દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સાતમું

1844માં, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના પ્રોટેસ્ટન્ટોએ મિલરાઇટ ચળવળમાંથી પોતાને પાછા ખેંચી લીધા અને બેબીલોનની પુત્રી તરીકે પોતાની ભવિષ્યવાણીય સ્થિતિ ધારણ કરી, જેમનું પ્રતીક યરોબઆમે ત્યારે આપ્યું હતું જ્યારે તેની દસ ઉત્તર જાતિઓ યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્યથી અલગ પડી, અને તેણે ઉપાસનાની એક નકલી પ્રણાલી સ્થાપિત કરી. યરોબઆમના બે સોનાના વાછરડા—એક બેથેલ શહેરમાં (અર્થાત્ “ઈશ્વરનું ઘર”/ચર્ચ), અને બીજો દાનમાં (અર્થાત્ ન્યાય/રાજ્ય)—યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનું પ્રતીક દર્શાવતી ચર્ચ અને રાજ્યની ખોટી પ્રણાલીનું પ્રતીક હતા. યરોબઆમની ચર્ચ અને રાજ્યની નકલી પ્રણાલીના તમામ તત્ત્વો આરોનના બળવામાં રજૂ થયેલી એ જ રચનાના આધારે ઘડાયેલા હતા. તેથી, યરોબઆમની નકલી ઉપાસના-પ્રણાલી આરોનની નકલી ઉપાસના-પ્રણાલીનું પ્રતિરૂપ હતી.

યરોબઆમની બનાવટી વ્યવસ્થાએ તે ઉપાસના-વ્યવસ્થાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જેને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદે ત્યારે સમર્થન આપ્યું, જ્યારે તેણે પ્રથમ દૂતના આંદોલનથી પોતાને અલગ કર્યો અને પાપાસત્તાના રોમન પશુની પુત્રી, અથવા તેની પ્રતિમા, બની ગયો. યરોબઆમની બનાવટી વ્યવસ્થાની સ્થાપનાના એ જ પ્રસંગે, યહૂદામાંથી આવેલ એક પ્રભુવક્તાએ તેની વેદી અને તેની ખોટી ઉપાસના-વ્યવસ્થાનો સામનો કર્યો. 1844માં, જ્યારે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદે રોમની પુત્રી તરીકે દર્શાવાતી એક ઉપાસના-વ્યવસ્થા સ્થાપિત કરવાની પોતાની ભૂમિકાની શરૂઆત કરી, ત્યારે મિલરાઈટોએ વિશ્વાસ દ્વારા સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ કર્યો અને શનિવારને ઓળખ્યો; અને આ રીતે તેમણે રોમની પુત્રીઓને એક પ્રભુવાણીય ઠપકો પ્રસ્તુત કર્યો, જેમણે રોમના અધિકારના ચિહ્ન—રવિવારની ઉપાસના—નું પાલન ચાલુ રાખવાનું પસંદ કર્યું.

યહૂદાહના તે પ્રભુવક્તાએ, જેણે યરોબઆમનો સામનો કર્યો, ત્યાં અને તે જ સમયે એક ભવિષ્યવાણી રજૂ કરી.

આ ભવિષ્યવાણીમાં “વેદી” શબ્દના દ્વિગુણ ઉલ્લેખનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો. ભવિષ્યવાણીમાં કોઈ શબ્દ અથવા વાક્યખંડનું દ્વિગુણન બીજા દૂતના સંદેશનું પ્રતીક દર્શાવે છે; આ રીતે તે 1844 વર્ષને ઓળખાવે છે, જ્યારે બીજો દૂત આવ્યો અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ પડી ગયો, બાબેલની પુત્રી બની ગયો. તે જ સમયે ભવિષ્યવક્તાએ એક ચિહ્ન આપ્યું, જેમ 1844માં મિલરાઈટોએ શનિવારના દિવસે સંબંધિત ચિહ્નને ઓળખ્યું હતું. અનુવર્તી કલમોમાં જેમ યરોબઆમે ભવિષ્યવક્તાને ધમકી આપી, તેમ તેનો હાથ અશક્ત બની ગયો; આ રીતે તે બાબેલની તે મુદ્રાનો સંદર્ભ આપે છે, જે કપાળ અથવા હાથ ઉપર બળજબરીથી લાદવામાં આવે છે, અને જે સ્વીકારવામાં આવે ત્યારે આધ્યાત્મિક રીતે મનુષ્યને સદાકાળ માટે અશક્ત બનાવી દે છે.

આ અભ્યાસના હેતુઓ માટે, અમે તે આગાહી પર વિચાર કરી રહ્યા છીએ જે પ્રવક્તાએ પ્રસ્તુત કરી હતી, જેમાં ઓળખાવવામાં આવ્યું હતું કે “દાવિદના ઘરાને માટે એક બાળક જન્મશે, તેનું નામ યોશિયાહ હશે; અને તે તારા ઉપર ધૂપ સળગાવતા ઉચ્ચસ્થાનોના યાજકોને તારા ઉપર અર્પણ કરશે, અને મનુષ્યોના હાડકાં તારા ઉપર બાળવામાં આવશે.” યોશિયાહનો અર્થ “ઈશ્વરનો પાયો” થાય છે, અને તે એડ્વેન્ટિઝમના પાયાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે યરોબઆમે પોતાની ખોટી ઉપાસના-વ્યવસ્થાનું ઉદ્ઘાટન કર્યું હતું એવી જ ઇતિહાસિક પરિસ્થિતિમાં બાંધવામાં આવ્યા હતા. યરોબઆમ દ્વારા સ્થાપિત ખોટી ઉપાસના-વ્યવસ્થા પર, યોશિયાહ તે યાજકોને દંડ આપશે જેમણે નકલી ઉપાસનામાં આગેવાની લીધી હતી.

પ્રભુની આજ્ઞા હતી કે યરોબામના રાજ્યારોહણ પ્રસંગે તે જે માર્ગે આવ્યો હતો તે જ માર્ગે પાછો ન ફરે, અને બેથેલમાં ન ખાય કે ન પીવે; પરંતુ પ્રભુવક્તાએ આ આજ્ઞાનો અવમાન કર્યો. જ્યારે તેણે બેથેલના જૂઠા પ્રભુવક્તાનું ભોજન ખાધું, ત્યારે તેને તેઓ માટે લાવવામાં આવનાર મૃત્યુના પ્રતીકરૂપે રજૂ કરવામાં આવ્યો કે જેઓ 1844 પછી પાછા ફરીને ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના ઉપદેશો અને જૂઠી પ્રભુવાણીય પદ્ધતિઓને ખાવાનું પસંદ કરશે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ 1863ના બળવાએ કર્યું હતું. 1863માં બળવો કરનારાઓનું મૃત્યુશયન બેથેલના જૂઠા પ્રભુવક્તાના મૃત્યુશયન સમાન જ હશે. ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ માટેનું મૃત્યુશયન 11 ઑગસ્ટ, 1840થી 1844 સુધીનો ઇતિહાસ હતો, જ્યારે તેઓ—ઈશ્વરના પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકો—પાર કરી દેવામાં આવ્યા અને રોમની પુત્રીઓ બની ગયા. લાઉદિકેયીયન એડ્વેન્ટવાદનું મૃત્યુશયન પણ તે તારીખ વચ્ચે હશે, જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શક્તિશાળી દેવદૂત ઉતર્યો, જેમ તેણે 1840માં કર્યું હતું, અને મહાન ભૂકંપની ઘડી, જે જલ્દી આવનારા રવિવાર કાનૂનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનની શરૂઆત થઈ, અને દૂતે યેરૂશાલેમમાં ફરીને દેશમાં (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં), તથા ચર્ચમાં (લાઓદીકિયન એડ્વેન્ટિઝમમાં), કરવામાં આવતી ઘૃણાસ્પદ ક્રિયાઓને કારણે નિશ્વાસ મૂકે છે અને રોદન કરે છે એવા લોકોના કપાળ પર ચિહ્ન મૂકવાનું શરૂ કર્યું. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે, હિઝકિયેલની ચાર ઘૃણાસ્પદ ક્રિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત પિતૃઓના પાપો, ત્યારથી શરૂ થયેલી મુદ્રાંકન પ્રક્રિયામાં વર્તમાન પરીક્ષણાત્મક સત્યો બન્યા.

1863ની પરીક્ષામાં મિલરાઇટ ચળવળની પાયાની બાબતોનો સમાવેશ થતો હતો, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ લેવીયવ્યવસ્થા અધ્યાય ૨૬ના “સાત સમય” દ્વારા થતું હતું, અને જેને 1863માં નકારી કાઢવામાં આવ્યા હતા. આ પરીક્ષામાં યિરમિયાહના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફરવાની તૈયારી કે અણતૈયારીનો પ્રશ્ન સામેલ હતો, જેથી ઉત્તરવર્ષાની વિશ્રાંતિ પ્રાપ્ત કરી શકાય. 1888ની પરીક્ષા લાઓદિકીયા કલીસિયાને અપાયેલો તે સંદેશ હતો, જે વડીલો જોન્સ અને વેગનર દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો, અને તે વિશ્વાસ દ્વારા ધર્મી ઠરાવવાના સંદેશ પણ હતો.

૧૮૫૬માં, લાઉદિકિયાને આપેલો સંદેશ પ્રથમ વખત મિલરાઇટ્સની ચળવળમાં આવ્યો, અને તે “સાત સમય”ના વધેલા પ્રકાશ સાથે આવ્યો; પરંતુ લાઉદિકિયાને આપેલા સંદેશમાં રહેલી ઉપચારાત્મક બાબતો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો અનુભવ પણ, અને ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસનો સંદેશ પણ, ૧૮૬૩માં નકારી કાઢવામાં આવ્યા. તે અનુભવ “તે દેખાવ”ની દર્શન (mareh) દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો હતો, અને (chazon) “ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસ”ની દર્શન પણ નકારી કાઢવામાં આવી હતી. આ બંને દર્શનોનું પરિપૂર્ણ થવું ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ થયું હતું, અને ઓગણીસ વર્ષ પછી બંનેને નકારી કાઢવામાં આવ્યા, કારણ કે યેશુ હંમેશાં અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના દિવસે, ૧૮૬૩ અને ૧૮૮૮ના બળવોની પરીક્ષા ફરીથી પરીક્ષણરૂપ સત્ય બની, કારણ કે તે બંને યિરમિયા ના જૂના માર્ગો સાથે સંકળાયેલા હતા. તે તારીખે ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ આવી પહોંચ્યો, અને ૧૯૧૯ની પરીક્ષા પણ આવી પહોંચી, કારણ કે ૧૯૧૯માં ભવિષ્યવાણીય સંબંધિતતા વિહોણા એવા ખ્રિસ્તના ખોટા સુસમાચારોને કપટપૂર્ણ “શાંતિ અને સલામતી”ના સંદેશ તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અઢારનો શક્તિશાળી દૂત ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના દિવસે ઉતર્યો, ત્યારે એકથી ત્રણ પદો પૂર્ણ થયા, અને એકથી ત્રણ પદો “પ્રથમ અવાજ”ના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પ્રકટીકરણ અધ્યાય અઢારના દૂતના આગમન સાથે, ઉત્તરવર્ષાની છાંટણી શરૂ થઈ, અને હબક્કૂક અધ્યાય બેમાં પ્રતિનિધિત થયેલો “ભવિષ્યવાણી સંબંધિત વિવાદ” શરૂ થયો. આ વિવાદ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીને સમજવા માટેની બે પદ્ધતિઓ વિષે હતો, તેમજ એક ખોટા અને એક સત્ય ઉત્તરવર્ષા-સંદેશ વિષે હતો. આ વિવાદ ત્યારે સમાપ્ત થાય છે જ્યારે પ્રકટીકરણ અઢારનો “બીજો સ્વર” આવે છે અને આધુનિક બાબેલોન ઉપર ઈશ્વરના કાર્યકારી ન્યાયના આરંભની ઓળખ કરાવે છે, અને ઈશ્વરના અન્ય ઝુંડને બાબેલોનમાંથી બહાર આવવા માટે બોલાવે છે. બીજા સ્વરના આગમનથી એકસો ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનની ઇતિહાસની સમાપ્તિ ચિહ્નિત થાય છે, જે ચોથી ઘૃણાસ્પદ ક્રિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે; અને તે, પોતાની વારમાં, લાઉદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમની ચોથી અને અંતિમ પેઢીનું, ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે, સૂર્યને પ્રણામ કરતી તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પતિત પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની મૃત્યુશૈયાએ—દૂતના અવતરણ અને 1844ના બંધ દ્વાર વચ્ચે—લાઓદીકેયન એડ્વેન્ટિઝમની મૃત્યુશૈયાનું પ્રતિક દર્શાવ્યું, જે દૂતના અવતરણ અને જલ્દી આવનારા રવિવારના કાનૂનના બંધ દ્વાર વચ્ચે છે. યહૂદાહનો પ્રભુવક્તા બેથેલના ખોટા પ્રભુવક્તાની જ સમાધિમાં દફનાવવામાં આવ્યો હતો, અને જ્યારે રાજા યોશિયાએ પોતાની સુધારણા શરૂ કરી, ત્યારે તે એ જ સમાધિ સમક્ષ ઊભો હતો. રાજા યોશિયાની સુધારણા, જેના નામનો અર્થ “દેવના પાયા” એવો થાય છે, ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે દેવએ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પોતાના અંતિમ દિવસોના લોકોને ફરી પાયા તરફ દોરી જવાનું શરૂ કર્યું. તેની સુધારણા ત્યારે આરંભી હતી જ્યારે મંદિરની પુનઃસ્થાપનાનું કાર્ય હાથ ધરવામાં આવ્યું હતું.

યોશિયા નામ ધરાવતા એક બાળકનો જન્મ થશે એવી આગાહી 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 ની ઓળખ આપે છે, જ્યારે પરાક્રમી દૂત અવતર્યો અને પોતાના અંતિમ-દિવસના લોકોને જૂના માર્ગો તરફ પાછા દોરી ગયો. તે અવતરણનો પૂર્વછાયો 11 ઑગસ્ટ, 1840 ના રોજ એ જ દૂતના અવતરણ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. બંને અવતરણોએ ઇસ્લામ વિષયક એક ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતાને ચિહ્નિત કરી. પ્રકાશન અધ્યાય 9, પદ 15 માં મળતી ઇસ્લામની સમય-ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતાની પૂર્વ-ઓળખ અને તેની પૂર્વપ્રકાશિત આગાહી સાથે જે ઐતિહાસિક વ્યક્તિત્વનું નામ જોડાયેલું હતું, તે યોશિયા હતો.

પ્રકટીકરણના દસમા અથવા અઢારમા અધ્યાયના દેવદૂતના બંને અવતરણોમાં “યોશિયા” નામ ચિહ્નિત થયેલું છે. યોશિયા લિચે ઇસ્લામનો તે સંદેશ રજૂ કર્યો હતો જે 11 ઓગસ્ટ, 1840ના રોજ પૂર્ણ થયો, અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ યેરોબોઆમના ઇતિહાસમાં આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તાએ પ્રગટ કરેલી યોશિયા નામના બાળકના જન્મની ભવિષ્યવાણી લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમમાં પૂર્ણ થઈ, કારણ કે દેવદૂતે પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને ફરીથી તે પાયાગત ઇતિહાસ તરફ દોરી ગયા, જ્યાં આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તા અને યેરોબોઆમનો સામનો પોતાની પૂર્ણતાએ પહોંચ્યો હતો. બાઇબલના સાક્ષ્યે આવનારા યોશિયા અંગેની એક આગાહી દર્શાવી હતી, અને જ્યારે આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તા દ્વારા પ્રતિરૂપિત ઇતિહાસ 1844માં પુનરાવર્તિત થયો, ત્યારે તેના નામ અંગેની આગાહી ફરી એકવાર ભવિષ્યવાણીય વર્ણનમાં સ્થાન પામી.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ, યહૂદાના ગોત્રના સિંહે પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને યિરમિયાના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા દોર્યા, જે તે છિયાલીસ વર્ષોનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, જેમાં કરારના દૂતે અચાનક આવી પહોંચવા માટે ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ એક મંદિર ઊભું કર્યું હતું. યોશિયાએ મંદિરની મરામતના કાર્યની શરૂઆત કરતાં મોશાનો શાપ શોધી કાઢ્યો હતો. એક લાખ ચુમાલીસ હજારના કાર્યને યશાયાહ પુનઃસ્થાપનના કાર્ય તરીકે દર્શાવે છે.

મંદિરની મરામત અને પુનઃસ્થાપન કરવામાં યોશિયાએ જે કાર્ય કર્યું, તે જ કાર્ય ઈશાયા ઓળખાવે છે કે દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકો દ્વારા સિદ્ધ થાય છે; કારણ કે સર્વ ભવિષ્યવક્તાઓએ તેઓ જીવ્યા તે દિવસો કરતાં અંતિમ દિવસો વિષે વધુ કહ્યું છે. તે કાર્ય એઝરાના સમયમાં બાબેલમાંથી બહાર આવેલા લોકોએ પણ પ્રતિકરૂપે દર્શાવ્યું હતું.

એઝરા દ્વારા આગળ વધારવામાં આવેલ કાર્ય ત્યારે પૂર્ણ થયું જ્યારે તેઓ બેબિલોનમાંથી બહાર આવ્યા હતા, અને તે યોશિયા દ્વારા કરવામાં આવી રહેલા મંદિરના પુનઃસ્થાપનના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે કાર્યને યશાયાએ દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકોનું કાર્ય તરીકે ઓળખાવ્યું છે, અને તેનો આરંભ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ થયો હતો. પ્રકાશિત વાક્યમાં યોહાન પણ તે કાર્યની ઓળખ આપે છે.

આ અવતરણમાં યોહાન તે મીલેરાઇટ્સનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમણે 11 ઑગસ્ટ, 1840ના દિવસે દેવદૂત પોતાના હાથે ધરાવેલો સંદેશ ઉતર્યો ત્યારે તેને ગ્રહણ કર્યો હતો, પરંતુ જેમણે 22 ઑક્ટોબર, 1844ની કડવી નિરાશાનો પણ અનુભવ કર્યો હતો. 1844ની આ કડવી નિરાશાની ઘડીએ ઉભેલા યોહાનને કહેવામાં આવ્યું હતું કે તે, ઈશ્વરના અંતિમ-દિવસોના લોકોના પ્રતીક તરીકે, 1840થી 1844 દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા અનુભવને ફરીથી અનુસરે; આ રીતે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 તરફ અને ટૂંક સમયમાં આવનારી રવિવારની વ્યવસ્થા તરફ સંકેત કરવામાં આવ્યો. તેને કહેવામાં આવ્યું, “તુંએ ફરીથી ઘણા લોકો, અને જાતિઓ, અને ભાષાઓ, અને રાજાઓ સમક્ષ પ્રબોધ કરવો જ જોઈએ,” જેનું પ્રતિનિધિત્વ એ છે કે જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અઢારામાં દેવદૂત ઉતરે છે ત્યારે આખું વિશ્વ પ્રકાશિત થાય છે, ત્યારે પ્રકાશન અધ્યાય દસનો ઇતિહાસ ફરીથી પુનરાવર્તિત થાય છે—“line upon line.”

જ્યારે દેવના અંતિમદિનના લોકો ફરી ભવિષ્યવાણી કરતાં તે સમયે પુનરાવર્તિત થનારા ઇતિહાસની ઓળખ સાથે સંબંધિત રીતે, યોહાનને દેવના મંદિરે “ઊભો થઈને માપ” કરવા કહેવામાં આવ્યું હતું. તેનું “માપવું” વિશેષરૂપે ઓળખાવવામાં આવ્યું હતું, કારણ કે તેને 1844ના વર્ષમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો, જ્યાં 22 ઑક્ટોબરની નિરાશાથી તેનું પેટ કડવું બનાવવામાં આવ્યું હતું. તેને મંદિરને માપવા કહેવામાં આવ્યું, પરંતુ પ્રાંગણને છોડીને, કેમ કે તેને જાણ કરવામાં આવી હતી કે તે અન્યજાતિઓના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, જ્યારે તેઓ એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ સુધી પ્રાંગણને પગતળે દબાવી રાખશે. એ એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ 1798માં સમાપ્ત થયા. યોહાને પોતાનું માપવું 1798માં શરૂ કરવાનું હતું, અને અગાઉના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષને છોડીને, જેમાં આધ્યાત્મિક મંદિર અને આધ્યાત્મિક યરુશાલેમ પગતળે દબાવવામાં આવ્યા હતા. તે 1844ની નિરાશાના બિંદુએ ઊભો હતો, તેથી 1798થી 1844 સુધી છિયાલીસ વર્ષ થાય છે. એ છિયાલીસ વર્ષ મંદિરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

જ્યારે યોહાને, જેમ દેવના અંતિમ-દિનના લોકો 1840 થી 1844 સુધી કરતાં આવ્યા હતા તેમ, ફરી ભવિષ્યવાણી કરવી હતી, ત્યારે તેઓ એ સમયે આરંભ કરશે જ્યારે ઇસ્લામ વિષયક એક ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતાએ દેવદૂતને ઉતરતા દર્શાવ્યો હતો. તેમની ફરી ભવિષ્યવાણી કરવાની સેવાને મંદિરને માપવાની એક સેવા આવશ્યક બનાવતી હતી, અને તે સેવા “જૂના માર્ગો”ની તપાસનું પ્રતીક થવાની હતી; તે એવો ઇતિહાસ હતો જે “મંદિર” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે 1798માં, અંતકાળના આરંભ સમયે, શરૂ થયો હતો અને 1844ની મહા-નિરાશા સાથે સમાપ્ત થયો હતો. જ્યારે તેમણે યર્મિયાના જૂના માર્ગોની તપાસનું પોતાનું કાર્ય આરંભ્યું—જે યોહાનનું “છેતાલીસ વર્ષનું મંદિર” છે—ત્યારે મૂસાનો શાપ મંદિરભરમાં છૂટાછવાયા પડેલા કચરામાં મળ્યો, અને આવનારા યોશિયાની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થઈ. યોશિયાનું કાર્ય યશાયા દ્વારા પણ ફરી ઓળખાવવામાં આવ્યું છે:

દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકોએ “વસવા યોગ્ય માર્ગોને” પુનઃસ્થાપિત કરવા હતા, જે યિરમિયાહના “પ્રાચીન માર્ગો” છે. તેઓએ પ્રાચીન ઉજ્જડ સ્થાનોએ ફરીથી બાંધકામ કરવાનું હતું, જેમ યોશિયાહ અને એઝરાના ઇતિહાસોમાં કામ કરનારા શ્રમિકો સિદ્ધ કરી રહ્યા હતા. તેઓએ “પંક્તિ પર પંક્તિ”ની પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરવો હતો, કારણ કે તેઓ માત્ર એડ્વેન્ટિઝમના પાયાગત ઇતિહાસને જ “ઉભો” કરવા જતા નહોતા, જે છેતાલીસ વર્ષના મંદિરે પ્રતિનિધિત્વિત થાય છે, પરંતુ એવું કરતાં તેઓએ “ઘણી પેઢીઓના પાયો” પણ “ઉભા” કરવા હતા. તેઓએ ઓળખવાનું હતું કે દરેક સુધારણા આંદોલન એક પાયાગત કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને “પંક્તિ પર પંક્તિ” અંતિમ દિવસોના 1798 થી 1844 સુધીના પાયાઓને ઓળખાવે છે. તેઓએ “ભંગાણ”ની મરામત કરવી હતી, અને ભંગાણ કોઈ પાત્ર કે દિવાલમાં થયેલા પ્રારંભિક તૂટણને દર્શાવે છે, જે આગળ વધતી વિપત્તિ માટે માર્ગ ખોલે છે. જે “ભંગાણ”ની મરામત થવાની હતી, તે 1863નું બળવો હતું.

જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ જોશિયા આવ્યો, ત્યારે દેવના અંતિમ દિવસોના લોકો યિરમિયાના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પરત ફર્યા અને મિલરાઈટ ઇતિહાસને માપવા લાગ્યા. તેમણે “ભંગ” શોધી કાઢ્યો. તેમણે “જૂના ઉજાડ સ્થાનો” બાંધતા બાંધતા મિલરના સ્વપ્નના રત્નોના સત્યને ઓળખ્યું. જોશિયાએ જેમ કર્યું હતું તેમ તેમણે પણ “સાત વખત” શોધી કાઢ્યાં, અને લેવિયવ્યવસ્થા છવ્વીસના સત્યને પુનઃસ્થાપિત કર્યું, અને આ રીતે તેમણે “પૂર્વની ઉજાડીઓ” ઊભી કરી. જ્યારે તેમણે લેવિયવ્યવસ્થા છવ્વીસની “પ્રથમ” અને “અંતિમ” ઉજાડીઓને પુનઃસ્થાપિત કરી, ત્યારે તેમણે ઓળખ્યું કે એક 1798માં પૂર્ણ થઈ હતી અને બીજી 1844માં. તેથી, પૂર્વની ઉજાડીઓને ઊભી કરવાની તેમની કામગીરી જ એ “લાઠી” હતી જે યોહાનને આપવામાં આવી હતી, જેથી તે મંદિરને માપી શકે.

યહૂદાના કુળના સિંહે પોતાના લોકોને પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા દોર્યા, જેથી તેઓ ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ શોધી શકે; અને ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ ત્રીજા દુઃખના ઇસ્લામનો સંદેશ છે. જ્યારે તેમણે અંતે હબક્કૂકની બે પવિત્ર પાટિયાઓ શોધી કાઢી, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ 1843 અને 1850 ના પાયોનિયર ચાર્ટ્સ દ્વારા થાય છે, ત્યારે તેમણે જોયું કે પાયામાં પ્રકાશનના આઠમા અધ્યાયના “ત્રણ દુઃખો” સામેલ હતા, અને બીજું દુઃખ તે પાયાગત ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયું હતું, જ્યાં મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કરવામાં આવ્યું હતું. ત્યારબાદ તેમણે ઓળખ્યું કે ભવિષ્યવાણીઓના ત્રિવિધ લાગુ પડવાના નિયમની સમજ પહેલેથી જ યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી, જેથી જ્યારે તેઓ યિરમિયાહના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફર્યા, ત્યારે તેઓ “વિશ્વામ અને તાજગી”ને ઓળખી શકે, જે ત્રીજા દુઃખનો ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ છે, અને જે પ્રથમ તથા બીજા દુઃખના બે સાક્ષીઓ સાથે ઓળખાયેલો અને સ્થાપિત થયેલો છે.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.