દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો ત્રેપનમું

ઉત્તરનું રાજ્ય માનવજાતિના મંદિરના નીચલા સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું; તે ચર્ચના મંદિરના શરીરનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું; તે ખ્રિસ્તના મંદિરના માનવીય દેહનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. ખ્રિસ્તે દરેક મંદિર બાંધ્યું, અને દરેક પાયો તેણે જ નાખ્યો; અને મીલેરાઇટ મંદિરમાં પ્રથમ પથ્થર “સાત વખત”ના સિદ્ધાંતનો હતો, જે હિઝકિયેલની બે લાકડીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. 1863ના વિદ્રોહમાં, લાઉદીકિયન એડ્વેન્ટિઝમે પોતાના ભવિષ્યવાણીય “ખૂણાના પથ્થર”ને નકારી કાઢ્યો, જે બાબત પૃથ્વી પરના મંદિરના નિર્માણમાં પણ બની હતી. નકારવામાં આવેલો પથ્થર મંદિરના નિર્માણના સમાપન સમયે પસંદ થવા માટે નિર્ધારિત હતો, યદ્યપિ સમગ્ર બાંધકામકાળ દરમિયાન તે ઠોકર ખવડાવનાર પથ્થર રહ્યો હતો. તેમ છતાં, ભવિષ્યવાણીય વચન દર્શાવે છે કે નકારવામાં આવેલો ઠોકરનો પથ્થર અંતે ખૂણાનો શિરપથ્થર બનશે.

દક્ષિણ રાજ્ય દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો “સાત સમય”નો લાકડો, ઉત્તરી રાજ્યની સરખામણીએ “માથું” છે. તે “માથું” છે, કારણ કે દક્ષિણ રાજ્યમાં જ ઈશ્વરે યેરૂશાલેમને પોતાના શહેર તરીકે ઓળખાવવાનું પસંદ કર્યું, જ્યાં તેમણે પોતાનું પવિત્રસ્થાન અને પોતાનું નામ સ્થાપિત કર્યું. 1798 થી 1844 સુધી જ્યારે આ બે લાકડાઓ જોડાયા ન હતા, ત્યારે “માથું” નીચલું, દક્ષિણ રાજ્ય જ રહ્યું હતું. એકવાર 1844માં યોહાનને ઉત્તરી રાજ્યને છોડી દેવાનું કહેવામાં આવ્યું, કારણ કે તે જાતિઓને આપવામાં આવ્યું હતું, ત્યારે દક્ષિણ રાજ્ય એક જ રાષ્ટ્ર તરીકે એકલું ઊભેલું ધ્વજચિહ્ન રહી ગયું, અથવા ઓછામાં ઓછું એ જ યોજના હતી. 1863ના બળવા અને આધુનિક ઇઝરાયેલના પ્રથમ “કાદેશ ખાતેના બળવા” દ્વારા તે યોજનામાં અવરોધ આવ્યો.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, પ્રભુએ પોતાની લાવોદિકીયા કલીસિયાને ફરી 1863માં, ફરી 1888માં, ફરી 1919માં, અને ફરી 1957માં—કાદેશ ખાતે થયેલા બીજા “બળવા” સુધી—પાછી લાવી. પરંતુ તે બળવામાં, જે પથ્થર નકારવામાં આવ્યો હતો તે ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર બનશે એવી પ્રતિજ્ઞા હવે પૂર્ણ થઈ રહી છે. તે તેઓમાં પૂર્ણ થાય છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તરીકે કરવામાં આવ્યું છે, જેઓમાં ખ્રિસ્ત દેવત્વ અને માનવત્વનું સંયોજન સદાકાળ માટે સિદ્ધ કરે છે.

પૌલે નીચી પ્રકૃતિને દેહ તરીકે અને ઊંચી પ્રકૃતિને મન તરીકે ઓળખાવી. તેણે દેહને (નીચી પ્રકૃતિને) મૃત્યુ તરીકે ઓળખાવ્યો.

પૌલ જાણતો હતો કે તેની “દેહભાવમાં” “કોઈ સારા વસ્તુ” વસતી નહોતી. તેની દેહમાં (તેના શરીરમાં) રહેલી વૃત્તિઓ—વારસાગત હોય કે વિકસાવેલી—માત્ર તેને પાપમાં દોરી જવાની જ કામગીરી કરતી હતી. એ વૃત્તિઓ પાપના નિયમનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, પરંતુ પૌલની ઇચ્છા પાપના નિયમને નહીં, પરંતુ દેવના નિયમને પાળવાની હતી. દેવના નિયમને પૌલે “તેના મનનો નિયમ” (તેનું ઉચ્ચ સ્વભાવ) તરીકે ઓળખાવ્યો. તેનો ક્રંદન એવો હતો: “મરણના આ દેહમાંથી મને કોણ છુટકારો આપશે?” નિશ્ચિતરૂપે, પૌલ જાણતો હતો કે છુટકારો તો દૈવીત્વ જ લાવશે, પરંતુ તે પણ જાણતો હતો કે છુટકારાના કાર્ય માટે તેની પોતાની સહભાગિતાની આવશ્યકતા હતી.

મૃત્યુના દેહમાંથી મળેલી મુક્તિ દૈવી શક્તિ દ્વારા સિદ્ધ કરવામાં આવી હતી, જે માનવીય શક્તિ સાથે સંકળાયેલી હતી; અને આ જ તે ઉદાહરણ હતું જે ઈસુએ માનવો માટે પ્રદાન કર્યું. દેહની નીચી પ્રકૃતિમાં પાપનો નિયમ સક્રિય રીતે કાર્યરત હોવા છતાં, ઈસુએ પોતાની ઇચ્છાને પોતાના પિતાની ઇચ્છાને સમર્પિત કરીને પોતાની નીચી પ્રકૃતિને દેવના નિયમના અધિન રાખી. જો પૌલ પોતાની ઇચ્છાને દૈવી ઇચ્છાને સમર્પિત કરે, તો તે મુક્તિ મેળવી શકે. આમ કરતાં, તે પોતાનો ઉદ્ધાર જાતે કાર્યરૂપ કરી રહ્યો હતો; અને જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટ આપણા જીવનમાંથી પાપને દૂર કરવાની ક્રિયા વિશે બોલે છે, ત્યારે તેનો અર્થ આ જ છે.

પૌલે બૂમ પાડી, “હાય હું કેવો દયનીય માણસ છું! આ મૃત્યુના દેહમાંથી મને કોણ છુટકારો આપશે?” સિસ્ટર વ્હાઇટે કહ્યું, “જ્યારે આપણે પાપથી મુક્ત થવાની ઇચ્છા રાખીએ છીએ, અને અમારી મહાન જરૂરિયાતમાં આપણા પોતાનાથી બહારની તથા આપણા પોતાનાથી ઉપરની કોઈ શક્તિ માટે બૂમ પાડી ઊઠીએ છીએ, ત્યારે આત્માની શક્તિઓ પવિત્ર આત્માની દૈવી ઊર્જાથી ઓતપ્રોત થાય છે, અને દેવની ઇચ્છા પૂર્ણ કરવામાં તે ઇચ્છાશક્તિના આદેશોને આધીન રહે છે.” આપણી માનવતાને ખ્રિસ્તની દૈવીતા સાથે, અમારી ઇચ્છાશક્તિના પ્રયોગ દ્વારા, સંયોજિત કરવામાં પ્રવર્તતાં, આપણે અમારી પોતાની “આત્મા”માંથી પાપને દૂર કરવાની તે “ક્રિયા” સિદ્ધ કરીએ છીએ.

પરંતુ આપણે “સમજવાની જરૂર છે કે ઇચ્છાશક્તિની સાચી શક્તિ શું છે.” ઇચ્છાશક્તિ “માનવ સ્વભાવમાં શાસનકારી શક્તિ છે, નિર્ણય કરવાની, અથવા પસંદગી કરવાની શક્તિ. બધું ઇચ્છાશક્તિની યોગ્ય ક્રિયા પર નિર્ભર છે. પસંદગી કરવાની શક્તિ દેવએ મનુષ્યોને આપી છે; તેનો ઉપયોગ કરવો તેમનો અધિકાર છે. તમે તમારું હૃદય બદલી શકતા નથી, તમે તમારી તરફથી તેની સ્નેહભાવનાઓ દેવને અર્પી શકતા નથી; પરંતુ તમે તેની સેવા કરવા પસંદગી કરી શકો છો. તમે તમારી ઇચ્છા તેને અર્પી શકો છો; ત્યાર પછી તે પોતાના શુભ પ્રસાદ મુજબ તમને ઇચ્છવા અને કાર્ય કરવા માટે તમારા અંદર કાર્ય કરશે. આ રીતે તમારો સમગ્ર સ્વભાવ ખ્રિસ્તના આત્માના નિયંત્રણ હેઠળ આવી જશે; તમારી લાગણીઓ તેના પર કેન્દ્રિત થશે, તમારા વિચારો તેની સાથે સુસંગત રહેશે.”

પૌલ આ સત્યોને જાણતો હતો, અને તે જાણતો હતો કે તેની નીચી પ્રકૃતિને, તેની ઇચ્છાશક્તિના ઉપયોગ દ્વારા, તેની ઊંચી પ્રકૃતિના અધિન રાખવામાં આવવી જરૂરી હતી. આ માટે જ પૌલ દરરોજ મરતો હતો.

પૌલ જાણતો હતો કે પોતાની નીચ પ્રકૃતિને અધિન રાખવા માટે પોતાની ઇચ્છાશક્તિનો ઉપયોગ કરીને તેને દરરોજ ક્રૂસિત કરવી તેની માટે આવશ્યક હતી. તેથી તેણે પોતાના દેહભાવને ક્રૂસિત કર્યો.

પૌલ જાણતો હતો કે ખ્રિસ્તના દ્વિતीय આગમન સુધી પાપમય દેહ માનવજાતિમાં અસ્તિત્વમાં રહેશે; અને ત્યારે વિશ્વાસુઓ આંખ ઝબકાવતાં જ એક નવો મહિમામય દેહ પ્રાપ્ત કરશે. આ કારણે 1798 એ તે છિયાલીસ વર્ષોના પાયાની ઓળખ આપે છે, જેમાં મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કરવામાં આવ્યું હતું; કારણ કે ખ્રિસ્ત, એકમાત્ર પાયો તરીકે, પાયાથી જ વધ કરવામાં આવેલ મેઢું હતો. ઉત્તર રાજ્ય એ દેહ હતું, જે પાપ દ્વારા માનવજાતિ પર પ્રભુત્વમાં આવી ગયું હતું, અને પોતાને ખોટા ઉત્તર રાજ્ય તરીકે ઊંચું ઉઠાવ્યું હતું. 1844માં, યોહાનને પ્રાંગણને “બહાર રાખવા” માટે કહેવામાં આવ્યું, જેનો ગ્રીકમાં અર્થ નીચી પ્રકૃતિને નકારવાનો થાય છે; એવી નીચી પ્રકૃતિને, જેણે તે ઊંચી પ્રકૃતિ પર પ્રભુત્વ મેળવી લીધું હતું જ્યાં દેવએ પોતાનું નામ સ્થાપિત કરવા પસંદ કર્યું હતું; અને 1798માં, “વાસનાઓ અને કામનાઓ” સહિત દેહને (નીચી પ્રકૃતિને) ક્રૂસ પર ચઢાવવાનો હતો.

આધારમાં, ક્રૂસીકરણ સમયે ખ્રિસ્તનું દેહધારી માંસ મર્યું, કારણ કે તેઓ જીવિતોમાંથી કાપી નાખવામાં આવ્યા હતા. ત્યાર પછી દક્ષિણનું રાજ્ય એક જ રાષ્ટ્ર થવાનું હતું, એક જ રાજા સાથે, ઈશ્વર સાથેની વાચામાં, અને એવું રાષ્ટ્ર કે જેના મધ્યમાં ઈશ્વરનું પવિત્રસ્થાન હોય. પંક્તિ પર પંક્તિ, “સાત વખત,” હવે “ખૂણાનો મથાળો પથ્થર” છે, કારણ કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 થી ઈશ્વર પોતાની “ઉત્તરી સેના”ને ધ્વજચિહ્ન તરીકે ઊભી કરી રહ્યા છે. તે સેના એક જ રાષ્ટ્ર થવાની છે, અને તે રાષ્ટ્ર માત્ર તેમની જ પ્રતિમા પ્રતિબિંબિત કરશે, અને એ ચોક્કસ તે જ સમયે કરે છે જ્યારે શૈતાન પોતાનું “શિંગડું” ઊભું કરી રહ્યો છે, જે પશુની પ્રતિમા છે. યહેજ્કેલ અધ્યાય સડત્રીસમાં ચાર પવનોનો સંદેશો પછી તે સેનારૂપે ઊભા થનારાઓ પર પાછલા વરસાદનો સંદેશ શ્વસાવે છે. ચાર પવનોનો સંદેશો સાતમા તુરાઈનો સંદેશ છે, જ્યાં ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થાય છે.

મુદ્રાંકનની પૂર્ણતાકાર્ય 7 ઑક્ટોબર, 2023ના દિવસે શરૂ થયું. એક લાખ ચુંમાળીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સમય સાતમી તુરાઈના ધ્વનિ દરમિયાન પૂર્ણ થાય છે, અને તે તુરાઈ મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયા દરમિયાન ત્રણ વખત ધ્વનિત થાય છે. તે સદા ઇસ્લામ દ્વારા મહિમાવંત દેશમાં કરાયેલા પ્રહારને ચિહ્નિત કરે છે. આધુનિક આત્મિક “મહિમાવંત દેશ” પર 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે પ્રહાર થયો હતો, અને પ્રાચીન શાબ્દિક મહિમાવંત દેશ પર 7 ઑક્ટોબર, 2023ના દિવસે પ્રહાર થયો હતો—એ જ વર્ષે જેમાં હત્યા કરાયેલા બે સાક્ષીઓ ફરી જીવિત થયા. ત્રીજો પ્રહાર યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં વહેલી આવનારી રવિવારની કાનૂનના સમયે છે.

7 ઓક્ટોબર, 2023થી, ધરતીના પશુનું રિપબ્લિકન શિંગડું અને તેનું સાચું પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડું, જલ્દી આવનારી રવિવારની કાનૂન વખતે, અંતિમ રીતે એવા શિંગડામાં રૂપાંતરિત થઈ રહ્યા છે કે જે તો અજગરની જેમ બોલે છે અથવા તો મેષશાવકની જેમ. પૃથ્વીના ઇતિહાસની સમાપનકારી ઘટનાઓ દરમિયાન પ્રગટ થનારા મહાસંઘર્ષમાં રહેલા આંતરિક અને બાહ્ય વિરોધીઓના બે પ્રગટ સ્વરૂપો, બંને દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારમાંના ચાલીસમા પદ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ઇતિહાસમાં સ્થિત છે. આ બે શિંગડાઓના બે અંતિમ વિકાસો સાતમી તૂરીના ધ્વનિ દરમિયાન પૂર્ણ થાય છે. સાતમી તૂરી ત્રણ હાયકારક તૂરીઓમાંની ત્રીજી છે.

ત્રણ હાયઓ ભવિષ્યવાણીના ત્રિગુણ પ્રયોગને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, અને એવું કરતાં તેઓ 7 ઑક્ટોબર, 2023ના માર્ગચિહ્ન માટે એક પ્રબળ સાક્ષી પૂરું પાડે છે. પ્રથમ હાય અને બીજી હાય બંનેમાં, ઇસ્લામનું યુદ્ધ રોમની સેનાઓ સામે ચલાવવામાં આવ્યું હતું, જે અંતિમ દિવસોમાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા છે, જેમ કે 1989માં ખ્રિસ્તવિરોધી (પોપ જૉન પૉલ II) અને ખોટા પ્રેરિત (રોનાલ્ડ રેગન) વચ્ચે થયેલા એક ગુપ્ત ગઠબંધન દ્વારા સોવિયેત યુનિયનના વિજયથી સાક્ષ્ય આપવામાં આવ્યું હતું.

પ્રથમ આફતમાં, જેમ પ્રકાશન અધ્યાય નવમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, ત્યાં પાંચ મહિનાની એક સમય-ભવિષ્યવાણી છે, જે એકસો પચાસ વર્ષ સમાન છે. બીજી આફતમાં, ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસની એક સમય-ભવિષ્યવાણી છે. આ બંને સમય-ભવિષ્યવાણીઓ તે બે ઐતિહાસિક પ્રવાહો દરમિયાન ઇસ્લામે રોમ સામે લાવેલા યુદ્ધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રથમ અને બીજી આફતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યુદ્ધ સંબંધે આ બે ભવિષ્યવાણીઓના બે ભિન્ન પરિણામો હતા. પ્રથમ એકસો પચાસ વર્ષોમાં ઇસ્લામે રોમને “ઇજા પહોંચાડવાની” હતી, અને ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસની ભવિષ્યવાણીમાં ઇસ્લામે રોમને “મારી નાખવાનો” હતો. આ બંને ભવિષ્યવાણીઓ સીધી રીતે પરસ્પર જોડાયેલ હતી. ઇસ્લામે રોમને ઇજા પહોંચાડવાના જે એકસો પચાસ વર્ષોના અંતે, રોમને મારી નાખવાના જે ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસનો સમય શરૂ થવાનો હતો, તેની શરૂઆત ઓળખાઈ આવે છે. પ્રથમ અને બીજી આફતનું વિભાજન એકસો પચાસ વર્ષોના અંત અને ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસના પ્રારંભ દ્વારા થાય છે.

જલ્દી આવનારા રવિવાર કાનૂન સમયે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે રહેતું નથી, અને ત્યારે જ તે ભવિષ્યવાણી મુજબ “મારવામાં” આવે છે. પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં આવેલ “મહાન ભૂકંપ”ની ઘડી જલ્દી આવનાર રવિવાર કાનૂન છે, અને જ્યારે તે ઘડી આવે છે, ત્યારે ઇસ્લામની સાતમી તુરાઈ પણ આવે છે. તે અંતને, અથવા છઠ્ઠા રાજ્યના મૃત્યુને ચિહ્નિત કરવા માટે આવે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં રોમની સેના છે. તે મૃત્યુ પહેલાં ઇસ્લામ દ્વારા રોમની સેનાઓને એકસો પચાસ વર્ષ સુધી પીડા પહોંચાડવામાં આવી હતી. મુખ્યધારા મીડિયા મુજબ, જે આધુનિક વિશ્વમાં ઉગ્ર ઇસ્લામની પ્રવૃત્તિઓને નાનું બતાવવાનો પ્રયત્ન કરે છે, 7 ઓક્ટોબર, 2023થી લઈને આ લેખ લખાતી તારીખ 12 ફેબ્રુઆરી, 2024 સુધી, ઇસ્લામે વિશ્વભરમાં અમેરિકન હિતો પર એકસો પૈસઠ હુમલા કર્યા છે.

ઇસ્લામ દ્વારા રોમની સેનાઓને હાનિ પહોંચાડવાના એકસો પચાસ વર્ષ, જે પ્રથમ અને દ્વિતીય શોકમાં રોમની સેનાઓના વધ તરફ દોરી જાય છે, તૃતીય શોકના ઇતિહાસમાં પુનરાવર્તિત થાય છે, કારણ કે ભવિષ્યવાણીનો ત્રિગુણ પ્રયોગ એ જ રીતે કાર્ય કરે છે. સાતમી તુરાઈનો નાદ, જે એકસો ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકન સમાન છે, જે તે સમય છે જ્યારે દેવત્વ અને માનવત્વનો સંયોગ થાય છે, જેમ કે બે લાકડીઓના જોડાણ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, તેની ત્રણ માર્ગચિહ્નો છે; પ્રથમ આધ્યાત્મિક મહિમાવંત દેશ છે અને છેલ્લો પણ આધ્યાત્મિક મહિમાવંત દેશ છે. મધ્યનો માર્ગચિહ્ન શાબ્દિક મહિમાવંત દેશ છે.

૨૦૨૩માં, ત્રીજા હાયની ચેતવણી આપતી તૂરીનો બીજો ધ્વનિ ઇસ્લામના યુદ્ધના ઉગ્રિકરણને ઓળખાવ્યો, કારણ કે તે એવા સમયગાળામાં પ્રવેશ્યું જ્યાં તે પૃથ્વીના પશુને “હાનિ” પહોંચાડશે. તે જ વર્ષમાં, રિપબ્લિકન શિંગડો અને સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના બે સાક્ષીઓ ફરી જીવંત થયા અને તેમના અંતિમ પ્રતીકાત્મક શિંગડાઓમાં પરસ્પર તેમના પરિવર્તનો શરૂ કર્યા. રિપબ્લિકન શિંગડાની બાબતમાં, તે બધા ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ સત્તાઓને, તમામ ધર્મત્યાગી રિપબ્લિકન સત્તાઓ સાથે સંયોજિત કરવાની પ્રક્રિયા હતી, જેથી એક એવું શિંગડું રચાય કે જે પશુની પ્રતિમા છે. અને સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની બાબતમાં, તે દેવત્વને માનવત્વ સાથે સંયોજિત કરવાની પ્રક્રિયા હતી, કારણ કે શિંગડો સ્વભાવમાં લાઓદિકીયાથી ફિલાડેલ્ફીયન તરફ પરિવર્તિત થતો હતો, જેથી તે પશુની પ્રતિમાના વિરુદ્ધનું પ્રતિબિંબિત કરે. ૨૦૨૩, ૨૦૦૧ પછી બાવીસ વર્ષોએ આવ્યો, તેથી તે દેવત્વ અને માનવત્વના સંયોજનની પ્રતીકાત્મક કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ બધો ઇતિહાસ દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનમાં બને છે, જે તે વચન છે જેનું મોહરમુક્ત થવું થયું અને 1989માં જ્ઞાનની વૃદ્ધિ ઉત્પન્ન થઈ, અને જેનું પ્રતિનિધિત્વ હિદ્દેકેલ નદી કરે છે. તે વચનના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં, પરમપવિત્ર સ્થાનમાં થતું અંતિમ કાર્ય પણ પૂર્ણ થાય છે, જે તે પ્રકાશ છે જેનું મોહરમુક્ત થવું 1798માં થયું હતું, અને જેનું પ્રતિનિધિત્વ ઉલાઈ નદી કરે છે. ચાલીસમા વચનનો આરંભ 1798માં અંતકાળનો નિર્દેશ કરે છે, અને વચનનો અંત 1989માં અંતકાળનો નિર્દેશ કરે છે, અને બન્ને નદીઓ ચાલીસમા વચનના ઇતિહાસમાં એકમેકમાં મળી જાય છે, જેમ ટાઇગ્રીસ અને યૂફ્રેટીસ (ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ) પર્શિયન અખાત સુધી પહોંચતાં થોડું પહેલાં મળે છે.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.