દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો બાવીસમું

જ્યારે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, શ્લોક ચાળીસથી પાંતાલીસનો પ્રકાશ અંતકાળમાં 1989માં અનમુદ્રિત થયો, ત્યારે સત્યના શત્રુઓએ એવો વિરોધ ઉભો કર્યો કે જેના દ્વારા દેવએ દાનિયેલના ગ્રંથમાં આવેલા તે વિભાગના મૂળભૂત આધારબિંદુઓનું રક્ષણ કરવા માટે સત્યો પ્રગટ કર્યા—એ જ વિભાગ ત્યારબાદ શૈતાનના આક્રમણોનો વિષય અને કેન્દ્ર બન્યો. તે ઇતિહાસમાં સત્ય અને ભૂલ અંગેનો તે વિવાદ પવિત્ર આત્મા દ્વારા એવા નિર્ધારિત ભવિષ્યવાણીય નિયમોને ઓળખાવવા માટે ઉપયોગમાં લેવાયો, જે અગાઉ અનમુદ્રિત થયેલા જ્ઞાનમાં વધુ વધારો કરશે અને ત્યારથી પૃથ્વીના ઇતિહાસની અંતિમ પેઢીની કસોટી કરશે. અમે “ભવિષ્યવાણીના ત્રિવિધ ઉપયોગો” વિષે વિચારણા કરતા આવ્યા છીએ, અને તે ઉપયોગોને એક મુખ્ય નિયમ તરીકે ઓળખી રહ્યા છીએ, જે તે ભૂતકાળના દિવસોમાં શૈતાન દ્વારા રજૂ કરાયેલા વિરોધની પ્રક્રિયામાંથી પ્રગટ થયો હતો. તે વિવાદાસ્પદ પ્રક્રિયાને સિસ્ટર વ્હાઇટ દ્વારા “હલચલ” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે.

“કંપન” ત્યારે ઉત્પન્ન થાય છે જ્યારે યહૂદાના વંશના સિંહ દ્વારા સત્યની મુદ્રા ખોલવામાં આવે છે અને ત્યારબાદ તે રજૂ કરવામાં આવે છે.

“સત્ય”નું પરિચય હંમેશાં એક ધ્રુજારી પેદા કરે છે, અને જે સત્ય 1989માં ઉદ્ઘાટિત થયું હતું, તેણે ચોક્કસપણે એ જ કાર્ય કર્યું. સત્યના વિરોધમાં ઊભા કરાયેલા પ્રતિકારના લાભોમાંથી એક એવો હતો કે 1989 પછી આવેલા વર્ષોમાં જ્ઞાનની વૃદ્ધિને સ્થાપિત કરવા માટે નિયમોની એક સમૂહરચના વિકસાવવામાં આવી. આ નિયમોની રચના, મિલરાઇટોના સમયગાળામાં વિકસાવવામાં આવેલા નિયમસમૂહની સમાનાન્તર છે. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના તમામ ત્રિગુણ લાગુ પડતા અર્થો અંતિમ દિવસોની ઘટનાઓની સ્પષ્ટતામાં યોગદાન આપે છે.

રોમ અને બેબિલોનના ત્રિવિધ પ્રયોગો તે સ્ત્રી અને તે જે પશુ પર સવારી કરે છે અને જેના ઉપર રાજ્ય કરે છે, તેમના પરસ્પર સંબંધને રવિવારના કાયદાની સંકટકાળની સમગ્ર ઐતિહાસિક પ્રક્રિયામાં સ્થાપિત કરે છે; અને આ જ ઇતિહાસ બેબિલોનની વ્યભિચારિણી ઉપર દેવના કાર્યકારી ન્યાયનો પણ ઇતિહાસ છે.

“વચનના દૂત માટે માર્ગ તૈયાર કરનાર દૂત” અને “એલિયાહ” — આ બન્નેના ત્રિગુણ પ્રયોગો, છેલ્લાં દિવસોમાં કૃપાકાળના સમાપનને દર્શાવતા બે અવધિઓમાં કાર્ય અને સંદેશને ઓળખાવે છે. પ્રથમ અવધિ પ્રકાશન અધ્યાય અઢારના પ્રથમ સ્વર સાથે આરંભે છે, જે લાઉડિકીયાઈ એડવેન્ટવાદ માટે જીવિતોના તપાસનાત્મક ન્યાયના પ્રારંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને છેલ્લી અવધિ પ્રકાશન અધ્યાય અઢારના બીજા સ્વર સાથે આરંભે છે, જે બાબેલની વ્યભિચારિણી પર થનારા કાર્યકારી ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

રોમ અને બાબેલની ત્રિવિધ લાગુ પડતીઓ દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકોના બાહ્ય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે એલિયાહ અને માર્ગ તૈયાર કરનાર દૂતની ત્રિવિધ લાગુ પડતીઓ દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકોના આંતરિક ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્રણ દુઃખોની ત્રિવિધ લાગુ પડતી તે સંદેશની ઓળખ આપે છે, જે બંને સમયગાળાઓમાં પ્રવર્તે છે, અને જે બંને મળીને ન્યાયના સમાપનકાળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—જે દેવના ઘરમાંથી શરૂ થાય છે, અને ત્યારબાદ દેવના ઘરની બહાર રહેનારાઓ પર આવે છે. ત્રણ દુઃખો દર્શાવે છે કે ઇસ્લામ પાછળના વરસાદનો સંદેશ છે, અને તે ન્યાયનું એવું સાધન પણ છે, જેને દેવ તમામ માનવજાતિ પર સૂર્યની ઉપાસના લાદનારાઓ સામે વાપરે છે. ન્યાયનો અંત “દેવના પ્રતિકારના દિવસો”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમની ધર્મત્યાગી કલીસિયા પર પણ અને તેમની કલીસિયાની બહાર રહેલા દુષ્ટો પર પણ.

જ્યારે ઈસુએ નાઝરેથની સભામાં પ્રથમવાર પોતાની સેવા આરંભી, ત્યારે તેમણે યશાયા અધ્યાય એકસઠનો ઉપયોગ કરીને પોતાની સેવા, સંદેશ અને કાર્યની વ્યાખ્યા કરી, જેમાં દેવના પ્રતિશોધના સમયની ઓળખ પણ સમાવેશ પામતી હતી. તેમની સેવા, સંદેશ અને કાર્ય એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની સેવા, સંદેશ અને કાર્યનું પૂર્વચિત્ર હતા, કારણ કે તેઓ ભવિષ્યવાણી મુજબ મેષશાવક જ્યાં જ્યાં જાય છે ત્યાં ત્યાં તેની પાછળ ચાલે છે.

ઈસુનું તેમના બાપ્તિસ્મા સમયે અભિષેક થયું હતું, અને તે સીમાચિહ્ન 11 સપ્ટેમ્બર, 2001નું પ્રતિરૂપ છે, જ્યારે પવિત્ર આત્માનું અભિષેક તેમના પર ઉતરવા લાગ્યું જેમણે એ ઓળખ્યું હતું કે અંતિમ દિવસોમાં પછાત વરસાદનો ઉંડેલો મિલેરાઈટોના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિરૂપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જે પ્રાચીન ખંડેરસ્થાનો હતા, જેને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકો ફરીથી બાંધશે, જ્યારે તેઓ યિરમિયાના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફરશે.

1888ના બળવાખોરીમાંથી ખ્રિસ્તની ધાર્મિકતાનો સંદેશ ફરીથી વર્તમાન સત્ય બન્યો, અને 1888ના બળવાખોરીમાંથી આવેલો સંદેશ તે શુભ સમાચાર હતો, જેમાં ભંગાયેલા હૃદયોને બાંધવાની શક્તિ છે, પરંતુ જેઓ પાસે જોવા માટે આંખો છે, છતાં જોતા નથી, અને સાંભળવા માટે કાન છે, છતાં સમજતા નથી, એવા લોકોના કઠોર હૃદયોને ખોલવામાં તે અશક્ત છે. 1888ના બળવાખોરીમાંથી ખ્રિસ્તની ધાર્મિકતાનો સંદેશ લાઓદિકિયા માટેનો સંદેશ પણ હતો, જે ત્યારે ફરી આવ્યો, જેથી પાપના બંદીઓ બનેલાઓ માટે કારાગૃહનું દ્વાર ખોલી દે, તે એકના દ્વારા જેને એવા દ્વારો ખોલવાની શક્તિ છે, જે કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો નથી, અને એવા દ્વારો બંધ કરવાની શક્તિ છે, જે કોઈ મનુષ્ય બંધ કરી શકતો નથી.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ જેઓએ તે શુભ સમાચાર રજૂ કરવા હતા, તેઓએ પ્રભુના પ્રસન્નતાના વર્ષ અને દેવના પ્રતિશોધના દિવસની પણ ઘોષણા કરવી હતી. પ્રભુની સ્વીકાર્યતાનું વર્ષ પણ તે જ સમયે આરંભ્યું, અને દેવ સંપૂર્ણપણે ઇચ્છુક છે કે લાઓદિકીયાનો પસ્તાવો સ્વીકારી લે, જ્યાં સુધી દેવના પ્રતિશોધનો દિવસ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે આવી પહોંચે નહીં. ત્યારબાદ, જે કલીશિયાએ પોતાની મુલાકાતના સમયને ઓળખવાનો ઇનકાર કર્યો હતો તેના ઉપર તેમનો પ્રતિશોધ પ્રગટ થશે, અને તે જ સમયે બાબિલોનની વેશ્યાના ઉપર પ્રગતિશીલ ન્યાય શરૂ થાય છે.

તેમની સ્વીકાર્યતાના દિવસે, તે શોક કરનાર સર્વને સાંત્વના આપવાનું વચન આપે છે, અને યરુશાલેમમાં શોક કરનારાઓનું દર્શન હઝકિયેલ અધ્યાય નવમાં કરાવવામાં આવ્યું છે. તેમની સાંત્વના સાંત્વનકર્તા દ્વારા આવે છે, ત્યારબાદ તેમની ઉપર વરસાવવામાં આવી રહેલા પાછલા વરસાદના સંદેશને ગ્રહણ કરવા દ્વારા. પરંતુ માત્ર ત્યારે જ, જ્યારે તેઓ તે વરસાદને ઓળખે. એકવાર તેઓ સાંત્વનકર્તાને પ્રાપ્ત કરે, અને “પંક્તિ પર પંક્તિ” ની પદ્ધતિ દ્વારા જૂના ઉજાડ પડેલા સ્થાનોને બાંધવાનું કાર્ય પૂર્ણ કરે, જે યશાયાહના અંશમાં આ રીતે દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે પવિત્ર ઇતિહાસની ઉજાડપણાને પ્રતિનિધિત્વ કરતી ભવિષ્યવાણીની એક પંક્તિને, ઉજાડપણું દર્શાવતી બીજી ભવિષ્યવાણીની પંક્તિ ઉપર મૂકવાનું કાર્ય. તે કાર્યમાં તેઓ અનેક પેઢીઓની ઉજાડ જગ્યાઓને ફરી ઊભી કરે છે. ત્યારબાદ “પરદેશીઓ” શોક કરનારાઓને પ્રતિસાદ આપશે, જેઓ પરદેશીઓ જોઈ શકે તે માટે ધ્વજરૂપે ઊંચા કરવામાં આવ્યા છે.

યશાયા અધ્યાય એકસઠમાં દર્શાવ્યા મુજબ ખ્રિસ્તે પોતાના કાર્ય અને સેવકાઈ વિષે જે ઘોષણા કરી, તે જ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું કાર્ય અને સેવકાઈ છે. તે કાર્ય પવિત્ર સુધારણા આંદોલનોમાં દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, અને 1989માં અંતકાળ આવ્યો—જેનું પૂર્વરૂપ અગાઉના બધા “અંતકાળ”ોએ પ્રગટ કર્યું હતું. જેમ એક શ્લોક, દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, શ્લોક ચૌદ, મિલરાઇટ આંદોલનના પાયા અને કેન્દ્રીય સ્તંભ તરીકે ઓળખાયો હતો, તેમ Future for America ના આંદોલનના પાયા અને કેન્દ્રીય સ્તંભરૂપ શ્લોક દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, શ્લોક ચાલીસ છે. મિલરાઇટો માટે, કેન્દ્રીય સ્તંભનો પ્રકાશ ઉલાઈ નદીના દર્શનના પ્રકાશ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, અને Future for America ના આંદોલન માટે કેન્દ્રીય સ્તંભનો પ્રકાશ હિદ્દેકેલ નદીના દર્શનના પ્રકાશ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો.

બે નદીઓ દ્વારા રજૂ કરાયેલા બંને દર્શનોનો પ્રકાશ એકબીજા સાથે જોડાયેલો છે અને અંતિમ દિવસોમાં પૂર્ણ થાય છે. તેમની પરસ્પર “કડી” માનવીય અને દૈવીના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; આ જ તે સંદેશ છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ વારંવાર ખ્રિસ્તનો સંદેશ તરીકે ઓળખાવે છે, તે સંદર્ભમાં કે માનવતા જ્યારે દૈવત્વ સાથે સંયોજિત થાય છે ત્યારે પાપ કરતી નથી. બે નદીઓ એ જ કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

1798 અને 1989માં જ્ઞાનનો વધારો દેવના ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ વચનના મુદ્રામોચનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. તેમનું વચન તેમ જ રીતે જય મેળવવાની શક્તિ આપે છે જેમ તેમણે જય મેળવી, અને “તેમનું જીવન જાહેર કરે છે કે માનવતા, દેવત્વ સાથે સંયુક્ત થઈને, પાપ કરતી નથી.” ઉલાઈ નદીનું દર્શન તેમની પ્રગટતાનું marah દર્શન છે, જે બાવીસો નહીં પરંતુ તેત્રીસો નહીં, પરંતુ ત્રેવીસસો દિવસોની ભવિષ્યવાણી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું chazon દર્શન છે, જે બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષની ભવિષ્યવાણી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. marah દર્શન દેવત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને chazon દર્શન માનવતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પ્રાચીન શિનારની બંને નદીઓ, એટલે ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ, અથવા આજે જેમને ટાઇગ્રિસ અને યૂફ્રેટીસ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, અંતે દક્ષિણ ઇરાકમાં શટ્ટ અલ-અરબ જળમાર્ગમાં મળી જાય છે, અને પછી શટ્ટ અલ-અરબ પર્શિયન ખાડીમાં વહે છે. યેશુ આત્મિકને દર્શાવવા માટે ભૌતિક અને પ્રાકૃતિકનો ઉપયોગ કરે છે, અને આ બે નદીઓ સાથે સંબંધિત દર્શનો, જે હવે પૂર્ણતાની પ્રક્રિયામાં છે, તેઓ માનવીય અને દૈવી વચ્ચેની એવી એક કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્યારે ઘટે છે જ્યારે તેઓ સમુદ્ર સુધીની પોતાની યાત્રાના અંતિમ નિષ્કર્ષે પહોંચતા હોય છે. આ સત્ય આ બે ભવિષ્યવાણીઓના આરંભમાં સ્થાપિત થાય છે, જે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, કલમો તેર અને ચૌદના બે દર્શનો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી છે. એક દર્શન પ્રશ્ન છે, બીજું ઉત્તર છે, અને તર્કસંગત રીતે તેઓને અલગ કરી શકાય તેમ નથી.

માનવત્વનું દર્શન, જે પવિત્રસ્થાન અને સેનાના પગતળે દલનને ઓળખાવે છે, ઈ.સ.પૂર્વે 677માં શરૂ થયું, અને દૈવીત્વનું દર્શન, જે ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવાનું ઓળખાવે છે, ઈ.સ.પૂર્વે 457માં શરૂ થયું. દૈવીત્વ અને માનવત્વનો સંબંધ બે સો વીસ વર્ષ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે આ બે દર્શનોના બે પ્રારંભબિંદુઓને જોડે છે. બે સો વીસ “માનવત્વનો દૈવીત્વ સાથેનો સંબંધ”નું પ્રતીક છે, અને અંતકાળમાં 1798માં જ્ઞાનની વૃદ્ધિ સાથે અંતકાળમાં 1989માં જ્ઞાનની વૃદ્ધિના સંબંધ દ્વારા પણ તેનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે.

૧૭૯૮માં જ્ઞાનના વધારાથી ઉપજેલો ઔપચારિક સંદેશ સૌપ્રથમ મિલરે ૧૮૩૧માં રજૂ કર્યો (અને ત્યારબાદ ૧૮૩૩માં Vermont Telegraph અખબારમાં). ૧૮૩૧, ૧૬૧૧ના વર્ષમાં King James Bibleના પ્રકાશન પછીના બેસો વીસ વર્ષ થાય છે. King James Bible જૂના અને નવા કરારનો દ્વિગુણ દસ્તાવેજ દર્શાવતું હતું. આ બેસો વીસ વર્ષોના આરંભ અને અંતે એક દૈવી પ્રકાશનને માનવીય પ્રકાશન સાથે “જોડ્યા.” માનવીય પ્રકાશનનું જ્ઞાન તે દૈવી પ્રકાશમાંથી પ્રાપ્ત થયું હતું, જે ૧૭૯૮માં અંતના સમયમાં અનમુદ્રિત થયું, અને પછી ૧૮૩૧માં તેનું પ્રકાશન આરંભ કરનાર એક માનવીય સાધનના કાર્ય દ્વારા ઔપચારિક બનાવવામાં આવ્યું. તે એક દૈવી પ્રકાશન હતું, દૈવી રીતે મુદ્રિત સંદેશ સાથે, જે પછી માનવજાતિ દ્વારા અનમુદ્રિત કરવામાં આવ્યું, અને ત્યારબાદ એક માનવીય સાધન દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું. ઈશ્વરના વચનમાં “publish” તરીકે અનુવાદિત થયેલા હિબ્રુ શબ્દનો અર્થ છે: પોકારવું, રડતાં બોલાવવું (તરફ), પ્રસિદ્ધ હોવું, અતિથિ, આમંત્રિત કરવું, ઉલ્લેખ કરવો, નામ (આપવું), પ્રચાર કરવો, જાહેર કરવું, ઉચ્ચાર કરવું, પ્રકાશિત કરવું. મિલરે ૧૮૩૧માં પોતાનો સંદેશ પ્રકાશિત કરવાનું શરૂ કર્યું, અને ત્યારબાદ ૧૮૩૩માં તે શાબ્દિક રીતે Vermont Telegraphમાં પ્રકાશિત થયો.

1989માં જ્ઞાનની વૃદ્ધિમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો ઔપચારિકરૂપે સંકલિત સંદેશ પ્રથમ વખત 1996માં (The Time of the End સામયિકમાં) પ્રકાશિત થયો; આ ઘટના 1776માં સ્વતંત્રતાની ઘોષણા તરીકે ઓળખાતા અને ત્યારબાદ 1789માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના બંધારણ તરીકે ઓળખાતા બે પવિત્ર દસ્તાવેજોના પ્રકાશન પછીના બેસો વીસ વર્ષ પૂર્ણ થયા બાદની હતી. આ બેસો વીસ વર્ષનો આરંભ અને અંત દેવત્વને માનવત્વ સાથે જોડે છે, અને તે 1776થી આરંભ પામેલા આ બે દૈવી દસ્તાવેજોના પ્રકાશન દ્વારા એવું કરે છે. જ્યારે અંતકાળે, 1989માં, દાનિયેલનું પુસ્તક અનમુદ્રિત થયું, ત્યારે માનવીય સાધનના કાર્ય દ્વારા પ્રગટ થયેલો ઔપચારિકરૂપે સંકલિત સંદેશ 1996માં પ્રકાશિત થયો. ક્રમ એવો હતો: પહેલાં દૈવી પ્રકાશન, ત્યારબાદ અનમુદ્રણ, અને પછી માનવીય પ્રકાશન.

અંતના બંને સમયોમાં, સત્યના ત્રણ પગલાં ઓળખવામાં આવ્યા છે. બંનેનો આરંભ પ્રથમ પગલા તરીકે દૈવી પ્રકાશનથી થાય છે, અને દૈવી સંદેશને સમજાવતું માનવીય પ્રકાશન અંતિમ પગલું છે. મધ્યવર્તી પગલું તે છે જ્યારે યહૂદાના વંશનો સિંહ તે નિર્દિષ્ટ ઇતિહાસ માટેના દૈવી સંદેશની મુદ્રાઓ ખોલે છે, અને ત્યારબાદ દૈવી દસ્તાવેજમાંથી મુદ્રામુક્ત કરાયેલ પ્રકાશને એકત્ર કરવા માટે માનવીય સાધન પસંદ કરે છે. જ્યારે આ મુદ્રામુક્તિ થાય છે ત્યારે જ્ઞાનની વૃદ્ધિને ન સમજતા દુષ્ટો દ્વારા બળવો પ્રગટ થાય છે. તેથી, દૈવી પ્રકાશન હિબ્રૂ વર્ણમાળાના પ્રથમ અક્ષર દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, જ્ઞાનની વૃદ્ધિ તેરમા અક્ષર દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે જ્યાં બળવો પ્રગટ થાય છે, અને તે ઇતિહાસ માટેના વિશેષ દૈવી સંદેશનું માનવીય પ્રકાશન હિબ્રૂ વર્ણમાળાના અંતિમ અક્ષર દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે; અને આ ત્રણ અક્ષરોને એકત્ર લઈને તેમનો અર્થ “સત્ય” થાય છે.

ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ નદીઓના દર્શનો, જે હવે પૂર્ણ થવાની પ્રક્રિયામાં છે, એ દર્શાવે છે કે અંતિમ દિવસોમાં બંને નદીઓમાંથી જ્ઞાનનો વધારો એક સાથે મળી આ સાબિત કરે છે કે માનવત્વ સાથે સંયુક્ત દેવત્વ પાપ કરતું નથી. દાનિયેલને 1844 માં ત્રેવીસસો વર્ષની ભવિષ્યવાણીના સમાપન સમયે ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું દર્શન ઉલાઈ નદી કિનારે પ્રાપ્ત થયું હતું.

દાનિયેલે હિદ્દેકેલ નદીકાંઠે રહેલા સમયે તે દર્શન પ્રાપ્ત કર્યું, જે પ્રબોધક ઇતિહાસના બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષના દર્શનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

ત્યારબાદ ગેબ્રિયલે ચૌદમી આયતમાં હિદ્દેકેલ નદીના ખાઝોન દર્શનનો હેતુ નિર્ધારિત કર્યો.

ઊલાઈ નદી દ્વારા આપવામાં આવેલ દર્શન ખ્રિસ્તના “દેખાવ”ને, (દૈવીત્વને) ઓળખાવે છે, જ્યારે તેઓ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ અચાનક પોતાના મંદિર પાસે આવ્યા. તે દર્શાવતું હતું કે તે તારીખે પ્રાયશ્ચિત્તના દિવસે મિલરાઈટોના મંદિર (માનવત્વ)માં “દૈવીત્વ” પ્રવેશ્યું, કારણ કે પ્રાયશ્ચિત્તનો દિવસ, એટલે કે “એકત્વ”નો દિવસ, દૈવીત્વ અને માનવત્વના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. હિદ્દેકેલ નદી દ્વારા આપવામાં આવેલ દર્શન દર્શાવે છે કે અંતિમ દિવસોમાં ઈશ્વરના લોકો (માનવત્વ) પર શું આવશે.

“દેખાવ”ના દર્શનની શરૂઆત ઈ.સ.પૂર્વે 457માં હતી. ઈ.સ.પૂર્વે 677માં શરૂ થયેલા પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યના પગદળે ચુર થવાનું ઓળખાવનાર ભવિષ્યવાણીય સમયગાળા પછી બસો વીસ વર્ષ. બે દર્શનોના પ્રારંભબિંદુએ પરસ્પર જોડાયેલા બસો વીસ વર્ષનો અંત, અદ્ભુત ગણનાકર્તા દ્વારા ચિહ્નિત થયો હતો, જે હબક્કૂક 2:20માં અદ્ભુત ભાષાશાસ્ત્રી પણ છે.

માનવત્વ અને દૈવીત્વ વચ્ચેની કડી, જે શરૂઆતમાં બે ભવિષ્યવાણીઓના પ્રારંભિક બિંદુઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામી હતી, તે તેમના પરસ્પર અંતબિંદુઓ પર તે અધ્યાય અને વચન દ્વારા ઓળખાઈ, જે દૈવીત્વના અચાનક પ્રગટ થવાનું વર્ણન કરે છે—તે મંદિર માં, જે તેણે અંતકાલના આરંભે 1798માં શરૂ થયેલા અને છિયાલીસ વર્ષ પછી 22 ઑક્ટોબર, 1844એ પૂર્ણ થયેલા તે છિયાલીસ વર્ષોના સમયગાળામાં રચ્યું હતું.

૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, “દર્શન”ના આવિર્ભાવ સાથે સહમત રીતે, હબક્કૂકે ઓળખ્યું કે પ્રભુ પોતાના પવિત્ર મંદિરમાં હતા. તેમણે જે મંદિર બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષ સુધી વિનાશ પામેલું અને પદદલિત કરાયેલું હતું, તે છિયાલીસ વર્ષમાં ઊભું કર્યું હતું.

યોહાન 2:20 માં, ખ્રિસ્તે મંદિરને શુદ્ધ કર્યા પછી—જે, સિસ્ટર વ્હાઇટ અનુસાર, માલાખી અધ્યાય ત્રણની પરિપૂર્ણતા હતી, જેમ 22 ઑક્ટોબર, 1844 પણ હતી—વચનના દૂત અચાનક પોતાના મંદિર પાસે આવ્યા.

મલાખી અધ્યાય ત્રણની પૂર્ણતામાં, ખ્રિસ્ત પોતાના મંદિરમાં અચાનક આવ્યા, જ્યારે તેમણે યોહાન અધ્યાય બેમાં પોતાની સેવા-કાર્યની શરૂઆતમાં મંદિરને શુદ્ધ કર્યું; જે 22 ઑક્ટોબર, 1844નું પ્રતીક હતું. યોહાન અધ્યાય બેમાં ખ્રિસ્ત દ્વારા મંદિરની શુદ્ધિ, અને 22 ઑક્ટોબર, 1844, મલાખી અધ્યાય ત્રણની પૂર્ણતા હતા. યોહાન અધ્યાય બે અને પદ વીસમાં આપણને જાણ કરવામાં આવે છે કે માનવીય મંદિર છેતાલીસ વર્ષમાં બાંધવામાં આવ્યું હતું, અને દૈવી મંદિર ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરવામાં આવ્યું હતું. માનવીય મંદિર માત્ર ત્યારે જ હબક્કૂકના “પવિત્ર મંદિર” બને છે જ્યારે દૈવીત્વ અચાનક તેમાં આવે, જેમ કે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે થયું, કારણ કે દૈવીત્વ સાથે સંયુક્ત માનવત્વ પાપ કરતું નથી. શિનારની બે મહાન નદીઓના દર્શનો એ સત્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે કે દૈવીત્વ સાથે સંયુક્ત માનવત્વ પાપ કરતું નથી.

અમે આગામી લેખમાં દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારના ચાલીસમા પદ પરનો અમારો વિચાર આગળ ચાલુ રાખીશું.