દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો એક્યાસીમું

“હવે ઈસુ અને તેમના શિષ્યો કૈસરિયા ફિલિપ્પી આસપાસનાં એક નગરમાં આવ્યા હતા. તેઓ ગલિલની સીમાઓની બહાર, એવી ભૂમિમાં હતા જ્યાં મૂર્તિપૂજા પ્રચલિત હતી. અહીં શિષ્યોને યહૂદી ધર્મના નિયંત્રક પ્રભાવથી દૂર રાખવામાં આવ્યા અને તેઓને અજ્ઞાતિજનની ઉપાસનાના વધુ નજીકના સંપર્કમાં લાવવામાં આવ્યા. તેમના આસપાસ વિશ્વનાં સર્વ ભાગોમાં અસ્તિત્વમાં રહેલાં અંધશ્રદ્ધાનાં વિવિધ સ્વરૂપો પ્રતિબિંબિત થતા હતા. ઈસુ ઇચ્છતા હતા કે આ બાબતોનો દૃશ્ય તેમને અજ્ઞાતિજન પ્રત્યેની પોતાની જવાબદારીની અનુભૂતિ કરાવે. આ પ્રદેશમાં તેમના નિવાસ દરમિયાન તેમણે લોકસમુદાયને ઉપદેશ આપવાથી પોતાને દૂર રાખવાનો અને પોતાના શિષ્યોને વધુ સંપૂર્ણપણે સમર્પિત થવાનો પ્રયત્ન કર્યો.”

“તેમને પોતાની રાહ જોતી પીડા વિષે કહેવા તે હતા. પરંતુ પહેલાં તેઓ એકાંતમાં દૂર ગયા અને પ્રાર્થના કરી કે તેમના હૃદયો તેમના શબ્દોને સ્વીકારવા માટે તૈયાર થઈ શકે. તેઓ તેમની પાસે ફરી જોડાયા ત્યારે, જે વાત તેઓ જણાવવા ઇચ્છતા હતા તે તેમણે તરત જ વ્યક્ત કરી નહોતી. એવું કરતાં પહેલાં તેમણે તેમને પોતાના પ્રત્યેનો વિશ્વાસ સ્વીકારવાની તક આપી, જેથી તેઓ આવનારી પરીક્ષા માટે દૃઢ થઈ શકે. તેમણે પૂછ્યું, ‘હું મનુષ્યપુત્ર કોણ છું એમ લોકો કહે છે?’”

દુર્ભાગ્યે શિષ્યોને સ્વીકારવું પડ્યું કે ઇઝરાયલે પોતાના મસીહાને ઓળખવામાં નિષ્ફળતા દર્શાવી હતી. ખરેખર, કેટલાકે, જ્યારે તેમણે તેમના ચમત્કારો જોયા, ત્યારે તેમને દાવીદનો પુત્ર જાહેર કર્યો હતો. બેથસૈદામાં જેમને આહાર આપવામાં આવ્યો હતો તે જનસમુદાયે તેમને ઇઝરાયલના રાજા તરીકે ઘોષિત કરવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી હતી. ઘણા તેમને ભવિષ્યવક્તા તરીકે સ્વીકારવા તૈયાર હતા; પરંતુ તેઓ તેમને મસીહા તરીકે માનતા નહોતાં.

“હવે ઈસુએ બીજો પ્રશ્ન પૂછ્યો, જે શિષ્યોને પોતાને સંબંધિત હતો: ‘પરંતુ તમે કહો છો કે હું કોણ છું?’ પીતરે ઉત્તર આપ્યો, ‘તમે ખ્રિસ્ત છો, જીવતા દેવના પુત્ર.’”

“આરંભથી જ પિતરે વિશ્વાસ કર્યો હતો કે ઈસુ મશીહ છે. યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનારના ઉપદેશથી દોષી ઠરાયેલા અને ખ્રિસ્તને સ્વીકારનાર અનેક બીજા લોકો, જ્યારે યોહાનને કેદ કરવામાં આવ્યો અને મૃત્યુને સોંપવામાં આવ્યો, ત્યારે યોહાનના કાર્ય વિષે શંકા કરવા લાગ્યા; અને હવે તેઓ એ બાબતે પણ શંકા કરવા લાગ્યા કે ઈસુ જ તે મશીહ છે કે નહીં, જેના માટે તેઓ એટલો લાંબો સમયથી રાહ જોઈ રહ્યા હતા. ઘણા શિષ્યો, જેઓ ઉગ્ર આતુરતાથી અપેક્ષા રાખતા હતા કે ઈસુ દાવિદના સિંહાસન પર પોતાનું સ્થાન ગ્રહણ કરશે, જ્યારે તેમણે સમજ્યું કે તેમનો એવો કોઈ આશય નથી, ત્યારે તેઓએ તેમનો ત્યાગ કર્યો. પરંતુ પિતર અને તેના સહચરો પોતાની નિષ્ઠામાંથી પાછા ફર્યા નહીં. જેઓએ ગઈકાલે સ્તુતિ કરી અને આજે નિંદા કરી, તેમના ચંચળ વર્તને તારણહારના સચ્ચા અનુયાયીના વિશ્વાસને નષ્ટ કર્યો નહીં. પિતરે જાહેરાત કરી, ‘તમે ખ્રિસ્ત છો, જીવતા દેવના પુત્ર.’ તેણે પોતાના પ્રભુને રાજકીય સન્માનોનો મુકુટ પહેરાવવામાં આવે તેની રાહ જોઈ નહીં, પરંતુ તેમના અપમાનની અવસ્થામાં જ તેમને સ્વીકાર્યા.”

“પીતરે બાર શિષ્યોના વિશ્વાસની અભિવ્યક્તિ કરી હતી. તથાપિ શિષ્યો હજુ ખ્રિસ્તના ધ્યેયને સમજવાથી ઘણાં દૂર હતા. યાજકો અને શાસકોનો વિરોધ તથા તેમની ખોટી રજૂઆત તેમને ખ્રિસ્તથી દૂર ફેરવી શકતાં ન હતાં, છતાં એ બધાથી તેઓ ખૂબ મૂંઝવણમાં પડતાં હતાં. તેઓ પોતાનો માર્ગ સ્પષ્ટપણે જોઈ શકતાં ન હતાં. તેમના પ્રારંભિક શિક્ષણનો પ્રભાવ, રબ્બીઓની શિક્ષા, પરંપરાની શક્તિ—આ બધું હજી પણ તેમના સત્યદર્શનને અવરોધતું હતું. સમયાંતરે ઈસુ તરફથી પ્રકાશના અમૂલ્ય કિરણો તેમની ઉપર ચમકતા હતા, છતાં ઘણી વાર તેઓ જાણે છાયાઓ વચ્ચે ટટોળતા મનુષ્યો જેવા હતાં. પરંતુ આ દિવસે, તેમના વિશ્વાસની મહાન કસોટીનો સામનો તેમને કરાવાય તે પહેલાં, પવિત્ર આત્મા શક્તિપૂર્વક તેમના ઉપર ઉતર્યો. થોડા સમય માટે તેમની આંખો ‘જોવામાં આવતી વસ્તુઓ’ પરથી ફેરવાઈ, જેથી તેઓ ‘જોવામાં ન આવતી વસ્તુઓ’ને નિહાળી શકે. 2 કરિન્થીઓ 4:18. માનવતાના આવરણની નીચે તેમણે દેવના પુત્રનો મહિમા ઓળખ્યો.”

“ઈસુએ પિતરને ઉત્તર આપતાં કહ્યું, ‘ધન્ય છે તું, શિમોન બાર-યોના; કારણ કે દેહ અને લોહીએ તને આ પ્રગટ કર્યું નથી, પરંતુ મારા પિતાએ, જે સ્વર્ગમાં છે।’”

“પીતરે જે સત્યનો સ્વીકાર કર્યો હતો તે વિશ્વાસીના વિશ્વાસનો પાયો છે. તે જ છે જેને ખ્રિસ્તે પોતે જ અનંત જીવન હોવાનું જાહેર કર્યું છે. પરંતુ આ જ્ઞાનનું ધારણ કરવું આત્મમહિમા માટે કોઈ આધાર ન હતું. પોતાની કોઈ બુદ્ધિ કે સદ્ગુણથી તે પીતરને પ્રગટ કરવામાં આવ્યું ન હતું. માનવજાતિ કદી પણ, પોતાની જાતે, દૈવી વિષયોનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરી શકતી નથી. ‘તે આકાશ જેટલું ઊંચું છે; તું શું કરી શકે? તે પાતાળથી પણ ઊંડું છે; તું શું જાણી શકે?’ અયૂબ 11:8. દત્તકત્વનો આત્મા જ આપણને ઈશ્વરના અગાધ વિષયો પ્રગટ કરી શકે છે, જે ‘ન તો આંખે જોયાં છે, ન કાને સાંભળ્યાં છે, અને ન મનુષ્યના હૃદયમાં પ્રવેશ્યાં છે.’ ‘પણ ઈશ્વરે તેઓને પોતાના આત્મા દ્વારા આપણને પ્રગટ કર્યા છે; કારણ કે આત્મા સર્વ બાબતોની, હા, ઈશ્વરના અગાધ વિષયોની પણ તપાસ કરે છે.’ 1 કરિંથીઓ 2:9, 10. ‘યહોવાનો રહસ્ય તેમને માટે છે જે તેનો ભય રાખે છે;’ અને પીતરે ખ્રિસ્તના મહિમાને ઓળખ્યો હતો, એ હકીકત એનું પ્રમાણ હતું કે તે ‘ઈશ્વરદ્વારા શિખવાયો’ હતો. ભજનસંગ્રહ 25:14; યોહાન 6:45. આહ, નિશ્ચય જ, ‘ધન્ય છે તું, શિમોન બાર-યોના; કારણ કે માંસ અને લોહીએ તને આ પ્રગટ કર્યું નથી.’”

ઈસુ આગળ બોલ્યા: ‘હું તને પણ કહું છું કે તું પેત્રસ છે, અને આ શિલા પર હું મારી કલીશિયા બાંધિશ; અને અધોલોકના દ્વાર તેના સામે પ્રબળ નહીં થાય.’ ‘પેત્રસ’ શબ્દનો અર્થ એક પથ્થર થાય છે,—લોટતો પથ્થર. કલીશિયા જે શિલા પર સ્થાપિત થઈ હતી તે પેત્રસ નહોતો. જ્યારે તેણે શાપ અને સોગંદ ખાઈને પોતાના પ્રભુનો ઇનકાર કર્યો, ત્યારે અધોલોકના દ્વારો તેના સામે પ્રબળ થયા હતા. કલીશિયા તો તે એક પર બાંધવામાં આવી હતી, જેના સામે અધોલોકના દ્વાર પ્રબળ થઈ શકતા નહોતાં.

“ઉદ્ધારકના આગમનથી શતાબ્દીઓ પહેલાં મૂસાએ ઇઝરાયેલના ઉદ્ધારની શિલા તરફ સંકેત કર્યો હતો. ભજનકારએ ‘મારા બળની શિલા’ વિષે ગાન કર્યું હતું. યશાયાએ લખ્યું હતું, ‘આથી પ્રભુ યહોવાહ એવું કહે છે, જુઓ, હું સિયોનમાં પાયારૂપે એક પથ્થર, પરખાયેલો પથ્થર, અમૂલ્ય કોણિયાનો પથ્થર, નિશ્ચિત પાયો મૂકી રહ્યો છું.’ Deuteronomy 32:4; Psalm 62:7; Isaiah 28:16. પ્રેરણાથી લખતા પીતર પોતે આ ભવિષ્યવાણીનો પ્રયોગ ઈસુ પર કરે છે. તે કહે છે, ‘જો તમે સ્વાદ લીધો હોય કે પ્રભુ કૃપાળુ છે: જેના પાસે આવીને, એક જીવંત પથ્થર, માણસો દ્વારા ખરેખર તિરસ્કૃત, પણ ઈશ્વરના સમક્ષ પસંદિત, અમૂલ્ય, તમે પણ જીવંત પથ્થરોની માફક એક આધ્યાત્મિક ઘર તરીકે બાંધવામાં આવો છો.’ 1 Peter 2:3–5, R. V.

“‘જે પાયો મૂકવામાં આવ્યો છે, તે સિવાય બીજો કોઈ પાયો કોઈ મનુષ્ય મૂકી શકતો નથી; અને તે પાયો ઈસુ ખ્રિસ્ત છે.’ 1 Corinthians 3:11. ‘આ ખડક ઉપર,’ ઈસુએ કહ્યું, ‘હું મારી કલીસિયા બાંધીશ.’ દેવની ઉપસ્થિતિમાં, અને સર્વ સ્વર્ગીય બુદ્ધિમાન સત્તાઓની ઉપસ્થિતિમાં, અદૃશ્ય નરકસેનાની ઉપસ્થિતિમાં, ખ્રિસ્તે પોતાની કલીસિયાનો પાયો જીવતા ખડક ઉપર નાખ્યો. તે ખડક પોતે જ છે,—તેમનું પોતાનું દેહ, જે આપણા માટે તોડવામાં અને કચડવામાં આવ્યું. આ પાયા ઉપર બાંધવામાં આવેલી કલીસિયા સામે નરકના દ્વારો વિજય પામશે નહિ.”

જ્યારે ખ્રિસ્તે આ શબ્દો કહ્યાં, ત્યારે ચર્ચ કેટલી નિર્બળ દેખાતી હતી! ત્યાં માત્ર મોઠાભર વિશ્વાસીઓ જ હતા, જેઓના વિરુદ્ધ દૈતો અને દુષ્ટ મનુષ્યોની સમસ્ત શક્તિ વળગી પડવાની હતી; છતાં, ખ્રિસ્તના અનુયાયીઓએ ભય પામવાનો ન હતો. તેમની શક્તિની શિલા ઉપર સ્થાપિત હોવાથી, તેઓ ઉથલાવી શકાય એવા નહોતા.

“છ હજાર વર્ષોથી, વિશ્વાસે ખ્રિસ્ત પર પોતાનું નિર્માણ કર્યું છે. છ હજાર વર્ષોથી શૈતાની ક્રોધના પૂર અને તોફાનોએ આપણા ઉદ્ધારના ખડક પર પ્રહાર કર્યા છે; પરંતુ તે અચળ ઊભો છે.

“પેતરે તે સત્ય વ્યક્ત કર્યું હતું, જે ચર્ચના વિશ્વાસનો પાયો છે, અને હવે યેશુએ તેને વિશ્વાસીઓના સમગ્ર સમૂહના પ્રતિનિધિ તરીકે સન્માનિત કર્યો. તેમણે કહ્યું, ‘હું તને સ્વર્ગના રાજ્યની કુંજીઓ આપીશ; અને પૃથ્વી પર તું જે કંઈ બાંધશે તે સ્વર્ગમાં બાંધવામાં આવશે; અને પૃથ્વી પર તું જે કંઈ છૂટું કરશે તે સ્વર્ગમાં છૂટું કરવામાં આવશે.’”

“‘સ્વર્ગના રાજ્યની કુંજીઓ’ એ ખ્રિસ્તના વચનો છે. પવિત્ર શાસ્ત્રનાં સર્વ વચનો તેમના જ છે, અને અહીં તેમાં સમાવવામાં આવેલ છે. આ વચનોમાં સ્વર્ગ ખોલવાની અને બંધ કરવાની શક્તિ છે. તેઓ એવી શરતો જાહેર કરે છે, જેઓના આધારે મનુષ્યો સ્વીકારવામાં આવે છે કે નકારવામાં આવે છે. આ રીતે, દેવના વચનનો પ્રચાર કરનારાઓનું કાર્ય જીવન માટે જીવનની સુગંધ કે મૃત્યુ માટે મૃત્યુની સુગંધ બને છે. તેમની સેવા એવી છે કે જે અનંત પરિણામોના ભારથી યુક્ત છે.”

“ઉદ્ધારકે સુવાર્તાના કાર્યને પેત્રસને વ્યક્તિગત રીતે સોંપ્યું નહોતું. પાછળના એક સમયે, પેત્રસને કહેલા શબ્દોને પુનરાવર્તિત કરતાં, તેમણે તે જ શબ્દોને સીધા ચર્ચ પર લાગુ કર્યા. અને વિશ્વાસીઓના સમૂહના પ્રતિનિધિઓ તરીકે બારને પણ તત્ત્વતઃ એ જ વાત કહેવામાં આવી. જો યેશુએ અન્ય શિષ્યોની ઉપર કોઈ એક શિષ્યને કોઈ વિશેષ અધિકાર સોંપ્યો હોત, તો કોણ મહાન ગણાય તે બાબતે તેઓ એટલી વાર વાદવિવાદ કરતાં દેખાતા નહીં. તેઓ પોતાના સ્વામીની ઇચ્છાને આધીન થયા હોત અને જેમને તેમણે પસંદ કર્યા હતા તેમનો સન્માન કર્યો હોત.”

તેમના મસ્તક તરીકે કોઈ એકને નિયુક્ત કરવા બદલે, ખ્રિસ્તે શિષ્યોને કહ્યું, ‘તમને રબ્બી કહેવડાવશો નહીં;’ ‘અને તમને સ્વામી પણ કહેવડાવશો નહીં; કેમ કે તમારો એક જ સ્વામી છે, તે છે ખ્રિસ્ત.’ મથિ 23:8, 10.

“‘દરેક પુરુષનું મસ્તક ખ્રિસ્ત છે.’ જેમણે સર્વ વસ્તુઓ તારણહારના પગ નીચે મૂકી, તેવા દેવે ‘તેમને કલીસિયા માટે સર્વ વસ્તુઓ ઉપર મસ્તક ઠરાવ્યા; અને કલીસિયા તેમનું દેહ છે, એ તેમના પૂર્ણત્વરૂપ છે, જે સર્વમાં સર્વને પૂર્ણ કરે છે.’ 1 Corinthians 11:3; Ephesians 1:22, 23. કલીસિયા પોતાના આધારરૂપે ખ્રિસ્ત ઉપર બાંધવામાં આવી છે; તેને પોતાના મસ્તક તરીકે ખ્રિસ્તની આજ્ઞા માનવાની છે. તેને મનુષ્ય પર આધાર રાખવાનો નથી, કે મનુષ્ય દ્વારા નિયંત્રિત થવાનું નથી. ઘણા લોકો એવો દાવો કરે છે કે કલીસિયામાં વિશ્વાસપાત્ર સ્થાન તેમને આ અધિકાર આપે છે કે અન્ય મનુષ્યોએ શું માનવું અને શું કરવું તે તેઓ નિર્ધારિત કરે. આ દાવાને દેવ માન્યતા આપતા નથી. તારણહાર કહે છે, ‘તમે બધા ભાઈઓ છો.’ બધા પ્રલોભનને આધીન છે અને ભૂલ પામવા યોગ્ય છે. માર્ગદર્શન માટે આપણે કોઈ સીમિત પ્રાણી પર આધાર રાખી શકતા નથી. વિશ્વાસનો શિલાખંડ કલીસિયામાં રહેલી ખ્રિસ્તની સજીવ ઉપસ્થિતિ છે. આ ઉપર અતિ નિર્બળ પણ આધાર રાખી શકે છે; અને જે પોતાને અતિ બળવાન ગણે છે તેઓ, જો ખ્રિસ્તને પોતાની શક્તિ ન બનાવે, તો અતિ નિર્બળ સાબિત થશે. ‘શાપિત છે તે મનુષ્ય જે મનુષ્ય પર ભરોસો રાખે છે, અને શરીરને પોતાનો બળ બનાવે છે.’ પ્રભુ ‘શિલા છે, તેમનું કાર્ય પરિપૂર્ણ છે.’ ‘ધન્ય છે તેઓ બધા, જે તેમા પોતાનો ભરોસો રાખે છે.’ Jeremiah 17:5; Deuteronomy 32:4; Psalm 2:12.”

“પીતરના સ્વીકાર પછી, ઈસુએ શિષ્યોને આજ્ઞા આપી કે તે ખ્રિસ્ત છે એવું કોઈ મનુષ્યને ન કહે. આ આજ્ઞા શાસ્ત્રીઓ અને ફરીસીઓના નિર્ધારિત વિરોધને કારણે આપવામાં આવી હતી. આ ઉપરાંત, લોકો અને શિષ્યો પણ મસીહા વિષે એવી ભ્રાંતિપૂર્ણ કલ્પના ધરાવતા હતા કે તેની જાહેર જાહેરાત તેમને તેના સ્વભાવ અથવા તેના કાર્ય વિશે કોઈ સચી સમજ આપતી નહીં. પરંતુ દિવસે દિવસે તે પોતાને તેમના સમક્ષ ઉદ્ધારક તરીકે પ્રગટ કરતો હતો, અને તેથી તે ઇચ્છતો હતો કે તેઓને તેના વિષે મસીહા તરીકેની સચી કલ્પના પ્રાપ્ત થાય.”

“શિષ્યો હજુ પણ ખ્રિસ્તને એક ભૌતિક રાજકુમાર તરીકે રાજ્ય કરતા જોવા અપેક્ષા રાખતા હતા. ભલે તેમણે આટલો લાંબો સમય પોતાનો અભિપ્રાય ગુપ્ત રાખ્યો હતો, તેમ છતાં તેઓ માનતા હતા કે તે સદાકાળ ગરીબી અને અજ્ઞાતતામાં નહીં રહે; હવે તે સમય નજીક હતો જ્યારે તે પોતાનું રાજ્ય સ્થાપિત કરશે. યાજકો અને રબ્બીઓનો દ્વેષ ક્યારેય જીતવામાં નહીં આવે, ખ્રિસ્ત પોતાની જ જાતિ દ્વારા નકારવામાં આવશે, ભ્રમક તરીકે દોષિત ઠરાવવામાં આવશે, અને અપરાધી તરીકે ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવશે,—આવો વિચાર શિષ્યોએ ક્યારેય મનમાં લાવ્યો જ ન હતો. પરંતુ અંધકારની શક્તિની ઘડી નજીક આવી રહી હતી, અને યેશુએ પોતાના શિષ્યો સમક્ષ તેમની સામે રહેલો સંઘર્ષ ખુલ્લો કરવો જ રહ્યો. આવનારી પરીક્ષાને પૂર્વે જોતાં તેઓ શોકગ્રસ્ત હતા.” The Desire of Ages, 411-415.

“જેટલા સમય સુધી સત્યનો દાવો કરનારાઓ શૈતાનની સેવા કરતાં રહેશે, તેટલા સમય સુધી તેની નરકી છાયા તેમના ઈશ્વર અને સ્વર્ગ વિષેના દર્શનને અવરોધિત કરશે. તેઓ એવા થઈ જશે જેમણે પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવ્યો છે. તેઓ અનંત વાસ્તવિકતાઓનું દર્શન કરી શકશે નહીં. ઈશ્વરે આપણા માટે જે તૈયાર કર્યું છે તેનું પ્રતિનિધિત્વ ઝખર્યા, અધ્યાય 3 અને 4, અને 4:12–14 માં કરવામાં આવ્યું છે: ‘અને મેં ફરી ઉત્તર આપ્યો, અને તેને કહ્યું, આ બે જૈતૂનાની ડાળીઓ શું છે, જે બે સુવર્ણ નળીઓ દ્વારા પોતાના માંથી સુવર્ણ તેલ બહાર કાઢે છે? અને તેણે મને ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, શું તું જાણતો નથી કે આ શું છે? અને મેં કહ્યું, ના, મારા પ્રભુ. ત્યારે તેણે કહ્યું, આ બે અભિષિક્ત પુરુષો છે, જે સમગ્ર પૃથ્વીના પ્રભુની પાસે ઊભા રહે છે.’”

“પ્રભુ સાધનો અને સંસાધનોમાં પરિપૂર્ણ છે. તેમના પાસે કોઈ સુવિધાનો અભાવ નથી. પરંતુ આપણા વિશ્વાસના અભાવને કારણે, આપણા ભૂમિગત સ્વભાવને કારણે, naszej સસ્તી વાચાળતાને કારણે, તથા અવિશ્વાસને કારણે, જે અમારી વાતચીતમાં પ્રગટ થાય છે, અંધકારમય છાયાઓ આપણા ચારે બાજુ ઘેરાઈ આવે છે. ખ્રિસ્ત વચનમાં કે ચરિત્રમાં સર્વથા મનોહર અને દસ હજારામાં શ્રેષ્ઠ એવા તરીકે પ્રગટ થતા નથી. જ્યારે આત્મા પોતાને વ્યર્થતામાં ઊંચે ઉઠાવવા સંતોષ માને છે, ત્યારે પ્રભુનો આત્મા તેના માટે બહુ થોડું કરી શકે છે. આપણી અલ્પદૃષ્ટિ માત્ર છાયાને જ જુએ છે, પરંતુ તેના પરે રહેલી મહિમાને જોઈ શકતી નથી. દેવદૂતો ચાર પવનોને રોકી રાખ્યા છે, જેનો પ્રતિનિધિત્વ એક ક્રોધિત ઘોડા દ્વારા થાય છે, જે બંધન તોડી છૂટો પડી સમગ્ર પૃથ્વીના સપાટ પર દોડી જવા, અને પોતાના માર્ગમાં વિનાશ તથા મૃત્યુ લાવવા આતુર છે.”

“શું આપણે શાશ્વત વિશ્વના અતિસમીપે આવીને પણ ઊંઘતા રહીશું? શું આપણે મંદ, શીતળ અને મૃત સમાન રહીશું? અરે, કાશ અમારી કલીસિયાઓમાં ઈશ્વરનો આત્મા અને શ્વાસ તેમના લોકોમાં ફુંકવામાં આવે, જેથી તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થાય અને જીવે. આપણને જોવાની જરૂર છે કે માર્ગ સંકડો છે, અને દ્વાર તંગ છે. પરંતુ જ્યારે આપણે તે તંગ દ્વારથી પસાર થીએ છીએ, ત્યારે તેની વિશાળતા અપરિમિત છે.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“સમગ્ર પૃથ્વીના પ્રભુની બાજુમાં ઊભેલા અભિષિક્તો પાસે તે સ્થાન છે, જે એક સમયે આવરણ કરનાર કરૂબ તરીકે શેતાનને આપવામાં આવ્યું હતું. તેના સિંહાસનને ઘેરી રહેલા પવિત્ર જીવસત્તાઓ દ્વારા, પ્રભુ પૃથ્વીના નિવાસીઓ સાથે અવિરત સંચાર જાળવી રાખે છે. સુવર્ણ તેલ તે કૃપાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના દ્વારા ઈશ્વર વિશ્વાસીઓના દીવાઓને પુરવઠો આપતો રહે છે, જેથી તેઓ ઝબૂકે નહીં અને બુઝાઈ ન જાય. જો એવું ન હોત કે આ પવિત્ર તેલ ઈશ્વરના આત્માના સંદેશાઓમાં સ્વર્ગમાંથી ઢોળવામાં આવે છે, તો દુષ્ટતાની શક્તિઓ મનુષ્યો પર સંપૂર્ણ નિયંત્રણ ધરાવતી.”

“જ્યારે અમે ઈશ્વર અમને મોકલે છે તે સંદેશાઓને સ્વીકારતા નથી, ત્યારે ઈશ્વરનું અપમાન થાય છે. આ રીતે અમે તે સુવર્ણ તેલનો અસ્વીકાર કરીએ છીએ, જે તે અમારી આત્માઓમાં ઢોળવા ઇચ્છે છે, જેથી તે અંધકારમાં રહેલાઓ સુધી પહોંચાડવામાં આવે. જ્યારે આ હાકલ આવશે, ‘જુઓ, વર આવી રહ્યો છે; તેને મળવા બહાર નીકળો,’ ત્યારે જેમણે પવિત્ર તેલ પ્રાપ્ત કર્યું નથી, જેમણે પોતાના હૃદયોમાં ખ્રિસ્તની કૃપાને સચવી રાખી નથી, તેઓ મૂર્ખ કન્યાઓની જેમ જાણી લેશે કે તેઓ પોતાના પ્રભુને મળવા તૈયાર નથી. તેમની અંદર તેલ પ્રાપ્ત કરવાની શક્તિ નથી, અને તેમનું જીવન વિનાશ પામે છે. પરંતુ જો ઈશ્વરના પવિત્ર આત્માની માંગ કરવામાં આવે, જો અમે મૂસાએ જેમ વિનંતી કરી હતી તેમ કહીએ, ‘મને તારી મહિમા દર્શાવ,’ તો ઈશ્વરનો પ્રેમ અમારા હૃદયોમાં છલકાવવામાં આવશે. સુવર્ણ નળીઓ દ્વારા તે સુવર્ણ તેલ અમને પહોંચાડવામાં આવશે. ‘શક્તિથી નહીં, સામર્થ્યથી નહીં, પરંતુ મારા આત્માથી, સૈન્યોના યહોવા કહે છે.’ ધર્મસૂર્યના પ્રભાસિત કિરણોને ગ્રહણ કરીને, ઈશ્વરના સંતાનો જગતમાં દીવટીઓ સમા પ્રકાશિત થાય છે.” Review and Herald, July 20, 1897.