દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સત્તાવનમું

અધ્યાય દસના પ્રથમ પદમાં અમને જાણ કરવામાં આવે છે કે તે કુરુષના ત્રીજા વર્ષનો સમય હતો; પરંતુ અધ્યાય એકમાં અમને જાણ કરવામાં આવે છે કે દાનિયેલ માત્ર કુરુષના પ્રથમ વર્ષ સુધી જ જીવ્યો, અથવા ટક્યો.

બે વર્ષ સુધી કુરુશે મૂળભૂત રીતે દારિયસ મીદી સાથે સહ-શાસન કર્યું હતું; તેથી તે તેનો ત્રીજો વર્ષ હતો, પરંતુ તે તેનો પહેલો વર્ષ પણ હતો.

ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ દાનિયેલના પ્રથમ અને અંતિમ દર્શનોમાં કુરુષનો પરિચય કરાવવામાં આવે છે. અગાઉના લેખોમાં પહેલેથી જ દર્શાવ્યા મુજબ, દાનિયેલનું પ્રથમ અધ્યાય પ્રકાશન અધ્યાય ચૌદના પ્રથમ દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે પ્રથમ દૂતની ભવિષ્યવાણીમાં ઓળખ કરવામાં આવે છે, ત્યારે તેમાં પ્રકાશન ચૌદના ત્રણેય દૂતોના સર્વ ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો રહેલા હોય છે. પ્રથમ દૂતમાં પ્રતિનિધિત્વ પામેલા શાશ્વત સુસમાચારના ત્રણ પગલાં આ છે: “ઈશ્વરનો ભય રાખો,” “તેણે મહિમા આપો,” કારણ કે “તેણાના ન્યાયનો સમય આવી પહોંચ્યો છે.”

દાનિયેલ અને તેના ત્રણ વિશ્વાસુ સહયોગીઓએ “દેવનો ભય માન્યો” હોવાથી, તેમણે બાબેલના આહારને નકારવાનો અને શાકાહારી રહેવાનો નિર્ણય કર્યો. ત્યારબાદ થયેલી દૃશ્ય પરીક્ષામાં, બાબેલનો આહાર કરનારાઓની સરખામણીએ તેમના તંદુરસ્ત દેખાવ દ્વારા દાનિયેલ અને તેના ત્રણ વિશ્વાસુ સહયોગીઓએ “દેવની મહિમા કરી.” ત્રણ વર્ષ પછી “ન્યાયનો સમય” આવ્યો, જ્યારે નેબૂખાદ્નેજ્ઝરે તેમની પરીક્ષા લીધી અને તેમને બાબેલના તમામ જ્ઞાનીઓ કરતાં દસ ગણાં વધુ જ્ઞાનવાન જણાયા.

સનાતન સુસમાચારના ત્રણ પગલાં દાનિએલના અંતિમ અધ્યાયમાં પણ દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જ્યાં જ્ઞાનમાં થતો વધારો એ પ્રક્રિયા તરીકે પ્રગટ થાય છે, જેના દ્વારા અંતકાળે અનમુદ્રિત થનાર પ્રકાશ માટે જવાબદાર ઠરાવવામાં આવેલા લોકો શુદ્ધ થાય છે, ધોળા બનાવવામાં આવે છે અને પરીક્ષિત થાય છે. દાનિએલના પ્રથમ અધ્યાયમાં, જેમ અંતિમ અધ્યાયમાં છે તેમ, પ્રથમ દૂતના ત્રણ પગલાં—જેમાં ત્રણેય દૂતોનો સમાવેશ થાય છે—ઓળખાવવામાં આવ્યા છે. કારણ કે પ્રથમ અધ્યાય પ્રથમ દૂતનો સનાતન સુસમાચાર છે, તેથી દાનિએલનો બીજો અધ્યાય પ્રકાશન ચૌદના બીજા દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં પશુની મૂર્તિ અથવા ખ્રિસ્તની પ્રતિમા અંગેની કસોટી દર્શાવવામાં આવી છે, જેમ કે તે પ્રથમ અધ્યાયના ત્રણ પગલાંમાં બીજી કસોટીમાં દર્શાવવામાં આવી હતી.

કારણ કે દાનિયેલના પ્રથમ અને બીજા અધ્યાય પ્રકટીકરણ ચૌદના પ્રથમ અને બીજા દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેથી ત્રીજો અધ્યાય અને દુરાની સમતલ ભૂમિ પર આવેલી પરીક્ષા ત્રીજા દૂતના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેની સાથેની આ ચેતવણી સહિત કે પશુની મુદ્રા સ્વીકારવી નહીં. દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાયમાં કુરુશના પ્રથમ વર્ષની નોંધ છે, અને દસમો અધ્યાય, જે દાનિયેલનું અંતિમ દર્શન છે, તેમાં કુરુશ તેના ત્રીજા વર્ષ દ્વારા રજૂ થાય છે; પરંતુ આપણે જાણીએ છીએ કે તે ત્રીજું વર્ષ તેનું પ્રથમ જ વર્ષ છે, કારણ કે દાનિયેલ તો માત્ર કુરુશના પ્રથમ વર્ષ સુધી જ રહ્યો હતો.

અતએવ કુરુશ ત્રણ વર્ષોને સમાવે છે એવા પ્રથમ વર્ષની એક પ્રતીકરૂપ નિશાની છે. તે પ્રથમ દૂતના સંદેશનો પ્રતીક છે. કુરુશનું પ્રથમ વર્ષ દાનિયેલના પ્રથમ દર્શનના અંતિમ વાક્યમાં ઉલ્લેખિત છે, અને પછી ફરી દાનિયેલના અંતિમ દર્શનના પ્રથમ વાક્યમાં. કુરુશના ભવિષ્યવાણીય પ્રતીકવાદને ઓળખવું મહત્વપૂર્ણ છે, અને આપણે પ્રથમ તો આ ઓળખી રહ્યા છીએ કે તે પ્રથમ દૂતના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ વાત ભવિષ્યવાણીય રીતે એ હકીકત પરથી નિશ્ચિત કરી શકાય છે કે દાનિયેલ તેના ત્રીજા વર્ષને તેના પ્રથમ તરીકે ઓળખાવે છે; પરંતુ વધુ મહત્વની રીતે, તે કુરુશે જાહેર કરેલા પ્રથમ ફરમાન દ્વારા ઓળખાય છે.

અધ્યાય દસમાં ગેબ્રિએલને પર્શિયાના રાજાઓ સાથે જે સંઘર્ષ કરવો પડ્યો હતો, તે સાયરસને એ સ્થિતિએ લાવવાના સંબંધમાં હતો કે તે આગળ વધીને ત્રણ આજ્ઞાઓમાંથી પ્રથમની જાહેરાત કરે, જેના દ્વારા યહૂદીઓને પાછા ફરીને યરુશાલેમ અને મંદિરનું પુનર્નિર્માણ કરવાની મંજૂરી મળવાની હતી. ત્રીજી આજ્ઞા બે હજાર ત્રણસો વર્ષની ભવિષ્યવાણીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરતી હતી, જે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે ત્રીજો દૂત આવ્યો ત્યારે પૂર્ણ થઈ. ત્રીજી આજ્ઞા ત્રીજા દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, અને તેથી સાયરસની પ્રથમ આજ્ઞા, 1798માં પ્રથમ દૂતના આગમનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. સાયરસ પ્રથમ દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ કારણસર, દાનિયેલના પુસ્તકમાં તેનું પ્રથમ વર્ષ ત્રણ વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું.

આથી સાયરસ “અંતકાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે જ્યારે પ્રથમ દૂત (સાયરસ) 1798માં આવ્યો, ત્યારે જ “અંતકાળ” આવ્યો અને દાનિયેલનું પુસ્તક ખૂલ્યું. સાયરસ નામ પ્રાચીન પર્શિયન શબ્દ “Kūruš” પરથી ઉતરેલું માનવામાં આવે છે, જેનો અર્થ “સૂર્ય” થાય છે, અને એલામાઇટ શબ્દ “kursh” સાથે સંયુક્ત છે, જેનો અર્થ “સિંહાસન” થાય છે; આ રાજકીય અધિકાર અથવા રાજાશાહી સાથેના સંબંધને દર્શાવે છે. યશાયાહ પણ સાયરસના આ લક્ષણોને સંબોધે છે.

કોરેશે ખ્રિસ્તનું પૂર્વચિહ્ન દર્શાવ્યું, કારણ કે તે યહોવાનો “અભિષિક્ત” હતો અને તેને ઈશ્વરના “મેષપાલક” તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો હતો, જે યેરૂશાલેમનું નિર્માણ કરે છે અને મંદિરનો પાયો મૂકે છે. તે બંધ દ્વારો ખોલવાની ક્રિયામાં સંકળાયેલો છે, જેમ ખ્રિસ્ત તે છે જે ખોલે છે અને કોઈ મનુષ્ય બંધ કરતો નથી, અને બંધ કરે છે અને કોઈ મનુષ્ય ખોલતો નથી. અને કોરેશને “અંધકારના ખજાના અને ગુપ્ત સ્થાનોની છુપાયેલી સંપત્તિઓ” આપવામાં આવે છે. સુધારક આંદોલનોની રેખા પર કોરેશ અનેક માર્ગચિહ્નોને પૂર્ણ કરે છે.

તે અંતના સમયને ચિહ્નિત કરે છે, જ્યારે પ્રથમ દૂત આવે છે, જ્યારે દાનિયેલનું પુસ્તક અનમુદ્રિત થાય છે અને ત્યારબાદ “અંધકારનાં ભંડારો, અને ગુપ્ત સ્થાનોની છુપાયેલી સંપત્તિ”માંથી આવતું જ્ઞાન વધે છે. તે “અંધકારનાં ભંડારો, અને ગુપ્ત સ્થાનોની છુપાયેલી સંપત્તિ,” એ “પાયો” બને છે, જે “બાંધવામાં” આવે છે, અને તે “મંદિર” બને છે, જે “નાખવામાં” આવવાનું છે. ખ્રિસ્ત, જેમનું પૂર્વચિત્ર કૂરુશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, તે પ્રભુના “અભિષિક્ત” છે, જેમ ખ્રિસ્ત તેમના બાપ્તિસ્મા સમયે અભિષિક્ત થયા હતા. તેથી કૂરુશ માત્ર પ્રથમ દૂતના આગમનને જ દર્શાવતો નથી, પરંતુ તે બીજો દૂત પણ છે, જે પ્રથમ દૂત ઉતરે ત્યારે તેને શક્તિ આપે છે, જેમ પવિત્ર આત્મા ઉતર્યો હતો જ્યારે ખ્રિસ્ત અભિષિક્ત થયા હતા. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે ખ્રિસ્તે અતિપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશવાનો દ્વાર અથવા “ફાટક” ખોલ્યો, જે એક એવું ફાટક હતું જે બંધ કરવામાં આવ્યું હતું. કૂરુશ ત્રીજા દૂતના આગમનને પણ ચિહ્નિત કરે છે.

સાયરસ પ્રથમ દેવદૂત છે, અને પ્રથમ દેવદૂત પાસે ત્રણેય દેવદૂતોના બધા તત્ત્વો સમાયેલા છે. સાયરસ 1798માં અંતકાળનો સંકેત આપે છે, જ્યારે પ્રથમ દેવદૂત આવ્યો. સાયરસ 11 ઑગસ્ટ, 1840નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ શક્તિથી સજ્જ (અભિષિક્ત) થયો. તે પાયાઓ નાખવાના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમ કે મે 1842માં 1843ના ચાર્ટની તૈયારીએ દર્શાવ્યું હતું. તે મંદિરના નિર્માણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે 19 એપ્રિલ, 1844ના પ્રથમ નિરાશાજનક પ્રસંગે બે વર્ગો અલગ પાડવામાં આવ્યા હતા, અને તે 22 ઑક્ટોબર, 1844ની મહાન નિરાશામાં થયેલી બીજી અલગવણીનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

મિલરાઇટોના સુધાર ચળવળના તમામ માર્ગચિહ્નોનો પૂર્વરૂપ કુરુશમાં દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, અને તેથી તે માર્ગચિહ્નો એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ચળવળના માર્ગચિહ્નોનું પણ પૂર્વદર્શન કરે છે. મિલરાઇટ ચળવળના આગમન પહેલાં તે ચિહ્નો આવ્યા હતા, જેમને ખ્રિસ્તે ઓળખાવ્યાં હતા કે તેઓ મિલરાઇટોના ઇતિહાસ પહેલાં આવશે.

બીજા આગમનની જાહેરાત કરનાર ચિહ્નો 1798ના થોડા પહેલાં, એટલે કે 1755માં શરૂ થયા. 1798 આત્મિક ઇઝરાયલની આત્મિક બાબેલમાં આવેલી બંધિવાસની સમાપ્તિ હતી, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ શીખવે છે કે શાબ્દિક ઇઝરાયલની શાબ્દિક બાબેલમાં આવેલી શાબ્દિક બંધિવાસ દ્વારા પ્રતિકરૂપે દર્શાવવામાં આવી હતી; અને તે બંધિવાસના સિત્તેર વર્ષોના અંતે પૂર્ણ થઈ, જ્યારે કોરેશે ખુલ્લા દ્વારોમાંથી પ્રવેશ કરીને બાબેલ પર કબજો કર્યો અને બેલશઝ્ઝારને મારી નાખ્યો.

બાબેલમાં સિત્તેર વર્ષોના અંતે 1798નું પ્રતીકાત્મક પૂર્વચિહ્ન દર્શાવ્યું, અને 1798 પહેલાં એવા સંકેતો પ્રગટ થયા હતા, જેઓએ જાહેર કર્યું કે ખ્રિસ્તનું પુનરાગમન અતિ સન્નિકટ હતું।

કોરેશે પણ 1798 પહેલાં આવેલા ચિહ્નોનું પ્રતિકરૂપ ધારણ કર્યું. દારિયસ અને કોરેશના શાસન વિષે ઇતિહાસકારો થોડા અસ્પષ્ટ છે, પરંતુ દેવનું વચન સ્પષ્ટ છે. મીદ-ફારસી સામ્રાજ્ય બાબિલોનના સામ્રાજ્ય પછી આવ્યું, અને મીદ-ફારસનો પ્રથમ રાજા દારિયસ હતો, જોકે તેનો ભાણેજ કોરેશ એ સેનાપતિ હતો જેણે બેલ્શઝ્ઝરની અંતિમ મહેફિલની રાત્રે બાબિલોન કબજે કર્યું.akoreશ અને દારિયસ બન્ને સિત્તેર વર્ષની કેદાવસ્થાના અંતના સમયનું પ્રતિકરૂપ છે, જે 1798માં અંતના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને જે 1989માં અંતના સમયનું પણ પ્રતિકરૂપ છે.

મૂસાની ઇતિહાસમાં અંતનો સમય હારૂન અને મૂસાના જન્મોથી ચિહ્નિત થયો હતો, જેમના જન્મો વચ્ચે ત્રણ વર્ષનો અંતર હતો. તે ઇતિહાસે ખ્રિસ્તના ઇતિહાસને અતિ સંપૂર્ણ રીતે પ્રતીકરૂપ દર્શાવ્યો, અને તે ઇતિહાસમાં અંતનો સમય યોહાનના જન્મથી ચિહ્નિત થયો હતો, અને છ મહિના પછી તેના ભાઈબંધ ઈસુના જન્મથી. અંતના સમયનાં બે માર્ગચિહ્નો છે, અને દરિયુષ તથા કુરુષ બંને સિત્તેર વર્ષની બંદીવાસની સમાપ્તિનું ચિહ્ન મૂકે છે, જેણે બારસો સાઠ વર્ષની બંદીવાસની સમાપ્તિનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવ્યું હતું. 1798માં પાપલ પશુને લાગેલો પ્રાણઘાતક ઘાવ, તે પછીના વર્ષે તે પશુ પર સવાર રહી તેના ઉપર શાસન કરનાર એક વ્યક્તિના મૃત્યુથી અનુસરાયો. 1989માં રીગન અને બુષ પ્રથમ, બંને રાષ્ટ્રપતિ હતા.

કોરેશ તે ચિહ્નોને દર્શાવે છે જે અંતકાળના આવતા સમયની જાહેરાત કરે છે, અને તે અંતકાળને પણ દર્શાવે છે. તે જ્ઞાનના વધારાને દર્શાવે છે, અને જ્યારે એક દૂત અવતરિત થાય છે ત્યારે પ્રથમ સંદેશના સશક્તીકરણને દર્શાવે છે; તેમજ ત્યારબાદ પાયા નાખવાના કાર્યમાં હાથ ધરાયેલ કાર્યને, મંદિર બાંધવાના કાર્યને, અને ત્રીજા દૂતના આગમનને પણ દર્શાવે છે, જ્યારે કરારનો દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે છે.

કોરેશ અને બેલ્ટશઝ્ઝરનાં પ્રતીકો અંતિમ દિવસોમાં આવેલી એક વિશિષ્ટ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે. બેલ્ટશઝ્ઝરનું પ્રતીક આપણને જાણ કરે છે કે જે લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવે છે તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે, જે વચનબદ્ધ પ્રજાની અંતિમ પેઢી છે. તેઓ કોરેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત ઇતિહાસમાં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા છે, જે 1798, 1989, અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પહેલાં આવેલા ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે કોરેશ તે તમામ માર્ગચિહ્નોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે 18 જુલાઈ, 2020ની નિરાશાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં જલદી આવનારા રવિવારના કાયદાનું પણ. દાનિયેલનું અંતિમ દર્શન ભવિષ્યવાણીય રીતે ક્યાં સ્થાને મૂકાયેલું છે તે નિર્ધારિત કરવાની ચાવી દાનિયેલ શું જાણે છે તેમાં નિહિત છે.

પહેલા શ્લોકમાં દાનિયેલ (બેલ્તશઝ્ઝર) ને “વસ્તુ” તથા “દર્શન” — બન્નેનો અર્થબોધ છે. “વસ્તુ” માટે હિબ્રુ શબ્દ “dabar” છે, જેનો અર્થ “શબ્દ” થાય છે, અને ગબ્રિએલ દ્વારા તેનો ઉપયોગ પચીસ સો વીસ વર્ષની (“seven times”) “chazon” દર્શનનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે કરવામાં આવે છે. પહેલા શ્લોકમાં જે “દર્શન” દાનિયેલ સમજે છે, તે તેવીસ સો વર્ષની “mareh” દર્શન છે. અંતિમ દિવસોમાં ઈશ્વરના કરારના લોકો 1989માં, અંતના સમયમાં, “seven times” ને સમજી શક્યા નહોતાં. તેઓ “seven times” ને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી સુધી સમજી શક્યા નહોતાં; તેથી દાનિયેલ અવશ્ય જ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી, કુરેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા આગાહીભર્યા સુધારણાંના આંદોલનના સમયમાં હોવો જોઈએ, કારણ કે દાનિયેલ, જે અંતિમ આગાહીભર્યા આંદોલનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, “વસ્તુ” અને “દર્શન” — બન્નેને સમજે છે.

દાનિયેલ એકવીસ દિવસના શોકકાળમાં હોવાનું ઓળખાવવામાં આવે છે. શોકના “તે દિવસોમાં” દાનિયેલે “વસ્તુ”ને સમજ્યો, અને તેને “દર્શન” વિષે પણ સમજણ પ્રાપ્ત થઈ. “વસ્તુ” દ્વારા પ્રતિનિધિત સત્ય શોકના દિવસોમાં દાનિયેલને પ્રગટ કરવામાં આવ્યું. સુધારણીય રેખાઓમાં મધરાત્રીના પોકારથી જરા પહેલાં ઈશ્વરના લોકો “શોક કરતાં” તરીકે પ્રતિનિધિત થાય છે. આ શોકનું પ્રતિનિધિત્વ માર્થા અને મરિયમ દ્વારા, વિજયી પ્રવેશથી જરા પહેલાં લાઝરસ માટે શોક કરતાં, કરવામાં આવે છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ નિરાશા પછી આવેલ હતોત્સાહને, યિરમિયા દ્વારા વ્યક્ત થયેલ પ્રમાણે, તે ચિતરવામાં આવ્યું હતું.

યિરમિયાએ “આનંદ કર્યો” નહોતો, જેમ પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારમાં સોદોમ અને મિસરના નાગરિકોએ બે સાક્ષીઓના મૃત્યુ સમયે કર્યો હતો. “આનંદ ન કરવો” એટલે શોક કરવો. બેલ્તેશઝ્ઝારનો શોક તે શોકની ઓળખ આપે છે, જે બે સાક્ષીઓના મૃત્યુ સાથે સંકળાયેલો છે. 18 જુલાઈ, 2020 અને 3 નવેમ્બર, 2020ના રોજ, સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડા અને પૃથ્વીના પશુના રિપબ્લિકન શિંગડાના બે સાક્ષીઓ સોદોમ અને મિસરની માર્ગોમાં માર્યા ગયા, જ્યાં અમારા પ્રભુને પણ ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા હતા. જ્યારે અમારા પ્રભુને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા, ત્યારે તેમના શિષ્યો શોક કરવા લાગ્યા. તે બે સાક્ષીઓ પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારમાં મૂસા અને એલિયાહ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા.

પવિત્ર શાસ્ત્રોમાં ખ્રિસ્તને માઇકલ તરીકે ઓળખાવતાં પાંચ સંદર્ભો છે—ત્રણ દાનિયેલના ગ્રંથમાં, એક યહૂદાના ગ્રંથમાં અને બીજો પ્રકાશનના ગ્રંથમાં. હવે જે દસમો અધ્યાય આપણે વિચારણા હેઠળ લઈ રહ્યા છીએ તેમાં માઇકલનો બે વાર ઉલ્લેખ થયો છે—તેરમી અને એકવીસમી આયતમાં—અને પછી ફરી બારમા અધ્યાયની પ્રથમ આયતમાં. પ્રકાશન બારમા અધ્યાયની સાતમી આયતમાં તેની ઓળખ આપવામાં આવી છે. યહૂદાના ગ્રંથમાં માઇકલને મૂસાને પુનરુત્થિત કરનાર તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે, જે પ્રકાશન અગિયારમા અધ્યાયમાં માર્ગ પર મૃત પડેલા સાક્ષીઓમાંથી એક છે.

યહૂદાના ગ્રંથમાં, સોદોમ અને ઇજિપ્ત—જે પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં તે મહાન શહેરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં મૂસા અને એલિયાહ માર્યા જાય છે—બન્નેના સંદર્ભમાં, માઇકલ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ખ્રિસ્ત મૂસાના દેહને પુનરુત્થિત કરે છે। પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં મૂસા અને એલિયાહ ત્રણ અને અડધા પ્રતીકાત્મક દિવસોથી મૃત રહ્યા હતા, અને જ્યારે માઇકલ સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરે છે ત્યારે બેલ્તશઝ્ઝાર માટેના શોકના દિવસો પૂર્ણ થાય છે। પંક્તિ પર પંક્તિ, દાનિએલ અધ્યાય દસની કલમ એકથી ચાર સુધી, તે શોકકાળને ઓળખાવે છે, જે ત્યારે પૂર્ણ થાય છે જ્યારે બે સાક્ષીઓને માઇકલ દ્વારા પુનરુત્થિત કરવામાં આવે છે।

આ અભ્યાસને આપણે આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.