar do muqaddas charts par rakh di gayin, 1843 ke saal mein ikhtitam ko pahunchein gi, aur us ka yaqeen tha ki woh saal 22 March 1844 ko khatm hua. Woh do nuqton mein ghalat tha۔

දනියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දින 1335 පිළිබඳ අනාවැකි තුන, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” නම් අවුරුදු 2520 සහ දනියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දින 2300 යන අනාවැකි, මිලර් විසින් 1844 මාර්තු මාසයේදී අවසන් වන බව ලෙස අවබෝධ කරගෙන තිබුණි. එයට පසුව, එම අනාවැකි 1843දී නොව 1844දී අවසන් වන බව පමණක් නොව, එය නිවැරදි ලෙස තේරුම් ගන්නා ලෙස ස්වාමීන්වහන්සේ සැමුවෙල් ස්නෝවට මඟ පෙන්වූ සේක. ස්නෝ, කාරායිට් කාල-ගණනය යොදා ගත්තේය; එය මිලර් භාවිත කරමින් සිටි කාල-ගණනය නොවීය. මිලර් භාවිත කරමින් සිටියේ වසන්තයක සිට ඊළඟ වසන්තය දක්වා අවුරුද්ද තීරණය කරන රබ්බීනික/සමානරේඛා-පදනම් කාල-ගණනයයි.

Lorsque nous présentions les Deux Tables d’Habacuc, nous n’avions pas compris cette réalité historique et nous utilisions l’expérience de Miller pour marquer le 22 mars 1844 comme l’arrivée du second ange et le commencement du temps d’attente. Je comprenais, et je comprends encore, que l’arrivée de cet ange correspondait au moment où les protestants rejetèrent le message du premier ange proclamé par Miller, et le passage suivant constituait mon point de référence.

„I juni 1842 höll herr Miller sin andra föreläsningsserie i Casco Street-kyrkan i Portland. Jag betraktade det som ett stort privilegium att få närvara vid dessa föreläsningar; ty jag hade fallit under modlöshet och kände mig inte beredd att möta min Frälsare. Denna andra serie väckte långt större uppståndelse i staden än den första. Med få undantag stängde de olika samfunden dörrarna till sina kyrkor för herr Miller. Många predikningar från de olika predikstolarna sökte blottlägga föreläsarens påstådda fanatiska villfarelser; men skaror av oroliga åhörare bevistade hans möten, och många kunde inte komma in i lokalen. Församlingarna var ovanligt stilla och uppmärksamma.” Life Sketches, 27.

Nilielewa kwamba kufungwa kwa milango kwa ujumbe wa Miller kuliashiria mwanzo wa kukataliwa kwa malaika wa kwanza, na kwa kupatana na ufahamu wa Miller kuhusu hesabu ya wakati ya Kirabini/iliyotegemea ikwinoksi nilidhania kwamba tarehe 22 Machi, 1844 iliashiria hitimisho la mwaka 1843. Uwasilishaji wa Miller huko Portland mnamo Juni 1842 kwa kweli ni alama ya njia inayoonyesha kukataliwa kwa hatua kwa hatua ambako hatimaye kulifikia mwisho tarehe 18 Aprili, 1844, lakini wakati wa mawasilisho hayo hatukuwa tumetambua matumizi ya Samuel Snow ya hesabu ya wakati ya Wakaraite.

Na primeira apresentação que começámos a rever editorialmente, comecei a perceber que o que foi registado naquela ocasião parece contradizer aquilo que agora ensinamos. Contradiz, e não contradiz. Trata-se simplesmente de uma ênfase na chegada progressiva do segundo anjo, e também de uma ilustração do progressivo desvelamento desta mensagem, como também sucedeu na história milerita. Esta nota de esclarecimento deverá responder àqueles que tropeçaram na nossa identificação de 19 de abril de 1844 como o primeiro desapontamento milerita e naquilo que foi ensinado no passado.

“Pesan kahiji jeung kadua dipaparinkeun dina taun 1843 jeung 1844, sarta ayeuna urang aya dina mangsa ngumumkeun pesan katilu; tapi katilu-tuluna éta pesan téh masih kénéh kudu diumumkeun. Ayeuna sarua pentingna saperti kantos baheula yén éta pesan-pesan kudu diulangkeun ka jalma-jalma anu keur neangan bebeneran. Ku kalam jeung ku sora urang kudu ngaguar ieu pangumuman, némbongkeun runtuyanana, sarta nerapkeun nubuat-nubuat anu ngantarkeun urang kana pesan malaikat katilu. Moal aya nu katilu lamun teu aya nu kahiji jeung kadua. Ieu pesan-pesan kudu urang sampaikeun ka dunya ngaliwatan publikasi-publikasi, dina khotbah-khotbah, ku némbongkeun dina runtuyan sajarah kenabian hal-hal anu geus kajadian jeung hal-hal anu bakal kajadian.” Selected Messages, book 2, 104.

Habacuc n’Awo Tafalan 1/95

Utangulizi wa Jedwali Mbili za Habakuki na Kilio cha Usiku wa Manane

Dans cette série, nous examinerons sur une période prolongée les deux tables d’Habacuc — les tableaux de 1843 et de 1850. Nous commencerons par mettre en place le Cri de Minuit. Comme il a été mentionné, une grande partie des présentations initiales constituera une révision pour ceux qui connaissent déjà ce message ; mais puisque nous préparons une série qui pourra être étudiée par des personnes nouvelles à ce message, nous devons leur exposer quelques idées fondamentales. Nous commencerons donc par le Cri de Minuit, en nous concentrant sur un aspect que l’on trouve dans la première vision d’Ellen White. Lisons le premier paragraphe de Christian Experience and Teachings, page 57.

「1844年の時が過ぎて間もなく、私に最初の公の幻が与えられた。私はメイン州ポートランドで、キリストにある愛する姉妹であり、その心が私の心と結ばれていたヘインズ夫人を訪ねていた。私たち五人は、皆女性で、家庭の祭壇の前に静かにひざまずいていた。私たちが祈っていると、かつてないほどに神の力が私に臨んだ。」

Ɪsansi asoŋ asunu, ami mɔfa mɔso Ɡosteri White,maŋ a mɔ ji ayi mɔf yila a Ngyanifɔ-la’sung no. Laŋfɔfɔ, ami kroŋ na ba asunu, ba mɔfa asafo no, he ba nu nso na ba yi enum, mɔ so no, e mɔ baakyɛ se mbrɛ enum nyansafo mberɛwa. Eyi de, mɔ hã naŋ nyɛ mɔfɛɛ.

Mir schien, ich sei von Licht umgeben und erhebe mich höher und immer höher von der Erde. Ich wandte mich um, um nach dem Adventvolk in der Welt zu sehen, konnte es aber nicht finden, als eine Stimme zu mir sagte: „Sieh noch einmal hin und blicke ein wenig höher.“ Darauf erhob ich meine Augen und sah einen geraden und schmalen Pfad, hoch über der Welt angelegt. Auf diesem Pfad zog das Adventvolk zur Stadt, die sich am fernen Ende des Pfades befand. Hinter ihnen, am Anfang des Pfades, war ein helles Licht aufgerichtet, von dem mir ein Engel sagte, es sei der Mitternachtsruf. Dieses Licht schien den ganzen Pfad entlang und erleuchtete ihre Füße, damit sie nicht strauchelten. Wenn sie ihre Augen fest auf Jesus gerichtet hielten, der unmittelbar vor ihnen war und sie zur Stadt führte, waren sie sicher. Doch bald wurden einige müde und sagten, die Stadt sei noch weit entfernt, und sie hätten erwartet, schon früher dort einzuziehen. Dann ermutigte Jesus sie, indem Er Seinen herrlichen rechten Arm erhob, und von Seinem Arm ging ein Licht aus, das über die Adventschar hinwogte, und sie riefen: „Halleluja!“ Andere hingegen verleugneten in vermessener Weise das Licht hinter ihnen und sagten, nicht Gott habe sie so weit geführt. Da erlosch das Licht hinter ihnen, ließ ihre Füße in völliger Finsternis, und sie strauchelten, verloren das Ziel und Jesus aus den Augen und fielen vom Pfad hinab in die finstere und gottlose Welt unter ihnen.

William Miller et le Cri de Minuit

ഈ ആദ്യ അവതരണത്തിൽ, ചില കാര്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചശേഷം, 1844 ഡിസംബറിൽ നടന്ന ലോ ഹാംപ്ടൺ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ സമ്മേളനത്തെ നാം പരിചർച്ച ചെയ്യും. ഈ സമ്മേളനത്തിൽ ചില മില്ലറൈറ്റുകൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി, വില്യം മില്ലർ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ബോധ്യത്തെ നിരസിച്ചു. ഇവിടെ ഉള്ള തർക്കം ഇതാണ്: ഈ ദർശനം നമ്മെ എല്ലാരെയും സംബന്ധിക്കുന്നതായിരിക്കെ, പ്രത്യേകിച്ച് വില്യം മില്ലറിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.

Sa parehong buwang iyon, itinanggi ni William Miller ang liwanag na nasa likuran nila—ang Sigaw sa Hatinggabi—na magiging sanhi upang siya’y mahulog mula sa landas tungo sa masamang sanlibutan sa ibaba. Susuriin natin ang mga implikasyon nito. Ipinakikita ng makasaysayang katibayan na ang lahat ng mga Millerita ay naniniwalang kanilang tinutupad ang talinghaga ng sampung dalaga; ito ay karaniwang kaalaman sa kanila. Ipapakita natin na si William Miller ay may pagkaunawa kung ano ang Sigaw sa Hatinggabi. Pinaniwalaan ni Miller na ang Sigaw sa Hatinggabi ay ang mensahe ng oras ng paghuhukom ng Daniel 8:14 at Apocalipsis 14:6-9. Pinaniwalaan niya na ang mensaheng sinimulan niyang ipahayag noong unang bahagi ng dekada 1830 ay ang Sigaw sa Hatinggabi, “Narito, dumarating ang kasintahang lalaki,” at na si Jesus ay dumarating sa sanlibutan bilang kasintahang lalaki.

Durante a maior parte da história milerita, eles criam que estavam cumprindo a parábola das dez virgens, mas pensavam que o Clamor da Meia-Noite descrevia a mensagem que vinham proclamando. Contudo, no verão de 1844, surgiu uma compreensão nova e correta: o Clamor da Meia-Noite era o movimento do Sétimo Mês, com a expectativa de que Jesus viesse no décimo dia do sétimo mês. Esse era o verdadeiro Clamor da Meia-Noite. Quando Miller rejeitou o verdadeiro Clamor da Meia-Noite em dezembro de 1844, estava rejeitando a história do verão de 1844 e retornando à sua posição anterior de que se tratava apenas da mensagem geral da década de 1830. Compreender a dinâmica do Clamor da Meia-Noite é crucial. Se você não compreender o 2520 como os mileritas o compreenderam, não poderá entender o Clamor da Meia-Noite. Se não puder entender o Clamor da Meia-Noite como os mileritas o entenderam, você cairá do caminho para o mundo ímpio abaixo.

في هذا العرض، سنبدأ ببعض الحقائق الواردة على الخريطة والتي يرفضها الأدفنتست اليوم علنًا. إن معهد البحوث الكتابية التابع لكنيسة الأدفنتست السبتيين ومعظم اللاهوتيين الأدفنتست يرفضون الـ 2520. وسنعالج هذا كتابيًّا فيما نمضي قدمًا، غير أننا سنبيّن أولًا أن إلن وايت تؤيّد الـ 2520 تأييدًا كاملًا. كما أن المعهد ومعظم اللاهوتيين يرفضون أيضًا الفهم الريادي لـ «المحرقة الدائمة». وسنبيّن أن رفض الفهم الريادي القائل إن «المحرقة الدائمة» هي الوثنية إنما هو رفض لروح النبوة. وكذلك يرفض المعهد علنًا الفهم الريادي للأبواق—البوق الخامس والبوق السادس. وسنبدأ بإظهار أن رفض الفهم الريادي للأبواق هو رفض لروح النبوة.

A yau, mafi yawan Adventist ba su da bayyanannen fahimta ko kaɗan game da 1290 da 1335. In ba tare da fahimtar majagaba game da 1335 ba, babu wata hujjar Littafi Mai Tsarki da za ta tabbatar da tantance lokacin jinkiri da ya fara a ranar 22 ga Maris, 1844. In ba tare da fahimtar lokacin jinkiri ba, ba za a iya gane yanayin motsin Kukan Tsakar Dare ba. In ba tare da fahimtar Kukan Tsakar Dare ba, mutum yana fāɗuwa daga kan hanya zuwa ga muguwar duniya da ke ƙasa. Za mu nuna waɗannan gaskiyoyi a kan jadawalin ta fuskar bayyananniyar amincewa ta Ruhun Annabci, sa’an nan kuma mu warware su daga Maganar Allah. Amma da farko, muna bukatar mu ga abin da ya kewaye tarihin Millerite da abin da ya haifar da Kukan Tsakar Dare.

Istoria millerită și sosirea primului înger

ہم یوریاہ اسمتھ کی کتاب *Thoughts on Daniel and Revelation* کے صفحہ 521 سے آغاز کرتے ہیں تاکہ میلرائیٹ تاریخ کو ظاہر کریں اور 1798 سے متعلق گفتگو کریں۔ یوریاہ اسمتھ لکھتے ہیں: “The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.” مکاشفہ 10 میں ایک زبردست فرشتہ اپنے ہاتھ میں ایک کھلی ہوئی چھوٹی کتاب لیے آسمان سے اترتا ہے۔ ایلن وائٹ ہمیں بتاتی ہیں کہ یہ زبردست فرشتہ یسوع مسیح ہے، اور وہ چھوٹی کتاب دانی ایل کی کتاب ہے۔ باب دس کے اختتام تک، یوحنا کو حکم دیا جاتا ہے کہ وہ اس چھوٹی کتاب کو کھا لے، جو اس کے منہ میں میٹھی اور اس کے پیٹ میں کڑوی ہوگی۔ یوحنا میلرائیٹ تاریخ کی نمائندگی کرتا ہے، جہاں دانی ایل کا پیغام میٹھا ہوتا ہے لیکن آخرکار تلخ مایوسی پر منتج ہوتا ہے۔ پیشروؤں کے مطابق، مکاشفہ 10 کا وہ زبردست فرشتہ مکاشفہ 14 کے پہلے فرشتے ہی کے برابر ہے—دونوں ایک ہی فرشتہ ہیں۔

আমরা প্রায়ই প্রকাশিত বাক্যের এই স্বর্গদূতদের বিষয়ে নির্দিষ্টভাবে খুব বেশি সময় ব্যয় করি না, কিন্তু আমাদের তা করা উচিত। প্রকাশিত বাক্য ১০ অধ্যায়ের পরাক্রমশালী স্বর্গদূত সেই স্বর্গদূতও বটে, যিনি, উইলিয়াম মিলারের বিশ্বাস অনুসারে, প্রকাশিত বাক্য ১৪ অধ্যায়ের প্রথম স্বর্গদূতের কার্য সম্পাদনের মাধ্যমে ‘মধ্যরাত্রির আর্তনাদ’-এর পরিপূর্ণতা সাধন করছিলেন: ‘ঈশ্বরকে ভয় কর এবং তাঁহাকে গৌরব দাও; কেননা তাঁহার বিচারের সময় উপস্থিত হইয়াছে।’ তাঁহার বিচারের সময় দানিয়েল ৮:১৪-কে নির্দেশ করে। এই স্বর্গদূতেরা সম্পন্নকৃত কার্য্যের বিভিন্ন দিক চিহ্নিত করে।

Thuhla mbilu eka Uriah Smith: “Nkatsakanyo wa nkarhi wa swiendlakalo swa Nhlavutelo 10 wu tlhela wu tiyisisiwa hi mhaka ya leswaku ntsumi leyi yi fana hi ku helela ni ntsumi yo sungula ya Nhlavutelo 14.” U hlamusela leswi swi ti hlanganisaka: havambirhi va ni rungula ro hlawuleka leri va faneleke ku ri twarisa, havambirhi va humesa xitiviso xa vona hi rito lerikulu, havambirhi va tirhisa ririmi leri fanaka leri kombetelaka eka Muvumbi, naswona havambirhi va twarisa nkarhi—un’wana a hlambanya leswaku nkarhi a wu nge he vi kona, kasi un’wana a twarisa leswaku nkarhi wa vuavanyisi bya Xikwembu wu fikile. Rungula ra Nhlavutelo 14:6 ri vekiwile exineneni lexi xa ku sungula ka nkarhi wa makumu.

Uriah Smith anasema kwamba wakati wa mwisho ni 1798, na ujumbe wa Ufunuo 14 huja baada ya hapo. Anaandika, “Lakini ujumbe wa Ufunuo 14:6 umewekwa upande huu wa mwanzo wa wakati wa mwisho. Ni tangazo la saa ya hukumu ya Mungu kuja, na kwa hiyo lazima uwe na matumizi yake katika kizazi cha mwisho. Paulo hakuhubiri saa ya hukumu imekuja. Luther na wasaidizi wake hawakuihubiri. Paulo alijadiliana kuhusu hukumu itakayokuja, iliyo mbele kwa wakati usioainishwa, na Luther aliiweka angalau miaka mia tatu mbele ya siku yake. Tena, Paulo hulionya kanisa dhidi ya mahubiri yoyote ya namna hiyo kwamba saa ya hukumu ya Mungu imekuja mpaka wakati fulani.” Katika 2 Wathesalonike 2:1-3, Paulo anasema kwamba siku ya Kristo haijakaribia mpaka kuasi kuje kwanza na yule mtu wa dhambi afunuliwe. Paulo humtambulisha mtu wa dhambi, pembe ndogo, upapa, na hulifunika kwa onyo kipindi chote cha ukuu wake, kilichoendelea miaka 1260, kikifikia mwisho wake mwaka 1798.

1798年には、キリストの日が近いことを宣べ伝えることに対する制限は終息した。終わりの時が始まり、小さな書物から封印が取り去られた。その時以来、黙示録14章の御使いは出て行った。ウライア・スミスはこう述べている。『もしあなたがそれを見るなら、1798年以来、第一天使の使命は出て行ったのである。1798年に、黙示録14章の第一天使は歴史の中に到来する。』—これが先駆者たちの理解である。『その時以来、黙示録14章の御使いは、神のさばきの時が来たことを宣べ伝えてきた。そして10章の御使いは、海と地の上に立ち、もはや時がないと誓った。彼らの同一性は疑う余地がない。一方を位置づけるあらゆる議論は、他方にも有効である。現代の世代は、これら二つの預言の成就を目撃している。再臨の宣教において、特に1840年から1844年にかけて、それらの完全で詳細な成就が始まった。』

Smith označuje roky 1840 a 1844 ve vztahu k prvnímu andělu ze Zjevení 14, který přichází roku 1798, avšak první anděl je vyznačen také v roce 1840, kdy je poselství zmocněno. V kázání o adventu, zvláště od roku 1840 do roku 1844, započalo jejich plné naplnění. Postavení anděla s jednou nohou na moři a druhou na zemi označuje široký dosah jeho zvěstování. Poselství mělo překročit oceán a rozšířit se do různých národů, a adventní zvěst skutečně dospěla ke každé misijní stanici na světě. Od roku 1840 bylo poselství prvního anděla podle Ellen White neseno ke každé misijní stanici na světě. To bylo uskutečněno tehdy, když byl zásadou den-rok biblického proroctví potvrzen pád Osmanské říše. V této chvíli se nezabýváme podrobnostmi, nýbrž vytváříme rámec pro milleritské dějiny a dynamiku Půlnočního volání.

Événements historiques majeurs : 1833 et la chute des étoiles

En 1833 se produjo la caída de las estrellas. Elena de White comenta en El conflicto de los siglos, página 333: «En 1833, dos años después de que Miller comenzara a presentar públicamente las evidencias de la pronta venida de Cristo, apareció la última de las señales que el Salvador había prometido como indicios de su segundo advenimiento. Dijo Jesús: “Las estrellas caerán del cielo”. Mateo 24:29. Y Juan, en el Apocalipsis, declaró, al contemplar en visión las escenas que habían de anunciar el día de Dios: “Las estrellas del cielo cayeron sobre la tierra, como la higuera deja caer sus higos inmaduros cuando es sacudida por un fuerte viento”. Apocalipsis 6:13. Esta profecía recibió un cumplimiento notable e impresionante en la gran lluvia meteórica del 13 de noviembre de 1833.»

Témoignage de William Miller :

„V sobotu po snídani — v létě roku 1833 — jsem se posadil ke svému stolu, abych prozkoumal určitý bod, a když jsem vstal, abych šel ven pracovat, dolehla na mne s větší silou než kdy dříve slova: „Jdi a oznam to světu.“ Tento dojem byl tak náhlý a přišel s takovou mocí, že jsem znovu klesl do svého křesla se slovy: „Nemohu jít, Pane.“ „Proč ne?“ jako by zazněla odpověď, a tehdy se vynořily všechny mé výmluvy, můj nedostatek schopností; avšak má úzkost byla tak veliká, že jsem uzavřel s Bohem slavnostní smlouvu, že otevře-li On cestu, půjdu a splním svou povinnost vůči světu. „Co rozumíš tím, že otevře cestu?“ jako by ke mně přišlo. Inu, řekl jsem, dostanu-li pozvání veřejně promluvit na kterémkoli místě, půjdu a povím jim, co v Bibli nacházím o příchodu Páně. V tom okamžiku ze mne všechno břemeno spadlo. A radoval jsem se, že pravděpodobně nebudu takto povolán, neboť jsem nikdy takové pozvání nedostal, mé zápasy nebyly známy a měl jsem jen nepatrnou naději, že budu pozván na nějaké pole práce. Asi po půl hodině od té chvíle, ještě než jsem opustil místnost, vstoupil syn pana Guilforda z Drážďan, asi šestnáct mil od mého bydliště, a řekl, že jej jeho otec poslal pro mne a přeje si, abych šel s ním domů, neboť jsem se domníval, že mne bude chtít vidět kvůli nějaké záležitosti. Zeptal jsem se ho, co si přeje. Odpověděl, že příštího dne nebude v jejich kostele žádné kázání a že si jeho otec přeje, abych přišel a promluvil k lidu o předmětu Pánova příchodu. Okamžitě jsem se na sebe rozhněval, že jsem takovou smlouvu uzavřel. Ihned jsem se vzepřel proti Pánu a rozhodl se, že nepůjdu. Chlapce jsem opustil, aniž jsem mu dal jakoukoli odpověď, a ve veliké tísni jsem se uchýlil do blízkého háje. Tam jsem asi hodinu zápasil s Pánem a snažil se zprostit smlouvy, kterou jsem s Ním uzavřel, ale žádné úlevy jsem nedošel. Na mé svědomí doléhala slova: „Uzavřeš s Bohem smlouvu a tak brzy ji porušíš?“ a nesmírná hříšnost takového jednání mne přemohla. Nakonec jsem se podrobil a zaslíbil Pánu, že mne-li bude podpírat, půjdu a budu v Něho důvěřovat, že mi dá milost a schopnost vykonat vše, co bude ode mne požadovat. Vrátil jsem se do domu a nalezl chlapce, jak dosud čeká. Zůstal až po obědě a já jsem se s ním vrátil do Drážďan.“

C’est ainsi que Miller, durant l’été 1833, commença à présenter publiquement le message. En décembre 1833, la chute des étoiles ajouta de la solennité à son message.

1840: La réalisation de la prophétie et l’Empire ottoman

No ano de 1840, Ellen White comenta um notável cumprimento da profecia. Esta passagem é frequentemente contestada no Espírito de Profecia, com alguns argumentando que Uriah Smith a inseriu em O Grande Conflito, porém tais argumentos são infundados. Ela está falando acerca da sequência de cumprimentos proféticos que conduziram até 1840, incluindo a queda das estrelas e o Dia Escuro. Ela escreve: “No ano de 1840, outro notável cumprimento da profecia despertou amplo interesse.”

Ella se refiere a la profecía bíblica, no meramente a una predicción humana de Josiah Litch.

Twa ane avan, Josiah Litch, enn minis dirizan ki ti pe prese deziem laveni, ti pibliye enn lexpozision lor Revelation 9, anonsan davans tonbman Lanpir Otoman. Dapre so bann kalkil, sa pwisans-la ti pou ganny ranverse le 11 Out 1840. Dan moman presi ki ti’n ganny endike, Latirki, atraver so bann lanbasader, ti aksepte proteksion bann Pwisans Alye Lerop e, par sa, ti met limem anba kontrol bann nasyon kretyen. Sa levennman-la ti akonpli prediksion-la egzakteman. Kan sa ti vin koni, bann miltitud ti ganny konvenki lor koreksion bann prensip lentèrpretasion profetik ki Miller ek so bann asosye ti’n adopte, e enn lanplis formidab ti ganny done mouvman Laveni. Bann zom enstrir e dan pozision ti ini zot avek Miller pou prese e pibliye so bann lopinyon, e depi 1840 ziska 1844, sa travay-la ti elarzi rapidman.

Uriya Smif bizə demişdi ki, Vəhy 14-dəki birinci mələk 1798-ci ildə gəlib çatmışdır, lakin o, Vəhy 10-dakı mələklə eyni mələkdir. Vəhy 10-da Yəhyaya deyilən budur ki, mələyin əlindən kiçik kitabı götürüb yesin; o da onun ağzında şirin olacaq. Millerçi xəbər, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin il-gün prinsipi əsasında Osmanlı imperiyasının süqutunu iki il əvvəlcədən bildirdikdən sonra, 11 avqust 1840-cı ildə şirin oldu. Hadisə tam dəqiqliklə yerinə yetirildikdə, onların bəyan etdikləri xəbər ağızlarında şirin oldu.

Le 11 août 1840, le message devint doux dans leur bouche. Il est dit à Jean de prendre de la main de l’ange qui est descendu le petit livre. L’ange descend le 11 août 1840, et cet ange d’Apocalypse 10 est le même que le premier ange d’Apocalypse 14. L’ange d’Apocalypse 14 arrive en 1798, au temps de la fin, mais son message reçoit sa puissance en 1840. Ellen White dit que, lorsque l’événement fut connu, des multitudes furent convaincues de la justesse des principes d’interprétation prophétique adoptés par Miller et ses associés. Depuis les années 1930, à partir de 1919, mais surtout dans les années 1930, l’adventisme a rejeté les règles d’interprétation prophétique adoptées par Miller et ses associés — ces règles étant la méthode des textes-preuves dans l’étude de la Bible.

Le Tableau de 1843 et le temps du retard

Ny famantarana manaraka eo amin’ny tantara dia ny tabilao 1843, izay navoaka tamin’ny volana Mey 1842. Hoy Ellen White: “Efa hitako fa ny tabilao 1843 dia notarihin’ny tanan’ny Tompo ary tsy tokony hovana, fa ny tarehimarika dia araka izay niriny, ary ny tanany no teo amboniny ka nanafina fahadisoana iray tamin’ny sasany amin’ireo tarehimarika mba tsy hisy hahita izany mandra-panaisotra ny tanany.” Ity tabilao ity dia famantarana ara-paminaniana, navoaka tamin’ny volana Mey 1842. Tamin’ny Jona 1842, nanomboka nanidy ny varavarany ny fiangonana protestanta ary tonga ny anjely faharoa.

Asẹ̀yìnwá láti inú Testimonies, ìdìpọ̀ kìn-ín-ní, ojú-ìwé 21: “Ní oṣù June ọdún 1842, Ọ̀gbẹ́ni Miller fi ẹ̀kọ́ àsọyé kejì rẹ̀ hàn ní Casco Street Church ní Portland, Maine. Pẹ̀lú díẹ̀ lára àwọ̀n àfiwé, àwọn ẹ̀ka ìjọ oríṣìíríṣìí ti pa ilẹ̀kùn àwọn ìjọ wọn mọ́ sí Ọ̀gbẹ́ni Miller.” Ellen White jẹ́ kí a mọ̀ pé gẹ́gẹ́ bí àwọn Kristẹni Adventist Ọjọ́ Keje, a gbọ́dọ̀ kọ́ láti ronú láti inú ìdí sí ipa rẹ̀. Ìdí tí ó mú kí àwọn ìjọ Protestant pa ilẹ̀kùn wọn ni ìfihàn àtẹ̀ yìí. Nígbà tí a ṣe àfihàn àtẹ̀ náà ní May, àwọn ìjọ Protestant pinnu pé àwọn Millerite jẹ́ àwọn aṣiwèrè onífẹ̀ẹ́kúfẹ̀ẹ́ tí a ti tàn jẹ.

Lokk kene fakakulano mua. Mai he tohi ko e The Great Controversy, peesi 393:

Dès 1842, l’instruction donnée dans cette prophétie d’écrire la vision et de la graver clairement sur des tables, afin qu’on la lise couramment, avait suggéré à Charles Fitch la préparation d’une carte prophétique destinée à illustrer les visions de Daniel et de l’Apocalypse. Charles Fitch, qui mourut peu avant la Grande Déception du 22 octobre 1844, fut employé par le Seigneur dans cette histoire. Il prépara la carte, qui fut publiée en mai 1842.

La publication de ce tableau fut considérée comme l’accomplissement de l’ordre donné à Habacuc. Personne, toutefois, ne remarqua un retard apparent dans l’accomplissement de la vision. Un temps d’attente est présenté dans la même prophétie. Après la déception, ce passage de l’Écriture parut significatif : « Car c’est une vision pour un temps fixé ; elle tend vers sa fin et ne mentira pas. Si elle tarde, attends-la, car elle s’accomplira certainement, elle ne tardera pas. Le juste vivra par la foi. »

Le temps du retard est la première déception, qui survient le 22 mars 1844. Les millérites annonçaient la fin du monde en 1843, en se fondant sur le calcul biblique du temps. Lorsque le Seigneur ne fut pas venu à ce moment-là, la première déception s’installa le 22 mars 1844. C’est là le temps du retard.

Ceci est le temps du retard dans la parabole des dix vierges, dans Habakuk 2, et dans Daniel 12. Daniel 12:11 dit : « Et depuis le temps où le sacrifice perpétuel sera ôté… » Les pionniers comprenaient que le paganisme fut soumis en 508, lorsque Clovis vainquit les Wisigoths. Depuis le temps où le paganisme est ôté et où la papauté est établie (trente ans plus tard, en 538), il y aura 1290 jours. Le verset suivant dit : « Heureux celui qui attendra, et qui parviendra jusqu’à mille trois cent trente-cinq jours ! » 508 plus 1335 égale 1843. « Heureux celui qui parvient à 1843. » Les 1335 marquent le temps du retard, en disant : « Heureux celui qui attendra et qui parviendra à 1843. » Si vous maintenez la compréhension pionnière du perpétuel, comme le fait Ellen White, cela est clair.

၎င်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန်၊ ဟေရှာယ 30:18 တွင် “သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် စောင့်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ဤနေရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ပုံဥပမာထဲမှ သတို့သားဖြစ်တော်မူ၍ နှောင့်နှေးတော်မူလျက်ရှိသည်။ “သို့ဖြစ်၍ သတို့သားသည် သင်တို့အား ကျေးဇူးပြုနိုင်ရန် နှောင့်နှေးလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့အား ကရုဏာပြုနိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် တရားစီရင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကို စောင့်မြော်သောသူအပေါင်းတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။” ဤအချက်သည် ဒံယေလ 12:12 နှင့် ကိုက်ညီသည်။ “၁၃၃၅ သို့ စောင့်ဆိုင်း၍ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟုဆိုသည်။ သတို့သားသည် 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် နှောင့်နှေးသည်။ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော မင်္ဂလာတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊ သင်သည် စောင့်ရမည်။ သင်သည် အဘယ်အရာကို စောင့်ဆိုင်းနေသနည်း။ ဟဗက်ကုတ် 2:3 တွင် “အကြောင်းမူကား ဗျာဒိတ်တော်သည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အတွက် ဖြစ်သေး၏။ သို့ရာတွင် အဆုံး၌ ၎င်းသည် ပြောလိမ့်မည်၊ မုသာမပြော။ ၎င်းသည် နှောင့်နှေးသော်လည်း ၎င်းကို စောင့်လော့” ဟုဆိုသည်။ ၁၃၃၅ သို့ ရောက်လာခြင်း၏ မင်္ဂလာမှာ၊ ထာဝရဘုရားသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေတော်မူမည့် ဤသမိုင်းကာလသို့ ရောက်လာခြင်း၏ မင်္ဂလာပင် ဖြစ်သည်။

Ki kos pa bai permití pa partisipá den e Klama di Meianochi. Algun hende a biaha huntu ku e Milleritanan no pa motibu di nan propio eksperensia personal ku Hesukristu ni pa estudio personal di e Palabra di Dios, sino pa miedu. Promé ku e Klama di Meianochi yega, e Señor ta separá e rumanan aki for di e movimiento. E promé desilushon ta parti di e proseso ku ta prepará pa e Klama di Meianochi. Segun Ellen White, si nos no komprondé esaki, nos ta kai for di e senda bai den e mundu malvado abou.

Le Renforcement du Message du Deuxième Ange

Tiré de Early Writings, page 238 : « Vers la fin du message du second ange, je vis une grande lumière venant du ciel briller sur le peuple de Dieu. Les rayons de cette lumière paraissaient éclatants comme le soleil, et j’entendis des voix d’anges s’écrier : “Voici, l’époux vient !” » C’était le Cri de Minuit, qui devait donner de la puissance au message du second ange. Les pionniers comprenaient que le message du premier ange était arrivé en 1798, mais qu’il avait été revêtu de puissance avec l’effondrement de l’Empire ottoman en 1840. Tous les messages arrivent à un moment donné dans le temps et sont ensuite revêtus de puissance. Le message du second ange arrive le 22 mars 1844, lorsque les églises protestantes fermèrent leurs portes au message millérite. Le Cri de Minuit revêt de puissance le message du second ange. Le message du troisième ange arrive le 22 octobre 1844, et il est revêtu de puissance lorsque l’ange puissant d’Apocalypse 18 se joint à lui. Chaque message arrive dans l’histoire et est ensuite revêtu de puissance. Il est important de comprendre cela.

Kokangaka ya Bɔtɔ́kɔbɔ́ ya Butu epesaki nguya na nsango ya anzelu ya mibale. Baanzelu batindamaki uta na likoló mpo na kolamusa basantu oyo balembaki mpe kobongisa bango mpo na mosala monene oyo ezalaki liboso na bango. Bato oyo bazalaki na mayele mingi koleka bazalaki te bato ya liboso mpo na koyamba nsango oyo. William Miller azalaki moto ya liboso te mpo na koyamba nsango oyo; kutu, azalaki moto ya nsuka mpo na koyamba yango. Azalaki moto oyo alekaki na makoki na kososola nsango yango, nzokande Samuel Snow nde azalaki moto ya liboso. Baoyo kala bazalaki kokamba mosala bazalaki bato ya nsuka mpo na koyamba mpe kosalisa kobakisa makasi ya koganga yango. Na lisolo ya makambo, moto ya nsuka oyo andimaki nsango ya Kokangaka ya Bɔtɔ́kɔbɔ́ ya Butu ezalaki William Miller.

Vu de *The Great Controversy*, 376:

Bei der Ermächtigung des Mitternachtsrufes verließen etwa 50.000 die Kirchen. Da Millers Wirken dazu angetan war, die Kirchen aufzubauen, wurde es anfangs mit Wohlwollen betrachtet; doch als Prediger und religiöse Leiter sich gegen die Adventlehre entschieden und alles Aufsehen über diesen Gegenstand unterdrücken wollten, widersetzten sie sich ihr von der Kanzel herab und verweigerten ihren Gliedern das Vorrecht, Predigten über die zweite Ankunft zu besuchen oder auch nur in den geselligen Zusammenkünften von ihrer Hoffnung zu sprechen.

Ndagiongozi katika Kanisa la Waadventista leo wanaokataza kufundishwa kwa ujumbe huu kanisani na hata katika nyumba za watu binafsi wametanguliwa hapa kwa mfano katika vuguvugu la Wamillerite.

Waamniiftoonni qormaata guddaa fi yaaddoo keessatti of argan. Isaan waldoota isaanii ni jaallatu turan, irraa adda baʼuufis ni diddu turan; garuu akkuma dhugaan Dubbiin Waaqayyoo ukkaamfamaa fi mirgi isaanii raajiiwwan qorachuuf qaban dhowwamaa adeeme arganitti, amanamummaan Waaqayyoof qabu akka isaan jala buʼuu hin hayyamne itti dhagaʼame. Warri dhugaa Dubbiin Waaqayyoo akka hin dhagaʼamne cufuuf barbaadan akka waldaa Kiristoos taʼanii ilaalamuu hin dandaʼan. Kanaafuu, walitti hidhata isaanii isa duraanii irraa adda baʼuun isaanii sirrii taʼuu isaa itti dhagaʼame. Ganna bara 1844 keessa, namoonni 50,000 taʼan waldoota keessaa baʼan.

L’Entendement de Miller et le Véritable Cri de Minuit

Laga kita Elder Damsteegt a libro, Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission, ta pati ni Miller a ti panangipakdaar iti Daniel 8:14 ken ti umuna nga angel iti Apocalipsis 14 ket isu ti Panagtandok iti Tengnga ti Rabii—“Adtoy, umayen ti novio.” Pinatina a daytoy a mensahe ket mangipakpakita iti maikadua a yaay ni Cristo. Pinanunot ni Miller a ti entero a pakasaritaan ket isu ti Panagtandok iti Tengnga ti Rabii, ngem ibaga ni Ellen White a ti Panagtandok iti Tengnga ti Rabii ket natungpal iti maysa a naisangsangayan a punto. Tinawagan ni Samuel Snow ti panangidatagna iti “The True Midnight Cry” tapno mailasin dayta iti sursuro dagiti Millerita a ti Panagtandok iti Tengnga ti Rabii ket isu ti sapasap a mensahe.

The most spiritual received the message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry. William Miller, who had led the work from 1833 onward, struggled with the Midnight Cry message when it came in August 1844. He was unsure about separating from the churches and had been teaching another understanding of the Midnight Cry for many years.

William Miller a écrit :

«Jeg hadde aldri vært sikker på noen bestemt dag for Herrens tilsynekomst, idet jeg trodde at intet menneske kunne kjenne dagen og timen. I alle mine trykte foredrag vil det kunne ses på tittelbladet: omkring året 1843. I alle mine muntlige foredrag sa jeg uten unntak til mine tilhørere at tidsperiodene ville utløpe i 1843, dersom det ikke forelå noen feil i min beregning, men at jeg ikke kunne si at enden ikke kunne komme enda før den tid, og at de stadig burde være beredt. I 1842 forkynte noen av brødrene med stor bestemthet det nøyaktige året og bebreidet meg for å sette inn et «hvis».»

En mai 1842, le tableau de 1843 fut publié, et les frères dirent à Miller de supprimer le « si » de sa présentation.

Miller pokračoval: „Také veřejný tisk uveřejnil, že jsem stanovil určitý den, dvacátý třetí duben, pro příchod Páně. Proto jsem v prosinci toho roku, jelikož jsem ve svém výpočtu neviděl žádnou chybu, zveřejnil své přesvědčení, že někdy mezi 21. březnem 1843 a 21. březnem 1844 Pán přijde.“ Miller již dospěl k závěru o desátém dni sedmého měsíce a dávno předtím, než Samuel Snow použil tento závěr k vyhlášení Půlnočního volání, o tom Miller psal. Byl to Miller, koho Pán použil k sestavení logiky, kterou Samuel Snow použil k určení 22. října 1844.

Miller escreveu: “Durante o ano de 1843, as mais violentas denúncias foram lançadas contra mim e contra os que comigo estavam associados pela imprensa e por alguns púlpitos. Nossos motivos foram atacados, nossos princípios deturpados, nosso caráter difamado.” O tempo passou, e 21 de março de 1844 transcorreu sem o aparecimento do Senhor. A decepção foi grande, e muitos já não andaram mais com eles. Antes desse tempo, desde 1840, calculava-se que houvesse 200.000 mileritas, mas, nesse ponto, restavam apenas 50.000.

Miller alikendelea, “Kabla ya hili, katika majira ya kupukutika kwa mwaka 1843, baadhi ya ndugu zangu walianza kuyaita makanisa Babeli na kusisitiza kwamba ilikuwa wajibu wa Waadventista kutoka humo. Jambo hili lilinihuzunisha sana. Si tu kwamba athari yake ilikuwa mbaya sana, bali nililiona kuwa ni upotoshaji wa Neno la Mungu, kupotosha Maandiko.” Miller alijitahidi na ujumbe wa malaika wa pili, jambo lililofanya iwe vigumu zaidi kwake kuukubali ujumbe wa kweli wa Kilio cha Usiku wa Manane. Desturi hiyo ikaenea, na makanisa yakafungwa dhidi yao, yakizalisha uadui na kuwatenga Waadventista wengi na makanisa yao husika.

चापेको आफ्नो प्रकाशित समय बितिसकेपछि, मिलरले ठ्याक्कै समयसम्बन्धी आफ्नो निराशालाई स्वीकार गरे, तर आफ्नो विश्वासलाई कायम राखे। उनले 1844 को गर्मीयामभरि पश्चिमतर्फ आफ्नो परिश्रमलाई सातौँ महिनाको आन्दोलनसम्म जारी राखे। मोशाको व्यवस्थाका पालनहरू त्यस महिनातर्फ संकेत गर्छन् भन्ने विषयमा अठार महिनाअघि लेखिएको एउटा पत्रबाहेक, यस आन्दोलनमा उनको कुनै सहभागिता थिएन। ती विषयहरूको त्यस्तो प्रयोग गरिनेछ वा त्यस्ता प्रमाणमाथिको विश्वासलाई उद्धारको परीक्षा बनाइनेछ भन्ने उनले अपेक्षा गरेका थिएनन्। 22 October 1844 भन्दा दुई वा तीन हप्ताअघि सम्म उनको यस आन्दोलनसँग कुनै सहभागिता थिएन। 6 October 1844 मा हाइम्सलाई लेखिएको एउटा पत्रमा मिलरले यसरी लेखे, 'म सातौँ महिनामा त्यस्तो महिमा देख्छु, जुन मैले यसअघि कहिल्यै देखेको थिइनँ... अब, प्रभुको नाम धन्य होस्, म धर्मशास्त्रहरूमा एउटा सौन्दर्य, एउटा सामञ्जस्य, एउटा एकरूपता देख्छु, जसका लागि मैले लामो समयदेखि प्रार्थना गरेको थिएँ तर आजसम्म देखेको थिइनँ। हे मेरो प्राण, प्रभुलाई धन्यवाद दे। मेरा आँखाहरू खोलिदिनमा प्रयोग भएको कारणत्वका लागि भाई स्नो, भाई स्टोर्स, र अरूहरू धन्य होऊन्। म प्रायः घरमै आइपुगेँ। महिमा, महिमा, महिमा, महिमा।'

Efteråt omprövade Miller Midnattsropet och kallade det fanatism. Damsteegt påpekar att Snow hämtade sin grundläggande framställning av Midnattsropets budskap från Millers tidigare arbete.

លោក Snow បានបោះពុម្ពការគណនារបស់គាត់នៅខែមីនា ឆ្នាំ 1844 ប៉ុន្តែមិនបានទាក់ទាញការយកចិត្តទុកដាក់ច្រើនឡើយ រហូតដល់ការប្រជុំបោះជំរំ​នៅ Exeter ចាប់ពីថ្ងៃទី 12–17 ខែសីហា ឆ្នាំ 1844។ នៅទីនោះ កាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់របស់គាត់សម្រាប់ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ បានកម្រើកចិត្តអ្នក Millerite ជាច្រើន ដោយនាំឲ្យកិច្ចខិតខំផ្សព្វផ្សាយសាររបស់ពួកគេឈានដល់កំពូល។ ការឆ្លើយតបរបស់ពួកគេត្រូវបានស្គាល់ថា​ជា​ចលនាខែទីប្រាំពីរ។ ទោះបីជាមេដឹកនាំ Millerite មានការសង្ស័យនៅដើមក៏ដោយ ក៏ប៉ុន្មានសប្ដាហ៍មុនព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានរំពឹងទុក ពួកគេបានចូលរួមក្នុងចលនានោះ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យទស្សនៈរបស់លោក Snow ត្រូវបានបោះពុម្ព និងគាំទ្រ។

Le Cri de Minuit et ses suites

Tafsiri ya maono ya kwanza ya Ellen White yanaonyesha watu wa Mungu wakiwa katika njia ielekeayo mbinguni, wakiwa na nuru nyuma yao iliyoitwa Kilio cha Usiku wa Manane. Ujumbe aliouwasilisha Samuel Snow unahitaji kueleweka. Mwezi wa Mei 1842, chati 300 zilichapishwa kwa ajili ya wahubiri 300. Kufikia tarehe 22 Machi, 1844, baada ya kukatishwa tamaa kwa kwanza, chati ile iliwekwa kando, na wengi wakaiacha harakati hiyo. Wale waliobaki walipaswa kungojea. Katika mkutano wa kambi wa Exeter, Snow alionyesha kwamba Bwana angekuja tarehe 22 Oktoba, 1844, Siku ya Upatanisho. Hili liliwasukuma kuutangaza ujumbe huo.

Joseph Bates rapporta qu’après la réunion de camp d’Exeter, tandis qu’il traversait les wagons du train, il entendit des voix répéter : « Voici, l’Époux vient ! » Ce mouvement balaya les États-Unis en l’espace de deux mois, conduisant à la Grande Déception du 22 octobre 1844.

دامستيجت يعلّق على مؤتمر أدفنتست لو هامبتون المنعقد في 28–29 ديسمبر 1844، والذي شارك فيه هايمز وميلر. وقد حثّ هايمز على تعزية القديسين، وإيقاظ العالم المسيحي، والمناداة بالخلاص للخطاة. وبعد بضعة أسابيع، استؤنفت مطبعة الأدفنت، وأعلن هايمز أن باب الخلاص مفتوح. وتخلّى ميلر تدريجيًا عن مفهوم «الباب المغلق» المتطرف، وعاد إلى رأيه الأصلي بشأن صرخة منتصف الليل. وفي ذلك الشهر نفسه، نالت إلن وايت رؤياها الأولى، مظهرةً أن الذين يرفضون صرخة منتصف الليل يسقطون عن الطريق. وكانت تلك الرؤيا موجَّهة إلى ويليام ميلر بقدر ما كانت إلى أي شخص آخر.

Prova finală și moștenirea lui William Miller

Da Early Writings, pagina 257:

Mme nneɛma no maa m’ani kɔɔ William Miller so. Na ɔyɛ te sɛ nea adwene ahaw no, na na ɔbrɛ ne ho ase wɔ ne nkurɔfo ho ahokyere ne awerɛhow mu. Kuw a na wɔaka abom na wodɔ wɔn ho wɔ 1844 no, na wɔrehwere wɔn dɔ no, wɔsɔre tia wɔn ho wɔn ho, na wɔretɔ agu awɔw mu ne akyi-san tebea mu. Bere a ɔrehwɛ eyi no, awerɛhow maa ne ahoɔden sae. Mihuu mmarima atitiriw bi a wɔrehwɛ no so, titiriw Joshua Himes, na wosuro sɛ obegye ɔbɔfo a ɔto so abiɛsa no nkrasɛm.

Pa riñjél kettel i mensahe iti daytoy a lawag ket ti Aldaw ti Panaginana. Kabayatan a ni Miller ket agduyog iti silaw a naggapu idiay langit, dagitoy a lallaki ket agaramidda kadagiti plano tapno maiyadayo ti isipna. Ti impluwensia ti tao ti nangtaginayon kenkuana iti sipnget ken nangsalaknib iti impluwensiana kadagidiay a bumusor iti kinapudno. Iti ud-udina, impangato ni Miller ti timekna a maibusor iti silaw a naggapu idiay langit—ti Aldaw ti Panaginana. Saan a naawatna ti mensahe a mangilawlawag koma iti pannakadismayana ken mangipablaak iti lawag ken dayag iti napalabas. Nagdas-al isuna iti sirib ti tao imbes a iti nadiosan. Gapu ta naburak isuna iti trabaho ken iti edad, saan a kasta ti pannakikeddengna a kas kadagidiay a nanglapped kenkuana manipud iti kinapudno. Iti bagida ti basol. No ni Miller ket nakitana koma ti silaw ti maikatlo nga anghel, adu a banag ti naipalawag koma. Ngem dagiti kakabsatna ket nagpudno agraman iti kasta unay a nauneg nga ayat para kenkuana a pinatina a saanmon a pulos a maikkat ti panagkaykaysana kadakuada. Pinalubosan ti Dios a matnag isuna iti pannakabalin ti patay ken inlemmengna isuna iti tanem manipud kadagidiay a nangiyawid kenkuana manipud iti kinapudno. Ni Moises ket nagkamali sakbay a simrek iti Naikari a Daga; kasta met ni Miller ket nagkamali idi asidegen a simrek iti nailangitan a Canaan. Dadduma ti nangiturong kenkuana a mangaramid daytoy; dadduma met ti masapul nga agsungbat gapu iti dayta. Ngem dagiti anghel ket bantayanda ti napateg a tapok daytoy nga adipen ti Dios ken rummuarto iti ungto ti maudi a trumpeta.

Hitimisho: Mafunzo kwa Ajili ya Leo

Untuk menyimpulkan, William Miller melambangkan Gereja Masehi Advent Hari Ketujuh pada akhir dunia. Penglihatan pertama Ellen White lebih ditujukan bagi zaman kita daripada bagi zamannya sendiri. Pada akhir dunia, Gereja Masehi Advent Hari Ketujuh akan menolak terang Seruan Tengah Malam. Terang Seruan Tengah Malam hanya dapat dipahami dengan memahami sejarah ini. Kekecewaan yang pertama menyucikan gerakan Miller dari mereka yang berada di dalamnya karena alasan yang salah dan mempersiapkan umat itu bagi pengalaman ujian yang akan menuntun mereka masuk ke Tempat Mahakudus. Mereka yang sampai kepada kekecewaan yang pertama diberkati hanya jika mereka menantikan 22 Oktober 1844. Waktu ini ditetapkan oleh Allah untuk menghasilkan suatu umat yang akan Ia kumpulkan ke dalam Tempat Mahakudus. Menolak Seruan Tengah Malam dan jatuh dari jalan itu berarti menolak seluruh sejarah ini.

William Miller na-emehie ihe atọ, a na-anwalekwa anyị mgbe niile site n’ule atọ. Njehie mbụ ya bụ ịjụ Mkpu Etiti Abalị n’ọnwa Disemba 1844. Nke abụọ ya bụ ige ndị mmadụ ntị kama Chineke, nke duru ya n’njehie nke atọ ya: ịjụ ụbọchị izu ike. N’ọgwụgwụ ụwa, ndị Seventh-day Adventists ga-ajụ akụkọ ihe mere eme nke Mkpu Etiti Abalị na oku a na-akpọ ka e laghachi n’ụzọ ochie, n’ihi na ha na-ege ndị ndu ha ntị. Site n’ime otú a, ha na-akwado onwe ha maka akara nke anụ ọhịa ahụ, na-emegharị usoro ule nzọụkwụ atọ nke Miller, nke na-amalite n’otú ha si emetụta ozi na akụkọ ihe mere eme nke Mkpu Etiti Abalị ahụ.

Il n’y a que deux prophéties qui traitent de l’histoire allant de la première déception à la seconde déception : les 2300 jours (« Though the vision tarry, wait for it ») et les 2520. Rejeter les 2520, c’est rejeter le Cri de Minuit. Rejeter le Cri de Minuit, c’est tomber hors du sentier vers le monde impie au-dessous.

Nous traiterons plus amplement ce sujet dans la prochaine présentation.