દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સત્તાણું

હવે અમે ઓળખી રહ્યા છીએ કે સાત ગર્જનાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલ ઘટનાઓમાંથી એક ઘટના એ છે કે ખ્રિસ્ત પોતાના લોકોને બીજી વાર એકત્ર કરવાની જે કામગીરી કરે છે, તેની શરૂઆત તેણે જુલાઈ, 2023 માં કરી. મિલરાઈટ ઇતિહાસ દર્શાવે છે કે આ કાર્ય સંદેશાની પૃષ્ઠભૂમિ તરીકે ઇસ્લામના યુદ્ધ સાથે પૂર્ણ થાય છે.

આ સંદેશ યેશુ ખ્રિસ્તનો પ્રકાશન છે, જે કૃપાકાળ સમાપ્ત થવાની જરા પહેલાં ઉદ્ઘાટિત થાય છે; પરંતુ તે સંદેશ ત્રીજા અફસોસના સંદેશ દ્વારા વહન થાય છે (અથવા તેની પરિસ્થિતિમાં મુકાયેલો છે). સન 1849માં જ્યારે પ્રભુ બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવી રહ્યા હતા, ત્યારે જ સિસ્ટર વ્હાઇટ ક્રોધિત જાતિઓના ધ્રુજારાં વિશે ટિપ્પણી કરી રહી હતી, જે ઇસ્લામનું એક પ્રતીક છે.

ઇતિહાસકારો પુષ્ટિ કરે છે કે 1848માં યુરોપના રાષ્ટ્રોને જે કંઈ ધ્રુજાવી રહ્યું હતું, તે ઇસ્લામની સેનાઓની પ્રવૃત્તિઓ હતી; કારણ કે ભવિષ્યવાણી અનુસાર તેઓ તે શક્તિ તરીકે પ્રતિકિત છે જે રાષ્ટ્રોને ક્રોધિત કરે છે. પ્રભુએ 1840 થી 1844ના ઇતિહાસમાં બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો તેની પ્રથમ સાક્ષીમાં, મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ એક્સેટર શિબિર સભામાં આવ્યો. ત્યાંથી 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધી એ સંદેશ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના પૂર્વીય સમુદ્રકિનારે જ્વારભાટાની મહાલહેર સમો ફરી વળ્યો. તે ચળવળનું પૂર્વરૂપ ખ્રિસ્તના યેરૂશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, અને એ જ ગધેડો હતો જેણે ખ્રિસ્તને યેરૂશાલેમમાં પહોંચાડ્યો.

મધરાત્રીની પોકારનો સંદેશ યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના સમગ્ર ભવિષ્યવાણીય સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તે પ્રકાશન ત્રીજા દુઃખના ઇસ્લામ દ્વારા રાષ્ટ્રોને ક્રોધિત કરવાના પરિપ્રેક્ષ્યમાં મૂકવામાં આવ્યું છે, કારણ કે યેશુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન જે સંદેશ છે તેને વહન કરનાર ઇસ્લામ જ છે. યેશુ યહૂદાના વંશનો સિંહ છે, અને તેઓ “ગધેડા”ના સંદેશ સાથે બંધાયેલા છે.

યહૂદા દ્વારા જ “લોકોની સભા” પૂર્ણ થાય છે. ખ્રિસ્ત, યહૂદા તરીકે, “દ્રાક્ષાવેલ” પણ છે, અને “ઉત્તમ દ્રાક્ષાવેલ” “ગધેડાના બચ્ચા” સાથે બંધાયેલ છે. તેમના “વસ્ત્રો” “દ્રાક્ષારસ”માં ધોયેલા છે, જે “દ્રાક્ષાનું લોહી” હતું. ખ્રિસ્તે ગેથસમનીમાં પોતાનું લોહી વહાવવાનું શરૂ કર્યું, જ્યારે તેમણે લોહીનો પસીનો પાડ્યો, અને ગેથસમનીનો અર્થ “જૈતૂનનો ઘાણ” થાય છે. ગેથસમનીથી લઈને ક્રૂસ સુધી તેમણે પોતાનું અમૂલ્ય લોહી વહાવ્યું જેથી બધા મનુષ્યોને પોતાની તરફ એકત્ર કરી શકે.

ખ્રિસ્ત દ્વારા સર્વ મનુષ્યોને પોતાની તરફ આકર્ષવાનું કાર્ય દ્વિ-પદ પ્રક્રિયા છે; કારણ કે તે પ્રથમ “ઇઝરાયેલના નિષ્કાસિતોને” એકત્ર કરે છે, અને પછી પોતાની બીજી ભીડને આકર્ષવા માટે તેમને ધ્વજરૂપે ઉપયોગ કરે છે.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ “ઘેટાં” છે જે તેને ઓળખે છે. “બીજાં ઘેટાં” તેનો ઝુંડ છે, જે નિશાનને જુએ અને સાંભળે ત્યારે બાબેલમાંથી બહાર આવે છે. તે પોતાનું નિશાન ઊંચું કરે તે પહેલાં, જે તેના ઘેટાં છે, તે પ્રથમ તેમને બીજી વાર ભેગા કરે છે. પવિત્ર ઇતિહાસની તે રેખા દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની કલમો તેરથી પંદર સાથે સુસંગત છે, અને તેથી કલમ ચાલીસના ગુપ્ત ઇતિહાસ સાથે પણ સુસંગત છે. તે સચ્ચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના ઇતિહાસની અંદર, ભ્રષ્ટ રિપબ્લિકન શિંગડા અને તૂરની વૈશ્યાના આગમન સાથે, કલમ એકતાલીસના રવિવારના કાયદા પહેલાં જ ચાલે છે. સચ્ચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની રેખા તે ઇતિહાસનું પણ અને તે સંદેશાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવે છે.

“ઇઝરાયલના તિરસ્કૃતો” એ “ઠઠ્ઠાકારીઓની સભા”ના વિરોધમાં આવેલી એક વંશરેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમ યર્મિયાએ તેમને ઓળખાવ્યા છે, અથવા જેમ યોહાને તેમને પ્રકાશિત વાક્યના બીજા અને ત્રીજા અધ્યાયોમાં, જ્યાં સ્મુર્ના અને ફિલાડેલ્ફિયાની કલીસિયાઓને સંબોધવામાં આવી છે, “શેતાનની સભા” તરીકે ઓળખાવ્યા છે. ફિલાડેલ્ફિયાવાસીઓ પ્રકાશિત વાક્યના સાતમા અધ્યાયના “એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સ્મુર્ના એ એ જ અધ્યાયની “મહાન ભીડ” છે, જેઓની ગણતરી થઈ શકતી નથી. અંતિમ દિવસોમાં ઉદ્ધાર પામેલા બે વર્ગો તેમનાં સાથે વિવાદમાં છે, જેઓ અસત્ય બોલે છે, અને જેઓ શેતાનની સભામાં છે, અને એવો દાવો કરે છે કે તેઓ દેવના લોકો છે, કારણ કે તેઓ કહે છે કે તેઓ યહૂદીઓ છે.

સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની રેખા તે વિવાદથી બનેલી છે, જે તેમની અને પૂર્વ કરારપ્રજા વચ્ચે અસ્તિત્વમાં છે, જેઓને ત્યારે પસાર કરી દેવામાં આવી રહ્યા છે. એ જ ઇતિહાસમાં વિશ્વાસુઓ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અને કેથોલિકવાદની રેખા સાથે પણ વિવાદમાં છે. આ ત્રણ ધાર્મિક સત્તાઓ, સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની રેખાની અંદર સૂક્ષ્મ સ્તરે, અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

અમે આ અવતરણ પર અગાઉ વિચાર કર્યો છે, અને એવું કરતાં અમે નિર્ધારિત કર્યું હતું કે સિસટર વાઇટે આ શબ્દો લખ્યાં ત્યારે “નામમાત્ર ચર્ચ” અને “નામમાત્ર એડ્વેન્ટિસ્ટ” આ અભિવ્યક્તિઓનો અર્થ અને પ્રયોગ ભિન્ન હોત. છતાં પ્રબોધકોએ પોતાના ઇતિહાસ કરતાં અંતિમ દિવસો માટે વધુ કહ્યું હતું; તેથી આ અવતરણમાં અંતિમ દિવસોની નામમાત્ર ચર્ચ એટલે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ. “નામમાત્ર” શબ્દનો અર્થ છે “માત્ર નામનો”.

કથિત પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચે 1844માં રોમનો વિરોધ કરવો બંધ કર્યો, જ્યારે તેઓ વિશ્વાસ દ્વારા પરમપવિત્ર સ્થળમાં પ્રવેશ કરવા વિરુદ્ધ બળવો કર્યો; ત્યાં તેઓ ઓળખી શક્યા હોત કે સાતમા દિવસનો શબ્બાથ ઉપાસનાનો યોગ્ય દિવસ છે. તેના બદલે, તેમણે સૂર્યની ઉપાસનાને જાળવી રાખી, જે કેથોલિકવાદનું ચિહ્ન છે. જો તમે તેની સત્તાના પ્રતીકને સ્વીકારી લીધું હોય—જેને રોમન ચર્ચે વારંવાર બાઇબલમાં ઉપાસનાનો દિવસ સાતમા દિવસના શબ્બાથમાંથી રવિવારે બદલી નાખવાની પોતાની સત્તા તરીકે ઓળખાવ્યો છે—તો પછી રોમનો “વિરોધ” કરવો, જે “પ્રોટેસ્ટન્ટ” શબ્દનો એકમાત્ર અર્થ છે, અશક્ય છે.

“નામધારી એડ્વેન્ટિસ્ટો” તેઓ છે જેઓ પોતાને સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટ તરીકે જાહેર કરે છે, પરંતુ તેઓ યહૂદા તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, જે એવો શિષ્યનું પ્રતિક છે જેણે પોતાની સ્વીકારેલી કબૂલાત સાથે દ્રોહ કર્યો છે। નામધારી સાતમા-દિવસની એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ “પવિત્રોને” દ્વેષ કરશે અને ત્યારબાદ તે પવિત્રો “અસ્પષ્ટ લોકો” બની જશે। તેઓ અસ્પષ્ટ પવિત્રોને “શબ્બાથના કારણે” દ્વેષ કરે છે, એ સત્યને તેઓ “ખંડિત” કરી શકતા નથી। બહેન વ્હાઇટના ઇતિહાસમાં શબ્બાથનું સત્ય સાતમા-દિવસના શબ્બાથનું હતું, પરંતુ તે અંતિમ દિવસોના શબ્બાથના સત્યનું પ્રતીક છે, જેને ખંડિત કરી શકાતું નથી, અને તે જ એ ઉપદેશ છે જેને લાઓદિકીય સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિઝમે 1863માં પોતાના બળવામાં પ્રથમ નકારી કાઢ્યો હતો। એ ઉપદેશ વિલિયમ મિલર દ્વારા પ્રથમ શોધાયેલ પ્રથમ પાયાનું સત્ય હતું, અને તે એડ્વેન્ટિઝમના પાયાના સત્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં નામધારી એડ્વેન્ટિસ્ટો યિરમિયાના પ્રાચીન માર્ગોથી દર્શાવ્યા મુજબ ચાલવા ઇનકાર કરે છે। તે શબ્બાથનું સત્ય લિવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત વખત” છે।

સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની તે રેખા, જે ફિલાદેલ્ફિયા અને સ્મુર્નાથી બનેલી છે, યુદાસ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરનારાઓ દ્વારા દગો પામે છે. યુદાસે ઈસુને ત્રણ વખત દગો આપવા માટે કરાર કર્યો હતો; આ રીતે તે એક ક્રમિક દ્રોહને ઓળખાવે છે, જે ક્રોસ પહેલાં શરૂ થયો અને ક્રોસ પર પૂર્ણ થયો. દાનિયેલ અગિયારના સોળમા પદમાં રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે, જેનું પ્રતીકીકરણ ક્રોસ દ્વારા થયું હતું. તેથી, સોળમા પદના રવિવારના કાયદા સુધી લઈ જતાં પદોમાં—જે એકચાલીસમા પદના રવિવારના કાયદા પણ છે—અંતિમ દિવસોના પવિત્રો પર ત્રણ-પગથિયાનો દ્રોહ લાદવામાં આવે છે. આ દ્રોહ તે સમયગાળા દરમિયાન થાય છે જ્યારે પ્રભુ પોતાના અંતિમ-દિવસના ધ્વજને બીજી વાર એકત્ર કરી રહ્યા છે.

યશાયા આ અંશ માટેનું ઐતિહાસિક પરિપ્રેક્ષ્ય દસમી કલમમાં “તે દિવસે” એવા વાક્યપ્રયોગ દ્વારા દર્શાવે છે. તેથી, “તે દિવસ” દસમી કલમ પહેલાં આવેલી કલમોમાં પહેલેથી ઓળખાવવામાં આવ્યો છે. જ્યારે આપણે આ વિશેષ ભવિષ્યવાણીાત્મક વર્ણનને પાછું અનુસરીએ છીએ અને એવો સંદર્ભ શોધીએ છીએ જે આપણને “તે દિવસ” કયો છે તે ઓળખવા દે, ત્યારે આપણે દસમા અધ્યાયની પહેલી કલમ સુધી પહોંચી જઈએ છીએ.

સિસ્ટર વ્હાઇટ આ વચનના “અન્યાયી ફરમાન”ને જલ્દી આવનાર રવિવારના કાયદા તરીકે ઓળખાવે છે:

પ્રભુ પોતાના લોકોને બીજી વાર એકત્ર કરે છે તેનું સંદર્ભ નજીક આવતી રવિવારના કાયદાની સંકટની ઐતિહાસિક પરિસ્થિતિમાં મૂકવામાં આવ્યું છે, કારણ કે દસમા અધ્યાયના બારમા વચનમાં યશાયા એ વાત કરે છે કે પ્રભુ પોતાના લોકોમાં એક કાર્ય પૂર્ણ કરે છે, તે પહેલાં કે તેઓ અધર્મી હુકમનામા પર—જે રવિવારનો કાયદો છે—પોતાનો કાર્યકારી ન્યાય લાવે.

પ્રભુ જે “સિયોન અને યેરૂશાલેમ પર કાર્ય” “પૂર્ણ કરે” છે—પોપતંત્રની દંડની શરૂઆત રવિવારના કાયદાથી થાય તે પહેલાં—તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર પર મુદ્રાંકન કરવાની ક્રિયા છે. યહેઝ્કેલના નવમા અધ્યાયમાં, લેખકની શાહીદાની ધરાવતો મનુષ્ય યેરૂશાલેમમાં ફરીને તેઓના કપાળ પર ચિહ્ન મૂકે છે, “જેઓ દેશમાં” અને કલીસિયામાં થતા ઘૃણાસ્પદ કર્મો માટે “નિસાસા ભરે છે અને રડે છે.” તે કાર્યમાં પ્રભુ દ્વારા ઇઝરાયેલના ત્યજિતોને બીજી વાર એકત્ર કરવાની પ્રક્રિયા પણ સમાવેશ પામે છે. તે તેમને પૃથ્વીના ચાર ખૂણાઓમાંથી ભેગા કરે છે, અને “પૃથ્વીના ચાર ખૂણાઓ” આઠ ભૂગોળીય ક્ષેત્રો દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. આઠ એ પશુની પ્રતિમાની પરીક્ષાની પ્રક્રિયાનું પ્રતીક છે; તેથી તે દર્શાવે છે કે જે લોકો ધ્વજરૂપ થવાના હતા, તેમનો અંતિમ સમાગમ તે અવધિ દરમિયાન થાય છે, જ્યારે પૃથ્વીમાં પશુની પ્રતિમાની પરીક્ષા પૂર્ણ થતી હોય છે.

“એફ્રાઈમ” દ્વારા પ્રતિનિધિત થતી એકતા—જેમાં “એફ્રાઈમ યહૂદાહ પર ઈર્ષ્યા કરતો નથી, અને યહૂદાહ એફ્રાઈમને પીડિત કરતો નથી”—ત્યારે પ્રગટ થાય છે જ્યારે યહૂદાહના વિરોધીઓ કાપી નાખવામાં આવે છે. પ્રતીકાત્મક અર્થમાં, પૂર્વ કરારના લોકો, જેઓનું પ્રતિનિધિત્વ યુદાસ દ્વારા થાય છે, અથવા શૈતાનની સભા, અથવા ઉપહાસ કરનારાઓની સભા, અથવા મિલ્લરાઇટ ઇતિહાસના પ્રોટેસ્ટન્ટો, અથવા ખ્રિસ્તના ઇતિહાસના યહૂદીઓ, પ્રથમ નિરાશાના સમયે “કાપી નાખવામાં આવે છે.” જ્યારે યિરમિયા એ જ ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ત્યારે તેને આ સૂચના આપવામાં આવી હતી કે તે કદી ઉપહાસ કરનારાઓની સભામાં પાછો ફરી શકે નહીં, જોકે તેઓ પસ્તાવો કરવાનું પસંદ કરે તો તેની પાસે પાછા ફરી શકે.

18 જુલાઈ, 2020થી રવિવારના કાયદા સુધી પ્રભુ પોતાના અંતિમ-દિવસના લોકોને બીજી વાર ભેગા કરે છે. તેઓને તે સમગ્ર વિશ્વમાંથી ભેગા કરે છે, એવા સમયગાળા દરમિયાન જ્યારે તે યહૂદા અને યેરૂશાલેમ પર પોતાનું સમગ્ર કાર્ય પૂર્ણ કરી રહ્યો છે. તે મુદ્રાંકનના સમયમાં, દેવના અંતિમ-દિવસના લોકો અપ્રખ્યાત રહેશે, છતાં તેમનાં કાર્યનો વિરોધ કરનાર ત્રિવિધ સંઘ તેમના સામેથી આવશે.

કેથોલિક ધર્મ ત્રિવિધ સંઘનું પશુ છે, અને તેની પુત્રીઓમાંની એક તે વર્ગ છે જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ નામમાત્રની ચર્ચ તરીકે ઓળખાવે છે. તેઓ ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યુદાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા નામમાત્રના લાઉદિકીયન એડ્વેન્ટિસ્ટો આ પ્રતિનિધિત્વમાં અજગર છે. 1863નો બળવો પ્રાચીન ઇઝરાયલના પ્રથમ કાદેશ ખાતે થયેલા બળવાના દ્વારા પ્રતિરૂપિત થયો હતો, જ્યારે તેમણે યહોશુઆ અને કાલેબના સંદેશને નકારવાનો અને મિસર પરત જવાનો નિર્ણય કર્યો હતો. મિસર અજગરનું પ્રતીક છે.

કાદેશ ખાતેનો બળવો તે પરીક્ષાની એવી પ્રક્રિયામાં આવેલી દસમી કસોટીનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, જેણે મિસરમાંથી બહાર લાવવામાં આવેલા પસંદ કરાયેલા લોકોના ત્યાગ અને મરણને જન્મ આપ્યો; અને તે ફિલાડેલ્ફિયન મિલરાઇટ એડ્વેન્ટિઝમ પર 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે લાવવામાં આવેલી અને 1863ના બળવા સાથે પૂર્ણ થયેલી પરીક્ષાપ્રક્રિયાની અંતિમ કસોટીનું પ્રતિકરૂપ પણ હતો. પ્રાચીન ઇઝરાયલના ઇતિહાસના અતિ અંતે, યહૂદીઓએ “ચીસ પાડી, ‘તેને દૂર કરો, તેને દૂર કરો, તેને ક્રૂસ પર ચઢાવો.’ પીલાતે તેમને કહ્યું, ‘શું હું તમારા રાજાને ક્રૂસ પર ચઢાવું?’ મુખ્ય યાજકોએ ઉત્તર આપ્યો, ‘કેસર સિવાય અમારો કોઈ રાજા નથી.’” પ્રથમ બળવામાં અને અંતિમ બળવામાં, પૂર્વ કરારપ્રજાએ અજગરના એક પ્રતિકને (મિસર અને બિનખ્રિસ્તી રોમ) પોતાના રાજા તરીકે ઓળખાવવાનું પસંદ કર્યું.

18 જુલાઈ, 2020ના રોજ “યહૂદાના વિરોધીઓ” “છેદી નાખવામાં આવ્યા,” અને એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મંદિરની સ્થાપના કરવામાં આવી. હવે માત્ર એટલું જ બાકી રહ્યું હતું કે, કરારનો દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે તે પહેલાં, મંદિરનું શુદ્ધિકરણ કરવામાં આવે. મિલરાઇટ ઇતિહાસનું મંદિર 1798થી 1844 સુધી છિયાળીસ વર્ષમાં બાંધવામાં આવ્યું હતું. 19 એપ્રિલ, 1844ની પ્રથમ નિરાશાના સમયે પ્રોટેસ્ટન્ટો છેદી નાખવામાં આવ્યા અને તેઓ શૈતાનના સભાસ્થાન, ઉપહાસ કરનારાઓની સભા, રોમની પુત્રીનો ભાગ બન્યા. તે સમયથી 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધી એક શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા बनी, જે વિશ્વાસુઓ ખ્રિસ્તને અનુસરીને પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશે તે પહેલાં થઈ, જેથી તે પોતાની દેવત્વને તેમની માનવતાથી જોડવાના કાર્યને પૂર્ણ કરી શકે.

સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાનો ઇતિહાસ—જે અનીતિપૂર્ણ ફરમાન પહેલાં જ થોડોક સમય પૂર્વે બીજી વાર એકત્રિત કરવામાં આવે છે, જેથી તેઓ એ ધ્વજચિહ્ન બને જેને દેવ બાબેલમાંથી પોતાની બીજી ટોળીને બહાર બોલાવવા માટે વાપરે છે—તે જ સમયગાળામાં બને છે, જેમાં ધર્મત્યાગી રિપબ્લિકન અને પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડા પરસ્પર જોડાઈ રહ્યા છે, આત્મિક વ્યભિચાર આચરી રહ્યા છે, અને આ રીતે એક દેહ, અથવા એક મંદિર બની રહ્યા છે, જે પશુની મૂર્તિ છે. દેવનું મંદિર એ જ સમયે ખ્રિસ્તની પ્રતિમા પણ ઘડી રહ્યું છે.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં ચાલુ રાખીશું.