પ્રકાશિતવાક્યના દસમા અધ્યાયમાં, જ્યાં પ્રથમ અને બીજા દૂતના સંદેશાઓનો ઇતિહાસ પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, ત્યાં યોહાન—દેવના અંતિમ દિવસોના લોકોને સૂચવતા પ્રતીક તરીકે—ને અગાઉથી જણાવવામાં આવ્યું હતું કે જે ઇતિહાસનું તે પ્રતીકાત્મક પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો તેમાં એક નિરાશા આવવાની હતી; અને એ નિરાશા પ્રથમ અને બીજા દૂતના ઇતિહાસનો એવો તત્ત્વ હતી જે તેમના વિશ્વાસની કસોટી કરવા માટે મિલેરાઇટોના સમજથી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવી હતી.
અને મેં સ્વર્ગમાંથી જે વાણી સાંભળી હતી તે ફરી મારી સાથે બોલી અને કહી, જા અને જે દેવદૂત સમુદ્ર પર અને પૃથ્વી પર ઊભો છે તેના હાથમાં જે નાનું પુસ્તક ખુલ્લું છે તે લઈ લે. અને હું દેવદૂત પાસે ગયો અને તેને કહ્યું, મને તે નાનું પુસ્તક આપ. અને તેણે મને કહ્યું, તેને લે અને ખાઈ જા; તે તારાં પેટને કડવું કરશે, પરંતુ તે તારાં મોંમાં મધ જેવું મીઠું રહેશે. અને મેં દેવદૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લીધું અને તેને ખાઈ ગયું; અને તે મારા મોંમાં મધ જેવું મીઠું હતું; અને જેમ જ મેં તેને ખાધું, તેમ મારું પેટ કડવું થઈ ગયું. પ્રકટીકરણ 10:8–10.
દસમા વચનમાં, યોહાન 11 ઑગસ્ટ, 1840થી—જ્યારે બલવાન દેવદૂત પોતાના હાથમાં નાની પુસ્તકિકા લઈને ઉતર્યો—લઈને 22 ઑક્ટોબર, 1844ના મહાન નિરાશા-અનુભવ સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે આ ઇતિહાસનું પ્રતીકાત્મક પ્રતિનિધિત્વ કરે તે પહેલાં, તેને “જે અવાજ” તેણે “સ્વર્ગમાંથી સાંભળ્યો” તેના દ્વારા જણાવવામાં આવે છે કે જ્યારે તે નાની પુસ્તકિકા ખાશે, ત્યારે “તે તારા પેટને કડવું કરશે, પરંતુ તે તારા મોઢામાં મધ જેવું મીઠું રહેશે.” આ કડવી નિરાશા જ હતી જેણે મિલરાઇટ્સના વિશ્વાસની પરીક્ષા લીધી, અને તે નિરાશા આવે તે પહેલાં તેમના માટે તેના વિષે જાણવું શ્રેષ્ઠ ન હતું; પરંતુ યોહાન અંતિમ-દિવસના એવા લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમને ઘટનાઓની રૂપરેખા સાથે સંકળાયેલા તથ્યો—જે પ્રથમ અને બીજા દેવદૂતના સંદેશનો ઇતિહાસ છે—જાણવા આવશ્યક છે.
તે પવિત્ર ઇતિહાસ સૂચવે છે કે અંતિમ દિવસોના લોકો પર એક પરીક્ષા લાવવામાં આવશે, અને તે એવી કોઈ બાબત પર આધારિત પરીક્ષા હશે જેને પરીક્ષા આવવાની પહેલેથી તેઓ સમજે તે તેમના માટે શ્રેષ્ઠ ન હતું; તો પણ તે મિલરાઇટ્સના સહેજપણ સમાન અનુભવ નહોતો, જોકે તે પ્રથમ અને બીજા દૂત દ્વારા રજૂ કરાયેલા ઘટનાઓના વર્ણન સાથે સંપૂર્ણ રીતે સુસંગત હતો, કારણ કે સાત ગર્જનાઓ પણ “ભવિષ્યની ઘટનાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે તેમના ક્રમ અનુસાર પ્રગટ કરવામાં આવશે.”
મિલેરાઇટોના આધારભૂત ઇતિહાસને જાણવું આવશ્યક હોવા છતાં, દેવના અંતિમ-દિવસના લોકો મિલેરાઇટોની સમાન ઘટનાક્રમ-રૂપ રેખાંકનને પૂર્ણ કરશે; પરંતુ જે બાબતે મિલેરાઇટોની કસોટી લીધી હતી—અને જેનું પૂર્વજ્ઞાન તેમના માટે ન હોવું જ શ્રેયસ્કર હતું—તે એક ભિન્ન કસોટી હશે, જે એવા એક તત્ત્વ દ્વારા ઉપસ્થિત કરવામાં આવી હતી, જે તે સમય સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવ્યું હતું જ્યાં સુધી યહૂદાના વંશના સિંહ માટે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનને અમુદ્રિત કરવાનો સમય હાજર ન આવ્યો; અને તે દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનના ગુપ્ત ઇતિહાસમાં ઘટે છે.
જે સીલ કરવામાં આવ્યું હતું તે દેવના અંતિમ-દિવસોના લોકોને પરખવા માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું હતું, અને આ પરીક્ષા તે માર્ગચિહ્ન સાથે સુસંગત થવાની હતી જ્યાં મિલરાઇટ્સની પરીક્ષા લેવામાં આવી હતી; કારણ કે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ પરિપૂર્ણતામાં હોય કે અંતિમ દિવસોની અંતિમ પરિપૂર્ણતામાં, સાત ગર્જનાઓ “ઘટનાઓનું એક રેખાંકન” હતી, “જે તેમના ક્રમમાં પ્રગટ કરવામાં આવનાર હતી.”
જે વાત વ્યાપક રીતે અજાણી રહી છે તે એ છે કે જેમ યોહાન 11 ઓગસ્ટ, 1840ના દિવસે નાની પુસ્તકિકા સાથે ખ્રિસ્તના અવતરણના ઇતિહાસથી લઈને 22 ઑક્ટોબર, 1844ની મહાન નિરાશા સુધીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમ જ એ જ ઇતિહાસ 19 એપ્રિલ, 1844ના દિવસે બીજા દૂતના અવતરણ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો. પ્રથમ નિરાશાને યોહાનની નિરાશા તરીકે સમજાવી શકાય, જેણે 11 ઓગસ્ટ, 1840ના દિવસે નાની પુસ્તકિકા ખાધા પછી 19 એપ્રિલ, 1844ના દિવસે નિરાશાનો સામનો કર્યો. જ્યારે તે નિરાશા આવી, ત્યારે બીજા દૂતના હાથમાં “લેખન” લઈને તેનું અવતરણ થયું.
“બીજો એક શક્તિશાળી દૂત પૃથ્વી પર ઉતરવા માટે નિયુક્ત થયો. યેશુએ તેના હાથે એક લેખ આપ્યો, અને જ્યારે તે પૃથ્વી પર આવ્યો, ત્યારે તેણે બૂમ પાડી, ‘બાબેલ પડી ગયું છે, પડી ગયું છે.’ ત્યારબાદ મેં નિરાશ થયેલાઓને ફરીથી તેમની આંખો સ્વર્ગ તરફ ઉઠાવતા જોયા, તેઓ તેમના પ્રભુના પ્રગટ થવાની આશા અને વિશ્વાસ સાથે જોઈ રહ્યા હતા. પરંતુ ઘણાં લોકો જાણે નિર્બુદ્ધિ અવસ્થામાં, ઊંઘતા હોય તેમ, યથાવત્ રહેતા જણાતા હતા; તો પણ હું તેમના મુખમંડળ પર ઊંડા શોકનો અણસાર જોઈ શકતી હતી. નિરાશ થયેલાઓએ શાસ્ત્રોમાંથી જોયું કે તેઓ વિલંબના સમયમાં હતા, અને તેઓએ દર્શનના પૂર્ણ થવા સુધી ધીરજપૂર્વક રાહ જોવી જોઈએ. એ જ પુરાવાએ, જેણે તેમને 1843માં તેમના પ્રભુની રાહ જોવાનું પ્રેરિત કર્યા હતા, તેમને 1844માં તેમની અપેક્ષા રાખવા માટે દોર્યા. છતાં મેં જોયું કે બહુમતી પાસે તે ઉર્જા નહોતી, જે 1843માં તેમની શ્રદ્ધાનું લક્ષણ હતી. તેમની નિરાશાએ તેમની શ્રદ્ધાને મંદ કરી દીધી હતી.” Early Writings, 247.
દસમા અધ્યાયમાં યોહાન જે મિલ્લેરાઇટ ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે પ્રથમ તેમજ બીજા દેવદૂતનો ઇતિહાસ છે. સંદેશ સાથે પ્રથમ દેવદૂતનું અવતરણ અને સંદેશ સાથે બીજા દેવદૂતનું અવતરણ, અનુક્રમે એવા ઇતિહાસોની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરે છે, જે બંને નિરાશામાં સમાપ્ત થયા; તથાપિ યોહાન વધુ સીધા રીતે બંને દેવદૂતોના સમગ્ર ઇતિહાસને રજૂ કરે છે. 22 ઑક્ટોબર, 1844 પછી પણ, જ્યારે ત્રીજો દેવદૂત સંદેશ સાથે આવ્યો, ત્યારે 1863ના બળવાના નિરાશાજનક પરિણામે, એવા સમયગાળાનો તૃતીય સાક્ષી પૂરો પાડે છે, જે સંદેશથી શરૂ થાય છે અને નિરાશામાં સમાપ્ત થાય છે.
18 જુલાઈ, 2020ના રોજ ત્રીજા દેવદૂતની ચળવળની પ્રથમ નિરાશા, મિલરાઇટોની પ્રથમ નિરાશાનો સમાનાંતર હતી. એક સત્ય સીલબદ્ધ કરવામાં આવ્યું હતું, જેમ 1844ના સત્યને પ્રભુએ કેટલાક આંકડાઓની ગણતરીમાં રહેલી ભૂલ પર પોતાનો હાથ ધરીને સીલબદ્ધ કર્યું હતું; અને એ જ ભૂલે મિલરાઇટોની પ્રથમ નિરાશા ઉત્પન્ન કરી હતી. ત્યારબાદ જ્યારે એ ભૂલ સમજાઈ, ત્યારે એ ભૂલનું સીલ ખૂલ્યું હતું, જેમ યહૂદાના વંશના સિંહે પોતાનો હાથ દૂર કર્યો હતો. 18 જુલાઈ, 2020ની ભૂલ એ સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરવાથી ઉપજી હતી કે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ, જ્યારે તેમણે ઘોષણા કરી હતી કે “સમય હવે વધુ ન રહેશે,” ત્યારે તેમનો હાથ ઉપાડી લેવામાં આવ્યો હતો.
પહેલા દૂતની પ્રથમ નિરાશાનું ફિલાડેલ્ફીયન આંદોલન હોય કે ત્રીજા દૂતના લાઓદીકેયન આંદોલનની પ્રથમ નિરાશા હોય, તેમની હસ્તરેખા માર્ગચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. 19 એપ્રિલ, 1844 અને 18 જુલાઈ, 2020ના રોજ, આ નિરાશાએ વિખેરાવનો સમય ઉત્પન્ન કર્યો. જેઓ 11 ઑગસ્ટ, 1840 અથવા 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ભેગા કરવામાં આવ્યા હતા, તેઓ વિખેરાઈ ગયા, અને ત્યારબાદ ખ્રિસ્તે પોતાની પ્રજાને બીજી વાર ભેગી કરવાનું શરૂ કર્યું.
તેમણે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001થી આરંભ કરીને એક જનસમુદાયને એકત્ર કર્યો હતો, કારણ કે ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા દ્વારા જે પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે તે મુજબ, જ્યારે દૈવી પ્રતીક અવતરિત થાય છે ત્યારે જ તેઓ પોતાના શિષ્યોને એકત્ર કરવાનું શરૂ કરે છે, તે પહેલાં નહીં. ત્યારબાદ, વિખેરાઈ જવાની એક ઘટનાના પછી, ખ્રિસ્ત પોતાના જનને બીજી વાર એકત્ર કરે છે. ખ્રિસ્તે પોતાના બાપ્તિસ્માથી આરંભ કરીને પોતાના શિષ્યોને એકત્ર કર્યા, અને ક્રોસથી ઉત્પન્ન થયેલા વિખેરાવ પછી, તેમણે પોતાના શિષ્યોને બીજી વાર એકત્ર કરવાનું શરૂ કર્યું. જુલાઈ 2023માં શરૂ થયેલા બીજા એકત્રીકરણનું ભવિષ્યવાણીજન્ય તથ્ય, 18 જુલાઈ, 2020ના રોજ જે મુદ્રિત કરવામાં આવ્યું હતું તેનો એક ભાગ હતું, જોકે તે મિલરાઇટ્સના ઇતિહાસનો સ્પષ્ટપણે એક તત્ત્વ હતું.
દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા શ્લોકમાં, અતળ ખાડામાંથી આવેલ પશુ 2020માં પૃથ્વીના પશુના બન્ને શિંગડાં સામે ઊભું થયું અને તેમને મારી નાખ્યા. 2023ના જુલાઈમાં, પ્રભુએ પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને બીજી વાર એકત્રિત કરવાનું શરૂ કર્યું. એકત્રિત કરવાની આ પ્રક્રિયા પવિત્ર મિલ્લરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને તે ઇતિહાસમાં પોતાના લોકોને બીજી વાર એકત્રિત કરવાના બે ઐતિહાસિક સાક્ષીઓ છે. એકત્રિત કરવાની આ પ્રક્રિયા એવો એક પ્રબોધકીય તત્ત્વ છે જે જુલાઈ 2023 સુધી સીલ કરાયેલો હતો. પોતાના લોકોને બીજી વાર એકત્રિત કરવાનું કાર્ય યુક્રેનિયન યુદ્ધના ઇતિહાસ દરમિયાન, સાતમાંથી હોય એવા આઠમા પ્રમુખની બીજી પસંદગીના થોડા પહેલાં પૂર્ણ થાય છે.
11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ પ્રભુએ મિલરાઇટ ચળવળને એકત્રિત કરી, અને મે, 1842માં પ્રકાશિત થયેલા 1843ના ચાર્ટના પરિચય દ્વારા તેમણે આ એકત્રિકરણને ચિહ્નિત કર્યું. આ ચાર્ટે પાયાના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, કારણ કે તે સમયે તેઓ મિલરાઇટ મંદિરનો પાયો મૂકી રહ્યા હતા. 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય દસના દેવદૂતનું અવતરણ, ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા સાથે સમાનાંતર છે, જેણે અન્ય બાબતો ઉપરાંત ખ્રિસ્ત દ્વારા પોતાના શિષ્યોની પસંદગીના આરંભને ચિહ્નિત કર્યું.
“યોહાન અને આન્દ્રિયાસ અને શીમોન, ફિલિપ અને નથાનિએલને બોલાવવામાં આવ્યા ત્યારથી ખ્રિસ્તી મંડળીના પાયાની શરૂઆત થઈ. યોહાને પોતાના બે શિષ્યોને ખ્રિસ્ત તરફ દોર્યા. ત્યારબાદ એમમાંના એકે, આન્દ્રિયાસે, પોતાના ભાઈને શોધ્યો અને તેને તારણહાર પાસે બોલાવ્યો. પછી ફિલિપને બોલાવવામાં આવ્યો, અને તે નથાનિએલની શોધમાં ગયો.” The Desire of Ages, 141.
અંતકાળના 1798 વર્ષથી લઈને 11 ઑગસ્ટ, 1840 સુધી વિલિયમ મિલરના કાર્યએ યોહાન બાપ્તિસ્તના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું; પરંતુ જ્યારે પ્રકાશિત વાક્યના દસમા અધ્યાયનો દૂત ઉતરી આવ્યો, જેમ ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા સમયે પવિત્ર આત્માના અવતરણ દ્વારા તેનું પ્રતીકીકરણ કરવામાં આવ્યું હતું, ત્યારે પ્રભુએ પોતાના પાયારૂપ શિષ્યોને “એકત્ર” કર્યા. આ બે સાક્ષીઓ દર્શાવે છે કે પ્રકાશિત વાક્યના અઢારમા અધ્યાયનો દૂત ઉતરી આવ્યો ત્યારે ખ્રિસ્તે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને એકત્ર કર્યા; પરંતુ મિલરાઇટ્સની જેમ, તેઓ સાત ગર્જનાઓના તે ઘટક દ્વારા પરીક્ષિત થવાના હતા, જે મુદ્રિત રાખવામાં આવ્યો હતો, અને ત્યાર પછી પ્રભુ પોતાના લોકોને બીજી વાર એકત્ર કરશે.
પરમેશ્વરના અંતિમ-દિવસોના લોકોનું બીજું એકત્રિકરણ દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયના અગિયારમા શ્લોકના એકદમ અંતે પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ઇતિહાસમાં આરંભ્યું, પુતિનની યુક્રેન પરની જીત પહેલાં જ, અને બારમા શ્લોક પહેલાં જ, જ્યાં રશિયા અને પુતિન વિશેની ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ સાક્ષી સમાપ્ત થાય છે. તેથી, દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, શ્લોક અગિયાર, પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય અગિયાર, શ્લોક અગિયાર સાથે સુસંગત થાય છે, કારણ કે ત્યાં જ બે સાક્ષીઓને ફરી જીવંત કરવામાં આવે છે.
પવિત્ર મિલ્લેરાઇટ ઇતિહાસમાં, 19 એપ્રિલ, 1844ની નિરાશા પછી પ્રભુએ બીજી વાર પોતાના લોકોને એકત્રિત કરવા પ્રારંભ કર્યો, અને તે સમયે પ્રભુએ પોતાના લોકોને એકત્રિત કરવા માટે જે સાધનનો ઉપયોગ કર્યો તે આ ઓળખ હતી કે તેઓ મત્તી અધ્યાય પચ્ચીસની દસ કન્યાઓની ઉપમા તથા હબક્કૂક અધ્યાય બેના વિલંબના સમયની પૂર્તિ કરી રહ્યા હતા. મિલ્લેરાઇટો પોતાની સ્થિતિ ઓળખી પાછા ફરે તે માટે, તેઓએ પોતાની ઓળખ ઈશ્વરના આગાહીભર્યા વચનમાં દર્શાવવામાં આવેલા રૂપે કરવી જરૂરી હતી. જેમણે પોતાને તેમના લોકો ગણાવ્યા હતા, તેમના વિરોધમાં તેઓને જોવું આવશ્યક હતું કે તેઓ ખરેખર ઈશ્વરના લોકો હતા. પોતાના નિરાશ થયેલા લોકોને એકત્રિત કરતાં, તેઓ ગૈરયહૂદીઓ માટે ઊંચે ઉપાડવામાં આવેલા ધ્વજનું એક દૃષ્ટાંત પૂરો પાડી રહ્યા હતા, અને આ રીતે તેઓ પોતાના સત્ય પરંતુ નિરાશ થયેલા લોકો અને માત્ર નામમાત્ર તેમના લોકો ગણાવનારાઓ વચ્ચેનો ભેદ ઉજાગર કરી રહ્યા હતા.
અને તે દિવસે યશૈનો મૂળ પ્રગટ થશે, જે પ્રજાઓ માટે ધ્વજરૂપે ઉભો રહેશે; તેના તરફ અન્યજાતિઓ શોધ કરશે; અને તેનું વિશ્રામ મહિમામય થશે. અને તે દિવસે એવું બનશે કે પ્રભુ પોતાના લોકોના બચેલા અવશેષને પાછા પ્રાપ્ત કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવશે—અશ્શૂરથી, અને મિસ્રથી, અને પથ્રોસથી, અને કૂશથી, અને એલામથી, અને શિનારથી, અને હમાથથી, અને સમુદ્રના ટાપુઓમાંથી. અને તે રાષ્ટ્રો માટે ધ્વજ સ્થાપિત કરશે, અને ઇઝરાયેલના નિષ્કાસિતોને એકત્ર કરશે, અને પૃથ્વીના ચારેય છેડાઓમાંથી યહૂદાના વિખેરાયેલાઓને ભેગા કરશે. યશાયા 11:10–12.
જ્યારે પ્રેરિત યિરમિયા 19 એપ્રિલ, 1844ના રોજ નિરાશ થયેલાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ત્યારે તેણે દર્શાવ્યું કે હવે તેનો “ઉપહાસ કરનારાઓની સભા” સાથે કોઈ સંબંધ રહ્યો નહોતો; તેઓ 1843ની નિષ્ફળ થયેલી આગાહીને એના પુરાવા તરીકે વાપરતા હતા કે યિરમિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ કરાયેલા લોકો ખોટા પ્રેરિતો હતા.
હું ઉપહાસ કરનારાઓની સભામાં બેઠો નહિ, ને આનંદિત પણ થયો નહિ; તારા હાથને કારણે હું એકલો બેઠો રહ્યો; કારણ કે તું મને આક્રોશથી ભર્યો છે. યર્મિયા 15:17.
“ઉપહાસકોની સભા”એ યિરમિયાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓને બહાર કાઢી મૂક્યા હતા.
“ઘણાં લોકોને તેમના અવિશ્વાસી ભાઈઓ દ્વારા સતાવાયા. ચર્ચમાં પોતાની સ્થિતિ જાળવી રાખવા માટે, કેટલાકે પોતાની આશા વિષે મૌન રહેવા સંમતિ આપી; પરંતુ અન્યોએ અનુભવ્યું કે દેવ પ્રત્યેની વિશ્વાસુતા તેમને એમ કરવાનું, એટલે કે તેમણે પોતાના ભરોસે સોંપેલા સત્યોને છુપાવવાનું, મનાઈ કરે છે. થોડા જ નહીં, પરંતુ ઘણાં લોકોને માત્ર ખ્રિસ્તના આગમન વિષેના પોતાના વિશ્વાસની અભિવ્યક્તિ કરવા બદલ ચર્ચની સંગતિમાંથી કાપી મૂકવામાં આવ્યા. જેમણે પોતાના વિશ્વાસની આ કસોટી સહન કરી, તેઓ માટે પ્રભુવક્તાના આ શબ્દો અતિ અમૂલ્ય હતા: ‘તમારા ભાઈઓ, જેઓ તમને દ્વેષ કરતાં હતા, જેઓએ મારા નામના કારણે તમને બહાર કાઢ્યા, તેઓ કહેતા હતા, યહોવાને મહિમાવાન થવા દો: પરંતુ તે તમારા આનંદ માટે પ્રગટ થશે, અને તેઓ લજ્જિત થશે.’ યશાયા 66:5.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 372.
જ્યારે પ્રભુ જાતિઓ માટે ધ્વજ ઊંચો કરશે, ત્યારે તે ત્યારે થશે જ્યારે તેણે પોતાના લોકોના અવશેષને, જે ઇઝરાયેલના તિરસ્કૃત નિષ્કાસિતો છે, એકત્ર કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ આગળ વધાર્યો હશે. તેઓ એ છે જેઓ હવે “ઉપહાસકોની સભા”માં બેસતા નથી.
“યિશૈનું મૂળ” બે રક્તવંશોની પ્રતીકરૂપ નિશાની છે—એક યહૂદી ધર્મમાંથી આવેલો અને બીજો યહૂદી ધર્મની બહારથી આવેલો રક્તવંશ સાથે સંયુક્ત—અને તે માત્ર ઈસુના રક્તવંશનું જ પ્રતિનિધિત્વ કરતું નથી, પરંતુ માનવતા સાથે દેવત્વના સંયોજનનું પણ પ્રતીક છે; કારણ કે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવેલું ધ્વજચિહ્ન એવા લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ દેવત્વ સાથે માનવતાના સંયોજનની સ્થિતિ અને અનુભવમાં સદાકાળ માટે મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા છે; અને આ જ વાત દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારના દસમા વચનમાં “કિલ્લા”ના પ્રતીક દ્વારા પણ દર્શાવવામાં આવી છે. દસમા વચનમાં, “કિલ્લા”, એટલે કે મસ્તક, અંગેની ભવિષ્યવાણીય સમજણ દ્વારા એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સમય સૂચિત થાય છે. અગિયારમા વચનના ઇતિહાસમાં અને યુક્રેનિયન યુદ્ધમાં, પ્રભુ નિરાશ થયેલા બહાર કાઢવામાં આવેલાઓને એકત્ર કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવે છે.
આથી, રચના તરીકે દાનિયેલ અગિયારની સાક્ષી સાથે, અમે રવિવારના કાયદા પહેલાં જ પ્રબોધકીય ઇતિહાસમાં પાપાસત્તાના અતિક્રમણને ઓળખ્યું છે. અમે ટ્રમ્પ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા રિપબ્લિકન શિંગડાનું કાર્ય જોયું છે, જ્યારે તે સાતમાંથી ઉત્પન્ન થયેલું આઠમું બને છે, અને ચર્ચ તથા રાજ્યને એકત્રિત કરવાની કામગીરી આરંભે છે. અમારી પાસે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના ધર્મત્યાગી શિંગડાની રેખા છે, જે મક્કાબીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. એ જ ઇતિહાસમાં, જે તે કલમો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અમે સાત ગર્જનાઓની રેખા લાગુ કરીએ છીએ, જે દસ કુંવારીઓના દૃષ્ટાંતની રેખા પણ છે, અને જે એક લાખ ચુમાલીસ હજારના અનુભવને ઓળખાવે છે, તેમજ ત્રણ દૂતોની રેખાને પણ, જે સચ્ચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના કાર્યની રૂપરેખા દર્શાવે છે. તે ઇતિહાસમાં સચ્ચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાને સંબંધિત ઘટનાઓમાંની એક બીજી એકત્રતા છે.
બીજું એકત્રિકરણ બીજા દેવદૂતના સંદેશાના ઇતિહાસમાં થયું હતું, અને તે 1844 થી 1863 સુધી ત્રીજા દેવદૂતના ઇતિહાસમાં પણ થયું હતું, જેથી પ્રભુએ પોતાની વિખેરાયેલી ઘેટાંની ટોળીને એકત્ર કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો હતો તેની મિલરાઇટ ઇતિહાસમાંથી બે સાક્ષીઓ સ્થાપિત થાય છે.
“સપ્ટેમ્બર 23ના દિવસે, પ્રભુએ મને દર્શાવ્યું કે તેમણે પોતાના લોકોના અવશેષને પુનઃપ્રાપ્ત કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો છે, અને આ એકત્ર કરવાની વેળામાં પ્રયત્નો દ્વિગુણિત કરવાના છે. વિખેરણના સમયમાં, ઇઝરાયલને ઘા મારવામાં આવ્યો હતો અને તે ચીરી નાખવામાં આવ્યો હતો; પરંતુ હવે, એકત્ર કરવાની વેળામાં, દેવ પોતાના લોકોને આરોગ્ય આપશે અને તેમના ઘા બાંધશે. વિખેરણના સમયમાં, સત્યને પ્રસૃત કરવા માટે કરાયેલા પ્રયત્નોની અસર બહુ ઓછી થતી હતી, બહુ થોડું અથવા કશું જ સિદ્ધ થતું નહોતું; પરંતુ એકત્ર કરવાની વેળામાં, જ્યારે દેવ પોતાના લોકોને એકત્ર કરવા માટે પોતાનો હાથ ધરે છે, ત્યારે સત્યને પ્રસૃત કરવાના પ્રયત્નો પોતાનો નિર્ધારિત પરિણામ આપશે. કાર્યમાં સર્વે એકમન અને ઉત્સાહી હોવા જોઈએ. મેં જોયું કે હવે આ એકત્ર કરવાની વેળામાં અમને માર્ગદર્શન આપવા માટે કોઈએ વિખેરણના સમયના ઉદાહરણોનો ઉલ્લેખ કરવો ખોટો હતો; કારણ કે જો દેવ હવે આપણા માટે તે સમયે કરતાં વધુ કંઈ ન કરે, તો ઇઝરાયલ કદી એકત્ર કરવામાં નહીં આવે.” Early Writings, 74.
પ્રારંભિક લેખનોના પરિશિષ્ટમાં, સિસ્ટર વ્હાઇટ હમણાં જ ઉદ્ધૃત કરેલી ટિપ્પણીનું સ્પષ્ટીકરણ આપે છે:
“૩. પૃષ્ઠ 74 પરનો આ મત કે પ્રભુએ ‘પોતાના લોકોના અવશેષને પાછા મેળવનાં માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો હતો,’ તે માત્ર ખ્રિસ્તની રાહ જોનારાઓમાં એક વખત અસ્તિત્વ ધરાવતા એકતા અને બળને જ સંદર્ભિત કરે છે, તથા આ હકીકતને કે તેમણે પોતાના લોકોને ફરી એકત્રિત કરવા અને ઊભા કરવા આરંભ કર્યો હતો.” Early Writings, 86.
11 ઑગસ્ટ, 1840 થી 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધીનો સાત ગર્જનાઓનો પવિત્ર ઇતિહાસ, 22 ઑક્ટોબર, 1844 થી 1863 ના બળવા સુધીના પવિત્ર ઇતિહાસનું પ્રતિરૂપ હતો. પંક્તિ પર પંક્તિ, પ્રથમ ઇતિહાસ જ્ઞાની કન્યાઓનું એક દૃષ્ટાંત રજૂ કરતો હતો, અને બીજી પંક્તિ મૂર્ખ કન્યાઓનું એક દૃષ્ટાંત રજૂ કરતી હતી. બંને ઇતિહાસોની શરૂઆત ત્યારે થઈ જ્યારે એક દેવદૂત એવો સંદેશ લઈને ઉતર્યો કે જેને ખાવાનો હતો. બંને ઇતિહાસોમાં દેવદૂતના આગમને એક પરીક્ષણની પ્રક્રિયાનો આરંભ કર્યો, જેના પરિણામે વિખેરાવ થયો, અને 1849 સુધીમાં, સિસ્ટર વ્હાઇટને બતાવવામાં આવી રહ્યું હતું કે પ્રભુ ફરી એકવાર બીજી વખત પોતાનો હાથ લંબાવી રહ્યા હતા, આ વખતે 22 ઑક્ટોબર, 1844 ના રોજ વિખેરાઈ ગયેલાઓને એકત્ર કરવા માટે.
મહાન નિરાશા દ્વારા તેઓ છૂટાછવાયા થઈ ગયા હતા, જેમ 19 એપ્રિલ, 1844ના દિવસે જ્ઞાની લોકો તેમની પ્રથમ નિરાશા દ્વારા છૂટાછવાયા થઈ ગયા હતા. બીજા સમાગમે આ ઓળખ આપી કે પ્રભુએ “તેમના લોકોને ફરી એકત્રિત કરવા અને તેમને ફરી ઊભા કરવા આરંભ કર્યો હતો.” બીજા સમાગમ સમયે પ્રભુના કાર્યમાં ધ્વજ ઊંચો ઊભો કરવાનો સમાવેશ થાય છે, જે સંદેશ પર પરસ્પર એક છે, અને જેની માનવતા તેમની દિવ્યતા સાથે એકતામાં છે. ધ્વજનો હેતુ દેવના બીજા ઝુંડને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવવાનો છે, જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ ધ્વજને જોવે છે તે દ્વારા પૂર્ણ થાય છે.
નિશાન એ તેઓની સેના છે જેમણે રવિવારના કાનૂનની કસોટીના સમયમાં પોતાની માનવતાને ખ્રિસ્તના દેવત્વ સાથે એક કરી છે. આથી, બીજા એકત્રિકરણમાં “યશીના મૂળ”ની ઓળખ થાય છે; તે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવશે, અને તેમાં રૂથના દ્વિગુણ ભવિષ્યવાણીય પ્રતીકત્વનો વહન હશે—રૂથ, એક જાતિબાહ્ય સ્ત્રી, જેને બોઆઝ સાથે જોડાઈને આ નિશાન દ્વારા એકત્ર કરવામાં આવે છે; બોઆઝ એકસો ચુમાલીસ હજારનો પણ પ્રતીક છે, અને ઉદ્ધારકનો પણ પ્રતીક છે, જેણે રૂથ માટે મૂલ્ય ચૂકવ્યું હતું અને જે તેનો સગો મુક્તિકર્તા હતો. માનવી સ્વભાવના પતિત દેહ સાથે ખ્રિસ્તના દૈવી સ્વભાવના અવતારમાં, તે અમારો સગો મુક્તિકર્તા બન્યો. જે નિશાન ઊંચે ઉઠાવવામાં આવે છે, તે તેઓ છે જેઓ સંદેશ દ્વારા એક થયેલા છે, અને જેઓ રવિવારના કાનૂન પહેલાં પોતાની માનવતાને ખ્રિસ્તના દેવત્વ સાથે જોડવાના કાર્યને પૂર્ણતા સુધી પહોંચાડે છે.
અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.
બાઇબલનો અભ્યાસ જેટલો વધે છે, એટલી તેની કદર પણ વધે છે. વિદ્યાર્થી જે દિશામાં વળે, ત્યાં તેને ઈશ્વરની અનંત પ્રજ્ઞા અને પ્રેમ પ્રગટ થયેલા જોવા મળશે.
“યહૂદી વ્યવસ્થાનું મહત્વ હજી સુધી સંપૂર્ણપણે સમજાયું નથી. તેના વિધિઓ અને પ્રતીકોમાં વિશાળ અને ગહન સત્યોની છાયારૂપ અભિવ્યક્તિ કરવામાં આવી છે. સુવાર્તા તેની ગૂઢતાઓને ઉકેલતી કુંજી છે. ઉદ્ધારની યોજનાના જ્ઞાન દ્વારા તેના સત્યો સમજણ માટે ખુલ્લા થાય છે. આપણે જેટલું સમજીએ છીએ તેનાથી ઘણું વધુ, આ અદ્ભુત વિષયો સમજવાનો અધિકાર આપણો છે. આપણે દેવના ગહન વિષયો સમજવાના છે. દેવદૂતો પણ તે સત્યોમાં ઝાંખી કરવા ઇચ્છે છે, જે વિનમ્ર હૃદયથી દેવના વચનને શોધતા અને તે જ એકમાત્ર આપી શકે તેવા જ્ઞાનની વધુ લંબાઈઓ, પહોળાઈઓ, ઊંડાઈઓ અને ઊંચાઈઓ માટે પ્રાર્થના કરતા લોકો પર પ્રગટ કરવામાં આવ્યા છે.”
“જેમ જેમ આપણે આ વિશ્વના ઇતિહાસના અંતની નજીક પહોંચીએ છીએ, તેમ તેમ અંતિમ દિવસો સાથે સંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ વિશેષ કરીને આપણા અભ્યાસની માંગ કરે છે. નવા કરારના શાસ્ત્રોનું અંતિમ પુસ્તક એવી સત્યતાથી પરિપૂર્ણ છે, જેને સમજવાની અમને જરૂર છે. શેતાને ઘણાં લોકોના મનને અંધ કર્યા છે, તેથી પ્રકટીકરણનું અધ્યયન ન કરવા માટેના કોઈપણ બહાનાથી તેઓ પ્રસન્ન રહ્યા છે. પરંતુ ખ્રિસ્તે પોતાના સેવક યોહાન દ્વારા અહીં જાહેર કર્યું છે કે અંતિમ દિવસોમાં શું થશે, અને તે કહે છે, ‘ધન્ય છે તે, જે આ ભવિષ્યવાણીના શબ્દો વાંચે છે, અને તેઓ, જે તેને સાંભળે છે, અને તેમાં લખેલી વાતોને પાળે છે.’ પ્રકટીકરણ 1:3.”
“‘આ જ અનંત જીવન છે,’ ખ્રિસ્તે કહ્યું, ‘કે તેઓ તને, એકમાત્ર સચ્ચા દેવને, અને ઈસુ ખ્રિસ્તને, જેને તું મોકલ્યો છે, ઓળખે.’ યોહાન 17:3. એવું કેમ છે કે આપણે આ જ્ઞાનનું મૂલ્ય અનુભવી શકતા નથી? આ મહિમાવંત સત્યો આપણા હૃદયોમાં પ્રજ્વલિત કેમ નથી થતા, આપણા હોઠો પર થરથરતા કેમ નથી રહેતા, અને આપણા સમસ્ત અસ્તિત્વમાં વ્યાપ્ત કેમ નથી થતા?”
“પોતાનું વચન અમને આપીને, દેવે અમારા ઉદ્ધાર માટે આવશ્યક એવી દરેક સત્ય બાબતનો અધિકાર અમને આપ્યો છે. હજારો લોકોએ જીવનના આ કૂવાઓમાંથી જળ લીધું છે, તો પણ તેના પુરવઠામાં કોઈ ઘટાડો થયો નથી. હજારો લોકોએ પ્રભુને પોતાના સમક્ષ રાખ્યો છે, અને નિહાળતાં નિહાળતાં તેઓ એ જ પ્રતિમામાં રૂપાંતરિત થયા છે. તેઓ જ્યારે તેમના સ્વભાવ વિષે બોલે છે, કહે છે કે ખ્રિસ્ત તેમના માટે શું છે અને તેઓ ખ્રિસ્ત માટે શું છે, ત્યારે તેમનો આત્મા તેમની અંદર જ્વલિત થાય છે. પરંતુ આ શોધકોએ આ મહાન અને પવિત્ર વિષયોનો અંત પામ્યો નથી. ઉદ્ધારના રહસ્યોની શોધખોળના કાર્યમાં હજુ હજારો વધુ લોકો જોડાઈ શકે છે. જેમ જેમ ખ્રિસ્તના જીવન અને તેમના કાર્યના સ્વભાવ પર મનન કરવામાં આવશે, તેમ તેમ સત્યને શોધવાના દરેક પ્રયત્ને પ્રકાશના કિરણો વધુ સ્પષ્ટપણે પ્રગટ થશે. દરેક નવી શોધ અત્યાર સુધી પ્રગટ થયેલા કરતાં વધુ ઊંડે રસપ્રદ કંઈક પ્રકાશિત કરશે. આ વિષય અખૂટ છે. ખ્રિસ્તના અવતારનો અભ્યાસ, તેમના પ્રાયશ્ચિત્ત બલિદાનનો અને તેમના મધ્યસ્થ કાર્યનો અભ્યાસ, સમય જેટલો રહેશે તેટલો કાળ પરિશ્રમી વિદ્યાર્થીના મનને વ્યસ્ત રાખશે; અને પોતાના અગણિત વર્ષોવાળા સ્વર્ગ તરફ નજર કરીને તે ઉચ્ચારશે, ‘ભક્તિનો રહસ્ય મહાન છે.’”
“અનંતકાળમાં આપણે તે શીખીશું કે જે, જો આપણે અહીં પ્રાપ્ત કરી શકાય તેવી પ્રકાશના પ્રાપ્ત કરી હોત, તો અમારી સમજણને ઉદ્ઘાટિત કરી હોત. મુકિતના વિષયો અનંત યુગો સુધી મુકિતપ્રાપ્ત થયેલાઓના હૃદયો, મન અને જીભોને વ્યસ્ત રાખશે. તેઓ તે સત્યોને સમજશે, જેને ખ્રિસ્ત પોતાના શિષ્યો સમક્ષ પ્રગટ કરવાની આતુર ઇચ્છા રાખતા હતા, પરંતુ જેને ગ્રહણ કરવા માટે તેમની પાસે વિશ્વાસ નહોતો. સદાકાળ અને સદાકાળ ખ્રિસ્તની સંપૂર્ણતા અને મહિમાના નવા નવા દર્શનો પ્રગટ થતા રહેશે. અનંત યુગો દરમ્યાન વિશ્વાસુ ગૃહસ્વામી પોતાના ભંડારમાંથી નવી અને જૂની વસ્તુઓ બહાર લાવશે.” Christ’s Object Lessons, 132–134.