தெய்வீக வெளிப்பாடு இயேசு கிறிஸ்துவின் — எண் இரண்டு

我已在前面的文章中加入了许多内容，试图在起初提出一些基本的参照点。现在我将尽力更专注于当前所讨论的主题。感谢你的耐心。

Tangu mwanzo kabisa Mungu amekuwa akitafuta kuongeza ufahamu wetu kuhusu Yeye ni nani na ni nini. Katika kazi hiyo ametumia mbinu kadhaa ili kuwasaidia wanadamu kuelewa yale yaliyofunuliwa kumhusu, na mojawapo ya mbinu hizo ni matumizi yake ya “majina,” yaani majina mengi aliyopewa Mungu katika Maandiko, na pia majina waliyopewa wawakilishi Wake wateule. Huchagua wawakilishi wa uovu na wa wema.

Il a également employé les changements dispensationnels de son peuple d’alliance élu pour accroître progressivement, au fil de l’histoire, l’intelligence de son caractère. Par conséquent, les récits des changements dispensationnels de l’alliance, de diverses manières, parlent eux aussi de la manifestation amplifiée de la vérité de son caractère et de sa nature.

Si nous abordons le chapitre premier de l’Apocalypse comme une introduction et une clé pour les chapitres suivants, nous trouvons dans ce chapitre initial certaines vérités qui influencent le reste du livre. L’une de ces vérités concerne l’identité de Jésus-Christ, et non pas simplement le fait qu’Il soit l’Alpha et l’Oméga. Si une vérité est présentée au chapitre premier de l’Apocalypse, elle constitue très certainement une vérité présente éprouvante pour la dernière génération, cette dernière génération étant la « génération élue » identifiée par Pierre.

Um dos atributos do caráter de Cristo que temos estado a explorar é Cristo identificar o princípio a partir do fim. O tempo em que Cristo confirmou a aliança com muitos por uma semana representa uma mudança dispensacional da aliança, de Israel literal para Israel espiritual. As mudanças dispensacionais identificadas nas Escrituras, as quais todas apontam para o aumento do conhecimento acerca do caráter e do ser de Cristo, foram Abraão, Isaque, Jacó, José, Moisés, Cristo, William Miller e os cento e quarenta e quatro mil. Há outra linha de mudanças dispensacionais que se sobrepõe a essa linha, a qual identifica sete dispensações da igreja de Deus representadas pelas sete igrejas de Apocalipse dois e três, mas ainda não trataremos delas. Houve uma mudança dispensacional com Adão e Eva, representada pelo antes da sua queda e o depois da sua queda, e, naturalmente, uma mudança de dispensações do tempo anterior ao dilúvio para o tempo posterior ao dilúvio, nos dias de Noé. Todas essas linhas contribuem para a luz com que estamos lidando, mas agora estamos a concentrar-nos no povo escolhido.

Ndërsa Krishti e filloi shërbesën e Tij në fillim të javës së besëlidhjes, Ai u pagëzua.

Guds allerførste ord, idet Jesus steg opp av vannet og dermed innledet paktsuken, var Faderens kunngjøring om at Jesus var Guds Sønn. Dersom vi forstår «regelen om første omtale», er dette forholdet mektig. Hvis ikke, ikke i samme grad.

Sida ku jirta Bilowgii, xafladda subkidda waxa lagu aqoonsaday saddexda qof ee Ilaahnimada.

La vérité selon laquelle Jésus était le Fils de Dieu, le Fils de David et le Fils de l’homme ne cessa de troubler les scribes et les pharisiens au cours des trois années et demie suivantes. Jésus, d’un point de vue prophétique, passa de Jésus à Jésus-Christ lors de Son baptême. Lorsque Jésus fut baptisé, Il devint le « Christ », ce qui signifie « oint » et correspond au mot « Messie » en hébreu. Et, bien entendu, les Hébreux attendaient un Messie et savaient qu’il serait le Fils de David. Lorsqu’Il fut « oint » pour commencer les trois années et demie les plus sacrées de l’histoire de la terre, Il vit le Saint-Esprit descendre et entendit Son Père parler.

It wie en tige djipgeande salvingseremoanje, dêr’t de boadskip dy’t fan Him en Syn wurk ferkundige waard dizze wie: “Hy wie de Soan fan God.” Noch skokkender foar de Joaden wie net allinne dat Hy de Soan fan God wie, mar ek dat Hy, as de Soan fan God, oanspraak makke op it feit dat Hy wierlik God wie. De Joaden koene net bestean by wat hja beskôgen as sa’n godslasterlike oanspraak! It dilemma fan de Joaden is it dilemma fan Abraham—want Abraham wie de heit fan de Joaden, de heit fan it ferbûn en ek it symboal fan it leauwe dat nedich is om jin oan de betingsten fan it ferbûn te hâlden.

اَبراہام کی اُس مثال سے، جو خدا کے ساتھ عہدی تعلق میں داخل ہونے کے لیے درکار ایمان کو ظاہر کرتی ہے، یہ لازم آتا ہے کہ تمہارے ایمان کی آزمائش ہو۔ اَبراہام کی آزمائش—جو یہ ثابت کرتی کہ آیا اُس کا ایمان حقیقی تھا یا محض گستاخانہ مفروضہ—اس بات پر موقوف تھی کہ آیا وہ خدا کے کلام کی پیروی کرے گا، خواہ بظاہر وہ خدا کے پہلے کلام کے خلاف ہی کیوں نہ معلوم ہو۔ اَبراہام جانتا تھا کہ انسانی قربانی قتل ہے، اور یہ اُن بت پرست قوموں کے مشرکانہ اعمال کی نمائندگی کرتی ہے جن کے درمیان وہ اُس وقت رہ رہا تھا۔ کاتبوں اور فریسیوں کو اپنی ابتدائی عہدی تاریخ سے معلوم تھا کہ خدا ایک ہی خدا ہے، اور وہ یہ بھی جانتے تھے کہ یسوع اپنے آپ کو ایک دوسرے خدا کے طور پر پیش کر رہا تھا۔ اُن کی آخری آزمائش کے ذریعے اُنہیں آزمایا جا رہا تھا۔

Mu mateka Mose yanditsemo umurongo ubanziriza uyu, Imana yari yamaze kubwira Mose ko kuva icyo gihe izajya izwi nka Yehova. Ntiyari ikiri ukumenyekana gusa nk’Uwiteka Imana Ishoborabyose, ahubwo uhereye icyo gihe yakomeje kumenyekana nka Yehova. Muri ayo mateka nyene arimo kurushaho kugaragaza ugusobanukirwa imico yayo nk’uko igereranywa n’amazina yayo, ni na ho ibwirira Abisirayeli ba kera mu buryo bukomeye ko Imana ari Imana imwe. None se Abayuda bo mu gihe cya Kristo bari kubyumva bate?

Wakati wa baadaye katika huduma Yake, ilipofikia kilele chake katika Kuingia kwa Ushindi Yerusalemu, Wayahudi walishangazwa tena kabisa kwamba Yesu alikuwa akiwaruhusu watoto wamwimbie sifa.

Wimbo ulio wafanya Mafarisayo wakasirike mno ulikuwa ni sehemu iliyomtambulisha Yesu kama Mwana wa Daudi, na pia ikitambulisha kwamba Mwana wa Daudi lilikuwa jina la Bwana. Mwanzoni mwa huduma Yake, katika kuingia kwa ushindi, na bila shaka msalabani, mabishano hayo yalijumuisha msisimko kuhusu jina la Yesu.

बिलकुल, पीलातुस के लिए यह लिखावट बदलकर यह कहना मूलतः सही होता, “मैं हूँ, यहूदियों का राजा,” क्योंकि “मैं हूँ” वह नाम था जिसे यीशु ने बार-बार अपने विषय में प्रकट किया। निस्संदेह, उस त्रुटिपूर्ण तर्क को लागू करके परमेश्वर के वचन को बदलना—विशेषकर तब, जब वह क्रूस की कथा हो—ऐसा कुछ है जो मनुष्य कभी नहीं करेंगे, है न? यीशु “यहूदियों का राजा” थे, परन्तु वह “मैं हूँ” भी थे; अतः “मैं हूँ, यहूदियों का राजा” यह कथन एक अर्थ में सही है, किन्तु बात यह नहीं है।

Vanaf het begin en door het midden heen tot aan het einde van de drieënhalf jaar was Zijn naam een punt van beroering. Er zijn vele dingen te verstaan aangaande de lijn van verbondsnamen, maar hier wil ik aantonen dat er aan het einde van het oude Israël, in de Joodse kerk, een schudding plaatsvond die te maken had met de naam van Christus. Als de Zoon van David bezat Hij de geloofsbrieven om de Messias te zijn; als de Zoon van God (in de zin dat Hij ook God is) en als de Zoon des mensen stelde Jezus het uitverkoren volk voor een geweldige beproeving. Hoe kon deze man aanspraak maken God te zijn en tevens Gods Zoon, terwijl Mozes aan het begin van hun verbondsgeschiedenis zo nadrukkelijk had verklaard dat God één God is?

Néanmoins, tel était le dessein du Christ en marchant parmi les hommes. Dieu était en Lui, réconciliant les hommes avec Lui-même, et Il le faisait en permettant aux hommes de voir Jésus, lequel enseignait clairement et directement que, si vous L’avez vu, vous avez vu le Père. Cette histoire représente la fin d’Israël littéral comme peuple élu de Dieu, et, au commencement, il y eut une controverse marquée quant à savoir qui est Dieu et ce qu’Il est.

फराऊन केवल परमेश्वर के ज्ञान के विरुद्ध नास्तिक अवज्ञा के प्रतीक को ही व्यक्त नहीं कर रहा है, बल्कि वह इब्राहीम के परमेश्वर के संबंध में मिस्री समझ को भी प्रकट कर रहा है। और बार-बार यहोवा ने कहा है कि मिस्र में उसके अद्भुत कार्य इसलिए थे कि मनुष्यजाति जान सके कि वह कौन है। परमेश्वर की चुनी हुई प्रजा के रूप में वास्तविक इस्राएल के आरम्भ का इतिहास अंत का प्रतिरूप है।

في كلتا الروايتين يوجد نقص في الفهم بشأن مَن هو الله وماهيته، وهو أمر يرتبط بأسمائه المختلفة؛ ولكن الأهم بالنسبة إلى موضوعنا هو أن تاريخ المسيح عند خاتمة إسرائيل بوصفه الشعب المختار يبيّن أن سببًا رئيسيًا لتعثر اليهود في قبول مسيحهم كان أنهم كانوا يعلمون أن كلمة الله في بداية تاريخ عهدهم قد أعلنت أنه إله واحد. يا لها من معضلة!

Ceci est la dernière période de questions et de réponses pour les Juifs, car après cet échange, « ils n’osèrent plus lui poser aucune question ». Il venait de répondre à la dernière question de son ministère pour la maison perdue (et il y a toujours une maison perdue dans le récit prophétique), puis Il soulève la question de Son nom en tant que « le Fils de David », et donc en tant que le Messie. Tout au long de ces trois ans et demi, la controverse porte notamment sur Ses divers noms, qui représentent Son caractère et Sa nature. Son nom est mis en cause au commencement, lors de Son baptême, puis dans Son dernier échange avec la maison perdue lors de l’entrée triomphale et à la croix, entre autres passages des évangiles.

اَن کے مسیحا کے طور پر ممسوح ہونے اور اُن لوگوں کے ساتھ، جنہیں وہ نجات دینے کے لیے آئے تھے، اُن کے آخری تعامل کا تعلق اُن کی الوہیت، اُن کے ناموں کی علامتیت، اور ظاہر ہے، پہلی بار ذکر ہونے کے اصول سے تھا۔ یسوع یہود کے لیے اپنی براہِ راست خدمت کو اس طرح ختم کرتے ہیں کہ لفظی داؤد کی تاریخ کو استعمال کرکے روحانی داؤد کے بارے میں تعلیم دیتے ہیں۔ داؤد کیوں یہ کہے کہ جب خداوند، خداوند سے کہتا ہے کہ وہ اُس کے ساتھ تخت پر بیٹھے؟ کیونکہ ابتدا میں بادشاہ داؤد، انتہا میں روحانی بادشاہ داؤد کی نمائندگی کرتا ہے۔ کھوئے ہوئے گھرانے سے یسوع کے آخری بیان کو درست طور پر سمجھنے کا واحد طریقہ یہ تھا کہ پہلی بار ذکر ہونے کے اصول کو لاگو کیا جا سکے، اور یہ اُس صورت میں نہیں ہو سکتا اگر آپ اس اصول کو نہ جانتے ہوں۔

Wɔ hena kasafua a wopɛ sɛ wɔkyerɛ ase no “ff” no kyerɛ? Mehu sɛ ɛnyɛ kasa a wɔtaa de yɛ ISO code no mu pefee. Mesrɛ, kyerɛ me kasa pɔtee no, na mɛkyerɛ ase ama wo.

Après avoir dit tout cela, j’en tirerai maintenant un point fondé sur la règle de la première mention — l’Alpha et l’Oméga. Il y eut, au commencement de l’ancien Israël, une controverse au sujet de la compréhension de qui est Dieu et de ce qu’Il est, laquelle préfigurait la même controverse à la fin de l’ancien Israël. À la fin de l’ancien Israël, l’œuvre du Christ comprenait l’enseignement à la maison perdue d’Israël de qui est Dieu et de ce qu’Il est. Dans l’histoire de la fin, il y eut une résistance contre le Christ, fondée sur une vérité originelle établie au commencement. L’Israël spirituel moderne possédera les mêmes caractéristiques prophétiques dans son histoire.

আডভেন্টবাদের সূচনাকালে ইতিহাসবিদরা আমাদের জানান যে, মিলারাইটরা প্রধানত দুইটি খ্রিস্টীয় সম্প্রদায় নিয়ে গঠিত ছিল: মেথডিস্ট এবং ক্রিশ্চিয়ান কানেকশন। মেথডিজমের প্রধান বিশ্বাসসমূহ সঠিক খ্রিস্টীয় জীবনযাপন অবলম্বনের উপর ভিত্তি করে ছিল। তাদের ছিল সেই “পদ্ধতি।” ক্রিশ্চিয়ান কানেকশনের প্রধান বিশ্বাসকে সংক্ষেপে এইভাবে বলা যেতে পারে যে, তা ছিল ত্রিত্ববাদের ক্যাথলিক মতবাদের বিরোধিতা।

Sa layo ng aking nasaliksik, halos lahat ng pamunuan ng mga Millerita ay nanghawak sa doktrinang iyon ng Christian Connection. Maraming sangay ng Seventh-day Adventist Reform Movement (SDARM) ang hanggang ngayon ay nananatiling nanghahawak at nagtataguyod ng orihinal na pagkaunawa ng mga Millerita hinggil sa “anti-trinitarianism.” Isang suliranin (at kasalukuyang pinagmumulan ng pagtatalo) para sa mga nananatili sa pagkaunawa ng mga pionero ay, at lagi nang magiging, kung paano tutugon sa marami at sari-saring talata kung saan si Sister White ay tuwirang sumasalungat sa doktrinal na paninindigang kanilang pinanghahawakan at itinataguyod?

Le passage identifie les « sentiments de ceux » qui définissaient le Père, le Fils et l’Esprit par des « choses de la terre ». Puis elle dit : « Le Père ne peut être décrit par les choses de la terre. » Remarquez deux points qu’elle établit, bien que l’un puisse paraître une contradiction. Elle désigne une fausse description de la Divinité qui présente, pour ainsi dire, trois dieux. C’est une fausse description de la Divinité, mais elle ne fait aucun commentaire sur le fait que la fausse définition de la Divinité est également incorrecte parce qu’elle attribue un nombre erroné de dieux à la Divinité.

Er achtet auch darauf, dass sie sagt, die Dinge der Erde könnten nicht gebraucht werden, um den Vater zu beschreiben. In eben dieser Aussage gebraucht sie selbst die Dinge der Erde. Es sind Menschen, die Kinder und Mütter und Väter und Tanten und Cousins haben. Und Jesus sagt uns, dass es auf dem neuen Erdboden im Himmel kein Heiraten mehr geben wird; denn wir werden sein wie die Engel. Es gibt keine männlichen und weiblichen Engel. Die von Menschen gebrauchten Begriffe, welche ihre Beziehungen zueinander bestimmen, sind von Gott verwendet worden, um uns über sein Wesen und seinen Charakter zu belehren; doch selbst „die Dinge der Erde“, deren sich die Inspiration bedient hat, um die Menschen über Gottes Charakter und Wesen zu unterweisen, sind unvollkommen.

On nous a appris que « le trio céleste comprend trois personnes vivantes »… « le Père, le Fils et le Saint-Esprit. » C’est une abomination de rattacher à ces trois personnes des conceptions spiritualistes terrestres, mais ce n’est pas une abomination de rattacher « le nom de ces trois grandes puissances » à la définition biblique de la Divinité.

Ṇàmẹi òhínyè-amụma a na-ekwu na “aha” nke ike ukwu atọ ahụ nke na-emepụta Isi-Chineke bụ Nna, Ọkpara, na Mụọ Nsọ. Dị ka ọ dị n’eziokwu Akwụkwọ Nsọ ọ bụla, mgbe a chịkọtara ya ahịrị n’ahịrị, akaebe zuru ezu ga-agụnye ihe ịrịba ama ọ bụla e kpughere. A ga-ejikọta akaebe ndị amụma. Daniel na-enye Kraịst aha Palmoni (n’etiti aha ndị ọzọ, ma nke a bụ naanị ihe atụ). Jọn na-akpọ Ya Alfa na Omega, Mozis na-akpọkwa Ya Jehova. Dị ka Ellen White si kwuo, aha Ya bụ Nna, Ọkpara, na Mụọ Nsọ.

Un point secondaire rapide tiré de ce passage. Jean a été relégué à Patmos à cause de la parole de Dieu et du témoignage de Jésus. Il existe deux publics cibles pour le message du troisième ange : ceux qui sont en dehors de l’adventisme et ceux qui sont au sein de l’adventisme. Jean représente un adventiste qui est non seulement persécuté par le monde à cause de son obéissance à la Bible, mais qui est aussi persécuté pour son obéissance aux écrits de l’Esprit de prophétie. La persécution dirigée contre l’Esprit de prophétie vient de l’intérieur, et non de l’extérieur.

Tamin’ny fiandohan’ny Isiraely fahiny, rehefa afaka efa-jato taona tany Egypta, ireo izay tokony ho vahoakan’ny fanekena voafidy dia tsy nitandrina intsony ny Sabata. Tsy nahalala ny toetra na ny maha-Izy Azy an’i Kristy izy ireo. Nifikitra tamin’ny tsy fahazoana tsara momba an’Andriamanitra izay nentiny sy natsatony tao aminy fony izy ireo mbola tany amin’ny fahababoana. Ny loza folo; ny fanafahana tamin’ny Ranomasina Mena; ny mana avy any an-danitra; ny fitoerana masina sy ny fanaka rehetra tao aminy; ny fombafomba masina; ny kianja, ny fitoerana masina ary ny fitoerana masina indrindra; ny lalàn’Andriamanitra; ny Vatolampy izay nanaraka azy ireo; ny rano izay nivoaka avy tamin’ilay Vatolampy izay nanaraka azy ireo ary na dia ny menarana teo amin’ny hazo lava aza dia samy natao hampitombo ny fahalalana an’Andriamanitra tao amin’ny vahoakany voafidy. Fanabeazana nandroso tsikelikely izany. Ary izany fanabeazana nandroso tsikelikely izany dia nitohy mandra-pahatongan’ny fotoana izay “tsy sahy nanontany azy intsony” ireo mpanora-dalàna, ary tamin’izay Izy dia nanondro ilay lohahevitra farany indrindra izay mbola ho azon’izy ireo noresahina ampahibemaso tamin’Izy, ary izany dia mikasika ny anaran’i Davida sy ny amin’izay sy ny maha-izy an’i Kristy.

अर्वाचीन आत्मिक इस्राएल के आरम्भ में, आत्मिक बाबुल में 1260 वर्षों के पश्चात्, जो चुने हुए वाचा-जन होने वाले थे, वे अब सब्त का पालन नहीं करते थे। वे मसीह के चरित्र या स्वभाव को नहीं जानते थे। वे परमेश्वर के विषय में उन भ्रांत धारणाओं को थामे हुए थे, जिन्हें उन्होंने बन्धुआई के समय आत्मसात् किया था। अपने सब चिन्हों, धर्मत्यागों, समझौतों और आन्तरिक संघर्षों सहित एडवेंटवाद का इतिहास 1880 के दशक में उस बिन्दु पर पहुँचा जब The Desire of Ages प्रकाशित हुई। उस पुस्तक के पृष्ठ 671 पर परमेश्वरत्व के विषय में ऐसी समझ अंकित है, जो अठारहवीं शताब्दी से प्राप्त समझ से बहुत आगे विकसित हो चुकी है।

古代イスラエルは、その終末において、神格についての限定された理解によって生じた論争を抱えていたが、その理解は彼らの初期の歴史における理解に基づくものであった。イエスの証しは、父であれ、子であれ、あるいは聖霊であれ、彼らはみな「神格の満ち満ちたるさまが形をとって宿っている」ものであると語る（コロサイ 2:9）。聖書の証言はこう述べている。「聞け、イスラエルよ。われらの神、主は唯一の主である」（申命記 6:4）。

Israeli ya kisasa inashikilia mawazo mbalimbali kuhusu Uungu, na ni moja tu lililo sahihi. Mwishoni mwa Israeli ya kisasa, Mungu atakamilisha kazi ya kufunua tabia Yake, kwa maana ya kufanya hivyo wakati muda wa rehema bado ungalipo. Hilo ndilo alilowafanyia Wayahudi, naye habadiliki kamwe. Ni hakika kwamba tutaendelea kukua katika ufahamu wetu wa asili na tabia ya Mungu katika umilele wote, lakini kumekuwapo mstari wa kinabii wa makusudi wa kweli unaodhihirisha jitihada za Mungu za kuwaelimisha watu Wake kumhusu Yeye mwenyewe, na historia hiyo ni sehemu ya elimu anayotaka kufundisha sasa, na taarifa inayopatikana katika neno la unabii kuhusu mchakato huo wa elimu inabainisha mwisho wa mjadala unaolingana na kufungwa kwa muda wa rehema.

Dans le passage, elle cite les tout premiers mots de Jean.

Au commencement, il y avait au moins deux Dieux, car Jean a justement dit : « La Parole était Dieu et était avec Dieu. » Dans le premier verset de la Genèse, le mot hébreu « Elohim » est traduit par Dieu. Souvent, dans la parole de Dieu, « Elohim » est placé dans une construction grammaticale visant à désigner un Dieu singulier, mais il n’en demeure pas moins un pluriel. Jean écarte l’idée que, dans ce verset, « Elohim » puisse désigner un Dieu singulier par son second témoignage sur le sujet. Son témoignage établit l’existence d’au moins deux Dieux.

Ook verontrustender voor antitrinitariërs die belijden de Geest der Profetie te handhaven, is dat in het begin „de Geest Gods zweefde op de wateren.” Is de „Geest” die op de wateren zweefde de Vader of de Zoon, of was Hij de derde Persoon van het hemelse trio, zoals zuster White Hem aanduidt? Op de eerste drie verzen van Johannes in zijn evangelie volgen deze woorden.

Le fait de faire référence à la lumière et aux ténèbres est en plein accord avec le commencement de la Genèse, qui dit.

Nous reviendrons bientôt à ces deux passages parallèles concernant la lumière, qui constitue le sujet du récit de la création après l’introduction de la Divinité. Au commencement, la première vérité abordée est la constitution, ou la nature, de la Divinité. Mais le passage ne s’arrête pas avant le chapitre deux, verset trois, où nous trouvons que les trois derniers mots du récit de la création commencent par les trois lettres hébraïques qui, ensemble, forment le mot traduit par « vérité ».

Le commencement du récit de la création introduit la Divinité, puis expose la puissance créatrice de sa parole, et termine ensuite le passage par une signature divine représentant la vérité, le message du troisième ange et le nom de Dieu tel qu’il est représenté par l’Alpha et l’Oméga.

خاتمةُ أوّلِ الحقائق المُعلَّمة في كلمة الله هي ذروةُ هذا المقطع. فهو ينتهي بالكلمات الثلاث: «الله»، و«خلق»، و«عمل»، وبذلك يُبرِز بدايةَ المقطع، كما يُبرِز، بالقدر نفسه من الأهمية، سبتَ اليوم السابع. والسبت، بطبيعة الحال، هو رمزُ الخلق والعلامةُ بين الله وشعبه المختار. و«الحق» مُمثَّلٌ في الحروف الثلاثة التي تبدأ بها تلك الكلمات الثلاث الأخيرة من كلمات الخلق. وتؤكِّد الشهادة مدى عِظَمِ حقيقة السبت وأهميتها، ولكن الأمر العميق بالقدر نفسه هو أن تلك الحروف الثلاثة تمثِّل أيضًا الخطوات الثلاث لرسائل الملائكة الأول والثاني والثالث. وهكذا، ففي أول مقطعٍ من الكتاب المقدس، يُعرَّف السبت، بوصفه علامةَ قدرة الله الخالقة، أيضًا بأنه القضيةُ الامتحانية في نهاية الزمان. ويقدِّم آخرُ سفرٍ في الكتاب المقدس شاهدًا ثالثًا يرافق شهادةَ يوحنا في إنجيله.

Les trois premiers versets du chapitre un de l’Apocalypse identifient le message d’avertissement final et la manière dont ce message est transmis de Dieu à l’humanité. Ils déclarent aussi qu’il s’agit de la Révélation de Jésus-Christ, marquant ainsi une distinction entre le livre de l’Apocalypse et le livre de Daniel. L’un est une prophétie, l’autre une révélation.

Dans le livre de l’Apocalypse, il y a des lignes de prophétie qui doivent être reconnues et rassemblées ligne sur ligne. Toutes ces lignes prophétiques aboutissent dans le livre de l’Apocalypse, mais le livre qui était scellé n’était pas le livre de l’Apocalypse, et ce n’était pas simplement le livre de Daniel qui avait été scellé, mais ce qui a été scellé dans le livre de Daniel, c’était « cette partie de la prophétie de Daniel relative aux derniers jours ».

Les « derniers jours » peuvent être compris dans un sens général; mais pour les comprendre comme des paroles inspirées — ce qu’ils sont —, il faut aussi examiner si l’expression « derniers jours » est assortie d’un symbolisme prophétique. Les « derniers jours » constituent une période précise de l’histoire prophétique, appuyée par de nombreuses lignes de preuve. J’espère exposer cette histoire dans un proche avenir. Il s’agit spécifiquement de l’histoire allant de 1798 jusqu’à la clôture du temps de grâce. Une manière de le reconnaître est que, dans le service littéral du sanctuaire, il y avait un jour de l’année qui représentait le jugement, et c’était le Jour des Expiations. Cette cérémonie littérale préfigurait ce que Sœur White appelle le Jour antitypique des Expiations. Le Jour des Expiations prophétique ou spirituel représente les « derniers jours » du temps de grâce; il représente la période du jugement final.

Annouonsɛm a ɛwɔ Daniel mu a wɔsɔree ano no yɛɛ mmienu. Na annouonsɛm bi wɔ hɔ a ɛfa nna a edi akyiri ho, a Millerfo no hui, na ɛbɔɔ atemmu no mfiase ho amanneɛ. Daniel mu fa no gyina hɔ ma Ulai Asubɔnten no anisoadehunu a ɛwɔ ti awotwe ne akron no mu. Annouonsɛm foforo a wɔsɔree ano wɔ Daniel mu no bɔ atemmu no awiei ho amanneɛ, ne Adventism awiei, ne United States awiei, ne wiase no awiei. Saa anisoadehunu no gyina hɔ ma Hiddekel Asubɔnten no.

Visioni i Ulait u vulos në vitin 1798 dhe i drejtohet shenjtërores së Perëndisë dhe popullit të Tij. Vizioni i Hiddekelit u vulos në vitin 1989, kur, siç përshkruhet te Danieli, kapitulli njëmbëdhjetë, vargu dyzet, vendet që përfaqësonin ish-Bashkimin Sovjetik u përfshinë nga papati dhe Shtetet e Bashkuara, dhe i drejtohet armiqve të popullit të Perëndisë. Të dy vizionet funksionojnë si shtatë kishat dhe shtatë vulat në librin e Zbulesës. Njëri është historia e brendshme e kishës dhe tjetri është historia e jashtme e kishës, dhe që të dy përshkojnë tërë periudhën dhe janë “veçanërisht për” “këto ditë të fundit.”

Kasi bagaman sinasabi sa atin na ang aklat ng Pahayag ay hindi ang aklat na natatakan, sinasabi rin sa atin na ito ay isang aklat na natatakan.

كتاب الرؤيا غيرُ مختوم لأنّ النبوّات في دانيال قد فُكَّ ختمُها، وخطوطُ النبوّات عينُها التي فُكَّ ختمُها في دانيال هي نفسها الخطوط الموجودة في الرؤيا. وما كان مختومًا في سفر الرؤيا هو جزءٌ من الرؤيا يرتبط على نحوٍ خاص بشعب الله في «الأيّام الأخيرة». وحين كتبت الأخت وايت هذا التصريح، كانت «الرعود السبعة» في ذلك الوقت الذي كتبته فيه مختومة، ولذلك كتبت أنّه «كتابٌ مختوم». وقالت أيضًا إنّ سفر دانيال كان «السفر الذي كان مختومًا»، بصيغة الماضي. أمّا عندها فقد كان قد فُكَّ ختمُه سنة 1798.

Na maambrɛ no mu, nea wɔsɔw ano faa aprammiri nson no ho no anyɛ daakye nsɛm a aprammiri nson no gyina hɔ ma no nko ara, na mmom titiriw no, sɛ “aprammiri nson” no kyerɛ sɛ Adventism mfiase no ne Adventism awiei no di pɛpɛɛpɛ. “Aprammiri nson” no reda nkɔmhyɛ mmara a ɛho hia sen biara a wohia de te Yesu Kristo Adiyisɛm no ase no adi, na bere koro no ara ɛreda Onyankopɔn suban ne ne nipasu mu su bi adi, sɛ Ɔno ne nneɛma nyinaa mfiase ne awiei. Nkɔmhyɛ no kyerɛ sɛ nokware a ɛfa Onyankopɔn suban ne ne nipasu ho no wɔ botae a wɔde ma ɛkɔ so nya nkɔso.

Jeesus, kui Teda kujutatakse „Juuda suguharu Lõvina”, sümboliseerib seda tööd, mida Ta teeb, ilmutades tõde ajaloo vältel järkjärguliselt ja süstemaatiliselt. Ta pitseerib prohvetliku sõna kuni selle ajamomendini, mil seda tuleb mõista. Ta pitseerib ja avab pitseri tõe pealt õpetuse andmise eesmärgil. Palmonina on Jeesus Imeline Loendaja, aja Valitseja, kes juhib Tema-lugu. Alfa ja Omegana on Ta muu hulgas keele Valitseja. Juuda suguharu Lõvina on Ta see, kes määrab, millal tõde inimestele ilmutatakse.

Dans le chapitre un de l’Apocalypse, après les trois premiers versets, la Divinité est présentée comme trois entités distinctes.

Prastavana poslední knihy Bible zřetelně vysílá pozdrav Boží církvi, v němž jsou označeni Otec, Duch i Syn. Závěr Božího slova opakuje počátek, a tím zdůrazňuje význam správného porozumění Božství. Činí tak pro ty, kdo budou Filadelfští a budou tvořit sto čtyřicet čtyři tisíc. Jsou to koneční lidé smlouvy, kteří byli předobrazeni napříč liniemi dějin smlouvy. Tito svědkové, mezi jinými pravdami, potvrzují, že Bůh se v průběhu prorockých dějin postupně snažil rozšiřovat poznání své přirozenosti a svého charakteru.

بزرگ‌ترین نمادِ فقدانِ معرفتِ خدا در انسان، در کتاب‌مقدّس، فرعون بود که نمایندۀ مصر بود؛ مصر نمادِ تمام جهان و ازاین‌رو همۀ بشریت است. آن نشانۀ راه، این فرایند را در آغازِ اسرائیلِ حقیقی شروع می‌کند، جایی که خدا در پیِ آن بود که نامِ خود را معروف سازد. در پایانِ اسرائیلِ حقیقی، مناقشه بر سرِ نامِ خدا تکرار شد. در پایانِ اسرائیلِ حقیقی، عیسی تعاملِ خود با یهودیان را با شناساییِ تاریخِ داود و با به‌کارگیریِ «قاعدۀ نخستین‌ذکر» مشخص ساخت تا بیانِ نهایی را دربارۀ کوریِ لائودیکیه‌ایِ یهودیان ارائه کند. آنان نمی‌توانستند آنچه را او می‌گفت درک کنند، زیرا نه قاعدۀ آلفا و اُمگا را می‌شناختند و نه آلفا و اُمگایی را که در برابرِ ایشان ایستاده بود.

Au commencement d’Israël spirituel, la controverse typifiée dans l’histoire de Moïse trouve son parallèle. Tandis que l’adventisme a traversé l’histoire des « derniers jours », de nombreuses occasions de parvenir à une compréhension plus approfondie de l’Alpha et de l’Oméga ont été accordées, comme ce fut le cas pour l’ancien Israël. Il viendra, à la fin de l’adventisme, un moment où plus aucune question ne sera posée, comme aux jours du Christ.

Trở lại với phân đoạn trong chương một của sách Khải Huyền, chúng ta thấy rằng ân điển và sự bình an được ban đến từ Đấng hiện có, đã có, và còn đến, lại cũng từ bảy Thần, và cũng từ Đức Chúa Jêsus. Bản thể Đức Chúa Trời được trình bày qua Đức Chúa Jêsus, bảy Thần, và Đấng hiện có, đã có, và còn đến; nhờ đó, chúng ta biết rằng chính Đức Chúa Cha là Đấng sở hữu những đặc tính được biểu thị qua danh xưng Đấng hiện có, đã có, và còn đến. Những đặc tính ấy tiêu biểu cho bản tính đời đời của Đức Chúa Trời. Ngài đã hiện hữu từ muôn thuở, và trong câu tám và câu chín, chính thuộc tính ấy được quy gán cách rõ ràng cho Đức Chúa Jêsus.

Quelli che possiedono una Bibbia in cui le parole di Gesù sono stampate in rosso sanno che, nei versetti otto e undici, è Gesù a parlare. In quei versetti Gesù dichiara di possedere la medesima natura eterna del Padre, quando si identifica come «il Signore, che è, che era e che viene»; e Gesù aggiunge inoltre di essere «l’Onnipotente».

Le tout premier point que Jésus énonce au commencement du livre de l’Apocalypse, ce livre qui déclare qu’il est la Révélation de Jésus-Christ, c’est qu’Il est l’Alpha et l’Oméga, qu’Il est Lui aussi éternel comme le Père l’est, et qu’Il est également le Dieu Tout-Puissant. Les attributs de la nature de Dieu constituent les toutes premières paroles de Jésus dans le livre de l’Apocalypse. Ces attributs sont de véritables pierres d’achoppement pour les adventistes qui défendent encore la position originelle concernant la Divinité. Ils croient qu’il fut un temps où le Père engendra Son Fils.

La fin du livre de l’Apocalypse s’accorde avec le commencement du livre de l’Apocalypse.

La Seconde Venue suit la description de la Divinité. Au chapitre vingt-deux, nous constatons que la fin du livre s’accorde avec le commencement du livre, et le verset douze fait parallèle au verset sept du chapitre un en faisant référence à la Seconde Venue.

Після згадки про Другий прихід Ісус, як і в першому розділі Об’явлення, ототожнює Себе як Альфу й Омегу. Потім Він додає розрізнення між тими, хто почує, і тими, хто не почує того, що Дух говорить церквам. Він посилається на процес передання звістки, показаний у віршах 1–3 першого розділу, зазначаючи, що послав Гавриїла зі звісткою до Івана.

Puis Il revient à la déclaration finale qu’Il adressa aux scribes et aux pharisiens à la fin de l’ancien Israël. Il relie ensemble les deux fins, celle d’Israël littéral et celle d’Israël spirituel, en répondant dans l’Apocalypse, pour ceux des « derniers jours », à ce que les Juifs, dans leurs « derniers jours », ne purent comprendre. Il dit qu’Il est la racine (commencement) et la postérité (fin) de David. Le sujet de David et de son Seigneur fut la dernière déclaration que Jésus adressa aux Juifs chicaneurs, et il préfigure la proclamation finale pour ceux des derniers jours qui, selon le message à l’Église de Philadelphie, se disent Juifs, et ne le sont pas.

其拜伏於聖徒腳前者，乃是老底嘉的復臨信徒，已從主的口中被吐出去。

अनुसार बाइबल और भविष्यद्वाणी की आत्मा के, जो लोग संतों के पैरों पर आराधना करते हैं, वे शैतान के सभाघर के सदस्य हैं। वे अपने आप को यहूदी कहते हैं, परन्तु हैं नहीं। फिलाडेल्फिया की कलीसिया में धर्मी ऐडवेंटिस्टों को संबोधित किया जा रहा है। एक लाख चवालीस हज़ार फिलाडेल्फियाई हैं, और वे यहूदी जो कहते हैं कि वे हैं, परन्तु हैं नहीं—वे लौदीकियाई हैं। “अन्तिम दिनों” में विश्वासयोग्य लोगों के दो वर्ग हैं, एक लाख चवालीस हज़ार और वे जो शहीद हैं। सातों में से केवल दो कलीसियाएँ ऐसी हैं जिनमें किसी प्रकार की भर्त्सना नहीं है। एक है फिलाडेल्फिया, जो उन लोगों का प्रतिनिधित्व करती है जो कभी नहीं मरते, और दूसरी है स्मुर्ना, जो विश्वासयोग्य शहीदों का प्रतिनिधित्व करती है। शहीद और वे जो नहीं मरते, स्मुर्ना और फिलाडेल्फिया, सातों में से वही केवल कलीसियाएँ हैं जिनके लिए दिए गए संदेश के साथ कोई दोषारोपण संलग्न नहीं है। तौभी, दोनों कलीसियाओं को उन लोगों से निपटना पड़ा जो अपने आप को यहूदी कहते थे, परन्तु थे नहीं। यह ऐसा ही है, क्योंकि वे सब “अन्तिम दिनों” में एक ही कलीसिया के सदस्य हैं, जो समान परिस्थितियों का सामना कर रही है; एक वर्ग अपने लहू के द्वारा साक्षी देने के लिए नियत, जिसका प्रतिनिधित्व रूपान्तरण पर्वत पर मूसा ने किया, और दूसरा वर्ग एलिय्याह द्वारा प्रतिनिधित्व किया गया, जो कभी मरा नहीं।

Ruggero Yesu asobanura uko itorero ry’i Simuruna ryari riri mu mibereho ikomeye cyane, agira icyo arivugaho cyiza kimwe gusa igihe avuga ati: “ariko uri umutunzi,” bityo akabarobanura n’abagize isinagogi ya Satani batari abatunzi. Abo mu Ibyahishuwe ari Abadiventisiti kandi bibwira ko ari abatunzi, nyamara atari bo, ni Abayahudi bavuga ko ari Abayahudi, kandi atari bo—kuko ari Abadiventisiti b’Umunsi wa Karindwi b’i Lawodikiya.

Nan pembukaan Wahyu, Ketuhanan ditampilkan sebagai tiga pribadi, dan pada akhir kitab Wahyu Yesus dan Roh disebutkan secara langsung, tetapi bukan Bapa. Hal itu tidak menjadi masalah, karena prinsip baris demi baris yang dipadukan dengan yang pertama menjelaskan yang terakhir menuntut agar Bapa diakui hadir dalam ayat-ayat terakhir Wahyu, sebab Ia telah diidentifikasi sebagai berada di sana dalam ayat-ayat yang pertama. Hal ini tidak berbeda dengan Injil Yohanes pasal satu, di mana Yohanes tidak secara langsung mengidentifikasi Roh, tetapi Roh dipahami hadir di sana, sebab Roh hadir pada saat yang pertama kali ungkapan “pada mulanya” dituliskan. Kesaksian Injil Yohanes dalam pasal satu diawali dengan frasa yang sama persis, “pada mulanya.”

“Pagpasugod” usa ka simbolong matagnaon ug kinahanglan susihon sumala sa mga lagda sa pagtagna, lakip ang linya ibabaw sa linya. Ang pagsugod ni Moises mao ang pagsugod sa Ebanghelyo ni Juan, mao ang pagsugod sa basahon sa Pinadayag, ug mao usab ang katapusan sa Pinadayag. Niining upat ka mga linya, sa makaduha ang tanang tulo ka Persona sa langitnong trio tin-awng gipaila; ug sa usa ka linya (ang ebanghelyo ni Juan) ang Espiritu mahimong wala hisgoti, ug sa ikaupat nga linya ang Amahan wala hisgoti; apan sa dihang pagatiponon sila, ang tanang tulo ka Balaang Persona ginarepresentar sa tanang upat ka mga linya.

Christ est venu faire connaître le Père, et le Saint-Esprit est venu faire connaître le Fils. Tous trois ont consenti des sacrifices éternels. Le Père a tant aimé le monde qu’Il a donné Jésus; Jésus a tant aimé le monde qu’Il a accepté de revêtir sur Lui-même, pour l’éternité, la chair de ceux qu’Il avait créés. Quel genre de don est représenté dans l’acte par lequel le Créateur choisit de devenir partie intégrante de Sa création? La troisième personne de la Divinité s’est donnée Elle-même, car Elle a accepté la position consistant à demeurer au sein de l’être créé appelé l’humanité—à travers toute l’éternité.

Waxaa suuragal ah in sababtan darteed Ruuxa Quduuska ah si joogto ah loola xidhiidhiyo astaamo ka tarjumaya dadka Ilaah. Isagu waa Qofka ka mid ah Ilaahnimada oo loogu talagalay inuu la joogo uumidda aadanaha. Sidaa darteed, astaamaha Ruuxa Quduuska ah ee Qorniinka ku jira, inta badan waxaa lagu muujiyaa astaan metesha Ruuxa Quduuska ah ama dadka. Bilowgii, Ruuxu wuxuu dul dhaqaaqayay biyaha.

Moses द्वारा स्थापित पवित्रस्थान में जो एकमात्र उपस्कर था जिसके लिए कारीगरों के अनुसरण हेतु कोई विशिष्ट प्रतिरूप विस्तार से नहीं दिया गया था, वह सात शाखाओं वाला दीपाधार था। यह दीपाधार मानवता और दिव्यता के संयोग का प्रतिनिधित्व करता है। इसी कारण पवित्रस्थान में दीपाधार की रचना ही वह एकमात्र वस्तु थी जिसमें मनुष्यों को योगदान देने के लिए छोड़ा गया था। जिन सात दीपाधारों के बीच मसीह विचरण करते हैं, उनकी पहचान सात कलीसियाओं के रूप में की गई है; तौभी दीपाधार तेल से पोषित होता था, जो पवित्र आत्मा का प्रतिनिधित्व करता है, और दीपों की वे बातियाँ जो ज्योति को प्रकाश देने हेतु धारण करती थीं, याजकों के प्रयुक्त श्वेत सनी वस्त्रों से बनाई जाती थीं, जो मसीह की उस धार्मिकता का प्रतिनिधित्व करती हैं जो जगत की ज्योति के समान प्रकाशमान होती है। परमेश्वर के लोग जगत की ज्योति हैं, परन्तु वह ज्योति केवल पवित्र आत्मा के तेल से ही पोषित होती है। पवित्र आत्मा का संबंध पवित्रशास्त्र में उनके वर्णन के भीतर प्रायः लोगों के साथ जोड़ा गया है।

Hapa taa saba zinatambuliwa kuwa “Roho saba za Mungu,” ilhali tunaambiwa kwamba vinara vya taa saba ni makanisa saba.

De zeven kandelaren zijn zowel de zeven Geesten als Gods gemeente.

Les sept cornes et les sept yeux sont aussi le Saint-Esprit, qui est envoyé par toute la terre; et lorsqu’un chrétien est baptisé, il est envoyé par toute la terre, car il a été baptisé au nom du Père, du Fils et du Saint-Esprit. Dans la bénédiction prononcée sur les martyrs de la crise de la loi du dimanche, ainsi que sur tous ceux qui sont morts dans la foi, au sein de l’Israël spirituel moderne depuis 1844, c’est l’Esprit qui prononce l’éloge funèbre de leurs sépultures lorsqu’Il déclare: «Oui», «afin qu’ils se reposent de leurs travaux», car Il était là durant leurs labeurs, tout au long du chemin, jusqu’à ce qu’ils déposent leur vie.

Lorsqu’on considère la fin et le commencement du livre de l’Apocalypse, le commencement de la Bible et le commencement de l’Évangile de Jean, nous constatons que les trois Personnes de la Divinité y sont représentées, bien que le Père s’y trouve selon l’application du principe de ligne sur ligne. Le Fils s’y trouve, s’identifiant Lui-même comme l’Alpha et l’Oméga.

Si nous reconnaissons que l’union de l’humanité avec la divinité est l’union du Saint-Esprit et de l’humanité, nous pouvons alors comprendre pourquoi les symboles du Saint-Esprit sont associés aux symboles de l’humanité. Avec cette perspective à l’esprit, revenons aux deux « au commencement » que nous avons si souvent examinés.

Au moyen de ces deux témoins de « au commencement », Dieu la Parole, qui a fait toutes choses, a aussi donné sa vie, car « en lui était la vie », et sa vie était la « lumière » des hommes. La « lumière » d’un homme créé est la justice du Créateur. La justice du Créateur est la mèche des chandelles dans le sanctuaire.

तेल, जो बत्ती को प्रज्वलित रखता है, विश्वासी के जीवन में पवित्र आत्मा की क्रियाशीलता का प्रतीक है। आदि में पृथ्वी अन्धकारमय थी और कोई प्रकाश न था। तब यीशु ने अपना जीवन, अर्थात वह जीवन जो उनमें था, दे दिया, ताकि मनुष्यों के लिए प्रकाश हो सके।

عندما اختار يسوع أن يكون ذبيحةً لأجل البشرية، بذل حياته لكي يكون للناس نور. وكما هو الحال في هذين المقطعين، فمتى أُدخل النور، أوجد النور فئتين من العابدين، تمثّلهما النور والظلمة: أبناء النهار أو أبناء الليل.

Когда мы сознаём ту тесную вечную связь, какую Дух Святой имеет с чадами дня, мы можем понять, почему образы как детей Божиих, так и Духа Святого столь тесно соотнесены. В последнем отрывке книги Откровение мы видим Иисуса как Альфу и Омегу, мы видим Отца посредством приложения строки к строке, и Дух Святой даёт Своё заключительное символическое представление о Самом Себе, ибо святые Божии человеки древности изрекали, будучи движимы Духом Святым. Его первое свидетельство о Самом Себе в Бытии показывает Его носящимся над водами, или движущимся над человечеством, а Его последнее упоминание о Самом Себе таково.

Taga simmarta ka tun sa katapusan, an Balaang Espiritu ipinaila nga may kalambigitan ha katawohan, kay an mga anak han adlaw nagpapakita hin panaghiusa han pagka-Dios ngan pagka-tawo. Iginpaila ni Pablo, sugad man ni Isaias, nga an mga tawo amo an mga sudlanan, ngan an mga tangkawan didto ha santwaryo may-ada mga sudlanan nga didto iginbutang an mitsa, ngan an lana inul-ol ngadto ha mga sudlanan basi maghatag han gatong nga kinahanglanon basi maipakita an kapawa nga amo an pagkamatarong ni Cristo. Kita an mga sudlanan han Balaang Espiritu, an ikatulo nga Persona han Pagka-Dios sugad han pagkapaila tikang ha tinikangan tubtob ha katapusan han Pulong han Dios, ngan sugad man hin matuod ngan matin-aw nga pagkapaila ha mga sinurat han Espiritu han Tagna.

Nella proclamazione del secondo angelo, che si adempì agli inizi dell’Avventismo e alla fine, vi sono due messaggi distinti: uno per la chiesa e uno per il mondo.