દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સોળમું

અગાઉના લેખમાં અમે યિરમિયા અધ્યાય પચાસ પર વિચાર કરતાં હતા, અને તે અવતરણમાં બાબેલ ઉપરનો ન્યાય દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાથી શરૂ થાય છે અને દેવના કોપ સાથે સમાપ્ત થાય છે. કાર્યકારી ન્યાય એ પ્રભુના પ્રતિશોધનો દિવસ છે, જે ઈ.સ. 70માં યરુશાલેમના વિનાશ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો. ઈ.સ. 70માં રોમ દ્વારા કરાવવામાં આવેલ યરુશાલેમનો વિનાશ, નેબૂખદનેઝ્ઝર દ્વારા અંજામ આપવામાં આવેલ યરુશાલેમના વિનાશથી પૂર્વછાયા રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. સાથે મળીને તેમણે તૂરની વૈશ્યાના કાર્યકારી ન્યાયના બે સાક્ષીઓ પૂરા પાડ્યા, જે પ્રકાશન અધ્યાય સત્તરની વૈશ્યા પણ છે.

યિરમિયા અમને જણાવે છે કે જ્યારે આધુનિક બાબેલોન પર પ્રભુનો બદલો, જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદાથી આરંભ કરીને, પૂર્ણ થશે, ત્યારે “તે દિવસોમાં અને તે સમયમાં, યહોવા કહે છે, ઇઝરાયલની અધીર્મતા શોધવામાં આવશે, પણ તે હશે નહીં; અને યહૂદાના પાપો, અને તે મળશે નહીં: કારણ કે હું તેઓને ક્ષમા કરીશ જેઓને હું બચાવી રાખું છું.” તે દિવસોમાં, એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું કાર્ય પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ચૂક્યું હશે.

કાર્યકારી ન્યાય પ્રકટીકરણના અઢારમા અધ્યાયના બીજા સ્વરથી શરૂ થાય છે, જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓને બાબેલથી ભાગી જવા બોલાવે છે, અને યર્મિયા કહે છે, “તેમનો દિવસ આવી ગયો છે, તેમની મુલાકાતનો સમય. જે લોકો બાબેલના દેશમાંથી ભાગી રહ્યા છે અને બચી નીકળ્યા છે, તેમનો સ્વર સિયોનમાં ઘોષણા કરવા માટે છે—આપણા દેવ યહોવાની બદલો લેવાની ક્રિયા, તેના મંદિરની બદલો લેવાની ક્રિયા. બાબેલ સામે ધનુર્ધારીઓને એકત્ર કરો: હે ધનુષ તાણનારા સર્વે, તેની ચારે તરફ છાવણી નાખો; તેમાંના કોઈને પણ છૂટવા ન દો: તેના કાર્ય મુજબ તેને પ્રતિફળ આપો; તેણે જે કંઈ કર્યું છે, તે બધું જ તેની સાથે કરો.” તેનો ન્યાય “ધનુર્ધારીઓ” દ્વારા સંપન્ન થાય છે. પવિત્રશાસ્ત્રોમાં ધનુર્ધારીનો પ્રથમ ઉલ્લેખ ઇશ્માયેલ વિષે છે.

પ્રકટીકરણ અગિયારમાં ઉલ્લેખિત “મહાભૂકંપનો સમય” રોમની વ્યભિચારિણી પર થનારા કાર્યકારી ન્યાયની શરૂઆતને દર્શાવે છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જલ્દી આવનારા રવિવાર કાનૂનથી આરંભે છે. તે “સમય”માં “ત્રીજું હાય જલ્દી આવે છે. અને સાતમા દૂતે તુરી વાગાડી.” ત્રીજું હાય એ જ સાતમી તુરી છે. ઇસ્લામના ધનુર્ધારો તેઓ છે જેઓ પાપલ સત્તાના ચિહ્ન (રવિવારની ઉપાસના) અમલમાં મૂકનારાઓ પર, અને ઈશ્વરની સત્તાના ચિહ્ન (શનિવારની ઉપાસના)ને જાળવનારાઓને સતાવનારાઓ પર, તેના ન્યાયને લાવવા માટે કાર્યમાં લેવાય છે.

લૂકના એકવીસમો અધ્યાયમાં, યેસુ યરુશાલેમ અને મંદિરના વિનાશ વિષે શિષ્યોના પ્રશ્નોના ઉત્તર આપતાં, એક ઐતિહાસિક વર્ણન પ્રદાન કરે છે, જે અંતિમ દિવસોના ઇતિહાસનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેઓ “પ્રતિશોધના દિવસો”નો ઉલ્લેખ કરે છે, જે મસીહા તરીકેની તેમની સેવા-કાર્યનું એક અનિવાર્ય ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ હતું; આ લક્ષણને તેમણે નાઝરેથની સભામાં પ્રભુ યશાયાહ પાસેથી વાંચીને પોતાની સેવા-કાર્યની પ્રારંભિક જાહેરાતમાં ઓળખાવ્યું હતું. નાઝરેથની આ જાહેરાત, અને યશાયાહમાંથી લેવાયેલો તે અંશ, માત્ર તેમની પોતાની સેવા-કાર્યનું જ નહીં, પરંતુ તેમના શિષ્યોના સંદેશનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને વધુ વિશેષરૂપે, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના આંદોલનની કાર્યસેવા અને સેવા-કાર્યનું.

હઝકિયેલના અધ્યાય નવમાં મુહરબદ્ધ થયેલા એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જે ચર્ચમાં અને વિશ્વમાં આવેલા પાપો પર શોક કરતા હોય છે. “પ્રભુનું પ્રસન્ન વર્ષ, અને આપણા દેવના પ્રતિશોધનો દિવસ,” તે સમય છે જ્યારે સિયોનમાં શોક કરનારાઓને સાંત્વના મળે છે, અને તેઓ “ધાર્મિકતાના વૃક્ષો” બને છે જેથી “પ્રભુનું મહિમાકરણ” કરે. તેઓ પ્રભુનું મહિમાકરણ કરે છે, કારણ કે “તે દિવસોમાં, અને તે સમયમાં, યહોવા કહે છે, ઇઝરાયલનો અધર્મ શોધવામાં આવશે, અને કોઈ મળશે નહીં.” શોક કરનારાઓ તેઓ જ છે જેઓ મુહરબદ્ધ થયા છે, અને તેઓ જ છે જે “જૂના ઉજ્જડ અવશેષોને બાંધશે,” જે “પૂર્વના વિનાશોને ઊભા કરશે, અને” જે “ઉજ્જડ શહેરો, અનેક પેઢીઓના વિનાશોને સમારશે.” તેઓ “પ્રભુના યાજકો” કહેવાશે, અને મનુષ્યો તેમને “આપણા દેવના સેવકો” કહેશે.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ધર્મિકતા “બધી જાતિઓની આગળ પ્રગટ થવાની” છે, જ્યારે મહાભૂકંપની ઘડીએ તેઓ ધ્વજરૂપે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવશે. તેમની ધર્મિકતા ક્રમશઃ પ્રગટ કરાવવામાં આવે છે, કારણ કે “જેમ પૃથ્વી પોતાનું કૂંપળ બહાર લાવે છે, અને જેમ બગીચો તેમાં વાવેલી વસ્તુઓને અંકુરિત કરે છે; તેમ પ્રભુ યહોવા ધર્મિકતા અને સ્તુતિને અંકુરિત કરશે.” એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર પરની મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયા 1 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે પાછલા વરસાદના આગમન સાથે શરૂ થઈ. તે જ સમયે પૃથ્વીનાં કૂંપળો બહાર લાવવામાં આવ્યા. યશાયા ઓળખાવે છે કે ક્યારે કૂંપળો અંકુરિત થાય છે.

“પૂર્વ પવનના દિવસે,” જે તેમનો “કઠોર પવન” છે અને જેને “તે રોકે છે,” કળીઓનું “અંકુરણ” ત્યારે શરૂ થશે જ્યારે વરસાદ “માપમાં” હશે. “રોકે છે” નો અર્થ સંયમિત રાખે છે. જ્યારે પ્રકાશિતવાક્યના સાતમા અધ્યાયના ચાર દૂતો દ્વારા ચાર પવનો સંયમિત રાખવામાં આવે છે, ત્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રણની શરૂઆત થાય છે. તે સમયે પાછલો વરસાદ સંયમપૂર્વક “છાંટવા” માંડે છે, કારણ કે આ પદમાં “માપ” શબ્દનો અર્થ સંયમ છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રણના સમયગાળાના આરંભે પાછલો વરસાદ માપમાં હોય છે, અને સમયગાળાના અંતે તે અમાપ હોય છે.

પાછલા વરસાદ અને એક લાખ ચુમાલીસ હજારનાં મુદ્રણનો પરીક્ષાનો સમય પવિત્ર આત્માના ઢોળાવના માપનથી આરંભે છે, કારણ કે ઘઉં અને તણિયા લણણીના સમય સુધી પહોંચી ગયા છે. વરસાદ બંને વર્ગોને પરિપક્વતાએ પહોંચાડે છે; ત્યારબાદ પરીક્ષાના સમયના અંતે ઘઉં અને તણિયા અલગ કરવામાં આવશે, અને ત્યારે ઘઉં “અનુભવ દ્વારા જાણી લેશે કે દેવ સાથે સહકાર્યકર હોવાનો અર્થ શું છે.” ત્યારબાદ તેઓમાં “ખ્રિસ્તની સેવામાં સંપૂર્ણ, સમગ્ર-હૃદયપૂર્વકની અર્પિતતા હશે; અને દેવ આ હકીકતને પોતાના આત્માના અપરિમિત ઢોળાવ દ્વારા માન્ય કરશે.”

“કઠોર પૂર્વીય પવનના દિવસે” 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આગમન કર્યું, અને દેવના પ્રતિશોધના દિવસને ઓળખાવતો સંદેશાના વિરોધમાં, અંતિમ વરસાદના સંદેશના ખોટા શાંતિ અને સલામતીના સંદેશ વિષે હબક્કૂકનો વિવાદ શરૂ થયો. તે સમયે છોડો—ઘઉં અને નીંદણ બન્ને—કળી કાઢવા અને તે ફળ લાવવા લાગ્યા, જે તેઓ ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાના ન્યાય સમયે પ્રગટ કરશે.

એક વર્ગ એઝીકિયલ અધ્યાય આઠમાં સૂર્યને નમે છે, અને બીજો એઝીકિયલ અધ્યાય નવમાં દેવની મુદ્રા ગ્રહણ કરે છે. લૂક અધ્યાય એકવીસમાં, ખ્રિસ્ત એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ઓળખ આપે છે, અને તે એવો એક ચિહ્ન રજૂ કરે છે જે પૃથ્વીના ઇતિહાસની અંતિમ પેઢીને ચિહ્નિત કરે છે. તેણે તે ચિહ્નની ઓળખ આપી જે યેરૂશાલેમના વિનાશથી પલાયન કરવા માટે ખ્રિસ્તીઓએ ઓળખવું આવશ્યક હતું.

ઈસુએ “લાઇન ઉપર લાઇન” તરીકે, તે ચિહ્નની વધુ ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓ દર્શાવી, કારણ કે તેમના શબ્દો માત્ર લૂકાએ જ નહીં, પરંતુ મથિ અને માર્કે પણ નોંધ્યા છે।

અંતિમ સાત મહામારીઓ, જે “પ્રતિશોધના દિવસો”ની અંતિમ અને પરિપૂર્ણ પૂર્ણતા છે, તે બે વર્ગો પર પૂર્ણ થાય તે પહેલાં, રાજ્યનું સુસમાચાર સર્વ જાતિઓમાં પ્રગટ અને પ્રચારિત થવું આવશ્યક છે. સુસમાચારનો સંદેશ રાષ્ટ્રોને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં જલ્દી આવનારા રવિવાર કાયદાના સમયે આપવામાં આવે છે, જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને ધ્વજચિહ્ન તરીકે ઊંચા કરવામાં આવે છે. “પ્રતિશોધના દિવસો” બેબેલોનની વ્યભિચારિણી પર કાર્યકારી ન્યાયના સમયગાળાને દર્શાવે છે, જેનો આરંભ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રવિવાર કાયદાથી થાય છે અને જેનો અંત ત્યારે થાય છે જ્યારે મીખાયેલ ઊભો થાય છે, માનવીય પરીક્ષાકાળ પૂર્ણ થાય છે, અને ઈશ્વરનો કોપ અંતિમ સાત મહામારીઓમાં ઢોળવામાં આવે છે.

સમયનો એ અવધિ એ “કલાક” છે જેને માર્ક ઓળખાવે છે, અને “મહાન ભૂકંપ”નો “કલાક,” અને એ “કલાક” પણ છે જ્યારે દસ રાજાઓ તેમનું સાતમું રાજ્ય પાપાસત્તાને અર્પણ કરવા સંમત થાય છે. જ્યારે અંતિમ આત્માએ સર્વ જાતિઓને પ્રસિદ્ધ કરાયેલા સુસમાચારને સ્વીકારી લીધેલો હોય છે, ત્યારે કૃપાકાળ સમાપ્ત થાય છે, અને દેવનો ક્રોધ દયા વિના વરસાડવામાં આવે છે. એ અવધિનો આરંભ ત્યારે થાય છે જ્યારે ધ્વજ ઊંચો કરવામાં આવે છે અને સુસમાચાર સર્વ જાતિઓને જાહેર કરવામાં આવે છે, અને તેનો અંત ત્યારે થાય છે જ્યારે અંતિમ વ્યક્તિ ધ્વજ દ્વારા જાહેર કરાયેલા, પ્રચારિત થયેલા અને પ્રસિદ્ધ કરાયેલા સુસમાચારના સંદેશને પ્રતિસાદ આપે છે. સમયનો એ અવધિ “પ્રતિશોધના દિવસો” છે.

લૂકના એકવીસમા અધ્યાયમાં, યેશુ તે ઇતિહાસના બિંદુને ચોક્કસપણે નિર્દેશ કરે છે, કારણ કે તે અંતિમ પેઢીની ઓળખ કરી રહ્યા છે, જે તેમના બીજા આગમન પહેલાં મરશે નહીં. તે એક નિશાની દર્શાવે છે, જે ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ દ્વારા કહેવામાં આવેલી વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ તરીકે રજૂ થાય છે. તે નિશાની ત્યારે છે, જ્યારે તે વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ “પવિત્ર સ્થાનમાં” ઊભી હોય, અને જ્યારે તે “જ્યાં ઊભી રહેવી ન જોઈએ ત્યાં” ઊભી હોય, જે તે સમય પણ છે જ્યારે યરુશાલેમ “સૈન્યોથી ઘેરાયેલું” હોય છે.

જ્યારે ઈ.સ. 66માં સેસ્ટિયસ દ્વારા યેરૂશાલેમ સેનાઓથી ઘેરાઈ ગયું, ત્યારે યેરૂશાલેમના ખ્રિસ્તીઓ શહેરમાંથી ભાગી ગયા; અને સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે જે વિનાશનું અંતે ઈ.સ. 70માં સમાપન થયું, તેમાં એકપણ ખ્રિસ્તી મૃત્યુ પામ્યો નહોતો. સેસ્ટિયસે ઘેરાવની શરૂઆત કરી, અને પછી દેખીતી રીતે અજ્ઞાત કારણોસર પાછો ખેંચાઈ ગયો; અને શહેરના ખ્રિસ્તીઓ તે ચિહ્ન સાથે સંકળાયેલી ચેતવણી અનુસાર ભાગી ગયા. ઈ.સ. 70માં ટાઈટસે ફરી એકવાર ઘેરાવ સ્થાપિત કરીને વિનાશને પૂર્ણ કર્યો. સેસ્ટિયસનો ઘેરાવ જેને પ્રથમ યહૂદી-રોમન યુદ્ધ કહેવામાં આવે છે તેની શરૂઆત હતો, અને ટાઈટસે પૂર્ણ કરેલો ઘેરાવ અને વિનાશ પ્રથમ યહૂદી-રોમન યુદ્ધનો અંત હતો.

સમગ્ર ઇતિહાસ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી ચાલ્યો, ઘેરાબંધીથી શરૂ થયો અને ઘેરાબંધીથી જ પૂર્ણ થયો, અને તેની શરૂઆતમાં ઈશ્વરના લોકો માટે એક ચિહ્ન સમાયેલું હતું. ખ્રિસ્તે તે ઇતિહાસને ઈશ્વરના પ્રતિશોધના દિવસો તરીકે ઓળખાવ્યો હતો, જે તેમની સેવા-કાર્યમાં તેઓએ ઓળખાવવાનો એક વિશિષ્ટ તત્વ હતો. તે દિવસો રોમની વ્યભિચારિણિ ઉપરના કાર્યકારી ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાનૂનથી શરૂ થાય છે અને માનવીય પરીક્ષાકાળ બંધ થાય ત્યારે સમાપ્ત થાય છે. બેબિલોનની વ્યભિચારિણિ ઉપરના કાર્યકારી ન્યાયની શરૂઆતમાં, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને ધ્વજરૂપે ઊંચા કરવામાં આવે છે, જે એક ચિહ્ન છે. જ્યારે ઈશ્વરના બીજા ઝુંડ તે ચિહ્નને જુએ છે, ત્યારે તેઓએ બેબિલોનમાંથી ભાગી નીકળવું છે, જેના વિનાશનું પૂર્વરૂપ યરુશાલેમના વિનાશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું.

આગામી લેખમાં આપણે લૂકના એકવીસમો અધ્યાય પર વિચાર ચાલુ રાખીશું.