Depuis assez longtemps déjà, en réalité dès l’immédiat après le 11 septembre, nous avons enseigné de manière constante que le jugement des vivants a commencé le 11 septembre. Nous avons compris ce fait à partir d’une multitude de témoignages bibliques, qui le confirmaient sous des angles entièrement différents. Depuis juillet 2023, nous avons compris encore davantage de détails concernant le jugement des vivants, qui a commencé le 11 septembre, par rapport aux détails découverts peu après le 11 septembre. Pourquoi le jugement des vivants a-t-il commencé le 11 septembre ? Qu’est-ce que le jugement biblique des vivants ?

Buugga Muujintii cutubkiisa kowaad, sifada ugu weyn ee Masiixa lagu aqoonsaday waa in uu yahay Alfa iyo Oomega, Bilowga iyo Dhammaadka, Kan Kowaad iyo Kan Ugu Dambeeya. Wuxuu tusaale ka bixinayaa isla sifadaas dabeecaddiisa ah markii uu Yooxanaa ku amray inuu qoro waxyaalihii jiray, isagoo sidaas samaynayana Yooxanaa wuxuu kaloo qorayay waxyaalaha iman doona. Ciise had iyo jeer dhammaadka ayuu ku muujiyaa bilowga. Taasu waa cidda uu yahay.

La Bible identifie Jésus comme la Parole. Le premier livre de la Bible, la Genèse, signifie « commencement ». Le dernier livre de la Bible est l’Apocalypse, et les vérités présentées pour la première fois dans le livre de la Genèse sont traitées dans le livre de l’Apocalypse. La Genèse est l’Alpha et l’Apocalypse est l’Oméga, et ensemble elles sont la Parole, et la Parole est Jésus, qui est l’Alpha et l’Oméga. La signature de Dieu, ou son nom, est inscrite dans chaque passage de la prophétie biblique. Cette signature confirme que la lumière contenue dans le passage est la vérité.

หากการตีความตอนหนึ่งตอนใดแห่งคำพยากรณ์มิได้มีลายพระหัตถ์ของพระเจ้า ซึ่งก็คือพระนามของพระองค์ อันก็คือลักษณะพระอุปนิสัยของพระองค์แล้ว การตีความนั้นย่อมไม่ถูกต้อง ยังมีบททดสอบอื่น ๆ อีกซึ่งพึงนำมาใช้เมื่อทำการตีความพระวจนะแห่งคำพยากรณ์ของพระเจ้า แต่ไม่ว่าบุคคลหนึ่งจะใช้บททดสอบใด บททดสอบนั้นก็ควรถูกกำหนดไว้ภายในพระวจนะของพระเจ้า หากไม่มีบททดสอบที่มนุษย์สร้างขึ้น ก็ย่อมมีการตีความที่มนุษย์สร้างขึ้นน้อยลง ดังนั้น ทำไม? และอะไร? การพิพากษาของผู้มีชีวิตตามพระคัมภีร์ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 9/11 นั้นคืออะไร?

当基督在《启示录》中介绍自己时，祂表明自己是首先的，也是末后的，并借着先知约翰说明祂这一品格属性所代表的意义。祂指出，全书的信息乃是关于祂自己的启示。祂吩咐约翰写下当时存在于约翰所处世界中的事，而约翰如此行时，便是在记述那将发生于世界末了之事。约翰是基督教会起初十二位领袖之一，因此，约翰也就表征着基督教会的终局，这终局由《启示录》第七章中的十四万四千人和那大群众所代表。

Ki Mantik Paibol i olsem: Jisas em i Tok, em dispela Tok we olgeta samting i bin kamap long en; em dispela Tok tu we i stap wantaim Papa bilong En oltaim, na em tu i Baibel, long wanem, em i Tok bilong God. Namba wan pasin bilong karakter bilong Krais we las tok bilong Tok bilong God i soim, em dispela: em i makim pinis bilong wanpela samting wantaim kirap bilong wankain dispela samting. Sapos dispela tok tru long karakter bilong God i no stap long stadi bilong wanpela man long Baibel, orait em i no inap tru long save wanem samting jasmen bilong ol manmeri i stap laip em i, na bilong wanem em i bin kirap long 9/11, na moa yet, bilong wanem em i klostu long pinis.

Kama mfano wa kanuni ya Alfa na Omega, Israeli ya kale ni kielelezo cha Israeli ya kisasa, nayo ni kweli ya kinabii ambayo pia yaweza kutambulishwa kuwa Israeli halisi ni kielelezo cha Israeli ya kiroho. Haidhuru jambo hilo laweza kuelezwa kwa namna gani, Israeli ya kale ya halisi na Israeli ya kisasa ya kiroho zote mbili zina historia ya mwanzo na historia ya mwisho. Historia tatu kati ya hizo nne ziko katika wakati uliopita, nasi sasa tuko katika historia ya nne na ya mwisho.

Ang tatlong nakaraang kasaysayan ay kumakatawan sa tatlong saksi ng huling salinlahi sa kasaysayan ng daigdig. Ang tatlong nakaraang kasaysayang iyon ay tumutukoy sa salinlahing inilalarawan bilang ang isang daan at apatnapu’t apat na libo sa aklat ng Apocalipsis. Mayroon pang ibang mga propetikong hanay ng kasaysayan na tumatalakay rin sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, ngunit ang bilang na isang daan at apatnapu’t apat na libo ay naglalaman ng propetikong simbolismo na ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay yaong mga propetikong kinakatawan sa pamamagitan ng pagpaparami ng labindalawang lipi ng sinaunang literal na Israel sa labindalawang alagad ng makabagong espirituwal na Israel.

En tant qu’autre exemple d’Alpha et d’Oméga, les trois anges d’Apocalypse, chapitre quatorze, représentent une histoire de commencement et de fin. Le mouvement millérite représente l’histoire initiale des trois anges, et le mouvement des cent quarante-quatre mille représente l’histoire à la fin du message du troisième ange. Le mouvement alpha annonça l’ouverture du jugement investigatif le 22 octobre 1844. Le mouvement oméga annonça l’ouverture du jugement des vivants, en identifiant son commencement au 11 septembre.

Umunani wa gatatu wa Alfa na Omega, ushobora kwemezwa bitagoranye n’ihishurirwa, ni uko mu itangiriro, mu rugendo rwa alfa rw’Abamilerite, umugani w’abakobwa cumi wasohoye uko wakabaye ijambo ku rindi. Mushiki wa White agaragaza amateka y’Abamilerite mu gitabo, Intambara Ikomeye, mu rwego rw’uko uwo mugani wasohoraga muri icyo gihe. Yigisha ko urugendo rwa omega rw’abihumbi ijana na mirongo ine na bine na rwo ruzasohora umugani w’abakobwa cumi uko wakabaye ijambo ku rindi. Ubuhamya butatu bugufi bwa Kristo bugaragaza iherezo rihuzwa n’itangiriro.

Ɓẹrẹndịụn ebido Izrel oge ochie, Onyenwe anyị gbara ndị Hibru ndụ n’ọgbụgba-ndụ, dịka ọbara e tinyere n’osisi mgbidi ọnụ ụzọ si nọchie ya, nke bụ, n’ezie, aha mbụ e kwuru banyere Mkpu Etiti Abalị n’Okwu Chineke. Baptizim bụ akara nke mmekọrịta ọgbụgba-ndụ na Kraịst, ma Pọl na-akụziri anyị na ndị Hibru ndị si n’Ijipt pụta ka e mere baptizim ha niile “n’ígwé ojii” na n’“Oké Osimiri Uhie.” Ozugbo ha gafere osimiri ahụ, e nyere ha mana, nke bụ, n’etiti ihe ndị ọzọ, akara nke ụbọchị izu ike nke asaa n’ihe gbasara ịbụ ya ule.

«Մանանան» ներկայացնում է նրանց առաջին փորձությունը, և երբ նրանք ձախողեցին իրենց տասներորդ ու վերջին փորձությունը՝ մերժելով Հեսուի և Քաղեբի պատգամը, Տերն այն ժամանակ մերժեց նրանց՝ որպես Իր ուխտի ժողովուրդ, և ուխտի մեջ մտավ Հեսուի և Քաղեբի հետ։ Երբ նրանք վերջապես մտան Ավետյաց երկիրը, քառասուն տարիների ընթացքում ծնված այն տղամարդկանց վրա թլփատության ծեսը չէր կատարվել, որովհետև այդ ծեսը դադարեցվել էր Կադեսի ապստամբության ժամանակ և վերահաստատվել Կադեսում՝ մուտքից անմիջապես առաջ։ Սա Ալֆայի և Օմեգայի կնիքն է։

Хөдөөгийн цөлд тэнүүчилсэн дөчин жил нь Иошуа, Калеб хоёрын мэдээний эсрэг бослогоор эхэлж, Мосе Хадыг цохисон бослогоор төгсөн, улмаар Бурханы зан чанар болон ажлыг буруугаар төлөөлсөн юм. Эртний Израилийн эхлэл нь эртний Израилийн төгсгөлийг дүрслэн харуулдаг.

Na funga ya Israeli ya kale, Yesu kama “Mjumbe wa Agano” katika Malaki sura ya tatu, alikuja kuthibitisha “agano” na wengi kwa juma moja, kwa kutimiza Danieli sura ya tisa. Kama Mjumbe wa Agano, Kristo aliingia katika agano na kanisa la Kikristo katika historia ileile ambamo aliwapita watu wa agano la kwanza. Mwanzoni mwa Israeli ya kale kama watu wa agano wa Mungu, Bwana aliwapita watu wa agano waliokuwapo kabla na akaingia katika agano na watu wapya wateule. Alifanya jambo lilo hilo hasa mwishoni mwa Israeli ya kale.

Un symbole d’alliance est le mariage, et, depuis la naissance du Christ jusqu’à la destruction de Jérusalem en l’an 70 apr. J.-C., la prophétie expose le divorce progressif de Dieu d’avec l’ancien Israël littéral. Ainsi, à quel moment le divorce est-il effectivement entré en vigueur : à sa naissance, à sa mort, lors de la lapidation d’Étienne, ou lors de la destruction de Jérusalem ?

Pendant ce temps, des adorateurs de toutes les nations se rendaient au temple qui avait été consacré au culte de Dieu. Resplendissant d’or et de pierres précieuses, c’était une vision de beauté et de grandeur. Mais Jéhovah ne se trouvait plus dans ce palais de splendeur. Israël, en tant que nation, s’était séparé de Dieu. Lorsque le Christ, vers la fin de Son ministère terrestre, porta pour la dernière fois Son regard sur l’intérieur du temple, Il dit: «Voici, votre maison vous sera laissée déserte.» Matthieu 23:38. Jusqu’alors, Il avait appelé le temple la maison de Son Père; mais lorsque le Fils de Dieu sortit de ces murs, la présence de Dieu se retira pour toujours du temple bâti pour Sa gloire. » Acts of the Apostles, 145.

전승 입성 다음 날 그리스도께서는 유대인의 집이 황폐하다고 선포하셨고, 이로써 이혼은 최종적으로 확정되었다. 그러므로 전승 입성의 날 해가 질 때 그 이혼은 최종적으로 확정되었다.

“Yerusalem telah menjadi anak pemeliharaan-Nya, dan sebagaimana seorang ayah yang lembut meratapi seorang putra yang menyimpang, demikianlah Yesus menangisi kota yang dikasihi itu. Bagaimanakah Aku dapat menyerahkan engkau? Bagaimanakah Aku dapat melihat engkau dibaktikan kepada kebinasaan? Haruskah Aku membiarkan engkau pergi untuk menggenapkan cawan kedurhakaanmu? Satu jiwa demikian berharganya sehingga, dibandingkan dengannya, dunia-dunia tenggelam ke dalam ketidakberartian; tetapi di sini ada seluruh suatu bangsa yang akan binasa. Ketika matahari yang cepat condong ke barat itu lenyap dari pandangan di langit, hari kasih karunia Yerusalem pun akan berakhir. Sementara arak-arakan itu tertahan di lereng Bukit Zaitun, belumlah terlambat bagi Yerusalem untuk bertobat. Malaikat belas kasihan pada saat itu sedang melipat sayapnya untuk turun dari takhta emas dan memberi tempat kepada keadilan dan penghukuman yang segera datang. Namun hati Kristus yang agung, penuh kasih, masih memohon bagi Yerusalem, yang telah mencemooh rahmat-Nya, menghina amaran-amaran-Nya, dan hampir mencelupkan tangannya dalam darah-Nya. Jika saja Yerusalem mau bertobat, belumlah terlambat. Sementara sinar-sinar terakhir matahari terbenam masih berlama-lama pada bait suci, menara, dan puncak-puncaknya, tidakkah seorang malaikat yang baik akan menuntunnya kepada kasih Juruselamat, dan memalingkan malapetakanya? Kota yang indah namun najis, yang telah melempari nabi-nabi dengan batu, yang telah menolak Anak Allah, yang oleh ketidakbertobatannya sedang membelenggu dirinya sendiri dalam rantai perhambaan,—hari belas kasihannya hampir habis!”

“Lẹẹkansi Ẹ̀mí Ọlọ́run ń bá Jerusalẹmu sọ̀rọ̀. Kí ọjọ́ tó parí, a tún jẹ́rìí mìíràn sí Kristi. A gbé ohùn ẹ̀rí sókè, ní ìdáhùn sí ìpè láti inú àtijọ́ àsọtẹ́lẹ̀. Bí Jerusalẹmu bá fetí sí ìpè náà, bí yóò sì gba Olùgbàlà tí ń wọ àwọn ẹnubodè rẹ̀ wọlé, ó ṣì lè gba ìgbàlà.”

Des nouvelles sont parvenues aux dirigeants de Jérusalem que Jésus s’approche de la ville avec une grande multitude de gens. Mais ils n’ont aucun accueil pour le Fils de Dieu. Saisis de crainte, ils sortent à Sa rencontre, espérant disperser la foule. Alors que le cortège est sur le point de descendre le mont des Oliviers, il est intercepté par les dirigeants. Ils demandent la cause de ces réjouissances tumultueuses. Et tandis qu’ils posent la question : « Qui est celui-ci ? », les disciples, remplis de l’esprit d’inspiration, répondent à cette question. En accents éloquents, ils répètent les prophéties concernant le Christ :

«Адәм сиңа әйтер: еланның башын хатынның токымы ярачак.»

« Demandez à Abraham, et il vous dira : c’est “Melchisédek, roi de Salem”, Roi de paix. Genèse 14:18. »

« Yakob te va dire : Il est Shilo, de la tribu de Juda. »

« Ésaïe vous dira : “Emmanuel”, “Merveilleux, Conseiller, Dieu puissant, Père éternel, Prince de la paix.” Ésaïe 7:14 ; 9:6. »

«Երեմիան քեզ կասի՝ Դավթի Շառավիղը, «Տէրն է մեր արդարութիւնը»։ Երեմիա 23:6։»

“Daniel will tell you, He is the Messiah.

«Ο Ὡσηέ θα σας πει: Αυτός είναι “ο Κύριος, ο Θεός των δυνάμεων· Κύριος είναι το μνημόσυνό Του”. Ὡσηέ 12:5.»

« یحییِ تعمیددهنده به شما خواهد گفت: او «برّهٔ خداست که گناه جهان را برمی‌دارد.» یوحنا ۱:۲۹. »

“Jehovah Manene no efi N’ahengua so apa ho sɛ, ‘Oyi ne Me Ba dɔfo no.’ Mateo 3:17.

“Nous, ses disciples, déclarons : Voici Jésus, le Messie, le Prince de la vie, le Rédempteur du monde. ”

“Et le prince des puissances des ténèbres Le reconnaît, disant : ‘Je sais qui Tu es, le Saint de Dieu.’ Marc 1:24.” Jésus-Christ, 577–579.

Historia Wejścia Triumfalnego Chrystusa stanowiła typ historii Wołania o Północy w okresie milleryckim. Przytoczony fragment Siostry White wskazuje, że gdy wejście się rozpoczęło, lud znalazł się pod natchnieniem Ducha Świętego, po czym Chrystus zatrzymał się i zapłakał nad Jerozolimą. Następnie kontynuował wejście, a potem stanął wobec żydowskich przywódców. Chciałbym wyodrębnić pewne cechy tej historii, aby wskazać drogowskazy, które powtarzają się w historii millerytów. Najpierw jednak chcę zwrócić uwagę na początek i zakończenie. To, co przed chwilą zacytowaliśmy z Siostry White, stanowi zakończenie jednego rozdziału, a początek następnego rozdziału brzmi następująco.

ការយាងចូលក្រុងយេរូសាឡឹមរបស់ព្រះគ្រីស្ទដោយជ័យជំនះ គឺជាស្រមោលបង្ហាញជាមុនយ៉ាងស្រាលនៃការយាងមករបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងពពកនៃស្ថានសួគ៌ ដោយឫទ្ធានុភាព និងសិរីរុងរឿង នៅកណ្ដាលជ័យជំនះរបស់ពួកទេវតា និងសេចក្ដីអំណររីករាយរបស់ពួកបរិសុទ្ធ។ នៅពេលនោះ ពាក្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលមានចំពោះពួកសង្ឃ និងពួកផារីស៊ី នឹងត្រូវបានបំពេញថា៖ «ចាប់ពីពេលនេះតទៅ អ្នករាល់គ្នានឹងមិនឃើញខ្ញុំទៀតឡើយ ដរាបដល់អ្នករាល់គ្នានិយាយថា សូមព្រះប្រទានពរ ដល់ព្រះអង្គដែលយាងមកក្នុងព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់»។ ម៉ាថាយ 23:39។ ក្នុងនិមិត្តទំនាយ សាការីត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញថ្ងៃនៃជ័យជំនះចុងក្រោយនោះ ហើយគាត់ក៏បានឃើញវិនាសកម្មរបស់ពួកអ្នកដែលនៅក្នុងការយាងមកលើកទីមួយបានបដិសេធព្រះគ្រីស្ទផងដែរថា៖ «ពួកគេនឹងសម្លឹងមើលមកខ្ញុំ ដែលពួកគេបានចាក់ទម្លុះ ហើយពួកគេនឹងកាន់ទុក្ខចំពោះព្រះអង្គ ដូចជាមនុស្សម្នាក់កាន់ទុក្ខចំពោះកូនប្រុសតែមួយរបស់ខ្លួន ហើយនឹងមានសេចក្ដីល្វីងល្វើយចំពោះព្រះអង្គ ដូចជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានសេចក្ដីល្វីងល្វើយចំពោះកូនច្បងរបស់ខ្លួន»។ សាការី 12:10។ ព្រះគ្រីស្ទបានឃើញទិដ្ឋភាពនេះជាមុន នៅពេលដែលព្រះអង្គទតឃើញទីក្រុង ហើយយំសោកចំពោះវា។ នៅក្នុងការបំផ្លាញទីក្រុងយេរូសាឡឹមខាងសាច់ឈាម ព្រះអង្គបានទតឃើញការបំផ្លាញចុងក្រោយរបស់ជនជាតិនោះ ដែលមានទោសពីព្រោះឈាមរបស់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។

Les disciples voyaient la haine des Juifs envers le Christ, mais ils ne voyaient pas encore à quoi elle conduirait. Ils ne comprenaient pas encore la véritable condition d’Israël, ni ne saisissaient le châtiment qui devait s’abattre sur Jérusalem. Le Christ leur révéla cela au moyen d’une leçon de choses d’une portée significative.

L’ultime appel adressé à Jérusalem avait été vain. Les prêtres et les chefs avaient entendu, répercutée par la multitude en réponse à la question : « Qui est celui-ci ? », la voix prophétique du passé, mais ils ne l’acceptèrent pas comme la voix de l’Inspiration. Dans leur colère et leur étonnement, ils cherchèrent à faire taire le peuple. Il y avait, dans la foule, des officiers romains, et c’est à eux que ses ennemis dénoncèrent Jésus comme le chef d’une rébellion. Ils le présentèrent comme étant sur le point de s’emparer du temple et de régner en roi à Jérusalem. » The Desire of Ages, 580.

हे मुद्दा मी चुकवू इच्छित नव्हतो तो असा की, ख्रिस्ताचा यरुशलेममध्ये झालेला विजयप्रवेश हा केवळ मिलराइट इतिहासातील मध्यरात्रीच्या हाकेचे प्रतिरूप नाही, तर जगाच्या अंताचेदेखील प्रतिरूप आहे. तो प्रकटीकरणाच्या विसाव्या अध्यायातील सहस्रवर्षांच्या प्रारंभी ख्रिस्ताच्या पुनरागमनाशी संबंधित आहे, तसेच सहस्रवर्षांच्या शेवटी नवी यरुशलेम घेऊन होणाऱ्या त्याच्या पुनरागमनाशीही संबंधित आहे. तसेच, तो त्याच्या दुसऱ्या आगमनावेळी दुष्टांच्या मृत्यूशी, आणि सहस्रवर्षांच्या शेवटी त्यांच्या अंतिम न्यायाशीही संबंधित आहे. शेवटच्या परिच्छेदाच्या प्रारंभी असे म्हटले आहे, “यरुशलेमसाठी केलेले अंतिम आवाहन व्यर्थ ठरले होते. याजक आणि अधिपती यांनी, ‘हा कोण आहे?’ या प्रश्नाच्या उत्तरात, भूतकाळातील भविष्यवाणीचा स्वर जनसमुदायाने प्रतिध्वनित केलेला ऐकला; परंतु त्यांनी तो प्रेरणेचा स्वर म्हणून स्वीकारला नाही.”

L’ultime appel fut vain, et cet appel fut présenté comme « la voix prophétique du passé ». La multitude au temps du Christ rejeta son dernier appel, car elle rejeta le conseil de Jérémie de retourner aux anciens sentiers. Elle refusa aussi la méthodologie de précepte sur précepte, car les disciples avaient répondu à la question : « Qui est celui-ci ? » en réunissant plusieurs témoins ensemble, précepte sur précepte, un peu ici, un peu là.

Lorsque le Christ commence son entrée dans Jérusalem, Il s’arrête en chemin. Cela commence par l’accomplissement de la prophétie lorsque les disciples procurent l’ânesse pour que le Christ la monte. Il n’avait jamais monté d’animal, et l’animal n’avait jamais été monté. La logique y reconnaît un miracle, car quel animal accepte un cavalier la première fois, et qui sait comment conduire en le montant un âne qui ne l’a jamais fait auparavant. Cela est semblable à ce qui eut lieu lorsque les Philistins placèrent une offrande sur le char, avec l’Arche, et y attelèrent deux vaches qui allaitaient toutes deux des veaux, et qui n’avaient jamais tiré de char auparavant, et elles abandonnèrent aussitôt les veaux et commencèrent le trajet pour ramener l’Arche aux Hébreux. L’Arche est en route vers Jérusalem, et lorsque David l’y fait enfin entrer, il préfigura l’entrée triomphale du Christ.

Sakali a Cristo iti asno, nangrugi dagiti tattao a mangikalat kadagiti kawesda iti dalan, agputol kadagiti sanga ti palma, ket impukkaw dagiti timek, “Hosanna iti Anak ni David: Nagasat koma Isu a umay iti nagan ti Apo! Hosanna iti kangatuan.” (Matthew 21:9) Sumsumrek dagiti pangulo a manglaban ket awaganda ni Jesus a pagulimekenna dagiti umariwekwek. Nagnaedda, ket immisardeng ni Jesus tapno agsangit gapu iti napukaw a sangkataoan, a naisimsimbolo babaen iti Jerusalem. Kalpasanna, intuloy ti prusision, ket dagiti pangulo maminsan manen a nakisinnarak, a sapilit a damagenda no siasino ni Jesus. Kalpasanna, simmungbat dagiti adalan babaen iti “line upon line” a pammaneknek dagiti mammadto.

Historia którą teraz rozważamy, została poprzedzona wskrzeszeniem Łazarza, które wyznacza pierwsze rozczarowanie w proroczej linii zilustrowanej w przypowieści o dziesięciu pannach, oraz dotknięciem Arki przez Uzzę, w linii triumfalnego wjazdu Dawida do Jerozolimy. Pierwsze rozczarowanie jest związane z czasem zwłoki, a Chrystus zwlekał, gdy po raz pierwszy usłyszał, że Łazarz choruje, tak jak Dawid zwlekał, pozostawiając Arkę tam, gdzie umarł Uzza, aż później ją zabrał. Łazarz umarł, a następnie został wskrzeszony. Łazarz jest tym, który następnie prowadzi osła, na którym Jezus wjeżdża do Jerozolimy.

Ñɔɛ Millerni abakɔsɛm mu no, ɔbɔfo a ɔto so abien no baa April 19, 1844, wɔ abasamtu a edi kan no mu, a ɛhyɛɛ akyigyina bere no ase. Efi hɔ no, Samuel Snow fii ase de Kɔnhwɛ Mfinimfini no nkra no sii hɔ nkakrankakra. Saa nkra no nkɔsoɔ a ɛba nkakrankakra no gyina hɔ ma Kristo a ɔkɔɔ Yerusalem mu no. Snow adwuma no nkɔsoɔ no nso gyina hɔ wɔ Apam Adaka no akwantu mu, fi Filistifo nkyɛn, kɔteaseɛ no so, kɔ Ussa so, na awiei koraa no, ɛkɔ Yerusalem mu.

ውስጥ መግባቱ በመጀመሪያ ሕዝቡ ያቀረበውን አዋጅ ይዟል፤ መሪዎቹ ክርስቶስን ሕዝቡን እንዲያስታግስ ባሉት ጊዜ፣ ከዚያም ክርስቶስ አለቀሰ፤ ከዚያ በኋላም ግትር መሪዎቹ ክርስቶስ ማን እንደ ሆነ በጠየቁበት ጊዜ የደቀ መዛሙርቱ አዋጅ ተከተለ። በሕዝቡ ውስጥ የተገለጠው የመነሣሣት መገለጥ፣ የግትር መሪዎቹን የመጀመሪያ ምላሽ ያመነጨው፣ ደቀ መዛሙርቱም ካለፉት ዘመናት የመጡ የትንቢት ምስክሮችን ብዛት “መስመር በላይ መስመር” በማቅረብ ሲያበሩት እንደገና ተደገመ። በዚያ ቀን ፀሐይ በጠለቀች ጊዜ ጥንታዊት እስራኤል ከእግዚአብሔር ተፋታች።

ما در آن تاریخ آگاه می‌شویم که شاگردان «مجازاتی را که قرار بود بر اورشلیم فرود آید» درک نکردند. «مجازاتی» که قرار بود «بر اورشلیم فرود آید» برای شاگردان به‌وسیلهٔ «درسی عینی و پرمعنا» به تصویر کشیده شد. آن درس عینی و پرمعنا، نفرینِ درخت انجیر بود. نابودی اورشلیم، که شاگردان هنوز درنیافته بودند، به‌وسیلهٔ نفرینِ درخت انجیر، و نیز مَثَلی که مسیح پیش‌تر دربارهٔ درخت انجیر تعلیم داده بود، به تصویر کشیده شد.

“Warnungan itu adalah untuk segala masa. Tindakan Kristus dalam mengutuk pohon yang telah diciptakan oleh kuasa-Nya sendiri berdiri sebagai suatu amaran bagi semua gereja dan bagi semua orang Kristen. Tiada seorang pun dapat menghidupi hukum Allah tanpa melayani orang lain. Namun banyak orang tidak menghidupi kehidupan Kristus yang penuh belas kasihan dan tidak mementingkan diri. Sebagian orang yang menganggap diri mereka sebagai orang Kristen yang unggul tidak memahami apa yang membentuk pelayanan bagi Allah. Mereka merancang dan memikirkan segala sesuatu untuk menyenangkan diri sendiri. Mereka bertindak hanya dengan mengacu kepada diri sendiri. Waktu bernilai bagi mereka hanya sejauh mereka dapat menghimpun sesuatu bagi diri mereka sendiri. Dalam segala urusan kehidupan, inilah tujuan mereka. Bukan bagi orang lain, melainkan bagi diri sendirilah mereka melayani. Allah menciptakan mereka untuk hidup dalam suatu dunia di mana pelayanan yang tidak mementingkan diri harus dilaksanakan. Ia merancang mereka untuk menolong sesama manusia mereka dengan setiap cara yang mungkin. Namun diri sendiri begitu besar sehingga mereka tidak dapat melihat apa pun yang lain. Mereka tidak berhubungan dengan kemanusiaan. Orang-orang yang demikian hidup bagi diri sendiri adalah seperti pohon ara, yang menampilkan segala kepura-puraan, tetapi tidak berbuah. Mereka menjalankan bentuk-bentuk ibadah, tetapi tanpa pertobatan atau iman. Dalam pengakuan mereka menghormati hukum Allah, tetapi ketaatan tidak ada. Mereka berkata, tetapi tidak melakukannya. Dalam hukuman yang dijatuhkan atas pohon ara itu, Kristus memperlihatkan betapa menjijikkannya kepura-puraan yang sia-sia ini di mata-Nya. Ia menyatakan bahwa orang berdosa yang terang-terangan kurang bersalah daripada dia yang mengaku melayani Allah, tetapi yang tidak menghasilkan buah bagi kemuliaan-Nya.”

«Ҳикояи дарахти анҷир, ки пеш аз сафари Масеҳ ба Ерусалим гуфта шуда буд, бо дарсе, ки Ӯ дар лаънат кардани дарахти бемева таълим дод, робитаи мустақим дошт». Ҳаёти Орзушуда, 584.

Послед последната конфронтација со водачите, Исус се повлече да се моли преку ноќта, а потоа наутро, додека поминуваше покрај смоквата, ја проколна.

«Он не был временем зрелых смокв, разве только в некоторых местностях; и на возвышенностях вокруг Иерусалима поистине можно было сказать: „Время смокв ещё не настало“. Но в саду, к которому подошёл Иисус, одно дерево, казалось, опережало все остальные. Оно уже было покрыто листьями. Такова природа смоковницы: прежде чем раскроются листья, появляется развивающийся плод. Поэтому это дерево, сплошь покрытое листвой, подавало надежду на хорошо сформировавшийся плод. Но его вид был обманчив. Осмотрев его ветви, от самого нижнего сука до верхнейшей веточки, Иисус не нашёл „ничего, кроме листьев“. Это была масса притязательной листвы — и ничего более.»

“Kristus sprach über ihn einen vernichtenden Fluch aus. ‘Niemand esse hinfort in Ewigkeit Frucht von dir’, sagte Er. Am nächsten Morgen, als der Heiland und Seine Jünger wiederum auf dem Weg in die Stadt waren, zogen die verdorrten Zweige und herabhängenden Blätter ihre Aufmerksamkeit auf sich. ‘Meister’, sagte Petrus, ‘sieh, der Feigenbaum, den Du verflucht hast, ist verdorrt.’”

Aktsi Kristus i mallkimit të fikut i kishte mahnitur dishepujt. Ajo u dukej atyre e pangjashme me udhët dhe veprat e Tij. Shpesh e kishin dëgjuar të shpallte se nuk erdhi për ta dënuar botën, por që bota nëpërmjet Tij të mund të shpëtohej. Atyre u kujtoheshin fjalët e Tij: “Biri i njeriut nuk ka ardhur të shkatërrojë jetët e njerëzve, por t’i shpëtojë.” Luka 9:56. Veprat e Tij të mrekullueshme qenë bërë për të ripërtërirë, kurrë për të shkatërruar. Dishepujt e kishin njohur Atë vetëm si Ripërtëritësin, Shëruesin. Ky veprim qëndronte më vete. Cili ishte qëllimi i tij? pyetnin ata.

神“喜爱怜悯”。“主耶和华说：我指着我的永生起誓，我断不喜悦恶人死亡。”弥迦书 7:18；以西结书 33:11。对祂而言，施行毁灭的工作并宣告审判，乃是“非常的工”。以赛亚书 28:21。然而，祂乃是出于怜悯与慈爱，揭开未来的帷幕，并将罪恶道路所导致的结果显明给世人。

“Mtini kulaaniwa ulikuwa mfano uliofanywa kwa tendo. Mti huo usiozaa, ukipeperusha majani yake ya kujionyesha mbele ya Kristo mwenyewe, ulikuwa ishara ya taifa la Kiyahudi. Mwokozi alitaka kuwafahamisha wanafunzi Wake waziwazi sababu na hakika ya maangamizo ya Israeli. Kwa kusudi hili aliupa mti huo sifa za kimaadili, na kuufanya kuwa mfasiri wa kweli ya kimungu. Wayahudi walijitokeza wakiwa tofauti na mataifa mengine yote, wakidai utii kwa Mungu. Walikuwa wamepewa upendeleo wa pekee na Yeye, nao walidai kuwa na haki kuliko kila watu wengine. Lakini walikuwa wameharibiwa na kupenda ulimwengu na tamaa ya faida. Walijivunia ujuzi wao, lakini hawakuyajua matakwa ya Mungu, nao walikuwa wamejaa unafiki. Kama mti ule usiozaa, walieneza juu matawi yao ya kujionyesha, yenye kustawi kwa sura ya nje, na yenye kupendeza machoni, lakini hawakuzaa ‘chochote ila majani.’ Dini ya Kiyahudi, pamoja na hekalu lake la fahari, madhabahu zake takatifu, makuhani wake wenye vilemba, na ibada zake za kuvutia, kwa kweli ilikuwa nzuri kwa sura ya nje, lakini unyenyekevu, upendo, na wema havikuwamo.” The Desire of Ages, 581, 582.

Nous avons commencé par soulever deux questions auxquelles nous sommes en train de répondre. Ces questions étaient les suivantes : « Pourquoi le jugement des vivants a-t-il commencé le 11 septembre ? Qu’est-ce que le jugement biblique des vivants ? »

Les quelques lignes de prophétie que nous venons de mettre en place sont des témoins bibliques du jugement des vivants. Ces lignes de prophétie traitent de bien plus que simplement des « A, B, C » du jugement, mais nous répondons d’abord aux questions du 11 septembre et du jugement des vivants.

“‘Ndzi langutile,’ ku vula muprofeta Daniyele, ‘ku kondza ku vekiwa swiluvelo swa vuhosi, kutani ku tshama Loyi a nga wa Masiku ya Khale: nguvuwo ya Yena a yi basa ku fana ni gamboko, ni misisi ya nhloko ya Yena ku fana ni voya lebyi tengeke; xiluvelo xa Yena a ku ri malangavi ya ndzilo, ni mavhilwa ya xona ku ri ndzilo lowu pfurhaka. Nambu wa ndzilo wu humile wu huma emahlweni ka Yena: magidi ya magidi ma N’wi tirhelile, naswona khume ra magidi hi khume ra magidi ma yime emahlweni ka Yena: vuavanyisi byi vekiwe, naswona tibuku ti pfuriwile.’ Daniel 7:9, 10, R.V.

“Ngoho etshwanelwe embonweni womprofethi usuku olukhulu nolunesizotha, lapho izimilo nezimpilo zabantu ziyakudlula zibuyekezwe phambi koMahluleli womhlaba wonke, futhi kuwo wonke umuntu kuyakwenziwa ‘ngokwemisebenzi yakhe.’ Owasendulo Wezinsuku nguNkulunkulu uYise. Umhubi uthi: ‘Izintaba zingakazalwa, noma Wena ungakawenzi umhlaba nezwe, yebo, kusukela phakade kuze kube phakade, Wena unguNkulunkulu.’ IHubo 90:2. NguYe, umthombo wakho konke ukuphila, nomthombo wayo yonke imithetho, ozakuba ngusihlalo ekwahluleleni. Futhi izingelosi ezingcwele, njengabakhonzi nanjengofakazi, ngenani elithi ‘izinkulungwane eziyishumi ziphindwe izinkulungwane eziyishumi, nezinkulungwane ngezinkulungwane,’ ziyakhona kule nkantolo enkulu.”

“‘ហើយ​មើល​ចុះ មាន​ម្នាក់​ដូច​ជា​បុត្រ​នៃ​មនុស្ស មក​ជាមួយ​នឹង​ពពក​នៃ​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​ទ្រង់​បាន​មក​ដល់​ព្រះបុរាណ​នៃ​ថ្ងៃ​ទាំងឡាយ ហើយ​គេ​នាំ​ទ្រង់​មក​ជិត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះអង្គ។ ហើយ​អំណាច​គ្រប់គ្រង សិរីល្អ និង​នគរ​មួយ ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​ទ្រង់ ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រប់​ជនជាតិ ប្រជាជន និង​ភាសា​ទាំងឡាយ បម្រើ​ទ្រង់ ៖ អំណាច​គ្រប់គ្រង​របស់​ទ្រង់​ជា​អំណាច​គ្រប់គ្រង​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច ដែល​មិន​សាបសូន្យ​ទៅ​ឡើយ។’ ដានីយ៉ែល 7:13, 14។ ការយាងមក​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ពិពណ៌នា​នៅ​ទីនេះ មិន​មែន​ជា​ការ​យាងមក​ជា​លើក​ទី​ពីរ​របស់​ទ្រង់​មក​កាន់​ផែនដី​នោះ​ទេ។ ទ្រង់​យាង​មក​ឯ​ព្រះបុរាណ​នៃ​ថ្ងៃ​ទាំងឡាយ​នៅ​ស្ថានសួគ៌ ដើម្បី​ទទួល​អំណាច​គ្រប់គ្រង សិរីល្អ និង​នគរ​មួយ ដែល​នឹង​ត្រូវ​ប្រទាន​ដល់​ទ្រង់​នៅ​ចុងបញ្ចប់​នៃ​កិច្ចការ​របស់​ទ្រង់​ជា​អ្នក​សម្របសម្រួល។ គឺ​ការ​យាងមក​នេះ​ឯង មិន​មែន​ការ​យាងមក​ជា​លើក​ទី​ពីរ​របស់​ទ្រង់​មក​កាន់​ផែនដី​ទេ ដែល​ត្រូវ​បាន​ទាយ​ទុក​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​ថា​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​បញ្ចប់​នៃ 2300 ថ្ងៃ ក្នុង​ឆ្នាំ 1844។ ដោយ​មាន​ទេវតា​ស្ថានសួគ៌​អម​ដំណើរ សម្ដេច​សង្ឃ​ដ៏​មហិមា​របស់​យើង​យាង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីបរិសុទ្ធ​បំផុត ហើយ​នៅ​ទីនោះ​ទ្រង់​បង្ហាញ​ព្រះអង្គ​នៅ​ចំពោះ​វត្តមាន​នៃ​ព្រះ ដើម្បី​បំពេញ​កិច្ចការ​ចុងក្រោយ​នៃ​ការ​បម្រើ​របស់​ទ្រង់​ជំនួស​មនុស្ស គឺ​ដើម្បី​អនុវត្ត​កិច្ចការ​នៃ​ការ​ជំនុំជម្រះ​ស៊ើបអង្កេត និង​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ធួន​បាប​សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​អត្ថប្រយោជន៍​របស់​វា។

“ꯃꯑꯣꯡ ꯇꯥꯏꯄꯤꯀꯦꯜ ꯁꯔꯕꯤꯁꯇ ꯑꯗꯨꯗ ꯃꯥꯈꯜ ꯄꯨꯝꯅꯃꯛꯇ ꯅꯨꯡꯉꯥꯏꯅ ꯑꯃꯨꯛꯇ ꯍꯣꯠꯅꯕ, ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯂꯥꯟꯊꯣꯛꯄ ꯀꯨꯟꯗꯨꯅ, ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯈꯨꯗꯣꯡꯆꯥꯕ ꯄꯣꯠꯁꯤꯟꯕꯒꯤ ꯏꯁꯦꯏꯗꯒꯤ ꯃꯥꯈꯣꯏꯒꯤ ꯄꯥꯄꯁꯤꯡ ꯃꯄꯨꯡ ꯐꯥꯅ ꯁꯦꯟꯛꯆꯨꯑꯦꯔꯤꯗ ꯂꯥꯛꯈꯤꯕꯁꯤꯡꯈꯛꯇ ꯆꯥꯀ-ꯆꯥꯟꯕꯒꯤ ꯅꯨꯃꯤꯠꯀꯤ ꯁꯔꯕꯤꯁꯇ ꯁꯔꯤꯛ ꯌꯥꯎꯈꯤ꯫ ꯃꯁꯤꯒꯤ ꯃꯇꯨꯡ ꯏꯟꯅ ꯑꯔꯣꯏꯕꯒꯤ ꯆꯥꯀ-ꯆꯥꯟꯕ ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯑꯍꯥꯟꯕ ꯄꯨꯠꯊꯣꯛ-ꯄꯨꯠꯆꯤꯟꯕ ꯋꯥꯀꯆꯤꯡꯒꯤ ꯑꯆꯧꯕ ꯅꯨꯃꯤꯠꯇꯥ, ꯂꯧꯔꯤꯕ ꯃꯁꯛ ꯂꯩꯇꯕ ꯀꯦꯁꯁꯤꯡ ꯑꯗꯨ ꯈꯣꯏꯒꯤ ꯃꯄꯨꯡ ꯐꯥꯅꯕꯣꯏ ꯂꯧꯔꯤ꯫ ꯑꯄꯥꯝꯕꯁꯤꯡꯒꯤ ꯋꯥꯀꯆꯤꯡ ꯑꯗꯨ ꯑꯇꯣꯞꯄ ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯃꯈꯜ ꯈꯔ ꯊꯣꯛꯄ ꯊꯕꯛ ꯑꯃꯅꯤ, ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯃꯁꯤ ꯃꯇꯝ ꯑꯃꯇ ꯍꯦꯟꯅ ꯂꯩꯔꯤ꯫ ‘ꯋꯥꯀꯆꯤꯡ ꯑꯗꯨ ꯏꯁ꯭ꯋꯔꯒꯤ ꯌꯨꯝꯗ ꯍꯧꯗꯣꯛꯀꯗꯕꯅꯤ: ꯑꯃꯁꯨꯡ ꯃꯁꯤ ꯑꯩꯈꯣꯏꯗꯒꯤ ꯑꯍꯥꯟꯕꯥ ꯍꯧꯒꯠꯂꯒꯥ, ꯑꯣꯏꯅ ꯒꯣꯁꯄꯦꯜ ꯑꯗꯨ ꯅꯣꯡꯃꯥꯡꯒꯥꯟꯕꯁꯤꯡꯒꯤ ꯑꯔꯣꯏꯕ ꯑꯗꯨ ꯀꯔꯝꯅꯣ?’ 1 Peter 4:17.”

“Les livres de registre dans le ciel, dans lesquels sont inscrits les noms et les actes des hommes, doivent déterminer les décisions du jugement. Le prophète Daniel dit : ‘Le jugement fut établi, et les livres furent ouverts.’ Le révélateur, décrivant la même scène, ajoute : ‘Un autre livre fut ouvert, lequel est le livre de vie ; et les morts furent jugés d’après les choses qui étaient écrites dans les livres, selon leurs œuvres.’ Apocalypse 20:12.”

«Пад жыцця змяшчае імёны ўсіх, хто калі-небудзь уступіў на служэнне Богу. Езус сказаў Сваім вучням: “Радуйцеся таму, што імёны вашыя запісаны на нябёсах”. Luke 10:20. Павел гаворыць пра сваіх верных супрацоўнікаў, “імёны якіх — у падзе жыцця”. Philippians 4:3. Данііл, углядаючыся ў “час смутку, якога не было ніколі”, абвяшчае, што народ Божы будзе выратаваны, “кожны, хто будзе знойдзены запісаным у кнізе”. And the revelator says that those only shall enter the city of God whose names “are written in the Lamb’s book of life.” Daniel 12:1; Revelation 21:27.»

«Un livre de souvenir» est écrit devant Dieu, dans lequel sont consignées les bonnes œuvres de «ceux qui craignent l’Éternel et qui honorent son nom». Malachie 3:16. Leurs paroles de foi, leurs actes d’amour, sont enregistrés dans le ciel. Néhémie y fait allusion lorsqu’il dit: «Souviens-toi de moi, ô mon Dieu, … et n’efface pas les bonnes œuvres que j’ai faites pour la maison de mon Dieu.» Néhémie 13:14. Dans le livre du souvenir de Dieu, toute œuvre de justice est immortalisée. Là sont fidèlement relatés toute tentation à laquelle on a résisté, tout mal vaincu, toute parole de tendre compassion exprimée. Et tout acte de sacrifice, toute souffrance et toute douleur endurées pour l’amour du Christ, y sont consignés. Le psalmiste dit: «Tu comptes mes pas errants; recueille mes larmes dans ton outre: ne sont-elles pas dans ton livre?» Psaume 56:8.

“Kwa kuongezea, kuna kumbukumbu ya dhambi za wanadamu. ‘Kwa maana Mungu ataleta kila tendo hukumuni, pamoja na kila jambo la siri, likiwa jema au likiwa baya.’ ‘Kila neno lisilo na maana watakalolinena wanadamu, watalitolea hesabu siku ya hukumu.’ Mwokozi asema: ‘Kwa maneno yako utahesabiwa haki, na kwa maneno yako utahukumiwa.’ Mhubiri 12:14; Mathayo 12:36, 37. Makusudi ya siri na nia za moyoni huonekana katika kumbukumbu isiyokosea; kwa maana Mungu ‘ataweka wazi mambo yaliyofichwa gizani, na kuyadhihirisha mashauri ya mioyo.’ 1 Wakorintho 4:5. ‘Tazama, imeandikwa mbele Zangu, … maovu yenu, na maovu ya baba zenu pamoja, asema Bwana.’ Isaya 65:6, 7.”

« Buka nyonso ya moto nyonso eleki na botali liboso ya Nzambe mpe ekomami mpo na bosembo to kozanga bosembo. Liboso ya nkombo moko na moko na mikanda ya lola, bakomaka na bosikisiki ya nsɔmɔ maloba nyonso ya mabe, likambo nyonso ya komilukela bolamu, mosala nyonso oyo esengelaki kosalema kasi etikalaki kosalema te, mpe lisumu nyonso ya kobombama, elongo na bokosi nyonso ya mayele. Bakebisi to pambo oyo eutaki uta na lola kasi baboyaki, ntango oyo ebebisamaki, mabaku oyo basalelaki te, bopusi oyo basalaki mpo na bolamu to mpo na mabe, elongo na mbuma na yango oyo ekómaka mosika, nyonso ekomamaka na anzelu mokomisi. »

“Konunğ le Allah ad tagnawt s yes ara ttusekyed deg uḥsab wayla d tudert n yimdanen. Yenna urgaz amusnaw: ‘Agwad i Allah, u ḥrez iḍumman-is; acku d aya i d tamlilt meṛṛa n umdan. Imi Allah ad yawi yal amahil ɣer uḥsab.’ Ecclesiastes 12:13, 14. Aposṭul Yaɛqub yettwasebbiḥ ay atmaten-is: ‘Akken tettmeslayem, u akken txeddmem, am wid ara yettwaḥsabun s tgelda n tlelli.’ James 2:12.”

“Ашьапгылатәи аӡбараҟны ‘ахәҭара зманы иԥхьаӡахо’ урҭ аиаша захьиааз рыԥсыҭалараҿы ахәҭа роуеит. Иисус иҳәеит: ‘Ари адунеи, насгьы иԥсхьоу рҟынтәи аԥсҭаҵара аиуразы ахәҭара рыманы иԥхьаӡахо, … урҭ амаалықьцәа иреиԥшхоит; урҭ Қәдай балилириоуп, избанзар урҭ аԥсҭаҵара баллиридоуп.’ Лука 20:35, 36. Насгьы Иара иҳәоит: ‘бзиа ҟазҵаз’ ‘аԥсҭазаара аԥсҭаҵарахь’ иҵахоит. Иоанн 5:29. Аиашақәа рықәрахь иааргом аӡбара ашьҭахь, дара ‘аԥсҭазаара аԥсҭаҵара’ ахь ахәҭара рыманы ианрыԥхьаӡахалак ашьҭахь ауп. Убри аҟынтә дара хаҭала аӡбарҭаҟны иҟалаӡом, рылҩаақәа ианырхәаԥшуа, насгьы рызҵаарақәа рыӡбара анымҩаԥысуа.”

“Jesus akan tampil sebagai Pembela mereka, untuk membela mereka di hadapan Allah. ‘Jika seorang berbuat dosa, kita mempunyai seorang Pengantara pada Bapa, yaitu Yesus Kristus, yang adil.’ 1 Yohanes 2:1. ‘Sebab Kristus bukan masuk ke tempat-tempat kudus buatan tangan manusia, yang hanyalah gambaran dari yang sebenarnya, tetapi ke dalam sorga sendiri, untuk sekarang menghadap hadirat Allah guna kepentingan kita.’ ‘Karena itu Ia sanggup juga menyelamatkan dengan sempurna semua orang yang oleh Dia datang kepada Allah, sebab Ia hidup senantiasa untuk menjadi Pengantara mereka.’ Ibrani 9:24; 7:25.”

“جس وقت عدالت میں یادداشت کی کتابیں کھولی جاتی ہیں، تو اُن سب کی زندگیاں جو یسوع پر ایمان لائے ہیں خدا کے حضور نظرِ ثانی میں آتی ہیں۔ اُن سے آغاز کرتے ہوئے جو سب سے پہلے زمین پر زندہ رہے، ہمارا شفیع ہر پے در پے نسل کے معاملات پیش کرتا ہے، اور اختتام زندہ لوگوں پر کرتا ہے۔ ہر نام لیا جاتا ہے، ہر معاملہ باریکی سے جانچا جاتا ہے۔ بعض نام منظور کیے جاتے ہیں، بعض نام رد کیے جاتے ہیں۔ جب کسی کے گناہ یادداشت کی کتابوں میں باقی رہ جاتے ہیں، جن سے نہ توبہ کی گئی ہو اور نہ وہ معاف کیے گئے ہوں، تو اُن کے نام کتابِ حیات سے مٹا دیے جائیں گے، اور اُن کے نیک اعمال کا اندراج خدا کی یادگاری کتاب سے محو کر دیا جائے گا۔ خداوند نے موسیٰ سے فرمایا: ‘جس کسی نے میرے خلاف گناہ کیا ہے، اُسی کو میں اپنی کتاب میں سے مٹا دوں گا۔’ خروج 32:33۔ اور حزقی ایل نبی فرماتا ہے: ‘جب راست باز اپنی راست بازی سے برگشتہ ہو کر بدی کرے، … تو اُس کی ساری راست بازی جو اُس نے کی ہو گی، یاد نہ کی جائے گی۔’ حزقی ایل 18:24۔” The Great Controversy, 479–483.

Nou pral kontinye etid sa a epi reponn kestyon ki leve yo nan pwochen atik nan seri sa a.