દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક છવ્વીસ

અધ્યાય ચારનું નેબુકદનેઝ્ઝરનું પ્રતીક અદ્ભુત છે. તેના “સાત સમયોએ” તે સમયગાળાઓનું પ્રતિરૂપ દર્શાવ્યું હતું, જેમાં મૂર્તિપૂજા (દૈનિક) અને પાપાસત્તાવાદ (ઉજાડની અપરાધતા)એ પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગતળે દળ્યા હતા.

તેરમી વચનમાં ઉલ્લેખિત “પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય બંનેને પગદળી કરવા”નો અર્થ “સાત સમય” એવો થાય છે, જે દેવના બે પ્રકોપોમાંનો છેલ્લો હતો; અને નેબૂખદ્નેસ્સરના “સાત સમય” દેવના પ્રકોપોમાંના પ્રથમ એવા “સાત સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; પરંતુ ભવિષ્યવાણીરૂપે બંનેને એક જ રેખા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે.

દાનિયેલ અધ્યાય આઠ અને કલમ તેર ઈશ્વરના કોપની બીજી રેખાને સંબોધે છે, જે ઈ.સ.પૂર્વ 677થી શરૂ થઈ દક્ષિણ રાજ્ય યહૂદા ઉપર લાવવામાં આવી હતી. નેબુકદનેઝરના “સાત સમય” ઈશ્વરના પ્રથમ કોપની રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ઈ.સ.પૂર્વ 723થી શરૂ થઈ ઉત્તર રાજ્ય ઇઝરાયેલ ઉપર લાવવામાં આવી હતી. નેબુકદનેઝરના “સાત સમય” એ બારસો સાઠ વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં મૂર્તિપૂજકતા દ્વારા પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળને પગતળે ચગદવામાં આવ્યા, અને ત્યારબાદ તે બારસો સાઠ વર્ષ, જેમાં પાપાસત્તા દ્વારા પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળને પગતળે ચગદવામાં આવ્યા.

પાપાશાહી માત્ર ખ્રિસ્તી ધર્મની કબૂલાતથી ઢંકાયેલ મૂર્તિપૂજા જ છે—માનો કે “બાપ્તિસ્મા પામેલી મૂર્તિપૂજા.” કેથોલિક ધર્મમાં ખ્રિસ્ત અથવા ખ્રિસ્તી ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી કોઈ વસ્તુ નથી. અંધકારયુગોના ઇતિહાસમાં દુનિયાએ આ હકીકત શીખી હતી, પરંતુ 1798 થી દુનિયા તેને ભૂલી ગઈ છે. પાપાશાહીનું હૃદય મૂર્તિપૂજાના હૃદય જેવું જ છે. ધર્મ અને ધર્મોની વિધિઓ સમાન છે. નેબુકદનેઝ્ઝર પર આવેલ “સાત સમય”ના ન્યાયમાં તેને પશુનું હૃદય આપવામાં આવ્યું હતું. તેને આપવામાં આવેલ પશુનું હૃદય એ એવું હૃદય હતું, જે મૂર્તિપૂજાના ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, ભલે તે સ્પષ્ટ મૂર્તિપૂજા હોય કે કેથોલિક ધર્મના સ્વરૂપમાં ઢંકાયેલ મૂર્તિપૂજા હોય. બહેન વાઇટ દર્શાવે છે કે પ્રકાશન બારમો અધ્યાયમાંનો અજગર શૈતાન છે, પરંતુ ગૌણ અર્થમાં તે મૂર્તિપૂજક રોમ છે.

નેબૂખદનેઝ્ઝર જે પશુનું “સાત સમય” સુધી પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, તે જ પશુ બારસો સાઠ દિવસ સુધી અજગરનું પશુ હતું, અને ત્યારબાદ બીજા બારસો સાઠ દિવસ સુધી કેથોલિકવાદનું પશુ હતું. તે દિવસોના અંતે નેબૂખદનેઝ્ઝર યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનું પ્રતિક બને છે, જે અંતે ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું સ્વરૂપ છે. ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિકોણથી નેબૂખદનેઝ્ઝર અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો—આ ત્રણગણી શક્તિઓ મળીને આધ્યાત્મિક બાબેલોન રચે છે અને વિશ્વને આર્માગેડોન તરફ દોરી જાય છે. નેબૂખદનેઝ્ઝર શાબ્દિક બાબેલોનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આમ કરીને તે છેલ્લાં દિવસોના આધ્યાત્મિક બાબેલોનને રચતી આ ત્રણેય શક્તિઓના પ્રતિક તરીકે ઉપયોગમાં લેવાયો હતો.

હમણાં જ ઓળખાવવામાં આવેલ પ્રતીકવાદને ઓળખવા માટે, પ્રથમ 1798માં નબૂખાદનેઝરને સ્થાન આપવું અગત્યનું છે, જ્યારે “સાત સમય”ના અંતે તેનું રાજ્ય પુનઃસ્થાપિત થાય છે. અધ્યાયને વધુ વ્યવસ્થિત રીતે આગળ વધતાં પહેલાં, આપણે દાનિયેલના ચોથા અધ્યાયમાં આ માર્ગચિહ્ન સ્થાપિત કરીશું.

૧૭૯૮માં “અંતના સમયમાં” દાનિયેલનું પુસ્તક ઉઘાડવામાં આવ્યું, અને ત્યારબાદ તે પુસ્તકે વધતા જતા પ્રકાશને રજૂ કરવાની પોતાની નિર્ધારિત ભૂમિકા પૂર્ણ કરી—એવો પ્રકાશ, જે પરીક્ષા લેશે, શુદ્ધ કરશે અને ઉપાસકોના બે વર્ગોને ઉત્પન્ન કરશે. દાનિયેલના પુસ્તકનું ઉઘાડવામાં આવવું, તે સમયે પ્રકાશિત થયેલ સત્યોના આધાર પર સ્થપાયેલ ત્રણ-પગથિયાંવાળી પરીક્ષાની પ્રક્રિયાનો આરંભ દર્શાવે છે.

દાનિયેલના ગ્રંથ અને પ્રકાશનના ગ્રંથથી બનેલા પુસ્તકના મોહર ઉઘાડવાના ભવિષ્યવાણીય હેતુ એ છે કે જે ઇતિહાસકાળમાં તે પુસ્તકની મોહર ઉઘાડાય છે, તે સમય દરમિયાન જીવતી પેઢીની કસોટી લેવાય. દાનિયેલ બારમા ત્રણ સમય-ભવિષ્યવાણીઓ ઓળખાવવામાં આવી છે. પ્રથમ એ બારસો સાઠ વર્ષ છે, જેના દરમિયાન પવિત્ર પ્રજાની શક્તિ વિખેરાઈ જવાની હતી.

બારમા અધ્યાયમાં દર્શાવેલાં અન્ય બે ભવિષ્યવાણીય અવધિઓ એક હજાર બેસો નેવું દિવસો અને એક હજાર ત્રણસો પાંત્રીસ દિવસો છે.

આ પદોમાં “અંતનો સમય”નો બે વખત ઉલ્લેખ થાય છે અને તેને તે બિંદુ તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવ્યો છે જ્યારે દાનિએલના શબ્દોનું ઉન્મુદ્રીકરણ થશે. “અંતના સમય”એ જે શબ્દોનું ઉન્મુદ્રીકરણ થવાનું છે, તે બારસો સાઠ (એક સમય, બે સમય, અને અડધો સમય), બારસો નેવું, અને તેરસો પાંત્રીસ—આ ત્રણ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ છે. આ ત્રણ સમયગાળામાંથી બેને “દિવસો” તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવ્યા છે. ત્રણમાંથી બે 1798માં પૂર્ણ થયા, અને ત્રીજાનો અંત 1843ના એકદમ અંતે આવ્યો. તે 1843ના એકદમ અંતે છે, કારણ કે આ પદ કહે છે, “ધન્ય છે તે જે રાહ જુએ છે, અને પહોંચે છે…”

“cometh” શબ્દનો અર્થ સ્પર્શે છે એવો થાય છે. તેથી ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે, અને 1844ના પ્રથમ દિવસને પણ સ્પર્શે છે. દસ કુંવારીકાઓના દૃષ્ટાંતનો વિલંબનો સમય મિલરાઇટ ઇતિહાસની પ્રથમ નિરાશા સમયે શરૂ થયો, અને તે નિરાશા 1843ના એકદમ છેલ્લે દિવસે આવી હતી, અને 1843નો એકદમ છેલ્લો દિવસ 1844ના એકદમ પ્રથમ દિવસને સ્પર્શે છે. રાહ જોવાની ધન્યતા ત્યારે શરૂ થઈ, જ્યારે વિલંબનો સમય પ્રથમ નિરાશા સમયે શરૂ થયો.

આ વચનોમાં ચર્ચા કરવા માટે ઘણું વધુ છે, પરંતુ અહીં આપણે જે મુદ્દા પર વિચારણા કરી રહ્યા છીએ તે દાનિયેલની ભવિષ્યવક્તાકીય ભૂમિકા છે. દાનિયેલનું પુસ્તક, જેને આ અવતરણમાં દાનિયેલ પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, તેનો હેતુ એ છે કે જ્યારે પુસ્તકની મુદ્રા ખોલવામાં આવે ત્યારે ત્રણ-પગથિયાંવાળી પરીક્ષણ પ્રક્રિયા ઉત્પન્ન થાય. દાનિયેલને જણાવવામાં આવ્યું હતું કે અંતકાળ આવે ત્યાં સુધી તે પોતાના માર્ગે જતો રહે, કારણ કે ત્યારે પુસ્તકની મુદ્રા ખોલવામાં આવવાની હતી. અધ્યાયનો ઉપસંહાર આ વાત પર ભાર મૂકે છે કે અંતકાળ આવે ત્યારે શું બનશે.

દાનિયેલની પુસ્તકને દાનિયેલના પ્રબોધકીય દિવસોના અંતે તેના નિયત સ્થાનમાં સ્થિર રહેવાનું હતું.

અંતના સમયમાં, 1798માં, દાનિયેલ પોતાના હિસ્સામાં ઊભો રહ્યો, જેનું વર્ણન તેરમા શ્લોકમાં “દિવસોના અંતે” તરીકે કરવામાં આવ્યું છે. નેબુકદનેઝરના “સાત સમય”ના નિષ્કાસનનો અંત 1798ને ઓળખાવે છે, કારણ કે તે “દિવસોના અંતે” પૂર્ણ થયું હતું.

“દિવસોના અંત” એવો પ્રયોગ 1798ના અંતકાળને દર્શાવે છે. ત્યારે નેબુકદનેઝરને તેના રાજ્યમાં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જે હવે મૂર્તિપૂજકતા અને પાપાશાહીમાંથી ઉપજેલા પશુઓનો ઇતિહાસ રહ્યો ન હતો. તે સમયે નેબુકદનેઝર સંપૂર્ણપણે પરિવર્તિત થયેલા મનુષ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને એવું કરતાં તેણે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના પૃથ્વીપશુનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જેણે 1798માં રાજ્ય કરવાનું આરંભ્યું; અને તે મેણાં તરીકે શરૂ થયું, છતાં અંતે તેને અજગરની જેમ બોલવાનું નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું હતું. તે પૃથ્વીપશુનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે યશાયા તેવીસની પૂર્ણતામાં પ્રતીકાત્મક સિત્તેર વર્ષો સુધી રાજ્ય કરશે, જેમ તેનું શાબ્દિક રાજ્ય શાબ્દિક સિત્તેર વર્ષો સુધી રાજ્ય કરતું હતું. આ પ્રતીકવાદ “સંપૂર્ણપણે અખંડ” છે.

નેબૂખદનેઝર પ્રકાશનના બારમા અને તેરમા અધ્યાયોમાં દર્શાવવામાં આવેલી ત્રણ શક્તિઓ વચ્ચેની એક ભવિષ્યવાણીય કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્યાં તેઓને અજગર, સમુદ્રનું પશુ અને ધરતીનું પશુ તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે. પ્રકાશન સોળમાં તેઓને એવી ત્રણ શક્તિઓ તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે જે વિશ્વને આર્માગેડોન તરફ દોરી જાય છે. નેબૂખદનેઝરના “સાત સમય” તે ત્રણેય પશુઓને એકસાથે બાંધે છે, કારણ કે શાબ્દિક બાબિલ આધ્યાત્મિક બાબિલનું દૃષ્ટાંત આપે છે, અને જે ભવિષ્યવાણીની એ જ રેખા દાનિયેલના ગ્રંથમાં સ્થિત છે તે પ્રકાશનના ગ્રંથમાં આગળ લેવામાં આવે છે, કારણ કે આ બંને ગ્રંથો એકબીજાને પૂર્ણતા સુધી પહોંચાડે છે.

નેબૂખદનેઝર 1798 ને અજગર, પશુ અને ખોટા પ્રભુવક્તા વચ્ચેની ભવિષ્યવાણીય કડી તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. 1798 પ્રથમ દૂતના સંદેશા અને મિલરાઈટ ઇતિહાસ માટે “અંતનો સમય” હતો. વિલિયમ મિલરને પોતાના તમામ ભવિષ્યવાણીય બંધારણને પૌરાણિકતાના અજગર અને કેથોલિકતાના પશુની પોતાની ઓળખાણ ઉપર સ્થાપિત કરવા દોરી જવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ તેમણે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાને પૃથ્વીનું પશુ અને ખોટા પ્રભુવક્તા તરીકે જોયું નહોતું. તેઓ 1798 માં આવેલા “અંતના સમય” પહેલાંનો ઇતિહાસ જોઈ શકતા હતા, પરંતુ ભવિષ્ય હજુ ભવિષ્ય જ હતું. 1989 માં આવેલા “અંતના સમય” પર, ત્યારે આ ત્રણેય શક્તિઓ ઓળખવામાં આવશે.

1798માં અજગર અને પશુની પ્રબોધક ઓળખના ઉન્મોચનને સાતમા, આઠમા અને નવમા અધ્યાયોની ઉલાઈ નદી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. 1989માં અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાની પ્રબોધક ઓળખના ઉન્મોચનને દસમો, અગિયારમો અને બારમો અધ્યાયોની હિદ્દેકેલ નદી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. નેબૂકદનેઝ્ઝર 1798માં આવેલ પ્રથમ દેવદૂતની ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે બેલ્શઝ્ઝરને પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવે છે, જે 1989માં આવેલી ત્રીજા દેવદૂતની ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ કારણસર, ચોથા અધ્યાયમાં આવેલું નેબૂકદનેઝ્ઝરનું બીજું સ્વપ્ન પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

નેબૂખદનેઝ્ઝરના “સાત સમય” 1798માં “અંતના સમય”એ, આવનારા ન્યાયના ચેતવણી સંદેશના આગમન સાથે પૂર્ણ થયા. “દિવસોના અંતે” તે પરિવર્તિત મનુષ્ય છે; તેથી, જ્યારે તે મેઢાનાં બચ્ચાં જેવો હતો ત્યારે તે પૃથ્વીના પશુના રિપબ્લિકન શિંગડાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે સાથે સાથે પૃથ્વીના પશુના ફિલાડેલ્ફિયન પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

બાબેલનો પ્રથમ રાજા હોવા નાતે, તે બાબેલના અંતિમ રાજા બેલશાસ્સરનું પ્રતીકરૂપ છે. તેનો ન્યાય નિમરોદના ન્યાય દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, અને બદલામાં તેણે બેલશાસ્સરના ન્યાયનું પ્રતીકીકરણ કર્યું હતું. તેનો ન્યાય 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ તપાસણીય ન્યાયના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો.

સ્વપ્ને નેબૂખદનેઝ્ઝરને ભયભીત કર્યો, અને તે સ્વપ્નનું પ્રતીકત્વ પ્રથમ દૂતના અનંતકાલીન સુસમાચારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મનુષ્યોને “ઈશ્વરનો ભય રાખો” એવી આજ્ઞા આપે છે.

સનાતન સુસમાચાર ત્રણ પગથિયાંવાળો સંદેશ છે; પ્રથમ પગથિયું, જેમ પ્રથમ દૂત દ્વારા રજૂ થાય છે, તે છે ઈશ્વરનો ભય માનવો; બીજું પગથિયું છે તેને મહિમા આપવો; અને ત્રીજું તેના ન્યાયના સમય દ્વારા રજૂ થાય છે. “મહિમા” સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને નિમ્રોદના બળવાના વર્ણનમાં બીજું “ચાલો” એ તે સ્થળ છે જ્યાં શહેર અને મિનારાના સ્વભાવની તપાસ કરવામાં આવી હતી. તે તપાસણી ન્યાય હતો. ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન પશુની પ્રતિમા છે, અને નિમ્રોદનું બીજું પગથિયું પશુની પ્રતિમા પ્રગટ કરવામાં હતું; પરંતુ સનાતન સુસમાચારનું બીજું પગથિયું નિમ્રોદના નહીં, પરંતુ ઈશ્વરના સ્વભાવનું મહિમાકરણ ઉત્પન્ન કરે છે.

નેબુકદનેઝરનો ભય પ્રથમ કસોટીનું પ્રતીક છે, જેમ દાનિયેલે બેબિલોનનો આહાર ન લેવાનો કર્યો તે પસંદગી પણ હતી, કારણ કે દાનિયેલ દેવનો ભય રાખતો હતો. પ્રથમ દૂત ઈતિહાસમાં 1798માં આવ્યો, અને ત્યારબાદ 11 ઓગસ્ટ, 1840ના દિવસે તેને શક્તિ પ્રદાન કરવામાં આવી. નેબુકદનેઝરનું સ્વપ્ન 1798માં, અંતકાળના સમયે, પ્રથમ સંદેશના આગમનને સ્થાન આપે છે.

અંતના સમયમાં 1798માં પ્રથમ સંદેશનું આગમન, જે નેબુકદનેઝરના ભય દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, તે એ બિંદુને નિર્દેશે છે જ્યારે દાનિયેલનું પુસ્તક ઉન્મુદ્રિત થવાનું હતું.

જ્યારે દાનિયેલનું પુસ્તક “અંતકાળે” ઉઘાડવામાં આવ્યું, ત્યારે મનુષ્યોને જ્ઞાનની વૃદ્ધિની તપાસ કરવા આવવા માટે બોલાવવામાં આવ્યા, અને તે બોલાવાએ અંતે ઉપાસકોના બે વર્ગોને ઉત્પન્ન કર્યા. એક વર્ગ સમજી શક્યો નહીં અને બીજો વર્ગ સમજી શક્યો. બેબિલોનના જ્ઞાની પુરુષો, જેમને “જાદુગરો, જ્યોતિષીઓ, કલ્દીઓ અને શકુન જોનારાઓ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, તેઓ સમજી શક્યા નહીં, પરંતુ દાનિયેલ સમજી ગયો. બેબિલોનના “જ્ઞાની પુરુષો” સમજી શક્યા નહીં, અને તેથી તેઓ દુષ્ટોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દાનિયેલ જ્ઞાનીનો પ્રતિનિધિ હતો.

અમે આગળના લેખમાં દાનિયેલ અધ્યાય ચારને આગળ ચાલુ રાખીશું.