દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો પાંચમો ભાગ

પાછલા લેખમાં આપણે નોંધ્યું હતું કે પ્રેરણાએ ઓળખાવ્યું હતું કે યહૂદીઓએ ક્રોસ પર સુવાર્તાના પોતાના “અસ્વીકારને મુહરબદ્ધ કર્યો,” અને પછી સ્તીફનના પથ્થરમારામાં ફરીથી પોતાના અસ્વીકારની પુષ્ટિ કરી. આ કેવી રીતે શક્ય છે? નિશ્ચિત જ, તે ઇતિહાસના વાદવિવાદી યહૂદીઓ દ્વારા સુવાર્તાનો અસ્વીકાર ક્રમશઃ પૂર્ણ થયો હતો. તેમના દ્વારા તો તેમના જન્મ સમયે જ તેમને પસાર કરી દેવામાં આવ્યા હતા. ખ્રિસ્તના જન્મથી લઈને સ્તીફનના પથ્થરમારા સુધીનો સમયગાળો સુવાર્તાના ક્રમશઃ થતા અસ્વીકારનું દૃષ્ટાંત આપે છે.

યેશુના જન્મથી લઈને સ્તેફનના મરણ સુધી, પ્રાચીન ઇઝરાયલ દ્વારા સુસમાચારના ક્રમશઃ થતા અસ્વીકારનું ચિત્રણ થાય છે. યહૂદીઓ દ્વારા ખ્રિસ્તના અસ્વીકારને ક્રમશઃ થયેલો માન્ય રાખવાથી, “તેમના અસ્વીકાર પર મુદ્રાંકન થવાનું” નિર્દેશન, બંને સ્થાનો પર—ક્રૂસ ઉપર, જ્યાં મંદિરનો પડદો ફાટી ગયો હતો, અને સ્તેફનના મરણ સમયે—ઓળખી શકાય છે. પડદાનું ફાટવું એનું પ્રતીક હતું કે તેઓ હવે દેવની કરારપ્રજા રહ્યા નહોતા; અને જ્યારે સ્તેફનને પથ્થરમારો કરવામાં આવ્યો, ત્યારે સ્તેફને ઈસુને દેવના જમણા હાથે ઊભેલા જોયા, જે દાનિયેલ અધ્યાય બાર, પદ એકમાં, કૃપાકાળના સમાપ્તિનું પ્રતીક છે. યેરૂશાલેમનો વિનાશ પણ કૃપાકાળના સમાપ્તિનું પ્રતીક છે.

માત્ર ઈશ્વરની દયાએ જ યેરૂશાલેમને ક્રૂસ પર વિનાશ પામતાં અટકાવ્યું.

ક્રોસના સમયે યેરૂશાલેમનો વિનાશ ન લાવવામાં માત્ર ઈશ્વરની દયાએ જ વિલંબ કર્યો હતો.

મંદિરની પોતાની છેલ્લી શુદ્ધિકરણ વખતે ઈસુએ પોતાના અનુયાયીઓને તે ચેતવણી આપી હતી કે જ્યારે પ્રભુદૂત દાનિયેલે ઉલ્લેખ કરેલી વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ જોવામાં આવે, ત્યારે યરૂશાલેમમાંથી ભાગી જવું. પહેલી વખત જ્યારે તેમણે મંદિર શુદ્ધ કર્યું હતું, ત્યારે તેમણે જણાવ્યું હતું કે યહૂદીઓએ તેમના પિતાના ઘરને ચોરોની ગુફા બનાવી દીધું હતું; પરંતુ છેલ્લી વખત તેમણે કહ્યું, “તમારું ઘર” તમને ઉજ્જડ છોડવામાં આવે છે. ક્રૂસ પહેલાં જ, જે ઘટના થવા જ રહી હતી, તે મંદિરમાં, જેમાં ક્રૂસીકરણ સમયે પડદો ફાટી જવાનો હતો, તેને પહેલાથી જ ઈશ્વરના ઘરના બદલે યહૂદીઓના ઘર તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટ ખ્રિસ્તે તે જાહેરાત ક્યારે કરી તે વિષયને સ્પર્શે છે, અને તેમનું સાક્ષ્ય આગળ વધે તેમ, તેઓ ચાળીસ વર્ષ સુધી લંબાવવામાં આવેલી દયાનો પણ ઉલ્લેખ કરે છે.

ખ્રિસ્તને ઈ.સ. 31માં ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા, અને લગભગ ચાલીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ. 70માં, સાડા ત્રણ વર્ષની ઘેરાબંધી પછી યેરૂશાલેમનો વિનાશ થયો. જો દાનિયેલ અધ્યાય નવ, વચન ચોવીસમાં ઓળખાવવામાં આવેલ સિત્તેર અઠવાડિયાં મુજબ હજી સાડા ત્રણ વર્ષની પરીક્ષાકાળની મુદત બાકી હતી, તો પછી ઈ.સ. 31માં ક્રૂસના સમયે યેરૂશાલેમનો વિનાશ કેવી રીતે થયો હોઈ શકે? આ દેખીતાં અસંગતતાઓનું નિરાકરણ કેવી રીતે થઈ શકે? સૌથી સરળ નિરાકરણ એ છે કે સિત્તેર અઠવાડિયાં દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવેલા પરીક્ષાકાળના સમાપન વિષે આવું સમજવું જોઈએ કે તે પરીક્ષાકાળનું ક્રમશઃ સમાપન હતું. આ સાચું છે, પરંતુ તે ઇતિહાસના સમયચિહ્નોને લાગુ કરતાં કોઈપણ ભવિષ્યવાણીય વિશિષ્ટતાને દૂર કરી દે છે. હું આ સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરીશ.

જો પેન્ટેકોસ્ટ આવનારી રવિવારની કાનૂની ઘોષણાનું પ્રતીક હોય, જેમાં બાબેલમાં રહેલું બીજું ઝુંડ બહાર બોલાવવામાં આવે છે, તો પેન્ટેકોસ્ટ પછી સાડા ત્રણ વર્ષ બાદ જ સુસમાચાર અન્યજાતિઓ સુધી કેમ પહોંચ્યો? પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે કૃપાકાળના સમાપનનું ચિહ્ન ખ્રિસ્તનું મૃત્યુ છે કે સ્ટીફનની મૃત્યુ? જો લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ આવનારી રવિવારની કાનૂની ઘોષણાએ ચર્ચ તરીકે અસ્તિત્વમાં રહેતું ન રહે, તો ઈ.સ. 70માં મંદિરનો વિનાશ શું રવિવારની કાનૂની ઘોષણાએ લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમના મંદિરના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો? જે કંઈ દેખીતી અસંગતતાઓ તરીકે જણાઈ શકે છે, તેનું નિરાકરણ “પંક્તિ પર પંક્તિ” ના અમલ દ્વારા થાય છે, અને જ્યારે આ અમલ લાગુ કરવામાં આવે છે ત્યારે અમે ઓળખી રહેલા માર્ગચિહ્નોની સાક્ષી અત્યંત સ્પષ્ટ અને સંક્ષિપ્ત બની જાય છે.

જે અઠવાડિયામાં ખ્રિસ્તે કરારને દૃઢ કર્યો હતો, તે ત્રણ અને અડધા વર્ષના બે સમાન સમયખંડોમાં વિભાજિત છે. પ્રથમ ત્રણ અને અડધા વર્ષનો આરંભ ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માથી થાય છે અને તેમની મૃત્યુ સાથે પૂર્ણ થાય છે. બાપ્તિસ્મા તેમના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનનું પ્રતીક છે; તેથી તે ત્રણ અને અડધા વર્ષના સમયખંડનો આરંભ તેના અંત સાથે સમાન સ્વરૂપ ધરાવે છે. તે સમયખંડ દરમિયાન ખ્રિસ્તે સુસમાચાર માત્ર યહૂદીઓ સમક્ષ જ રજૂ કર્યો. તે ત્રણ અને અડધા વર્ષનો અંત, તેના પછીના ત્રણ અને અડધા વર્ષના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે. બીજા ત્રણ અને અડધા વર્ષના સમયખંડનો આરંભ ખ્રિસ્તના મૃત્યુથી થાય છે, અને તે સ્તીફનના મૃત્યુ સાથે પૂર્ણ થાય છે. તે સમયખંડ દરમિયાન શિષ્યોએ સુસમાચાર માત્ર યહૂદીઓ સમક્ષ જ રજૂ કર્યો.

આ બે અવધિઓ, જે અલગ-અલગ ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ છે, તેમને “રેખા પર રેખા” એકત્ર લાવવામાં આવવાની છે. બંને આરંભો અને બંને અંતોમાં અલ્ફા અને ઓમેગાની છાપ રહેલી છે, કારણ કે આરંભની અને અંતની ઇતિહાસો એકસરખી છે. સમયગાળાની બંને અવધિઓ સમાન છે, અને દરેક અવધિ દરમિયાન કરવામાં આવતું કાર્ય પણ સમાન છે. ખ્રિસ્ત, જે પ્રથમ અને અંતિમ છે, તે સર્વ વસ્તુઓના સર્જનહાર પણ છે, અને તે અર્થમાં તે સત્યના સર્જનહાર છે. હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” ત્રણ હિબ્રુ અક્ષરો દ્વારા રચાયો હતો. પ્રથમ અક્ષર, ત્યારબાદ તેરમું અક્ષર, ત્યારબાદ હિબ્રુ વર્ણમાળાના અંતિમ અક્ષર—આ ત્રણેને એકત્ર કરીને હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” બનાવવામાં આવે છે.

સાડા ત્રણ વર્ષના બંને સમયગાળાઓમાં ખ્રિસ્ત પ્રથમ અને અંતિમ તરીકે છે, કારણ કે પ્રથમ સમયગાળાની શરૂઆતમાં પોતાના બાપ્તિસ્મા સમયે ખ્રિસ્ત છે, અને પ્રથમ સમયગાળાના અંતે પોતાના મરણ સમયે પણ તે જ છે. અને બીજા સમયગાળાની શરૂઆતમાં ખ્રિસ્ત પોતાના મરણમાં છે, અને બીજા સમયગાળાના અંતે તે દેવના જમણા હાથે ઉભા છે. તેર સંખ્યા બળવાના પ્રતીકરૂપ છે, અને બંને સમયગાળાઓમાં—ચાહે સુવાર્તાનો સંદેશ ખ્રિસ્તે વ્યક્તિગત રીતે રજૂ કર્યો હોય, અથવા બીજા સમયગાળામાં તેમના શિષ્યોએ—વિતંડાવાદી યહૂદીઓએ સુવાર્તાના સંદેશ સામે બળવો કર્યો.

બંને અવધિઓ સમાન સમયગાળાની છે, આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધરાવે છે, અને એ જ સુસમાચારના સંદેશને ઓળખાવે છે. આ બંને અવધિઓને “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” પ્રમાણે એકત્ર લાવવાની છે. “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” ની પદ્ધતિ અંતિમ વરસાદની પરીક્ષણ કરવાની પદ્ધતિ છે. તે અંતિમ દિવસોની પદ્ધતિ છે, અને અંતિમ દિવસોમાં આ પદ્ધતિ દ્વારા ઓળખવામાં અને સ્થાપિત કરવામાં આવેલી સચ્ચાઈઓ જ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની મુદ્રાંકન પ્રક્રિયા દરમિયાન લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરે છે અથવા પવિત્ર કરે છે.

યશાયાહમાં આવતું આગળનું વચન યેરુશાલેમના લોકો પર શાસન કરનાર ઉપહાસી પુરુષોને સંબોધે છે. તે ઉપહાસી પુરુષો માટે, “વિશ્વામ અને તાજગી” (અંતિમ વરસાદ), જેને તેઓએ “સાંભળવા” અસ્વીકાર કર્યો, એ જ એવી વસ્તુ છે જે તેમને “જવા, અને પાછળ પટકાઈ જવા, અને ભાંગી પડવા, અને ફસાઈ જવા, અને પકડાઈ જવા”નું કારણ બને છે. તે પરીક્ષા તેમને બીજી જીભ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી હતી, કારણ કે એલિયાહ, યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર અને વિલિયમ મિલર પોતાના-પોતાના ઇતિહાસકાળની ધર્મશાસ્ત્રીય શાળાઓમાં પ્રશિક્ષિત ન હતા. લાઓદીકેયન એડ્વેન્ટિઝમની પરીક્ષા લેતો અંતિમ વરસાદનો સંદેશો, “પંક્તિ પર પંક્તિ”ના પ્રયોગ દ્વારા ઉત્પન્ન થતો સંદેશો છે.

જ્યારે તે સપ્તાહના પ્રથમ સાડા ત્રણ વર્ષ—જેમાં ખ્રિસ્તે કરારને દૃઢ કર્યો—પછીના સાડા ત્રણ વર્ષ પર આચ્છાદિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે આપણે એવું પ્રબોધક પ્રકાશ પામીએ છીએ જે તપાસક મનમાં ઊભી થઈ શકતી કોઈપણ દેખીતી અસંગતતાઓને સ્પષ્ટ કરે છે. તે સપ્તાહ એવો સમય હતો જ્યારે કરારના દૂતને કરારને દૃઢ કરવાનો હતો, અને બાઇબલ મુજબનો કરાર લોહીથી જ દૃઢ કરવામાં આવવો જોઈએ. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા અને ક્રૂસવેધ તથા સ્તેફાનનું પથ્થરમારણ—આ બધું જ લોહીને ઓળખાવે છે. બંને રેખાઓ કરારના લોહીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે રેખાઓ કરારને દૃઢ કરી રહી છે.

જ્યારે “પંક્તિ પર પંક્તિ” પ્રમાણે એકસાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે બાપ્તિસ્મા અને ક્રૂસવેધ પ્રથમ માર્ગચિહ્ન છે, અને ક્રૂસવેધ તથા સ્ટીફનનું પથ્થરમારણ અંતિમ માર્ગચિહ્ન છે। જ્યારે તેને એક જ રેખામાં એકસાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે સ્ટીફનના મૃત્યુ સમયે ક્રોસ અને મીકાએલ ઊભા થવા, યહૂદીઓએ સુસમાચારના પોતાના અસ્વીકાર પર મુદ્રાંકિત કર્યું તેના બે સાક્ષી તરીકે આપણે જોવા પામીએ છીએ। ખ્રિસ્તનું મૃત્યુ, તેમના શિષ્ય સ્ટીફનનું મૃત્યુ પણ છે, જે ત્યારે પાસ્ખા બને છે જ્યારે બે રેખાઓને સંયોજિત કરવામાં આવે છે। ત્રણ દિવસ પછી ખ્રિસ્ત પ્રથમફળની ભેટ તરીકે પુનરુત્થિત થાય છે।

પાસ્ખા અને ત્રીજા દિવસે ઉજવાતા પ્રથમ ફળોના પર્વ વચ્ચે ખમીર વિનાના રોટલાના પર્વની શરૂઆત થાય છે. ખમીર વિનાનો રોટલો “ઉગતો” નથી, અને ખ્રિસ્ત બીજા દિવસે ઊભા થયા નહોતાં; તેઓ ત્રીજા દિવસે ઊભા થયા. “પંક્તિ પર પંક્તિ”ના પ્રયોગમાં ખ્રિસ્ત અને સ્ટીફન બંને સાથે મૃત્યુ પામે છે, પરંતુ પ્રથમ ફળોના પુનરુત્થાનમાં એક ક્રમ હોવાથી સ્ટીફનનું પુનરુત્થાન ખ્રિસ્ત પછી થાય છે.

વસંતકાલીન પર્વોને એકબીજાથી અલગ કરી શકાય નહીં, કારણ કે તેઓ સીધા જ પરસ્પર સંબંધિત છે. આ અર્થમાં, પેન્ટેકોસ્ટ આવનારી રવિવાર કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે પવિત્ર આત્માના ઢોળાવની પુનરાવર્તન થશે, અને ત્યાર પછી પ્રકાશનના અધ્યાય અઢારનો બીજો સ્વર તેઓને, જેઓ હાલમાં સુસમાચારને ઓળખતા નથી, બાબેલોનમાંથી બહાર આવવા પોકારશે. “બાબેલોન” શબ્દ “બાબેલ” શબ્દ પરથી આવેલો છે, જેનો અર્થ ગૂંચવણ થાય છે, કારણ કે બાબેલના પતનમાં જ ઈશ્વરે ભાષાઓમાં ગૂંચવણ પેદા કરી હતી, અને પેન્ટેકોસ્ટ પર જ ઈશ્વર વિશ્વ સુધી સુસમાચાર પહોંચાડવા માટે ભાષાઓની ગૂંચવણને ઉલટાવે છે. તેથી પેન્ટેકોસ્ટ અને રવિવાર કાયદો પરસ્પર સુસંગત ઠરે છે.

પેન્ટેકોસ્ટ સમયે શિષ્યોને ભાષાઓની ભેટ આપવામાં આવી હતી, પરંતુ તે સમયે તેમનો સંદેશ હજી યહૂદીઓ સુધી જ મર્યાદિત હતો. જ્યારે આ બંને રેખાઓને એકત્ર લાવવામાં આવે છે, ત્યારે પેન્ટેકોસ્ટ ઈ.સ. 34માં આવે છે, જ્યારે સ્તેફનને પથ્થર મારીને મારી નાખવામાં આવ્યો હતો અને ત્યારબાદ સુસમાચાર તેઓ સુધી લઈ જવાયો જેઓ હાલમાં સુસમાચારને જાણતા નથી.

સ્તીફન તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ “તેમના આગમન સમયે” પુનરુત્થાન પામે છે, પરંતુ જેઓ તેમની સાથે મર્યા છે. પ્રથમફળનું અર્પણ ત્રીજા દિવસે ખ્રિસ્તના પુનરુત્થાનને ચિહ્નિત કરે છે, અને તે સપ્તાહોના પર્વની શરૂઆતને પણ ચિહ્નિત કરે છે, જે પેન્ટેકોસ્ટનું પર્વ પણ છે, અને જે સિનાઈ પર દસ આજ્ઞાઓ આપવામાં આવી હતી તેની સ્મૃતિ ઉજવે છે.

22 ઓક્ટોબર, 1844, ક્રૂસ સાથે સુસંગત છે, કારણ કે અન્ય પુરાવાઓ ઉપરાંત સિસ્ટર વ્હાઇટ ક્રૂસ પછી શિષ્યોને થયેલી નિરાશાને 22 ઓક્ટોબર, 1844 પછી આવેલી નિરાશા સાથે સુસંગત ઠરાવે છે. ક્રૂસ અને 22 ઓક્ટોબર, 1844—બંને જલ્દી આવનાર રવિવાર કાયદાનું પૂર્વચિહ્નરૂપ છે. પેન્ટેકોસ્ટ પણ જલ્દી આવનાર રવિવાર કાયદાનું પ્રતીકરૂપ છે, પરંતુ પેન્ટેકોસ્ટ ક્રૂસ પછી બાવન દિવસોએ આવ્યું હતું. ક્રૂસ, જે પાસ્ખા દ્વારા પ્રતીકરૂપ દર્શાવાયું હતું, તે ઉત્સવોની એવી શ્રેણીનો આરંભ કરે છે, જે મૃત્યુદૂતએ ઇજિપ્તને પસાર કરી ગયેલી રાત્રિથી લઈને કાયદો આપવામાં આવ્યો ત્યાં સુધી પ્રાચીન ઇઝરાયેલના પ્રાચીન માર્ગોની સ્મૃતિ ઉજવે છે. યદ્યપિ આ ઉત્સવોની પોતાની આગવી વિશિષ્ટતાઓ છે, તેમ છતાં તેઓ એકબીજા સાથે અવિભાજ્ય રીતે જોડાયેલા છે. તેથી પાસ્ખાથી પેન્ટેકોસ્ટ સુધીના પૂર્ણ બાવન દિવસોને એક જ એકમાત્ર માર્ગચિહ્ન તરીકે લાગુ કરવું યોગ્ય છે.

આ કારણસર, ક્રોસ, સ્ટીફનનું મૃત્યુ, અને પેન્ટિકોસ્ટ—આ બધું મળીને જલદી આવનારા રવિવારના કાયદાનું પૂર્વચિહ્ન આપે છે, જ્યારે આધુનિક બાબેલોન પર પ્રગતિશીલ કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયા શરૂ થાય છે, અને પ્રકાશનના અઢારમા અધ્યાયનો બીજો સ્વર ઈશ્વરના બીજા ઝુંડને બાબેલોનમાંથી બહાર આવવા બોલાવવાનું શરૂ કરે છે. એ જ માર્ગચિહ્ને યરુશાલેમ પર કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયા આવી પહોંચી હતી, જોકે ઈશ્વરે પોતાની કરુણામાં ક્રોસ પછી મંદિર અને શહેરના વાસ્તવિક વિનાશને લગભગ ચાલીસ વર્ષ મુલતવી રાખીને ઈ.સ. 70 સુધી વિલંબિત કર્યો હતો. પ્રાચીન યરુશાલેમનો વિનાશ તે પ્રગતિશીલ કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયાની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં ત્યારે શરૂ થાય છે જ્યારે “રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવે છે.”

સત્ય બે સાક્ષીઓની સાક્ષી ઉપર સ્થાપિત થાય છે, અને ખ્રિસ્તે જે કરારની પુષ્ટિ કરી તે સાડા ત્રણ વર્ષોની બે રેખાઓમાં અમે એક મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનના બે સાક્ષીઓને શોધીએ છીએ, જે તે ઇતિહાસ સાથે સંકળાયેલા છે જે ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાને ઓળખાવે છે. પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં તે રવિવારનો કાયદો “મહાન ભૂકંપની ઘડી” તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે. તે “ઘડી” સીધી રીતે તે બે સાક્ષીઓ સાથે જોડાયેલી છે જેમણે સાડા ત્રણ વર્ષની સાક્ષી આપી. તેમની સાક્ષી તેમના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાન સાથે સમાપ્ત થાય છે.

તેમની સાડા ત્રણ વર્ષની સાક્ષી, અને તે પછી તેમનું મરણ તથા પુનરુત્થાન, ઈસુ અને સ્તેફન બન્નેના મરણ અને પુનરુત્થાન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યું છે; કેમ કે “line upon line,” સ્તેફનને ખ્રિસ્ત સાથે પુનરુત્થિત થયેલા રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. પ્રથમફળોના પર્વમાં બે મુખ્ય અર્પણો રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા.

એક નિર્દોષ મેહંદાનું બલિદાન હતું, અને બીજું જવનું અર્પણ હતું. જવ આવનાર પાકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને મેહંદું ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. ખ્રિસ્ત ત્રીજા દિવસે પુનરુત્થિત થયા, અને સ્તેફન તેમના પાછળ આવનારાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને જવ તે આવનારા પાકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. પ્રકાશન અગિયારમાંના બે સાક્ષીઓએ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી સાક્ષી આપી, જેના પછી તેઓને મારવામાં આવ્યા અને ત્યારબાદ સાડા ત્રણ દિવસ પછી તેઓ પુનરુત્થિત થયા. એ બે સાક્ષીઓનો પૂર્વછાયો ખ્રિસ્ત દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, જે પ્રથમ ફળ હતાં; કારણ કે તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પણ પ્રથમ ફળ છે.

પ્રથમ ફળોના પર્વ પરનું જૌનું અર્પણ જે પાક પછી આવવાનો હતો તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને ઈ.સ. 34માં સ્તેફન, ઈ.સ. 31માં ખ્રિસ્તના મરણને અનુસર્યો, જોકે “line upon line,” તેઓ એ જ waymark પર મૃત્યુ પામ્યા. પ્રથમ ફળોના અર્પણોના સંબંધમાં, ખ્રિસ્ત વધ કરવામાં આવેલું મેષશાવક હતા અને સ્તેફન જૌ હતો. પૌલ અનુસાર “Christ” એ “the first fruits of them that slept” છે, અને પછી “afterward they that are Christ’s at his coming.” એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર પ્રથમ ફળો છે, અને તેઓ એ છે “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારના “મહાન ભૂકંપ”ની “ઘડી”માં, તે બે સાક્ષીઓ, જેઓ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી ભવિષ્યવાણી કરતાં રહ્યાં, અને પછી વધ કરવામાં આવ્યા તથા સાડા ત્રણ દિવસ સુધી રસ્તાઓમાં પડ્યા રહ્યાં, તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે. તેઓ એ જ છે જેઓનું પ્રતિનિધિત્વ સ્તીફન દ્વારા થાય છે, જે ભવિષ્યવાણીરૂપે ઈસુ સાથે, પણ ઈસુ પછી પણ, પુનરુત્થિત થયો હતો. તેથી, અગાધ ખાડામાંથી ઉપર ચઢેલા પશુ દ્વારા તેમની હત્યા થયા પછી “સાડા ત્રણ દિવસ”એ તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે. જે જ “ઘડી”માં તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે, તે જ ઘડીમાં તેઓ ધ્વજરૂપે સ્વર્ગે આરોહણ કરે છે. તેમના પુનરુત્થાન અને આરોહણની પ્રક્રિયા દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનમાં સાવધાનીપૂર્વક દર્શાવવામાં આવી છે, અને તેમાં આ પણ સમાવેશ થાય છે કે સ્તીફનના યથાર્થ મરણ દ્વારા તેઓનું પૂર્વરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું; આ રીતે તે એક આધ્યાત્મિક મરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્રીજા દૂતની લાઓદિકેયાની ચળવળમાંથી ત્રીજા દૂતની ફિલાદેલ્ફિયાની ચળવળમાં રૂપાંતરિત થતાં સમયે આ બે સાક્ષીઓ પર સિદ્ધ થાય છે.

આ અભ્યાસને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.