યરુશાલેમની ગલીઓમાં “આવતા વિનાશોની ઘોષણા કરતાં ઉપર-નીચે ફરી રહેલા મનુષ્ય” દ્વારા જાહેર કરાયેલ ચેતવણીના ત્રેસઠથી સિત્તેર વર્ષ સુધીના સાત વર્ષ, પ્રથમ ખ્રિસ્તની સેવાકાર્યમાં અને ત્યારબાદ શિષ્યોની સેવાકાર્યમાં આપવામાં આવેલી સાડા ત્રણ વર્ષની યરુશાલેમને અપાયેલી ચેતવણી દ્વારા પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા. અગાઉના લેખોએ પહેલેથી જ દર્શાવ્યું છે કે યરુશાલેમનો વિનાશ ક્રોસના સમયે, અથવા પછી સ્તેફનની પથ્થરમારામાં પણ આવી શક્યો હોત, પરંતુ દેવની દીર્ઘસહનશીલતાએ શહેર અને લોકો પરના તેમના ન્યાયને મુલતવી રાખ્યો.
“અને જેના ઉપર તે પડશે, તેને તે ચૂર્ણવિચૂર્ણ કરી નાખશે.” જેઓએ ખ્રિસ્તને અસ્વીકાર કર્યો હતો, તેઓ જલદી જ પોતાની નગરી અને પોતાના રાષ્ટ્રના વિનાશને જોવા પામવાના હતા. તેમની મહિમા તૂટી પડશે અને પવન સમક્ષની ધૂળની જેમ વિખેરાઈ જશે. અને યહૂદીઓને નાશ કરનાર શું હતું? તે તો એ શિલા હતી કે જેના ઉપર તેમણે નિર્માણ કર્યું હોત, તો તે તેમનો આશ્રય બની હોત. તે ઈશ્વરની ભલાઈ હતી જેને તિરસ્કૃત કરવામાં આવી, તે ધર્મિકતા હતી જેને ઠુકરાવવામાં આવી, તે દયા હતી જેને અણગમતી ગણવામાં આવી. મનુષ્યોએ પોતાને ઈશ્વરના વિરોધમાં ઊભા કર્યા, અને જે કંઈ તેમનો ઉદ્ધાર બની શક્યું હોત તે જ તેમના વિનાશમાં ફેરવાઈ ગયું. ઈશ્વરે જીવન માટે જે કંઈ નિયુક્ત કર્યું હતું, તે જ તેમણે મૃત્યુકારક થયું એવું અનુભવ્યું. યહૂદીઓ દ્વારા ખ્રિસ્તના ક્રૂસવિદ્યામાં યેરૂશાલેમના વિનાશનો બીજ સમાયેલો હતો. કલ્વરી પર વહાવવામાં આવેલું લોહી એ એવું ભારણ હતું કે જેણે તેમને આ જગત માટે અને આવનારા જગત માટે વિનાશમાં ડૂબાડી દીધા. આવું જ તે મહાન અંતિમ દિવસે થશે, જ્યારે ઈશ્વરની કૃપાને અસ્વીકાર કરનારાઓ પર ન્યાય આવશે. ખ્રિસ્ત, જે તેમના માટે અથડામણની શિલા છે, ત્યારે તેમને બદલો લેનારા પર્વત સમાન પ્રગટ થશે. તેમના મુખમંડળની મહિમા, જે ધર્મીઓને માટે જીવન છે, તે દુષ્ટો માટે ભસ્મ કરી નાખનારી અગ્નિ થશે. કારણ કે પ્રેમને અસ્વીકાર કરવામાં આવ્યો છે, કૃપાને તિરસ્કૃત કરવામાં આવી છે, તેથી પાપીનો વિનાશ થશે.”
“ઘણી ઉપમાઓ અને વારંવારની ચેતવણીઓ દ્વારા, ઈસુએ દર્શાવ્યું કે દેવપુત્રને અસ્વીકાર કરવાના પરિણામે યહૂદીઓ પર શું આવશે. આ શબ્દોમાં તેઓ દરેક યુગના બધા જ એવા લોકોને સંબોધતા હતા, જે તેમને પોતાના ઉદ્ધારક તરીકે સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરે છે. દરેક ચેતવણી તેમની માટે છે. અપવિત્ર બનાવાયેલું મંદિર, આજ્ઞાભંગ કરનાર પુત્ર, ખોટા ખેડૂતોએ, તિરસ્કાર કરનાર બાંધકામીઓ—આ બધાનો સમકક્ષ અનુભવ દરેક પાપીના જીવનમાં જોવા મળે છે. જો તે પસ્તાવો ન કરે, તો જે વિનાશનો તેઓએ પૂર્વસૂચન આપ્યો હતો તે તેનો થશે.” ધ ડિઝાયર ઑફ એજેસ, 600.
જે સાત વર્ષના અવધિ દરમ્યાન તે મનુષ્યએ યેરૂશાલેમને સાક્ષી આપી, તે પ્રથમ ઘેરાબંધી વખતે એક હજાર બે સો સાઠ દિવસના બે સમાન અવધિઓમાં વહેંચાઈ ગયો હતો. તે સાત વર્ષોએ યેરૂશાલેમના વિનાશનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, અને ખ્રિસ્ત તથા શિષ્યોની સેવાકાર્યના સાત વર્ષોએ યેરૂશાલેમના વિનાશની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું; અને ઈસુ હંમેશા અંતને શરૂઆત દ્વારા જ દર્શાવે છે. તે સાત વર્ષોનું પૂર્વરૂપ ઉત્તર રાજ્ય વિરુદ્ધનાં “સાત સમયો” દ્વારા પણ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, જે એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષના બે સમાન અવધિઓમાં વહેંચાયેલા હતા.
જ્યારે આધુનિક રોમ મૂર્તિપૂજક અને પાપલ રોમના ઇતિહાસને પુનરાવર્તિત કરે છે, જેમાં તેણે શાબ્દિક અને આધ્યાત્મિક યેરુશાલેમને પગદળી દીધું હતું, અને જ્યારે આધુનિક રોમ તે મનુષ્ય દ્વારા વર્ષ 63 થી વર્ષ 70 સુધી આપવામાં આવેલી ચેતવણીના બે સમયખંડોના બે ઇતિહાસોને પુનરાવર્તિત કરે છે, અને જ્યારે આધુનિક રોમ તે બે સમયખંડો દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા ઇતિહાસને પુનરાવર્તિત કરે છે, જેમાં ખ્રિસ્ત અને શિષ્યો સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી યેરુશાલેમમાં આવતા-જતાં રહ્યા હતા, ત્યારે, યદ્યપિ અંતિમ દિવસોમાં “સમય હવે રહ્યો નથી,” તોય બે ભિન્ન સમયખંડો પ્રગટ થશે.
આ બે અવધિઓમાંની છેલ્લી પ્રતીકાત્મક બેતાલીસ મહિના છે, જેમાં આધુનિક રોમ આવનારી રવિવારની કાનૂની વ્યવસ્થાથી પોતાના ઘાતક ઘા સાજા થયા પછી વિશ્વાસુઓ પર પોતાની અંતિમ સતાવણી પૂર્ણ કરે છે. આ પ્રતીકાત્મક બેતાલીસ મહિના બે અવધિઓમાંની બીજી અવધિ છે, અને તે આધુનિક રોમ પર થતો કાર્યકારી ન્યાયનો સમયગાળો છે. આ સમયગાળાને લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમમાં જીવિતોના તપાસણીય ન્યાય દ્વારા પૂર્વગામી કરવામાં આવે છે.
જે મનુષ્યે શાબ્દિક યરુશાલેમને ચેતવણી પ્રસ્તુત કરી હતી, તે ટાઇટસના ઘેરાબંધી દરમિયાન મરી ગયો. તે વિનાશ સમયે મર્યો નહોતો, પરંતુ વિનાશ પહેલાં થયેલી ઘેરાબંધી દરમિયાન મર્યો હતો, કારણ કે યરુશાલેમના વિનાશમાં એક પણ ખ્રિસ્તી મર્યો નહોતો.
“સાત વર્ષ સુધી એક માણસ યેરૂશાલેમની ગલીઓમાં ઉપર-નીચે ફરી રહ્યો અને શહેર પર આવનારી વિપત્તિઓની ઘોષણા કરતો રહ્યો. દિવસે અને રાત્રે તે આ કરુણ વિલાપ ગાતો રહેતો: ‘પૂર્વ તરફથી એક અવાજ! પશ્ચિમ તરફથી એક અવાજ! ચારેય પવનોથી એક અવાજ! યેરૂશાલેમ વિરુદ્ધ અને મંદિરસ્થાન વિરુદ્ધ એક અવાજ! વરરાજાઓ અને નવવધૂઓ વિરુદ્ધ એક અવાજ! સમગ્ર પ્રજા વિરુદ્ધ એક અવાજ!’—તદ્ગ્રંથ. આ અદ્ભુત વ્યક્તિને કેદ કરવામાં આવ્યો અને ચાબુક મારવામાં આવ્યો, પરંતુ તેના હોઠોમાંથી કોઈ ફરિયાદ નીકળી નહીં. અપમાન અને દુર્વ્યવહારના જવાબમાં તે માત્ર એટલું જ કહેતો: ‘હાય, હાય યેરૂશાલેમને!’ ‘હાય, હાય તેના નિવાસીઓને!’ તેની ચેતવણીભરી પુકાર ત્યાં સુધી બંધ ન થઈ જ્યાં સુધી તે પોતાના અગાઉથી કહેલા ઘેરાબંધી દરમિયાન માર્યો ન ગયો.” The Great Controversy, 29, 30.
તે માણસ ઘેરાબંધી દરમિયાન મર્યો, પરંતુ અંતિમ વિનાશ વખતે નહીં; અને અંતિમ વિનાશ પરીક્ષાકાળના સમાપન તથા અંતિમ સાત આફતોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેથી તે માણસ પ્રથમ ઘેરાબંધી સમયે યરુશાલેમ છોડવાના સંદેશાનું પ્રતીક છે. ત્યારબાદ ખ્રિસ્તીઓ ભાગી ગયા, અને પ્રથમ સાડા ત્રણ વર્ષોમાં તે માણસ એવા સમૂહનું પ્રતીક હતો જે યરુશાલેમમાં મરતું નથી; અને બીજા સાડા ત્રણ વર્ષોમાં તે પરીક્ષાકાળના સમાપન પહેલાં મરનાર અંતિમ ખ્રિસ્તીઓનું પ્રતીક છે. પ્રથમ અવધિમાં તે એક લાખ ચુંમાળીસ હજારને ઓળખાવે છે, અને બીજા સાડા ત્રણ વર્ષના સમયગાળામાં તે બીજા અવધિ દરમિયાન મરનાર મહાન સમુદાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
તે મનુષ્યનો સંદેશ ઇતિહાસકાર દ્વારા નોંધાયો હતો, અને તે છ સ્વરો દ્વારા રજૂ થયો હતો. જ્યારે અંતે તેને કેદ કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તેનો સાતમો અને અંતિમ સંદેશ યરુશાલેમ અને તેના નિવાસીઓને માટે “હાય, હાય” હતો. નોંધાયેલ પ્રથમ “સ્વર” “પૂર્વ તરફથી આવતો સ્વર” હતો, અને તેનો છેલ્લો સંદેશ “હાય” હતો. તેના સંદેશનો પ્રથમ તત્વ અને તેના સંદેશનો છેલ્લો તત્વ બાઇબલીય પ્રતીક હતા, જે ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ઇસ્લામ બાઇબલમાં “પૂર્વ”ના સંતાનો છે, અને તેઓ “પૂર્વ પવન” દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. તેના અંતિમ સંદેશમાં “હાય” શબ્દનું દ્વિગુણન આધુનિક બાબેલોનના અંતને પ્રતિબિંબિત કરે છે, જ્યારે પૃથ્વીના રાજાઓ ત્રણ વખત “હાય, હાય, તે મહાન નગર” કહીને પોકારે છે. પ્રકટીકરણ અધ્યાય અઢારમાં આવેલા ત્રણ વચનોમાં જે ગ્રીક શબ્દનો અનુવાદ “હાય” તરીકે થયો છે, એ જ શબ્દનો અનુવાદ અધ્યાય આઠ, વચન તેરમાં “હાય” તરીકે થયો છે.
અને મેં જોયું અને સાંભળ્યું કે એક દેવદૂત આકાશના મધ્યમાં ઉડતો હતો, અને તે ઊંચા સ્વરે કહેતો હતો: ધિક્કાર, ધિક્કાર, ધિક્કાર પૃથ્વીના નિવાસીઓને, કારણ કે તે ત્રણ દેવદૂતોની તુરાઈના બાકી રહેલા નાદો હજી થવાના છે! પ્રકટીકરણ 8:13.
તે મનુષ્ય દ્વારા કરાયેલ “હાય, હાય” ની ઘોષણા ત્રણ હાયોના ત્રિગુણ પ્રયોગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે પ્રથમ હાયના તત્ત્વો, બીજા હાયના તત્ત્વો સાથે “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” સંયોજિત થતાં, ત્રીજા હાયના તત્ત્વોને ઓળખાવે છે; જેમ અઢારમા અધ્યાયમાં પૃથ્વીના રાજાઓ દ્વારા કરાયેલ “હાય, હાય” ના ત્રણ પ્રયોગો પ્રથમ અને બીજા હાય દ્વારા સ્થાપિત થયેલ ત્રીજા હાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે મનુષ્યના સંદેશનો આરંભ અને અંત ત્રીજા હાયના ઇસ્લામના સંદેશનું પ્રતીકરૂપ હતું.
તેના સંદેશની પ્રથમ અભિવ્યક્તિ “પૂર્વ” તરફથી આવતો એક અવાજ હતી, અને “પૂર્વ” ઇસ્લામનું એક પ્રતીક છે, પરંતુ તે પૂર્વમાંથી ઉદ્ભવતા મુદ્રાંકન કરનાર દેવદૂતની પણ ઓળખ છે.
અને આ બાબતો પછી મેં ચાર દૂતોને પૃથ્વીના ચાર ખૂણાઓ પર ઊભેલા જોયા, જે પૃથ્વીના ચાર પવનોને રોકીને રાખતા હતા, જેથી પવન પૃથ્વી પર, કે સમુદ્ર પર, કે કોઈ વૃક્ષ પર ન ફુંકે. અને મેં પૂર્વ દિશાથી ચઢી આવતા બીજા એક દૂતને જોયો, જેના પાસે જીવતા દેવની મુદ્રા હતી; અને તેણે મોટા અવાજે તે ચાર દૂતોને, જેઓને પૃથ્વી અને સમુદ્રને નુકસાન પહોંચાડવાનો અધિકાર આપવામાં આવ્યો હતો, પોકારીને કહ્યું, કે, જ્યાં સુધી અમે આપણા દેવના સેવકોના કપાળોમાં મુદ્રા ન મારીએ, ત્યાં સુધી પૃથ્વીને, કે સમુદ્રને, કે વૃક્ષોને નુકસાન ન પહોંચાડો. અને જેમને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા હતા તેમનો આંકડો મેં સાંભળ્યો: અને ઇઝરાયલનાં સંતાનોનાં સર્વ વંશો માંથી એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર લોકોને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા હતા. પ્રકટીકરણ 7:1–4.
કર્મેલ પર્વત પર એલિયાહની ઘટનામાં, જ્યારે તેણે સમુદ્ર તરફ જોઈને એક વાદળ જોયું, ત્યારે તે પશ્ચિમ દિશામાં જોઈ રહ્યો હતો, કારણ કે કર્મેલ પર્વત ભૂમધ્ય સમુદ્રની નજીક આવેલો છે.
અને સાતમી વાર એવું બન્યું કે તેણે કહ્યું, જો, સમુદ્રમાંથી મનુષ્યના હાથ જેટલું નાનું એક વાદળ ઊભરાય છે. અને તેણે કહ્યું, ઉપર જા, આહાબને કહેજે, “તારો રથ તૈયાર કર અને નીચે ઉતરી જા, જેથી વરસાદ તને અટકાવી ન દે.” 1 રાજાઓ 18:44.
એલિયાહ પશ્ચિમ દિશા તરફ, એટલે કે મધ્યધરિયા સમુદ્રની દિશામાં, મુખ કરીને ઊભો રહ્યો હોત. લૂકના બારમા અધ્યાયમાં, ખ્રિસ્ત પોતાના સંદેશા વિષે કહે છે કે તે વિભાજનનો સંદેશ છે.
શું તમે એમ માનો છો કે હું પૃથ્વી પર શાંતિ આપવા આવ્યો છું? હું તમને કહું છું, ના; પરંતુ તેના બદલે વિભાગ: કેમ કે હવે પછી એક જ ઘરમાં પાંચ જણ વિભાજિત થશે, ત્રણ બેની સામે, અને બે ત્રણની સામે. પિતા પુત્રની સામે વિભાજિત થશે, અને પુત્ર પિતાની સામે; માતા દીકરીની સામે, અને દીકરી માતાની સામે; સાસુ પોતાની વહુની સામે, અને વહુ પોતાની સાસુની સામે. અને તેણે લોકોને પણ કહ્યું, જ્યારે તમે પશ્ચિમ તરફથી વાદળ ઊગતું જુઓ છો, ત્યારે તરત જ તમે કહો છો, વરસાદ આવશે; અને એમ જ થાય છે. અને જ્યારે તમે દક્ષિણ પવન ફૂંકાતો જુઓ છો, ત્યારે તમે કહો છો, ઉકળાટ પડશે; અને તેમ જ થાય છે. હે કપટીઓ, તમે આકાશ અને પૃથ્વીના સ્વરૂપને ઓળખી શકો છો; પરંતુ આ સમયને તમે કેમ ઓળખતા નથી? લૂક 12:51–56.
યેરૂશાલેમને આપેલો સંદેશવાહકનો સંદેશ અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધારણ કરે છે, કારણ કે શરૂઆત અને અંત ત્રીજા હાયના ઇસ્લામને ઓળખાવે છે, અને “પૂર્વ”ના સ્વર સાથે તે એકસાથે ઇસ્લામના સંદેશને મુદ્રાંકનના સંદેશ તરીકે ઓળખાવે છે. “પશ્ચિમ” તરફથી આવેલો “બીજો સ્વર” ઉત્તરવર્ષાને ઓળખાવે છે, જે અંતિમ વર્ષા છે, અને સર્વ પ્રભુવક્તાઓ અંતિમ દિવસોને સંબોધી રહ્યા છે. “પશ્ચિમ”નો સંદેશ ઉત્તરવર્ષાના સંદેશનું એક પ્રતીક છે, જે ઉપાસકોના બે વર્ગોને ઉત્પન્ન કરે છે. એક વર્ગ ઉત્તરવર્ષાના સંદેશને ઓળખી શકતો નથી, કારણ કે તેઓ “આ સમયને પરખતા નથી.”
સંદેશવાહકના સંદેશનો આગલો તત્ત્વ “ચાર પવનો”નો સ્વર છે, જે મુદ્રાંકનનો સંદેશ પણ છે અને ઇસ્લામના ક્રોધિત ઘોડાના સંદેશ તરીકે પણ છે, જેમ કે ત્રીજી વિપત્તિ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. આગલો તત્ત્વ યેરૂશાલેમ અને મંદિરસામે છે, આ રીતે તે સર્વ પ્રબોધકોના સંદેશને ઓળખાવે છે, જે એવા લોકોના એક વર્ગને ઓળખાવે છે, જેઓને પસાર કરી દેવામાં આવી રહ્યા છે; કારણ કે તેમણે પોતાના ઉદ્ધારના દાવાનો આધાર ખ્રિસ્તમાં નહીં, પરંતુ મંદિરમાં અને દેવના પસંદ કરાયેલા લોકો તરીકેના પોતાના વારસામાં રાખ્યો છે. તેઓ એ જ છે, જેઓ પવિત્ર ઇતિહાસભરમાં “યહોવાના મંદિર, યહોવાના મંદિર, અમે જ છીએ” એવી ઘોષણા કરતા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. યેરૂશાલેમ અને મંદિર સામેનો સંદેશ લાઓદિકેયાનો સંદેશ છે.
“ચર્ચ પવિત્ર આત્માની શક્તિથી સજીવ બનાવવામાં આવતી નથી તે બાબતે આશ્ચર્ય પામવાની કોઈ જરૂર નથી. પુરુષો અને સ્ત્રીઓ ખ્રિસ્તે આપેલી શિક્ષાને બાજુએ મૂકી રહ્યા છે. ક્રોધ અને લોભ વિજય પ્રાપ્ત કરી રહ્યા છે. આત્માનું મંદિર દુષ્ટતાથી ભરેલું છે. ખ્રિસ્ત માટે કોઈ સ્થાન નથી. મનુષ્યો પોતાના જ વિકૃત માર્ગોને અનુસરે છે. તેઓ ત્રાણકર્તાના વચનો પર ધ્યાન આપતા નથી. તેઓ ઠપકાઓ અને ચેતવણીઓને નકારી કાઢતાં પોતાને જ પોતાના હાથમાં સોંપી દે છે, જ્યાં સુધી દીવટો તેની જગ્યાથી હટાવી દેવામાં ન આવે અને આધ્યાત્મિક વિવેક માનવીય કલ્પનાઓથી ગૂંચવાઈ ન જાય. સેવા કાર્યમાં અપૂર્ણ હોવા છતાં તેઓ પોતાને ન્યાયસંગત ઠેરવતાં કહે છે, ‘યહોવાનું મંદિર, યહોવાનું મંદિર અમે જ છીએ.’ તેઓ પોતાની જ કલ્પનાના પ્રકાશને અનુસરવા માટે ઈશ્વરની વ્યવસ્થાને બાજુએ મૂકી દે છે.” Review and Herald, April 8, 1902.
પછી સંદેશવાહકે પોતાની ચેતવણીના સંદેશનો સ્વર વરરાજાઓ અને વધૂઓ વિરુદ્ધ ઉઠાવ્યો, “પંક્તિ પર પંક્તિ” ની પદ્ધતિના પ્રતીકરૂપે; કારણ કે અંતિમ દિવસોની ભવિષ્યવાણીય પંક્તિ બરાબર એવી જ હશે જેવી નોહના દિવસોમાં ભવિષ્યવાણીય પંક્તિ હતી, જ્યારે તેઓ એ જ સમયે લગ્ન કરતાં હતાં, જેમાં વિનાશનો પ્રલય તેમની સાંસારિક મહત્ત્વાકાંક્ષાઓ અને યોજનાઓ ઉપર છલકાઈ પડવા જતો હતો.
“બાઇબલ ઘોષણા કરે છે કે અંતિમ દિવસોમાં મનુષ્યો વિશ્વિક પ્રવૃત્તિઓમાં, ભોગવિલાસમાં અને ધન ઉપાર્જનમાં મગ્ન રહેશે. તેઓ શાશ્વત સત્યોથી અંધ રહેશે. ખ્રિસ્ત કહે છે, ‘જેમ નોહાના દિવસો હતા, તેમ મનુષ્યપુત્રનું આગમન પણ થશે. કારણ કે પ્રલય પહેલાંના તે દિવસોમાં તેઓ ખાતા-પીતા, લગ્ન કરતા અને લગ્નમાં આપતા રહ્યા, ત્યાં સુધી કે જે દિવસે નોહા વહાણમાં પ્રવેશ્યો, અને પ્રલય આવ્યો અને બધાને વહાવી લઈ ગયો ત્યાં સુધી તેઓ જાણ્યા નહીં; તેમ મનુષ્યપુત્રનું આગમન પણ થશે.’ મથિ 24:37–39.”
“આજે પણ એવું જ છે. લોકો લાભની દોડમાં અને સ્વાર્થી ભોગવિલાસની શોધમાં એમ ધસી રહ્યા છે જાણે કોઈ ઈશ્વર નથી, કોઈ સ્વર્ગ નથી, અને કોઈ પરલોક નથી. નોહના દિવસોમાં પૂર વિશેની ચેતવણી મનુષ્યોને તેમની દુષ્ટતામાંથી ચોંકાવવા અને તેમને પસ્તાવા માટે બોલાવવા મોકલવામાં આવી હતી. તેવી જ રીતે, ખ્રિસ્તના શીઘ્ર આગમનનો સંદેશ મનુષ્યોને સાંસારિક બાબતોમાં તેમની લીનતામાંથી જાગૃત કરવા માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો છે. તેનો હેતુ તેમને શાશ્વત સત્યતાઓની અનુભૂતિ માટે જાગૃત કરવાનો છે, જેથી તેઓ પ્રભુની મેજ પરના આમંત્રણ પર ધ્યાન આપે.”
“સુસમાચારનું આમંત્રણ સમગ્ર જગતને આપવામાં આવવાનું છે—‘દરેક જાતિ, અને કુળ, અને ભાષા, અને લોકસમૂહને.’ પ્રકટીકરણ 14:6. ચેતવણી અને કૃપાનો અંતિમ સંદેશ પોતાના મહિમાથી સમગ્ર પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરનાર છે. તે મનુષ્યોના સર્વ વર્ગો સુધી, ધનિક અને ગરીબ, ઉચ્ચ અને નીચ, બધાં સુધી પહોંચવાનો છે. ‘માર્ગો અને વાડાઓ પાસે જાઓ,’ ખ્રિસ્ત કહે છે, ‘અને તેઓને અંદર આવવા માટે આગ્રહપૂર્વક લાવો, જેથી મારું ઘર ભરાઈ જાય.’” Christ’s Object Lessons, 228.
ચેતવણીનો છેલ્લો તત્વ અગાઉના અનુચ્છેદમાં ભારપૂર્વક દર્શાવવામાં આવ્યો છે. “સર્વ લોકો” વિરુદ્ધના સ્વર તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામેલો સંદેશ અનંતકાલીન સુસમાચાર છે, જે દર્શાવે છે કે ઉદ્ધાર મેળવવા માટે સુસમાચારની માંગણીઓ પૂર્ણ કરવી આવશ્યક છે. અનંતકાલીન સુસમાચારની પ્રથમ માંગ એ છે કે દેવનો ભય માનવો, અને તે ભય આ હકીકત પર આધારિત છે કે આપણા પાપોએ જ જીવતા દેવના પુત્ર ખ્રિસ્તને ક્રોસ ઉપર ચઢાવ્યો હતો.
યેરૂશાલેમ માટેના દૂતના તેની સાત વર્ષની સેવાકાળ દરમિયાનના દરેક તત્ત્વે સનાતન સુસમાચારનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જે એ જ સુસમાચાર હતું જે ખ્રિસ્તે ઈ.સ. ૨૭થી ઈ.સ. ૩૪ સુધીના સાત વર્ષોમાં ઘણાઓ સાથેની વાચાને પુષ્ટિ આપતી વખતે રજૂ કર્યું હતું. આ જ સનાતન સુસમાચાર અંતિમ દિવસોના અંતિમ બે અવધિઓમાં પણ પ્રખરિત થાય છે, અને તે ઉત્તરસમયના વરસાદના સંદેશ માટે વિશેષરૂપે સંબંધિત છે, કારણ કે તે ત્રીજા હાયનો ઇસ્લામનો સંદેશ છે. તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનને, ઘઉં અને નીંદણના વિભાજનને, નીંદણની લાઉદીકેયાની સ્થિતિને, અને “પંક્તિ પર પંક્તિ” એવી ઉત્તરસમયના વરસાદની પદ્ધતિશાસ્ત્રના પ્રતીક તરીકે ભવિષ્યવાણીના ત્રિવિધ પ્રયોગને ઓળખાવે છે.
તે ઇતિહાસમાં આવેલા સાત વર્ષનો સંદેશ ભવિષ્યવાણીય રીતે “વેર લેવાના દિવસો”ની અંદર સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો છે, જે ખ્રિસ્તના સંદેશ અને કાર્યના સર્વપ્રથમ ઉલ્લેખનો જ એક ભાગ હતો; અને અંતિમ દિવસોમાં તેનો સંદેશ અને તેનું કાર્ય એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર દ્વારા પુનરાવર્તિત થવાનું છે. ત્યારે તેઓ પોતાના સંદેશને “ઈશ્વરના વેર લેવાના દિવસો”ના ભવિષ્યવાણીય પરિપ્રેક્ષ્યની અંદર ઓળખશે. ઈશ્વરના “વેર”ના બે બાઇબલીય પ્રકારો તેમના વચનમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે—તેમના પોતાના લોક પર તેમનો વેર, અને તેમના શત્રુઓ પર તેમનો વેર પણ.
લેવિતિકસ છવીસના “સાત વખત” તેમના બળવાખોર લોકો પર દેવના પ્રતિકારને દર્શાવે છે, અને તે પ્રતિકારમાં પવિત્રસ્થાન તથા સૈન્યને શાબ્દિક અને આધ્યાત્મિક રીતે પગતળે દળવાનું પણ સમાવેશ થાય છે. પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગતળે દળવાના પ્રતીકવાદમાં દેવના પોતાના શત્રુઓ પરના પ્રતિકારનો પ્રતીકવાદ પણ રજૂ થાય છે. અંતિમ દિવસોમાં પોતાના લોકો વિરુદ્ધ દેવનો પ્રતિકાર, જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદાના સમયે લાઓદીકિયન એડવેન્ટિઝમને ઉગાળી નાખવા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તે માર્ગચિહ્ને આધુનિક બાબેલોન પરનો તેમનો પ્રતિકાર પણ આરંભે છે.
લાઉદિકેયન એડվեն્ટિઝમ ઉપર જીવિતોના તપાસણીય ન્યાય પછી, જેનો અનુસરો તીરની વ્યભિચારિણી અને જે પશુ પર તે સવારી કરે છે તથા જેના ઉપર તે રાજ્ય કરે છે, તેમના ઉપરના કાર્યકારી ન્યાયથી થાય છે, તે અંતિમ દિવસોની ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ છે, જ્યાં દરેક દર્શનનો પ્રભાવ પૂર્ણ થાય છે. દરેક દર્શન આ બે ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ પર લાગુ કરવાનું છે, કારણ કે ઉત્તરવર્ષાની પદ્ધતિ ભવિષ્યવાણીની રેખા ઉપર ભવિષ્યવાણીની રેખા લાગુ કરવાની છે. આ બે ઇતિહાસોના આરંભે ઈસુએ એક “ચિહ્ન” ઓળખાવ્યું, જે સાબિત કરે છે કે તે સમયે જીવિત રહેનાર લોકો પૃથ્વીના ઇતિહાસની અંતિમ પેઢીમાં છે.
પ્રથમ અવધિનો આરંભ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રણનો આરંભ થયો ત્યારે થયો. તે જ માર્ગચિહ્નની અંદર લૂક એકવીસમાં ખ્રિસ્તે ઓળખાવેલું “ચિહ્ન” સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું હતું.
આ અભ્યાસને અમે આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.
“હવે, ભાઈઓ, દેવ ઇચ્છે છે કે આપણે તે માણસની સાથે પોતાનું સ્થાન લઈએ જે દીવાદાંડી ધરાવે છે; આપણે ત્યાં પોતાનું સ્થાન લેવું છે જ્યાં પ્રકાશ છે, અને જ્યાં દેવે તુરીને નિશ્ચિત ધ્વનિ આપ્યો છે. આપણે તુરીને નિશ્ચિત ધ્વનિ આપવો છે. આપણે મૂંઝવણમાં રહ્યા છીએ, અને આપણે શંકામાં રહ્યા છીએ, અને ચર્ચો મરવા માટે તૈયાર છે. પરંતુ હવે અહીં આપણે વાંચીએ છીએ: ‘And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird’ [Revelation 18:1, 2].”
“હવે તો, જો સ્વર્ગના પ્રકાશમાંથી કોઈ વસ્તુ અમારી પાસે આવે ત્યારે તેને ઓળખી શકીએ એવી સ્થિતિમાં અમે ન હોઈએ, તો એ સંદેશ વિષે અમને કંઈ જાણ કેવી રીતે થશે? અને જ્યારે દેવના આત્માએ તેમને મોકલ્યા છે એવો જરાય પુરાવો પણ અમારી પાસે ન હોય, ત્યારે જે કોઈ વ્યક્તિ અમારી સાથે સહમત હોય તેની પાસેથી અમારી પાસે આવે ત્યારે અમે સૌથી અંધકારમય ભ્રમને પણ તરત જ સ્વીકારી લઈશું. ખ્રિસ્તે કહ્યું, ‘હું મારા પિતાના નામે આવ્યો છું, પરંતુ તમે મને સ્વીકારતા નથી’ [જુઓ John 5:43]. હવે, મિનેઆપોલિસની સભા પછીથી અહીં જે કાર્ય ચાલતું આવ્યું છે, તે તો યથાર્થ એ જ છે. કારણ કે દેવ પોતાના નામે એવો સંદેશ મોકલે છે જે તમારા વિચારો સાથે સહમત નથી, તેથી [તમે નિષ્કર્ષ કાઢો છો કે] તે દેવ તરફથી આવેલો સંદેશ હોઈ જ શકે નહિ.” Sermons and Talks, volume 1, 142.