જ્યારે પ્રભુએ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને યિરમિયાહના “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા દોર્યા, ત્યારે તેમણે ભવિષ્યવાણીના ત્રિવિધ પ્રયોગના નિયમને પહેલેથી જ ઓળખી કાઢ્યો હતો.
યહોવા આમ કહે છે, માર્ગોમાં ઊભા રહો, અને જુઓ, અને જૂના માર્ગો વિષે પૂછો કે સારો માર્ગ કયો છે; અને તેમાં ચાલો, તો તમે તમારી આત્માઓ માટે વિશ્રાંતિ પામશો. પરંતુ તેઓએ કહ્યું, અમે તેમાં નહીં ચાલીએ. અને મેં તમારા ઉપર પહેરેદારો પણ મૂક્યા, એમ કહીને, તુરહીના શબ્દને સાંભળો. પરંતુ તેઓએ કહ્યું, અમે નહીં સાંભળીએ. યિરમિયા 6:16, 17.
જ્યારે પ્રભુએ પોતાની પ્રજાને જૂના માર્ગોમાં પાછી ફેરવી, ત્યારે તેઓને વિશ્રામ (પાછલો વરસાદ) મળ્યો; અને ત્યારબાદ ચોકીદારોને તુરીનો સંદેશ આપવામાં આવ્યો. બધા પ્રબોધકો અંતિમ દિવસોના અંતને અત્યંત સ્પષ્ટતાથી ઓળખાવે છે; તેથી અંતિમ દિવસોની તુરીનો સંદેશ અંતિમ તુરી જ થવાનો, જે સાતમી તુરી છે, અને જે ત્રીજું શોક છે.
જ્યારે તેમના અંતિમ-દિવસોના લોકોએ પ્રાચીન માર્ગોમાં ચાલવાનું શરૂ કર્યું, ત્યારે આ ઓળખવામાં આવ્યું કે પ્રથમ વિપત્તિના લક્ષણોએ એક ચોક્કસ પ્રતીકાત્મક ઐતિહાસિક આગેવાન (મોહમ્મદ) ની ઓળખ આપી હતી, અને બીજી વિપત્તિએ પણ એ જ કાર્ય કર્યું હતું (ઓસ્માન). એવું જણાયું કે પ્રથમ ચાર તુરીઓમાંની દરેકને ઓળખાવવા માટે પણ ચોક્કસ પ્રતીકાત્મક આગેવાનો હતા, અને ત્યાર પછી આ ઓળખવામાં આવ્યું કે ઓસામા બિન લાદેન ત્રીજી વિપત્તિનો પ્રતીકાત્મક આગેવાન હતો.
મોહમ્મદ અરબસ્તાન સાથે સંકળાયેલા હતા, અને ઓસ્માન તુર્કીના ઓટોમન સામ્રાજ્યનું પ્રતીક હતો, અને ઓસામા બિન લાદેન વિશ્વવ્યાપી ઇસ્લામિક આતંકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, જોકે તે, મોહમ્મદની જેમ, અરબસ્તાની હતો.
એ પણ ઓળખવામાં આવ્યું હતું કે પ્રથમ હાયએ રોમની સેનાઓને ઘાયલ કરી હતી અને બીજી હાયએ રોમની સેનાઓને મારી નાખી હતી. ત્યારબાદ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ને એ બિંદુ તરીકે ઓળખવામાં આવ્યું કે જ્યારે ત્રીજી હાયના ઇસ્લામે રોમની સેનાને (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સને) ઘાયલ કરી, પરંતુ રવિવારના કાનૂન સમયે તે રોમની સેનાને મારી નાખશે, કારણ કે બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ તેનો અંતિમ નિષ્કર્ષ પામે છે અને દ્રાક્ષસ, પશુ અને ખોટા પ્રબોધકના ત્રિવિધ સંઘને પોતાની રાષ્ટ્રીય સાર્વભૌમ સત્તા સમર્પણ કરે છે.
એ માન્ય થયું હતું કે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા બે શક્તિના શિંગડાં ધરાવતું પૃથ્વીનું પશુ હતું. પૃથ્વીના પશુનું એક મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ એ છે કે તે મેણાંમાંથી અજગરમાં બદલાઈ જાય છે. ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં શિંગડાં શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પૃથ્વીના પશુની શક્તિ ગણતંત્રવાદ અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ હતી, જે પૃથ્વીના પશુના બે શિંગડાં તરીકે દર્શાવવામાં આવી હતી. પરંતુ હવે અંતિમ દિવસોમાં, પૃથ્વીના પશુની આ બે શક્તિઓ સૈનિક અને આર્થિક શક્તિમાં બદલાઈ ગઈ છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ત્રીજા શોકનું ઇસ્લામે પૃથ્વી પર પ્રહાર કર્યો, જે પૃથ્વીના પશુનું પ્રતીક છે; પેન્ટાગન પર, જે તેની સૈનિક પરાક્રમનું પ્રતીક છે; અને ન્યૂ યોર્ક શહેરની ટ્વિન ટાવર્સ પર, જે તેની આર્થિક શક્તિનું પ્રતીક છે.
જ્યારે એ પણ ઓળખાયું કે પ્રથમ દુઃખના આરંભનો ઇતિહાસ અને બીજા દુઃખના અંતનો ઇતિહાસ—બંને—એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનાં મુદ્રણનું દૃષ્ટાંત રજૂ કરતા હતા, ત્યારે એવું ઓળખાયું કે ત્રીજા દુઃખના આગમન સમયે, જ્યારે ન્યૂ યોર્કની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી, ત્યારે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનાં મુદ્રણની પ્રક્રિયા શરૂ થઈ ગઈ હતી.
“હવે શું એ જ વચન આવે છે કે મેં ઘોષણા કરી છે કે ન્યૂ યોર્ક જ્વારભાટાની વિશાળ લહેરથી સાફ કરી નાખવામાં આવશે? આવું મેં ક્યારેય કહ્યું નથી. મેં તો એટલું કહ્યું છે કે, જ્યારે મેં ત્યાં માળા પર માળા ઊભી થતી મહાન ઇમારતોને જોતા કહ્યું, ‘પ્રભુ ભયંકર રીતે પૃથ્વીને કંપાવવા ઊભા થશે ત્યારે કેટલાં ભયાનક દૃશ્યો બનશે! ત્યારે પ્રકાશિતવાક્ય 18:1–3નાં શબ્દો પૂર્ણ થશે.’ પ્રકાશિતવાક્યનો આખો અઢારમો અધ્યાય પૃથ્વી પર આવનાર બાબતો વિષેની ચેતવણી છે. પરંતુ ન્યૂ યોર્ક પર ખાસ કરીને શું આવવાનું છે તે વિષે મને કોઈ વિશેષ પ્રકાશ મળ્યો નથી; માત્ર એટલું જ હું જાણું છું કે એક દિવસ ત્યાંની મહાન ઇમારતો દેવની શક્તિના ફેરવવાથી અને ઉથલાવી નાખવાથી ધરાશાયી કરી નાખવામાં આવશે. મને આપવામાં આવેલા પ્રકાશથી હું જાણું છું કે જગતમાં વિનાશ છે. પ્રભુનો એક શબ્દ, તેમની પ્રબળ શક્તિનો એક સ્પર્શ, અને આ વિશાળ બંધાણીઓ ધરાશાયી થઈ પડશે. એવા દૃશ્યો બનશે જેમની ભયાનકતાની આપણે કલ્પના પણ કરી શકતા નથી.” Review and Herald, July 5, 1906.
“વિશ્વમાં રહેલો વિનાશ,” એ ઇસ્લામનું સ્વભાવ છે, કારણ કે પ્રકાશનના નવમા અધ્યાયની અગિયારમી વાણીમાં તેનું સ્વભાવ અપોલ્લિયોન અને અબદ્દોન તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
અને તેઓ ઉપર એક રાજા હતો, જે અગાધ ગહ્વરના દૂત છે; હિબ્રૂ ભાષામાં તેનું નામ અબદ્દોન છે, પરંતુ ગ્રીક ભાષામાં તેનું નામ અપોલ્યોન છે. પ્રકાશિત વાક્ય 9:11 (નાઇન ઇલેવન).
ઇસ્લામ પર શાસન કરનાર રાજાના નામનો, અથવા સ્વભાવનો, અર્થ—જે બે નામો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યો છે—હિબ્રૂ અને ગ્રીક બંનેમાં “મૃત્યુ” અને “વિનાશ” એવો થાય છે; અને તે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પ્રગટ થયો, જ્યારે ન્યૂ યોર્કની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી. તે સમયે, પ્રકાશન અધ્યાય અઢાર, પદ એકથી ત્રણ, પૂર્ણ થવા લાગ્યા.
એ માન્ય કરવામાં આવ્યું હતું કે ઉત્પત્તિ ગ્રંથમાં ઇસ્લામના જંગલી મનુષ્યનો પ્રથમ ઉલ્લેખ હિબ્રૂ ભાષાના “જંગલી અરબી ગધેડા” માટેના શબ્દ દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો, જેનો તે પદમાં “જંગલી મનુષ્ય” તરીકે અનુવાદ કરવામાં આવ્યો હતો. ઇસ્લામનું પ્રતીક અશ્વકુળ છે, અને પ્રકાશન ગ્રંથના અધ્યાય નવમાં તેને યુદ્ધના ઘોડા તરીકે પણ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. હબક્કૂકના પવિત્ર ચાર્ટો પર, જેઓ વિષે દેવના લોકોને જાણ કરવામાં આવી હતી કે તેઓ “બદલવા ન જોઈએ,” ત્યાં પણ ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ યુદ્ધના ઘોડાઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
અને યહોવાના દૂતે તેને કહ્યું, જો, તું ગર્ભવતી છે અને પુત્ર પ્રસવશે, અને તેનું નામ ઇશ્માએલ રાખશે; કારણ કે યહોવાએ તારી પીડા સાંભળી છે. અને તે જંગલી માણસ થશે; તેનો હાથ દરેક માણસના વિરોધમાં રહેશે, અને દરેક માણસનો હાથ તેના વિરોધમાં રહેશે; અને તે પોતાના સર્વ ભાઈઓની સામે નિવાસ કરશે. ઉત્પત્તિ 16:11, 12.
ઇસ્માએલના જન્મનો પ્રથમ ઉલ્લેખ “બંધન” સાથે સંબંધિત હતો, જે ઇસ્લામ સાથે સંકળાયેલું એક મુખ્ય પ્રતીક બન્યું.
હવે અબ્રામની પત્ની સારાએ તેને કોઈ સંતાન જન્માવ્યું નહોતું; અને તેની એક દાસી હતી, મિસરી, જેના નામ હાગાર હતું. અને સારાએ અબ્રામને કહ્યું, “જુઓ, યહોવાએ મને સંતાન જન્માવવાથી અટકાવી છે; વિનંતી છે કે તું મારી દાસી પાસે જા; કદાચ તેના દ્વારા મને સંતાન પ્રાપ્ત થાય.” અને અબ્રામે સારાનો અવાજ સાંભળ્યો. ઉત્પત્તિ 16:1, 2
ઇસ્લામના સર્વપ્રથમ ઉલ્લેખમાં જ, જે ઇસ્માઇલના જન્મ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, સમર્પણ પર ભાર મુકવામાં આવ્યો છે. સમર્પણની કલ્પના ઇસ્લામ ધર્મ માટે મૂળભૂત છે. “ઇસ્લામ” શબ્દ બે અરબી શબ્દો પરથી ઉદ્ભવ્યો છે: “સલામ,” જેનો અર્થ “શાંતિ” થાય છે, અને “અસલમા,” જેનો અર્થ “સમર્પિત થવું” અથવા “શરણાગતિ સ્વીકારવી” થાય છે. ઇસ્લામ શીખવે છે કે વિશ્વાસીઓએ જીવનના સર્વ પાસાઓમાં પોતાની ઇચ્છાને અલ્લાહ (ઈશ્વર)ની ઇચ્છાને અર્પિત કરવી જોઈએ. સારાને જ્યારે સમજાયું કે હાગરને સ્વીકારીને અબ્રાહમ દ્વારા ઇસ્માઇલને જન્મ અપાવવાનો ઉપદેશ આપીને તેણે ખોટો નિર્ણય કર્યો હતો, ત્યારે તેણે હાગર સાથે કઠોર વર્તન કરવા માટે અબ્રાહમથી અનુમતિ મેળવી; તેના પરિણામે હાગર અબ્રાહમના ઘરમાંથી ભાગી ગઈ. ત્યાં તેને દૂત તરફથી એક સંદેશ પ્રાપ્ત થયો.
પરંતુ અબ્રામે સારાયને કહ્યું, જો, તારી દાસી તારા હાથમાં છે; તને જેમ ગમે તેમ તેની સાથે કર. અને સારાયે તેની સાથે કઠોર વર્તન કર્યું ત્યારે તે તેના સમક્ષથી ભાગી ગઈ. અને યહોવાનો દૂત તેને અરણ્યમાં પાણીના એક ઝરણા પાસે, એટલે શૂર જવાના માર્ગ પર આવેલા તે ઝરણા પાસે મળ્યો. અને તેણે કહ્યું, હાગર, સારાયની દાસી, તું ક્યાંથી આવી છે? અને ક્યાં જવા ઇચ્છે છે? અને તેણીએ કહ્યું, હું મારી માલકિન સારાયના સમક્ષથી ભાગી આવી છું. અને યહોવાના દૂતે તેને કહ્યું, તારી માલકિન પાસે પાછી જા, અને તેના હાથ નીચે પોતાને વશ રાખ. અને યહોવાના દૂતે તેને કહ્યું, હું તારાં વંશને અતિશય વધારીશ, એટલો કે બહુ સંખ્યાને લીધે તેની ગણતરી થઈ શકશે નહીં. અને યહોવાના દૂતે તેને કહ્યું, જો, તું ગર્ભવતી છે, અને તું પુત્રને જન્મ આપશે, અને તેનું નામ ઇશ્માએલ રાખજે; કારણ કે યહોવાએ તારું દુઃખ સાંભળ્યું છે. અને તે જંગલી મનુષ્ય થશે; તેનો હાથ દરેક મનુષ્ય વિરુદ્ધ હશે, અને દરેક મનુષ્યનો હાથ તેના વિરુદ્ધ હશે; અને તે પોતાના સર્વ ભાઈઓની સમક્ષ વસશે. ઉત્પત્તિ 16:6–12.
ઇસ્લામનું સંયમ, તે “અધિનતા” જે ઇસ્લામ ધર્મના સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ઇસ્લામની ભૂમિકા—આ બધું ઇશ્માયેલના પ્રથમ ઉલ્લેખમાં સમાયેલું છે, અને પ્રકાશનગ્રંથની ત્રણ “હાય” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા ઇસ્લામના ભવિષ્યવાણીય ડીએનએનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે પ્રભુએ પોતાની પ્રજાને યિરમિયાહના જૂના માર્ગો સુધી લાવી, ત્યારે તેમણે એ પણ ઓળખ્યું કે પ્રકાશનગ્રંથના સાતમા અધ્યાયના ચાર દૂતોએ જે “ચાર પવનો” રોકી રાખ્યા છે, તે વિશેષરૂપે ઇસ્લામના જ ચાર પવનો છે.
“દૂતો ચાર પવનોને રોકી રાખી રહ્યા છે; તે પવનોનું પ્રતિનિધિત્વ એક ક્રોધિત ઘોડા દ્વારા થાય છે, જે છૂટી જઈ સમગ્ર પૃથ્વીના મુખ પર દોડી જવા આતુર છે, અને પોતાના માર્ગમાં વિનાશ અને મૃત્યુ વહન કરે છે.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
ઇસ્લામનો “ક્રોધિત ઘોડો”, જે તે “ચાર પવનો” પણ છે, જેમને એક લાખ ચુમાલીસ હજારનાં મુદ્રાંકન પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી “રોકી રાખવામાં” આવે છે, તેઓ પોતાના “માર્ગ”માં “મૃત્યુ અને વિનાશ” (અબદ્દોન અને અપોલ્યોન) વહન કરે છે. જેમ હાગર પર મુકાયેલું બંધન તે ભવિષ્યવાણીય લક્ષણને ઇસ્લામના પ્રતીકમાં સ્થાન આપે છે, તેમ ચાર પવનો અને ક્રોધિત ઘોડો બંને પણ રોકી રાખવામાં આવ્યા છે; અને આ હકીકત સ્થિર થતાં એવું ઓળખવામાં આવ્યું કે પ્રથમ આફતની શરૂઆત, અબૂબકરના ઐતિહાસિક આદેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલ ઇસ્લામ પરના એક બંધનને ઓળખાવે છે.
અને તેઓને આજ્ઞા આપવામાં આવી કે તેઓ પૃથ્વીના ઘાસને, કોઈ લીલી વસ્તુને, કે કોઈ વૃક્ષને હાનિ ન કરે; પરંતુ માત્ર તેઓ જ મનુષ્યોને, જેમના કપાળ પર ઈશ્વરની મુદ્રા નથી. પ્રકટીકરણ 9:4.
પંક્તિ ઉપર પંક્તિ પ્રમાણે, બીજા શોકની શરૂઆત—જે ત્રણ શોકોની ત્રિગુણ લાગુ પડતી વ્યવસ્થામાં પ્રથમ શોકની શરૂઆત ઉપર સ્થાન પામે છે—ચાર દૂતોની મુક્તિને ઓળખાવે છે, જે આ વચનમાં ઇસ્લામના બીજા મહાન જિહાદની મુક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
જેનાં પાસે તૂર્ય હતું તે છઠ્ઠા દૂતને કહેતાં: મહાન યૂફ્રેટીસ નદીમાં બંધાયેલા ચાર દૂતોને છોડી દે. પ્રકાશિત વાક્ય 9:14.
અતએવ એવું સમજવામાં આવ્યું હતું કે ત્રીજી હાયની શરૂઆત સમયે ઇસ્લામને એક સાથે મુક્ત પણ કરવામાં આવશે અને સંયમિત પણ રાખવામાં આવશે; અને આ જ સિસ્ટર વાઇટની સાક્ષી છે.
“તે સમયે, જ્યારે ઉદ્ધારનું કાર્ય સમાપ્તિની નજીક હશે, ત્યારે પૃથ્વી પર સંકટ આવશે, અને રાષ્ટ્રો ક્રોધિત થશે, તો પણ તેઓ એવો નિયંત્રણ હેઠળ રાખવામાં આવશે કે ત્રીજા દૂતના કાર્યને અવરોધ ન થાય. તે સમયે ‘પાછલો વરસાદ,’ અથવા પ્રભુની ઉપસ્થિતિમાંથી આવતું તાજગીદાન, આવશે, જેથી ત્રીજા દૂતના ઉચ્ચ સ્વરને શક્તિ મળે અને સંતોને તે સમયગાળામાં દૃઢ રહી શકવા માટે તૈયાર કરે, જ્યારે છેલ્લી સાત આફતો ઢોળી દેવામાં આવશે.” Early Writings, 85.
જ્યારે ઇસ્લામના ઐતિહાસિક અભિલેખની તપાસ કરવામાં આવી, ત્યારે જાણવા મળ્યું કે પ્રથમ હાયના અરબી ઇસ્લામના યુદ્ધ અને સિદ્ધિઓને ઇસ્લામ “પ્રથમ મહાન જિહાદ” તરીકે સમજે છે, અને જ્યારે ચાર દૂત મુક્ત કરવામાં આવ્યા ત્યારે આરંભ પામેલા ઓટોમન સામ્રાજ્યના યુદ્ધને ઇસ્લામ “બીજો મહાન જિહાદ” તરીકે સમજે છે. ત્રિગુણ પ્રયોગ સાથેની સુસંગતતામાં, ઇસ્લામ માને છે કે ત્રીજો અને છેલ્લો મહાન જિહાદ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયો. જેમ વિલિયમ મિલરે એક વખત લખ્યું હતું, “ઇતિહાસ અને ભવિષ્યવાણી, એકબીજા સાથે સુસંગત છે.”
પ્રથમ અને બીજા હાયની શરૂઆતની ભવિષ્યવાણીય રેખાઓને એકમેક ઉપર મૂકી દર્શાવાયેલ, મુક્તિ અને સાથેસાથે સંયમના “રેખા પર રેખા” આધારિત પ્રયોગને ભવિષ્યવાણીના આત્માએ સંપૂર્ણપણે પુષ્ટિ આપી હતી; અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઇસ્લામે પ્રહાર કર્યા પછી તરત જ, પ્રમુખ જ્યોર્જ ડબ્લ્યુ. બુશે આતંક વિરુદ્ધના પોતાના યુદ્ધની શરૂઆત કરીને ઇસ્લામ ઉપર વિશ્વવ્યાપી સંયમ લાદ્યો. ઇસ્લામના “ક્રોધિત ઘોડા”નું એકસાથે મુક્ત કરવું અને સંયમમાં રાખવું બાઇબલ, ભવિષ્યવાણીના આત્મા, અને ઇતિહાસ—ત્રણેય દ્વારા પુષ્ટિ પામ્યું હતું.
જે લોકો “મેમણાનું અનુસરણ” કરતાં મિલેરાઇટના જૂના માર્ગો તરફ પાછા ફરે છે, તેઓ તે “વિશ્રામ” પામે છે, જે અંતિમ વર્ષા છે, અને જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ રાષ્ટ્રો ક્રોધિત થાય ત્યારે, તથાપિ નિયંત્રણ હેઠળ રોકાયેલા રહે ત્યારે—જેમ તેઓ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ હતા—આરંભ પામે છે એવી ઓળખ આપે છે.
“તે સમયે, જ્યારે ઉદ્ધારનું કાર્ય સમાપ્તિની નજીક હશે, ત્યારે પૃથ્વી પર સંકટ આવશે, અને રાષ્ટ્રો ક્રોધિત થશે, તો પણ તેઓ એવો નિયંત્રણ હેઠળ રાખવામાં આવશે કે ત્રીજા દૂતના કાર્યને અવરોધ ન થાય. તે સમયે ‘પાછલો વરસાદ,’ અથવા પ્રભુની ઉપસ્થિતિમાંથી આવતું તાજગીદાન, આવશે, જેથી ત્રીજા દૂતના ઉચ્ચ સ્વરને શક્તિ મળે અને સંતોને તે સમયગાળામાં દૃઢ રહી શકવા માટે તૈયાર કરે, જ્યારે છેલ્લી સાત આફતો ઢોળી દેવામાં આવશે.” Early Writings, 85.
જે લોકો “મેમણાને અનુસરે” છે અને મિલરાઇટના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફરે છે, તેઓ તે “વિશ્વામ” પામે છે, જે ઉત્તરવર્ષા છે, અને જેને સિસ્ટર વ્હાઇટે એવી રીતે ઓળખાવી છે કે તે ત્યારે શરૂ થાય છે, જ્યારે પ્રકટીકરણ અઢારનો પરાક્રમી દૂત 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે અવતર્યો હતો.
“અંતિમ વરસાદ દેવના લોકો પર વરસવાનો છે. સ્વર્ગમાંથી એક શક્તિશાળી દૂત ઉતરવાનો છે, અને આખી પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે.” Review and Herald, April 21, 1891.
જ્યારે ન્યૂયોર્કની ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી, ત્યારે તે શક્તિશાળી દૂત ઉતરી આવ્યો; એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો પ્રારંભ થયો, અને ઉત્તરવર્ષા છાંટવા લાગી. જેમને યિરમિયાહના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા દોરવામાં આવ્યા, અને જેમણે “વિશ્રામ” શોધ્યો—જે ઉત્તરવર્ષા છે—તેઓએ પછી ઓળખ્યું કે યશાયાહનું “વિશ્રામ અને તાજગી” પણ ઉત્તરવર્ષા જ હતું; પરંતુ તે સાથે સાથે તે પરીક્ષાની પણ ઓળખ હતી, જેણે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઈશ્વરના લોકોને, અને વિશેષ કરીને “ઉપહાસ કરનાર પુરુષોને” જેઓ “યેરૂશાલેમ પર શાસન કરતા” હતા, સામનો કરાવ્યો. તેઓ સમજવા લાગ્યા કે તે પરીક્ષા દ્વિગુણી હતી, કારણ કે તે ત્રીજા હાયના ઇસ્લામના સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, અને એટલું જ મહત્વપૂર્ણ, તે બાઇબલની તે પદ્ધતિનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી જેણે ઉત્તરવર્ષાના સંદેશને સ્થાપિત કર્યો.
જેનાં વિષે તેણે કહ્યું હતું, “આ જ તે વિશ્રામ છે, જેના દ્વારા તમે થાકેલાને વિશ્રામ આપી શકો; અને આ જ તે તાજગી છે”; તો પણ તેઓ સાંભળવા ઇચ્છ્યા નહિ. પરંતુ યહોવાનો વચન તેઓ માટે આજ્ઞા પર આજ્ઞા, આજ્ઞા પર આજ્ઞા; પંક્તિ પર પંક્તિ, પંક્તિ પર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું—એવું થયું; જેથી તેઓ જાય, અને પાછળ તરફ પડી જાય, અને ચૂરચૂર થઈ જાય, અને ફંદામાં ફસાઈ જાય, અને પકડાઈ જાય. તેથી, હે ઉપહાસ કરનારાઓ, હે યરુશાલેમમાં રહેલા આ પ્રજાના શાસકો, યહોવાનું વચન સાંભળો. યશાયા 28:12–14.
જૂના માર્ગોમાં ચાલવાથી દેવના અંતિમ દિવસના લોકો પછી આ જોવા સમર્થ બન્યા કે દસ કુંવારિકાઓનું દૃષ્ટાંત, જે “એડવેન્ટિસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે,” તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયમાં “અક્ષરે અક્ષર” ફરી પૂર્ણ થવાનું હતું. જે ઇતિહાસમાં આ દૃષ્ટાંત પ્રથમ વખત પૂર્ણ થયું હતું તેની સાક્ષીએ દર્શાવ્યું કે હબક્કૂકનું બીજું અધ્યાય સીધો જ આ દૃષ્ટાંત સાથે સંકળાયેલો હતો અને તેનો એક ભાગ હતો. તેથી હબક્કૂક બેનો “વિવાદ” તે વિશ્રાંતિ અને તાજગીની કસોટીનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, જેને ઉપહાસ કરનાર પુરુષોએ સાંભળવા ઇનકાર કર્યો હતો. વિશ્વાસુ બાઇબલ અધ્યયનકારો જેમ જેમ જૂના માર્ગોની વધુ તપાસ કરતા ગયા, તેમ તેઓને સમજાયું કે માત્ર દસ કુંવારિકાઓનું દૃષ્ટાંત અને હબક્કૂક બે જ એક જ ભવિષ્યવાણી નહોતા, પરંતુ એઝિકિયેલનું બારમું અધ્યાય પણ તેમ જ હતું.
હિઝકિયેલની ભવિષ્યવાણીનો એક ભાગ પણ વિશ્વાસીઓ માટે શક્તિ અને સાંત્વનનો સ્ત્રોત હતો: “યહોવાનું વચન મને આવ્યું, એમ કહેતાં, હે મનુષ્યપુત્ર, ઇઝરાયેલની ભૂમિમાં તમારી પાસે આ કેવી કહેવત છે, જે કહે છે, દિવસો લાંબા ખેંચાય છે, અને દરેક દર્શન નિષ્ફળ જાય છે? તેથી તેઓને કહે, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે.... દિવસો નજીક આવી પહોંચ્યા છે, અને દરેક દર્શનનું ફળ પણ.... હું બોલીશ, અને જે વચન હું બોલીશ તે પૂર્ણ થશે; તે હવે વધુ લાંબું ખેંચાશે નહિ.” “ઇઝરાયેલના ઘરનાં લોકો કહે છે, જે દર્શન તે જુએ છે તે હજુ ઘણા દિવસો પછી માટે છે, અને તે દૂરના સમય વિષે ભવિષ્યવાણી કરે છે. તેથી તેઓને કહે, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે; મારા કોઈ પણ વચનો હવે વધુ લાંબા ખેંચાશે નહિ, પરંતુ જે વચન મેં કહ્યું છે તે પૂર્ણ કરવામાં આવશે.” હિઝકિયેલ 12:21–25, 27, 28.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 393.
એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની મુદ્રાંકનની અવધિ, જેમ 1840 થી 1844 ની એડવેંટ ચળવળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવી છે, અંતિમ દિવસોમાંની તે સમયાવધિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે “દરેક દર્શનનો પ્રભાવ” “પૂર્ણ થશે.” બીજા હાયની ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ પર આરોપિત પ્રથમ હાયનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ ત્રીજા હાયના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસની ઓળખ આપે છે, જે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની મુદ્રાંકનની ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ છે. તે 1840 થી 1844 ના ઇતિહાસ પણ છે. તે એવો ઇતિહાસ પણ છે જ્યાં કરારના દૂત માટે માર્ગ તૈયાર કરનાર દૂતનું કાર્ય પૂર્ણ થાય છે. તે એવો ઇતિહાસ છે જ્યાં પૃથ્વીના પશુના બે શિંગડા છઠ્ઠાથી “આઠમા” સુધીના સંક્રમણમાંથી પસાર થાય છે, જે “સાતમાંથી” છે. તે એવો ઇતિહાસ છે જ્યાં પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયમાં બે ભવિષ્યવક્તાઓ રસ્તામાં માર્યા જાય છે.
તેમ છતાં એટલું જ મહત્વનું એ સત્ય છે કે, કારણ કે દેવનું વચન કદી નિષ્ફળ જતું નથી, અને આ સિદ્ધાંતની અનુસૃતિમાં કે બધા પ્રવીતાઓ અન્ય કોઈપણ સમયગાળા કરતાં અંતિમ દિવસો વિષે વધુ બોલી રહ્યા છે, 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ “ભવિષ્યવાણીના દિવસો નજીક આવી ગયા છે,” જ્યાં દેવે જે “વચનો” કહ્યા છે તે “પૂર્ણ થશે,” અને “તે હવે વધુ વિલંબિત રહેશે નહિ.”
1863નું બળવો લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમને અરણ્યમાં ભટકતા રહેવા માટે સોંપ્યું, જ્યાં સુધી તેઓ સર્વે મરી ન ગયા. પ્રભુએ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ તે ઇતિહાસ તરફ પુનઃ વળાંક લીધો, જેમ તેમણે કાદેશ ખાતે પ્રાચીન ઇઝરાયેલ સાથે કર્યું હતું.
કાદેશની પ્રથમ મુલાકાતે દસ જાસૂસોના બળવાને જન્મ આપ્યો અને અરણ્યમાં ભટકવાના સમયને લાવ્યો. ચાલીસ વર્ષના અંતે તેઓ ફરી કાદેશ પરત આવ્યા, અને ત્યાં જ મૂસાએ બીજી વખત શિલાને પ્રહાર કર્યો, જેના કારણે તેને વચનના દેશમાં પ્રવેશ કરવાની મનાઈ કરવામાં આવી; પરંતુ તેઓ યહોશુઆ સાથે તેમાં પ્રવેશ્યા. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001, અંતિમ પેઢીની ઓળખ આપે છે, અને દેવ હવે પોતાના વચનને વધુ લંબાવશે નહીં.
આ તથ્ય પર આપણે આગામી લેખમાં ચર્ચા કરીશું.
“ઇઝરાયલના અરણ્યજીવનનો ઇતિહાસ સમયના અંત સુધી ઈશ્વરના ઇઝરાયલના હિતાર્થે લખવામાં આવ્યો હતો. રણમાં ભટકનારા લોકો સાથે, તેમની સર્વ આવનજાવનમાં, ભૂખ, તરસ અને થાકના ભોગ બનવામાં, તેમજ તેમની રાહત માટે તેની શક્તિના આશ્ચર્યજનક પ્રકટતાઓમાં, ઈશ્વરે જે વર્તન કર્યું તે એક દૈવી દૃષ્ટાંત છે, જે સર્વ યુગોમાં તેની પ્રજાજનો માટે ચેતવણી અને શિક્ષણથી પરિપૂર્ણ છે. હિબ્રુઓના વિવિધ અનુભવો કાનાનમાં તેમના વચનબદ્ધ નિવાસસ્થાન માટેની તૈયારીની એક શાળા હતા. ઈશ્વર ઇચ્છે છે કે આ અંતિમ દિવસોમાં તેની પ્રજા નમ્ર હૃદય અને શીખવા યોગ્ય ભાવના સાથે તે અગ્નિમય પરીક્ષાઓનું પુનરાવલોકન કરે, જેઓમાંથી પ્રાચીન ઇઝરાયલ પસાર થયો હતો, જેથી સ્વર્ગીય કાનાન માટેની તેમની તૈયારીમાં તેઓને શિક્ષણ પ્રાપ્ત થાય.”
“જે ખડકને, ઈશ્વરની આજ્ઞાથી ઘા મારવામાં આવતા, તેનું જીવંત જળ બહાર નીકળ્યું, તે ખ્રિસ્તનું પ્રતીક હતું—જેને ઘાયલ કરવામાં આવ્યો અને ચૂરચૂર કરવામાં આવ્યો, જેથી તેના લોહી દ્વારા નાશ પામતા માનવના ઉદ્ધાર માટે એક ઝરણું તૈયાર કરવામાં આવે. જેમ ખડકને એક જ વાર ઘા મારવામાં આવ્યો હતો, તેમ ખ્રિસ્ત પણ ‘એક જ વાર અર્પણ થવાનો હતો, જેથી ઘણાનાં પાપો ઉઠાવી લે.’ પરંતુ જ્યારે મૂસાએ કાદેશમાં ઉતાવળથી ખડકને ઘા માર્યો, ત્યારે ખ્રિસ્તનું સુંદર પ્રતીક બગાડી નાખવામાં આવ્યું. આપણા ઉદ્ધારકને બીજી વાર બલિદાન થવાનું નહોતું. જેમ મહાન અર્પણ માત્ર એક જ વાર કરવામાં આવ્યું, તેમ જેઓ તેની કૃપાના આશીર્વાદો શોધે છે તેઓ માટે માત્ર એટલું જ આવશ્યક છે કે તેઓ યેશુના નામે માગે,—પશ્ચાત્તાપભરી પ્રાર્થનામાં હૃદયની અભિલાષાઓ ઢાળી દે. આવી પ્રાર્થના સેનાઓના પ્રભુ સમક્ષ યેશુના ઘાવો ઉપસ્થિત કરશે, અને ત્યારબાદ ફરી એક વાર જીવનદાન આપનાર લોહી વહેશે, જે તરસ્યા ઇઝરાયેલ માટે વહેતા જીવંત જળ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું.”
“માત્ર દેવમાં જીવંત વિશ્વાસ અને તેની આજ્ઞાઓ પ્રત્યે વિનમ્ર આજ્ઞાપાલન દ્વારા જ મનુષ્ય દૈવી મંજૂરી પ્રાપ્ત કરવાની આશા રાખી શકે છે. કાદેશમાં થયેલા તે મહાન ચમત્કારના પ્રસંગે, લોકોની સતત ગૂંજારવભરી ફરિયાદ અને બળવાખોરીથી કંટાળી ગયેલા મૂસાએ પોતાના સર્વશક્તિમાન સહાયકને નજરથી ઓઝલ કરી દીધા; તેણે આ આજ્ઞા પર ધ્યાન આપ્યું નહીં: ‘તમે ખડકને કહો, અને તે તેનું પાણી આપશે;’ અને દૈવી શક્તિ વિના તે પોતાની નોંધમાં ઉગ્રતા અને માનવીય દુર્બળતાનું પ્રદર્શન કરીને કલંક લગાડવા માટે છોડી દેવાયો. જે મનુષ્યે પોતાની સેવાકાર્યની પૂર્ણતા સુધી શુદ્ધ, અડગ અને નિઃસ્વાર્થ રહી શકવું જોઈએ હતું, અને રહી પણ શક્યો હોત, તે અંતે પરાજિત થયો. ઈઝરાયેલની સભા સમક્ષ દેવનો અપમાન થયો, જ્યારે તેની માનમર્યાદા થઈ શકતી હતી અને તેનું નામ મહિમાવંત બન્યું હોત.”
“મૂસા વિરુદ્ધ તરત જ ઉચ્ચારવામાં આવેલો ન્યાય અત્યંત કર્કશ અને અપમાનજનક હતો,—કે બળવાખોર ઇઝરાયલ સાથે તેને પણ યર્દન પાર કરતાં પહેલાં મરી જવું હતું. પરંતુ શું મનુષ્ય એવો દાવો કરશે કે પ્રભુએ પોતાના સેવક સાથે તે એક જ અપરાધ માટે અતિ કઠોર વર્તન કર્યું? ઈશ્વરે મૂસાને એવો માન આપ્યો હતો જેવો તેણે તે સમયમાં જીવતા અન્ય કોઈ મનુષ્યને આપ્યો ન હતો. તેણે વારંવાર તેના કાર્યને સમર્થન આપ્યું હતું. તેણે તેની પ્રાર્થનાઓ સાંભળી હતી, અને મનુષ્ય મિત્ર સાથે જેમ વાત કરે તેમ તેની સાથે મુખામુખી વાત કરી હતી. મૂસાએ જેટલો પ્રકાશ અને જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું હતું, એ જ પ્રમાણમાં તેની અપરાધિતામાં વધારો થયો હતો.” Signs of the Times, October 7, 1880.